wysypka
Wysypka to niespecyficzna zmiana skórna manifestująca się jako obszar skóry z widocznymi zmianami w kolorze, teksturze lub uwypukleniu. Może przybierać różne formy: od płaskich zmian rumieniowych, przez grudki, pęcherzyki, aż po zmiany złuszczające. Najczęstsze przyczyny to infekcje (wirusowe, bakteryjne, grzybicze), reakcje alergiczne, choroby autoimmunologiczne oraz zaburzenia metaboliczne.
Diagnostyka wysypki wymaga dokładnego badania klinicznego z uwzględnieniem jej morfologii, lokalizacji, rozległości oraz towarzyszących objawów ogólnoustrojowych. W przypadkach niejednoznacznych pomocne mogą być badania laboratoryjne (morfologia, markery stanu zapalnego, testy alergiczne), obrazowe lub biopsja skóry z badaniem histopatologicznym.
Leczenie wysypki zależy od przyczyny wywołującej. Może obejmować stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych lub ogólnoustrojowych kortykosteroidów, antybiotyków, leków przeciwwirusowych lub przeciwgrzybiczych. W przypadku wysypek związanych z chorobami autoimmunologicznymi konieczne może być wdrożenie leczenia immunomodulującego lub immunosupresyjnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
Pirfenidone Aurovitas w dawce 2403 mg/dobę wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami obejmującymi nudności (32,4%), wysypkę (26,2%), biegunkę (18,8%), zmęczenie (18,5%), niestrawność (16,1%), zmniejszenie apetytu (20,7%), ból głowy (10,1%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3%). Wśród działań niepożądanych o częstości ≥2% dominują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, skóry, układu nerwowego oraz ogólne osłabienie. Szczególnie istotne są poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół DRESS, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto, obserwuje się ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby, w tym przypadki zakończone zgonem, co wymaga regularnego monitorowania enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-GT) oraz bilirubiny.
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba refluksowa przełyku, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hiperbilirubinemia, hiponatremia, kaszel, kaszel z odkrztuszaniem, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, podwyższone AlAT, podwyższone AspAT, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aribit 5 mg
Aribit (arypiprazol) dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 30 mg w postaci tabletek, które zawierają laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 31,10 mg, 62,20 mg, 93,30 mg oraz 186,60 mg na tabletkę. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na arypiprazol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę. Reakcje alergiczne mogą manifestować się wysypką, świądem czy obrzękiem, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i rozważenia alternatywnych metod leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią nadwrażliwości na leki przeciwpsychotyczne.
arypiprazol, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, obrzęk, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, schemat leczenia, substancja pomocnicza, świąd, wysypka, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Dur brzuszny – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Dur brzuszny (typhus) to choroba bakteryjna wywoływana przez różne gatunki Rickettsia: R. prowazekii (dur epidemiczny), R. typhi (dur endemiczny) oraz Orientia tsutsugamushi (tyfus krzaczasty). Zakażenie następuje przez kontakt z kałem zakażonych wektorów (wszy, pchły, roztocza) w obrębie uszkodzonej skóry lub błon śluzowych. Inkubacja trwa 1-2 tygodnie, a objawy kliniczne obejmują wysoką gorączkę (>40°C), dreszcze, bóle mięśniowe, ból głowy, wysypkę, kaszel, nudności, wymioty, ból brzucha oraz objawy neurologiczne (splątanie, encefalopatia). Charakterystycznym objawem tyfusu krzaczastego jest obecność strupa (eschar) w miejscu ukąszenia. Nieleczony dur może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, niewydolność wielonarządowa, małopłytkowość i wysoka śmiertelność, szczególnie przy powikłaniach neurologicznych.
antybiotykoterapia, azytromycyna, chloramfenikol, choroba bakteryjna, ciprofloksacyna, doksycyklina, dur brzuszny, ELISA, gorączka, hepatosplenomegalia, immunofluorescencja pośrednia, leukocytoza, limfohistiocytoza hemofagocytarna, małopłytkowość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, PCR, repelent, Rickettsia, scrub typhus, strup, tetracyklina, wentylacja mechaniczna, wesz, wysypka, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zapalenie wsierdzia, zapalenie wyrostka robaczkowego, zespół Kawasakiego - Leksykon substancji czynnych
Bacytracyna – Działania niepożądane
Bacytracyna jest stosowana miejscowo w leczeniu ran, oparzeń i zakażeń skóry, jednak jej aplikacja może wywoływać liczne działania niepożądane, głównie miejscowe reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, wysypka, rumień, obrzęk, wysuszenie i łuszczenie się skóry. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do kontaktowego zapalenia skóry, rozszerzenia zmian chorobowych oraz ryzyka reakcji fototoksycznych przy ekspozycji na światło UV. W testach prowokacyjnych TRUE Test (600 µg/płatek) odnotowano przewlekłe reakcje alergiczne, pieczenie (bardzo często), przejściowe odbarwienia/przebarwienia skóry, rumień (często), zaostrzenie zmian zapalnych (niezbyt często) oraz uczulenie (rzadko). Istotnym zagrożeniem są nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami Candida, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. W połączeniu z aminoglikozydami (np. neomycyną) bacytracyna może wywoływać ototoksyczność, objawiającą się uszkodzeniem słuchu i nerwu przedsionkowego, a także neurotoksyczność w postaci blokady nerwowo-mięśniowej oraz nefrotoksyczność. W bardzo rzadkich przypadkach możliwe są ciężkie reakcje anafilaktyczne z objawami niedociśnienia, obrzęku, ucisku w klatce piersiowej, zatrzymania krążenia i bezdechu.
alergia krzyżowa, antybiotyk aminoglikozydowy, bacytracyna, bezdech, blokada nerwowo-mięśniowa, dermatoza przewlekła, długotrwałe leczenie, fotoalergia, kandydoza, kontaktowe zapalenie skóry, nadkażenie bakteryjne, nefrotoksyczność, neomycyna, niedociśnienie tętnicze, obrzęk twarzy, ototoksyczność, owrzodzenie podudzi, pieczenie skóry, postępowanie przeciwwstrząsowe, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, test prowokacyjny, uszkodzenie nerwu przedsionkowego, uszkodzenie słuchu, wysypka, zaburzenie równowagi, zakażenie skóry, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tertensif Bi-Kombi 10 mg + 2,5 mg
Tertensif Bi-Kombi to preparat zawierający 10 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadające 6,79 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu, łączący inhibitor ACE z diuretykiem tiazydopodobnym. Mechanizm działania peryndoprylu polega na hamowaniu układu renina-angiotensyna-aldosteron, co przeciwdziała hipokaliemii indukowanej przez indapamid. Mimo tego, hipokaliemia (stężenie potasu <3,4 mmol/l) wystąpiła u 6% pacjentów, co wymaga regularnego monitorowania elektrolitów. Profil działań niepożądanych obejmuje objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze), oddechowego (suchy kaszel, duszność), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skóry (wysypka, świąd) oraz mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni). Reakcje nadwrażliwości, szczególnie skórne, występują często, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, diuretyk, duszność, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, odstęp QT, parestezja, peryndopryl, reakcja nadwrażliwości, stężenie potasu, suchy kaszel, świąd, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mebelin 200 mg
Mebelin to lek zawierający 200 mg mebeweryny chlorowodorku w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, stosowany w terapii zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego. Pomimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, stosowanie Mebelinu może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych, których częstość występowania nie jest precyzyjnie określona na podstawie dostępnych danych klinicznych. Dominującymi działaniami niepożądanymi są reakcje nadwrażliwości, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, które mogą manifestować się objawami ze strony układu immunologicznego, skóry i tkanki podskórnej. Do najczęściej zgłaszanych należą pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy oraz wysypka, które mogą prowadzić do powikłań takich jak niedrożność dróg oddechowych, wtórne infekcje skórne czy zaburzenia widzenia.
bąbel pokrzywkowy, dysfagia, infekcja skórna, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, mebeweryna chlorowodorek, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan HCT EGIS 40 mg + 12,5 mg
Telmisartan HCT EGIS to lek złożony zawierający telmisartan (40 mg lub 80 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Profil bezpieczeństwa leku jest dobrze poznany i obejmuje najczęstsze działania niepożądane, takie jak zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (częstość: często). Rzadkie działania niepożądane (≥1/10 000 do <1/1000) obejmują ciężki obrzęk naczynioruchowy, zapalenie oskrzeli, gardła i zatok, a także posocznicę, szczególnie u pacjentów z Japonii. Hydrochlorotiazyd może powodować zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia (niezbyt często), hiponatremia i hipomagnezemia (często), a także zasadowicę hipochloremiczną (bardzo rzadko). Obserwuje się również ryzyko zaburzeń hematologicznych, w tym niedokrwistości aplastycznej i agranulocytozy, oraz zaostrzenie tocznia rumieniowatego układowego. W trakcie terapii mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne, oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperurykemia i hiperglikemia.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, ból w klatce piersiowej, bradykardia, cukromocz, depresja, duszność, dyspepsja, enzym wątrobowy, eozynofilia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, nieczerniakowy rak skóry, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niepokój, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, niewyraźne widzenie, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, posocznica, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości na światło, rumień, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość błon śluzowych, świąd, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie gardła, zapalenie naczyń skóry, zapalenie oskrzeli, zapalenie ślinianki, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zaparcie, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół zaburzeń oddechowych, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Polpharma 5 mg
Tadalafil Polpharma w dawce 5 mg, stosowany zarówno doraźnie, jak i w schemacie raz na dobę, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych typowym dla inhibitorów PDE5. Najczęściej obserwowanymi działaniami są ból głowy, niestrawność, bóle pleców i mięśni, z częstością występowania ≥1/100 do <1/10. Ból głowy pojawia się najczęściej w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Inne istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia widzenia, szumy uszne, nagłą utratę słuchu, zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz, kołatanie), nagłe zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa, wysypkę, krwiomocz oraz przedłużony czas trwania wzwodu. W badaniach klinicznych z udziałem 8022 pacjentów leczonych tadalafilem i 4422 na placebo, większość działań niepożądanych miała charakter łagodny lub umiarkowany i była przemijająca.
biegunka, ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, brak laktazy, częstoskurcz, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kołatanie serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nagła utrata słuchu, nagłe zaczerwienienie twarzy, napad drgawkowy, niestrawność, nietolerancja galaktozy, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, udar mózgu, wysypka, zaburzenie erekcji, zawrót głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escapelle tabletka 1500 mikrogramów 1500 mcg
Escapelle, zawierający 1500 mikrogramów lewonorgestrelu, wykazuje profil działań niepożądanych, które należy monitorować w praktyce klinicznej. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są nudności, występujące u ponad 10% pacjentek (bardzo często). Inne często obserwowane objawy to bóle głowy i zawroty głowy (często, >1/100 do <1/10), bóle podbrzusza, biegunka oraz wymioty (często). Rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się ból brzucha, ból miednicy, bolesne miesiączki, a także reakcje skórne takie jak wysypka, pokrzywka i świąd, które mogą wskazywać na nadwrażliwość. Wśród objawów ze strony układu rozrodczego dominują zaburzenia cyklu miesiączkowego, w tym krwawienia niezwiązane z miesiączką, opóźnienie miesiączki o ponad 7 dni oraz nieregularne krwawienia, które zwykle mają charakter przejściowy. Tkliwość piersi jest również często zgłaszana (często). Opóźnienie miesiączki powyżej 5 dni wymaga wykluczenia ciąży.
antykoncepcja awaryjna, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból podbrzusza, bolesne miesiączki, działania niepożądane, farmakovigilance, krwawienie międzymiesiączkowe, lewonorgestrel, MedDRA, nadwrażliwość, nieregularne krwawienie miesiączkowe, nudności, obrzęk twarzy, opóźnienie miesiączki, pokrzywka, świąd, tkliwość piersi, uczucie zmęczenia, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ rozrodczy, wymioty, wysypka, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Febuxostat MSN 80 mg
Febuxostat MSN, zawierający febuksostat, jest stosowany w leczeniu dny moczanowej, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne działania niepożądane. Dane z badań klinicznych (n=4072, dawki 10-300 mg) oraz badania FAST (n=3001) wskazują na często występujące działania niepożądane, takie jak zaostrzenie dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, ból głowy, zawroty głowy, duszność, wysypka, świąd, bóle stawów i mięśni, obrzęki oraz zmęczenie. Większość tych objawów miała nasilenie łagodne do umiarkowanego. Rzadko obserwowano poważne reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz nagłe zgony z przyczyn sercowo-naczyniowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne i reakcje anafilaktyczne, które mogą przebiegać z objawami ogólnoustrojowymi, takimi jak trombocytopenia, eozynofilia, uszkodzenie wątroby i nerek (w tym cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek). Zaleca się profilaktykę przeciw dnie moczanowej na początku terapii, gdyż zaostrzenia dny występują najczęściej w pierwszych miesiącach leczenia.
agranulocytoza, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cukrzyca, dna moczanowa, duszność, febuksostat, hiperlipidemia, jadłowstręt, kamica nerkowa, kamica żółciowa, krwiomocz, migotanie przedsionków, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedowład połowiczy, niedrożność tętnicy siatkówki, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie dny moczanowej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linorion 25 mg
Lenalidomid, dostępny w preparacie Linorion w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazania i schematu leczenia. Najcięższe działania niepożądane obejmują żylne choroby zakrzepowo-zatorowe (w tym zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną), neutropenię 4. stopnia z gorączką neutropeniczną, zapalenie płuc, niewydolność nerek (w tym ostrą) oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia. W populacji pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po ASCT, zapalenie płuc występowało u 10,6%, a zakażenia płucne u 9,4%. W innych schematach, np. lenalidomid z bortezomibem i deksametazonem, obserwowano niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenia płuc (5,7%) i odwodnienie (5,0%). Częstość występowania działań niepożądanych hematologicznych jest wysoka: neutropenia 42,2-83,3%, trombocytopenia 21,5-72,3%, niedokrwistość 31,4-70,7%, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi i monitorowania ryzyka zakażeń.
astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, ból brzucha, ból kości, ból pleców, chłoniak grudkowy, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, kurcze mięśni, lenalidomid, lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem, leukopenia, melfalan, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, rytuksymab, skurcz mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allegra 120 mg
Chlorowodorek feksofenadyny, substancja czynna leku Allegra 120 mg, jest przeciwhistaminowym lekiem drugiej generacji, charakteryzującym się profilem działań niepożądanych zbliżonym do placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 to bóle głowy, senność, zawroty głowy oraz nudności. Rzadziej, z częstością ≥1/1000 do <1/100, zgłaszano zmęczenie. Działania o częstości nieznanej obejmują nieostre widzenie, reakcje nadwrażliwości takie jak obrzęk naczynioruchowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, duszność, nagłe zaczerwienienie skóry oraz uogólnione objawy anafilaksji. Ponadto zgłaszano zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, zaburzenia snu, koszmary senne), tachykardię (>100 uderzeń/min), kołatanie serca, biegunkę oraz zmiany skórne (wysypka, pokrzywka, świąd).
Allegra, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, chlorowodorek feksofenadyny, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, nerwowość, nieostre widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie snu, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie skóry, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Invisipatch 25 mg/16 h
Nicorette Invisipatch to system transdermalny dostarczający nikotynę w dawkach 10 mg/16 h, 15 mg/16 h oraz 25 mg/16 h, stosowany w terapii wspomagającej rzucanie palenia. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe, które należy monitorować. Najczęstsze objawy to miejscowe reakcje skórne (świąd u 18% pacjentów), ból głowy (5,2%) oraz nudności (4,7%). Objawy odstawienia nikotyny obejmują dysforię, bezsenność, drażliwość, niepokój, bradykardię, zwiększone łaknienie, kaszel, zaparcia oraz zmiany w jamie ustnej. Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, są rzadkie, ale wymagają natychmiastowej interwencji. Profil bezpieczeństwa plastrów jest zbliżony do innych form nikotynoterapii.
afty, anafilaksja, astenia, bezsenność, ból głowy, bradykardia, drażliwość, drgawki, duszność, dysforia, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, głód nikotynowy, hiperfagia, hiperhidroza, mialgia, nadciśnienie, nikotynowa terapia zastępcza, nudności, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd, system transdermalny nikotynowy, tachykardia, wysypka, zapalenie nosogardła, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxium 500 500 mg
Produkt leczniczy Doxium 500 zawiera 500 mg wapnia dobesylanu w postaci twardych kapsułek i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Nadwrażliwość może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie, zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, aby wykluczyć wcześniejsze reakcje na wapnia dobesylan lub składniki pomocnicze, których pełny wykaz znajduje się w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 6.1).
charakterystyka produktu leczniczego, duszność, farmakoterapia, kapsułka, nadwrażliwość na substancję czynną, objawy nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, substancja pomocnicza, świąd, wapnia dobasylan, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dipperam HCT 10 mg + 320 mg + 25 mg
Lek Dipperam HCT, zawierający amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, był oceniany w 8-tygodniowych badaniach klinicznych na 2271 pacjentach, z czego 582 otrzymywało tę potrójną kombinację. Profil bezpieczeństwa leku jest zgodny z oczekiwaniami wynikającymi z farmakologii poszczególnych składników, a większość działań niepożądanych miała charakter łagodny i przemijający. Najczęstszymi przyczynami przerwania terapii były zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze, występujące u około 0,7% pacjentów. Walsartan łagodził hipokaliemię indukowaną przez hydrochlorotiazyd, co jest korzystne klinicznie. Wśród działań niepożądanych o częstości ≥1/100 do <1/10 wymieniono zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze, hipokaliemię, niestrawność, obrzęki obwodowe i zmęczenie. Istotnym ryzykiem jest zwiększone występowanie nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry, powiązane z łączną dawką hydrochlorotiazydu.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, dna moczanowa, hiperurykemia, hipokaliemia, kurcz mięśni, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk obwodowy, odwodnienie, omdlenie, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, suchość w jamie ustnej, wielomocz, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegatussin (0,0026 g + 2,35 g)/5 ml
Produkt leczniczy Flegatussin, zawierający bromoheksyny chlorowodorek oraz wyciągi z liścia babki lancetowatej i kwiatów dziewanny, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha oraz biegunka, z potencjalnym nasileniem objawów u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka. Bardzo rzadko mogą wystąpić bóle i zawroty głowy, co wymaga szczególnej uwagi u osób starszych i wrażliwych. Reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie reakcje anafilaktyczne (wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, świąd), mogą pojawić się z częstością nieznaną. Rzadko obserwuje się wysypkę i pokrzywkę, natomiast ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, występują z częstością nieznaną i stanowią poważne zagrożenie dla pacjenta.
babka lancetowata, biegunka, ból brzucha, bromoheksyny chlorowodorek, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, działania niepożądane produktów leczniczych, działanie niepożądane, dziewanna, Flegatussin, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół spoliczkowanego dziecka – Epidemiologia
Zespół spoliczkowanego dziecka (erythema infectiosum) wywoływany przez ludzki parwowirus B19 jest powszechną infekcją wirusową, szczególnie u dzieci w wieku 5-15 lat, z seroprewalencją przeciwciał wzrastającą z 2-10% u dzieci <5 lat do ≥85% u osób >70 lat. Zakażenie przenosi się głównie drogą kropelkową, a okres największej zakaźności przypada na około 7 dni przed pojawieniem się charakterystycznej wysypki. W 2024 roku odnotowano wzrost aktywności wirusa, ze wzrostem seropozytywności IgM do 10% w populacji ogólnej i do 40% w grupie dzieci 5-9 lat. Epidemiologia wykazuje sezonowość (późna zima, wiosna, wczesne lato) oraz cykliczność co 3-4 lata, z ogniskami epidemii w placówkach edukacyjnych, gdzie wskaźniki zakażeń sięgają 20-50% w szkołach i do 60% w przedszkolach. Ryzyko zakażenia jest podwyższone u nauczycieli, pracowników żłobków, kobiet ciężarnych, osób z niedokrwistością sierpowatokrwinkową (48,8% seroprewalencji) oraz u pacjentów z immunosupresją.
droga kropelkowa, dysfagia, erythema infectiosum, nabyta odporność, nadzór epidemiologiczny, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, obniżona odporność, odporność ochronna, ognisko epidemiczne, okres zakaźności, parwowirus B19, piąta choroba, przełom aplastyczny, przewlekła niedokrwistość, serokonwersja, seroprewalencja, sezonowość, talasemia, układ immunologiczny, wydzielina z dróg oddechowych, wysypka, zakażenie parwowirusem, zakażenie wertykalne, zespół spoliczkowanego dziecka - Leksykon substancji czynnych
Nabumeton – Działania niepożądane
Nabumeton, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10000). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują m.in. nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, a także poważne powikłania takie jak wrzody trawienne, perforacje i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, nabumeton może powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz niewydolność serca. Szczególnie niebezpieczne są ciężkie reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcje anafilaktyczne. Istotne jest także zwiększone ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych tętnic, w tym zawału serca i udaru mózgu, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężka niepożądana reakcja skórna, dezorientacja, duszność, fotodermatoza, hematemeza, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, łysienie, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, senność, smolisty stolec, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie słuchu, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcie, zawał serca, zawroty głowy, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Krople żołądkowe T –
Krople żołądkowe T to preparat zawierający nalewki ziołowe: kozłkową, miętową, gorzką oraz z dziurawca, charakteryzujący się stosunkowo wąskim profilem działań niepożądanych typowym dla leków roślinnych. Produkt zawiera około 70% objętościowych etanolu, co ma istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do alkoholu. Do najczęściej obserwowanych działań niepożądanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (dyskomfort, nudności, wymioty, zmiany rytmu wypróżnień), reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, w rzadkich przypadkach anafilaksja) oraz bóle głowy, które mogą być związane zarówno z poszczególnymi składnikami nalewki, jak i z wysoką zawartością alkoholu. Dolegliwości te mają najczęściej charakter przejściowy i ustępują po odstawieniu leku.
Amara tinctura, biegunka, ból głowy, dyskomfort brzuszny, dyskomfort przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, etanol, Hyperici tinctura, korzeń goryczki, korzeń kozłka lekarskiego, Krople żołądkowe T, liść bobrka trójlistkowego, liść mięty pieprzowej, Menthae piperitae tinctura, migrena, nadwrażliwość, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, nalewka ziołowa, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, olejek miętowy, owocnia pomarańczy gorzkiej, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, senność, świąd, trudność w oddychaniu, Valerianae tinctura, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawrót głowy, ziele dziurawca, zmiana skórna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Contix 40 mg
Podczas planowania terapii lekiem Contix 40 mg, zawierającym 40 mg pantoprazolu (w postaci 45,2 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego), kluczowe jest uwzględnienie przeciwwskazań związanych z nadwrażliwością. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest uczulenie na pantoprazol lub inne pochodne benzoimidazolowe, takie jak omeprazol czy esomeprazol, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w tabletkach dojelitowych również wyklucza stosowanie tego leku. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, pokrzywka, świąd, duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne (np. nagły spadek ciśnienia tętniczego, utrata przytomności), konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
duszność, esomeprazol, inhibitor pompy protonowej, nadwrażliwość na benzoimidazole, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, objaw nadwrażliwości, objaw układu oddechowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omeprazol, pantoprazol, pochodna benzoimidazolowa, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, tabletka dojelitowa, utrata przytomności, wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zulbex 10 mg
Rabeprazol sodowy (Zulbex), inhibitor pompy protonowej, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący najczęściej ból głowy, biegunkę, ból brzucha, astenie, wzdęcia, wysypkę oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej, które zazwyczaj mają charakter łagodny lub umiarkowany i ustępują samoistnie. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo częstych (≥1/100 do <1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), z uwzględnieniem m.in. zaburzeń żołądkowo-jelitowych, nerwowych, reakcji skórnych, zaburzeń wątroby i nerek, a także ciężkich reakcji anafilaktycznych i skórnych (np. zespół Stevensa-Johnsona). Dodatkowo, u pacjentów długotrwale stosujących lek obserwuje się ryzyko hipomagnezemii i hiponatremii, szczególnie u osób w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby.
agranulocytoza, arytmia komorowa, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, drgawki, dyskomfort w nadbrzuszu, dyspepsja, enzym wątrobowy, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, infekcja górnych dróg oddechowych, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, leukopenia, majaczenie, nudności, parestezja, pokrzywka, rabeprazol sodowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, senność, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tężyczka, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia krwi, zaburzenia nerek, zaburzenia nerwowe, zaburzenia snu, zaburzenia wątroby, zaburzenia wchłaniania witaminy B12, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aparxon PR 4 mg
Ropinirol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Aparxon PR (4 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które różnią się częstością występowania w monoterapii oraz terapii skojarzonej z lewodopą. Do najczęstszych działań należą senność i omdlenia (bardzo często, ≥1/10), nudności (bardzo często w monoterapii i często w terapii skojarzonej), a także zawroty głowy i nagłe zasypianie (często, ≥1/100 do <1/10). W terapii skojarzonej często obserwuje się dyskinezy, szczególnie u pacjentów z zaawansowaną chorobą Parkinsona, które można złagodzić zmniejszeniem dawki lewodopy. Niedociśnienie ortostatyczne i niedociśnienie występują często w monoterapii, natomiast rzadziej w terapii skojarzonej. Ponadto, mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości (częstość nieznana), zaburzenia psychiczne takie jak omamy, splątanie (często), reakcje psychotyczne (niezbyt często), oraz zaburzenia kontroli impulsów, w tym patologiczny hazard i hiperseksualność (częstość nieznana).
agonista dopaminy, ból brzucha, choroba Parkinsona, dyskineza, enzym wątrobowy, erekcja, hiperseksualność, lewodopa, majaczenie, nagłe zasypianie, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, omdlenie, paranoja, patologiczny hazard, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, splątanie, świąd, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, urojenie, wymioty, wysypka, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zawrót głowy, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zespół rozregulowania dopaminy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Fresenius Kabi 5 mg
Profil bezpieczeństwa lenalidomidu został szeroko zbadany w różnych populacjach pacjentów, wykazując zróżnicowanie działań niepożądanych w zależności od wskazania terapeutycznego. W leczeniu podtrzymującym nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego po ASCT najczęstsze ciężkie działania niepożądane obejmowały zapalenie płuc (10,6% w badaniu IFM 2005-02, 9,4% w CALGB 100104), neutropenię (60,8–79,0%), trombocytopenię (23,5–72,3%), biegunkę (38,9–54,5%) oraz wysypkę (25–31,7%). W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu obserwowano m.in. niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenia płuc (5,7%) oraz odwodnienie (5,0%). W badaniach nad zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakami najczęstsze działania niepożądane to neutropenia (do 76,8%), trombocytopenia (do 46,4%), biegunka (do 34,8%) oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, która stanowi istotne ryzyko, szczególnie w skojarzeniu z deksametazonem. W badaniu MCL-002 u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza odnotowano wzrost wczesnych zgonów (20% vs 7% w grupie kontrolnej), zwłaszcza u osób z dużym rozmiarem guza (≥5 cm lub ≥3 zmiany ≥3 cm).
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, ból kości, ból pleców, ból stawów, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, kaszel, kurcze mięśni, lenalidomid, leukopenia, nadmierna potliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia 4 stopnia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, osłabione łaknienie, skurcze mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zaburzenia snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół mielodysplastyczny, złe samopoczucie, zmęczenie, zmniejszone łaknienie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacipil 6 mg
Lacypidyna, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, stosowana w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego, jest na ogół dobrze tolerowana, choć może wywoływać działania niepożądane związane głównie z rozszerzeniem naczyń obwodowych. Do często obserwowanych objawów należą ból głowy, zawroty głowy, drżenie, kołatanie serca, tachykardia, nagłe zaczerwienienie twarzy, nudności, niestrawność, wysypka, wielomocz, osłabienie oraz obrzęki, które mają charakter przemijający. Niezbyt często występują nasilenie istniejącej dławicy piersiowej, omdlenia, niedociśnienie oraz rozrost dziąseł. Bardzo rzadko zgłaszano depresję, a rzadko obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę. Przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej obserwuje się często, jednak klinicznie istotne podwyższenie jest niezbyt częste.
antagonista wapnia, choroba niedokrwienna serca, depresja, dławica piersiowa, drżenie, działanie wazodylatacyjne, fosfataza alkaliczna, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabienie, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, rozrost dziąseł, rozszerzenie naczyń obwodowych, rumień, świąd skóry, tachykardia, wielomocz, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flavamed 60 mg
Flavamed w dawce 60 mg ambroksolu chlorowodorku w formie tabletek musujących może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia smaku (często), nudności i niedoczulica jamy ustnej oraz gardła (często). Rzadziej obserwuje się wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha oraz suchość błon śluzowych jamy ustnej i gardła (niezbyt często). Reakcje immunologiczne, takie jak reakcje nadwrażliwości (rzadko), a także ciężkie reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy i świąd mają częstość nieznaną, ale wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Wśród działań skórnych mogą wystąpić wysypka i pokrzywka (rzadko), a także ciężkie reakcje, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica (częstość nieznana). Gorączka powyżej 37,5°C występuje niezbyt często.
ambroksol chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, Flavamed, gorączka, lek mukolityczny, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nietolerancja fruktozy, nietolerancja laktozy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, świąd, tabletka musująca, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Menero 10 mg
Lek MENERO zawierający 10 mg tadalafilu jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, charakteryzując się profilem bezpieczeństwa opartym na badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem i 4422 placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, z nasileniem zależnym od dawki. Ból głowy występuje najczęściej w pierwszych 10-30 dniach terapii. W schemacie dawkowania raz na dobę odnotowano nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych klinicznych konsekwencji. U pacjentów powyżej 65 lat częściej zgłaszano biegunkę, a u osób powyżej 75 lat – zawroty głowy i biegunkę, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii w tej grupie wiekowej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, farmakoterapia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krew w nasieniu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pokrzywka, priapizm, profil bezpieczeństwa leku, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, udar mózgu, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nimbex 2 mg/ml
Lek Nimbex (cisatrakurium) w stężeniu 2 mg/ml, stosowany jako środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaburzenia sercowo-naczyniowe i oddechowe. Najczęściej obserwuje się bradykardię oraz hipotensję (częstość ≥1/100 do <1/10), które mogą wymagać interwencji farmakologicznej, w tym podania leków wazopresyjnych lub płynów. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występują skurcz oskrzeli, wysypka oraz zaczerwienienie skóry, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowano reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków anestetycznych, a także miopatię i osłabienie siły mięśniowej u pacjentów w stanie krytycznym, często przy równoczesnym podawaniu kortykosteroidów.
blok nerwowo-mięśniowy, bradykardia, cisatrakurium, hipotensja, intensywna terapia, kortykosteroid, lek anestetyczny, lek wazopresyjny, lek zwiotczający, miopatia, osłabienie mięśniowe, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie hemodynamiczne, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klacid 125 mg/5 ml
Klarytromycyna, makrolidowy antybiotyk dostępny m.in. w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej (Klacid 125 mg/5 ml), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku. Objawy te mają zazwyczaj łagodne nasilenie i występują często. Rzadziej obserwuje się zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi, reakcje alergiczne, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT), wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT), a także zmiany w badaniach laboratoryjnych, w tym podwyższenie stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza przy dawkach 1000 mg/dobę, gdzie częściej występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, neurologiczne, sensoryczne oraz zmiany skórne i laboratoryjne.
AIDS, AlAT, aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, AspAT, azot mocznikowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, duszność, enzym wątrobowy, klarytromycyna, kołatanie serca, leukopenia, Mycobacterium, nadkażenie, niestrawność, nudności, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stężenie kreatyniny, suchość jamy ustnej, świąd, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie sensoryczne, zaburzenie słuchu, zaburzenie smaku, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie oportunistyczne, zakażenie prątkami, zaparcie, zespół nabytego niedoboru odporności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Suprovia 50 mg
Profil bezpieczeństwa sytagliptyny (Suprovia) obejmuje szereg działań niepożądanych, z których najistotniejsze to hipoglikemia, szczególnie często występująca w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7–13,8%) oraz insuliną (9,6%). Wśród ciężkich działań niepożądanych odnotowano zapalenie trzustki (0,3% w badaniu TECOS) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, o częstości nieznanej. Inne często obserwowane objawy to ból głowy, zaparcia, świąd oraz zaburzenia czynności nerek i mięśniowo-szkieletowe, z częstością od niezbyt często do nieznanej. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną, częstość ciężkiej hipoglikemii wynosiła 2,7% u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomoczniki, co jest zbliżone do 2,5% w grupie placebo. Zapalenie trzustki występowało z częstością 0,3% w grupie leczonej i 0,2% w grupie placebo, wskazując na niewielki wzrost ryzyka.
artropatia, biegunka, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca typu 2, dializoterapia, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, Suprovia, świąd, sytagliptyna, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sigletic 50 mg
Lek Sigletic zawiera sytagliptynę w formie chlorowodorku jednowodnego, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg w postaci tabletek powlekanych. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na sytagliptynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Pomimo obecności sodu w ilości poniżej 1 mmol (23 mg) na dawkę, co czyni lek praktycznie wolnym od sodu, alergie na składniki formulacji wymagają rezygnacji z terapii. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na inhibitory DPP-4, do których należy sytagliptyna. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy duszność, należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne.
alergia krzyżowa, chlorowodorek jednowodny, duszność, inhibitor DPP-4, lek przeciwcukrzycowy, nadwrażliwość na lek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, postępowanie medyczne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, świąd, sytagliptyna, tabletka powlekana, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asmenol PPH 10 mg
Montelukast, substancja czynna Asmenol PPH, był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat) z astmą i/lub sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Dawkowanie wynosiło 10 mg u starszych pacjentów i 5 mg u dzieci. Profil bezpieczeństwa monitorowano do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci, nie wykazując istotnych zmian w czasie. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były bóle głowy u dorosłych i młodzieży oraz bóle brzucha u dzieci. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z definicjami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000).
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcze mięśni, lunatykowanie, montelukast, myśli samobójcze, nacieki eozynofilowe, niedoczulica, nieprawidłowe marzenia senne, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, siniaczenie, skłonność do krwawień, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril 4 mg
Perindopril, jako inhibitor ACE, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej klasy leków, obejmujący objawy ze strony układu nerwowego (często ból głowy, zawroty głowy, parestezje), układu sercowo-naczyniowego (często niedociśnienie tętnicze), oddechowego (często kaszel, duszność) oraz pokarmowego (często nudności, wymioty, ból brzucha). Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G6PD, zespół SIADH, zapalenie naczyń, obrzęk naczynioruchowy czy ostre uszkodzenie nerek. W badaniu EUROPA poważne działania niepożądane wystąpiły u 0,3% pacjentów leczonych perindoprylem, z najczęstszymi przyczynami rezygnacji z terapii: kaszlem i niedociśnieniem tętniczym. Monitorowanie parametrów hematologicznych, elektrolitów (zwłaszcza potasu i sodu), funkcji nerek oraz enzymów wątrobowych jest zalecane, szczególnie na początku leczenia i u pacjentów z grup ryzyka.
agranulocytoza, astenia, bezmocz, ból brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, depresja, dławica piersiowa, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kurcz mięśni, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, palpitacja, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, senność, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, stan splątania, świąd, szum uszny, tachykardia, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bortezomib medac 3,5 mg
Profil bezpieczeństwa bortezomibu medac 3,5 mg w terapii szpiczaka mnogiego opiera się na analizie 5476 pacjentów, z czego 3996 otrzymywało dawkę 1,3 mg/m² powierzchni ciała. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥ 1/10) obejmują zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, niedokrwistość, neutropenia), neurologiczne (obwodowa neuropatia czuciowa, ból głowy, parestezje), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), a także objawy ogólne (zmęczenie, gorączka), wysypkę, ból mięśni, duszność oraz półpasiec. Rzadziej (≥ 1/1000 do < 1/100) obserwowano poważne powikłania, takie jak niewydolność serca, zespół rozpadu guza, nadciśnienie płucne, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii oraz ostre rozlane naciekowe choroby płuc, a bardzo rzadko neuropatię autonomiczną. Działania te wymagają szczególnej uwagi ze względu na ich potencjalny wpływ na przebieg terapii i jakość życia pacjentów.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, bortezomib, drgawka, duszność, działanie hematologiczne, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokalcemia, małopłytkowość, nadciśnienie płucne, neuropatia autonomiczna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, nudności, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, ostra rozlana naciekowa choroba płuc, parestezja, półpasiec, przewód pokarmowy, reaktywacja wirusa, szpiczak mnogi, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zaparcie, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, zmniejszenie apetytu - Leksykon substancji czynnych
Kaempferia galanga – Działania niepożądane
Kaempferia galanga, obecna w preparacie Padma 28 Formuła w dawce 10 mg na kapsułkę, jest składnikiem aktywnym mogącym wywoływać działania niepożądane, głównie w obrębie układu pokarmowego i skóry. Działania niepożądane występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i obejmują niestrawność (uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu, wzdęcia, odbijanie), nudności (uczucie potrzeby wymiotowania), zgagę (pieczenie za mostkiem) oraz biegunkę (luźne stolce, zwiększona częstotliwość wypróżnień). W zakresie reakcji skórnych obserwuje się wysypkę (rumień, grudki, pęcherzyki) oraz świąd, które również występują z podobną częstością. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych zaleca się konsultację lekarską oraz rozważenie czasowego odstawienia preparatu, szczególnie przy nasilonych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych lub reakcjach alergicznych skórnych.
biegunka, diagnostyka różnicowa, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, kaempferia galanga, kłącze Kaempferia galanga, klasyfikacja MedDRA, monitorowanie niepożądanych działań, nadwrażliwość na składniki leku, niestrawność, nudności, ocena alergologiczna, odbijanie, Padma 28, pieczenie zamostkowe, reakcja skórna, refluks żołądkowy, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, układ pokarmowy, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aleric Deslo Pro 5 mg
Aleric Deslo Pro zawiera desloratadynę w dawce 5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, stosowaną w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy był najczęstszym działaniem niepożądanym (5,9% vs 6,9% placebo). W populacji pediatrycznej odnotowano także działania niepożądane o nieznanej częstości, w tym wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię, nietypowe i agresywne zachowania, zwiększone łaknienie i masę ciała. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko napadów drgawkowych u dzieci, z bezwzględnym wzrostem częstości napadów o 37,5 na 100 000 osobolat w grupie 0-4 lata oraz 11,3 na 100 000 osobolat w grupie 5-19 lat.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nietypowe zachowanie, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższona bilirubina, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie repolaryzacji, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin Krka 20 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje profil działań niepożądanych, które są przeważnie łagodne i przemijające, z mniej niż 4% pacjentów przerywających terapię z powodu niepożądanych efektów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania obejmują bóle mięśni, bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka), a także zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Proteinuria, głównie kanalikowa, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i około 3% przy dawce 40 mg, zwykle łagodna i przemijająca, bez wpływu na rozwój choroby nerek. Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, wzrasta przy dawkach powyżej 20 mg, a istotnym markerem jest wzrost kinazy kreatynowej (CK), szczególnie powyżej 5 x GGN, co wymaga przerwania leczenia.
aminotransferaza wątrobowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, cukrzyca, depresja, duszność, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kaszel, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, utrata pamięci, wysypka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ospamox 1000 mg
Amoksycylina, dostępna w preparacie Ospamox w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych, może wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjenta, co jest istotne w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Choć brak jest dedykowanych badań klinicznych oceniających ten wpływ, znane działania niepożądane takie jak reakcje alergiczne (w tym anafilaksja), zawroty głowy oraz drgawki mogą znacząco upośledzać koordynację, czas reakcji i świadomość, zwiększając ryzyko wypadków. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjenta o tych potencjalnych zagrożeniach oraz zalecać powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia objawów niekorzystnych.
amoksycylina, drgawki, duszność, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, Ospamox, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, sprawność psychomotoryczna, świąd, świadomość, tabletka powlekana, utrata świadomości, wysypka, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zdolność reagowania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fexofast 120 mg 120 mg
Feksofenadyna, substancja czynna leku Fexofast 120 mg, jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji o dobrym profilu bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to bóle głowy, senność oraz zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W obrębie układu pokarmowego często występują nudności, a rzadziej biegunka, która przy dłuższym utrzymywaniu się może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zgłaszano zmęczenie. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano również reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, duszność, nagłe zaczerwienienie skóry oraz uogólnione objawy anafilaksji, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
anafilaksja, arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, duszność, działanie niepożądane, elektrokardiografia, farmakoterapia, feksofenadyna, lek przeciwhistaminowy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka, zaburzenie snu, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Penicillinum Crystallisatum TZF 5000000 j.m.
Benzylopenicylina potasowa, substancja czynna leku Penicillinum Crystallisatum TZF, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, czasu terapii oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Do najpoważniejszych należą reakcje nadwrażliwości, w tym bardzo rzadki, ale potencjalnie śmiertelny wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk naczynioruchowy i zespół choroby posurowiczej. Często obserwuje się zmiany skórne, takie jak wysypki, świąd i pokrzywka, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Rzadko występują zaburzenia hematologiczne (neutropenia, eozynofilia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna), a także przemijające objawy ze strony układu nerwowego (pobudzenie, senność, dezorientacja). U pacjentów z niewydolnością nerek lub przyjmujących duże dawki leku mogą pojawić się objawy zatrucia potasem, takie jak drgawki czy śpiączka.
arytmia, atrofia, benzylopenicylina potasowa, dezorientacja, drgawki, eozynofilia, infekcja oportunistyczna, kandydoza, małopłytkowość, nadmierna ruchliwość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Jarischa-Herxheimera, pęcherzowe złuszczające zapalenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śpiączka, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wzmożone odruchy, zaburzenia rytmu serca, zaczerwienienie, zakrzepowe zapalenie żył, zawroty głowy, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Relpax 40 mg
Eletryptan (Relpax) jest agonistą receptora 5-HT1 stosowanym w dawkach 20 mg, 40 mg lub 80 mg, z działaniami niepożądanymi zależnymi od dawki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to astenia, senność, nudności i zawroty głowy. Częstość występowania działań niepożądanych według MedDRA obejmuje m.in. zapalenie gardła i nieżyt nosa (często), powiększenie węzłów chłonnych (rzadko), jadłowstręt (niezbyt często), zaburzenia psychiczne takie jak pobudzenie i depresja (niezbyt często), oraz zaburzenia układu nerwowego jak senność, ból głowy i zawroty głowy (często). Inne często występujące objawy to kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nadmierne pocenie się, bóle mięśni i uczucie ciepła. Rzadziej zgłaszano poważniejsze reakcje, w tym zaburzenia serca i układu naczyniowego, a także reakcje alergiczne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
agonista receptora 5-HT1, astenia, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból mięśniowy, ból stawowy, częstomocz, częstoskurcz, depersonalizacja, duszność, eletryptan, fascykulacje, hiperbilirubinemia, hipertonia, hipokineza, jadłowstręt, kołatanie serca, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niestrawność, nieżyt nosa, nudności, nużliwość mięśni, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezje, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, rzadkoskurcz, senność, skurcz tętnicy wieńcowej, splątanie, suchość w jamie ustnej, świąd, światłowstręt, szum uszny, terminologia MedDRA, udar naczyniowy mózgu, wielomocz, wysypka, zaburzenia myślenia, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie języka, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Teva 10 mg
Montelukast Teva w dawce 10 mg (10,40 mg montelukastu sodowego) został oceniony w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów dorosłych i młodzieży (≥15 lat) z astmą oraz około 400 pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym nieżytem nosa. Długotrwałe stosowanie (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci 6-14 lat, oraz do 3-12 miesięcy u młodszych dzieci) nie zmieniało profilu bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 to ból głowy (głównie u dorosłych i młodzieży), krwawienie z nosa (u dzieci 6-14 lat), ból brzucha (u dzieci 2-5 lat i dorosłych), biegunka, nudności, wymioty (głównie u dzieci), wysypka oraz gorączka (u dzieci 2-5 lat). Rzadziej występowały parestezje, pokrzywka, świąd, a także zwiększona aktywność aminotransferaz (ALT, AST), zwykle przejściowa.
aminotransferazy, anafilaksja, astenia, ból brzucha, ból głowy, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, gorączka, krwawienie z nosa, montelukast, montelukast sodowy, myśli samobójcze, nudności, omamy, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletki powlekane, wysypka, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenia wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Miconal 3,29 mg/g
Produkt leczniczy Miconal, zawierający azotan mikonazolu w stężeniu 3,29 mg/g w postaci aerozolu na skórę, charakteryzuje się bardzo rzadkim występowaniem działań niepożądanych (<1/10 000). Najpoważniejszymi reakcjami są anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy oraz nadwrażliwość immunologiczna, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Działania niepożądane ze strony skóry, takie jak pokrzywka, kontaktowe zapalenie skóry, wysypka, rumień oraz świąd i uczucie palenia, również występują bardzo rzadko, ale mogą znacząco obniżać komfort pacjenta i wymagać przerwania terapii. Reakcje miejscowe w miejscu aplikacji, obejmujące zaczerwienienie, świąd i pieczenie, są rzadkie i zwykle ustępują samoistnie, choć w przypadku nasilenia objawów konieczna może być modyfikacja leczenia.
aerozol na skórę, azotan mikonazolu, infekcja bakteryjna, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwgrzybiczy, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obstrukcja dróg oddechowych, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, spadek ciśnienia krwi, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego