kołatanie serca
Kołatanie serca (palpitacje) to subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca, charakteryzujące się świadomością jego bicia. Pacjenci opisują je jako uczucie przyspieszonego, silnego, nieregularnego lub „wypadającego” uderzenia serca. Jest to jeden z najczęstszych objawów kardiologicznych, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza.
Przyczyny kołatania serca mogą być zarówno kardiologiczne, jak i pozasercowe. Wśród przyczyn kardiologicznych wyróżnia się zaburzenia rytmu serca (tachykardie nadkomorowe, migotanie przedsionków, dodatkowe pobudzenia przedsionkowe lub komorowe), chorobę wieńcową, wady zastawkowe, niewydolność serca czy kardiomiopatie. Do przyczyn pozasercowych należą: stres, lęk, gorączka, niedokrwistość, nadczynność tarczycy, hipoglikemia, stosowanie niektórych leków czy substancji psychoaktywnych, w tym kofeiny, nikotyny i alkoholu.
Diagnostyka kołatania serca opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, badaniu fizykalnym oraz badaniach dodatkowych, takich jak EKG spoczynkowe, 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera, badanie echokardiograficzne i próba wysiłkowa. W przypadku trudnych do uchwycenia epizodów pomocne mogą być rejestratory zdarzeń lub wszczepiane rejestratory arytmii.
Leczenie kołatania serca zależy od jego przyczyny. Może obejmować modyfikację stylu życia (ograniczenie kofeiny, alkoholu, zaprzestanie palenia), techniki relaksacyjne przy przyczynach związanych ze stresem, leczenie farmakologiczne (leki przeciwarytmiczne, beta-blokery) lub interwencje zabiegowe (ablacja) w przypadku określonych zaburzeń rytmu serca. Ważne jest, aby pacjenci z nawracającymi lub nasilającymi się epizodami kołatania serca, szczególnie gdy towarzyszą im inne objawy, jak ból w klatce piersiowej, duszność czy omdlenia, byli poddani szczegółowej ocenie kardiologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek pseudoefedryny – Działania niepożądane
Chlorowodorek pseudoefedryny, sympatykomimetyk stosowany w leczeniu objawowym nieżytu nosa i zatok, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy, bezsenność, drażliwość, niepokój) oraz sercowo-naczyniowego (tachykardia, kołatanie serca, podwyższenie ciśnienia tętniczego). Szczególnie istotne jest monitorowanie poważnych zespołów neurologicznych, takich jak zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) oraz zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS), które mogą prowadzić do trwałych uszkodzeń mózgu i udaru. Dodatkowo, pseudoefedryna może wywoływać niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego, ostre reakcje skórne (w tym AGEP) oraz niedokrwienne zapalenie jelita grubego, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
arytmia, chlorowodorek pseudoefedryny, kołatanie serca, leukocytoza, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niestrawność, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, podwyższenie ciśnienia tętniczego, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rozrost gruczołu krokowego, sympatykomimetyk, tachykardia, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon substancji czynnych
Ambrisentan – Działania niepożądane
Ambrisentan, stosowany w dawkach 5 mg i 10 mg jako antagonista receptora endoteliny (ERA), charakteryzuje się istotnym profilem działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwowane działania to obrzęki obwodowe (37% pacjentów, nasilające się przy dawce 10 mg i u osób ≥65 lat) oraz ból głowy (28%). Ciężkie powikłania obejmują niedokrwistość (około 10% pacjentów, ze spadkiem hemoglobiny o średnio 0,83 g/dl w ciągu 4 tygodni, u 6,5% pacjentów spadek ≥15% wartości wyjściowej) oraz hepatotoksyczność (wzrost aktywności enzymów wątrobowych u 2% pacjentów, rzadziej autoimmunologiczne zapalenie wątroby). Niedokrwistość może wymagać transfuzji, a hepatotoksyczność stanowi zagrożenie dla pacjentów z chorobami wątroby. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży (8-18 lat) jest zbliżony do populacji dorosłych.
aminotransferaza wątrobowa, antagonista receptora endoteliny, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, ból zatok, duszność, enzymy wątrobowe, hematokryt, hemoglobina, hepatotoksyczność, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migrena, niedociśnienie, niedokrwistość, nieostre widzenie, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, przekrwienie błony śluzowej nosa, szumy uszne, tętnicze nadciśnienie płucne, transfuzja krwi, uszkodzenie wątroby, utrata słuchu, włóknienie wątroby, zapalenie nosa i gardła, zapalenie zatok, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xalofree 50 mcg/ml
Lek Xalofree (latanoprost 50 µg/ml, krople do oczu) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie ocznych, z częstością występowania od bardzo częstych do bardzo rzadkich. Najczęstsze działania obejmują trwałą pigmentację tęczówki (33% pacjentów w badaniach 5-letnich), przekrwienie spojówek, podrażnienie oka (pieczenie, świąd, uczucie ciała obcego) oraz zmiany w wyglądzie rzęs (wydłużenie, pogrubienie, zmiana koloru). Często obserwuje się także punktowe zapalenie rogówki, zapalenie brzegów powiek, ból oczu, światłowstręt i zapalenie spojówek. Rzadziej występują obrzęk powiek, zespół suchego oka, zapalenie rogówki, obrzęk plamki (w tym torbielowaty), zapalenie błony naczyniowej, a bardzo rzadko zmiany strukturalne rogówki, distichiasis, torbiele tęczówki czy pęcherzyca rzekoma. Produkt zawiera 6,4 mg fosforanów/ml, co u pacjentów z uszkodzeniem rogówki może prowadzić do zwapnienia rogówki.
astma oskrzelowa, distichiasis, dławica piersiowa, duszność, kołatanie serca, krople do oczu, latanoprost, niestabilna dławica piersiowa, niewyraźne widzenie, obrzęk okołooczodołowy, obrzęk plamki żółtej, obrzęk powiek, obrzęk rogówki, opryszczkowe zapalenie rogówki, pęcherzyca rzekoma, pigmentacja tęczówki, podrażnienie oka, przekrwienie spojówki, światłowstręt, torbiel tęczówki, torbielowaty obrzęk plamki, ubytek rogówki, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie brzegów powiek, zapalenie rogówki, zapalenie rogówki punktowe, zapalenie spojówki, zapalenie tęczówki, zespół suchego oka, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orilukast 10 mg
Preparat Orilukast zawierający montelukast w dawce 10 mg był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) z astmą, 400 pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa oraz około 1750 dzieci w wieku 6-14 lat stosujących formę 5 mg. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. Często obserwowano również biegunki, nudności, wymioty, podwyższoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz wysypkę, jednak niektóre z tych objawów występowały z podobną częstością w grupie placebo.
anafilaksja, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, kołatanie serca, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierna aktywność psychoruchowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, świąd, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin MINI 4 mg
NiQuitin MINI to preparat nikotynowej terapii zastępczej w formie tabletek do ssania zawierających 4 mg nikotyny. Działania niepożądane leku są głównie związane z farmakologicznym efektem nikotyny i wykazują zależność od dawki. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i podrażnienie jamy ustnej, gardła i języka (bardzo często, ≥1/10), a także wymioty, biegunkę, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, wzdęcia, czkawkę, zgagę i niestrawność (często, ≥1/100 do <1/10). Ze strony układu nerwowego i psychicznego często występują ból głowy, zawroty głowy, drażliwość, niepokój oraz zaburzenia snu, które mogą być także objawami zespołu odstawienia nikotyny. Rzadziej zgłaszane są nerwowość, depresja, drżenie, parestezje i drgawki, szczególnie u pacjentów z padaczką lub stosujących leki przeciwdrgawkowe. Częstość występowania innych działań niepożądanych, takich jak kołatanie serca, tachykardia, pokrzywka czy reakcje anafilaktyczne, jest niska, jednak wymagają one szczególnej uwagi ze względu na potencjalne zagrożenie życia.
bezsenność, biegunka, ból głowy, czkawka, depresja, drażliwość, duszność, dysfagia, kołatanie serca, lek przeciwdrgawkowy, nadmierne pocenie się, nadmierne wydzielanie śliny, niepokój, niestrawność, nikotynowa terapia zastępcza, nudność, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, tachykardia, wymioty, wzmożony apetyt, zaburzenie snu, zapalenie gardła, zawrót głowy, zespół odstawienia nikotyny, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Movalis 15 mg
Meloksykam, podobnie jak inne NLPZ, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych obejmujących wiele układów i narządów. Długotrwałe stosowanie w dawkach 7,5 lub 15 mg/dobę (badania obejmowały 15 197 pacjentów przez okres do 1 roku) może zwiększać ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych tętnic, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha, krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia, perforacje, które u osób starszych mogą prowadzić do zgonu. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, a także zaburzenia hematologiczne (np. agranulocytoza) i nefrotoksyczność (ostra niewydolność nerek). Częstość działań niepożądanych została sklasyfikowana od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, choroba Crohna, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenia morfologii krwi, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Propecia 1 mg
Finasteryd w dawce 1 mg (Propecia) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęściej obserwowane są zaburzenia funkcji seksualnych, takie jak obniżone libido, zaburzenia erekcji i ejakulacji, występujące u około 3,8% pacjentów w pierwszym roku terapii (w porównaniu do 2,1% w grupie placebo). Częstość tych działań zmniejsza się do 0,6% w kolejnych czterech latach leczenia. Inne działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują reakcje nadwrażliwości (wysypka, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia psychiczne (depresja, niepokój, myśli samobójcze), kołatanie serca, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz objawy ze strony układu rozrodczego, takie jak tkliwość gruczołów sutkowych, ból jąder czy potencjalna niepłodność. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość utrzymywania się zaburzeń seksualnych po zakończeniu terapii oraz rzadkie, ale poważne ryzyko rozwoju raka piersi u mężczyzn.
ból jąder, depresja, enzymy wątrobowe, finasteryd, ginekomastia, hematospermia, hepatotoksyczność, kołatanie serca, myśli samobójcze, niepłodność, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, powiększenie gruczołów sutkowych, profil bezpieczeństwa, Propecia, rak piersi u mężczyzn, reakcja nadwrażliwości, wydzielina z brodawek, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji seksualnych, zmniejszenie objętości ejakulatu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramve 2,5 mg 2,5 mg
Ramipryl, zawarty w preparacie Ramve 2,5 mg, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny stosowanym w terapii nadciśnienia i chorób układu sercowo-naczyniowego. Profil działań niepożądanych obejmuje przede wszystkim przewlekły, suchy kaszel oraz reakcje związane z hipotonią. Do poważnych działań niepożądanych należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia i agranulocytoza. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem ich ciężkości i konieczności monitorowania parametrów hematologicznych, szczególnie na początku terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy sercowo-naczyniowe, takie jak niedokrwienie mięśnia sercowego, tachykardia, arytmia i obrzęk obwodowy, które mogą wynikać z nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.
agranulocytoza, arytmia, choroba niedokrwienna serca, drżenie, dusznica bolesna, działania niepożądane produktów leczniczych, eozynofilia, erytropenia, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pancytopenia, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, ramipryl, reakcja alergiczna, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, zaburzenia hematologiczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anagrelid Nordic 0,75 mg
Anagrelid Nordic, lek hamujący fosfodiesterazę III (PDE III), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których większość ma łagodne nasilenie i ustępuje podczas kontynuacji terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy (bardzo często, ≥1/10), kołatanie serca i częstoskurcz (często, ≥1/100 do <1/10), obrzęki, nudności oraz biegunka. Stopniowe zwiększanie dawki początkowej od 0,5 mg do 1 mg raz na dobę może ograniczyć ich występowanie. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie ciężkie powikłania kardiologiczne, takie jak niewydolność serca, częstoskurcz komorowy, arytmie oraz rzadkie, ale zagrażające życiu Torsade de pointes. Ponadto, mogą wystąpić powikłania płucne o częstości nieznanej, w tym nadciśnienie płucne, zapalenie płuc, wysięk opłucnowy, astma i zwłóknienie płuc, które wymagają wczesnej diagnostyki i monitorowania. Anagrelid może również indukować niedokrwistość (często), małopłytkowość, krwawienia i pancytopenię, co stanowi istotne ryzyko hematologiczne.
Ze strony układu nerwowego najczęściej zgłaszane są ból głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (często), bezsenność, parestezje, depresja i nerwowość (niezbyt często), a także rzadziej dezorientacja, niepamięć, senność, utrata koordynacji i dyzartria. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują biegunkę i nudności (często), a także niestrawność, wymioty, wzdęcia i ból brzucha (niezbyt często). Rzadziej obserwuje się zaparcia, zapalenie żołądka i zmniejszenie apetytu, a w literaturze opisano poważne powikłania, takie jak zapalenie trzustki, krwotok z przewodu pokarmowego, zapalenie okrężnicy i krwawienie z dziąseł. Ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, konieczne jest regularne monitorowanie pacjentów oraz zgłaszanie wszelkich podejrzewanych reakcji niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego. Fachowy personel medyczny powinien szczególnie zwracać uwagę na objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego i oddechowego oraz hematologiczne, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii.
