Interakcje leku
Bortezomib TZF 3,5 mg

Bortezomib wykazuje słabe hamowanie izoenzymów CYP450 (CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4), z metabolizmem w około 7% zależnym od CYP2D6, co nie wpływa istotnie na farmakokinetykę u pacjentów z fenotypem wolnego metabolizmu CYP2D6. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol i rytonawir, zwiększają AUC bortezomibu o około 35% (CI90% 1,032–1,772), co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej i ewentualnej modyfikacji dawki. Z kolei silne induktory CYP3A4 (ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, ziele dziurawca) obniżają AUC o około 45%, co znacząco zmniejsza skuteczność terapii i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Inhibitory CYP2C19 (omeprazol) oraz słabe induktory CYP3A4 (deksametazon) nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę bortezomibu. Melfalan z prednizonem zwiększa AUC bortezomibu o 17%, co nie jest klinicznie istotne.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Bortezomib TZF wchodzi w szereg interakcji z innymi produktami leczniczymi, które należy uwzględnić podczas planowania terapii. Znajomość tych interakcji ma kluczowe znaczenie dla optymalizacji skuteczności leczenia i minimalizacji ryzyka wystąpienia działań niepożądanych u pacjentów.

Wpływ na układ cytochromu P450

Na podstawie badań in vitro stwierdzono, że bortezomib jest słabym inhibitorem izoenzymów cytochromu P450, w tym: CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 i CYP3A4. Ze względu na ograniczony udział izoenzymu CYP2D6 w metabolizmie bortezomibu (około 7%), nie należy spodziewać się istotnych różnic w metabolizmie produktu leczniczego u pacjentów z fenotypem wolnego metabolizmu CYP2D61.

Interakcje z inhibitorami CYP3A4

Przeprowadzono badanie interakcji lekowych oceniające wpływ ketokonazolu (silnego inhibitora CYP3A4) na farmakokinetykę bortezomibu podawanego dożylnie. Wyniki badania wykazały średnie zwiększenie pola pod krzywą AUC bortezomibu o 35% [CI90% (1,032 do 1,772)] na podstawie danych od 12 pacjentów. W związku z tym pacjenci otrzymujący bortezomib w połączeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol czy rytonawir, powinni być poddani ścisłej obserwacji klinicznej2.

Interakcje z inhibitorami CYP2C19

W badaniu interakcji z omeprazolem, będącym silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C19, nie stwierdzono istotnego wpływu na farmakokinetykę bortezomibu podawanego dożylnie. Badanie przeprowadzono na grupie 17 pacjentów3.

Interakcje z induktorami CYP3A4

Badanie interakcji z ryfampicyną, silnym induktorem CYP3A4, wykazało znaczące zmniejszenie AUC bortezomibu podawanego dożylnie – średnio o 45% (na podstawie danych od 6 pacjentów). Ze względu na możliwe obniżenie skuteczności terapeutycznej, nie zaleca się jednoczesnego stosowania bortezomibu z silnymi induktorami CYP3A4, takimi jak:

  • ryfampicyna
  • karbamazepina
  • fenytoina
  • fenobarbital
  • ziele dziurawca (Hypericum perforatum)

Powyższe induktory mogą znacząco zmniejszać stężenie bortezomibu w osoczu, co prowadzi do obniżenia skuteczności leczenia4.

W przypadku deksametazonu, który jest słabym induktorem CYP3A4, badanie interakcji lekowych nie wykazało istotnego wpływu na właściwości farmakokinetyczne bortezomibu podawanego dożylnie, co potwierdzono na podstawie danych od 7 pacjentów5.

Interakcje z melfalanem i prednizonem

W badaniach oceniających wpływ schematu melfalanu z prednizonem na farmakokinetykę bortezomibu (podawanego dożylnie) wykazano zwiększenie średniego pola powierzchni pod krzywą (AUC) bortezomibu o 17%. Badanie przeprowadzono na grupie 21 pacjentów. Wynik ten nie jest uznawany za istotny klinicznie6.

