Działania niepożądane
Meropenem Kabi 500 mg
Meropenem Kabi, dostępny w dawkach 500 mg i 1 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawiera meropenem trójwodny i jest stosowany w terapii zakażeń bakteryjnych. Analiza 5026 zastosowań u 4872 pacjentów wykazała, że najczęstsze działania niepożądane to biegunka (2,3%), wysypka (1,4%), nudności i wymioty (1,4%) oraz odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%). W badaniach laboratoryjnych dominowały trombocytoza (1,6%) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (1,5-4,3%). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, z uwzględnieniem potencjalnie zagrażających życiu reakcji, takich jak anafilaksja, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka), drgawki oraz zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna). Zapalenie jelita grubego związane z antybiotykoterapią, często wywołane przez Clostridioides difficile, stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowego odstawienia leku i leczenia celowanego.
- Działania niepożądane leku Meropenem Kabi
- Profil bezpieczeństwa meropenemu
- Szczegółowa charakterystyka działań niepożądanych
- Niebezpieczeństwa związane z działaniami niepożądanymi
- Specyficzne grupy pacjentów
- Tabela działań niepożądanych
- Monitorowanie działań niepożądanych
- Postępowanie w przypadku wystąpienia działań niepożądanych
- Kolejne rozdziały
- bakteriemia
- ciężkie zapalenie płuc
- neutropenia i gorączka
- ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- powikłane zakażenie dróg moczowych
- powikłane zakażenie jamy brzusznej
- powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich
- zakażenie płuc i oskrzeli w przebiegu mukowiscydozy
- zakażenie poporodowe
- zakażenie śródporodowe
Działania niepożądane leku Meropenem Kabi
Meropenem Kabi (500 mg lub 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji) zawiera substancję czynną meropenem w postaci meropenemu trójwodnego. Podczas stosowania tego antybiotyku mogą wystąpić różnorodne działania niepożądane, których znajomość jest niezbędna w praktyce klinicznej 1.
Profil bezpieczeństwa meropenemu
Analiza danych obejmująca 5026 zastosowań meropenemu u 4872 pacjentów wykazała, że do najczęściej raportowanych działań niepożądanych związanych z podaniem tego leku należą: biegunka (2,3%), wysypka (1,4%), nudności i wymioty (1,4%) oraz odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%). W zakresie nieprawidłowości laboratoryjnych dominują trombocytoza (1,6%) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (1,5-4,3%) 2.
Szczegółowa charakterystyka działań niepożądanych
Działania niepożądane meropenemu zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Przyjęto następującą klasyfikację częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) lub częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) 3.
Niebezpieczeństwa związane z działaniami niepożądanymi
Wśród działań niepożądanych meropenemu szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak:
- Reakcje anafilaktyczne – mogą manifestować się jako obrzęk naczynioruchowy, wymagają natychmiastowego przerwania podawania leku i wdrożenia odpowiedniego postępowania 4
- Ciężkie reakcje skórne – w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz rumień wielopostaciowy, stanowią stany zagrożenia życia wymagające natychmiastowej interwencji 5
- Drgawki – jako potencjalne powikłanie neurologiczne, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami OUN 6
- Zaburzenia hematologiczne – agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, które mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka infekcji lub krwawień 7
- Zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem antybiotyku – potencjalnie ciężkie powikłanie antybiotykoterapii 8
Specyficzne grupy pacjentów
W przypadku stosowania meropenemu u dzieci powyżej 3-go miesiąca życia, na podstawie dostępnych, choć ograniczonych danych, nie stwierdzono zwiększonego ryzyka występowania działań niepożądanych w porównaniu z populacją dorosłych. Obserwowane działania niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa u pacjentów dorosłych 9.
Tabela działań niepożądanych
| Klasyfikacja układów i narządów | Częstość | Działanie niepożądane | Opis i znaczenie kliniczne |
|---|---|---|---|
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | Niezbyt często | Drożdżyca jamy ustnej i pochwy | Wtórne zakażenie grzybicze wynikające z zaburzenia mikroflory |
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Często | Trombocytemia | Zwiększona liczba płytek krwi, może zwiększać ryzyko zakrzepowe |
| Niezbyt często | Agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, neutropenia, leukopenia, eozynofilia | Zaburzenia składu morfotycznego krwi, mogące prowadzić do zwiększonej podatności na infekcje lub krwawienia | |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Niezbyt często | Anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy | Potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości wymagające natychmiastowej interwencji |
| Zaburzenia psychiczne | Rzadko | Delirium | Zaburzenia świadomości z dezorientacją i pobudzeniem |
| Zaburzenia układu nerwowego | Często | Ból głowy | Najczęstsze neurologiczne działanie niepożądane |
| Niezbyt często | Parestezje | Zaburzenia czucia (mrowienie, drętwienie) | |
| Rzadko | Drgawki | Poważne powikłanie neurologiczne, szczególnie u predysponowanych pacjentów | |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Często | Biegunka, ból brzucha, wymioty, nudności | Najczęstsze działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego |
| Niezbyt często | Zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem antybiotyku | Może być spowodowane przez Clostridioides difficile, potencjalnie ciężkie powikłanie | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Często | Zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi | Biochemiczne wykładniki zaburzeń funkcji wątroby, zazwyczaj przemijające |
| Niezbyt często | Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi | Może wskazywać na zaburzenia wydzielania żółci lub hemolizę | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Często | Wysypka, świąd | Najczęstsze skórne objawy reakcji nadwrażliwości |
| Niezbyt często | Toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, pokrzywka | Ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne wymagające natychmiastowego przerwania leczenia | |
| Nieznana | Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa | Rzadkie, poważne reakcje skórne z towarzyszącymi objawami ogólnoustrojowymi | |
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | Niezbyt często | Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi | Wykładniki przemijającego upośledzenia funkcji nerek |
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Często | Stan zapalny, ból | Typowe objawy reakcji miejscowej |
| Niezbyt często | Zakrzepowe zapalenie żył, ból w miejscu podania | Miejscowe powikłania związane z dożylnym podaniem leku |
Monitorowanie działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych 10.
Postępowanie w przypadku wystąpienia działań niepożądanych
W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne czy drgawki, należy natychmiast przerwać podawanie meropenemu i zastosować odpowiednie leczenie. W przypadku reakcji nadwrażliwości konieczne jest leczenie objawowe oraz monitorowanie funkcji życiowych. Przy wystąpieniu poważnych zaburzeń hematologicznych niezbędne może być monitorowanie parametrów morfologii krwi. Zapalenie jelita grubego związane z antybiotykoterapią wymaga odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia przeciwko Clostridioides difficile 11.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania