działanie kancerogenne
Działanie kancerogenne odnosi się do zdolności czynnika (substancji chemicznej, promieniowania czy wirusa) do indukowania procesu nowotworzenia. Kancerogeny powodują uszkodzenia DNA, zaburzenia mechanizmów naprawczych i regulacji cyklu komórkowego, co prowadzi do transformacji nowotworowej.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje kancerogeny w pięciu grupach (od 1 do 4 oraz NL), gdzie grupa 1 obejmuje czynniki o udowodnionym działaniu rakotwórczym u ludzi (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), a kolejne grupy zawierają substancje o malejącym stopniu pewności co do ich potencjału kancerogennego.
Mechanizmy działania kancerogennego obejmują: bezpośrednie uszkodzenia DNA (kancerogeny genotoksyczne), zaburzenia epigenetyczne, indukcję przewlekłego stanu zapalnego, stres oksydacyjny oraz zaburzenia w szlakach przekazywania sygnałów wewnątrzkomórkowych. Proces kancerogenezy ma zazwyczaj charakter wieloetapowy i wymaga długotrwałej ekspozycji.
Ocena działania kancerogennego substancji stanowi istotny element toksykologii, medycyny pracy i zdrowia publicznego. Obejmuje badania epidemiologiczne, eksperymenty na modelach zwierzęcych oraz testy in vitro. Identyfikacja czynników kancerogennych pozwala na wprowadzanie regulacji prawnych ograniczających narażenie zawodowe i środowiskowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roswera 40 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, przeprowadzone zgodnie z wytycznymi oceny bezpieczeństwa nowych leków, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły szczególnych zagrożeń, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia pewien obszar niepewności w kontekście ryzyka arytmii. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które nie występowały u małp, wskazując na różnice międzygatunkowe. Zmiany te są prawdopodobnie związane z farmakologicznym mechanizmem działania rozuwastatyny, czyli hamowaniem syntezy cholesterolu.
badanie genotoksyczności, dawka lecznicza, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, kanał potasowy hERG, ocena bezpieczeństwa leku, pęcherzyk żółciowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, substancja czynna, synteza cholesterolu, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zaburzenia rytmu serca, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Iloprost Zentiva 20 mcg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące iloprostu wykazały, że jednorazowe dawki dożylne lub doustne około 100-krotnie wyższe od terapeutycznych mogą wywoływać objawy toksyczności, w tym niedociśnienie, zaczerwienienie skóry, hamowanie funkcji płytek krwi, niewydolność oddechową oraz objawy ogólne zatrucia. W badaniach przewlekłych (do 26 tygodni) u gryzoni i nie-gryzoni, przy ekspozycji 14-47-krotnie wyższej niż u ludzi, nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy, a obserwowane efekty ograniczały się do farmakologicznie przewidywanych działań, takich jak niedociśnienie i duszność. W inhalacyjnym badaniu długoterminowym u szczurów dawka NOAEL wyniosła 48,7 µg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji ponad 10-krotnie wyższej niż u ludzi (Cmax i AUC). Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, a testy rakotwórczości na szczurach i myszach potwierdziły brak potencjału kancerogennego iloprostu.
W badaniach embriotoksyczności u szczurów zaobserwowano nieprawidłowości pojedynczych paliczków przednich łap, niezależnie od dawki, co interpretowano jako opóźnienie wzrostu związane z hemodynamicznymi efektami iloprostu w późnej organogenezie, bez cech teratogenności. Nie stwierdzono zaburzeń rozwoju pourodzeniowego ani zdolności rozrodczych potomstwa. Badania na królikach i małpach, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających ludzkie, nie wykazały poważnych anomalii rozwojowych. Iloprost przenika do mleka w stopniu <1% dawki dożylnej, bez wpływu na rozwój pourodzeniowy i rozrodczość. Testy inhalacyjne (20 µg/ml przez 26 tygodni) nie wykazały miejscowego podrażnienia dróg oddechowych, a testy skórne i antygenowości nie potwierdziły działania uczulającego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu Iloprost Zentiva.
badanie embriotoksyczności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, drogi oddechowe, duszność, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie uczulające, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hamowanie czynności płytek krwi, jednostka płodowo-łożyskowa, miejscowe podrażnienie, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, objaw zatrucia, organogeneza, perystaltyka jelit, rakotwórczość, rozszerzenie naczyń, stężenie w osoczu krwi, toksyczność ogólna, toksyczny wpływ na rozrodczość, zaburzenie chodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Efrinol 2% 20 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku efedryny, substancji czynnej produktu leczniczego Efrinol 2% (20 mg/g, krople do nosa, roztwór), wykazały charakterystyczne działania farmakologiczne, przede wszystkim nadmierną pobudliwość nerwową u zwierząt doświadczalnych (myszy, szczury), co jest zgodne z jej sympatykomimetycznym mechanizmem działania. Analizy mutagenności nie wykazały zdolności efedryny do indukowania mutacji genetycznych, co potwierdza brak działania mutagennego. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozrodczość i rozwój płodu nie wykazały efektów teratogennych, wskazując na brak wad rozwojowych u potomstwa zwierząt poddanych terapii.
badanie przedkliniczne, chlorowodorek efedryny, działanie farmakodynamiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Efrinol, krople do nosa, mutacja genetyczna, pobudliwość nerwowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja sympatykomimetyczna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NiQuitin Extra Fresh 2 mg
Przedkliniczne badania toksyczności nikotyny, stanowiące podstawę oceny bezpieczeństwa gumy do żucia leczniczej NiQuitin Extra Fresh 2 mg, nie wykazały mutagenności ani jednoznacznych dowodów na działanie rakotwórcze nikotyny w stosowanych stężeniach. Długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły związku przyczynowego między ekspozycją na nikotynę a rozwojem nowotworów. W badaniach na zwierzętach ciężarnych odnotowano toksyczny wpływ nikotyny na przebieg ciąży oraz rozwój płodu, w tym opóźnienia wzrostu przed- i poporodowego oraz zaburzenia rozwoju ośrodkowego układu nerwowego.
działanie kancerogenne, estradiol w surowicy, guma do żucia, jajnik i macica, komórka Sertoliego, masa jąder, najądrze i nasieniowód, opóźnienie wzrostu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, toksyczność nikotyny, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, właściwość mutagenna, wpływ toksyczny, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diuver 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa torasemidu obejmowała badania toksykologiczne, teratogenne oraz inne aspekty bezpieczeństwa, które potwierdziły niski profil toksyczności substancji. Toksyczność ostra po jednorazowym podaniu była bardzo niska, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w przypadku przedawkowania. W badaniach przewlekłych na psach i szczurach zaobserwowano zmiany związane z farmakodynamicznym działaniem torasemidu, takie jak zmniejszenie masy ciała, wzrost stężenia kreatyniny i mocznika we krwi oraz zmiany strukturalne nerek (rozszerzenie kanalików nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek). Wszystkie te efekty miały charakter przemijający i były odwracalne po zakończeniu terapii.
badania toksykologiczne, działanie farmakodynamiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekty toksyczne, kanaliki nerkowe, margines bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, torasemid, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin TZF 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczność narządową (nerki, wątroba) u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny, bez efektów przy 19-krotnym narażeniu. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, natomiast u psów objawy neurotoksyczne i zwyrodnienie mięśni szkieletowych pojawiły się przy 23-krotnym narażeniu, bez efektów przy 6-krotnym. Badania genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak działania mutagennego i kancerogennego u myszy, a u szczurów zwiększenie częstości guzów wątroby wiązało się z hepatotoksycznością przy 58-krotnym narażeniu. Wpływ na reprodukcję był minimalny, z nieistotnym klinicznie wzrostem zniekształceń żeber u płodów szczurów przy ekspozycji >29-krotnej oraz toksycznością dla matek królików przy podobnym poziomie narażenia. Sytagliptyna przenika do mleka szczurów w stosunku 4:1 względem osocza.
ataksja, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo kliniczne, dyspnea, działanie hepatotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie toksyczne sytagliptyny, genotoksyczność sytagliptyny, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowości siekaczy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na rozrodczość, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xaloptic Free 0,05 mg/ml
Latanoprost, substancja czynna preparatu Xaloptic Free (50 µg/ml), wykazuje bardzo wysoki margines bezpieczeństwa, przekraczający 1000-krotnie różnicę między dawką terapeutyczną stosowaną miejscowo a dawką wywołującą toksyczność ogólnoustrojową. Badania toksyczności miejscowej na królikach i małpach nie wykazały efektów toksycznych przy dawkach do 100 µg/oko/dobę, znacznie przewyższających dawkę terapeutyczną (~1,5 µg/oko/dobę). W badaniach na małpach zaobserwowano farmakodynamiczne zwiększenie pigmentacji tęczówki, prawdopodobnie związane ze stymulacją melanogenezy, bez cech proliferacji czy potencjału nowotworowego. Przejściowe poszerzenie szpary powiekowej występowało jedynie przy dawkach przewyższających terapeutyczne i nie zostało dotychczas potwierdzone u ludzi. Latanoprost nie wykazuje działania alergizującego, co potwierdzono w badaniach na zwierzętach.
aberracja chromosomowa, działanie alergizujące, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie letalne na płód, działanie teratogenne, genotoksyczność, latanoprost, melanina, melanocyt zrębu tęczówki, mutacja genowa, mutacja powrotna, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, poronienie, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność rozwojowa, Xaloptic Free - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aregalu 14 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teriflunomidu, substancji czynnej Aregalu, wykazały toksyczność wielokrotnego dawkowania w modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy) obejmującą głównie szpik kostny, narządy limfoidalne, przewód pokarmowy, narządy rozrodcze oraz trzustkę. Efekty hematologiczne obejmowały niedokrwistość, trombocytopenię, leukopenię i limfopenię, co wiązało się z immunosupresją i zwiększonym ryzykiem zakażeń wtórnych. Mechanizm toksyczności wynika z hamowania podziałów komórkowych. Genotoksyczność nie została potwierdzona in vivo, mimo że in vitro zaobserwowano efekt klastogenny, interpretowany jako pośredni skutek działania na enzym DHO-DH. Metabolit 4-trifluorometyloanilina (TFMA) wykazywał mutagenność in vitro, lecz nie potwierdzono jej in vivo. Badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie wykazały działania kancerogennego.
aktywność lokomotoryczna, czerwone krwinki, dehydrogenaza dihydroorotanowa, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcje poznawcze, komórki B, leukopenia, limfocyty T, limfopenia, męskie narządy rozrodcze, narządy limfoidalne, narządy rozrodcze, niedokrwistość, odpowiedź limfoidalna, odpowiedź przeciwciał, plemniki, płytki krwi, przeciwciała IgG, przeciwciała IgM, przewód pokarmowy, rozwój neurologiczny, szpik kostny, toksyczność dawkowania, trifluorometyloanilina, trombocytopenia, zakażenie wtórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Navirel 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne winorelbiny wykazały, że głównym ograniczeniem dawkowania jest mielosupresja, stanowiąca kluczowy efekt toksyczny u zwierząt laboratoryjnych. Badania genotoksyczności potwierdziły indukcję aneuploidii i poliploidii, co wskazuje na potencjalne ryzyko destabilizacji genetycznej u ludzi. W testach kancerogenności na myszach i szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, jednakże ocena dotyczyła jedynie niskich dawek, co ogranicza interpretację wyników.
aneuploidia, dawka subterapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczoł krokowy, mielosupresja, model zwierzęcy, opóźnienie kostnienia, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, pęcherzyk nasienny, poliploidia, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, toksyczność, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zaburzenie chromosomalne, zrost kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 75 mcg
Dane przedkliniczne lewotyroksyny sodowej zawartej w preparacie Tirosint Sol wskazują na bardzo niski profil toksyczności ostrej, co oznacza, że nawet relatywnie wysokie pojedyncze dawki substancji czynnej wywołują minimalne efekty toksyczne. Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na modelach zwierzęcych, takich jak szczury i psy, wykazały, że długotrwałe podawanie wysokich dawek lewotyroksyny może prowadzić do patologii wątroby (hepatopatii), zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych, co sugeruje wpływ na metabolizm i funkcję tych narządów. Warto podkreślić, że brak jest danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa substancji.
działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutagenność lewotyroksyny, narządy wewnętrzne, pierwotny zespół nerczycowy, proces reprodukcyjny, profil toksyczności, Tirosint Sol, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksykologia, uszkodzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibandronic Acid Noridem 6 mg/6 ml
Badania przedkliniczne kwasu ibandronowego wykazały, że substancja ta charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, co wskazuje na niski potencjał toksyczności w warunkach terapeutycznych. Nerki zostały zidentyfikowane jako główny narząd narażony na toksyczne działanie kwasu ibandronowego, co jest zgodne z charakterystyką całej grupy bisfosfonianów. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału tej substancji, co potwierdza jej bezpieczeństwo na poziomie molekularnym i komórkowym.
badanie toksykologiczne, bisfosfonian, choroba kości, dystocja, działanie kancerogenne, działanie toksyczne ogólnoustrojowe, efekt teratogenny, genotoksyczność, kwas ibandronowy, mineralizacja zębów, nerka, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, toksyczność dla płodu, utrata zarodka, zagnieżdżenie w macicy, zespół miedniczkowo-moczowodowy, zmniejszona liczba plemników, zmniejszona płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eprocliv 850 mg + 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Eprocliv, zawierającego sytagliptynę i metforminę, wykazały brak dodatkowej toksyczności w terapii skojarzonej w porównaniu do stosowania poszczególnych substancji osobno. W badaniach na psach ustalono poziom NOEL dla sytagliptyny na poziomie około 6-krotnego narażenia klinicznego, a dla metforminy na poziomie około 2,5-krotnego narażenia klinicznego. Toksyczność sytagliptyny obejmowała uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni przy narażeniu ≥58-krotnym, neurotoksyczność u psów przy 23-krotnym narażeniu (objawy takie jak ataksja, drżenie, ślinienie) oraz zmiany rozwojowe u płodów szczurów przy narażeniu ≥29-krotnym. Nie stwierdzono genotoksyczności ani istotnego ryzyka kancerogennego dla ludzi, mimo obserwacji nowotworów wątroby u szczurów przy bardzo wysokich dawkach, co uznano za efekt wtórny do hepatotoksyczności. Metformina nie wykazała istotnych zagrożeń w badaniach toksyczności, genotoksyczności i reprodukcji.
ataksja, badanie toksyczności, chlorowodorek metforminy, dyspnea, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, miopatia, narażenie kliniczne, neurotoksyczność, NOEL, rak wątroby, stosunek mleko-osocze, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gynalgin 250 mg +100 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Gynalgin, zawierającego 250 mg metronidazolu oraz 100 mg chlorochinaldolu, opierają się głównie na badaniach metronidazolu. W badaniach mutagenności na komórkach ssaków, zarówno in vivo, jak i in vitro, nie wykazano działania mutagennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego. Jednakże, w modelach bakteryjnych wysokie dawki metronidazolu wykazywały działanie mutagenne. Badania kancerogenności na zwierzętach wykazały działanie kancerogenne u myszy i szczurów, natomiast chomiki nie wykazały takiego efektu. Dane epidemiologiczne u ludzi nie potwierdzają zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu metronidazolu, co wspiera jego bezpieczeństwo kliniczne.
badanie epidemiologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, chlorochinaldol, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Gynalgin, metronidazol, model zwierzęcy, mutagenność, profil bezpieczeństwa, substancja czynna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clozapine Hasco 100 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa klozapiny, oparta na szerokim spektrum badań farmakologicznych i toksykologicznych, nie wykazała istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podawaniu na różnych gatunkach zwierząt potwierdziły dobrą tolerancję leku oraz brak kumulacji toksycznego działania. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego wpływu klozapiny, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego przy długotrwałym stosowaniu.
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, farmakologia bezpieczeństwa, klastogenność, klozapina, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, toksyczność dawek wielokrotnych, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rifampicyna TZF 150 mg
W przypadku produktu leczniczego Rifampicyna TZF, zawierającego ryfampicynę w dawkach 150 mg i 300 mg w postaci kapsułek twardych, nie są dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. Charakterystyka produktu nie zawiera szczegółowych informacji na temat toksyczności ostrej i przewlekłej, działania mutagennego, kancerogennego ani wpływu na płodność i rozwój zarodka oraz płodu. Brak tych danych nie oznacza jednak braku bezpieczeństwa, gdyż ryfampicyna jest substancją czynną o ugruntowanej pozycji klinicznej, szeroko stosowaną w terapii przeciwgruźliczej i innych wskazaniach.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, kapsułka twarda, praktyka kliniczna, Rifampicyna TZF, rozwój zarodka i płodu, ryfampicyna, substancja czynna, terapia przeciwgruźlicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dobroson 7,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne zopiklonu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest wątroba, z obserwowanymi zmianami u szczurów i psów, a także występowaniem niedokrwistości u psów po długotrwałym podawaniu. Kompleksowa ocena mutagenności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, co zmniejsza ryzyko kancerogenności związanej z uszkodzeniem DNA. W badaniach kancerogennych u samic szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów gruczołów sutkowych przy stężeniach zopiklonu wielokrotnie przekraczających maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi, powiązaną ze wzrostem 17 beta-estradiolu. Ponadto, zwiększona częstość guzów tarczycy u szczurów wiązała się z podwyższonym stężeniem TSH, jednak efekt ten nie został potwierdzony u ludzi, co wskazuje na specyfikę gatunkową.
17-beta-estradiol, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt fetotoksyczny, guz tarczycy, hormon tarczycy, niedokrwistość, nowotwór gruczołu sutkowego, test in vitro, toksyczność wątroby, TSH, tyreotropina, wada rozwojowa płodu, wątroba, zopiklon - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Viatris 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały, że przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym u ludzi obserwuje się spadek parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt) oraz zmiany hemodynamiczne nerek, manifestujące się wzrostem stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny i potasu w surowicy. U psów stwierdzono strukturalne zmiany nerek, takie jak poszerzenie kanalików nerkowych z zanikiem, co jest efektem charakterystycznym dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II i inhibitorów konwertazy angiotensyny. Dodatkowo, u szczurów i psów zaobserwowano zmiany w błonie śluzowej żołądka, w tym nadżerki, owrzodzenia i zapalenia, które można było zapobiec poprzez doustne uzupełnienie soli, co podkreśla mechanizm działania farmakologicznego tej grupy leków.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, potas w surowicy, stan zapalny, telmisartan, układ renina-angiotensyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maść z witaminą A LGO 400 IU/g
Maść z witaminą A LGO zawiera retynolu palmitynian w stężeniu 400 j.m./g i charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania miejscowego. Szczególnie istotne jest potencjalne działanie teratogenne witaminy A, które jest związane z jej wpływem na ekspresję genów regulujących rozwój embrionalny. Działanie to dotyczy przede wszystkim wysokich dawek witaminy A, znacznie przekraczających te stosowane w preparatach miejscowych, jednakże w praktyce klinicznej należy zachować ostrożność, zwłaszcza u kobiet w ciąży lub planujących ciążę. Brak jest szczegółowych badań dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu przy stosowaniu miejscowym tego preparatu.
biodostępność, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, ekspresja genów, farmakokinetyka, podanie doustne, podanie przezskórne, potencjał genotoksyczny, retinoidy, retynolu palmitynian, rozwój embrionalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, witamina A - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suprovia 100 mg
Badania przedkliniczne leku Suprovia (sytagliptyna) wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną, przy czym poziom bez efektów niepożądanych (NOEL) wynosił 19-krotność dawki stosowanej u ludzi. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w budowie siekaczy przy narażeniu >67-krotnym, jednak przy 58-krotnym nie zaobserwowano wpływu na zęby. W badaniach na psach przy około 23-krotnym narażeniu klinicznym odnotowano objawy neurotoksyczności (ataksyja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast NOEL wynosił 6-krotność ekspozycji klinicznej. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy był negatywny u myszy. U szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy narażeniu >58-krotnym, co wiązało się z hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne zagrożenie dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOEL 19-krotność dawki klinicznej).
ataksja, badania toksykologiczne, badanie histologiczne, dyspnea, działanie kancerogenne, ekspozycja leku, genotoksyczność, hepatotoksyczność, miopatia, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, NOEL, płodność, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, rozwój pourodzeniowy, toksyczność macierzyńska, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wymioty, zniekształcenia żeber - Leksykon substancji czynnych
Nasienie płesznika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Brak jest bezpośrednich danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa nasienia płesznika (Plantago psyllium L. i/lub Plantago indica L.), dlatego ocena opiera się na badaniach toksykologicznych łupiny nasiennej babki jajowatej, wykazującej podobne właściwości farmakologiczne. W badaniach na szczurach karmionych dietą zawierającą 10% łupiny (3876–11809 mg/kg m.c./dobę, co odpowiada 3–16-krotności dawki dla człowieka o masie 60 kg) zaobserwowano zmiany biochemiczne, takie jak obniżenie całkowitej ilości białek osoczowych, albumin, globulin, zdolności wiązania żelaza, poziomu wapnia, potasu i cholesterolu oraz podwyższenie aktywności AspAT i AlAT. Nie stwierdzono jednak zwiększonego wydalania białka z moczem, różnic we wzroście zwierząt ani istotnych zmian histopatologicznych w przewodzie pokarmowym, wątrobie i nerkach, co sugeruje brak toksyczności narządowej przy stosowanych dawkach.
albuminy i globuliny, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, białko osoczowe, białkomocz, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, łupina nasienna babki jajowatej, nasienie płesznika, NOAEL, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogeneza, toksyczność reprodukcyjna, zdolność wiązania żelaza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alexan 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytarabiny wykazały istotne działania niepożądane o charakterze genotoksycznym, embriotoksycznym oraz teratogennym, szczególnie przy dawkach odpowiadających terapii u ludzi. W modelach zwierzęcych udowodniono, że podanie cytarabiny ciężarnym samicom ssaków w okresie organogenezy prowadzi do uszkodzeń zarodka i wad rozwojowych płodu. Ponadto, lek wykazuje toksyczność neurodevelopmentalną, co potwierdzono na noworodkach ssaków w fazie odpowiadającej trzeciemu trymestrowi ciąży u człowieka. W badaniach na modelach mysich zaobserwowano również zwiększoną częstość nieprawidłowych plemników, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla męskiej płodności przy długotrwałym stosowaniu cytarabiny.
Alexan, badanie in vitro, badanie in vivo, cytarabina, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, męski układ rozrodczy, nieprawidłowe plemniki, organogeneza, potencjał rakotwórczy, produkcja plemników, spermatogeneza, teratogenność, trzeci trymestr ciąży, układ nerwowy, uszkodzenie zarodka, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroMemo 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku AuroMemo stosowanego w terapii choroby Alzheimera, wykazały, że krótkoterminowa neurotoksyczność objawiająca się wakuolizacją i martwicą neuronów (uszkodzenie typu Olney’a) oraz ataksją występuje jedynie przy bardzo wysokich dawkach, przekraczających znacznie poziomy terapeutyczne. Długoterminowe badania na gryzoniach i innych gatunkach nie potwierdziły obecności efektów neurotoksycznych, co wskazuje na niskie ryzyko toksyczności neurologicznej w warunkach klinicznych. W zakresie toksyczności narządu wzroku odnotowano nieregularne zmiany u psów i gryzoni, jednak brak podobnych efektów u małp oraz w badaniach klinicznych u ludzi sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tych obserwacji. W badaniach układu oddechowego u gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach płucnych związane z kumulacją memantyny w lizosomach, jednak efekt ten pojawiał się wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie, a jego znaczenie kliniczne pozostaje niejasne.
amfifilny kation, antagonista receptora NMDA, ataksja, AuroMemo, badanie okulistyczne, badanie toksyczności, choroba Alzheimera, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gromadzenie w lizosomach, makrofag płucny, martwica, memantyna, memantyna chlorowodorek, odkładanie fosfolipidów, płodność, rakotwórczość, toksyczność matczyna, uszkodzenie genetyczne, uszkodzenie typu Olneya, wada rozwojowa, wakuolizacja, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – FANHDI 50 j.m./ml; 500 j.m. + 60 j.m./ml; 600 j.m.
Produkt leczniczy FANHDI zawiera ludzki czynnik VIII krzepnięcia (FVIII) oraz czynnik von Willebranda (VWF), będące naturalnymi białkami osocza, które pełnią funkcje identyczne z ich endogennymi odpowiednikami. Ze względu na specyfikę białek osoczowych, klasyczne badania toksyczności ostrej i przewlekłej na zwierzętach laboratoryjnych są ograniczone – podanie wysokich dawek prowadzi do przeciążenia łożyska naczyniowego oraz wywołuje odpowiedź immunologiczną przeciwko obcym antygenowo białkom ludzkim, co uniemożliwia rzetelną ocenę toksyczności. Mimo to, badania wykazały, że podanie dawek kilkakrotnie przekraczających dawki terapeutyczne nie powodowało objawów toksyczności, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa stosowania preparatu FANHDI.
białko osoczowe, czynnik VIII krzepnięcia, czynnik von Willebranda, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, gatunek heterologiczny, łożysko naczyniowe, odpowiedź immunologiczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeciwciało, reakcja immunologiczna, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Teva 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadalafil Teva, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, w tym braku działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i myszy, co znacznie przekracza dawki kliniczne. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie powodowała zauważalnych efektów, a wartość AUC u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń u samców ani samic, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania tadalafilu w kontekście funkcji rozrodczych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wartość AUC, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon substancji czynnych
Streptomycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Streptomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany w formie roztworu do wstrzykiwań (Streptomycinum TZF, 1 g), podlega standardowym ocenom bezpieczeństwa przedklinicznego, jednak dostępne dane są ograniczone, zwłaszcza w zakresie długoterminowych badań na modelach zwierzęcych. Brak jest kompleksowych badań oceniających potencjalne działanie kancerogenne i mutagenne tej substancji czynnej, co stanowi istotną lukę w pełnej ocenie profilu bezpieczeństwa, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Dostępne badania przedkliniczne koncentrują się głównie na toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz tolerancji miejscowej, nie wykazując jednak szczególnego zagrożenia dla człowieka. Warto również zaznaczyć, że streptomycyna może występować w śladowych ilościach jako substancja pomocnicza w niektórych szczepionkach, np. Imovax Polio czy Tetraxim.
antybiotyk aminoglikozydowy, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, ocena bezpieczeństwa przedklinicznego, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, proszek do sporządzania roztworu, roztwór do wstrzykiwań, streptomycyna, substancja pomocnicza, szczepionka, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indapamide SR Genoptim 1,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne indapamidu, substancji czynnej w dawce 1,5 mg zawartej w produkcie Indapamide SR Genoptim, wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne i onkogenne tej substancji. W badaniach toksyczności ostrej podawano dawki od 40 do 8000 razy przekraczające dawkę terapeutyczną, głównie drogą doustną, obserwując nasilenie działania moczopędnego zgodnego z farmakodynamiką leku. Podawanie dożylne i dootrzewnowe skutkowało objawami zatrucia wynikającymi z działania farmakologicznego, takimi jak spowolnienie oddechu i rozszerzenie naczyń obwodowych, co odzwierciedla wpływ indapamidu na układ sercowo-naczyniowy.
bradypnoe, diuretyk, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, indapamid, lek moczopędny, lek tiazydopodobny, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, reprodukcja, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, właściwość moczopędna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aescin 20 mg
Ocena bezpieczeństwa alfa-escyny opierała się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy genotoksyczności, w tym analiza uszkodzeń DNA w komórkach bakteryjnych, test Amesa na Salmonella typhimurium oraz test mikrojąderkowy na modelach mysich, potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych efektów niepożądanych, a ocena potencjału rakotwórczego i wpływu na reprodukcję nie wykazała zwiększonego ryzyka nowotworów ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój płodu.
alfa-escyna, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, potencjał genotoksyczny, Salmonella typhimurium, test mikrojąderkowy, test płytkowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie chromosomu, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotrakson 2 g
Przedkliniczne badania ceftriaksonu, substancji czynnej Biotraksonu, wykazały, że podawanie dużych dawek soli wapniowej tego antybiotyku cefalosporynowego III generacji prowadzi do powstawania odwracalnych złogów i strątów w pęcherzyku żółciowym u zwierząt (psów i małp). Nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozrodczość, płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania ceftriaksonu pod względem uszkodzeń materiału genetycznego.
cefalosporyna III generacji, ceftriakson, dieta niskosodowa, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, odwracalność, pęcherzyk żółciowy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, sól wapniowa ceftriaksonu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, złogi i strąty, złogi w pęcherzyku żółciowym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abrea 100 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA), substancja czynna leku Abrea, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Główne działania niepożądane obejmują nefrotoksyczność, obserwowaną jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi (co najmniej 7-krotnie wyższe niż dawki kliniczne 75 mg, 100 mg i 160 mg). Badania toksyczności reprodukcyjnej wskazały na działanie fetotoksyczne i teratogenne, jednak wyłącznie przy dawkach toksycznych dla samic, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Ponadto, kompleksowe badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego ASA, co potwierdza niskie ryzyko tych działań przy stosowaniu dawek terapeutycznych.
dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, salicylany, schorzenie sercowo-naczyniowe, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wskazanie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxaliplatin Kabi 5 mg/ml
Badania przedkliniczne oksaliplatyny przeprowadzone na myszach, szczurach, psach i małpach wykazały wielonarządową toksyczność, obejmującą mielosupresję szpiku kostnego, zmiany w przewodzie pokarmowym, nefrotoksyczność, neurotoksyczność oraz wpływ na układ rozrodczy samców. Szczególną uwagę zwrócono na kardiotoksyczność obserwowaną wyłącznie u psów, manifestującą się zaburzeniami elektrofizjologicznymi prowadzącymi do migotania komór przy dawce 150 mg/m² pc., co jest gatunkowo swoiste i nie przekłada się na ryzyko u ludzi. Mechanizm ostrej neurotoksyczności wiąże się z interakcją oksaliplatyny z kanałami sodowymi zależnymi od potencjału błonowego, co tłumaczy występowanie neuropatii obwodowej u pacjentów. W testach in vitro wykazano działanie mutagenne i klastogenne oksaliplatyny, typowe dla cytostatyków uszkadzających DNA, co sugeruje potencjalny, choć nieformalnie potwierdzony, rakotwórczy charakter leku.
cytostatyk, działanie kancerogenne, kanały sodowe, kardiotoksyczność, klastogenność, leki cytotoksyczne, mielosupresja, migotanie komór, mutagenność, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, oksaliplatyna, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, szpik kostny, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie DNA, zaburzenia czucia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osaver HCT 20 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Osaver HCT, zawierającego olmesartan medoksomil w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem, wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki. W badaniach na szczurach i psach, przy wielokrotnym podawaniu doustnym przez okres do 6 miesięcy, zaobserwowano zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy oraz zmiany degeneracyjne i regeneracyjne w nerkach, co wiązało się z hemodynamicznym mechanizmem działania (zmniejszenie perfuzji nerkowej i niedotlenienie cewek nerkowych). Dodatkowo, odnotowano obniżenie parametrów hematologicznych (erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz zmniejszenie masy serca u szczurów, co jest zgodne z działaniem innych antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE. Warto podkreślić, że te efekty występowały przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne u ludzi i prawdopodobnie nie mają znaczenia klinicznego w warunkach standardowego stosowania.
antagonista receptora AT1, azot mocznikowy, degeneracja komórek cewek nerkowych, diuretyk tiazydowy, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kreatynina w surowicy, krwinka czerwona, nerka, niedociśnienie, niedotlenienie cewek, olmesartan medoksomil, perfuzja nerkowa, toksyczność narządowa, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carmustine Waymade 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karmustyny, substancji czynnej produktu Carmustine Waymade, przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały istotne działania niepożądane o potencjalnym znaczeniu klinicznym. U szczurów i królików stwierdzono działanie embriotoksyczne i teratogenne przy dawkach równoważnych stosowanym u ludzi, co wskazuje na ryzyko wad rozwojowych płodu. Ponadto, karmustyna powodowała zaburzenia płodności u samców szczura przy dawkach wyższych niż kliniczne, sugerując możliwe negatywne oddziaływanie na zdolności reprodukcyjne mężczyzn poddawanych terapii. Długoterminowe badania na gryzoniach potwierdziły potencjał rakotwórczy karmustyny przy dawkach odpowiadających dawkom terapeutycznym, co jest zgodne z profilem innych leków alkilujących i cytostatycznych.
antykoncepcja, bezpieczeństwo przedkliniczne, Carmustine Waymade, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, karmustyna, lek cytostatyczny, nowotwór wtórny, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, wpływ na płodność, zaburzenia płodności, związek alkilujący - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Delacet –
Produkt leczniczy Delacet, będący płynem na skórę, zawiera nalewkę z ziela ostróżeczki (Delphini consolidae tinctura) w stężeniu 96 g/100 g oraz kwas octowy 80% w ilości 4 g/100 g, a także etanol w stężeniu 59,0-65,0% v/v. W dokumentacji brak jest danych dotyczących badań przedklinicznych, w tym toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Brak jest również informacji o badaniach farmakologicznych i farmakokinetycznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, etanol, genotoksyczność, kwas octowy, nalewka z ziela ostróżeczki, potencjał kancerogenny, rozwój płodu, tinctura Delphini consolidae, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Estazolam Polfarmex 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa estazolamu obejmowały długoterminowe testy kancerogenności na myszach i szczurach, gdzie podawano dawki odpowiednio 0,8, 3 i 10 mg/kg/dobę (myszy) oraz 0,5, 2 i 10 mg/kg/dobę (szczury) przez 24 miesiące. Nie wykazano działania kancerogennego, jednak u samic myszy w dawkach 3 i 10 mg/kg/dobę zaobserwowano zwiększone ryzyko rozrostu guzkowego wątroby, co wymaga dalszej oceny klinicznej. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego estazolamu, wskazując na niskie ryzyko genotoksyczności w dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kancerogenne, badanie mutagenne, benzodiazepina, dawka terapeutyczna, dawka zalecana, działanie kancerogenne, estazolam, funkcja rozrodcza, funkcje rozrodcze, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozrost guzkowy wątroby, substancja czynna