wysypka
Wysypka to niespecyficzna zmiana skórna manifestująca się jako obszar skóry z widocznymi zmianami w kolorze, teksturze lub uwypukleniu. Może przybierać różne formy: od płaskich zmian rumieniowych, przez grudki, pęcherzyki, aż po zmiany złuszczające. Najczęstsze przyczyny to infekcje (wirusowe, bakteryjne, grzybicze), reakcje alergiczne, choroby autoimmunologiczne oraz zaburzenia metaboliczne.
Diagnostyka wysypki wymaga dokładnego badania klinicznego z uwzględnieniem jej morfologii, lokalizacji, rozległości oraz towarzyszących objawów ogólnoustrojowych. W przypadkach niejednoznacznych pomocne mogą być badania laboratoryjne (morfologia, markery stanu zapalnego, testy alergiczne), obrazowe lub biopsja skóry z badaniem histopatologicznym.
Leczenie wysypki zależy od przyczyny wywołującej. Może obejmować stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych lub ogólnoustrojowych kortykosteroidów, antybiotyków, leków przeciwwirusowych lub przeciwgrzybiczych. W przypadku wysypek związanych z chorobami autoimmunologicznymi konieczne może być wdrożenie leczenia immunomodulującego lub immunosupresyjnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Sandoz 4 mg
Montelukast Sandoz w postaci granulatu 4 mg był oceniany pod kątem bezpieczeństwa u różnych grup wiekowych pacjentów z astmą, w tym u 175 dzieci w wieku 6 miesięcy do 2 lat z astmą przewlekłą oraz 1038 dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat z astmą okresową. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były: u dorosłych i młodzieży (≥15 lat) ból głowy, u dzieci 6-14 lat ból głowy i hiperkineza, u dzieci 2-5 lat ból brzucha, biegunka, astma oskrzelowa, wypryskowe zapalenie skóry i wysypka, a u najmłodszych (6 miesięcy do 2 lat) biegunka, wymioty, gorączka, ból brzucha i pragnienie. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci 2-14 lat, do 3 miesięcy u dzieci 6 miesięcy do 2 lat).
aminotransferaza, anafilaksja, astma okresowa, astma oskrzelowa, astma przewlekła, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, enureza, eozynofilia, eozynofilia płucna, hiperkineza, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie z nosa, lunatykowanie, małopłytkowość, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, napad drgawkowy, neuropatia, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłanie kardiologiczne, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, wysypka naczyniowa, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hascosept
Hascosept 1,5 mg/g to roztwór do stosowania miejscowego w jamie ustnej, zawierający benzydaminę chlorowodorek w stężeniu 0,15 g/100 g roztworu. Preparat wymaga ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. W składzie znajdują się substancje pomocnicze, takie jak parahydroksybenzoesan metylu, mogący wywoływać reakcje alergiczne typu późnego, oraz etanol w ilości poniżej 100 mg na dawkę, co jest istotne u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, schorzeniami neurologicznymi oraz u kobiet w ciąży.
alergolog, benzydaminy chlorowodorek, choroba neurologiczna, choroba wątroby, działanie niepożądane, etanol, leczenie objawowe, leczenie przeciwalergiczne, nadwrażliwość na parabeny, obrzęk błony śluzowej, padaczka, parahydroksybenzoesan metylu, pieczenie, reakcja alergiczna, reakcja typu późnego, stosowanie miejscowe, świąd, wysypka - Leksykon chorób i schorzeń
Opoksa – Zapobieganie i profilaktyka
Opoksa (mpox) to choroba wirusowa wywołana przez wirusa ospy małpiej, której profilaktyka opiera się przede wszystkim na szczepieniach ochronnych oraz działaniach zapobiegawczych zmniejszających ryzyko zakażenia. Dostępne szczepionki to JYNNEOS (Imvanex/Imvamune) – szczepionka trzeciej generacji zawierająca nienamnażający się żywy wirus, podawana w schemacie dwudawkowym z odstępem 28 dni, zapewniająca pełną ochronę około 14 dni po drugiej dawce, o skuteczności 36-89% po jednej dawce i 66-89% po dwóch dawkach, oraz ACAM2000 – szczepionka z namnażającym się wirusem krowianki, stosowana w przypadku braku dostępności JYNNEOS, ale obarczona większą liczbą przeciwwskazań. Szczepienia zaleca się osobom po ekspozycji (profilaktyka poekspozycyjna do 14 dni, optymalnie do 4 dni), osobom z grup podwyższonego ryzyka (m.in. MSM, osoby z HIV, personel medyczny i laboratoryjny) oraz podróżującym do rejonów endemicznych Afryki Środkowej i Zachodniej.
dysfagia, gorączka, immunosupresja, leczenie antyretrowirusowe, mpox, MSM, ognisko epidemiczne, ortopokswirus, ospa małpia, powiększony węzeł chłonny, profilaktyka poekspozycyjna, schemat dwudawkowy, środek ochrony osobistej, szczepienie ochronne, szczepionka MVA-BN, tecovirimat, wirus ospy małpiej, wysypka, zakażenie mpox - Leksykon leków
Działania niepożądane – Finahit 1 mg
Finasteryd w dawce 1 mg, stosowany w leczeniu, może powodować działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Do najważniejszych należą reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia psychiczne (zmniejszenie popędu płciowego, depresja, niepokój), kołatanie serca oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia funkcji seksualnych, które występowały niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i obejmowały zaburzenia wzwodu, wytrysku oraz zmniejszoną objętość ejakulatu. Poza tym zgłaszano ginekomastię, tkliwość piersi, ból jąder, niepłodność oraz przypadki raka piersi u mężczyzn, co stanowi istotne ostrzeżenie kliniczne. W pierwszym roku terapii częstość zaburzeń seksualnych wynosiła 3,8% w grupie leczonej finasterydem, spadając do 0,6% w kolejnych latach.
depresja, dysfunkcja seksualna, działanie niepożądane, ejakulat, enzymy wątrobowe, finasteryd, fosfataza alkaliczna, ginekomastia, hepatocyt, kołatanie serca, mastodynia, nadwrażliwość, niepłodność, nowotwór złośliwy, obniżenie libido, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rak piersi u mężczyzn, tabletka powlekana, transaminazy, wysypka, zaburzenie wytrysku, zaburzenie wzwodu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Canephron N
Lek Canephron N, zawierający wyciąg z ziela tysiącznika, korzenia lubczyku oraz liścia rozmarynu w równych proporcjach 1:1:1, jest stosowany doustnie w formie kropli lub płynu. Pomimo naturalnego składu, u pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, z których najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty oraz biegunka, klasyfikowane jako często występujące (≥1/100 do <1/10). Reakcje alergiczne i nadwrażliwości, objawiające się wysypką, świądem, dusznością czy obrzękiem, mają częstość nieznaną i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Objawy żołądkowo-jelitowe zazwyczaj ustępują samoistnie lub po redukcji dawki.
alkoholizm, biegunka, Canephron N, choroba wątroby, duszność, działanie niepożądane, etanol, klasyfikacja MedDRA, korzeń lubczyku, liść rozmarynu, nudności, objawy skórne, obrzęk, padaczka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, wysypka, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziele tysiącznika - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polgentec 2-120 GBq
Generator radionuklidu POLGENTEC zawiera radionuklid macierzysty 99Mo w postaci molibdenianu sodu o aktywności od 2,3 do 137 GBq (na dzień kalibracji) oraz radionuklid pochodny 99mTc w postaci nadtechnecjanu sodu o aktywności od 2 do 120 GBq (na dzień kalibracji). Okres półrozpadu 99Mo wynosi 66 godzin przy energii promieniowania 740 keV, natomiast 99mTc charakteryzuje się okresem półrozpadu 6,01 godziny i energią 141 keV. Produkt rozpadu 99Tc jest quasi stabilny z bardzo długim okresem półrozpadu wynoszącym 2,13×10^5 lat. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania generatora jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym zarówno na 99Mo, jak i 99mTc. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na preparaty zawierające 99mTc, gdyż mogą wystąpić objawy nadwrażliwości takie jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli czy reakcje anafilaktyczne.
generator radionuklidu, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, molibdenian sodu, nadtechnecjan sodu, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, radiofarmaceutyk, radiofarmaceutyk technetowy, radionuklid macierzysty, radionuklid pochodny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka - Leksykon substancji czynnych
Acetylocysteina – Działania niepożądane
Acetylocysteina, stosowana jako mukolityk oraz antidotum w zatruciu paracetamolem, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz zapalenie jamy ustnej (częstość niezbyt częsta, tj. ≥1/1000 do <1/100 pacjentów). Reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, pokrzywka, wysypka i obrzęk naczynioruchowy, występują niezbyt często, natomiast bardzo rzadko (częstość <1/10 000) mogą pojawić się ciężkie reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny czy zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Niezbyt często obserwuje się także objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie tętnicze) oraz układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową lub chorobami serca.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, duszność, gorączka, hiperamonemia, hiperwentylacja, krwotok, lek przeciwzakrzepowy, nadreaktywność oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, skurcz oskrzeli, środek mukolityczny, świąd, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, wysypka, zaburzenia wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie żyły, zatrucie paracetamolem, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiraterone Olainfarm 250 mg
Abirateron octan, stosowany w terapii zaawansowanego raka gruczołu krokowego, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, w tym często występujące obrzęki obwodowe (≥10%), hipokaliemię (18% vs. 8% placebo), nadciśnienie tętnicze (22% vs. 16% placebo) oraz zakażenia dróg moczowych. Działania te są związane z efektem mineralokortykosteroidowym leku i mogą być skutecznie kontrolowane przez jednoczesne stosowanie kortykosteroidów. Ciężkie działania niepożądane stopnia 3 i 4 wg CTCAE obejmują hipokaliemię (6%), nadciśnienie (7%) oraz obrzęk obwodowy (1%). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów wrażliwych na hormony, osób w wieku ≥75 lat oraz z wyjściowym statusem ECOG 2, u których częstość i nasilenie działań niepożądanych jest zwiększone.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferazy, arytmia, biegunka, choroba serca, częstoskurcz, dławica piersiowa, dusznica bolesna, dysfunkcja lewej komory, działanie mineralokortykosteroidowe, frakcja wyrzutowa, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, krwiomocz, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadostre zapalenie wątroby, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, osteoporoza, ostra niewydolność wątroby, posocznica, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zastoinowa niewydolność serca, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, złamanie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolperison NeuroPharma 150 mg
Profil bezpieczeństwa tolperyzonu został oceniony na podstawie danych od ponad 12 000 pacjentów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą układów: skóry i tkanki podskórnej, ogólnoustrojowego, nerwowego oraz przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości stanowią około 50-60% wszystkich zgłoszeń, zwykle mają łagodny przebieg, choć odnotowano rzadkie przypadki zagrażające życiu, takie jak wstrząs anafilaktyczny. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się jako niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Do najważniejszych działań należą: alergiczne zapalenie skóry, świąd, pokrzywka, bóle i zawroty głowy, senność, dyskomfort w jamie brzusznej, biegunka, zaparcia, dławica piersiowa, tachykardia, bradykardia, niedociśnienie oraz obrzęk naczynioruchowy o nieznanej częstości, zidentyfikowany po wprowadzeniu leku do obrotu.
alergiczne zapalenie skóry, anoreksja, astenia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, bradykardia, depresja, dezorientacja, dławica piersiowa, drgawki, duszność, dysfagia, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, kołatanie serca, krwawienie z nosa, letarg, leukocyt, mimowolne oddawanie moczu, nadmierna potliwość, niedociśnienie, niedokrwistość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osłabienie mięśni, osteopenia, płytki krwi, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, stężenie bilirubiny, stężenie kreatyniny, suchość w jamie ustnej, świąd, szum w uszach, tachykardia, tolperyzon, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czucia, zaburzenie koncentracji, zaburzenie snu, zaparcie, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sagalix 20 mg
Produkt leczniczy Sagalix zawierający omeprazol wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występujące działania niepożądane (1-10% pacjentów) obejmują ból głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane to leukopenia, trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), hiponatremia, zaburzenia psychiczne (pobudzenie, depresja), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, parestezje), a także poważne powikłania ze strony wątroby (zapalenie, niewydolność) i nerek (śródmiąższowe zapalenie). Długotrwałe stosowanie omeprazolu wiąże się z ryzykiem złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa oraz zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipomagnezemia i hipokalcemia, które wymagają regularnego monitorowania.
agranulocytoza, agresja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, dezorientacja, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość na światło, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, omeprazol, osłabienie mięśniowe, pancytopenia, parestezja, pobudzenie, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, świąd, toczeń rumieniowaty podostry skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wzdęcie, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Virtago 8 mg
Betahistyny dichlorowodorek, substancja czynna leku Virtago dostępnego w dawkach 8 mg, 16 mg i 24 mg, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥1/100 do <1/10) są bóle głowy, nudności oraz niestrawność, występujące u 1-10% pacjentów. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe można zazwyczaj złagodzić poprzez przyjmowanie leku podczas posiłków lub zmniejszenie dawki. W badaniach klinicznych nie odnotowano innych działań o wysokiej częstości, jednak po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano dodatkowe reakcje o częstości nieznanej, w tym wymioty, ból w układzie pokarmowym, rozdęcie brzucha oraz wzdęcie.
anafilaksja, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, ból układu pokarmowego, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rozdęcie brzucha, świąd, Virtago, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euthyrox N 112 mcg 112 mcg
Podczas terapii lewotyroksyną sodową (Euthyrox N 112 mcg) działania niepożądane są rzadkie przy prawidłowym stosowaniu i monitorowaniu. Objawy niepożądane pojawiają się głównie w przypadku przekroczenia indywidualnej tolerancji lub przedawkowania, szczególnie podczas szybkiego zwiększania dawki, co może wywołać symptomy nadczynności tarczycy. Wśród potencjalnych działań niepożądanych wymienia się zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, tachykardia, kołatanie serca), objawy neurologiczne (ból głowy, drżenia, niepokój ruchowy, bezsenność, rzekomy guz mózgu), osłabienie mięśni, kurcze, uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się, zmniejszenie masy ciała, biegunki, wymioty oraz zaburzenia miesiączkowania. Częstość występowania tych działań jest nieznana, co podkreśla konieczność indywidualnego monitorowania pacjenta.
bezsenność, biegunka, ból głowy, dolegliwość dławicowa, drżenie, kołatanie serca, kurcz mięśniowy, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie, niepokój psychoruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, tyreotoksykoza, układ mięśniowo-szkieletowy, układ nerwowy, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentaerythritol compositum 0,5 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Pentaerythritol Compositum, zawierający 20 mg pentaerytrytylu tetraazotanu oraz 0,5 mg glicerolu triazotanu, wywołuje działania niepożądane typowe dla azotanów organicznych. Najczęściej obserwowanym efektem jest ból głowy (≥1/10), zwykle łagodny i ustępujący po kilku dniach adaptacji. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występują zaczerwienienie skóry twarzy oraz uczucie gorąca, natomiast rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) mogą pojawić się silne bóle głowy, przemijające osłabienie i zawroty głowy. Bardzo rzadko (<1/10 000) notuje się poważne powikłania naczyniowe, takie jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, omdlenia, odruchowa bradykardia oraz wzrost ciśnienia śródczaszkowego, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej. U pacjentów z jaskrą lub predyspozycją do niej istotne jest monitorowanie ciśnienia śródgałkowego, gdyż jego wzrost występuje rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Ponadto, rzadko obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha) oraz bardzo rzadkie reakcje skórne (wysypka, trądzik różowaty, erytrodermia), które mogą wskazywać na nadwrażliwość i wymagać przerwania terapii.
azotan organiczny, ból brzucha, ból głowy, bradykardia odruchowa, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie śródgałkowe, działanie niepożądane, erytrodermia, glicerolu triazotan, interakcje lekowe, jaskra, niedociśnienie tętnicze, nudność, omdlenie, Pentaerythritol compositum, pentaerytrytylu tetraazotan, trądzik różowaty, uczucie gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zapalenie skóry, zawrót głowy, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ginkofar Extra 240 mg
Preparat Ginkofar Extra zawiera 240 mg kwantyfikowanego suchego wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według System Organ Class (SOC). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego, gdzie ból głowy występuje bardzo często (≥1/10), a zawroty głowy często (≥1/100 do <1/10). Ze strony przewodu pokarmowego często (≥1/100 do <1/10) występują biegunka, bóle brzucha, nudności i wymioty. Działania te zwykle ustępują po odstawieniu leku lub zmniejszeniu dawki. Ze względu na właściwości hamujące agregację płytek krwi, istnieje ryzyko krwawień z oczu, nosa, przewodu pokarmowego oraz naczyń mózgowych, choć częstość tych zdarzeń jest nieznana. Ryzyko krwawień wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpłytkowych lub przeciwzakrzepowych.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, biegunka, ból brzucha, ból głowy, epistaxis, Ginkofar Extra, krwawienie mózgowe, krwawienie z oka, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorzęb japoński, nadwrażliwość, nudności, obrzęk, rumień, świąd, System Organ Class, warfaryna, wstrząs alergiczny, wymioty, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Meprelon 250 mg
Przedawkowanie metyloprednizolonu sodu bursztynianu (Meprelon) jest rzadko opisywane i nie odnotowano jednoznacznych przypadków ostrego zatrucia, co wynika z jego specyficznego profilu toksyczności. Produkt dostępny jest w dawkach 250 mg i 1000 mg, z zawartością metyloprednizolonu odpowiednio 50 mg/ml i 100 mg/ml po rekonstytucji. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić ostre reakcje nadwrażliwości, podobne do innych glikokortykosteroidów, w tym wysypka, świąd, obrzęk oraz w skrajnych przypadkach wstrząs anafilaktyczny, który wymaga natychmiastowego wdrożenia protokołu ratunkowego, w tym podania adrenaliny i tlenoterapii. Należy również monitorować reakcje miejscowe, takie jak ból i zaczerwienienie w miejscu podania.
choroba układu sercowo-naczyniowego, glikokortykosteroid, hipotensja, intubacja, lek przeciwhistaminowy, metyloprednizolon, metyloprednizolon sodu bursztynian, obrzęk, ostra reakcja nadwrażliwości, płynoterapia, postępowanie ratunkowe, reakcja miejscowa, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddychania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Micalcet 90 mg
Cynakalcet, substancja czynna leku Micalcet, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęściej obserwowane są nudności i wymioty o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, często prowadzące do przerwania terapii. Szczególnie istotnym powikłaniem jest hipokalcemia, która może skutkować wydłużeniem odstępu QT, komorowymi zaburzeniami rytmu serca oraz drgawkami, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami neurologicznymi. W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży odnotowano 24,1% częstość występowania hipokalcemii (64,5 na 100 pacjento-lat), w tym przypadek zgonu z powodu ciężkiej hipokalcemii, co podkreśla konieczność ostrożnego stosowania leku w tej grupie. Dodatkowo zgłaszano reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, których częstość nie jest dokładnie określona. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia neurologiczne (drgawki, zawroty głowy, parestezje, ból głowy), zaburzenia sercowo-naczyniowe (nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie), oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (niestrawność, biegunka, ból brzucha, zaparcia).
Zaleca się regularne monitorowanie stężenia wapnia w surowicy, parametrów czynności serca (w tym EKG), oraz objawów ze strony układu nerwowego i przewodu pokarmowego podczas terapii cynakalcetem. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, zwłaszcza hipokalcemii i zaburzeń rytmu serca, wskazane jest rozważenie zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia. U pacjentów z zaburzeniami czynności serca należy zwracać uwagę na możliwe idiosynkratyczne reakcje, takie jak niedociśnienie i nasilenie niewydolności serca. Ze względu na ryzyko poważnych powikłań, stosowanie cynakalcetu u dzieci i młodzieży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Po wprowadzeniu leku do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych w celu ciągłego monitorowania bezpieczeństwa terapii.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, cynakalcet, drgawki, duszność, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, kaszel, niedobór testosteronu, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, parestezje, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcze mięśni, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia czynności serca, zaburzenia rytmu serca, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcia, zawroty głowy, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirtor 15 mg
Mirtor, zawierający mirtazapinę w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które mogą być trudne do odróżnienia od objawów samej depresji. Najczęściej (>5%) obserwuje się senność, uspokojenie, suchość w ustach, zwiększenie masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Istotnym zagrożeniem są ciężkie reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, złuszczające zapalenie skóry, DRESS, pęcherzowe zapalenie skóry oraz rumień wielopostaciowy, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto, podczas terapii mogą nasilać się objawy lęku, bezsenności, a także pojawiać się myśli i zachowania samobójcze. Zmniejszenie dawki niekoniecznie łagodzi objawy sedacji, ale może obniżyć skuteczność przeciwdepresyjną. W przypadku ciężkich działań niepożądanych zwykle konieczne jest odstawienie leku, co prowadzi do poprawy stanu pacjenta.
agranulocytoza, agresja, akatyzja, aspartam, bezsenność, biegunka, depresja, depresja szpiku kostnego, drgawki miokloniczne, dysfagia, dyzartria, eozynofilia, granulocytopenia, hiperkinezja, hipoestezja jamy ustnej, hiponatremia, koszmary senne, lęk, lek przeciwdepresyjny, mania, mirtazapina, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niepokój psychoruchowy, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, somnambulizm, splątanie, suchość w ustach, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zachowanie samobójcze, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Kaspofungina – Przeciwwskazania stosowania
Kaspofungina, lek przeciwgrzybiczy z grupy echinokandyn dostępny w dawkach 50 mg i 70 mg w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (5,2 mg/ml i 7,2 mg/ml po rekonstytucji), ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. W praktyce klinicznej kluczowe jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje uczuleniowe na kaspofunginę lub inne echinokandyny (mikafungina, anidulafungina), ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Objawy nadwrażliwości obejmują reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), objawy ze strony układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk krtani), układu krążenia (spadek ciśnienia, tachykardia) oraz reakcje systemowe (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny).
anidulafungina, echinokandyna, infuzja dożylna, kaspofungina, koncentrat roztworu do infuzji, lek przeciwgrzybiczny, mikafungina, nadwrażliwość, nadwrażliwość na echinokandyny, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja krzyżowa, reakcja uczuleniowa, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Septogard 1,5 mg/ml
Septogard to roztwór do płukania jamy ustnej zawierający benzydaminę chlorowodorek w stężeniu 1,5 mg/ml, co odpowiada 22,5 mg substancji czynnej w dawce 15 ml. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są drętwienie (hipoestezja) i uczucie pieczenia błony śluzowej jamy ustnej, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się poważne reakcje, takie jak skurcz krtani i oskrzeli, manifestujące się trudnościami w oddychaniu, świszczącym oddechem oraz uczuciem ściskania w klatce piersiowej, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się reakcje skórne (świąd, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, wysypka) oraz reakcje alergiczne na metylu parahydroksybenzoesan (E218), które mogą ujawnić się nawet kilka dni po zastosowaniu leku.
benzydaminy chlorowodorek, ból jamy ustnej, hipoestezja, hipoestezja jamy ustnej, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pieczenie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja typu późnego, roztwór do płukania jamy ustnej, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, świąd, tkanka podskórna, układ immunologiczny, układ oddechowy, układ żołądkowo-jelitowy, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Meropenem AptaPharma 1000 mg
Meropenem, antybiotyk karbapenemowy, stosowany jest w leczeniu ciężkich zakażeń, jednak jego bezpieczeństwo u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest słabo udokumentowane. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję, lecz brak kontrolowanych badań u kobiet wymaga ostrożności. Lek należy stosować w ciąży wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, szczególnie unikając podawania w pierwszym trymestrze. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka 2,3%, nudności i wymioty 1,4%), reakcje skórne (wysypka 1,4%, świąd) oraz reakcje w miejscu podania (odczyny zapalne 1,1%, ból). U pacjentek z zaburzoną funkcją nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania, aby uniknąć przedawkowania, gdyż meropenem jest głównie wydalany przez nerki.
anafilaksja, antybiotyk karbapenemowy, biegunka, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, hemodializa, karmienie piersią, leukopenia, małopłytkowość, meropenem, mikroflora jelitowa, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, przedawkowanie, reakcja alergiczna, reakcja skórna, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, trombocytoza, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia krwi, zaburzenia nerek, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia skóry, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie, zakażenie drożdżakowe - Leksykon substancji czynnych
Cytykolina – Działania niepożądane
Cytykolina (CDP-cholina) jest endogennym związkiem kluczowym dla syntezy fosfolipidów błon komórkowych, szczególnie w tkance nerwowej, i znajduje zastosowanie w terapii chorób ośrodkowego układu nerwowego. Profil bezpieczeństwa cytykoliny jest korzystny, a działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej zgłaszane objawy obejmują bóle i zawroty głowy, omamy, zaburzenia hemodynamiczne takie jak nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze, a także nudności, wymioty i sporadycznie biegunkę. Rzadkie reakcje alergiczne manifestują się jako zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, wysypka czy plamica, a także duszność, która może wskazywać na reakcję nadwrażliwości wymagającą natychmiastowego przerwania terapii. Dodatkowo obserwuje się bardzo rzadko dreszcze i obrzęki, które wymagają różnicowania z innymi przyczynami klinicznymi.
biegunka, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroby ośrodkowego układu nerwowego, ciśnienie krwi, cytykolina, dreszcze, duszność, farmakoterapia, farmakovigilance, fosfolipidy błon komórkowych, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, plamica, pokrzywka, preparat cytykoliny, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wyrób medyczny, wysypka, zaburzenia psychiczne, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meropenem Kabi 500 mg
Meropenem Kabi, dostępny w dawkach 500 mg i 1 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawiera meropenem trójwodny i jest stosowany w terapii zakażeń bakteryjnych. Analiza 5026 zastosowań u 4872 pacjentów wykazała, że najczęstsze działania niepożądane to biegunka (2,3%), wysypka (1,4%), nudności i wymioty (1,4%) oraz odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%). W badaniach laboratoryjnych dominowały trombocytoza (1,6%) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (1,5-4,3%). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, z uwzględnieniem potencjalnie zagrażających życiu reakcji, takich jak anafilaksja, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka), drgawki oraz zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna). Zapalenie jelita grubego związane z antybiotykoterapią, często wywołane przez Clostridioides difficile, stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowego odstawienia leku i leczenia celowanego.
agranulocytoza, aminotransferazy, anafilaksja, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, Clostridioides difficile, dehydrogenaza mleczanowa, delirium, drgawki, drożdżyca jamy ustnej, drożdżyca pochwy, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza zasadowa, kreatynina, leukopenia, małopłytkowość, meropenem trójwodny, mocznik, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, odczyn zapalny, osutka krostkowa, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytemia, trombocytoza, wysypka, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita grubego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
Leczenie idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) produktem Pirfenidone Aurovitas powinno być inicjowane i monitorowane przez specjalistę z doświadczeniem w tej dziedzinie. Schemat dawkowania zakłada stopniowe zwiększanie dawki w ciągu 14 dni: od 267 mg trzy razy na dobę (801 mg/dobę) w pierwszym tygodniu, przez 534 mg trzy razy na dobę (1602 mg/dobę) w drugim tygodniu, do dawki podtrzymującej 801 mg trzy razy na dobę (2403 mg/dobę). Lek należy przyjmować z pokarmem, co poprawia tolerancję i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. W przypadku przerwania terapii powyżej 14 dni konieczne jest ponowne wdrożenie schematu dawkowania, natomiast przerwy krótsze niż 14 dni pozwalają na powrót do dawki podtrzymującej bez stopniowego zwiększania. Dawkowanie wymaga modyfikacji w przypadku działań niepożądanych, takich jak objawy ze strony przewodu pokarmowego czy reakcje nadwrażliwości na światło, z zaleceniem zmniejszenia dawki lub czasowego przerwania terapii oraz stopniowego jej wznowienia.
aminotransferazy, bilirubina, ciężka niewydolność nerek, czynność wątroby, dawka podtrzymująca, dializoterapia, działania niepożądane układu pokarmowego, działanie niepożądane, fotowrażliwość, idiopatyczne włóknienie płuc, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, krańcowa niewydolność wątroby, lekarz specjalista, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, pirfenidon, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allegra Telfast 180 180 mg
Feksofenadyny chlorowodorek, substancja czynna leku Allegra Telfast 180, wykazuje profil działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. W badaniach klinicznych u dorosłych częstość występowania działań niepożądanych była zbliżona do placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują zaburzenia układu nerwowego, takie jak bóle głowy, senność i zawroty głowy, oraz zaburzenia żołądka i jelit, w tym nudności. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) występuje zmęczenie. Dodatkowo, częstość nieznana obejmuje nieostre widzenie oraz reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, duszność, uczucie ucisku w klatce piersiowej, a także objawy anafilaksji. Inne działania niepożądane o nieznanej częstości to zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, koszmary senne), tachykardia (>100 uderzeń/min), kołatanie serca, biegunka oraz zmiany skórne (wysypka, pokrzywka, świąd).
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, duszność, feksofenadyny chlorowodorek, kołatanie serca, koszmary senne, nerwowość, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, senność, świąd, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia snu, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Zentiva 800 mg
Darunavir Zentiva 800 mg w postaci tabletek powlekanych, stosowany z rytonawirem lub kobicystatem, wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa, który wymaga uwagi klinicznej. W badaniach klinicznych ponad połowa pacjentów (51,3%) leczonych darunawirem z rytonawirem doświadczyła co najmniej jednego działania niepożądanego podczas średniego czasu terapii wynoszącego 95,3 tygodni. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. W schemacie z kobicystatem, działania niepożądane występowały u 66,5% pacjentów podczas średniego czasu leczenia 58,4 tygodni, z najczęstszymi objawami: biegunką (28%), nudnościami (23%) i wysypką (16%). Ciężkie działania niepożądane przy darunawirze z rytonawirem obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości, zapalenie wątroby oraz gorączkę. W terapii z kobicystatem odnotowano ciężkie działania takie jak cukrzyca, nadwrażliwość na lek oraz zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej.
biegunka, ból głowy, cukrzyca, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dławica piersiowa, drgawki, dyslipidemia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertrójglicerydemia, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, nudności, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, refluks żołądkowo-przełykowy, wydłużenie odcinka QT, wymioty, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie grzybicze, zakażenie oportunistyczne, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z ziela tymianku – Przedawkowanie
Dotychczas w literaturze medycznej nie odnotowano przypadków przedawkowania wyciągu z ziela tymianku (Thymi extractum fluidum), zarówno po celowym, jak i przypadkowym spożyciu. Preparat Sallevia zawierający 110 mg/ml płynnego wyciągu z tymianku zawiera również 3,1% (V/V) etanolu, co może prowadzić do objawów zatrucia alkoholowego przy przedawkowaniu. Główne objawy niepożądane obejmują nasilenie zaburzeń żołądkowo-jelitowych (dyskomfort w nadbrzuszu, nudności, wymioty, biegunka) oraz objawy neurologiczne związane z etanolem, takie jak zawroty głowy, ataksja, zaburzenia świadomości, dyzartria oraz w ciężkich przypadkach depresja ośrodka oddechowego. Reakcje alergiczne mogą wystąpić niezależnie od dawki u osób predysponowanych. Nie określono dokładnych dawek progowych dla objawów przedawkowania wyciągu z tymianku.
ataksja, biegunka, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, częstość oddechów, depresja ośrodka oddechowego, dolegliwość żołądkowa, dyskomfort w nadbrzuszu, dyzartria, działanie niepożądane, leczenie objawowe, nudność, objaw neurologiczny, obrzęk, padaczka, perystaltyka jelit, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, saturacja, śpiączka, stan nawodnienia, stężenie alkoholu we krwi, świąd, tętno, Thymi extractum fluidum, trudność w oddychaniu, wyciąg z ziela tymianku, wymioty, wysypka, zaburzenie chodu, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zaburzenie żołądkowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrucie etanolem, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bronchosol Maxipuren 200 mg
Bronchosol MAXIPUREN to preparat zawierający 200 mg olejku eukaliptusowego z gatunków Eucalyptus globulus, E. polybractea oraz E. smithii w kapsułce dojelitowej. W trakcie stosowania leku obserwuje się działania niepożądane głównie ze strony układu immunologicznego oraz żołądkowo-jelitowego. Reakcje alergiczne o nieznanej częstości występowania mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych po ciężkie reakcje systemowe, wymagające natychmiastowego odstawienia leku i interwencji. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i obejmują nudności, wymioty oraz biegunkę, które mogą być związane z drażniącym działaniem olejku eukaliptusowego na błonę śluzową żołądka. Wymioty i biegunka mogą wymagać przerwania terapii oraz odpowiedniego leczenia objawowego, zwłaszcza w przypadku ryzyka zaburzeń wodno-elektrolitowych.
biegunka, ciężka reakcja systemowa, działanie niepożądane, Eucalyptus globulus, Eucalyptus polybractea, Eucalyptus smithii, glikol propylenowy, kapsułka dojelitowa miękka, klasyfikacja MedDRA, nudności, objaw skórny, olejek eukaliptusowy, podrażnienie błony śluzowej żołądka, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sorbitol, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gynoxin Optima 200 mg
Kapsułki dopochwowe Gynoxin Optima zawierają 200 mg azotanu fentikonazolu i cechują się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym zgodnie z zaleceniami. Ze względu na minimalne wchłanianie substancji czynnej do krwiobiegu, ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych jest znikome. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest łagodne, przemijające pieczenie w obrębie sromu i pochwy, które ustępuje samoistnie. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do reakcji nadwrażliwości, dlatego ważne jest przestrzeganie zalecanego czasu terapii. Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA i obejmują bardzo rzadkie przypadki rumienia, świądu, wysypki oraz nieznaną częstość występowania nadwrażliwości w miejscu podania.
etylu parahydroksybenzoesan, fentikonazol, Gynoxin Optima, kapsułka dopochwowa, MedDRA, nadwrażliwość miejscowa, pieczenie sromu i pochwy, propylu parahydroksybenzoesan sodowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja zapalna, rumień, świąd, wysypka, zaburzenie ogólne, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu rozrodczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etadron 25 mg
Eksemestan w dawce 25 mg/dobę jest generalnie dobrze tolerowany przez pacjentki z rakiem piersi, z odsetkiem przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynoszącym 7,4% w leczeniu uzupełniającym w raku wczesnym oraz 2,8% w raku zaawansowanym. Najczęstsze działania niepożądane obejmują uderzenia gorąca (22% w raku wczesnym, 14% w zaawansowanym), bóle stawów (18%), zmęczenie (16%) oraz nudności (12%). Eksemestan wpływa na układ krwiotwórczy, powodując bardzo często leukopenię i często trombocytopenię, a u około 20% pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi obserwuje się zmniejszenie liczby limfocytów, bez istotnego wzrostu zakażeń wirusowych. Ponadto, lek może wywoływać jadłowstręt, zaburzenia snu (bezsenność u 12,9%), depresję, bóle głowy (13,6%) i zawroty głowy (10%), a także zmiany metaboliczne, takie jak hipercholesterolemia (3,7%) i obniżenie HDL o 7-9% oraz apolipoproteiny A1 o 5-6%.
apolipoproteina A1, bezsenność, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból kostno-mięśniowy, ból stawów, cholestaza, cholesterol HDL, choroba wrzodowa żołądka, depresja, dyspepsja, eksemestan, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, hipercholesterolemia, leukopenia, limfopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, niedokrwienie serca, niewydolność serca, nudności, obrzęk obwodowy, osteoporoza, osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak piersi, świąd, tamoksyfen, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał serca, zawroty głowy, zespół cieśni nadgarstka, złamanie kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mucosolvan 30 mg
Lek Mucosolvan zawierający ambroksolu chlorowodorek w dawce 30 mg może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Reakcje nadwrażliwości ze strony układu immunologicznego występują rzadko, natomiast reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd, mają częstość nieznaną, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności (często), biegunka, wymioty, niestrawność i ból brzucha (niezbyt często), mogą wpływać na komfort pacjenta i przestrzeganie zaleceń terapeutycznych. W obszarze dermatologicznym rzadko obserwuje się wysypkę i pokrzywkę, natomiast ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica, mają częstość nieznaną i stanowią potencjalne zagrożenie życia.
ambroksolu chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, ciężkie działanie niepożądane skórne, niestrawność, nudności, objaw dyspeptyczny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądka i jelit, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclo-Progynova 2 mg (białe), 2 mg + 0,5 mg (jasnobrązowe)
Produkt leczniczy Cyclo-Progynova, zawierający estradiol walerianian (2 mg) oraz norgestrel (0,5 mg), stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęstsze działania (≥1/100 do <1/10) obejmują zmiany masy ciała, bóle głowy oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha i nudności. Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, nastrój depresyjny, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, palpitacje serca, a także objawy skórne (wysypka, świąd, rumień guzowaty, pokrzywka) oraz androgenne (hirsutyzm, trądzik). Dolegliwości ze strony układu rozrodczego i piersi obejmują ból, tkliwość, krwawienia lub plamienia, bolesne miesiączkowanie, wydzielinę z pochwy, zespół napięcia przedmiesiączkowego oraz powiększenie piersi. Ponadto, HTZ zwiększa ryzyko obrzęków, kurczów mięśni i uczucia zmęczenia.
ból brzucha, bolesne miesiączkowanie, choroba pęcherzyka żółciowego, choroba wieńcowa, demencja, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, estradiol walerianian, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie z odstawienia, kurcze mięśni, migrena, nastrój depresyjny, niestrawność, nietolerancja soczewek kontaktowych, norgestrel, nudności, obrzęk, palpitacje serca, pokrzywka, rak błony śluzowej trzonu macicy, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, świąd, tkliwość piersi, trądzik, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, wymioty, wysypka, zaburzenia widzenia, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia hakorośli rozesłanej – Działania niepożądane
Wyciąg z korzenia hakorośli rozesłanej (Harpagophytum procumbens DC, radix) stosowany w preparacie Reumaphyt w dawce 250 mg może wywoływać działania niepożądane obejmujące głównie układ pokarmowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz skórę. Do najczęstszych objawów należą biegunka, nudności, wymioty oraz bóle brzucha, które mogą prowadzić do odwodnienia, zaburzeń wchłaniania i pogorszenia funkcji przewodu pokarmowego, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi schorzeniami. Ze strony układu nerwowego obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy, co zwiększa ryzyko upadków, zaburzeń koncentracji oraz obniżenia jakości życia. Reakcje skórne o podłożu alergicznym, takie jak wysypka, świąd czy pokrzywka, mogą w rzadkich przypadkach eskalować do poważniejszych stanów nadwrażliwości.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, harpagophytum procumbens, interakcje lekowe, interwencja kliniczna, nudności, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, powikłania przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, świąd, tkanka podskórna, układ pokarmowy, wyciąg z korzenia hakorośli rozesłanej, wymioty, wysypka, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wchłaniania, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hascosept smak miętowy 3 mg
Preparat Hascosept smak miętowy w formie pastylek twardych zawiera 3 mg chlorowodorku benzydaminy (odpowiadającego 2,68 mg benzydaminy) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych, takich jak wysypka, pokrzywka, świąd czy obrzęk naczynioruchowy, zwłaszcza u osób z historią nadwrażliwości na benzydaminę. W preparacie znajduje się również 3133,89 mg izomaltu na pastylkę, co wymaga ostrożności u pacjentów uczulonych na tę substancję pomocniczą, gdzie wskazane jest rozważenie alternatywnych form leczenia lub preparatów o innym składzie.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – DIH MAX COMFORT 1000 mg
Stosowanie zmikronizowanej diosminy w dawce 1000 mg (DIH MAX COMFORT) wiąże się z relatywnie rzadkim występowaniem działań niepożądanych, które jednak wymagają uwagi klinicystów. Najczęściej obserwowane reakcje dotyczą układu skórnego i podskórnego, w tym egzemy, wysypki, świądu, pokrzywki oraz łupieżu różowego, klasyfikowanych jako rzadkie. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle żołądka, nudności, niestrawność, wymioty i biegunka, występują u mniej niż 2% pacjentów. Objawy te obejmują m.in. dolegliwości bólowe w nadbrzuszu oraz zwiększoną częstość wypróżnień ze stolcami o luźnej konsystencji.
bezsenność, biegunka, ból głowy, ból żołądka, DIH MAX COMFORT, diosmina zmikronizowana, działanie niepożądane, egzema, łupież różowy, nadwrażliwość, niepokój, niestrawność, nudności, pokrzywka, produkt leczniczy, świąd, trudności w zasypianiu, wymioty, wysypka, zaburzenia neurowegetatywne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Icatibant Universal Farma 30 mg
Icatibant Universal Farma, zawierający 30 mg ikatybantu podawanego podskórnie, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 999 napadów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE) u dorosłych oraz 32 pacjentów pediatrycznych (2-17 lat). Najczęstszym działaniem niepożądanym są reakcje w miejscu wstrzyknięcia, występujące bardzo często (≥1/10), obejmujące m.in. zasinienie, krwiak, pieczenie, rumień, obrzęk, ból i świąd, które zazwyczaj mają charakter łagodny do umiarkowanego i ustępują samoistnie. U dzieci odnotowano również ciężkie reakcje miejscowe, które ustąpiły całkowicie w ciągu 6 godzin. Inne często występujące działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wysypka, rumień, świąd oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (≥1/100 do <1/10), co wymaga monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi schorzeniami wątroby.
ból głowy, drętwienie, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, gorączka, ikatybant, krwiak, niedoczulica, nudności, obrzęk, odczyn w miejscu wstrzyknięcia, pieczenie, podrażnienie skóry, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, przeciwciała przeciwko ikatybantowi, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, roztwór do wstrzykiwań, rumień, świąd, uszkodzenie wątroby, wstrzyknięcie podskórne, wysypka, zasinienie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulvestrant Zentiva 250 mg/5 ml
Fulvestrant Zentiva (250 mg/5 ml) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które różnią się częstością i nasileniem, co wymaga starannego monitorowania podczas terapii. W monoterapii najczęściej obserwuje się odczyny w miejscu podania, astenia, nudności oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna). Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest jako bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10) oraz niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). W terapii skojarzonej z palbocyklibem, na podstawie badania PALOMA3, najczęstsze działania niepożądane to neutropenia, leukopenia, niedokrwistość, zakażenia, zapalenie jamy ustnej, biegunka, małopłytkowość oraz zwiększona aktywność AspAT, z medianą czasu ekspozycji na fulwestrant wynoszącą 11,2 miesiąca. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko neutropenii stopnia ≥3 oraz żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, które wymagają intensywnego nadzoru klinicznego.
astenia, biegunka, ból mięśniowo-szkieletowy, ból pleców, ból stawów, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, jadłowstręt, kandydoza pochwy, krwiak w miejscu podania, krwotok z pochwy, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nasilone łzawienie, nerwoból, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, odczyn w miejscu podania, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, receptor hormonalny, stężenie bilirubiny, suchość oka, uderzenie gorąca, upławy, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie, zakażenie dróg moczowych, zakrzepica żylna, zapalenie jamy ustnej, zapalenie nerwu kulszowego, zapalenie wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Butamirat – Działania niepożądane
Butamirat jest lekiem przeciwkaszlowym o działaniu ośrodkowym, stosowanym w wielu preparatach takich jak Atussan, Maxipulmon, Natussic, Sinecod, Supremin, Toselix forte czy Tussicalin. Profil bezpieczeństwa butamiratu jest korzystny, a działania niepożądane występują stosunkowo rzadko. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (senność rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000; zawroty głowy niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100 lub rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), układu pokarmowego (nudności i biegunka rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000) oraz skóry i tkanki podskórnej (pokrzywka rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000; wysypka niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Objawy te mają zazwyczaj łagodny przebieg i ustępują samoistnie lub po modyfikacji dawkowania.
biegunka, butamirat, cytrynian butamiratu, działanie niepożądane, działanie ośrodkowe, lek przeciwkaszlowy, MedDRA, Medical Dictionary for Regulatory Activities, nadwrażliwość, nudności, odruch kaszlowy, odwodnienie, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, senność, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg
Tussifortin, zawierający 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku w formie pastylek twardych, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najczęściej obserwowanych należą rzadkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak wymioty i rozstrój żołądkowo-jelitowy, które mogą prowadzić do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych oraz dyskomfortu brzusznego. W zakresie ośrodkowego układu nerwowego odnotowano rzadkie przypadki senności, zawrotów głowy, pobudzenia, drgawek oraz dezorientacji, z których drgawki i dezorientacja stanowią poważne zagrożenie, szczególnie u pacjentów geriatrycznych. Bardzo rzadko może wystąpić depresja oddechowa, stanowiąca bezpośrednie zagrożenie życia i wymagająca natychmiastowej interwencji. Rzadkie reakcje skórne, w tym wysypka, mogą wskazywać na nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze leku.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, działanie niepożądane, kontrola glikemii, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja cukrów, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent geriatryczny, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie skóry, reakcja skórna, rozstrój żołądkowo-jelitowy, senność, Tussifortin, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia poznawcze, zaburzenia wchłaniania, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Wapnia fosforomleczan – Działania niepożądane
Wapnia fosforomleczan, stosowany w suplementacji wapnia, m.in. w preparacie Multi-Sanostol w dawce 50 mg/10 ml, wykazuje dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach klinicznych i obserwacjach porejestracyjnych nie odnotowano specyficznych działań niepożądanych poza bardzo rzadkimi przypadkami reakcji alergicznych, takich jak wysypka, świąd czy obrzęk. W przypadku pojawienia się objawów nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania preparatu i konsultacja lekarska. Inne działania niepożądane nie zostały zgłoszone, co potwierdza dobrą tolerancję substancji w dawkach terapeutycznych.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, czynnik ryzyka, dane kliniczne, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, działanie niepożądane, objawy alergii, obrzęk, obserwacja porejestracyjna, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, suplementacja wapnia, świąd, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wapnia fosforomleczan, wysypka, zakres terapeutyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atosiban EVER Pharma 37,5 mg/5 ml
Atosiban EVER Pharma (37,5 mg/5 ml) jest antagonistą receptorów oksytocynowych stosowanym w położnictwie, którego profil bezpieczeństwa został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych. Działania niepożądane wystąpiły u 48% pacjentek, z przewagą objawów o umiarkowanym nasileniu. Najczęściej obserwowano nudności (14%), a także bóle głowy, zawroty głowy, wymioty i reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Inne działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, hiperglikemia, tachykardia, niedociśnienie, świąd, wysypka, krwotok maciczny czy atonia macicy, występowały niezbyt często. U noworodków nie stwierdzono specyficznych działań niepożądanych, a obserwowane objawy mieściły się w zakresie normy i były porównywalne z grupami placebo lub beta-mimetyków.
antagonista kanału wapniowego, atonia macicy, atosiban, atozyban, beta-mimetyki, bezsenność, ból głowy, ciąża mnoga, ciśnienie tętnicze, duszność, farmakovigilance, gorączka, hiperglikemia, koncentrat do sporządzania roztworu, krwotok maciczny, lek przeciwwymiotny, niedociśnienie, nudności, obrzęk płuc, parametry życiowe, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, świąd, tachykardia, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia oddechowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Famprydyna – Działania niepożądane
Famprydyna, stosowana w terapii zaburzeń chodu u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych wynikających z jej mechanizmu jako bloker kanałów potasowych. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest zakażenie układu moczowego, występujące u około 12% pacjentów. Inne często zgłaszane objawy to zaburzenia neurologiczne, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia równowagi, parestezje, drżenie oraz zaburzenia psychiczne – bezsenność i lęk. Napady drgawkowe, choć niezbyt częste, stanowią poważne ryzyko związane z obniżeniem progu drgawkowego. Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego obejmują kołatanie serca (często), tachykardię i hipotensję (niezbyt często), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu krążenia. Ponadto często występują objawy ze strony układu oddechowego (duszność, ból gardłowo-krtaniowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia, dyspepsja).
anafilaksja, astenia, bezsenność, bloker kanału potasowego, ból gardłowo-krtaniowy, ból głowy, ból pleców, ciężka reakcja nadwrażliwości, drżenie, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, dyspepsja, famprydyna, grypa, hipotensja, kołatanie serca, lęk, napad drgawkowy, neuralgia nerwu trójdzielnego, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stwardnienie rozsiane, tachykardia, układowy zawrót głowy, wymioty, wysypka, zaburzenie równowagi, zakażenie układu moczowego, zakażenie wirusowe, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zaparcie, zawrót głowy