cymetydyna

Cymetydyna to lek należący do grupy antagonistów receptora histaminowego H2, który blokuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Została wprowadzona do lecznictwa w latach 70. XX wieku jako pierwszy skuteczny inhibitor wydzielania kwasu żołądkowego, co stanowiło przełom w farmakoterapii chorób związanych z nadmierną sekrecją kwasu.

Główne wskazania do stosowania cymetydyny obejmują chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, zespół Zollingera-Ellisona, refluks żołądkowo-przełykowy oraz zapobieganie krwawieniom z górnego odcinka przewodu pokarmowego u pacjentów w stanie krytycznym. Lek hamuje zarówno podstawowe, jak i stymulowane wydzielanie kwasu żołądkowego.

Cymetydyna wykazuje istotne interakcje z wieloma lekami, gdyż hamuje cytochrom P450, co może prowadzić do zwiększenia stężenia we krwi jednocześnie stosowanych leków metabolizowanych przez ten układ enzymatyczny. Wśród działań niepożądanych wymienia się: bóle głowy, zawroty głowy, biegunkę, wysypkę, a przy długotrwałym stosowaniu u mężczyzn – ginekomastię i impotencję wskutek działania antyandrogennego.

Współcześnie cymetydyna została w dużej mierze zastąpiona przez nowsze leki z grupy antagonistów H2 (ranitydyna, famotydyna) oraz inhibitory pompy protonowej, które charakteryzują się większą skutecznością i mniejszą liczbą interakcji lekowych. Niemniej, cymetydyna nadal znajduje zastosowanie w praktyce klinicznej, szczególnie w krajach rozwijających się.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Propranolol Aurovitas 40 mg

Propranolol, jako nieselektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, osłabienia efektu terapeutycznego lub poważnych powikłań klinicznych. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie propranololu z antagonistami wapnia o działaniu inotropowym ujemnym (werapamil, diltiazem), lekami sympatykomimetycznymi (adrenalina), beta-agoniści rozszerzającymi oskrzela, fingolimodem oraz propafenonem, co może skutkować ciężką bradykardią, niedociśnieniem tętniczym, zaburzeniami przewodzenia, a nawet ryzykiem zgonu. W przypadku leków takich jak amiodaron, leki przeciwarytmiczne klasy I, NLPZ (zwłaszcza indometacyna), cymetydyna, środki znieczulające, fluwoksamina czy leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym, konieczne jest dostosowanie dawki propranololu i ścisłe monitorowanie pacjenta ze względu na ryzyko bradykardii, nasilenia niewydolności serca oraz interakcji metabolicznych. Warto zwrócić uwagę na wpływ alkoholu, który zwiększa stężenie propranololu w osoczu, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, bradykardii i ryzyka ortostatycznych spadków ciśnienia.
alfa-adrenolityk, amiodaron, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbituran, beta-adrenolityk nieselektywny, beta-agonista, bradykardia, bradykardia zatokowa, chinidyna, chloropromazyna, cymetydyna, diklofenak, doustny lek przeciwcukrzycowy, dysfunkcja lewej komory, dyzopiramid, działanie bronchodylatacyjne, działanie inotropowe ujemne, ergotamina, fingolimod, fluwoksamina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indometacyna, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor COX-2, inhibitor MAO, insulina, klirens metaboliczny, klonidyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, metabolizm oksydacyjny, metabolizm pierwszego przejścia, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nifedypina, NLPZ, oznaczanie bilirubiny, oznaczanie katecholamin, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, ryzatryptan, skurcz naczyń, teofilina, warfaryna, węzeł zatokowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Zolafren-Swift 10 mg

Olanzapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP1A2, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Induktorami CYP1A2, takimi jak palenie tytoniu i karbamazepina, są związane ze zmniejszeniem stężenia olanzapiny w osoczu, co może wymagać monitorowania stanu klinicznego i ewentualnego zwiększenia dawki. Z kolei inhibitory CYP1A2, np. fluwoksamina i cyprofloksacyna, powodują istotne zwiększenie stężenia olanzapiny (Cmax wzrasta o 54-77%, AUC o 52-108%), co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki początkowej. Węgiel aktywny obniża dostępność biologiczną olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed lub po olanzapinie. Nie stwierdzono istotnego wpływu na farmakokinetykę olanzapiny ze strony leków zobojętniających kwas solny, fluoksetyny, czy cymetydyny.
agonista dopaminy, biperyden, choroba Parkinsona, cymetydyna, cyprofloksacyna, diazepam, enzym CYP1A2, farmakokinetyka leku, fluoksetyna, fluwoksamina, inhibitor CYP2D6, karbamazepina, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lit, metabolizm olanzapiny, odstęp QTc, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, palenie tytoniu, parkinsonizm, sedacja, teofilina, walproinian, warfaryna, węgiel aktywny, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Colchicine Genoptim 0,5 mg

Kolchicyna jest metabolizowana przez izoenzym CYP3A4 oraz transportowana przez glikoproteinę P (P-gp), co ma kluczowe znaczenie kliniczne w kontekście interakcji lekowych. Inhibitory CYP3A4 (np. klarytromycyna, ketokonazol, rytonawir) oraz inhibitory P-gp (np. cyklosporyna, chinidyna) znacząco zwiększają stężenie kolchicyny w osoczu, powodując wzrost AUC nawet do 297% i Cmax do 345%. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby jednoczesne stosowanie tych inhibitorów z kolchicyną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej toksyczności, w tym zgonu. U pacjentów z prawidłową funkcją narządów zaleca się odpowiednią redukcję dawki: 4-krotne zmniejszenie dawki przy silnych inhibitorach CYP3A4 i P-gp oraz 2-krotne zmniejszenie dawki przy umiarkowanych inhibitorach (np. werapamil, diltiazem, sok grejpfrutowy). Powtórne leczenie ostrego napadu dny moczanowej nie powinno być podejmowane wcześniej niż po 3 dniach od zakończenia terapii inhibitorami.
antybiotyk makrolidowy, atazanawir, azolowy lek przeciwgrzybiczy, bloker kanału wapniowego, cyjanokobalamina, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, diltiazem, dna moczanowa, erytromycyna, fibrat, glikoproteina p, hepatotoksyczność, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kolchicyna, mielosupresja, miopatia, morfologia krwi, parametr farmakokinetyczny, rabdomioliza, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, statyna, tolbutamid, umiarkowany inhibitor CYP3A4, werapamil, witamina B12, worykonazol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Paklitaksel – Dawkowanie i sposób podawania

Paklitaksel jest cytotoksycznym lekiem stosowanym wyłącznie pod nadzorem onkologicznym w wyspecjalizowanych ośrodkach. Preparat dostępny jest jako koncentrat 6 mg/ml do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej, podawany przez filtr o porach ≤0,22 μm. Przed podaniem konieczna jest premedykacja: deksametazon (20 mg doustnie lub dożylnie, z możliwością obniżenia dawki do 8-20 mg u pacjentów z mięsakami Kaposi’ego), difenhydramina 50 mg i cymetydyna 300 mg lub ranitydyna 50 mg dożylnie, podane 30-60 minut przed infuzją. Dawkowanie paklitakselu różni się w zależności od wskazania onkologicznego, np. w pierwszej linii leczenia raka jajnika stosuje się 175 mg/m² pc. przez 3 godziny lub 135 mg/m² pc. w 24-godzinnej infuzji, zawsze w skojarzeniu z cisplatyną 75 mg/m² pc. z 3-tygodniowymi przerwami między cyklami. W leczeniu raka piersi dawki wahają się od 175 do 220 mg/m² pc. podawanych co 3 tygodnie, w zależności od schematu (monoterapia, skojarzenie z doksorubicyną lub trastuzumabem). W leczeniu mięsaka Kaposi’ego dawka wynosi 100 mg/m² pc. co 2 tygodnie, z możliwością modyfikacji w zależności od tolerancji pacjenta.
antagonista receptora H2, antracyklina, chemioterapia drugiego rzutu, chemioterapia pierwszego rzutu, chlorfenyramina, cisplatyna, cyklofosfamid, cymetydyna, deksametazon, difenhydramina, doksorubicyna, działanie niepożądane, interakcja lekowa, koncentrat do sporządzania roztworu, kortykosteroid, leczenie uzupełniające, lek cytotoksyczny, lek przeciwhistaminowy, mięsak Kaposiego, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedrobnokomórkowy rak płuca, paklitaksel, premedykacja, rak jajnika, rak piersi, ranitydyna, trastuzumab, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Apo-Doperil 10 mg

Donepezyl, aktywny składnik preparatu Apo-Doperil, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, który zwiększa stężenie donepezylu o około 30%, itrakonazol, erytromycyna) oraz CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna) mogą podnosić poziomy donepezylu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Z kolei induktory tych enzymów (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, alkohol) obniżają stężenie leku, potencjalnie osłabiając jego skuteczność, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Nie stwierdzono istotnego wpływu donepezylu na metabolizm teofiliny, warfaryny, cymetydyny i digoksyny, ani odwrotnie.
agonista cholinergiczny, beta-adrenolityk, bradykardia, chinidyna, cymetydyna, CYP 2D6, CYP 3A4, digoksyna, donepezyl, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, indukcja enzymatyczna, induktor enzymatyczny, induktor metabolizmu, inhibitor acetylocholinesterazy, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, lek cholinergiczny, lek cholinolityczny, lek nasercowy, lek normotymiczny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający oskrzela, ryfampicyna, sukcynylocholina, teofilina, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Inventum Max 50 mg

Syldenafil, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir (500 mg 2x/dobę), powodują wzrost Cmax syldenafilu o 300% i AUC o 1000%, co wymaga ograniczenia dawki syldenafilu do maksymalnie 25 mg na 48 godzin lub unikania jednoczesnego stosowania. Sakwinawir zwiększa Cmax o 140% i AUC o 210%, a erytromycyna podnosi AUC o 182%, co sugeruje konieczność rozważenia zmniejszenia dawki syldenafilu do 25 mg. Induktory enzymów CYP, takie jak bozentan (125 mg 2x/dobę) i ryfampicyna, znacząco obniżają stężenia syldenafilu (AUC o 62,6% i Cmax o 55,4% w przypadku bozentanu), co może wymagać zwiększenia dawki. Sok grejpfrutowy i cymetydyna powodują umiarkowane wzrosty stężenia syldenafilu (odpowiednio niewielkie i o 56%), zwykle bez konieczności korekty dawki.
azytromycyna, badanie in vitro, bozentan, ciśnienie tętnicze, cykliczny guanozynomonofosforan, cymetydyna, cytochrom P450, doksazosyna, donor tlenku azotu, dostępność biologiczna, erytromycyna, induktor enzymu CYP, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, izoenzym CYP3A4, klirens syldenafilu, kwas acetylosalicylowy, lek alfa-adrenolityczny, metabolizm syldenafilu, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nikorandyl, parametr farmakokinetyczny, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, sakubitryl z walsartanem, sakwinawir, sok grejpfrutowy, syldenafil, tolbutamid, warfaryna, zawrót głowy, zobojętnianie kwasu solnego
Leksykon leków
Interakcje leku – Tamsulosin Aurovitas 400 mcg

Tamsulosyna chlorowodorek (Tamsulosin Aurovitas, 400 µg) wykazuje korzystny profil interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych u dorosłych pacjentów, bez konieczności modyfikacji dawkowania podczas jednoczesnego stosowania z atenololem, enalaprilem, teofiliną oraz lekami takimi jak diazepam, propranolol, trichlorometiazyd, chlormadynon, amitryptylina, diklofenak, glibenklamid, symwastatyna i warfaryna. Cymetydyna zwiększa stężenie tamsulosyny w osoczu, a furosemid je obniża, jednak wartości pozostają w granicach terapeutycznych, co nie wymaga zmiany dawki. Diklofenak i warfaryna mogą przyspieszać eliminację tamsulosyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z inhibitorami cytochromu P450, zwłaszcza silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol), które zwiększają AUC i Cmax tamsulosyny odpowiednio 2,8- i 2,2-krotnie, co jest przeciwwskazaniem u pacjentów z fenotypem słabego metabolizmu CYP2D6. Paroksetyna, silny inhibitor CYP2D6, powoduje umiarkowany wzrost Cmax (1,3x) i AUC (1,6x), jednak bez klinicznego znaczenia.
amitryptylina, antagonista receptora α1-adrenergicznego, antagonista receptorów H2, antykoagulant, atenolol, beta-adrenolityk, chlormadynon, choroba obturacyjna dróg oddechowych, cymetydyna, cytochrom CYP2D6, cytochrom P450, diazepam, diklofenak, diuretyk pętlowy, działanie hipotensyjne, działanie wazodylatacyjne, enalapril, farmakolog kliniczny, furosemid, glibenklamid, hipotensja, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, ketokonazol, metyloksantyna, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paroksetyna, propranolol, symwastatyna, tamsulosyny chlorowodorek, teofilina, trichlorometiazyd, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum Zentiva 25 mg

Hydroksyzyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Hydroxyzinum Zentiva, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współstosowanie hydroksyzyny z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny czy opioidy, oraz z lekami o działaniu przeciwcholinergicznym wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych. Hydroksyzyna antagonizuje działanie betahistyny i inhibitorów cholinoesterazy, co może osłabiać ich skuteczność terapeutyczną. Ponadto, hydroksyzyna osłabia presyjne działanie adrenaliny, co jest istotne w sytuacjach klinicznych wymagających stabilizacji ciśnienia tętniczego. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano zmniejszenie działania przeciwdrgawkowego fenytoiny, co ma znaczenie u pacjentów z padaczką. Interakcje farmakokinetyczne obejmują m.in. zwiększenie stężenia hydroksyzyny w surowicy o 36% pod wpływem cymetydyny (600 mg dwa razy dziennie) oraz hamowanie CYP2D6 (Ki: 3,9 µM), co może wpływać na metabolizm leków będących substratami tego enzymu. Hydroksyzyna hamuje izoenzymy CYP2C9, 2C19 i 3A4 w stężeniach znacznie przekraczających maksymalne stężenia w osoczu (IC50: 103–140 μM), co czyni interakcje na tym poziomie mało prawdopodobnymi klinicznie. Metabolizm hydroksyzyny odbywa się głównie przez dehydrogenazę alkoholową oraz CYP3A4/5, co wskazuje na możliwość zwiększenia jej stężenia podczas stosowania inhibitorów tych enzymów.
adrenalina, alkohol etylowy, amiodaron, antybiotyk, atropina, barbiturat, benzodiazepina, beta-bloker, betahistyna, bradykardia, cetyryzyna, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4/5, cytalopram, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, diuretyk, donepezil, działanie przeciwcholinergiczne, erytromycyna, fenelzyna, fenytoina, galantamina, glikokortykosteroid, haloperydol, hioscyna, hipokaliemia, hydroksyzyna, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor monoaminooksydazy, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, rywastygmina, selegilina, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza
Leksykon leków
Interakcje leku – Tramadol Vitabalans 50 mg

Tramadol Vitabalans wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączne stosowanie tramadolu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń OUN, układu oddechowego i krążenia. Jednoczesne podawanie z benzodiazepinami i lekami o podobnym działaniu zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, co wymaga ograniczenia dawki i czasu terapii. Leki serotoninergiczne, takie jak SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz mirtazapina, mogą nasilać ryzyko drgawek i zespołu serotoninowego. Interakcje farmakokinetyczne obejmują m.in. indukcję enzymów przez karbamazepinę, co skraca i zmniejsza działanie przeciwbólowe tramadolu, oraz potencjalne hamowanie metabolizmu przez inhibitory CYP3A4 i CYP2D6, choć kliniczne znaczenie tych ostatnich jest niepotwierdzone.
antagonista receptora 5-HT3, benzodiazepina, bupropion, cymetydyna, depresja oddechowa, erytromycyna, farmakologia kliniczna, induktor enzymu, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, mirtazapina, ondansetron, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna kumaryny, receptor GABA-ergiczny, receptor opioidowy, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tetrahydrokannabinol, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wskaźnik INR, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – KETREL XR 300 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio zmniejszając jej dostępność do około 13% i zwiększając klirens o około 450%), co może obniżyć skuteczność terapii. W przypadku stosowania induktorów enzymów wątrobowych zaleca się ostrożność, stopniowe wprowadzanie zmian oraz rozważenie zamiany na leki bez właściwości indukujących, np. walproinian sodu. Interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi mogą nasilać działania niepożądane związane z blokadą receptorów muskarynowych. Nie stwierdzono istotnych zmian farmakokinetyki kwetiapiny podczas jednoczesnego stosowania z imipraminą, fluoksetyną, rysperydonem, haloperydolem czy cymetydyną.
blokada receptorów muskarynowych, cymetydyna, cytochrom P450, działanie depresyjne, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, klirens kwetiapiny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, leukopenia, metadon, monoterapia kwetiapiną, morfologia krwi, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakokinetyczny, rysperydon, sedacja, technika chromatograficzna, tiorydazyna, upośledzenie funkcji psychomotorycznych, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie poznawcze, zaburzenie świadomości
Leksykon leków
Interakcje leku – Pramatis 5 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zwłaszcza nieodwracalnymi, niewybiórczymi IMAO, gdzie konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po ich odstawieniu przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed włączeniem IMAO. Leczenie skojarzone z moklobemidem i linezolidem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, natomiast stosowanie selegiliny wymaga ostrożności, zwłaszcza przy dawkach do 10 mg/dobę. Escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak moksyfloksacyna) z powodu ryzyka arytmii. Ponadto, leki serotoninergiczne (tramadol, sumatryptan), leki obniżające próg drgawkowy oraz lit i tryptofan mogą nasilać działania escytalopramu, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydroksyzyna, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek obniżający próg drgawkowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, lek wpływający na hemostazę, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odstęp QT, odwracalny wybiórczy inhibitor MAO-A, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Etform 500 500 mg

Metformina chlorowodorek wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jej skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego spożywania alkoholu ze względu na wysokie ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z niedożywieniem, głodzeniem lub zaburzeniami czynności wątroby. Przerwanie stosowania metforminy jest również konieczne przed i przez co najmniej 48 godzin po badaniach obrazowych z użyciem jodowych środków kontrastowych, z ponownym wznowieniem terapii dopiero po potwierdzeniu stabilnej funkcji nerek. Leki takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe mogą pogarszać czynność nerek i zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, co wymaga regularnego monitorowania funkcji nerek.
aktywność hiperglikemiczna, antagonista receptora angiotensyny II, cymetydyna, diuretyk pętlowy, dolutegrawir, farmakokinetyka metforminy, filtracja kłębuszkowa, glikogenoliza, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, glukoneogeneza wątrobowa, induktor OCT1, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor OCT1, inhibitor OCT2, insulinooporność, izawukonazol, kryzotynib, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, metabolizm kwasu mlekowego, metformina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, OCT1, OCT2, olaparyb, ranolazyna, ryfampicyna, środek kontrastujący zawierający jod, stężenie metforminy w osoczu, sympatykomimetyk, transporter kationów organicznych, trimetoprym, wandetanib, werapamil, zatrucie alkoholowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Aciclovir Altan 250 mg/ml

Acyklowir, eliminowany głównie w postaci niezmienionej przez nerki za pośrednictwem aktywnego wydzielania kanalikowego, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami konkurującymi o ten sam mechanizm wydalania, takimi jak probenecyd i cymetydyna, które zwiększają AUC acyklowiru i zmniejszają jego klirens nerkowy. Pomimo tych zmian, szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru zwykle eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami immunosupresyjnymi (mykofenolan mofetylu, cyklosporyna, takrolimus), które mogą zwiększać ryzyko nefrotoksyczności i wymagają monitorowania funkcji nerek. Ponadto, dożylne podawanie acyklowiru z litem niesie ryzyko toksyczności litu, co wymaga ścisłego monitorowania jego stężenia w surowicy. W przypadku teofiliny, acyklowir zwiększa jej AUC o około 50%, co uzasadnia kontrolę stężenia teofiliny podczas terapii skojarzonej.
acyklowir, aktywne wydzielanie kanalikowe, AUC acyklowiru, cyklosporyna, cymetydyna, działanie niepożądane, indeks terapeutyczny acyklowiru, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek immunosupresyjny, lek nefrotoksyczny, lit, mykofenolan mofetylu, probenecyd, takrolimus, teofilina, terapia dożylna, toksyczność litu, transplantacja narządów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Staveran 40 40 mg

Werapamil, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18, jest silnym inhibitorem CYP3A4 oraz glikoproteiny P (P-gp), co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych o istotnym znaczeniu klinicznym. Interakcje z lekami hamującymi CYP3A4 mogą zwiększać stężenie werapamilu w osoczu, natomiast leki indukujące CYP3A4 obniżają jego stężenie. Przykładowo, ryfampicyna zmniejsza AUC werapamilu o około 97% i Cmax o 94%, a sok grejpfrutowy zwiększa AUC R-werapamilu o 49% i S-werapamilu o 37%. Werapamil zwiększa stężenia wielu leków, takich jak kolchicyna (AUC 2-krotnie), doksorubicyna (AUC 104%, Cmax 61%), statyny metabolizowane przez CYP3A4 (np. symwastatyna AUC 2,6-krotnie, Cmax 4,6-krotnie), a także leków immunosupresyjnych (np. ewerolimus AUC 3,5-krotnie). Konieczne jest monitorowanie stężeń leków i dostosowanie dawek, zwłaszcza w przypadku glikozydów nasercowych, statyn, leków immunosupresyjnych oraz dabigatranu, którego Cmax wzrasta o 180%, a AUC o 150% przy podaniu werapamilu o natychmiastowym uwalnianiu.
almotryptan, antagoniści receptora H2, atorwastatyna, bradykardia, buspiron, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P-450, dezypramina, digitoksyna, digoksyna, dna moczanowa, doksorubicyna, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, eteksylan dabigatranu, ewerolimus, fenobarbital, fluwastatyna, glibenklamid, glikoproteina p, glikozydy nasercowe, hipotensja ortostatyczna, imipramina, inhibitory proteazy HIV, inhibitory reduktazy HMG-CoA, interakcje farmakokinetyczne, iwabradyna, kardiomiopatia przerostowa, kardiotoksyczność, klarytromycyna, kolchicyna, kwas moczowy, leki alfa-adrenolityczne, leki beta-adrenolityczne, leki immunosupresyjne, leki moczopędne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwwirusowe HIV, lowastatyna, metoprolol, midazolam, miopatia, neurotoksyczność litu, obrzęk płuc, padaczka częściowa, prawastatyna, propranolol, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, rabdomioliza, rak drobnokomórkowy płuc, rozuwastatyna, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sulfinpyrazon, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, telitromycyna, teofilina, werapamilu chlorowodorek, zaburzenia krzepnięcia
Leksykon substancji czynnych
Alkohol dichlorobenzylowy – Interakcje

Alkohol 2,4-dichlorobenzylowy, stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych gardła i jamy ustnej, wykazuje niewielkie ryzyko istotnych klinicznie interakcji. Należy unikać jednoczesnego stosowania innych środków antyseptycznych, gdyż może to prowadzić do wzajemnej dezaktywacji i obniżenia skuteczności terapeutycznej. Preparaty zawierające alkohol 2,4-dichlorobenzylowy w połączeniu z lidokainą wymagają szczególnej uwagi ze względu na potencjalne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne lidokainy. Interakcje te dotyczą leków blokujących receptory beta-adrenergiczne (zmniejszenie metabolizmu lidokainy i wzrost ryzyka toksyczności), cymetydyny (hamowanie metabolizmu i możliwa nadwrażliwość krzyżowa), leków przeciwarytmicznych klasy III (meksyletyna, prokainamid) oraz inhibitorów CYP1A2 i CYP3A4 (fluwoksamina, erytromycyna, itrakonazol), które mogą zwiększać stężenie lidokainy w osoczu i nasilać działania niepożądane.
alkohol dichlorobenzylowy, amylometakrezol, beta-adrenolityk, chlorowodorek lidokainy, cymetydyna, cytochrom P450, działanie antyseptyczne, działanie niepożądane, erytromycyna, fluwoksamina, indukcja enzymu wątrobowego, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, klirens leku, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwarytmiczny, lidokaina, meksyletyna, metabolizm wątrobowy, nadwrażliwość krzyżowa, prokainamid, przepływ wątrobowy, środek antyseptyczny, stężenie osoczowe, toksyczność leku, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej
Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapine Aurovitas 300 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tego enzymu, takimi jak ketokonazol, prowadząc do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Sok grejpfrutowy również podwyższa stężenie leku i jest niewskazany. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (do 450%), obniżając jej ekspozycję do 13% wartości monoterapii, co wymaga ostrożności i stopniowego wprowadzania zmian w terapii. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje stabilna podczas stosowania z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna) oraz przeciwpsychotycznymi (rysperydon, haloperydol), natomiast tiorydazyna zwiększa klirens o około 70%. Walproinian sodu nie wpływa istotnie na farmakokinetykę, jednak u dzieci i młodzieży łączone leczenie zwiększa ryzyko leukopenii i neutropenii, co wymaga monitorowania morfologii krwi.
cymetydyna, CYP3A4, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, fałszywie dodatni wynik testu, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, lek indukujący enzymy wątrobowe, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, leukopenia, lit farmakologiczny, metadon, morfologia krwi, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, przeciwwskazanie, rysperydon, senność, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie układu pozapiramidowego, zwiększenie masy ciała
Leksykon leków
Interakcje leku – Tramal Retard 200 200 mg

Tramadol (Tramal Retard) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne i mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń OUN, ośrodka oddechowego i układu krążenia. Ponadto, tramadol nasila depresję OUN w połączeniu z benzodiazepinami, gabapentanoidami, lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowymi przeciwdepresyjnymi, mirtazapiną) oraz lekami przeciwpsychotycznymi, co zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, zespołu serotoninowego i napadów drgawkowych. Szczególną ostrożność wymaga także kojarzenie tramadolu z lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryn (np. warfaryna), które mogą powodować wzrost INR i ryzyko krwawień. Warto zwrócić uwagę na potencjalne osłabienie działania przeciwbólowego tramadolu przez karbamazepinę oraz zwiększone zapotrzebowanie na tramadol przy stosowaniu ondansetronu.
amitryptylina, antagonista receptorów serotoninowych, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, depresja oddechowa, depresja OUN, duloksetyna, dysfagia, fluoksetyna, gabapentanoidy, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, klomipramina, lek przeciwpsychotyczny, lek uspokajający, mirtazapina, moklobemid, nalbufina, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ondansetron, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, pentazocyna, pochodna kumaryny, próg drgawkowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, tetrahydrokanabinol, tramadol, tramadolu chlorowodorek, Tramal Retard, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wenlafaksyna, wskaźnik INR, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Symquel XR 300 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co jest przeciwwskazane. Spożycie soku grejpfrutowego, również hamującego CYP3A4, może zwiększać stężenia leku, dlatego jest niewskazane. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (karbamazepina zmniejsza ekspozycję do 13%, fenytoina zwiększa klirens o około 450%), co może obniżać skuteczność terapii. W przypadku stosowania induktorów zaleca się ostrożność i stopniowe zmiany leków, rozważając alternatywy, takie jak walproinian sodu. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (inhibitory MAO, SSRI, SNRI, trójpierścieniowe antydepresanty) zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając monitorowania objawów. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami cholinolitycznymi może nasilać działania niepożądane związane z blokadą receptorów muskarynowych.
cymetydyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, działanie cholinolityczne, działanie serotoninergiczne, farmakokinetyka, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, ketokonazol, kwas walproinowy, lek trójpierścieniowy, metadon, neutropenia, objawy pozapiramidowe, rysperydon, sedacja, SNRI, sok grejpfrutowy, SSRI, tiorydazyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Donesyn 10 mg

Donepezyl, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna) oraz CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna) mogą zwiększać stężenie donepezylu w osoczu, np. ketokonazol podnosi je o około 30%, co wymaga monitorowania działań niepożądanych i ewentualnej korekty dawki. Induktory enzymów (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) oraz alkohol etylowy mogą obniżać stężenie donepezylu, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność terapeutyczną. Donepezyl wykazuje także interakcje farmakodynamiczne z lekami antycholinergicznymi (osłabienie efektu obu leków), cholinergicznymi, lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (np. sukcynylocholina) oraz beta-adrenolitykami, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania klinicznego.
alkohol etylowy, amiodaron, amitryptylina, arytmia komorowa, blokada nerwowo-mięśniowa, chinidyna, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, cymetydyna, cytalopram, digoksyna, działanie bradykardyzujące, erytromycyna, escytalopram, fenytoina, fluoksetyna, hamowanie metabolizmu, indukcja metabolizmu, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor acetylocholinesterazy, itrakonazol, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek antycholinergiczny, lek beta-adrenolityczny, lek cholinergiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewofloksacyna, moksyfloksacyna, monitorowanie elektrokardiograficzne, pimozyd, pochodna fenotiazyny, ryfampicyna, sertindol, sotalol, sukcynylocholina, teofilina, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie poznawcze, zyprazydon
Leksykon substancji czynnych
Morfina – Interakcje

Morfina wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, alkohol, leki psychotropowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz inhibitory monoaminooksydazy (MAO). Interakcje te mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej, hipotensji, głębokiej sedacji czy śpiączki, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów i często dostosowania dawek. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie morfiny z inhibitorami MAO oraz alkoholem ze względu na ryzyko zgonu. W przypadku stosowania midazolamu i opioidów konieczna jest szczególna obserwacja ze względu na zwiększone ryzyko depresji oddechowej. Ponadto, morfina może osłabiać skuteczność inhibitorów P2Y12 u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, co może wymagać rozważenia pozajelitowego podania tych leków.
amitryptylina, antagoniści opioidów, atropina, barbiturany, benzodiazepiny, biodostępność morfiny, buprenorfina, cymetydyna, cyprofloksacyna, cytochrom P450, cyzapryd, depresja oddechowa, domperydon, fenotiazyna, hipotensja, hydroksyzyna, indukcja glukuronidacji, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory P2Y12, klomipramina, leki antycholinergiczne, leki cholinolityczne, leki dopaminergiczne, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwwymiotne, meksyletyna, metoklopramid, metylofenidat, moklobemid, nalbufina, naltrekson, neuroleptyki, nimodypina, objawy odstawienne, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół wieńcowy, pentazocyna, przedłużone uwalnianie, ryfampicyna, rytonawir, skurcz dróg żółciowych, śpiączka, środki zobojętniające kwas żołądkowy, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Tamsulosin APC Instytut 0,4 mg

Tamsulosin APC Instytut (0,4 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, szczególnie związane z metabolizmem przez enzymy cytochromu P450. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, zwiększają ekspozycję na tamsulosynę (AUC o 2,8 razy, Cmax o 2,2 razy), co jest przeciwwskazane u pacjentów ze słabą aktywnością CYP2D6. Paroksetyna, silny inhibitor CYP2D6, podnosi Cmax i AUC tamsulosyny odpowiednio o 1,3 i 1,6, jednak bez klinicznego znaczenia. Cymetydyna zwiększa stężenie tamsulosyny, a furosemid je obniża, lecz nie wymaga to modyfikacji dawki. Diklofenak i warfaryna mogą przyspieszać eliminację tamsulosyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii. Brak istotnych interakcji zaobserwowano z atenololem, enalaprilem i teofiliną.
amitryptylina, antagonista receptora alfa-adrenergicznego, atenolol, chlormadynon, cymetydyna, diazepam, diklofenak, działanie hipotensyjne, enalapril, furosemid, glibenklamid, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek obniżający stężenie cholesterolu, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający oskrzela, metabolizm wątrobowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paroksetyna, progestagen, propranolol, symwastatyna, tamsulosyny chlorowodorek, teofilina, trichlorometazyd, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Voriconazol Polpharma 200 mg

Worykonazol, substancja czynna preparatu Voriconazol Polpharma, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne poprzez hamowanie izoenzymów CYP450, zwłaszcza CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4, co wpływa na metabolizm zarówno worykonazolu, jak i innych leków. Badania przeprowadzone u zdrowych dorosłych mężczyzn po podaniu dawki 200 mg p.o. dwa razy na dobę wykazały, że inhibitory i induktory tych izoenzymów mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać stężenia worykonazolu w osoczu. Szczególnie istotne jest ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, które mogą prowadzić do wydłużenia odstępu QTc, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania z worykonazolem (np. chinidyna, cyzapryd, pimozyd, iwabradyna). Przykładowo, omeprazol (40 mg/dobę) zwiększa AUC worykonazolu o 41%, a jego własne stężenia wzrastają nawet o 280%, co wymaga zmniejszenia dawki omeprazolu o połowę podczas terapii worykonazolem.
chinidyna, cymetydyna, cyzapryd, dehydrogenaza alkoholowa, działanie niepożądane, EKG, etanol, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, induktor izoenzymu, inhibitor izoenzymu, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, iwabradyna, izoenzym cytochromu P450, izoenzymy CYP450, lek przeciwhistaminowy, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, ranitydyna, torsade de pointes, uszkodzenie wątroby, Voriconazol Polpharma, worykonazol, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zawrót głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Clonazepamum TZF 1 mg/ml

Clonazepamum TZF (1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne jest nasilenie depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) przy jednoczesnym stosowaniu opioidów, leków nasennych, psychotropowych, zwiotczających mięśnie oraz innych leków przeciwdrgawkowych. Interakcje z opioidami zwiększają ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, dlatego dawka i czas terapii skojarzonej muszą być ściśle kontrolowane. Współpodawanie klonazepamu z pochodnymi hydantoiny (np. fenytoiną) i fenobarbitalem wymaga ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia sedacji, apatii oraz toksyczności, a także konieczność monitorowania stężeń leków w surowicy. Terapia skojarzona z sodu walproinianem jest na ogół dobrze tolerowana, jednak może indukować napady nieświadomości, co wymaga uważnej obserwacji klinicznej.
anestetyk, benzodiazepina, cymetydyna, cytochrom P-450, depresja oddechowa, disulfiram, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, induktor enzymów wątrobowych, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klirens, klonazepam, lek nasenny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdrgawkowy, lek psychotropowy, lek zwiotczający mięśnie, napad nieświadomości, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna hydantoiny, prymidon, ryfampicyna, sedacja, sodu walproinian, śpiączka, walproinian
Leksykon leków
Interakcje leku – Gabitril 5 mg

Tiagabina, metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP3A4/5, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami indukującymi enzymy wątrobowe, takimi jak fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, prymidon oraz ryfampicyna. Indukcja enzymatyczna prowadzi do przyspieszonego metabolizmu tiagabiny, co skutkuje obniżeniem jej stężenia w osoczu i potencjalnym osłabieniem efektu terapeutycznego. W takich przypadkach zaleca się zwiększenie dawki dobowej i/lub skrócenie odstępów między podaniami. U pacjentów nieleczonych lekami indukującymi enzymy CYP3A4/5 stężenie tiagabiny może być około dwukrotnie wyższe, co wymaga stosowania mniejszych dawek i wolniejszego dostosowywania dawkowania. Jednoczesne stosowanie ziela dziurawca (Hypericum perforatum), silnego induktora CYP3A4, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego obniżenia ekspozycji na tiagabinę i utraty skuteczności terapeutycznej.
cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, fenobarbital, fenytoina, Hypericum perforatum, induktor enzymu, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje lekowe, karbamazepina, kwas walproinowy, lek przeciwpadaczkowy, prymidon, ryfampicyna, teofilina, tiagabina, warfaryna, zaburzenia koordynacji ruchowej, zawroty głowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nasometin Alergia Lora 10 mg

Loratadyna, podawana doustnie, charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy po 1-1,5 godziny. Jej dostępność biologiczna jest proporcjonalna do dawki, co ułatwia przewidywanie efektu terapeutycznego. Loratadyna podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP2D6, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu desloratadyny, którego Tmax wynosi 1,5-3,7 godziny. Loratadyna wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (97-99%), natomiast desloratadyna umiarkowane (73-76%). Okres półtrwania loratadyny wynosi średnio 8,4 godziny (zakres 3-20 godzin), a desloratadyny 28 godzin (zakres 8,8-92 godzin), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki (około 40% dawki) i kał (około 42% dawki) w postaci metabolitów, z mniej niż 1% wydalanym w formie niezmienionej. Farmakokinetyka loratadyny jest stabilna u osób starszych, nie wymagając modyfikacji dawki.
AUC, biodostępność, biotransformacja, choroba alkoholowa wątroby, cymetydyna, cytochrom P450, desloratadyna, erytromycyna, hemodializa, ketokonazol, lek antyhistaminowy, loratadyna, metabolizm pierwszego przejścia, Nasometin, niewydolność wątroby, okres półtrwania, przewlekła niewydolność nerek, stężenie maksymalne w osoczu, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Interakcje leku – Xanax SR 0,5 mg

Alprazolam, substancja czynna Xanax SR, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami o działaniu sedatywnym i depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, opioidy, neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne oraz przeciwhistaminowe I generacji, które mogą powodować addytywne nasilenie sedacji i ryzyko depresji oddechowej. Alkohol jest bezwzględnie przeciwwskazany ze względu na ryzyko ciężkiej depresji OUN, zaburzeń koordynacji, a nawet zatrzymania oddechu i śpiączki. Interakcje farmakokinetyczne najczęściej dotyczą metabolizmu przez CYP3A4 – inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol, erytromycyna, diltiazem) mogą zwiększać stężenie alprazolamu w osoczu nawet o 50-75%, co wymaga redukcji dawki, natomiast induktory (np. ryfampicyna, karbamazepina) obniżają stężenie leku, co może wymagać zwiększenia dawki i monitorowania efektu terapeutycznego.
alprazolam, barbiturany, benzodiazepiny, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, diltiazem, doustne leki antykoncepcyjne, działanie addytywne, dziurawiec, erytromycyna, fentanyl, fenytoina, flukonazol, hipotensja, hydroksyzyna, induktory enzymatyczne, indynawir, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klemastyna, kodeina, leki przeciwdepresyjne sedatywne, leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, morfina, neuroleptyki, oksykodon, opioidy, receptory GABA-ergiczne, ryfampicyna, rytonawir, SNRI, SSRI, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tramadol, werapamil, wolna frakcja leku, wypieranie z białek osocza, zaburzenia oddychania, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paclitaxel-Ebewe 6 mg/ml

Paclitaxel-Ebewe jest dostępny w postaci koncentratu 6 mg/ml do infuzji dożylnej, z fiolkami zawierającymi od 30 mg do 600 mg substancji czynnej. Przed podaniem konieczna jest premedykacja obejmująca deksametazon (20 mg doustnie i dożylnie), difenhydraminę (50 mg i.v.) oraz cymetydynę lub ranitydynę (300 mg i.v. lub 50 mg i.v., odpowiednio), co ma na celu zmniejszenie ryzyka reakcji nadwrażliwości. Infuzja paklitakselu powinna być prowadzona przez filtr o porach ≤0,22 µm. Dawkowanie jest dostosowane do rodzaju nowotworu i stanu pacjenta, z typowymi schematami obejmującymi 175 mg/m² podawane przez 3 godziny co 3 tygodnie, często w skojarzeniu z cisplatyną lub innymi lekami przeciwnowotworowymi.
AIDS, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia drugiego rzutu, chemioterapia pierwszego rzutu, chlorofeniramina, ciężka neutropenia, cisplatyna, cymetydyna, deksametazon, difenhydramina, doksorubicyna, infuzja dożylna, koncentrat do infuzji, lek przeciwhistaminowy, mięsak Kaposiego, neuropatia obwodowa, neutrofil, niedrobnokomórkowy rak płuc, niewydolność wątroby, paklitaksel, premedykacja, rak jajnika, rak piersi, ranitydyna, toksyczność hematologiczna, trastuzumab
Leksykon leków
Interakcje leku – Acitren 25 mg

Acytretyna, substancja czynna leku Acitren, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie acytretyny z metotreksatem, tetracyklinami, witaminą A oraz innymi retynoidami ze względu na wysokie ryzyko hepatotoksyczności, nadciśnienia śródczaszkowego oraz kumulacji toksyczności retynoidów. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z antykoncepcją: acytretyna obniża skuteczność minipigułek progestagenowych, które nie powinny być stosowane jako jedyna metoda antykoncepcji, natomiast złożone doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogen i progesteron nie wykazują interakcji. W trakcie terapii z fenytoiną zalecane jest monitorowanie stężenia leku z uwagi na możliwe wypieranie fenytoiny z miejsc wiązania białek osocza. Nie stwierdzono istotnych interakcji z warfaryną, cymetydyną oraz digoksyną.
acytretyna, białko osocza, ciśnienie śródczaszkowe, cymetydyna, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, działanie teratogenne, etretynat, fenytoina, hepatotoksyczność, hiperwitaminoza A, izotretynoina, metotreksat, nadciśnienie śródczaszkowe, niewydolność serca, pochodne kumaryny, progestagen, progesteron, retynoid, tetracyklina, toksyczność witaminy A, warfaryna, witamina A, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Xancodal 20 mg

Oksykodon, substancja czynna produktu Xancodal, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie oksykodonu z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, leki nasenne, neuroleptyki czy inne opioidy, co może prowadzić do nasilenia depresji oddechowej, śpiączki, a nawet zgonu. Spożywanie alkoholu podczas terapii oksykodonem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilonego działania sedatywnego i depresyjnego na OUN. Ponadto, oksykodon wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI), zwiększając ryzyko zespołu serotoninowego, oraz z lekami przeciwcholinergicznymi, nasilając objawy takie jak zaparcia czy suchość w jamie ustnej. U pacjentów stosujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny (np. warfaryna) konieczne jest ścisłe monitorowanie ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i zmiany wartości INR.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, benzodiazepina, chinidyna, cymetydyna, CYP2D6, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie sedatywne, erytromycyna, fenytoina, hiperrefleksja, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek nasenny, lek przeciw parkinsonizmowi, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lek uspokajający, lek zwiotczający mięśnie, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, neuroleptyk, oksykodon, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, pochodna fenotiazyny, pochodna kumaryny, pozakonazol, ryfampicyna, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, telitromycyna, toksyczność serotoninowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, worykonazol, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Amarhyton 100 mg

Flekainid, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna) ze względu na ryzyko nasilenia działania proarytmicznego. W przypadku beta-adrenolityków (klasa II) obserwuje się addytywne działanie inotropowo ujemne, co wymaga ostrożności i monitorowania funkcji serca. Amiodaron (klasa III) zwiększa stężenie flekainidu w osoczu, co wymaga redukcji dawki o 50% i kontroli poziomu leku. Antagoniści wapnia, zwłaszcza werapamil, mogą powodować zagrażające życiu interakcje, dlatego ich stosowanie powinno być unikane lub ściśle monitorowane. Flekainid podnosi stężenie digoksyny o około 15%, co wymaga monitorowania u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy. Leki hamujące CYP2D6 (np. paroksetyna, fluoksetyna, leki przeciwhistaminowe, przeciwwirusowe, terbinafina) zwiększają stężenie flekainidu i ryzyko arytmii, natomiast induktory CYP2D6 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) przyspieszają jego eliminację o około 30%, co może wymagać dostosowania dawki.
amiodaron, antagonista receptora H2, antagonista wapnia, arytmia komorowa, astemizol, beta-adrenolityk, bupropion, chinina, cymetydyna, CYP2D6, digoksyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie inotropowe ujemne, działanie proarytmiczne, fenobarbital, fenytoina, flekainid, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, glikozyd nasercowy, halofantryna, hiperkaliemia, hipokaliemia, indynawir, inhibitor CYP2D6, karbamazepina, kardiotoksyczność, klozapina, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir, mizolastyna, paroksetyna, rytonawir, terbinafina, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie od nikotyny, werapamil, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Tramadol Kalceks 50 mg/ml

Tramadol Kalceks (tramadolu chlorowodorek 50 mg/ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii. Przeciwwskazane jest stosowanie tramadolu u pacjentów leczonych inhibitorami MAO ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń OUN, oddechowych i krążeniowych. Jednoczesne podawanie karbamazepiny, induktora enzymatycznego, może osłabić działanie przeciwbólowe tramadolu poprzez przyspieszony metabolizm, co może wymagać zwiększenia dawki. Z kolei inhibitory enzymów CYP3A4 (np. ketokonazol, erytromycyna) mogą zwiększać stężenie tramadolu w osoczu, potencjalnie nasilając działania niepożądane. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie tramadolu z lekami hamującymi OUN, takimi jak gabapentynoidy, co może prowadzić do depresji oddechowej, sedacji, a nawet śpiączki i zgonu. Ponadto, stosowanie tramadolu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego oraz napadów drgawek.
antagonista receptorów serotoninowych, cymetydyna, depresja oddechowa, diazepam, erytromycyna, gabapentynoid, hemodializa, hemofiltracja, hiperrefleksja, hipertermia, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja lekowa, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwpsychotyczny, mioklonia, nalokson, niedociśnienie tętnicze, ondansetron, pochodna kumaryny, próg drgawkowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tramadolu chlorowodorek, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, węgiel aktywowany, wskaźnik INR, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Neurontin 300 300 mg

Gabapentyna wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, szczególnie z opioidami, co może prowadzić do wzrostu AUC gabapentyny o 44% oraz nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN), w tym ryzyka depresji oddechowej. Szczególnie narażone są grupy pacjentów takie jak osoby starsze, osłabione, z chorobami układu oddechowego, stosujące polifarmakoterapię oraz nadużywające substancji psychoaktywnych. Zaleca się ścisłe monitorowanie objawów zahamowania OUN (senność, uspokojenie, depresja oddechowa) oraz dostosowanie dawek gabapentyny i opioidów. Brak istotnych interakcji klinicznych stwierdzono z lekami przeciwpadaczkowymi (fenobarbital, fenytoina, kwas walproinowy, karbamazepina) oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi noretyndron i etynyloestradiol, co pozwala na standardowe dawkowanie tych leków.
antagonista receptorów H2, cymetydyna, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dna moczanowa, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek przeciwpadaczkowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, morfina, niebenzodiazepinowy lek nasenny, noretyndron, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, probenecyd, uspokojenie polekowe, zaburzenie funkcji poznawczej
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum Hasco 25,00 mg

Hydroksyzyna chlorowodorek, substancja czynna leku Hydroxyzinum Hasco, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania i szczególnej ostrożności klinicznej. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami MAO oraz lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak przeciwarytmiki klasy IA (np. chinidyna) i III (np. amiodaron), niektóre leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne, antybiotyki i inne, ze względu na wysokie ryzyko torsade de pointes. Hydroksyzyna wykazuje działanie przeciwcholinergiczne i antagonizuje betahistynę oraz inhibitory cholinoesterazy, co może obniżać skuteczność tych leków. Ponadto, hydroksyzyna hamuje CYP2D6 i jest metabolizowana przez dehydrogenazę alkoholową oraz CYP3A4/5, co powoduje, że inhibitory tych enzymów (np. cymetydyna 600 mg 2x/dobę) zwiększają jej stężenie w osoczu o 36%, a jednocześnie zmniejszają stężenie metabolitu cetyryzyny o 20%.
adrenalina, amiodaron, antybiotyk, beta-bloker, betahistyna, bloker kanału wapniowego, bradykardia, cetyryzyna, chinidyna, cymetydyna, cytalopram, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, dyzopiramid, działanie przeciwcholinergiczne, erytromycyna, escytalopram, fenytoina, haloperydol, hipokaliemia, hydroksyzyna chlorowodorek, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, itrakonazol, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4/5, ketokonazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lewofloksacyna, meflochina, metadon, mikrosom wątrobowy, moksyfloksacyna, padaczka, pentamidyna, prukalopryd, receptor GABA-ergiczny, sotalol, toremifen, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza, wandetanib, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – MeloxiMed Forte 15 mg

Meloksykam (MeloxiMed Forte 15 mg) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów dorosłych. Wśród interakcji farmakodynamicznych szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie meloksykamu z innymi NLPZ, w tym kwasem acetylosalicylowym w dawkach ≥3 g/dobę, oraz z kortykosteroidami, co znacząco zwiększa ryzyko krwawień i owrzodzeń przewodu pokarmowego. Meloksykam nasila również ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, heparyny, leków trombolitycznych, przeciwpłytkowych oraz SSRI. Ponadto, meloksykam może osłabiać działanie leków hipotensyjnych (moczopędnych, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, beta-adrenolityków) i zwiększać nefrotoksyczność inhibitorów kalcyneuryny (cyklosporyna, takrolimus), co wymaga monitorowania funkcji nerek i ciśnienia tętniczego. Zaleca się ostrożność, odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz ścisłą obserwację kliniczną podczas terapii skojarzonej.
antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, błona śluzowa przewodu pokarmowego, cholestyramina, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, działanie nefrotoksyczne, glikokortykosteroid, hamowanie płytek krwi, inhibitor ACE, inhibitor kalcyneuryny, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, krążenie wątrobowo-jelitowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lek zobojętniający kwas żołądkowy, meloksykam, metotreksat, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śluzówka żołądka, SSRI, stężenie litu, takrolimus, warfaryna, wkładka domaciczna, wskaźnik INR, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Ranigast Fast 150 mg

Ranitydyna wpływa na farmakokinetykę leków poprzez modulację wchłaniania, metabolizmu i wydalania nerkowego. W standardowych dawkach nie istotnie hamuje układu cytochromu P-450, nie wpływając klinicznie na metabolizm diazepamu, lidokainy, fenytoiny, propranololu czy teofiliny. Podwyższenie pH soku żołądkowego przez ranitydynę może zwiększać biodostępność triazolamu, midazolamu i glipizydy, a zmniejszać ketokonazolu, atazanawiru, delawirydyny i gefitynibu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek. Ranitydyna konkuruje o nerkowy wychwyt kationowy, co przy wysokich dawkach (stosowanych np. w zespole Zollingera-Ellisona) może podnosić stężenia prokainamidu i N-acetyloprokainamidu. Współstosowanie z pochodnymi kumaryny, w tym warfaryną, może wydłużać czas protrombinowy, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie INR.
amoksycylina, antagonista receptorów H2, atazanawir, biodostępność ranitydyny, cymetydyna, cytochrom P-450, czas protrombinowy, diazepam, dyspnea, eradykacja Helicobacter pylori, farmakokinetyka leku, fenytoina, glipizyd, indeks terapeutyczny, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, lek przeciwzakrzepowy, lidokaina, metabolizm alkoholu, metronidazol, midazolam, monitorowanie INR, ośrodkowy układ nerwowy, pH soku żołądkowego, pochodna kumaryny, podrażnienie błony śluzowej, prokainamid, propranolol, ranitydyna, stężenie w osoczu, sukralfat, teofilina, terapia skojarzona, triazolam, układ oksygenaz, warfaryna, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zespół Zollingera-Ellisona
Leksykon leków
Interakcje leku – Melatonina Biofarm 3 mg

Melatonina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi lekami, co ma istotne znaczenie kliniczne. Fluwoksamina znacząco zwiększa stężenie melatoniny w surowicy poprzez hamowanie jej eliminacji, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Podobne efekty obserwuje się przy stosowaniu 5- lub 8-metoksypsoralenu, cymetydyny oraz estrogenów, które zwiększają stężenie melatoniny poprzez hamowanie jej metabolizmu. Leki metabolizowane przez CYP2C19 (np. citalopram, omeprazol, lanzoprazol) również zwiększają biodostępność melatoniny, prawdopodobnie przez hamowanie przemian do N-acetyloserotoniny. Chinolony mogą zwiększać ekspozycję na melatoninę, choć mechanizm jest nie do końca poznany. Z kolei karbamazepina i ryfampicyna obniżają stężenie melatoniny poprzez indukcję enzymów metabolizujących, co może osłabiać jej działanie terapeutyczne.
alkohol etylowy, antybiotyk o szerokim spektrum, antybiotyki szerokopasmowe, benzodiazepina, benzodiazepiny, biodostępność, chinolon, chinolony, citalopram, cymetydyna, CYP2C19, działanie nasenne, działanie sedatywne, estrogen, estrogeny, fluwoksamina, gruźlica, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, interakcja farmakodynamiczna, interakcje lekowe, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, lanzoprazol, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trójcykliczny, łuszczyca, melatonina, metabolizm melatoniny, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, niebenzodiazepina, niebenzodiazepiny, omeprazol, ryfampicyna, schorzenia żołądkowo-jelitowe, schorzenie żołądkowo-jelitowe, środki antykoncepcyjne, stężenie melatoniny w osoczu, tiorydazyna, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Donesyn 5 mg

Donepezil jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2D6. Inhibitory tych enzymów, takie jak ketokonazol (CYP3A4) i chinidyna (CYP2D6), mogą zwiększać stężenie donepezilu w osoczu o około 30%, co wymaga monitorowania pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych. Z kolei induktory enzymów CYP, w tym ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina oraz alkohol, przyspieszają metabolizm donepezilu, prowadząc do obniżenia jego stężenia i potencjalnego zmniejszenia skuteczności terapeutycznej. Donepezil nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z teofiliną, warfaryną, cymetydyną i digoksyną, a jednoczesne stosowanie tych leków nie wpływa znacząco na jego metabolizm.
agonista cholinergiczny, amiodaron, amitryptylina, bradykardia, chinidyna, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, cymetydyna, cytalopram, digoksyna, erytromycyna, escytalopram, fenytoina, fluoksetyna, induktor enzymu CYP, inhibitor acetylocholinesterazy, inhibitor enzymu CYP, itrakonazol, izoenzym 2D6, izoenzym cytochromu P450-3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewofloksacyna, metabolizm donepezylu, moksyfloksacyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, ryfampicyna, sertindol, sotalol, sukcynylocholina, teofilina, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie przewodzenia, zyprazydon
Leksykon leków
Interakcje leku – Pamigen 10 mg

Chlorowodorek donepezylu, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tych enzymów, takimi jak ketokonazol (zwiększający stężenie donepezylu o około 30%), fluoksetyna czy chinidyna, co wymaga monitorowania pacjenta i ewentualnej korekty dawki. Induktory enzymatyczne, w tym ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina oraz alkohol, mogą obniżać stężenie donepezylu, potencjalnie zmniejszając skuteczność terapii. Ponadto, alkohol nasila działania niepożądane ze strony OUN (zawroty głowy, senność, zaburzenia koordynacji) i może pogarszać zaburzenia poznawcze u pacjentów z chorobą Alzheimera, dlatego jego spożycie podczas leczenia produktem Pamigen jest niewskazane.
amiodaron, amitryptylina, atropina, badanie EKG, beta-adrenolityk, betanechol, bloker nerwowo-mięśniowy, bradykardia, chinidyna, cholinomimetyk, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cytalopram, cytochrom P450, digoksyna, donepezyl, działanie przeciwcholinergiczne, erytromycyna, escytalopram, etanol, fenotiazyna, fenytoina, fluoksetyna, induktor enzymatyczny, interakcje lekowe, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewofloksacyna, metoprolol, moksyfloksacyna, pimozyd, propranolol, ryfampicyna, rywastygmina, sertindol, sotalol, sukcynylocholina, teofilina, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zyprazydon
Leksykon leków
Interakcje leku – Durogesic 50 mcg/h

Fentanyl, główny składnik aktywny systemu transdermalnego Durogesic, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Interakcje farmakodynamiczne obejmują synergistyczne lub antagonistyczne efekty z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, opioidy, leki nasenne, gabapentyna czy alkohol, co może prowadzić do ciężkiej depresji oddechowej, sedacji, śpiączki, a nawet zgonu. Przeciwwskazane jest stosowanie Durogesic z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) bez co najmniej 14-dniowego odstępu, ze względu na ryzyko nasilenia działania opioidów i serotoninergicznego. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, IMAO) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego. Opioidy o mieszanym mechanizmie działania (np. buprenorfina) mogą antagonizować efekt przeciwbólowy fentanylu i wywoływać objawy odstawienia.
alkohol etylowy, amiodaron, benzodiazepina, buprenorfina, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, diltiazem, erytromycyna, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flukonazol, gabapentyna, gabapetynoid, głęboka sedacja, induktor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwbólowy, moklobemid, nalbufina, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pregabalina, ryfampicyna, rytonawir, selegilina, śpiączka, system transdermalny, tranylcypromina, werapamil, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Aldan 5 mg

Amlodypina, substancja czynna leku Aldan, wykazuje korzystny profil interakcji farmakologicznych, co potwierdzają badania in vitro oraz kliniczne. Nie wpływa na wiązanie z białkami osocza innych leków takich jak digoksyna, fenytoina czy indometacyna, a także nie zmienia parametrów farmakokinetycznych atorwastatyny, digoksyny i warfaryny. Bezpieczne jest jednoczesne stosowanie amlodypiny z lekami moczopędnymi tiazydowymi, β-adrenolitykami, azotanami o długim działaniu, inhibitorami ACE, antybiotykami, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, estrogenami, preparatami litu oraz sympatykomimetykami. Współstosowanie z NLPZ i sympatykomimetykami może nieznacznie osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe amlodypiny, jednak poziom ważności tych interakcji jest niski do umiarkowanego. Cymetydyna i leki z grupy antacida nie wpływają na farmakokinetykę amlodypiny, a lek nie zaburza wyników badań laboratoryjnych.
amlodypina, antacida, antagonista kanału wapniowego, atorwastatyna, azotan o długim działaniu, choroba afektywna, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, cymetydyna, digoksyna, dławica piersiowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipotensyjne, efekt ortostatyczny, estrogen, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola glikemii, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nitrogliceryna podjęzykowa, parametr farmakokinetyczny, preparat litu, sympatykomimetyk, warfaryna, wiązanie z białkiem, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Zoloft 50 mg

Sertralina, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie sertraliny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym nieodwracalnymi (np. selegilina), odwracalnymi selektywnymi (moklobemid) oraz nieselektywnymi (linezolid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Również jednoczesne stosowanie z pimozydem jest przeciwwskazane z powodu wzrostu stężenia pimozydu o około 35% i ryzyka zaburzeń rytmu serca. Należy zachować ostrożność przy łączeniu sertraliny z innymi lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany, inne SSRI), lekami wydłużającymi odstęp QTc oraz lekami wpływającymi na układ krzepnięcia (NLPZ, ASA, tyklopidyna), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, arytmii i krwawień. Monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych jest wskazane podczas terapii skojarzonej, zwłaszcza przy stosowaniu litu, fenytoiny, warfaryny oraz metamizolu.
alprazolam, aprepitant, arytmia komorowa, atenolol, błękit metylenowy, cholinoesteraza osoczowa, cymetydyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, dezypramina, diazepam, digoksyna, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, endogenny kortyzol, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, flekainid, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, glibenklamid, inhibitor monoaminooksydazy, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny klasy 1C, linezolid, metamizol, miwakurium, moklobemid, nefazodon, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, pantoprazol, pimozyd, pozakonazol, propafenon, rabeprazol, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, telitromycyna, terfenadyna, tolbutamid, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptany, tyklopidyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Metocard 50 mg

Metoprolol wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem), które nasilają ujemne działanie inotropowe i chronotropowe, a dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych metoprololem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych powikłań hemodynamicznych. Leki przeciwarytmiczne klasy I, takie jak dizopiramid, wykazują addytywne działanie ujemne na siłę skurczu mięśnia sercowego, co może prowadzić do ciężkich zaburzeń u pacjentów z dysfunkcją lewej komory. Metoprolol może nasilać działanie leków hipotensyjnych, a jednoczesne stosowanie z sympatykomimetykami (noradrenalina, adrenalina) może powodować znaczny wzrost ciśnienia tętniczego. Ponadto, beta-adrenolityk może maskować objawy hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą, co wymaga monitorowania glikemii i dostosowania terapii przeciwcukrzycowej.
agonista receptora alfa-2, antagonista wapnia, barbiturany, bradykardia, celekoksyb, cukrzyca typu II, cymetydyna, cytochrom P450, difenhydramina, dizopiramid, dysfunkcja lewej komory, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, efekt z odbicia, fenotiazyny, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, hydralazyna, hydroksychlorochina, indometacyna, inhibitor syntezy prostaglandyn, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, katecholaminy, leczenie przeciwcukrzycowe, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek hipotensyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, metabolizm węglowodanów, neuroleptyk, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja anafilaktyczna, ryfampicyna, SSRI, terbinafina, tymolol, układ współczulny, zespół chorej zatoki, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebivolol Aurovitas 5 mg

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów poddanych politerapii. Interakcje farmakodynamiczne obejmują m.in. nasilenie działania inotropowego ujemnego i wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz antagonistów wapnia typu werapamilu i diltiazemu, co zwiększa ryzyko ciężkiego niedociśnienia i bloku AV. Również leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, guanfacyna) mogą nasilać objawy niewydolności serca i powodować „nadciśnienie z odbicia” przy nagłym odstawieniu. Wymagana jest szczególna ostrożność przy stosowaniu amiodaronu, leków znieczulających wziewnych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, baklofenu oraz amifostyny, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych lub maskowania objawów hipoglikemii. Interakcje z glikozydami naparstnicy, antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyny oraz lekami przeciwpsychotycznymi i przeciwdepresyjnymi wymagają monitorowania, choć ich znaczenie kliniczne jest niższe.
amifostyna, amiodaron, antagonista wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, cymetydyna, działanie inotropowe ujemne, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor izoenzymu CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający kwas żołądkowy, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nikardypina, paroksetyna, ranitydyna, tachykardia odruchowa, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Poltram 100 50 mg/ml

Tramadol, główny składnik preparatów Poltram 50 i Poltram 100, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie tramadolu z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń OUN, oddechowych i krążeniowych. Jednoczesne stosowanie z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mirtazapina) może wywołać zespół serotoninowy, natomiast łączenie z lekami obniżającymi próg drgawkowy (m.in. SSRI, SNRI, leki przeciwpsychotyczne, bupropion) zwiększa ryzyko napadów drgawek. Alkohol nasila depresję OUN, prowadząc do nasilonej sedacji, zaburzeń świadomości i depresji oddechowej, co stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta. Karbamazepina, induktor enzymów wątrobowych, znacząco obniża skuteczność analgetyczną tramadolu poprzez przyspieszenie jego metabolizmu.
antagonista receptorów 5-HT3, bradykardia, buprenorfina, bupropion, chinidyna, cymetydyna, czas protrombinowy, depresja oddechowa, drżenie mięśniowe, erytromycyna, hamowanie OUN, hipertermia, hipotensja, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor MAO, karbamazepina, ketokonazol, mirtazapina, nalbufina, napad drgawkowy, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pochodna kumaryny, Poltram, próg drgawkowy, przedawkowanie, sedacja, SNRI, splątanie, SSRI, tachykardia, tetrahydrokanabinol, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapine Aurovitas 25 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, co determinuje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Spożywanie soku grejpfrutowego, również inhibitora CYP3A4, jest niewskazane. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (do 450% przy fenytoinie), co może obniżać jej stężenie w osoczu i skuteczność terapeutyczną. W przypadku stosowania induktorów zaleca się ostrożność, stopniowe zmiany terapii oraz rozważenie zamiany na leki niewpływające na enzymy wątrobowe (np. walproinian sodu). Interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna) oraz przeciwpsychotycznymi (rysperydon, haloperydol) nie wpływają istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny, natomiast tiorydazyna zwiększa jej klirens o około 70%, co wymaga monitorowania skuteczności leczenia.
badanie chromatograficzne, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedacyjne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor CYP3A4, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kwetiapiny, lek przeciwdepresyjny, leukopenia, metadon, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół maniakalny, ryfampicyna, rysperydon, rytonawir, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ pozapiramidowy, walproinian sodu, zaburzenie elektrolitowe
Leksykon substancji czynnych
Syldenafil – Interakcje

Syldenafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu przez CYP2C9, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te enzymy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir, znacząco zwiększają ekspozycję na syldenafil (Cmax wzrasta o 300%, AUC o 1000%), co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 25 mg na 48 godzin i unikania jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, sakwinawir) również zwiększają stężenia syldenafilu (AUC o 182%, Cmax o 140%), co sugeruje rozważenie dawki początkowej 25 mg. Induktory CYP3A4, takie jak bozentan, zmniejszają AUC syldenafilu o 62,6% i Cmax o 55,4%, co może wymagać zwiększenia dawki. Syldenafil nie wykazuje istotnego wpływu na metabolizm innych leków metabolizowanych przez CYP450, a leki zobojętniające kwas solny nie zmieniają jego biodostępności.
aktywator kanału potasowego, alfa-adrenolityk, amlodypina, antagonista angiotensyny II, antagonista kanału wapniowego, azotan, azytromycyna, bozentan, cGMP, cymetydyna, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, doksazosyna, działanie hipotensyjne, erytromycyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor izoenzymu, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy HIV, ketokonazol, klirens syldenafilu, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, niedociśnienie objawowe, niedociśnienie ortostatyczne, nikorandyl, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, sakubitryl z walsartanem, sakwinawir, sok grejpfrutowy, tlenek azotu, tolbutamid, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Vardenafil Aristo 20 mg

Wardenafil Aristo jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, z udziałem CYP3A5 i CYP2C, co determinuje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir (600 mg 2×/d), indynawir (800 mg 3×/d), ketokonazol (200 mg) oraz itrakonazol, znacząco zwiększają ekspozycję na wardenafil (AUC wzrost do 49-krotnego, Cmax do 13-krotnego), wydłużając jego okres półtrwania nawet do 25,7 godziny. W związku z tym jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane, szczególnie u mężczyzn powyżej 75 roku życia. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak erytromycyna (500 mg 3×/d) i klarytromycyna, również zwiększają stężenia wardenafilu (AUC 4-krotnie, Cmax 3-krotnie), co może wymagać dostosowania dawki. Inne leki, takie jak cymetydyna, warfaryna, digoksyna, glibenklamid czy leki zobojętniające kwas solny, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę wardenafilu.
alfuzosyna, azotan, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P-450, digoksyna, erytromycyna, farmakokinetyka, glibenklamid, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wardenafilu, lek blokujący receptor α-adrenergiczny, lek α-adrenolityczny, niedociśnienie ortostatyczne, nifedypina, nikorandyl, nitrogliceryna, ranitydyna, riocyguat, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, tamsulozyna, terazosyna, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – ItraGen 100 mg

Itrakonazol, będący substratem i silnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (inhibitory pompy protonowej, antagoniści receptora H2, leki zobojętniające) znacząco obniżają wchłanianie itrakonazolu z kapsułek, co może prowadzić do utraty skuteczności terapii. Silni induktorzy CYP3A4, tacy jak ryfampicyna, ryfabutyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, ziele dziurawca i izoniazyd, powodują znaczne zmniejszenie stężenia itrakonazolu i jego aktywnego metabolitu hydroksyitrakonazolu, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Z kolei silne inhibitory CYP3A4 (rytonawir, indynawir, klarytromycyna, erytromycyna) zwiększają stężenie itrakonazolu, co może nasilać działania niepożądane i wymaga ostrożności oraz ewentualnej korekty dawki. Ponadto, itrakonazol jest przeciwwskazany w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. astemizol, beprydyl, cyzapryd) oraz statynami metabolizowanymi przez CYP3A4 (atorwastatyna, lowastatyna, symwastatyna) ze względu na ryzyko torsade de pointes oraz miopatii i rabdomiolizy.
alfentanyl, alkaloid barwinka, alkaloid sporyszu, alprazolam, anksjolityk, antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptora H2, antybiotyk makrolidowy, astemizol, atorwastatyna, benzodiazepin, beta-adrenolityk, biodostępność itrakonazolu, budezonid, busulfan, chinidyna, cilostazol, cyklosporyna, cymetydyna, cyzapryd, deksametazon, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diazepam, digoksyna, dihydroergotamina, dizopiramid, docetaksel, doustny lek przeciwzakrzepowy, ebastyna, eletryptan, ergometryna, ergotamina, ergotyzm, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flutykazon, fluwastatyna, glikokortykosteroid, glikoproteina p, halofantryna, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hydroksyitrakonazol, imipramina, indometacyna, induktor CYP3A4, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, izoniazyd, karbamazepina, kardiotoksyczność, klarytromycyna, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający, loperamid, lowastatyna, metyloprednizolon, midazolam, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noretysteron, odstęp QT, pimozyd, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonylomocznika, propranolol, rabdomioliza, reboksetyna, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, sertindol, stabilizator nastroju, sulfonamid, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, terfenadyna, tolbutamid, torsade de pointes, triazolam, trimetreksat, werapamil, zastoinowa niewydolność serca, ziele dziurawca, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks 50 mg + 850 mg

Leczenie skojarzone sytagliptyną (50 mg dwa razy na dobę) i metforminą (1000 mg dwa razy na dobę) u pacjentów z cukrzycą typu 2 nie wykazuje istotnych zmian farmakokinetycznych obu substancji czynnych. Jednakże, ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania alkoholu oraz środków kontrastowych zawierających jod – w przypadku tych ostatnich leczenie należy przerwać na co najmniej 48 godzin, po uprzednim potwierdzeniu stabilnej czynności nerek. Szczególną ostrożność i monitorowanie czynności nerek zaleca się przy jednoczesnym stosowaniu leków nefrotoksycznych, takich jak NLPZ (w tym inhibitory COX-2), inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe, które mogą zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej. Ponadto, inhibitory transporterów nerkowych OCT2 i MATE (np. ranolazyna, wandetanib, dolutegrawir, cymetydyna) mogą podnosić ekspozycję na metforminę, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawki.
agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, antagoniści receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, dolutegrawir, farmakokinetyka, glikokortykosteroidy, glikoproteina p, inhibitory ACE, inhibitory COX-2, inhibitory transporterów nerkowych, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, metabolizm kwasu mlekowego, metformina, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, probenecyd, ranolazyna, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, środki kontrastowe jodowe, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych 2, transporter MATE, wandetanib, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Perazin 25 mg 25 mg

Perazyna, lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych fenotiazyny, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie perazyny z lewodopą prowadzi do wzajemnego znoszenia efektów terapeutycznych, co jest szczególnie istotne w leczeniu choroby Parkinsona. Połączenie z węglanem litu zwiększa ryzyko neurotoksyczności i hiperglikemii, wymagając monitorowania stężenia glukozy i litu. Leki przeciwcholinergiczne nasilają ryzyko majaczeń i osłabiają działanie przeciwpsychotyczne, zwłaszcza u osób starszych. Leki przeciwpadaczkowe, zwłaszcza karbamazepina, zmniejszają skuteczność perazyny i zwiększają ryzyko neurotoksyczności oraz zaburzeń hematologicznych. Interakcje z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi i SSRI prowadzą do wzajemnego zahamowania wychwytu i podwyższenia stężenia perazyny, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Inhibitory MAO osłabiają działanie uspokajające perazyny, jednocześnie nasilając jej działania niepożądane.
alkohol etylowy, aminofenazon, amitryptylina, atropina, beta-adrenolityk, chloramfenikol, choroba Parkinsona, cymetydyna, depresja ośrodka oddechowego, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipotensyjne, etanol, fałszywie dodatni wynik testu ciążowego, fenylbutazon, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, hiperglikemia, imipramina, inhibitor MAO, karbamazepina, lek mielotoksyczny, lek nasenny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, ludzka gonadotropina kosmówkowa, majaczenie, neurotoksyczność, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, pochodna fenotiazyny, porażenie ośrodka oddechowego, receptor dopaminergiczny, receptor GABA-ergiczny, receptor H2, receptor histaminowy H1, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, środek antykoncepcyjny, triheksyfenidyl, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, węglan litu, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie psychomotoryczne