interakcja farmakodynamiczna
Interakcja farmakodynamiczna to rodzaj interakcji między lekami, w której jeden lek modyfikuje efekt farmakologiczny innego leku bez wpływu na jego stężenie w organizmie. Jest to zjawisko odmienne od interakcji farmakokinetycznej, która dotyczy zmian w stężeniu leku w organizmie.
Mechanizmy interakcji farmakodynamicznych obejmują: działanie na ten sam receptor (synergizm lub antagonizm), modyfikację równowagi fizjologicznej, czy wpływ na te same układy biochemiczne. Mogą one prowadzić do wzmocnienia działania terapeutycznego (np. połączenie beta-blokerów i inhibitorów ACE w leczeniu nadciśnienia), nasilenia działań niepożądanych (np. jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT) lub osłabienia efektu terapeutycznego.
Interakcje farmakodynamiczne występują szczególnie często u pacjentów przyjmujących wiele leków jednocześnie, zwłaszcza w populacji geriatrycznej. Wiedza o tych interakcjach jest kluczowa w codziennej praktyce klinicznej, gdyż pozwala na świadome wykorzystanie synergizmu leków lub unikanie niebezpiecznych połączeń.
Przewidywanie interakcji farmakodynamicznych opiera się na znajomości mechanizmów działania leków oraz ich profilu farmakologicznego. W przeciwieństwie do interakcji farmakokinetycznych, które można monitorować przez pomiar stężenia leku, interakcje farmakodynamiczne ocenia się głównie poprzez obserwację efektów klinicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z niepokalanka pospolitego – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wyciąg z niepokalanka pospolitego (Vitex agnus castus) w preparacie Castagnus zawiera 4,5 mg wyciągu suchego, odpowiadającego 45 mg owocu, oraz 98,8 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Preparat wykazuje działanie hormonalne, wpływając na oś przysadkowo-podwzgórzową, w tym na wydzielanie prolaktyny, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami przysadki, zwłaszcza z prolaktynomą. Ze względu na obecność laktozy, produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Preparatu nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
działanie hormonalne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, etanol, guz przysadki mózgowej, hormony przysadkowe, interakcja farmakodynamiczna, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, nowotwór estrogenozależny, nowotwór hormonozależny, oś przysadkowo-podwzgórzowa, prolaktyna, prolaktynoma, receptory dopaminergiczne, układ dopaminergiczny, Vitex agnus-castus, wyciąg z niepokalanka pospolitego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvastatin Genoptim 40 mg
Symwastatyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie symwastatyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, telitromycyna), które mogą zwiększyć stężenie kwasu symwastatyny w osoczu ponad 10-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do łącznego stosowania. Podobnie przeciwwskazane jest stosowanie gemfibrozylu (1,9-krotny wzrost AUC kwasu symwastatyny), cyklosporyny, danazolu oraz inhibitorów proteazy HIV, ze względu na bardzo wysokie ryzyko miopatii. W przypadku leków takich jak amiodaron, werapamil, diltiazem czy amlodypina, które zwiększają ekspozycję na symwastatynę od 1,6- do 2,7-krotnie, zaleca się ograniczenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Ponadto, jednoczesne stosowanie niacyny w dawkach ≥ 1 g/dobę, kwasu fusydowego, kolchicyny oraz spożywanie soku grejpfrutowego (zwłaszcza powyżej 1 litra dziennie) wymaga szczególnej ostrożności lub unikania, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych mięśniowych i wątrobowych.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, białko OATP1B1, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, lek hipolipemizujący, lomitapid, miopatia, niacyna, pochodna kumaryny, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, werapamil - Leksykon substancji czynnych
Pirybedyl – Przeciwwskazania stosowania
Pirybedyl, substancja czynna leku Pronoran 50 mg (tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pirybedyl lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (57,17 mg/tabletkę). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują wstrząs sercowo-naczyniowy oraz ostrą fazę zawału mięśnia sercowego ze względu na ryzyko pogorszenia hemodynamiki. Ponadto, pirybedyl nie powinien być stosowany jednocześnie z neuroleptykami, z wyjątkiem klozapiny, ze względu na potencjalne interakcje farmakodynamiczne zagrażające bezpieczeństwu pacjenta. Wywiad alergologiczny jest niezbędny przed rozpoczęciem terapii, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości o różnym nasileniu klinicznym.
hipotensja, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, klozapina, monitorowanie kardiologiczne, nadwrażliwość na substancję czynną, neuroleptyk, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedostateczna perfuzja tkankowa, niestabilna choroba wieńcowa, nietolerancja cukrów, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, niewydolność układu krążenia, pirybedyl, Pronoran, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, stan hemodynamiczny, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs sercowo-naczyniowy, wywiad alergologiczny, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złożona farmakoterapia - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z liścia szałwii – Interakcje
Ekstrakt gęsty z liścia szałwii (Salviae folium extractum spissum) wykazuje właściwości przeciwzapalne i ściągające, co czyni go składnikiem wielu preparatów stosowanych w schorzeniach jamy ustnej, zwłaszcza błony śluzowej dziąseł. Istotne są jednak potencjalne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak warfaryna, które mogą prowadzić do zaburzeń parametrów krzepnięcia krwi i zwiększonego ryzyka krwawień. Równoczesne stosowanie ekstraktu z szałwii z lekami miejscowo znieczulającymi może nasilać ich działanie oraz wywoływać niepożądane reakcje skórne. Ponadto, obecność alkoholu etylowego w preparatach oraz jego spożycie podczas terapii może zwiększać absorpcję składników aktywnych i nasilać działanie drażniące na błonę śluzową jamy ustnej, co wymaga unikania alkoholu w trakcie leczenia.
antykoagulant, błona śluzowa dziąseł, błona śluzowa jamy ustnej, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, ekstrahent alkoholowy, ekstrakt z liścia szałwii, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, krzepnięcie krwi, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwzakrzepowy, reakcja niepożądana, schorzenie jamy ustnej, stan zapalny dziąseł, stan zapalny jamy ustnej, warfaryna, właściwości przeciwzapalne, wyciąg z kory dębu, wyciąg z nagietka, wyciąg z podbiału, wyciąg z rumianku, wyciąg z tymianku - Leksykon leków
Interakcje leku – Osaver 40 mg
Olmesartan medoksomil, aktywny składnik preparatu Osaver, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii nadciśnienia tętniczego. Szczególną uwagę należy zwrócić na podwójną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Suplementy potasu i leki moczopędne oszczędzające potas mogą podnosić stężenie potasu w surowicy, co wymaga regularnego monitorowania. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach >3 g/dobę, mogą osłabiać działanie hipotensyjne olmesartanu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, dlatego konieczne jest monitorowanie funkcji nerek i odpowiednie nawodnienie pacjenta. Kolesewelam chlorowodorek zmniejsza biodostępność olmesartanu, dlatego zaleca się podawanie olmesartanu co najmniej 4 godziny przed kolesewelamem.
antagonista receptora angiotensyny II, biodostępność olmesartanu, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, działanie wazodylatacyjne, enzym cytochromu P450, farmakokinetyka olmesartanu, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, kolesewelam chlorowodorek, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek zobojętniający kwas solny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, okres półtrwania, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, prawastatyna, przesączanie kłębuszkowe, suplement potasu, toksyczność, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna i digoksyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvastatin Bluefish 20 mg
Symwastatyna, będąca substratem CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które znacząco wpływają na jej stężenie w osoczu oraz ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (itrakonazol, ketokonazol), makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna) oraz inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać stężenie symwastatyny nawet 5-11-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Podobnie cyklosporyna, danazol i gemfibrozyl znacząco podnoszą stężenie symwastatyny i są przeciwwskazane. Inne leki, takie jak amiodaron, amlodypina, werapamil i diltiazem, powodują 1,6-2,7-krotny wzrost ekspozycji na symwastatynę, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 20 mg/dobę. Spożycie soku grejpfrutowego w ilości powyżej 1 litra dziennie może zwiększyć stężenie symwastatyny do 7-krotności, co również jest istotne klinicznie.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, białko transportujące OATP1B1, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, danazol, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, elbaswir, erytromycyna, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, induktor CYP3A4, inhibitor BCRP, inhibitor enzymu, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, kwas symwastatyny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia, niacyna, niewydolność nerek, pochodna kumaryny, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, symwastatyna, telaprewir, telitromycyna, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 5 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva, zawierający rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a inhibitory tych białek (np. cyklosporyna, inhibitory proteazy) mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii. Przykładowo, cyklosporyna powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteazy (atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC około 3-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki rozuwastatyny do 10 mg/dobę. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny oraz zwiększa ryzyko miopatii, podobnie jak niacyna ≥1 g/dobę i fibraty. Leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna redukuje AUC o 20%. Kwas fusydowy podawany ogólnoustrojowo znacząco zwiększa ryzyko rabdomiolizy, dlatego rozuwastatynę należy odstawić na czas terapii kwasem fusydowym.
BCRP, choroba wrzodowa, cyklosporyna, czas krwawienia, działanie hipoglikemizujące, glikokortykosteroid, hipercholesterolemia, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor białka transportującego, inhibitor HMG-CoA, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, kwas fusydowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lek urikozuryczny, lek zobojętniający sok żołądkowy, metotreksat, miopatia, OATP1B1, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, rozuwastatyna, SSRI - Leksykon leków
Interakcje leku – Ximve 20 mg
Symwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportery OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV) powodują ponad 10-krotne zwiększenie ekspozycji na kwas symwastatyny i są przeciwwskazane w terapii łącznie z symwastatyną. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak werapamil, diltiazem i amlodipina, zwiększają AUC kwasu symwastatyny odpowiednio 2,3-, 2,7- i 1,6-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do maksymalnie 20 mg/dobę. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu (maksymalna dawka symwastatyny 20 mg/dobę), a także unikać stosowania gemfibrozylu i cyklosporyny ze względu na bardzo wysokie ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Spożycie soku grejpfrutowego, zwłaszcza w ilości powyżej 1 litra dziennie, może zwiększyć ekspozycję na kwas symwastatyny nawet 7-krotnie, co jest klinicznie istotne i wymaga unikania tego soku podczas terapii.
alkohol etylowy, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, enzym wątrobowy, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, kwas symwastatyny, lek hipolipemizujący, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lomitapid, miopatia, niacyna, OATP1B1, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, tikagrelor, warfaryna, werapamil, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Robinia pseudo-acacia – Właściwości farmakodynamiczne
Robinia pseudo-acacia w rozcieńczeniu homeopatycznym 4 CH jest składnikiem preparatu Gastrocynesine, występującym w dawce 75 mg na tabletkę. Preparat zawiera również inne substancje czynne w tym samym rozcieńczeniu: Abies nigra, Carbo vegetabilis oraz Nux vomica, każda w ilości 75 mg. Pomimo obecności Robinia pseudo-acacia w składzie, dokumentacja produktu nie dostarcza danych dotyczących jej farmakodynamiki ani mechanizmu działania w podanym rozcieńczeniu homeopatycznym. Brak jest również informacji o potencjalnych interakcjach farmakodynamicznych z innymi składnikami preparatu lub lekami.
Abies nigra, Carbo vegetabilis, dokumentacja produktu leczniczego, Gastrocynesine, interakcja farmakodynamiczna, mechanizm działania, nietolerancja składników, Nux vomica, postać tabletkowa, profil farmakodynamiczny, robinia akacjowa, rozcieńczenie homeopatyczne, sacharoza i laktoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, właściwości farmakodynamiczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Aleric Deslo Active 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna produktu leczniczego Aleric Deslo Active w dawce 5 mg, charakteryzuje się niskim potencjałem do interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Badania kliniczne nie wykazały istotnych klinicznie interakcji z erytromycyną i ketokonazolem, co potwierdza niski poziom ryzyka i brak konieczności modyfikacji dawkowania. Mimo teoretycznych możliwości interakcji z lekami metabolizowanymi przez te same szlaki enzymatyczne oraz z lekami o działaniu sedatywnym lub depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, ryzyko kliniczne jest niskie, jednak zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza na początku terapii. Warto podkreślić, że dane dotyczące interakcji pochodzą wyłącznie z badań u dorosłych, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u pacjentów pediatrycznych.
Aleric Deslo Active, antybiotyk, desloratadyna, działanie sedatywne, erytromycyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, ketokonazol, lek antyhistaminowy drugiej generacji, lek depresyjny OUN, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek sedatywny, nietolerancja alkoholu, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, sprawność psychoruchowa, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Herbion na kaszel mokry 35 mg
Produkt leczniczy Herbion na kaszel mokry zawiera 35 mg suchego wyciągu z liści bluszczu (Hedera helix L., folium) i wykazuje działanie wykrztuśne dzięki zawartości saponin triterpenowych. Dotychczasowe dane kliniczne nie potwierdzają istotnych interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych z innymi lekami, jednak brak jest szczegółowych badań interakcyjnych. Teoretycznie, wyciąg może wchodzić w interakcje z lekami przeciwkaszlowymi (np. kodeina, dekstrometorfan) poprzez przeciwstawne mechanizmy działania, co może obniżać skuteczność wykrztuśną. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych grup leków. Ponadto, spożywanie alkoholu podczas terapii może nasilać drażniące działanie na błonę śluzową dróg oddechowych oraz potencjalnie zmniejszać efektywność leczenia, dlatego jego unikanie jest wskazane.
acetylocysteina, błona śluzowa dróg oddechowych, cytochrom P450, dekstrometorfan, działanie immunomodulujące, enzym wątrobowy, glikoproteina p, indeks terapeutyczny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, lek immunosupresyjny, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, lek wykrztuśny, objaw kaszlu, odruch kaszlowy, saponina triterpenowa, suchy wyciąg z liści bluszczu, transporter błonowy, wydzielina oskrzelowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Bixebra 5 mg
Iwabradyna (Bixebra) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie iwabradyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, sotalol, amiodaron, pimozyd, erytromycyna i.v.), co zwiększa ryzyko torsade de pointes. Leki moczopędne zwiększające wydalanie potasu (tiazydowe, diuretyki pętlowe) mogą wywołać hipokaliemię, nasilając ryzyko arytmii w połączeniu z bradykardią indukowaną przez iwabradynę. Iwabradyna jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego silne inhibitory tego enzymu (ketokonazol, klarytromycyna, erytromycyna doustna, nelfinawir) zwiększają jej stężenie w osoczu 7-8-krotnie, co prowadzi do nasilonej bradykardii i jest przeciwwskazane. Podobnie przeciwwskazane jest stosowanie iwabradyny z diltiazem i werapamilem, które zwiększają AUC iwabradyny 2-3-krotnie i dodatkowo obniżają częstość akcji serca o około 5 uderzeń/min.
antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, arytmia, azolowe pochodne przeciwgrzybicze, beta-adrenolityk, bradykardia, cytochrom P450 3A4, dziurawiec zwyczajny, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, iwabradyna, izoenzym CYP3A4, lek indukujący CYP3A4, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, odstęp QT, sok grejpfrutowy, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół długiego QT, zmniejszenie częstości pracy serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Nimesil 100 mg
Nimesulid, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne jest zwiększenie ryzyka krwawień przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), kwasem acetylosalicylowym, kortykosteroidami, inhibitorami płytek krwi oraz SSRI. Nimesulid może także osłabiać działanie diuretyków (furosemid, inne leki moczopędne), ACE inhibitorów i sartanów, co u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub w podeszłym wieku może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. W przypadku furosemidu obserwuje się zmniejszenie pola pod krzywą (AUC) o około 20% oraz osłabienie działania diuretycznego. Nimesulid hamuje izoenzym CYP2C9, co może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak fenytoina, warfaryna, tolbutamid czy losartan, wymagając monitorowania ich poziomów lub objawów toksyczności.
antagonista receptora angiotensyny II, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, CYP2C9, działanie diuretyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, fenytoina, furosemid, hemostaza, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor płytek, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, krwawienie, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas walproinowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, losartan, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, ostra niewydolność nerek, prostaglandyna nerkowa, SSRI, tolbutamid, warfaryna, wydalanie sodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Interakcje leku – Pralex 20 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Pralex, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie go z nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po odstawieniu inhibitora MAO i 7-dniowego po escytalopramie. Również przeciwwskazane jest stosowanie z lekami wydłużającymi odcinek QT (m.in. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójcykliczne antydepresanty, niektóre antybiotyki jak moksifloksacyna, sparfloksacyna, oraz leki przeciwpsychotyczne jak haloperidol) z uwagi na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Wymagana jest ostrożność i monitorowanie przy jednoczesnym stosowaniu odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid), nieselektywnych inhibitorów MAO (linezolid), selektywnych inhibitorów MAO-B (selegilina do 10 mg/dobę), leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy oraz preparatów z dziurawca zwyczajnego. Ponadto, escytalopram może nasilać działanie litu i tryptofanu oraz wpływać na krzepliwość krwi w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ, co wymaga ścisłej kontroli parametrów krzepnięcia.
antydepresant trójcykliczny, buprenorfina, cymetydyna, CYP2C19, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tyklopidyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvasterol 10 mg
Symwastatyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Szczególnie istotne są interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4 (itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, klarytromycyna, inhibitory proteazy HIV, nefazodon, kobicystat), które mogą zwiększyć narażenie na kwas symwastatyny nawet 10-11-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Gemfibrozyl podnosi AUC kwasu symwastatyny 1,9-krotnie, a cyklosporyna i danazol również znacząco zwiększają ryzyko miopatii, dlatego ich łączna terapia z symwastatyną jest przeciwwskazana. Inhibitory białek transportowych OATP1B1 i BCRP (np. elbaswir, grazoprewir) oraz antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, amlodypina) podnoszą stężenie symwastatyny w osoczu, co wymaga ograniczenia dawki do 20 mg/dobę. Sok grejpfrutowy w ilości >1 l/dobę zwiększa ekspozycję na lek 7-krotnie, a nawet 240 ml powoduje 1,9-krotny wzrost, co wskazuje na konieczność unikania jego spożycia podczas terapii.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, białko BCRP, białko transportowe OATP1B1, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia, niacyna, niewydolność nerek, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, substrat CYP3A4, szlak glukuronidowy, tikagrelor, wartość INR, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – DaFurag Max 100 mg
Furazydyna, składnik leku Dafurag Max, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Antagonistyczne działanie wobec kwasu nalidyksowego prowadzi do osłabienia jego efektu bakteriostatycznego, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Z kolei synergizm z antybiotykami aminoglikozydowymi i tetracyklinami może nasilać efekt przeciwbakteryjny, jednak wymaga monitorowania pod kątem działań niepożądanych. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie furazydyny z chloramfenikolem i rystomycyną, które zwiększa hemotoksyczność leku. Leki urykozuryczne, takie jak probenecyd w dużych dawkach oraz sulfinpirazon, zmniejszają wydzielanie kanalikowe furazydyny, co prowadzi do kumulacji leku w organizmie, zwiększenia toksyczności oraz obniżenia stężenia furazydyny w moczu poniżej minimalnego stężenia bakteriostatycznego, co może obniżać skuteczność terapii zakażeń układu moczowego.
aldehyd octowy, antagonizm lekowy, antybiotyki aminoglikozydowe, atropina, biodostępność, chloramfenikol, farmakokinetyka, furazydyna, hemotoksyczność, hipotensja, interakcja farmakodynamiczna, interakcje lekowe, kinetyka wchłaniania, kwas nalidyksowy, leki alkalizujące, leki urykozuryczne, pochodne nitrofuranu, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, rystomycyna, sulfinpirazon, synergizm lekowy, synergizm toksyczności, tachykardia, tetracykliny, trójkrzemian magnezu, witaminy z grupy B, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex Ranbaxy 100 mg/ml
Sugammadeks działa poprzez wiązanie cząsteczek rokuronium i wekuronium, umożliwiając szybkie odwrócenie blokady nerwowo-mięśniowej. Potencjalne interakcje farmakologiczne wynikają z mechanizmu wyparcia lub wychwytu leków. Wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem przez leki takie jak toremifen (wysokie powinowactwo do sugammadeksu) może prowadzić do nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej, wymagającego monitorowania pacjenta przez około 15 minut po podaniu innych leków w ciągu 7,5 godziny od zastosowania sugammadeksu oraz ewentualnej wentylacji mechanicznej i ponownego podania sugammadeksu. Dożylne podanie kwasu fusydowego może nieznacznie wydłużyć czas powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (T4/T1 do 0,9), jednak bez ryzyka nawrotu blokady w fazie pooperacyjnej. Sugammadeks może także wiązać inne leki, zmniejszając ich stężenie w osoczu i skuteczność, co wymaga rozważenia ponownego podania leku lub zastosowania alternatywnej terapii.
antagonista witaminy K, blokada nerwowo-mięśniowa, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dabigatran, depresja oddechowa, doustny antykoagulant, ekspozycja na progestagen, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja związana z wychwytem, kwas fusydowy, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, parametry krzepnięcia, pole pod krzywą stężenia, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rywaroksaban, środki zwiotczające mięśnie, stężenie terapeutyczne, stosunek T4/T1, sugammadeks, toremifen, wentylacja mechaniczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Amiokordin 50 mg/ml
Amiodaron, charakteryzujący się długim okresem półtrwania, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie izoenzymów cytochromu P450 (CYP1A1, CYP1A2, CYP3A4, CYP2C9, CYP2D6) oraz glikoproteiny P. Interakcje te mogą utrzymywać się nawet przez kilka miesięcy po zakończeniu terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT, które mogą prowadzić do zagrażających życiu arytmii typu torsade de pointes. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie amiodaronu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA, sotalolem, niektórymi antybiotykami dożylnymi (np. erytromycyna), lekami przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, niektórymi lekami przeciwhistaminowymi oraz lekami przeciwmalarycznymi. Monitorowanie EKG pod kątem wydłużenia odstępu QT jest obligatoryjne przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT, a także należy unikać fluorochinolonów u pacjentów leczonych amiodaronem.
amfoterycyna B, antagonista wapnia, antybiotyk dożylny, atorwastatyna, bradykardia, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, dabigatran, deetyloamiodaron, digoksyna, dihydroergotamina, ergotamina, fentanyl, fenytoina, flekainid, fluorochinolon, glikoproteina p, glikozyd naparstnicy, hepatotoksyczność, hipokaliemia, hipomagnezemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, kolchicyna, kortykosteroid, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lidokaina, lowastatyna, midazolam, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, okres półtrwania, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rabdomioliza, statyna, syldenafil, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, torsade de pointes, triazolam, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności węzła zatokowego, zaburzenie przewodzenia, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Lexotan 3 mg
Bromazepam, substancja czynna leku Lexotan, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność terapeutyczną. Interakcje farmakodynamiczne dotyczą głównie nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwpsychotycznymi, przeciwlękowymi, sedatywnymi lekami przeciwdepresyjnymi, opioidami, lekami przeciwdrgawkowymi oraz przeciwhistaminowymi o działaniu sedatywnym. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu bromazepamu z opioidami, zwłaszcza u osób starszych, ze względu na ryzyko depresji oddechowej i uzależnienia. Spożywanie alkoholu podczas terapii bromazepamem jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu synergistycznego nasilenia depresji OUN i układu oddechowego, co może prowadzić do ciężkiej sedacji, zaburzeń świadomości, a nawet śpiączki.
bromazepam, cymetydyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja układu krążenia, działanie sedatywne, flukonazol, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, inhibitor CYP450, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, klirens bromazepamu, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpsychotyczny, Lexotan, nadmierna sedacja, narkotyczny lek przeciwbólowy, opioid, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Interakcje leku – Roticox 60 mg
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne istotne klinicznie, które należy uwzględnić w terapii. Wśród interakcji farmakodynamicznych zwraca uwagę zwiększenie INR o około 13% u pacjentów stosujących warfarynę w dawce etorykoksybu 120 mg/dobę, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych, zwłaszcza inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko zaburzeń czynności nerek, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka. Etorykoksyb w dawce 120 mg/dobę nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. Nie zaleca się stosowania etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym w dawkach wyższych niż profilaktyczne ani z innymi NLPZ. Ponadto, istnieje potencjalne zwiększenie nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu z cyklosporyną lub takrolimusem, co wymaga monitorowania czynności nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, CYP3A4, cytochrom P450, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymatyczny, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, nefrotoksyczność, NLPZ, owrzodzenie przewodu pokarmowego, reumatoidalne zapalenie stawów, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, SULT1E1, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żylna - Leksykon leków
Interakcje leku – Citronil 10 mg
Cytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z inhibitorami MAO (np. selegilina >10 mg/dobę, moklobemid, linezolid) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem, drżeniem, drgawkami klonicznymi i hipertermią. Również jednoczesne stosowanie z pimozydem prowadzi do zwiększenia AUC i stężenia maksymalnego pimozydu oraz wydłużenia odstępu QTc o około 10 ms, co zwiększa ryzyko arytmii. Cytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i neuroleptyki) ze względu na addytywne ryzyko torsade de pointes. Ostrożność wymaga także łączenie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, sumatryptan) oraz z litem i tryptofanem, ze względu na potencjalne nasilenie działania serotoninergicznego i konieczność monitorowania stężenia litu. Ponadto, cytalopram może obniżać próg drgawkowy, co wymaga ostrożności przy stosowaniu z lekami o podobnym działaniu (np. bupropion, meflochina, neuroleptyki). Współistniejące stosowanie leków wpływających na hemostazę (NLPZ, ASA, leki przeciwzakrzepowe) zwiększa ryzyko krwawień i wymaga monitorowania.
agonista receptora 5-HT, ASA, cytochrom P-450, dziurawiec, hipokaliemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, NLPZ, obniżenie progu drgawkowego, OUN, pimozyd, ryzyko krwawienia, SSRI, terapia elektrowstrząsowa, torsade de pointes, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Cinie 100 100 mg
Sumatryptan, substancja czynna leku Cinie 100, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sumatryptanu z pochodnymi ergotaminy oraz innymi agonistami receptorów tryptanu/5-HT1 ze względu na wysokie ryzyko skurczu naczyń wieńcowych. Zalecane odstępy czasowe to minimum 24 godziny od podania ergotaminy przed sumatryptanem, 6 godzin po sumatryptanie przed ergotaminą oraz 24 godziny między sumatryptanem a innym tryptanem. Ponadto, sumatryptan nie powinien być stosowany równocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), co stanowi przeciwwskazanie, ze względu na ryzyko nasilenia działania serotoninergicznego i potencjalnego zespołu serotoninowego. Należy również zachować ostrożność przy łączeniu sumatryptanu z preparatami zawierającymi dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum), ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
antagonista wapnia, dziurawiec zwyczajny, ergotamina, farmakokinetyka sumatryptanu, flunaryzyna, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwhistaminowy, migrena, monoaminooksydaza typu A, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, skurcz naczyń wieńcowych, sumatryptan, układ serotoninergiczny, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Asparagina – Interakcje
Asparagina, w szczególności w formie enzymu L-asparaginazy (kryzantaspazy), wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z lekami przeciwnowotworowymi, takimi jak metotreksat i cytarabina. Wcześniejsze lub jednoczesne podanie L-asparaginazy osłabia ich działanie, natomiast podanie po tych lekach wywołuje efekt synergistyczny, co ma potencjalne znaczenie kliniczne. L-asparaginaza może również pełnić rolę „czynnika ratunkowego” przy podaniu w ciągu 24 godzin po dużej dawce metotreksatu. Ponadto, jednoczesne stosowanie z imatynibem zwiększa ryzyko hepatotoksyczności, a z prednizonem i winkrystyną – ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń krzepnięcia (obniżenie fibrynogenu i antytrombiny III) oraz reakcji anafilaktycznych. W terapii należy monitorować funkcje wątroby (enzymy ASAT, ALAT, bilirubina) oraz uwzględniać wpływ L-asparaginazy na farmakokinetykę leków metabolizowanych w wątrobie i wiążących się z białkami osocza.
allopurynol, Aminoplasmal, antytrombina III, asparagina jednowodna, cytarabina, czynność wątroby, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, fibrynogen, funkcja tarczycy, globulina wiążąca tyroksynę, hepatotoksyczność, hiperurykemia, imatynib, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, L-asparaginaza, metotreksat, nefropatia moczanowa, powikłanie krwotoczne, powikłanie zakrzepowe, prednizon, reakcja anafilaktyczna, rozpad komórek nowotworowych, stężenie bilirubiny, terapia przeciwnowotworowa, toksyczność ogólna, winkrystyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Escitil 20 mg
Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście politerapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; wymagana jest przerwa 14 dni po MAO przed rozpoczęciem escytalopramu i 7 dni po jego odstawieniu przed wprowadzeniem MAO. Podobnie przeciwwskazane jest stosowanie z odwracalnym, selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe antydepresanty, niektóre antybiotyki i przeciwhistaminowe). Escytalopram może obniżać próg drgawkowy, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z lekami o podobnym działaniu (np. bupropion, tramadol). Ponadto, istotne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe i NLPZ, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.
cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, esomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nortryptylina, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Ziele pięciornika gęsiego – Interakcje
Na podstawie dostępnych danych klinicznych i farmakologicznych, ziele pięciornika gęsiego (Potentillae anserinae herba) nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji z lekami syntetycznymi ani innymi preparatami roślinnymi. Nie zaobserwowano wpływu na farmakokinetykę leków, w tym na metabolizm przez enzymy cytochromu P450 czy białka transportujące. Brak jest również dowodów na interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol, NOAC), przeciwnadciśnieniowymi (ACE-I, ARB, beta-blokery, blokery kanałów wapniowych, diuretyki), NLPZ, lekami przeciwdepresyjnymi, glikokortykosteroidami, hipoglikemizującymi oraz innymi preparatami ziołowymi. Nie stwierdzono także interakcji z alkoholem etylowym, choć zaleca się zachowanie ogólnej ostrożności ze względu na potencjalny wpływ alkoholu na metabolizm innych leków.
ACE-I, acenokumarol, antagonista receptora angiotensyny II, ARB, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, cytochrom P450, diuretyk, doustny antykoagulant, glikokortykosteroid, heparyna, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek hipoglikemizujący, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, NLPZ, NOAC, parametr krzepnięcia, Potentilla anserina herba, SNRI, SSRI, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, warfaryna, ziele pięciornika gęsiego - Leksykon leków
Interakcje leku – Symbicort Turbuhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Symbicort Turbuhaler zawiera budezonid (160 mcg) i formoterol (4,5 mcg) i wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne oraz farmakodynamiczne. Budezonid jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a silne inhibitory tego izoenzymu, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę) i itrakonazol (200 mg/dobę), mogą zwiększać stężenie budezonidu w osoczu nawet 4-6-krotnie, co podnosi ryzyko działań niepożądanych. W przypadku formoterolu, beta-adrenolityki mogą osłabiać lub całkowicie hamować jego działanie rozszerzające oskrzela, a leki wydłużające odstęp QTc (np. chinidyna, dyzopiramid, terfenadyna) zwiększają ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Dodatkowo, inhibitory MAO mogą powodować wzrost ciśnienia tętniczego, a alkohol etylowy zmniejsza tolerancję mięśnia sercowego na beta2-sympatykomimetyki, nasilając działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, budezonid, chinidyna, CYP3A4, dyzopiramid, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidu, efekt bronchodylatacyjny, formoterol, furazolidon, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek beta-adrenergiczny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, monitorowanie EKG, nefazodon, niewydolność wątroby, pochodna fenotiazyny, pochodna ksantyny, pozakonazol, prokainamid, prokarbazyna, proszek do inhalacji, środek halogenowy, tachykardia, telitromycyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, worykonazol, zaburzenie rytmu serca