Interakcje z doustnymi lekami hipoglikemizującymi

U pacjentów z cukrzycą leczonych doustnymi lekami hipoglikemizującymi obserwowano zaburzenia gospodarki węglowodanowej podczas terapii bortezomibem. Niezbyt często odnotowywano hipoglikemię, natomiast często występowała hiperglikemia. U pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwcukrzycowe, którzy równocześnie otrzymują bortezomib, konieczne może być ścisłe monitorowanie stężenia glukozy we krwi oraz dostosowanie dawkowania leków przeciwcukrzycowych7.

Interakcje bortezomibu z alkoholem

Chociaż w dostępnych danych klinicznych brak jest bezpośrednich informacji o interakcjach bortezomibu z alkoholem, należy uwzględnić kilka istotnych aspektów:

Spożywanie alkoholu podczas terapii bortezomibem nie jest zalecane z następujących powodów:

  • Alkohol może nasilać działania niepożądane ze strony układu nerwowego, które są charakterystyczne dla bortezomibu, takie jak neuropatia obwodowa
  • Metabolizm alkoholu angażuje enzymy wątrobowe układu cytochromu P450, w tym CYP3A4, co teoretycznie może wpływać na metabolizm bortezomibu
  • Alkohol może nasilać działanie sedatywne leków przeciwwymiotnych i przeciwbólowych stosowanych w ramach leczenia wspomagającego
  • U pacjentów z chorobami nowotworowymi spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych

Zaleca się całkowitą abstynencję od alkoholu lub co najmniej znaczne ograniczenie jego spożycia w trakcie leczenia bortezomibem, w celu zapewnienia optymalnej skuteczności terapeutycznej i zminimalizowania ryzyka nasilenia działań niepożądanych.

Zestawienie interakcji bortezomibu z innymi lekami

Grupa leków / substancja czynna Mechanizm interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności interakcji Zalecenia
Silne inhibitory CYP3A4
(ketokonazol, rytonawir)
Hamowanie metabolizmu bortezomibu Zwiększenie AUC bortezomibu o około 35% Wysoki Ścisła obserwacja pacjentów pod kątem nasilenia działań niepożądanych; rozważenie modyfikacji dawki bortezomibu
Inhibitory CYP2C19
(omeprazol)
Hamowanie metabolizmu bortezomibu Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę bortezomibu Niski Nie wymaga modyfikacji dawkowania
Silne induktory CYP3A4
(ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, ziele dziurawca)
Przyspieszenie metabolizmu bortezomibu Zmniejszenie AUC bortezomibu o około 45% Wysoki Jednoczesne stosowanie niezalecane ze względu na ryzyko istotnego zmniejszenia skuteczności terapeutycznej bortezomibu
Słabe induktory CYP3A4
(deksametazon)
Potencjalne przyspieszenie metabolizmu bortezomibu Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę bortezomibu Niski Nie wymaga modyfikacji dawkowania
Melfalan z prednizonem Mechanizm nieustalony Zwiększenie AUC bortezomibu o około 17% Niski (klinicznie nieistotny) Nie wymaga modyfikacji dawkowania
Doustne leki przeciwcukrzycowe Złożony, prawdopodobnie wpływ na metabolizm glukozy Ryzyko hipoglikemii lub hiperglikemii Średni Ścisłe monitorowanie stężenia glukozy we krwi; potencjalna konieczność dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych
Alkohol Potencjalnie złożony, m.in. wpływ na enzymy wątrobowe Możliwe nasilenie działań niepożądanych, szczególnie neurologicznych Średni Zalecana abstynencja lub znaczne ograniczenie spożycia alkoholu w trakcie leczenia

Powyższa tabela przedstawia najważniejsze interakcje bortezomibu z innymi produktami leczniczymi oraz alkoholem. Dla zapewnienia optymalnej skuteczności i bezpieczeństwa terapii u pacjentów leczonych bortezomibem, należy regularnie przeprowadzać ocenę stosowanych jednocześnie leków oraz dobierać odpowiednie leczenie towarzyszące z uwzględnieniem przedstawionych interakcji.

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl