interakcja farmakodynamiczna
Interakcja farmakodynamiczna to rodzaj interakcji między lekami, w której jeden lek modyfikuje efekt farmakologiczny innego leku bez wpływu na jego stężenie w organizmie. Jest to zjawisko odmienne od interakcji farmakokinetycznej, która dotyczy zmian w stężeniu leku w organizmie.
Mechanizmy interakcji farmakodynamicznych obejmują: działanie na ten sam receptor (synergizm lub antagonizm), modyfikację równowagi fizjologicznej, czy wpływ na te same układy biochemiczne. Mogą one prowadzić do wzmocnienia działania terapeutycznego (np. połączenie beta-blokerów i inhibitorów ACE w leczeniu nadciśnienia), nasilenia działań niepożądanych (np. jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT) lub osłabienia efektu terapeutycznego.
Interakcje farmakodynamiczne występują szczególnie często u pacjentów przyjmujących wiele leków jednocześnie, zwłaszcza w populacji geriatrycznej. Wiedza o tych interakcjach jest kluczowa w codziennej praktyce klinicznej, gdyż pozwala na świadome wykorzystanie synergizmu leków lub unikanie niebezpiecznych połączeń.
Przewidywanie interakcji farmakodynamicznych opiera się na znajomości mechanizmów działania leków oraz ich profilu farmakologicznego. W przeciwieństwie do interakcji farmakokinetycznych, które można monitorować przez pomiar stężenia leku, interakcje farmakodynamiczne ocenia się głównie poprzez obserwację efektów klinicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Meldonium – Interakcje
Meldonium, stosowane w terapii schorzeń układu sercowo-naczyniowego, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z wieloma lekami kardiologicznymi, w tym z nitrogliceryną, nifedypiną, beta-adrenolitykami, lekami hipotensyjnymi oraz rozszerzającymi naczynia obwodowe. Współstosowanie meldonium z tymi lekami może prowadzić do nasilenia efektów wazodylatacyjnych i hipotensyjnych, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego oraz ewentualnej redukcji dawek leków. Szczególnie istotne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych i tętna, aby uniknąć nadmiernej hipotonii i bradykardii. Meldonium może być również łączone z lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwarytmicznymi, diuretykami oraz glikozydami nasercowymi, jednak w tych przypadkach zalecane jest standardowe monitorowanie kliniczne, gdyż brak jest danych o istotnych interakcjach farmakodynamicznych.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, diuretyk, dławica piersiowa, działanie chronotropowo ujemne, działanie hipotensyjne, działanie naczyniorozszerzające, działanie wazodylatacyjne, efekt wazodylatacyjny, EKG, funkcja elektryczna serca, glikozyd nasercowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipotonia, interakcja farmakodynamiczna, lek hipotensyjny, lek kardiologiczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdławicowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający naczynia obwodowe, meldonium, Mildronate, nifedypina, nitrogliceryna, parametr hemodynamiczny, parametr koagulologiczny, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, terapia kardiologiczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Coaxil 12,5 mg
Profil interakcji lekowych tianeptyny (Coaxil 12,5 mg) wskazuje na bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (np. iproniazyd), ze względu na ryzyko zapaści krążeniowej, napadowego nadciśnienia tętniczego, hipertermii, drgawek oraz zgonu. Interakcja z alkoholem etylowym prowadzi do nasilenia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak stan splątania, drgawki, senność i niewydolność oddechowa, a także zwiększa ryzyko uzależnienia, szczególnie u pacjentów poniżej 50. roku życia z historią uzależnienia od alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych. Dodatkowo, tianeptyna w połączeniu z innymi lekami depresyjnymi na OUN może nasilać sedację i zaburzenia psychomotoryczne, co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawkowania.
hepatotoksyczność, hipertermia, hiponatremia, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje z alkoholem, leki depresyjne OUN, nadciśnienie napadowe, niewydolność oddechowa, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, parametry funkcji wątroby, płukanie żołądka, sedacja, stan splątania, stężenie sodu, tianeptyna, uzależnienie od alkoholu, węgiel aktywowany, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia psychomotoryczne, zapaść krążeniowa - Leksykon substancji czynnych
Rozuwastatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, stosowana w terapii hiperlipidemii i prewencji chorób sercowo-naczyniowych, wykazuje w badaniach przedklinicznych korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne, genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy), zmiany w pęcherzyku żółciowym (psy) oraz działanie uszkadzające jądra (małpy, psy), przy ekspozycji zbliżonej lub przekraczającej kliniczną. Szczególnie toksyczny wpływ na rozrodczość u szczurów pojawiał się przy dawkach wielokrotnie wyższych niż terapeutyczne, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w dawkach klinicznych. Nie prowadzono jednak szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostaje istotnym aspektem do dalszej oceny.
badanie toksykologiczne, choroba sercowo-naczyniowa, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ezetymib, genotoksyczność, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja międzylekowa, kanał potasowy hERG, leczenie skojarzone, miopatia, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zmiana histopatologiczna wątroby, zmiana pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Avedol 25 mg
Karwedylol wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą wpływać na jego stężenie w osoczu oraz mechanizm działania. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy I i amiodaronem, które zwiększają ryzyko zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, bradykardii i zatrzymania akcji serca, wymagając ścisłego monitorowania EKG i ciśnienia tętniczego. Antagoniści wapnia (werapamil, diltiazem) mogą nasilać zaburzenia przewodzenia i ryzyko niewydolności serca. Digoksyna podnosi swoje stężenie w osoczu o około 15% podczas jednoczesnego stosowania z karwedylolem, co wymaga monitorowania jej poziomu. Karwedylol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, dlatego konieczna jest systematyczna kontrola glikemii. Ryfampicyna obniża stężenie karwedylolu o około 70%, a cymetydyna zwiększa jego AUC o około 30%, co wymaga uwagi przy dostosowywaniu dawki.
alfa1-adrenolityk, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok nerwowo-mięśniowy, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, dihydropirydyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, działanie inotropowo ujemne, działanie naczynioskurczowe, ergotamina, hipoglikemia, hipotonia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karwedylol, klonidyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, migotanie komór, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, oksydaza wątrobowa, rezerpina, ryfampicyna, sympatykomimetyk, werapamil, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Septolete ultra o smaku eukaliptusowym 3 mg + 1 mg
Septolete ultra o smaku eukaliptusowym zawiera 3 mg chlorowodorku benzydaminy oraz 1 mg chlorku cetylopirydyniowego, które wykazują miejscowe działanie przeciwzapalne i antyseptyczne w obrębie jamy ustnej i gardła. Istotne interakcje farmakodynamiczne obejmują unikanie jednoczesnego stosowania z innymi produktami antyseptycznymi ze względu na ryzyko sumowania działania i nasilenia działań niepożądanych (poziom istotności wysoki). Ponadto, spożycie mleka i produktów mlecznych może farmaceutycznie obniżać skuteczność przeciwbakteryjną chlorku cetylopirydyniowego, dlatego zaleca się zachowanie odstępu czasowego 1-2 godzin między przyjęciem preparatu a spożyciem tych produktów (poziom istotności średni).
chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, działanie antyseptyczne, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, farmakoterapia, interakcja farmaceutyczna, interakcja farmakodynamiczna, jama ustna i gardło, podrażnienie błony śluzowej, produkt antyseptyczny, Septolete ultra, skuteczność leczenia, stan zapalny, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metafen Ibuprofen Caps 200 mg
Ibuprofen, należący do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego (kod ATC: M01AE01), wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwobrzękowe, przeciwgorączkowe oraz odwracalne hamowanie agregacji płytek krwi poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn. Klinicznie potwierdzono jego skuteczność w leczeniu bólu o nasileniu słabym do umiarkowanego, zwłaszcza w bólach zębów, bólach głowy oraz stanach gorączkowych. Preparat Metafen IBUPROFEN CAPS dostępny jest w kapsułkach żelatynowych zawierających 200 mg ibuprofenu, z dodatkiem substancji pomocniczych takich jak sorbitol (28,8 mg), maltitol ciekły (15 mg) oraz potas (10,6 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z określonymi schorzeniami lub przyjmujących leki o potencjalnych interakcjach farmakodynamicznych.
agregacja płytek krwi, badanie farmakodynamiczne, działanie kardioprotekcyjne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwobrzękowe, ibuprofen, interakcja farmakodynamiczna, kapsułka żelatynowa, kwas acetylosalicylowy, kwas propionowy, natychmiastowe uwalnianie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, substancja czynna, synteza prostaglandyn, tromboksan - Leksykon substancji czynnych
Olejek mięty pieprzowej – Interakcje
Olejek mięty pieprzowej (Menthae piperitae aetheroleum) stosowany w preparatach leczniczych, takich jak Amol, występuje w stężeniu 2,40 mg/g i często jest obecny wraz z etanolem w wysokim stężeniu 638 mg/g (96% v/v). Obecność etanolu jako substancji pomocniczej znacząco wpływa na profil interakcji farmakologicznych, zwłaszcza poprzez kumulację etanolu w organizmie przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów zawierających alkohol lub glikol propylenowy. Interakcje te mają wysoki poziom istotności klinicznej i mogą prowadzić do nasilenia działań depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), zwiększonego ryzyka działań niepożądanych oraz modyfikacji metabolizmu leków, zwłaszcza tych metabolizowanych przez enzymy cytochromu P450 (CYP3A4). W preparacie Amol obecne są także inne olejki eteryczne (mentol 17,23 mg/g, olejek cytronelowy 1,00 mg/g, goździkowy 1,00 mg/g, cynamonowy 2,40 mg/g, cytrynowy 5,70 mg/g, lawendowy 2,40 mg/g), które mogą dodatkowo modulować interakcje farmakologiczne.
alkohol etylowy, CYP3A4, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja OUN, działanie farmakologiczne, działanie sedatywne, etanol, glikol propylenowy, hiperglikemia, hipoglikemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z produktem leczniczym, lek hipoglikemizujący, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek uspokajający i nasenny, Menthae piperitae aetheroleum, mentol, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty pieprzowej, płyn doustny, płyn na skórę, substancja aktywna - Leksykon substancji czynnych
Chlorchinaldol – Interakcje
Chlorchinaldol, składnik mieszaniny chinolinowej w TRUE Test 36 (w równych proporcjach wagowych z kliochinolem), wykazuje potencjalne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, co ma istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w diagnostyce alergologicznej. Szczególnie istotne jest unikanie stosowania leków immunosupresyjnych, w tym kortykosteroidów (dawki ≥20 mg prednizolonu dziennie), które mogą hamować reakcję immunologiczną i prowadzić do fałszywie ujemnych wyników testów płatkowych. Zaleca się przerwanie ich stosowania co najmniej 2 tygodnie przed testem. Ponadto, chlorchinaldol może wchodzić w interakcje z lekami przeciwbakteryjnymi i przeciwgrzybiczymi, wykazując potencjalne działanie synergistyczne lub antagonistyczne, co wymaga monitorowania skuteczności terapii. W przypadku preparatów dermatologicznych stosowanych miejscowo, możliwe jest modyfikowanie penetracji chlorchinaldolu przez skórę, co może wpływać na jego działanie i bezpieczeństwo stosowania.
chlorchinaldol, diagnostyka alergologiczna, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kliochinol, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwgrzybiczny, mieszanina chinolinowa, nadwrażliwość, reakcja alergiczna, reakcja disulfiramopodobna, substancja powierzchniowo czynna, test płatkowy, TRUE Test, wynik fałszywie ujemny - Leksykon leków
Interakcje leku – Adablix 10 mg
Bilastyna, substancja czynna leku Adablix, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, głównie związane z transporterami błonowymi, takimi jak OATP1A2 i glikoproteina P. Spożycie pokarmu zmniejsza biodostępność bilastyny o 20% (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej 10 mg) do 30% (tabletki 20 mg), a sok grejpfrutowy oraz inne soki owocowe redukują ją o około 30% poprzez hamowanie OATP1A2. Inhibitory glikoproteiny P, takie jak ketokonazol (400 mg QD) i erytromycyna (500 mg TID), powodują dwukrotny wzrost AUC i dwu- do trzykrotny wzrost Cmax bilastyny, natomiast diltiazem (60 mg QD) zwiększa Cmax o 50%. Rytonawir i ryfampicyna mogą obniżać stężenie bilastyny w osoczu, co potencjalnie zmniejsza jej skuteczność. Mimo tych zmian farmakokinetycznych, badania nie wykazały istotnego wpływu na profil bezpieczeństwa leku.
AUC, benzodiazepina, bilastyna, biodostępność, biodostępność bilastyny, cyklosporyna, depresyjne działanie alkoholu, diltiazem, działanie depresyjne, erytromycyna, farmakokinetyka, glikoproteina p, hamowanie glikoproteiny P, hamowanie OATP1A2, inhibitor glikoproteiny p, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, lorazepam, maksymalne stężenie, OATP1A2, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, parametr farmakokinetyczny, polipeptyd OATP1A2, profil bezpieczeństwa, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, stężenie w osoczu, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, transporter błonowy - Leksykon leków
Interakcje leku – DoriTri smak owoców leśnych 0,5 mg + 1 mg + 1,5 mg
Produkt leczniczy DoriTri smak owoców leśnych zawiera 0,5 mg tyrotrycyny, 1,0 mg benzalkoniowego chlorku oraz 1,5 mg benzokainy w formie tabletek do ssania. Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji, jednak udokumentowano, że anionowe środki powierzchniowo czynne, obecne m.in. w pastach do zębów, mogą tworzyć kompleksy z kationowym benzalkoniowym chlorkiem, co prowadzi do neutralizacji jego ładunku i zmniejszenia aktywności przeciwbakteryjnej. Zaleca się zachowanie minimum 30-minutowego odstępu czasowego między stosowaniem pasty do zębów a aplikacją DoriTri. Ponadto, ze względu na obecność benzokainy, miejscowego środka znieczulającego, spożywanie alkoholu podczas terapii może nasilać miejscowe działanie znieczulające i podrażniać błonę śluzową, dlatego zaleca się unikanie alkoholu.
anionowy środek powierzchniowo czynny, benzokaina, błona śluzowa gardła, błona śluzowa jamy ustnej, chlorek benzalkoniowy, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, działanie znieczulające, higiena jamy ustnej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja fizykochemiczna, interakcja ogólnoustrojowa, kationowy związek powierzchniowo czynny, miejscowy lek znieczulający, pasta do zębów, sulfonamid, surfaktant, tyrotrycyna, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon substancji czynnych
Chlorek etylu – Interakcje
Chlorek etylu, będący substancją czynną produktu leczniczego Aethylum Chloratum Filofarm, nie był poddany specyficznym badaniom interakcji z innymi lekami. Pomimo braku bezpośrednich danych, ze względu na jego farmakologiczne właściwości jako miejscowego środka znieczulającego w formie aerozolu, zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi produktami leczniczymi, zwłaszcza tymi działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje z alkoholem etylowym, który może nasilać depresję OUN, co klasyfikowane jest jako umiarkowane ryzyko i wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Inne grupy leków, takie jak opioidy (wysokie ryzyko nasilenia depresji OUN i układu oddechowego), środki znieczulające miejscowo (wysokie ryzyko kumulacji toksycznej), leki przeciwarytmiczne, uspokajające, nasenne, przeciwpsychotyczne oraz przeciwdrgawkowe wykazują umiarkowane ryzyko interakcji, co wymaga odpowiedniego monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawkowania.
chlorek etylu, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor enzymów wątrobowych, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek nasenny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek uspokajający, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, próg drgawkowy, środek znieczulający miejscowo, środek znieczulający miejscowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wywiad lekowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Septolete ultra (1,5 mg + 5 mg)/ml
Septolete ultra, zawierający chlorowodorek benzydaminy (1,5 mg/ml) oraz chlorek cetylopirydyniowy (5 mg/ml), wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i fizykochemiczne, które należy uwzględnić w terapii miejscowej jamy ustnej i gardła. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z innymi antyseptykami miejscowymi ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności lub nasilenia działań niepożądanych (poziom istotności wysoki). Ponadto, chlorek cetylopirydyniowy może wchodzić w antagonistyczne interakcje z anionowymi substancjami powierzchniowo czynnymi w pastach do zębów, co wymaga zachowania co najmniej 30-minutowego odstępu czasowego między aplikacją leku a myciem zębów (umiarkowany poziom istotności). Substancje pomocnicze, takie jak etanol (267,60 mg/ml, 26,76 mg na jedno naciśnięcie) oraz hydroksystearynian makrogologlicerolu (2,5 mg/ml, 0,25 mg na jedno naciśnięcie), mogą wpływać na interakcje z lekami wrażliwymi na alkohol (np. metronidazol, disulfiram) oraz na wchłanianie innych preparatów miejscowych, co wymaga zachowania ostrożności (niski i bardzo niski poziom istotności).
anionowa substancja powierzchniowo czynna, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, czwartorzędowy związek amoniowy, disulfiram, działanie antagonistyczne, działanie odkażające, etanol, hydroksystearynian makrogologlicerolu, interakcja farmakodynamiczna, interakcja fizykochemiczna, metronidazol, środek antyseptyczny, środek przeciwdrobnoustrojowy, wchłanianie systemowe, właściwości antyseptyczne, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Azithromycin Krka 500 mg
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie azytromycyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak hydroksychlorochina, chlorochina czy cyzapryd, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych zaburzeń rytmu serca. Jednoczesne podawanie azytromycyny z substratami glikoproteiny P (digoksyna, kolchicyna) wymaga monitorowania stężeń tych leków w surowicy. W przypadku leków zobojętniających kwas żołądkowy obserwuje się zmniejszenie maksymalnego stężenia azytromycyny o około 25%, dlatego zaleca się zachowanie odstępu czasowego (1 godzina przed lub 2 godziny po). Ponadto, azytromycyna może zwiększać stężenie cyklosporyny (istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5), co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki. Współistniejące stosowanie azytromycyny z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi z grupy pochodnych kumaryny może nasilać ich działanie, co uzasadnia częstsze kontrole czasu protrombinowego.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, astemizol, atorwastatyna, biodostępność, cetyryzyna, chlorochina, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, cytochrom wątrobowy, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, dydanozyna, efawirenz, ergotyzm, flukonazol, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hydroksychlorochina, indynawir, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kolchicyna, komorowe zaburzenie rytmu, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, neutropenia, odstęp QT, pochodna ergotaminy, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfabutyna, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, triazolobenzodiazepina, trimetoprim, warfaryna, wodorotlenek glinu, zaburzenie rytmu serca, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Afobam 0,25 mg
Alprazolam, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) lub zmiany stężenia leku w osoczu. Szczególnie istotne są interakcje z alkoholem, opioidami oraz lekami hamującymi CYP3A4, takimi jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol), inhibitory proteazy HIV (rytonawir) oraz niektóre antydepresanty (nefazodon, fluwoksamina). Współstosowanie tych substancji może prowadzić do znacznego zwiększenia stężenia alprazolamu, co skutkuje nasileniem sedacji, ryzykiem depresji oddechowej, a nawet zgonem. Zaleca się ograniczenie dawki alprazolamu do maksymalnie 4 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie pacjentów, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania opioidów i leków o działaniu depresyjnym na OUN.
antybiotyk makrolidowy, benzodiazepina, cymetydyna, cytochrom P450 CYP3A4, depresja oddechowa, dezypramina, digoksyna, diltiazem, disulfiram, doustny środek antykoncepcyjny, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoniazyd, ketokonazol, kwas walproinowy, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, nefazodon, opioid, opioidowy lek przeciwbólowy, pozakonazol, propoksyfen, propranolol, ryfampicyna, sedacja, sertralina, śpiączka, spożywanie alkoholu, środek znieczulający, teofilina, warfaryna, worykonazol - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Deprexolet 30 mg
Lek Deprexolet zawiera mianserynę chlorowodorek w dawkach 10 mg lub 30 mg w formie tabletek powlekanych i posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na mianserynę lub substancje pomocnicze, a także u osób przyjmujących jednocześnie inhibitory monoaminooksydazy (MAO) – konieczne jest zachowanie co najmniej 2-tygodniowego okresu karencji po zakończeniu terapii inhibitorami MAO przed rozpoczęciem leczenia mianseryną. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów w stanie pobudzenia maniakalnego oraz u osób z ciężkim uszkodzeniem wątroby, ze względu na ryzyko nasilenia objawów maniakalnych oraz kumulacji leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. W przypadku umiarkowanych zaburzeń funkcji wątroby zaleca się ostrożność i ewentualne stosowanie zredukowanych dawek pod kontrolą parametrów wątrobowych.
agranulocytoza, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężkie uszkodzenie wątroby, czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny, dysfagia, epizod manii, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, lek normotymiczny, mianseryna chlorowodorek, morfologia krwi, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, objaw maniakalny, parametr wątrobowy, pobudzenie maniakalne, reakcja nadwrażliwości, tabletka powlekana, terapia przeciwdepresyjna, umiarkowane zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie depresyjne, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Dexak 25 mg
Dekskeoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z innymi NLPZ i wysokimi dawkami salicylanów (≥3 g/dobę), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami, kortykosteroidami, solami litu oraz metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień, ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka krwawień z przewodu pokarmowego, toksyczności hematologicznej oraz nefrotoksyczności. W przypadku konieczności kojarzenia tych leków wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i laboratoryjna, w tym monitorowanie INR, morfologii krwi, stężenia litu oraz funkcji nerek. Dekskeoprofen może również osłabiać działanie leków hipotensyjnych (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne) oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu z aminoglikozydami i cyklosporyną lub takrolimusem.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, azot mocznikowy, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, czas krwawienia, deferazyroks, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, funkcja płytek krwi, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hydantoina, inhibitor ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, liczba retikulocytów, lit, mifepryston, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obserwacja kliniczna, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametry laboratoryjne, pemetreksed, pochodna sulfonylomocznika, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sprzęganie z glukuronianami, synteza prostaglandyn, takrolimus, tenofowir, układ krwiotwórczy, wydalanie cewkowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Encepur K 0,75 mcg inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu, szczep K23/0,25 ml; 1 dawka (0,25 ml), dawka dla dzieci
Szczepionka Encepur K (0,25 ml zawierająca 0,75 µg inaktywowanego wirusa KZM, szczep K23) wykazuje istotną interakcję farmakodynamiczną z immunoglobuliną przeciw wirusowi kleszczowego zapalenia mózgu. Zaleca się zachowanie co najmniej 4-tygodniowego odstępu pomiędzy podaniem immunoglobuliny a szczepieniem, aby uniknąć obniżenia poziomu swoistych przeciwciał i zmniejszenia skuteczności immunizacji. W przypadku jednoczesnego podania z innymi szczepionkami nie stwierdzono istotnych interakcji, jednak iniekcje powinny być wykonywane w różne miejsca ciała, bez konieczności zachowania odstępu czasowego. Nie opisano bezpośrednich interakcji z alkoholem, jednak ze względu na dedykację szczepionki dla dzieci, spożycie alkoholu jest przeciwwskazane.