arytmia, biegunka, ból głowy, ból w klatce piersiowej, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, dezorientacja, dławica piersiowa, dysfagia, dyzartria, fosfodiesteraza III, kardiomiopatia, kołatanie serca, krwotok z przewodu pokarmowego, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk, omdlenie, pancytopenia, parestezje, podwójne widzenie, retencja płynów, szumy uszne, torsade de pointes, wylew podskórny, wyprysk, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neo-Cardiol 124,8 mg
Neo-Cardiol to roślinny produkt leczniczy w formie tabletek powlekanych, zawierający 124,8 mg wyciągu gęstego z kwiatostanu głogu (Crataegi folii cum flore) w stosunku ekstrakcji 5-6,5:1, uzyskanego przy użyciu 70% etanolu. Preparat jest wskazany do łagodzenia przejściowych, funkcjonalnych objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego o podłożu nerwowym, takich jak kołatanie serca, odczucie dodatkowych uderzeń serca oraz zaburzenia rytmu serca wywołane stresem, zmęczeniem lub napięciem emocjonalnym. Neo-Cardiol nie jest przeznaczony do długotrwałej terapii przewlekłych chorób serca ani do leczenia organicznych schorzeń kardiologicznych. Tabletki zawierają również 198,32 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
badanie fizykalne, diagnostyka różnicowa, dodatkowe uderzenia serca, etanol 70%, kołatanie serca, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, objawy funkcjonalne, podłoże nerwowe, próba wysiłkowa, schorzenia kardiologiczne, stan lękowy, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg z głogu, wywiad lekarski, zaburzenia lękowe, zaburzenia nerwicowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Ipidakryna – Działania niepożądane
Ipidakryna, dostępna w postaci tabletek 20 mg oraz roztworów do wstrzykiwań o stężeniach 5 mg/ml i 15 mg/ml, wywołuje działania niepożądane głównie poprzez pobudzenie receptorów muskarynowych. Działania te obejmują objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, senność przy dużych dawkach), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, bradykardia), oddechowego (zwiększone wydzielanie oskrzelowe), przewodu pokarmowego (ślinotok, nudności, wymioty, biegunka, ból w nadbrzuszu), skóry (nadmierna potliwość, świąd, wysypka) oraz mięśniowo-szkieletowego (skurcze mięśni, osłabienie). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z MedDRA, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z wieloma objawami pojawiającymi się niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Szczególnie istotne są reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk krtani, toksyczna nekroliza naskórka, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergia skórna, alergiczne zapalenie skóry, astma, atropina, bradykardia, ipidakryna, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, obrzęk krtani, pokrzywka, receptor muskarynowy, rumień, skurcz mięśni, ślinotok, środek przeciwcholinergiczny, świszczący oddech, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wydzielina oskrzelowa, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas L-asparaginowy – Działania niepożądane
Kwas L-asparaginowy, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego Aminomel 10E (1,91 g/l) oraz Aminomel 12,5E (2,39 g/l), może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym poważne reakcje immunologiczne takie jak anafilaksja, reakcje rzekomoanafilaktyczne oraz nadwrażliwość. Preparaty te zawierają także znaczące stężenia potasu (odpowiednio 45 mmol/l i 56,25 mmol/l), co predysponuje do hiperkaliemii. Ponadto obserwuje się zaburzenia oddychania, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego, oraz szeroki zakres dysfunkcji wątroby (hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie, zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego) i nerek (azotemia). Miejscowe reakcje w miejscu podania infuzji obejmują zator, zapalenie żyły, ból, rumień, obrzęk i stwardnienie tkanek. W badaniach laboratoryjnych mogą wystąpić podwyższone wartości bilirubiny oraz enzymów wątrobowych (ALT, AST), wskazujące na uszkodzenie hepatocytów.
aminotransferaza, azotemia, cholestaza, duszność, encefalopatia, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipoksja, hipotensja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, kwas L-asparaginowy, marskość wątroby, nadciśnienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stłuszczenie wątroby, stridor, świąd, świszczący oddech, tachykardia, ucisk w gardle, wstrząs, wysypka, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zator żylny, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elicea Q-Tab 15 mg
Escytalopram, zawarty w leku Elicea Q-Tab, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i wykazuje typowy dla tej grupy leków profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy (>10% pacjentów), nudności (≥10%), zawroty głowy, parestezje, senność, biegunki, zaparcia, suchość w ustach oraz zaburzenia psychiczne takie jak bezsenność, niepokój i zmniejszenie libido (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się drgawki, pobudzenie psychoruchowe, myśli samobójcze, manię oraz zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, szczególnie u kobiet z hipokaliemią lub wcześniejszym wydłużeniem QT. Ryzyko złamań kości jest zwiększone u pacjentów powyżej 50. roku życia stosujących SSRI, a mechanizm tego zjawiska pozostaje nie do końca wyjaśniony.
arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bruksizm, chwiejność emocjonalna, drgawki, escytalopram, hipokaliemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, mania, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, nudności, obniżenie libido, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, SNRI, splątanie, suchość w ustach, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienia, złamanie kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadamen MED 5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadamen MED (5 mg, tabletki powlekane), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z najczęściej zgłaszanymi objawami takimi jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni. Częstość występowania tych działań wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki. W terapii raz na dobę większość bólów głowy pojawia się w pierwszych 10-30 dniach leczenia. U pacjentów powyżej 65 roku życia obserwuje się zwiększoną częstość biegunek, a u osób powyżej 75 lat – zawrotów głowy i biegunek. W badaniach klinicznych odnotowano także nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych objawów klinicznych. Profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnym nasileniu, od łagodnych po potencjalnie ciężkie, takie jak udar, przemijające napady niedokrwienne (TIA) czy nagła utrata słuchu.
biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, częstoskurcz, działanie niepożądane, incydent krwotoczny, kołatanie serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, monitoring bezpieczeństwa, nagła utrata słuchu, nagłe zaczerwienienie twarzy, napad drgawkowy, nieprawidłowości EKG, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, pacjent geriatryczny, profil bezpieczeństwa leku, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, udar, wysypka, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Octan glatirameru – Działania niepożądane
Octan glatirameru, stosowany w dawkach 20 mg/ml oraz 40 mg/ml (Copaxone), charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, z dominującymi reakcjami miejscowymi w miejscu wstrzyknięcia, które występują u 70% pacjentów w porównaniu do 37% w grupie placebo. Najczęstsze objawy to rumień, ból, stwardnienie tkanek, świąd, obrzęk oraz zapalenie, z rzadszymi, ale poważnymi powikłaniami jak lipoatrofia i martwica skóry. Ponadto, u 31% pacjentów obserwuje się reakcje ogólnoustrojowe bezpośrednio po iniekcji, takie jak rozszerzenie naczyń (uderzenia gorąca), ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca i częstoskurcz, które mogą imitować ostre stany kardiologiczne i wymagać różnicowania diagnostycznego, zwłaszcza u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Dane pochodzą z czterech badań klinicznych obejmujących łącznie ponad 1000 pacjentów z RRMS oraz wysokim ryzykiem rozwoju CDMS, obserwowanych do 36 miesięcy.
ból w klatce piersiowej, choroba układu sercowo-naczyniowego, Copaxone, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, kontrola dermatologiczna, lipoatrofia, martwica skóry, nawracająca postać stwardnienia rozsianego, octan glatirameru, reakcja alergiczna, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja systemowa, rozszerzenie naczyń, RRMS, rumień, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, stwardnienie tkanek, uderzenie gorąca, węzeł chłonny, zakażenie wtórne, zanik tkanki tłuszczowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dobutamine TZF 250 mg
Przedawkowanie dobutaminy (Dobutamine TZF, 250 mg liofilizat) może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i neurologicznych, głównie ze strony układu sercowo-naczyniowego. Objawy toksyczne obejmują nadciśnienie tętnicze, tachyarytmie komorowe, migotanie komór, niedokrwienie mięśnia sercowego, a także niedociśnienie wynikające z rozszerzenia naczyń obwodowych. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ogólnoustrojowe, takie jak nudności, wymioty, drżenia mięśniowe, nasilenie lęku, bóle głowy, płytki oddech oraz bóle dławicowe i niecharakterystyczne bóle w klatce piersiowej. Mechanizmy tych objawów wiążą się z działaniem inotropowym i chronotropowym dodatnim oraz stymulacją receptorów β-adrenergicznych.
ból dławicowy, ból głowy, brak łaknienia, dializa otrzewnowa, diureza forsowana, dobutamina, drżenie mięśniowe, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, hemodializa, hemoperfuzja, kołatanie serca, lęk, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności i wymioty, okres półtrwania, płytki oddech, receptor β-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń, tachyarytmia, tachyarytmia komorowa, układ współczulny - Leksykon chorób i schorzeń
Covid-19 – Objawy
COVID-19, wywołane przez SARS-CoV-2, charakteryzuje się szerokim spektrum klinicznym, od bezobjawowego przebiegu (30-60%) do postaci krytycznej (5%). Okres inkubacji wynosi 2-14 dni, z wariantem Omicron skracającym go do 2-4 dni. Dominujące objawy to gorączka ≥38°C (78% przypadków), suchy kaszel, duszność, zmęczenie, bóle mięśni, utrata smaku i węchu (do 65%), choć w Omicronie utrata smaku i węchu występuje rzadziej. Przebieg kliniczny typowo rozwija się etapami: od łagodnych objawów w 1-2 dniu, przez nasilenie do 8-10 dnia, z możliwym nagłym pogorszeniem, a następnie stopniową poprawą po 11-14 dniu. Szczególnie narażone na ciężki przebieg są osoby powyżej 65 roku życia, z chorobami współistniejącymi oraz niezaszczepione. Warianty wirusa różnią się objawowo i czasem trwania symptomów, a szczepienia znacząco redukują ryzyko ciężkiego przebiegu i śmiertelności.
ból w klatce piersiowej, ciężki przebieg COVID-19, duszność, gorączka, górne drogi oddechowe, hospitalizacja, infekcja bezobjawowa, infekcja wtórna, kołatanie serca, koronawirus SARS-CoV-2, lek przeciwgorączkowy, long COVID, mgła mózgowa, parestezje, Paxlovid, powikłania neurologiczne, remdesivir, splątanie, suchy kaszel, terapia przeciwwirusowa, tlenoterapia, trudności z oddychaniem, utrata smaku i węchu, wariant Omicron, wieloukładowy zespół zapalny, zaburzenia poznawcze, zakrzep krwi, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie płuc, zawroty głowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symkinet MR 10 mg
Symkinet MR, zawierający chlorowodorek metylofenidatu w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, zidentyfikowanych zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach po wprowadzeniu leku do obrotu. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem różnic między grupami wiekowymi. Najczęstsze działania obejmują zmniejszenie łaknienia (bardzo często), bezsenność i nerwowość (bardzo często), ból głowy (bardzo często), a także zaburzenia rytmu serca i nadciśnienie tętnicze (często). U dzieci długotrwałe stosowanie może prowadzić do opóźnienia wzrostu i umiarkowanego zmniejszenia masy ciała, natomiast u dorosłych częściej obserwuje się zaburzenia snu i objawy wegetatywne. Rzadkie, ale poważne działania obejmują incydenty naczyniowo-mózgowe, nagłą śmierć sercową oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję.
akatyzja, bezsenność, bradykardia, chlorowodorek metylofenidatu, drgawki, ginekomastia, incydent naczyniowo-mózgowy, jadłowstręt, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok mózgowy, leukopenia, małopłytkowość, mania, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, nastrój depresyjny, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, podwójne widzenie, pokrzywka, priapizm, psychostymulant, reakcja anafilaktyczna, ruchy choreoatetotyczne, rumień, skurcz dodatkowy komór, śpiączka wątrobowa, szczękościsk, sztywność mięśni, tachykardia, urojenie, wysypka polekowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie jamy nosowej i gardła, zapalenie naczyń, zapalenie tętnic mózgowych, zapalenie żołądka i jelit, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Desloratadyna – Działania niepożądane
Desloratadyna, lek przeciwhistaminowy II generacji stosowany w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa i przewlekłej pokrzywce idiopatycznej, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy dawce 5 mg/dobę. Działania niepożądane występują u około 3% pacjentów częściej niż placebo, najczęściej zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (12-17 lat) ból głowy występuje u 5,9% leczonych, co jest porównywalne z grupą placebo (6,9%). U dzieci poniżej 2 lat najczęstsze działania niepożądane to biegunka (3,7%), gorączka (2,3%) i bezsenność (2,3%). Szczególną uwagę zwraca zwiększone ryzyko napadów drgawkowych u pacjentów pediatrycznych, z bezwzględnym wzrostem częstości odpowiednio o 37,5/100 000 osobolat (0-4 lata) i 11,3/100 000 osobolat (5-19 lat). Ponadto obserwuje się rzadkie zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, senność, pobudzenie psychoruchowe), psychiczne (omamy, agresja, obniżony nastrój) oraz kardiologiczne (tachykardia, kołatanie serca, wydłużenie odstępu QT).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, duszność, działanie niepożądane, gorączka, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, obniżenie nastroju, obrzęk naczynioruchowy, omam, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, populacja pediatryczna, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symbicort Turbuhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie Symbicort Turbuhaler, zawierającego budezonid i formoterol fumaran dwuwodny, może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych zależnych od dominującej substancji czynnej. Nadmierna ekspozycja na formoterol, agonistę receptorów β2, manifestuje się drżeniami mięśni, bólami głowy, kołataniem serca, tachykardią (>100 uderzeń/min), hipokaliemią, hiperglikemią, wydłużeniem odstępu QTc oraz arytmiami, co zwiększa ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca. Dawka 90 µg formoterolu w ciągu 3 godzin, choć przekracza standardową dawkę 9 µg/dawkę w Symbicorcie, nie wykazała dotychczas istotnych problemów bezpieczeństwa. Przedawkowanie budezonidu w ostrej fazie zwykle nie wymaga natychmiastowej interwencji, jednak przewlekłe stosowanie wysokich dawek może skutkować podwyższonym stężeniem kortykosteroidów, supresją osi podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz innymi działaniami ogólnoustrojowymi glikokortykosteroidów.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, arytmia komorowa, budezonid, drżenie mięśni, drżenie mięśni szkieletowych, działania ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów, formoterol fumaran dwuwodny, glikogenoliza wątrobowa, glikokortykosteroid wziewny, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, leczenie objawowe, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, przedawkowanie budezonidu, rozszerzenie naczyń mózgowych, skurcz oskrzeli, stężenie kortykosteroidów, stymulacja receptorów β2-adrenergicznych, Symbicort Turbuhaler, tachykardia, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie repolaryzacji komór, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności nadnerczy, β2-mimetyk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Enalapril Vitabalans 20 mg
Enalapril Vitabalans w dawce 20 mg, stosowany jako inhibitor ACE, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęściej obserwowanych należą: nieostre widzenie (≥ 1/10), suchy kaszel (≥ 1/10), zawroty głowy (≥ 1/10), osłabienie (≥ 1/10), nudności (≥ 1/10), bóle głowy (≥ 1/100), duszność (≥ 1/100), bóle w klatce piersiowej i zaburzenia rytmu serca (≥ 1/100), a także hiperkaliemia i podwyższenie stężenia kreatyniny w surowicy (≥ 1/100). Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, pancytopenia, oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka. Wśród działań niepożądanych wymagających szczególnej uwagi znajdują się obrzęk naczynioruchowy z ryzykiem obturacji dróg oddechowych, hipotensja, zwłaszcza ortostatyczna, oraz zaburzenia funkcji nerek, które mogą wymagać modyfikacji terapii lub odstawienia leku.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, białkomocz, choroba autoimmunologiczna, depresja szpiku kostnego, dusznica bolesna, enalaprylu maleinian, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, incydent naczyniowo-mózgowy, kołatanie serca, leukocytoza, limfadenopatia, martwica wątroby, naciek w płucach, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedrożność jelit, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, wrzód trawienny, zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diphereline SR 3,75 3,75 mg
Diphereline SR 3,75 zawiera 3,75 mg tryptoreliny octanu i jest stosowany głównie u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem gruczołu krokowego zależnym od hormonów. Lek podawany jest w formie zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu do wstrzykiwań. Działania niepożądane występują u ponad 90% pacjentów, co utrudnia jednoznaczne przypisanie ich do leku, zwłaszcza że pacjenci są często w starszym wieku i mają choroby współistniejące. Najczęstsze objawy to uderzenia gorąca i spadek libido, będące efektem farmakologicznym obniżenia stężenia testosteronu, podobne do efektów kastracji chirurgicznej lub innych agonistów GnRH. Rzadziej obserwuje się reakcje immuno-alergiczne oraz odczyny w miejscu podania (występujące u <5% pacjentów).
agonista GnRH, aminotransferaza alaninowa, atrofia jąder, brak wytrysku, dna moczanowa, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, gruczolak przysadki, hiperlipidemia, jadłowstręt, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, rak gruczołu krokowego zależny od hormonów, reakcja anafilaktyczna, szum w uszach, trombocytoza, tryptorelin octan, udar przysadki, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia wytrysku, zapalenie kości i stawów, zawiesina o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon chorób i schorzeń
Zawał serca – Objawy
Zawał mięśnia sercowego (myocardial infarction) jest stanem nagłego zagrożenia życia, wynikającym z całkowitego lub częściowego zablokowania tętnicy wieńcowej, najczęściej przez skrzep powstały na pękniętej blaszce miażdżycowej. Klasyfikacja zawałów obejmuje m.in. STEMI, charakteryzujący się uniesieniem odcinka ST w EKG, oraz NSTEMI, związany z częściową niedrożnością tętnicy. W 2023 roku wprowadzono dodatkową klasyfikację opartą na stopniu uszkodzenia tkanek serca, wyróżniającą cztery stadia od przerwanego zawału (stadium 1) do zawału z krwotokiem mikronaczyniowym (stadium 4). Czas od wystąpienia objawów do przywrócenia przepływu krwi jest krytyczny – do 85% uszkodzeń mięśnia sercowego może nastąpić w ciągu pierwszych 2 godzin, co podkreśla konieczność natychmiastowej interwencji.
angina, arytmia, blaszka miażdżycowa, ból w klatce piersiowej, duszność, elektrokardiogram, kardiomiocyty, kołatanie serca, martwica kardiomiocytów, miażdżyca, nasilenie objawów, niedokrwienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności, rozwarstwienie tętnicy wieńcowej, skrzep krwi, tętnica wieńcowa, wstrząs kardiogenny, zapalenie osierdzia, zawał NSTEMI, zawał serca, zawał STEMI, zawroty głowy, zimne poty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bilastyna Hitaxa 20 mg
Bilastyna, stosowana w dawce 20 mg u pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i spojówek oraz przewlekłą pokrzywką idiopatyczną, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z placebo, z częstością działań niepożądanych wynoszącą 12,7% wobec 12,8% w grupie kontrolnej. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (4,01% vs 3,38% placebo), senność (3,06% vs 2,86%), zawroty głowy (0,83% vs 0,59%) oraz zmęczenie (0,83% vs 1,32%). W badaniach klinicznych II i III fazy objęto 2525 pacjentów, w tym 1697 przyjmujących bilastynę 20 mg oraz 1362 placebo. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, z uwzględnieniem m.in. zaburzeń sercowo-naczyniowych (wydłużenie odstępu QT 0,53%, arytmia zatokowa 0,30%, blok prawej odnogi pęczka Hisa 0,24%) oraz reakcji nadwrażliwości o nieznanej częstości, takich jak anafilaksja czy obrzęk naczynioruchowy. Profil bezpieczeństwa u dzieci (dawka 10 mg) i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z częstością działań niepożądanych porównywalną do placebo (68,5% vs 67,5%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, bezsenność, biegunka, bilastyna, blok prawej odnogi pęczka Hisa, ból brzucha, ból głowy, ból w nadbrzuszu, częstoskurcz, duszność, gamma-glutamylotransferaza, gorączka, kołatanie serca, lęk, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk warg, opryszczka twarzy, osłabienie, podrażnienie oka, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, szumy uszne, utrata świadomości, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wyprysk, wysypka, wzmożone pragnienie, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie, zwiększenie łaknienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Luminastil 50 mg
Chlorowodorek difenhydraminy zawarty w leku Luminastil 50 mg wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, sklasyfikowanych według systemów narządowych MedDRA oraz częstości występowania. Do działań bardzo częstych (≥10%) należy zmęczenie, które może upośledzać codzienne funkcjonowanie pacjenta. Często występują również uspokojenie, senność, zaburzenia uwagi, równowagi oraz zawroty głowy, co znacząco wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Działania o częstości nieznanej obejmują reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, duszność, obrzęk naczynioruchowy), dezorientację, paradoksalne pobudzenie, drgawki, ból głowy, parestezje, dyskinezy, niewyraźne widzenie, tachykardię, kołatanie serca, zgęstnienie wydzieliny oskrzelowej, nudności, wymioty, drżenie mięśni oraz zaburzenia oddawania moczu, w tym zatrzymanie moczu, co jest szczególnie istotne u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego.
chlorowodorek difenhydraminy, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, drżenie mięśni, dyskineza, działanie niepożądane, kołatanie serca, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalne pobudzenie, parestezja, przerost gruczołu krokowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, tachykardia, zaburzenie równowagi, zaburzenie uwagi, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie moczu, zawrót błędnikowy, zawroty głowy, zgęstnienie wydzieliny oskrzelowej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy 50 mg + 850 mg
Preparat złożony Sytagliptyna (50 mg) + Metforminy chlorowodorek (850 mg lub 1000 mg) zasadniczo nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które mogą zaburzać koncentrację i bezpieczeństwo pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, które nasilają efekt hipoglikemizujący. Objawy hipoglikemii obejmują drżenie rąk, wzmożoną potliwość, kołatanie serca, zaburzenia koncentracji i widzenia, a ich wystąpienie podczas prowadzenia pojazdu stanowi poważne zagrożenie.
drżenie rąk, efekt hipoglikemizujący, farmakokinetyka leku, hipoglikemia, kołatanie serca, nadmierna potliwość, pochodne sulfonylomocznika, preparat złożony, sytagliptyna z metforminą, terapia skojarzona, wahania glikemii, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dobutamin hameln 12,5 mg/ml
Przedawkowanie dobutaminy, dostępnej w koncentracie 12,5 mg/ml, stanowi poważne zagrożenie ze względu na jej silne działanie inotropowe i chronotropowe. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, drżenia, lęk, bóle głowy oraz szereg powikłań kardiologicznych takich jak kołatanie serca, dolegliwości dławicowe, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu (nadkomorowe i komorowe), migotanie komór oraz niedokrwienie mięśnia sercowego. Paradoksalnie, mimo działania presyjnego, może wystąpić niedociśnienie tętnicze spowodowane obwodowym rozszerzeniem naczyń. Dobutamina charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania 2-3 minut, co umożliwia szybkie ustąpienie objawów po zaprzestaniu infuzji.
azotan, beta-adrenolityk, ból zamostkowy, dializa otrzewnowa, dławica piersiowa, dobutamina, dolegliwość dławicowa, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, działanie inotropowe i chronotropowe, echokardiografia obciążeniowa, esmolol, gazometria, hemodializa, hemoperfuzja, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lidokaina, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, receptor beta, receptor beta-adrenergiczny, skurcz mięśnia sercowego, stężenie elektrolitów, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, węgiel aktywny, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – MIG 400 mg
Ibuprofen w dawce 400 mg (MIG) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość występowania jest zależna od dawki i indywidualnych predyspozycji pacjenta. Przy stosowaniu dawek dobowych do 1200 mg doustnie lub 1800 mg w postaci czopków, najczęściej obserwuje się działania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, perforacje, krwawienia, nudności, wymioty, biegunka oraz zaparcia. Istotne jest, że stosowanie wysokich dawek (np. 2400 mg/dobę) może zwiększać ryzyko incydentów zakrzepowych, w tym zawału serca i udaru mózgu. Rzadkie, ale poważne działania obejmują zaburzenia krwiotworzenia (np. agranulocytoza), reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny), jałowe zapalenie opon mózgowych, oraz ciężkie reakcje skórne (SCAR). Ponadto, NLPZ mogą powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca, a także zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność i martwicę brodawek nerkowych.
agranulocytoza, antybiotykoterapia, astma, ból głowy, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ciężka uogólniona reakcja nadwrażliwości, ciężkie skórne działanie niepożądane, incydent zakrzepowy w tętnicy, jałowe zapalenie opon mózgowych, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wysypka skórna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krwiotworzenia, zaburzenie widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał serca, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zgaga, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Fruit 4 mg
Lek Nicorette Fruit 4 mg w formie tabletek do ssania zawiera nikotynę i jest stosowany w terapii zastępczej nikotynowej. W trakcie leczenia mogą wystąpić działania niepożądane związane zarówno z farmakologicznym działaniem nikotyny, jak i z objawami odstawienia tytoniu. Typowe objawy odstawienia obejmują zaburzenia emocjonalne (dysforia, bezsenność, drażliwość, niepokój) oraz objawy fizyczne, takie jak obniżona częstość rytmu serca, zwiększone łaknienie, zawroty głowy, kaszel, zaparcia, krwawienie dziąseł i zapalenie jamy nosowo-gardłowej. Głód nikotynowy jest istotnym klinicznie objawem. Działania niepożądane pojawiają się głównie we wczesnej fazie terapii i są zależne od dawki, z częstym podrażnieniem jamy ustnej i gardła, które u większości pacjentów ulega adaptacji. Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, zwłaszcza u pacjentów wrażliwych na śladowe ilości siarczanów (0,000096 mg/tabletkę).
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, drażliwość, drgawki, duszność, dysfagia, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, głód nikotynowy, kołatanie serca, krwawienie dziąseł, lek przeciwdrgawkowy, łzawienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, nerwowość, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, niewyraźne widzenie, nikotyna z kationitem, nikotynowa terapia zastępcza, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, owrzodzenia aftowe, padaczka, parasomnia, parestezja, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, ślinotok, stan przedomdleniowy, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia koncentracji, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosogardła, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Karnidin 10 mg
Przedawkowanie lerkanidypiny, substancji czynnej Karnidinu (dostępnego w dawkach 10 mg i 20 mg), może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym znacznego niedociśnienia tętniczego i odruchowej tachykardii. Dawki przedawkowania zgłaszane w praktyce klinicznej wahają się od 30-40 mg do nawet 800 mg, w tym przypadki prób samobójczych. W wyniku utraty selektywności obwodowej przy bardzo dużych dawkach może wystąpić bradykardia oraz ujemne działanie inotropowe na mięsień sercowy. Objawy kliniczne obejmują niedociśnienie, zawroty głowy, ból głowy oraz kołatanie serca, które są konsekwencją nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych i zaburzeń perfuzji mózgowej.
bloker kanału wapniowego, ból głowy, bradykardia, działanie farmakologiczne przedłużone, działanie inotropowe ujemne, działanie wazodylatacyjne, elektrokardiografia, hemodializa, kołatanie serca, lerkanidypina, niedociśnienie tętnicze, objętość wewnątrznaczyniowa, parametr hemodynamiczny, perfuzja mózgowa, pochodna dihydropirydyny, powrót żylny, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, tachykardia odruchowa, wiązanie z białkami osocza, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nexpram 10 mg
Nexpram, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg. Lek jest wskazany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zespołu lęku napadowego z agorafobią lub bez niej, zespołu lęku społecznego (fobii społecznej), zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). Charakterystyczne objawy tych jednostek obejmują m.in. obniżony nastrój, nawracające ataki lęku z objawami somatycznymi, uporczywy lęk społeczny, chroniczne zmartwienia oraz nawracające obsesje i kompulsje. Tabletki mają linię podziału i zawierają laktozę jednowodną (47,5 mg w dawce 10 mg i 95 mg w dawce 20 mg), co jest istotne przy stosowaniu u pacjentów z nietolerancją laktozy.
agorafobia, atak lęku, derealizacja, duszność, duży epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsja, napięcie mięśniowe, nietolerancja laktozy, obniżony nastrój, obsesja, OCD, pobudzenie ruchowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, trudności w koncentracji, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia snu, zaburzenie lękowe uogólnione, zawroty głowy, zespół lęku napadowego, zespół lęku społecznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vendal retard 200 mg
Podczas terapii morfiną w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu (Vendal retard) najczęściej obserwuje się działania niepożądane takie jak nudności, wymioty, zaparcia, zwężenie źrenic (mioza) oraz senność. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana od bardzo częstych (≥1/100 do <1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz nieznanych. W zakresie układu nerwowego i psychicznego mogą pojawić się omamy (niezbyt często), bezsenność (rzadko), a także uzależnienie (częstość nieznana). Morfina może powodować zaburzenia poznawcze, mioklonie, allodynię i hiperalgezję, a także poważne zaburzenia oddechowe, w tym zahamowanie oddychania i zespół ośrodkowego bezdechu sennego. W układzie sercowo-naczyniowym odnotowano kołatanie serca, tachykardię lub bradykardię oraz zmiany ciśnienia krwi. W obrębie układu pokarmowego najczęstsze są nudności, wymioty i zaparcia, a rzadziej zapalenie trzustki i skurcze dróg żółciowych.
AGEP, allodynia, bezsenność, biegunka, bradykardia, depresja ośrodka oddechowego, hiperalgezja, kołatanie serca, kolka brzuszna, kolka nerkowa, kolka żółciowa, mioklonia, morfina chlorowodorek, nadmierna potliwość, nastrój dysforyczny, objawy grypopodobne, obrzęk płuc, oczopląs, omam, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, rozszerzenie źrenic, rumień, skurcz dróg żółciowych, skurcz moczowodu, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, uzależnienie, Vendal retard, zaburzenie oddechowe, zaburzenie poznawcze, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z głogu – Wskazania do stosowania
Wyciąg z głogu (Crataegi folii cum flore) jest stosowany w kardiologii jako środek łagodzący przejściowe objawy sercowe o podłożu nerwowym, takie jak kołatanie serca czy odczucie dodatkowych uderzeń serca. Preparat Neo-Cardiol, zawierający 124,8 mg wyciągu gęstego z kwiatostanu głogu w jednej tabletce powlekanej, jest wskazany wyłącznie po wykluczeniu poważnych schorzeń kardiologicznych. Wyciąg pozyskiwany jest w proporcji 5-6,5:1 przy użyciu 70% etanolu jako rozpuszczalnika, co zapewnia standaryzację substancji czynnej. Preparat zawiera również 198,32 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy u pacjentów.
Crataegi folii cum flore, czynnik psychogenny, diagnostyka kardiologiczna, dodatkowe uderzenia serca, dolegliwość kardiologiczna, kołatanie serca, laktoza jednowodna, leczenie farmakologiczne, Neo-Cardiol, nietolerancja laktozy, podłoże nerwowe, produkt leczniczy roślinny, schorzenie kardiologiczne, substancja czynna pochodzenia roślinnego, tabletka powlekana, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg gęsty z kwiatostanu głogu, wyciąg z głogu, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina mitralna – Zapobieganie i profilaktyka
Przepuklina mitralna (MVP) jest wrodzonym schorzeniem zastawki dwudzielnej, które samo w sobie nie podlega prewencji, jednak odpowiednie postępowanie może ograniczyć ryzyko powikłań, zwłaszcza infekcyjnego zapalenia wsierdzia (IE). Aktualne wytyczne Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego (AHA, 2007) odchodzą od rutynowej profilaktyki antybiotykowej przed zabiegami stomatologicznymi u pacjentów z MVP, ze względu na niskie bezwzględne ryzyko IE (<2/1000 pacjentów), brak dowodów na skuteczność profilaktyki oraz ryzyko działań niepożądanych i selekcji opornych szczepów bakterii. Profilaktyka antybiotykowa pozostaje wskazana jedynie u pacjentów z historią IE, po operacji zastawki, biorców przeszczepów serca z niedomykalnością zastawki, z wrodzonymi wadami serca lub ciężką postacią MVP z istotną niedomykalnością.
amerykańskie towarzystwo kardiologiczne, arytmia komorowa, bakteriemia, ciśnienie tętnicze, echokardiografia, higiena jamy ustnej, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kołatanie serca, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwkrzepliwy, migotanie przedsionków, nagły zgon sercowy, niedomykalność zastawki, profilaktyka antybiotykowa, przejściowy atak niedokrwienny, przepuklina mitralna, przeszczep serca, udar mózgu, wrodzona wada serca, wymiana zastawki, zastawka dwudzielna - Leksykon substancji czynnych
Fenylefryna – Działania niepożądane
Fenylefryna, sympatykomimetyk o działaniu obkurczającym naczynia krwionośne, jest szeroko stosowana w preparatach przeciw przeziębieniu i zapaleniu zatok w celu zmniejszenia przekrwienia błony śluzowej nosa. Jej profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, w tym często występujące objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, zaburzenia trawienia i jadłowstręt. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne (świąd, pokrzywka, bladość powłok) oraz poważniejsze reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i skurcz oskrzeli. Ze względu na właściwości sympatykomimetyczne, fenylefryna może powodować podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardię, zaburzenia rytmu serca i kołatanie, a w rzadkich przypadkach bradykardię i arytmię. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego (drżenia, zawroty głowy, bóle głowy) oraz psychiczne (lęk, niepokój, nerwowość, bezsenność, omamy) występują bardzo rzadko. Ponadto, fenylefryna może wywoływać zatrzymanie moczu, szczególnie u mężczyzn z przerostem gruczołu krokowego, oraz objawy oczne, takie jak rozszerzenie źrenic i zaostrzenie jaskry z zamkniętym kątem.
arytmia, astma oskrzelowa, bladość powłok, ból głowy, bradykardia, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dławica piersiowa, duszność, fenylefryna, ibuprofen, jadłowstręt, jaskra z zamkniętym kątem, kołatanie serca, krwawienie domózgowe, morfologia krwi, mydriaza, nadciśnienie, napad astmy oskrzelowej, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, paracetamol, pieczenie w nadbrzuszu, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, sympatykomimetyk, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie trawienia, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clemastinum WZF 1 mg/ml
Klemastyna w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów i monitorowania terapii. Do istotnych hematologicznych działań należą małopłytkowość, agranulocytoza oraz niedokrwistość hemolityczna, które mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień i infekcji. W zakresie układu nerwowego najczęściej obserwuje się efekty sedatywne, takie jak uspokojenie, senność, zaburzenia koordynacji i zawroty głowy, a także rzadziej występujące objawy jak splątanie, nadmierne pobudzenie (zwłaszcza u dzieci), drżenia czy drgawki. Klemastyna może również powodować zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym hipotensję, kołatanie serca, tachykardię oraz skurcze dodatkowe, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu krążenia.
agranulocytoza, ciśnienie tętnicze krwi, drgawki, drzewo oskrzelowe, dysuria, efekt sedatywny, fotosensytywność, hiperhydroza, hipotensja, klemastyna, kołatanie serca, krwinka czerwona, małopłytkowość, neutrofil, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność nosa, pęcherz moczowy, podwójne widzenie, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, roztwór do wstrzykiwań, skurcz dodatkowy, świszczący oddech, szum uszny, tachykardia, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pralex 10 mg
Pralex, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych. Wskazania do stosowania obejmują leczenie dużych epizodów depresyjnych, zaburzeń lękowych z napadami lęku (z agorafobią lub bez), lęku społecznego (fobii społecznej) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, a tabletki o mocy 10 mg, 15 mg i 20 mg posiadają rowek dzielący umożliwiający podział na równe dawki. Pralex jest zalecany w sytuacjach, gdy objawy mają istotne nasilenie i wpływają na funkcjonowanie pacjenta, a decyzja o terapii powinna uwzględniać pełen obraz kliniczny oraz wykluczenie innych przyczyn symptomów.
agorafobia, derealizacja, duszność, duży epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsja, leczenie podtrzymujące, lęk społeczny, napad lęku, obniżenie nastroju, obsesja, OCD, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, SSRI, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zawrót głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cilozek
Przed rozpoczęciem terapii cylostazolem (Cilozek 100 mg) należy dokładnie ocenić wskazania do leczenia w porównaniu z innymi metodami, np. rewaskularyzacją. Lek może powodować tachykardię, kołatania serca, tachyarytmię oraz niedociśnienie tętnicze, ze średnim przyspieszeniem rytmu serca o 5-7 uderzeń/min, co u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca może prowokować dławicę piersiową. Cylostazol jest przeciwwskazany u pacjentów z niestabilną dławicą, zawałem mięśnia sercowego lub interwencją wieńcową w ciągu ostatnich 6 miesięcy oraz u osób z ciężką tachyarytmią. Wymaga ścisłego monitorowania u pacjentów z dodatkowymi skurczami przedsionkowymi/komorowymi oraz migotaniem/trzepotaniem przedsionków.
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, choroba niedokrwienna serca, ciężka tachyarytmia, cylostazol, częstoskurcz, dławica piersiowa, działanie hipotensyjne, działanie przeciwpłytkowe, inhibitor izoenzymu, interwencja na naczyniach wieńcowych, kołatanie serca, krwawienie do siatkówki, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowość hematologiczna, niestabilna dławica piersiowa, pancytopenia, rewaskularyzacja, skurcz przedsionkowy, tachyarytmia, tachykardia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 12,5 mg
Profil bezpieczeństwa leku Elestar HCT, zawierającego olmesartan medoksomil, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, został określony na podstawie badań klinicznych u 7826 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęki obwodowe (głównie kończyn dolnych), ból głowy oraz zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardowej skali: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród istotnych działań niepożądanych wymienia się m.in. hipokaliemię i hiperurykemię (często), niedociśnienie (niezbyt często), reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy (rzadko), a także zaburzenia funkcji nerek i wątroby, wymagające regularnego monitorowania parametrów biochemicznych, takich jak stężenia kreatyniny, mocznika, elektrolitów oraz aktywność enzymów wątrobowych.
antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanałów wapniowych, dna moczanowa, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperkreatynemia, hipermocznikowość, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kołatanie serca, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja fotowrażliwości, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon substancji czynnych
Maleinian chlorfeniraminy – Działania niepożądane
Maleinian chlorfeniraminy, antagonista receptorów H1 pierwszej generacji, stosowany w dawce 2 mg/tabletkę (np. w preparacie Gripex Noc), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie wynikających z działania przeciwcholinergicznego i wpływu na ośrodkowy układ nerwowy. Do często obserwowanych należą: depresja OUN (senność, nudności, osłabienie mięśniowe), dyskinezy twarzy, zaburzenia koordynacji, drżenia, parestezje, nieostre i podwójne widzenie, suchość błon śluzowych nosa, gardła i jamy ustnej, zmiany smaku, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból nadbrzusza), nasilone pocenie się oraz zatrzymanie moczu. Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia rytmu serca, cholestaza, zapalenie wątroby, a także zaburzenia funkcji seksualnych i cyklu menstruacyjnego.
agranulocytoza, cholestaza, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dyskineza twarzy, działanie przeciwcholinergiczne, hipotensja, impotencja, jaskra z wąskim kątem, kołatanie serca, krwawienie międzymiesiączkowe, leukopenia, maleinian chlorfeniraminy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość aplastyczna, nieostre widzenie, osłabienie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pobudzenie paradoksalne, podwójne widzenie, przeciwhistaminowy pierwszej generacji, przerost prostaty, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, receptor H1, suchość błon śluzowych, suchość jamy ustnej, szum uszny, tachykardia, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie koordynacji, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błędnika, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vilpin Combi 5 mg + 5 mg
Lek Vilpin Combi, zawierający peryndopryl tozylan (inhibitor ACE) oraz amlodypinę bezylan (bloker kanału wapniowego), wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący często występujące objawy takie jak senność, zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), ból głowy, zaburzenia smaku, parestezje, zaburzenia widzenia, szum uszny, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, duszność, suchy kaszel, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, zmiany rytmu wypróżnień), świąd, wysypka, obrzęki stawów, kurcze mięśni, zmęczenie i astenia. Częstość występowania tych działań mieści się w zakresie ≥1/100 do <1/10 pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia tętniczego, obrzęku naczynioruchowego, uporczywego suchego kaszlu oraz obrzęków obwodowych, które mogą wymagać modyfikacji terapii lub natychmiastowego leczenia. Monitorowanie funkcji nerek, elektrolitów (zwłaszcza potasu) oraz ciśnienia tętniczego jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością narządową.
adrenalina, amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, astenia, bloker kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, compliance pacjenta, duszność, dysgeuzja, działanie niepożądane, hiperkaliemia, hipowolemia, inhibitor ACE, kaszel nieproduktywny, kołatanie serca, kurcz mięśni, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezja, peryndopryl tozylan, profil bezpieczeństwa, senność, świąd, szum uszny, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenia wypróżniania, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie