dziurawiec
Dziurawiec (Hypericum perforatum), znany również jako ziele świętojańskie, to roślina lecznicza o udokumentowanych właściwościach przeciwdepresyjnych. Zawiera aktywne związki biologiczne, w tym hipercynę i hiperforynę, które wpływają na zwiększenie poziomu neuroprzekaźników (serotoniny, dopaminy i noradrenaliny) w mózgu, co tłumaczy jego działanie przeciwdepresyjne.
W praktyce klinicznej preparaty z dziurawca stosowane są w leczeniu łagodnych do umiarkowanych zaburzeń depresyjnych, wykazując skuteczność porównywalną z niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi przy mniejszej liczbie działań niepożądanych. Badania kliniczne potwierdzają również jego potencjalne działanie przeciwlękowe i stabilizujące nastrój.
Należy pamiętać o istotnych interakcjach lekowych dziurawca, które wynikają z indukcji enzymów cytochromu P450. Może on zmniejszać stężenie i efektywność wielu leków, w tym doustnych środków antykoncepcyjnych, leków przeciwzakrzepowych, immunosupresyjnych i przeciwwirusowych. Dodatkowo, nie należy łączyć dziurawca z innymi lekami przeciwdepresyjnymi ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
Działania niepożądane dziurawca obejmują reakcje fotouczulające (nadwrażliwość na światło słoneczne), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz bóle głowy. Stosowanie preparatów z dziurawca powinno odbywać się pod kontrolą lekarza, szczególnie u pacjentów przyjmujących inne leki lub cierpiących na choroby przewlekłe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dziurawiec fix –
Dziurawiec (Hypericum perforatum L.) jest stosowany jako ziele do zaparzania, jednak w kontekście kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią, jego stosowanie budzi istotne wątpliwości. Brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu DZIURAWIEC FIX w okresie ciąży i laktacji skutkuje zaleceniem unikania tego produktu w tych stanach. Nie przeprowadzono badań potwierdzających bezpieczeństwo ani wpływ składników aktywnych dziurawca na rozwijający się płód czy niemowlę karmione mlekiem matki, co wymusza stosowanie zasady ostrożności. Ponadto, brak jest danych dotyczących wpływu ziela dziurawca na płodność zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, co uniemożliwia formułowanie jednoznacznych zaleceń dla osób planujących ciążę.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asertin 50
Podczas terapii sertraliną należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów zmieniających leczenie z innych SSRI, zwłaszcza długodziałających (np. fluoksetyna), ze względu na ograniczone dane dotyczące optymalnego momentu przejścia. Równoczesne stosowanie sertraliny z lekami nasilającymi działanie serotoninergiczne (tryptofan, fenfluramina, agoniści 5-HT, dziurawiec) może prowadzić do interakcji farmakodynamicznych i powinno być unikane. U pacjentów z historią manii/hipomanii konieczna jest ścisła obserwacja, a w przypadku wystąpienia fazy maniakalnej leczenie należy przerwać. Sertralina może nasilać objawy psychotyczne u chorych na schizofrenię oraz wywoływać napady padaczkowe, dlatego u pacjentów z niestabilną padaczką jest przeciwwskazana, a u osób z kontrolowaną padaczką wymaga monitorowania. Ryzyko myśli i zachowań samobójczych jest zwiększone zwłaszcza u pacjentów poniżej 25 roku życia oraz u osób z historią zachowań samobójczych, co wymaga intensywnej obserwacji klinicznej, szczególnie w początkowym okresie leczenia i przy zmianie dawki.
akatyzja, atypowy lek przeciwpsychotyczny, brak laktazy, ciężkie zaburzenie depresyjne, dziurawiec, fenotiazyna, hipomania, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, klirens kreatyniny, kontrola glikemii, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, kwas acetylosalicylowy, lek diuretyczny, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, myśli samobójcze, napad padaczkowy, niepokój psychoruchowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, padaczka niestabilna, schizofrenia, terapia elektrowstrząsowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Salson
Produkt leczniczy Salson zawierający 60 mg gliklazydu w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko hipoglikemii, która może być ciężka i długotrwała, często wymagająca hospitalizacji i podawania glukozy. Hipoglikemia jest najważniejszym powikłaniem terapii gliklazydem, zwłaszcza w sytuacjach takich jak późne spożywanie posiłków, nieadekwatna podaż węglowodanów, dieta niskokaloryczna, intensywny wysiłek fizyczny, spożycie alkoholu oraz jednoczesne stosowanie innych leków przeciwcukrzycowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby, zaburzeniami endokrynologicznymi, zaburzeniami odżywiania oraz osoby starsze, które mogą mieć trudności w przestrzeganiu zaleceń terapeutycznych. Monitorowanie glikemii, edukacja pacjenta oraz precyzyjne ustalanie dawkowania są kluczowe dla minimalizacji ryzyka powikłań.
dysglikemia, dziurawiec, farmakodynamika, farmakokinetyka, fluorochinolony, gliklazyd o zmodyfikowanym uwalnianiu, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, insulinoterapia, interakcje lekowe, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedoczynność przysadki, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pochodna sulfonylomocznika, węglowodany, wtórne niepowodzenie terapeutyczne, zaburzenia tarczycy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hepatosan fix –
Produkt leczniczy Hepatosan fix, dostępny w formie ziół do zaparzania w saszetkach (2,0 g/saszetka), zawiera mieszankę pięciu surowców roślinnych: Taraxacum officinale (0,7 g), Cynara scolymus (0,4 g), Mentha x piperita (0,4 g), Achillea millefolium (0,3 g) oraz Hypericum perforatum (0,2 g). Pomimo tradycyjnego zastosowania tych składników, nie przeprowadzono specyficznych badań farmakodynamicznych dotyczących całej kompozycji, co oznacza brak precyzyjnych danych na temat mechanizmów działania na poziomie molekularnym, komórkowym czy tkankowym. W związku z tym, synergistyczne efekty poszczególnych komponentów w tej mieszance nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych.
achillea millefolium, badanie farmakodynamiczne, biodostępność, Cynara scolymus, dziurawiec, farmakodynamika, Hypericum perforatum, karczoch, krwawnik, mechanizm działania, Mentha piperita, mieszanka ziołowa, mięta pieprzowa, mniszek lekarski, napar, postać farmaceutyczna, surowiec roślinny, synergizm, Taraxacum officinale, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Krople żołądkowe Aflofarm –
Krople żołądkowe Aflofarm to preparat złożony z naturalnych ekstraktów roślinnych, nieposiadający kodu ATC, wykazujący wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne. Mechanizm działania opiera się na stymulacji receptorów smakowych przez substancje goryczkowe i olejki eteryczne, co prowadzi do zwiększenia wydzielania śliny, soku żołądkowego (zawierającego enzymy trawienne i kwas solny) oraz śluzu ochronnego w błonie śluzowej przewodu pokarmowego. Preparat wykazuje także łagodne działanie spazmolityczne i karminatywne, głównie dzięki nalewce miętowej zawierającej mentol i monoterpeny, które rozkurczają mięśniówkę gładką przewodu pokarmowego.
dyspepsja, działanie karminatywne, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczające, działanie spazmolityczne, działanie wiatropędne, dziurawiec, kozłek lekarski, kubek smakowy, mięśniówka gładka, nalewka gorzka, nalewka miętowa, olejek eteryczny, olejek miętowy, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, produkcja śluzu, receptor smakowy, sok żołądkowy, substancja goryczkowa, wydzielanie śliny - Leksykon substancji czynnych
Dziurawiec – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dziurawiec (Hypericum perforatum L.) jest składnikiem preparatów leczniczych takich jak Hepatosan fix (0,2 g dziurawca w 2,0 g saszetce) oraz Krople żołądkowe Aflofarm (25 g Hyperici intractum na 100 g produktu). Analiza dostępnych charakterystyk tych produktów wykazała istotne braki w danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania dziurawca. Brak jest szczegółowych badań oceniających genotoksyczność, kancerogenność oraz wpływ na rozrodczość, co uniemożliwia pełną ocenę profilu bezpieczeństwa tej substancji, zwłaszcza przy długotrwałej terapii lub u pacjentów z grup ryzyka.
badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dziurawiec, etanol jako ekstrahent, genotoksyczność, hepatosan fix, intraktum z dziurawca, kancerogenność, krople żołądkowe, obciążenie genetyczne, profil bezpieczeństwa, ryzyko nowotworowe, stosunek korzyści do ryzyka, substancja roślinna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, wiek reprodukcyjny, wpływ na rozrodczość, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Sunitinib MSN 37,5 mg
Sunitynib, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna czy rytonawir, powodują wzrost Cmax o 49% oraz AUC o 51%, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i wymaga zmniejszenia dawki sunitynibu do minimum 37,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET). Z kolei silne induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, deksametazon, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital oraz preparaty ziołowe zawierające dziurawiec, obniżają Cmax o 23% i AUC o 46%, co może obniżać skuteczność terapii i wymaga stopniowego zwiększania dawki do maksymalnie 87,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET). Dodatkowo, potencjalne interakcje z inhibitorami BCRP oraz wpływ alkoholu na metabolizm wątrobowy i nasilenie działań niepożądanych podkreślają konieczność ostrożności i indywidualnego podejścia terapeutycznego.
dysfunkcja tarczycy, dziurawiec, efekt diuretyczny, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, mielosupresja, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, sunitynib, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escitalopram Genoptim 10 mg
Escitalopram Genoptim (tabletki powlekane 10 mg i 20 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na escytalopram lub substancje pomocnicze, a także u osób leczonych nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Przeciwwskazane jest także łączenie escytalopramu z odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem, co może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych i autonomicznych. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z wrodzonym lub rozpoznanym zespołem wydłużonego odstępu QT, gdyż zwiększa ryzyko torsade de pointes i nagłej śmierci sercowej, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami wydłużającymi QT. Należy zachować ostrożność u pacjentów z hipokaliemią, hipomagnezemią, bradykardią, niewyrównaną niewydolnością serca lub po przebytym zawale mięśnia sercowego.
antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, bradykardia, dziurawiec, escytalopram, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, moklobemid, niewydolność serca, próg drgawkowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, torsade de pointes, tramadol, tryptan, tryptofan, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Interakcje leku – Omeprazole Genoptim 40 mg
Omeprazol wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez modulację pH żołądka oraz wpływ na enzymy CYP2C19 i CYP3A4. Zmiana pH może znacząco obniżać lub zwiększać wchłanianie leków takich jak nelfinawir (zmniejszenie ekspozycji o 40% i metabolitu M8 o 75-90%), atazanawir (zmniejszenie ekspozycji o 30-75%), ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol oraz erlotynib, co może prowadzić do obniżenia ich skuteczności klinicznej. Omeprazol hamuje również metabolizm klopidogrelu, redukując jego aktywny metabolit o 46% i zmniejszając hamowanie agregacji płytek o 16%, co stanowi istotne ryzyko kliniczne i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Ponadto, omeprazol wpływa na farmakokinetykę leków takich jak takrolimus, metotreksat, diazepam, fenytoina, warfaryna, digoksyna oraz cylostazol, co wymaga monitorowania stężeń i dostosowania dawek, zwłaszcza w przypadku metotreksatu w dużych dawkach oraz u pacjentów w podeszłym wieku przy stosowaniu digoksyny.
agregacja płytek krwi, antagonista witaminy K, atazanawir, choroba wrzodowa, cylostazol, CYP2C19, CYP3A4, czynność nerek, diazepam, digoksyna, dziurawiec, erlotynib, fenytoina, HIV, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczy, leki przeciwwirusowe, metotreksat, nelfinawir, omeprazol, parametry krzepnięcia, pH żołądka, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, terapia przeciwnowotworowa, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oriven 37,5 mg
Lek Oriven zawiera wenlafaksynę w formie chlorowodorku, dostępny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg oraz 225 mg. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na wenlafaksynę lub substancje pomocnicze, w tym barwniki: kapsułki 150 mg zawierają żółcień pomarańczową (E 110, 0,792 mg/kapsułkę) i czerwień Allura (E 129, 0,396 mg/kapsułkę), a kapsułki 225 mg karmoizynę (E 122, 0,021 mg/kapsułkę). Pacjenci z alergią na te barwniki powinni unikać odpowiednich dawek leku. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
chlorowodorek, czerwień Allura, drżenie mięśniowe, dziurawiec, hipertermia, inhibitory MAO, inhibitory monoaminooksydazy, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, karmoizyna, leki przeciwdepresyjne, linezolid, nadwrażliwość na wenlafaksynę, objawy odstawienne, pobudzenie psychoruchowe, tramadol, tryptany, tryptofan, zespół serotoninowy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Esogasec 40 mg
Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej metabolizowany głównie przez CYP2C19 i CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Zwiększa pH soku żołądkowego, co wpływa na wchłanianie leków takich jak ketokonazol, itrakonazol, erlotynib (zmniejszenie wchłaniania) oraz digoksyna (zwiększenie biodostępności o 10-30%). Hamuje CYP2C19, co prowadzi do zwiększenia stężeń leków metabolizowanych przez ten enzym, np. diazepamu (zmniejszenie klirensu o 45%), fenytoiny (wzrost minimalnego stężenia o 13%), worykonazolu, cylostazolu, cyzaprydu (wzrost AUC o 32%) oraz leków przeciwdepresyjnych (citalopram, imipramina, klomipramina). Jednoczesne stosowanie z inhibitorami proteazy HIV (atazanawir, nelfinawir) jest przeciwwskazane lub niezalecane ze względu na istotne zmniejszenie ich stężeń w surowicy, natomiast sakwinawir wykazuje wzrost stężenia o 80-100%. W przypadku metotreksatu i takrolimusu obserwuje się wzrost ich stężeń, co wymaga monitorowania i ewentualnego dostosowania terapii.
amoksycylina, atazanawir, biodostępność digoksyny, chinidyna, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność wątroby, cylostazol, cyzapryd, diazepam, digoksyna, dziurawiec, erlotynib, fenytoina, hamowanie agregacji płytek, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym CYP2C19, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, leki przeciwdepresyjne, metotreksat, naproksen, nelfinawir, pH soku żołądkowego, pochodna kumaryny, refluks żołądkowo-przełykowy, rofekoksyb, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, układ enzymatyczny CYP2C19, warfaryna, worykonazol, współczynnik INR - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hepatosan fix –
Produkt leczniczy Hepatosan fix, zawierający w każdej saszetce 2,0 g mieszanki ziół: ziele i korzeń mniszka lekarskiego (0,7 g), ziele karczocha (0,4 g), liść mięty pieprzowej (0,4 g), ziele krwawnika (0,3 g) oraz ziele dziurawca (0,2 g), nie wykazał dotychczas przypadków przedawkowania od momentu wprowadzenia do obrotu. Brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących objawów przedawkowania tego preparatu, co wynika z braku zgłoszeń takich zdarzeń. Składniki roślinne zawarte w produkcie teoretycznie mogą wywołać działania niepożądane przy nadmiernym spożyciu, jednak ryzyko to jest oceniane jako niewielkie przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Dexilant 30 mg
Deksalanzoprazol, jako inhibitor pompy protonowej metabolizowany głównie przez CYP2C19 i CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP2C19 (np. fluwoksamina) zwiększają ekspozycję na lek, co wymaga monitorowania działań niepożądanych, natomiast induktory CYP2C19 i CYP3A4 (ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie dekslanzoprazolu, zmniejszając skuteczność terapii. Biodostępność leku obniżają także sukralfat i leki zobojętniające kwas, dlatego zaleca się przyjmowanie dekslanzoprazolu co najmniej 1 godzinę po tych preparatach. Ponadto, podwyższenie pH żołądka przez dekslanzoprazol istotnie wpływa na wchłanianie leków takich jak inhibitory proteazy HIV (atazanawir, nelfinawir), ketokonazol, itrakonazol i erlotynib, co może prowadzić do ich subterapeutycznych stężeń i wymaga unikania jednoczesnego stosowania. W przypadku digoksyny i takrolimusu konieczne jest monitorowanie stężeń w osoczu z uwagi na ryzyko ich zwiększenia, natomiast u pacjentów leczonych warfaryną zaleca się kontrolę INR i czasu protrombinowego ze względu na możliwe ich wydłużenie.
atazanawir, choroba refluksowa przełyku, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, dekslanzoprazol, diazepam, digoksyna, dysfagia, dziurawiec, erlotynib, fenytoina, fluwoksamina, glikoproteina p, hydroksymetotreksat, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, itrakonazol, ketokonazol, klopidogrel, lek zobojętniający, metotreksat, nelfinawir, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ryfampicyna, sukralfat, takrolimus, teofilina, warfaryna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Krople żołądkowe –
Produkt leczniczy Krople żołądkowe zawiera nalewki z korzenia kozłka lekarskiego (Valerianae tinctura), mięty pieprzowej (Menthae piperitae tinctura cum menthae piperitae aetheroleo), dziurawca (Hyperici intractum) oraz nalewkę gorzką (Amara tinctura). Preparat charakteryzuje się wysoką zawartością etanolu w zakresie 65,0% do 75,0% (v/v), co stanowi główny czynnik ryzyka w przypadku przedawkowania, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością wątroby, chorobami alkoholowymi oraz u dzieci. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują zaburzenia świadomości, równowagi, nudności, wymioty, depresję ośrodkowego układu nerwowego, a w ciężkich przypadkach depresję oddechową. Dodatkowo, nalewka z kozłka lekarskiego może nasilać sedację, nalewka z mięty pieprzowej powodować podrażnienie błon śluzowych, dziurawiec wywoływać fotosensytyzację i interakcje lekowe, a nalewka gorzka podrażnienie przewodu pokarmowego.
choroba alkoholowa, choroba wątroby, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dziurawiec, etanol, fotosensytyzacja, intraktum z dziurawca, korzeń goryczki, korzeń kozłka lekarskiego, lek o działaniu ośrodkowym, liść bobrka, mięta pieprzowa, nalewka gorzka, nalewka z kozłka, nalewka z mięty, niewydolność wątroby, owocnia pomarańczy gorzkiej, parametry wątrobowe, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, sedacja, węgiel aktywowany, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Mirtazapina – Przeciwwskazania stosowania
Mirtazapina jest stosowana w leczeniu depresji i dostępna w formie tabletek powlekanych oraz ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na mirtazapinę lub substancje pomocnicze (np. aspartam w dawkach 3-9 mg w preparatach AuroMirta ORO, Mirtagen, Mirtor; laktoza w ilościach 120,56-180,84 mg w Mirzaten; sorbitol w Mirzaten Q-Tab) oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), co grozi zespołem serotoninowym. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, fenyloketonurią, nietolerancją laktozy lub sorbitolu, ze względu na ryzyko kumulacji leku lub reakcji alergicznych. Mirtazapina może nasilać hipotensję, wydłużać odstęp QT oraz nasilać objawy jaskry z wąskim kątem przesączania i przerostu gruczołu krokowego.
aspartam, choroba Parkinsona, depresja, działanie cholinolityczne, dziurawiec, fenelzyna, fenyloketonuria, hipotensja ortostatyczna, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, laktoza, lek serotoninergiczny, mirtazapina, moklobemid, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, przekaźnictwo serotoninergiczne, przerost gruczołu krokowego, rasagilina, selegilina, SNRI, sorbitol, SSRI, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tabletka rozpadająca się w jamie ustnej, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mozarin 15 mg
Lek Mozarin, zawierający escytalopram w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze oraz jednoczesne stosowanie nieselektywnych, nieodwracalnych inhibitorów MAO, odwracalnych inhibitorów MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidu, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym wydłużeniem odstępu QT lub wrodzonym zespołem wydłużonego QT, a także u osób stosujących inne leki wydłużające QT, co może prowadzić do groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
bradykardia, dziurawiec, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, inhibitory MAO, inhibitory MAO-A, inhibitory monoaminooksydazy, leczenie skojarzone, leki przeciwmigrenowe, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, niewydolność serca, opioidy, tabletka powlekana, torsade de pointes, tramadol, tryptany, tryptofan, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Interakcje leku – Traumeel S –
Maść Traumeel S, zawierająca ekstrakty roślinne (m.in. Arnica montana, Calendula officinalis, Hamamelis virginiana) w rozcieńczeniach homeopatycznych (D1, D3, D4, D6, TM), charakteryzuje się minimalną absorpcją ogólnoustrojową po miejscowym zastosowaniu, co znacząco ogranicza ryzyko interakcji farmakologicznych z innymi lekami. Dostępne dane kliniczne nie wskazują na istotne interakcje z lekami ogólnoustrojowymi, preparatami miejscowymi, alkoholem etylowym ani składnikami takimi jak Hypericum perforatum czy Atropa bella-donna w formie miejscowej. Potencjalne interakcje fizykochemiczne mogą wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu różnych preparatów miejscowych, dlatego zaleca się zachowanie odstępu czasowego między aplikacjami. Ryzyko sumowania działania miejscowego przy jednoczesnym stosowaniu kilku preparatów zawierających Arnica montana jest niskie, podobnie jak możliwość zwiększonej wrażliwości na promieniowanie UV, choć nie potwierdzono tego klinicznie.
absorpcja ogólnoustrojowa, alkohol cetostearylowy, arnica montana, atropa bella-donna, calendula officinalis, chamomilla recutita, dziurawiec, Echinacea, Hamamelis virginiana, Hypericum perforatum, interakcja fizykochemiczna, maść traumeel, pokrzyk wilcza jagoda, reakcja skórna, rozcieńczenie homeopatyczne, symphytum officinale, wrażliwość na promieniowanie UV - Leksykon leków
Interakcje leku – Dasatinib Stada 50 mg
Dazatynib, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, makrolidy, sok grejpfrutowy) zwiększają stężenie dazatynibu w osoczu, co może nasilać działania niepożądane, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Z kolei silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, ziele dziurawca) obniżają AUC dazatynibu nawet o 82%, co grozi utratą skuteczności terapeutycznej. Słaby induktor, deksametazon, zmniejsza AUC o około 25%, co jest klinicznie akceptowalne. Ponadto, leki podnoszące pH żołądka, takie jak inhibitory pompy protonowej (omeprazol – obniżenie AUC o 43% i Cmax o 42%) oraz antagoniści H2 (famotydyna – obniżenie ekspozycji o 61%), znacząco zmniejszają biodostępność dazatynibu. Leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają AUC o 55% i Cmax o 58% przy jednoczesnym podaniu, jednak podanie ich 2 godziny przed lub po dazatynibie eliminuje ten efekt.
alkaloid sporyszu, antagonista receptora histaminowego H2, antybiotyk makrolidowy, biodostępność, cytochrom P450 3A4, działanie niepożądane, dziurawiec, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek antyarytmiczny, lek prokinetyczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający sok żołądkowy, płytka krwi, pole pod krzywą, sok grejpfrutowy, substrat CYP3A4, trombocytopenia, wiązanie z białkami osocza, wskaźnik terapeutyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Sandimmun Neoral 25 mg
Cyklosporyna, jako inhibitor enzymu CYP3A4, P-gp oraz OATP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów po przeszczepach narządów. Induktory CYP3A4/P-gp, takie jak ryfampicyna (wymagająca 3-5-krotnego zwiększenia dawki cyklosporyny), barbiturany, karbamazepina czy ziele dziurawca, obniżają stężenie cyklosporyny, co może prowadzić do ryzyka odrzutu przeszczepu. Z kolei inhibitory CYP3A4/P-gp, w tym antybiotyki makrolidowe (erytromycyna zwiększa AUC cyklosporyny 4-7-krotnie), leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, flukonazol, itrakonazol, worykonazol podwajają AUC), leki kardiologiczne (werapamil, diltiazem, amiodaron) oraz statyny (np. atorwastatyna zwiększa stężenie 8-10-krotnie), powodują wzrost stężenia cyklosporyny i ryzyko nefrotoksyczności. W takich przypadkach konieczne jest zmniejszenie dawki cyklosporyny i ścisłe monitorowanie funkcji nerek. Spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane ze względu na zwiększenie biodostępności cyklosporyny przez hamowanie jelitowego CYP3A4.
aminoglikozyd, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, bloker kanału wapniowego, CYP3A4, cytochrom P450, DAA, dziurawiec, fibrat, hepatotoksyczność, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, kolchicyna, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, mykofenolan mofetylu, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, NLPZ, OATP, odrzucenie przeszczepu, okres półtrwania leku, P-glikoproteina, rabdomioliza, schemat leczenia, stężenie leku w osoczu, uszkodzenie nerek, WZW typu C, zaburzenia czynności wątroby, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Interakcje leku – Imatinib Sandoz 400 mg
Imatynib Sandoz wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez modulację aktywności enzymów cytochromu P450, zwłaszcza izoenzymu CYP3A4. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, powodują wzrost stężenia imatynibu w osoczu (Cmax o 26%, AUC o 40%), co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, fenytoina czy ziele dziurawca, znacząco obniżają ekspozycję na imatynib (spadek Cmax o 54%, AUC do 74%), co może skutkować niepowodzeniem terapeutycznym i wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub zwiększenia dawki imatynibu z monitorowaniem skuteczności. Imatynib hamuje również metabolizm substratów CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cyklosporyna, takrolimus, fentanyl), co prowadzi do wzrostu ich stężeń i ryzyka toksyczności, a także zwiększa stężenia statyn (symwastatyna) 2-3,5-krotnie, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawek.
alkaloid sporyszu, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, chromosom Filadelfia, cytochrom P450, dziurawiec, fenytoina, glejak złośliwy, glukuronidacja paracetamolu, heparyna niskocząsteczkowa, hepatotoksyczność, imatynib, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karbamazepina, L-asparaginaza, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lewotyroksyna, metoprolol, mielosupresja, okskarbazepina, opioid, ostra białaczka limfoblastyczna, paracetamol, pochodna kumaryny, substrat CYP2D6, symwastatyna, triazolobenzodiazepina, warfaryna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nonpres
Stosowanie eplerenonu (Nonpres) wiąże się z istotnym ryzykiem hiperkaliemii, co wymaga systematycznego monitorowania stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza na początku terapii, po zmianie dawki oraz okresowo u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek czy cukrzycą. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA), gdyż ich kojarzenie z eplerenonem jest przeciwwskazane ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka hiperkaliemii. U pacjentów z niewydolnością nerek, w tym z mikroalbuminurią w przebiegu cukrzycy typu 2, ryzyko to jest szczególnie wysokie, a eplerenon nie jest usuwany podczas hemodializy, co ma znaczenie w planowaniu terapii dializowanych chorych.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie EPHESUS, CYP3A4, dializoterapia, dziurawiec, eplerenon, fenytoina, gospodarka elektrolitowa, hemodializa, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, karbamazepina, laktoza jednowodna, mikroalbuminuria, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ryfampicyna, skala Child-Pugh, stężenie elektrolitów, stężenie potasu, suplementy potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia elektrolitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hepatosan fix –
Hepatosan fix to produkt leczniczy w formie ziół do zaparzania, zawierający m.in. ziele i korzeń mniszka lekarskiego, ziele karczocha, liść mięty pieprzowej, ziele krwawnika oraz ziele dziurawca. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do podania doustnego w postaci naparu przygotowanego bezpośrednio przed spożyciem poprzez zalanie 2 saszetek ziół 1 szklanką wrzącej wody i parzenie przez około 15 minut. Zalecana dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 1 szklanka naparu (ok. 200 ml) 3 razy dziennie, podawana doustnie pomiędzy posiłkami. Stosowanie u dzieci poniżej 12 lat nie jest rekomendowane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i specyfikę działania składników.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Imatenil 400 mg
Imatynib, substancja czynna leku Imatenil, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie związane z metabolizmem przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P-450. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, mogą zwiększać stężenie imatynibu w osoczu (Cmax o 26%, AUC o 40%), co wymaga ostrożności i monitorowania działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają ekspozycję na imatynib (Cmax o 54%, AUC o 74%), co może prowadzić do niepowodzenia terapii i wskazuje na konieczność unikania ich jednoczesnego stosowania. Imatynib jest również inhibitorem CYP3A4 i CYP2D6, co może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez te enzymy, w tym immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus), przeciwpsychotycznych (pimozyd), beta-blokerów (metoprolol) oraz statyn (symwastatyna – wzrost Cmax 2-krotny, AUC 3,5-krotny). W przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym zaleca się szczególną ostrożność i monitorowanie stężeń.
alkaloid sporyszu, ALL Ph+, antybiotyk makrolidowy, azol przeciwgrzybiczny, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, CYP2D6, CYP3A4, dziurawiec, glejak złośliwy, glikokortykosteroid, heparyna niskocząsteczkowa, heparyna standardowa, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, L-asparaginaza, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, lewotyroksyna, mielosupresja, niedokrwistość, O-glukuronidacja paracetamolu, pochodna kumaryny, ryfampicyna, triazolobenzodiazepina, trombocytopenia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elicea Q-Tab
Escytalopram, jako przedstawiciel selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18 roku życia, ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. W początkowym okresie terapii u chorych z zaburzeniami lęku panicznego może wystąpić nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. Leczenie należy przerwać w przypadku napadów drgawkowych lub ich nasilenia u pacjentów z padaczką, a u osób z manią lub hipomanią w wywiadzie konieczne jest monitorowanie i ewentualne odstawienie leku. Escytalopram może wpływać na kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą, co wymaga dostosowania terapii hipoglikemizującej. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u osób poniżej 25 roku życia oraz u pacjentów z historią zachowań samobójczych, dlatego konieczna jest ścisła obserwacja w początkowym okresie leczenia.
akatyzja, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, dziurawiec, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomania, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, leczenie elektrowstrząsami, lek przeciwzakrzepowy, mania, mydriaza, napad drgawkowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, padaczka, torsade de pointes, tryptany, zaburzenie lęku panicznego, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – HYPERIS 612 mg
Hyperis to lek zawierający 612 mg wyciągu suchego z ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.) w formie tabletek powlekanych, standaryzowany na 0,6-1,8 mg hiperycyn, 36,72-91,80 mg flawonoidów (w przeliczeniu na rutynę) oraz do 36,72 mg hyperforyny. Ekstrakcja prowadzona jest przy użyciu 60% etanolu (V/V). Pomimo braku badań klinicznych oceniających wpływ Hyperis na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, istnieje potencjalne ryzyko zaburzeń psychomotorycznych wynikających z działania na ośrodkowy układ nerwowy, co wymaga szczególnej ostrożności w praktyce klinicznej, zwłaszcza u pacjentów wykonujących czynności wymagające pełnej sprawności psychofizycznej.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, dziurawiec, flawonoidy, hiperycyna, historia choroby, hyperforyna, Hypericum perforatum, objawy niepożądane, ośrodkowy układ nerwowy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, schorzenie współistniejące, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, tolerancja leku, wyciąg suchy kwantyfikowany - Leksykon leków
Interakcje leku – Daxanlo 75 mg
Dabigatran eteksylat, substancja czynna leku Daxanlo 75 mg, jest substratem transportera P-glikoproteiny (P-gp), co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory P-gp, takie jak ketokonazol, dronedaron, itrakonazol, cyklosporyna oraz glekaprewir/pibrentaswir, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na dabigatran (wzrost AUC i Cmax o około 2,4-2,5-krotnie), co wiąże się z wysokim ryzykiem krwawienia i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Inhibitory o umiarkowanym działaniu, np. amiodaron (wzrost AUC o 1,6x i Cmax o 1,5x), chinidyna, klarytromycyna czy tikagrelor, również zwiększają stężenia dabigatranu, wymagając ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawki. Werapamil wykazuje zmienny wpływ na farmakokinetykę dabigatranu w zależności od postaci i czasu podania, z maksymalnym wzrostem AUC do 2,5-krotnego po pierwszej dawce natychmiastowo uwalnianej formy. Induktory P-gp, takie jak ryfampicyna (zmniejszenie AUC i Cmax o około 65%), ziele dziurawca, karbamazepina i fenytoina, obniżają stężenie dabigatranu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności przeciwzakrzepowej i jest wskazaniem do unikania ich jednoczesnego stosowania.
ablacja cewnikowa, aktywność anty-FXa/FIIa, amiodaron, antagonista witaminy K, chinidyna, cytochrom P450, dabigatran eteksylat, desyrudyna, digoksyna, doustny antykoagulant, dronedaron, dziurawiec, enoksaparyna, fenytoina, fondaparynuks, glekaprewir, hamowanie agregacji płytek, heparyna niefrakcjonowana, heparyna niskocząsteczkowa, induktor P-gp, inhibitor P-gp, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, lek trombolityczny, migotanie przedsionków, niedokrwistość, NLPZ, P-glikoproteina, pantoprazol, parametr farmakokinetyczny, pochodna heparyny, pozakonazol, ranitydyna, ryfampicyna, rytonawir, rywaroksaban, SNRI, SSRI, takrolimus, tikagrelor, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvasterol 80 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez białka OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) powodują znaczne zwiększenie stężenia atorwastatyny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki i ścisłego monitorowania pacjenta. Umiarkowane inhibitory (np. erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podnoszą stężenie leku, zalecając zmniejszenie maksymalnej dawki i kontrolę kliniczną. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu z ryfampicyną, gdzie rekomendowane jest podawanie leków równocześnie i monitorowanie efektu terapeutycznego.
amiodaron, antybiotyk makrolidowy, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, bloker kanału wapniowego, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec, efawirenz, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwwirusowy, miopatia, pochodna kumaryny, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, styrypentol, telitromycyna, warfaryna, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Amlonor 10 mg
Amlodypina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Silne i umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. inhibitory proteazy, azole, makrolidy, werapamil, diltiazem) mogą zwiększać stężenie amlodypiny, co podnosi ryzyko nadmiernej hipotensji, szczególnie u osób starszych. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, zmniejszając jej skuteczność. Spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego zwiększa biodostępność amlodypiny, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Szczególnie niebezpieczna jest interakcja z dożylnym dantrolenem, która może wywołać hiperkaliemię, migotanie komór i zapaść krążeniową. Dodatkowo, amlodypina nasila działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych, co wymaga monitorowania ciśnienia i ewentualnej korekty dawek.
antagonista wapnia, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność leku, choroba wątroby, cyklosporyna, CYP3A4, dantrolen, digoksyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, dziurawiec, ewerolimus, hiperkalemia, hipertermia złośliwa, hipotonia ortostatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor proteazy, kanał wapniowy, lek immunosupresyjny, makrolid, mTOR, obniżenie ciśnienia tętniczego, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, warfaryna, wazodylatacja, werapamil