wysypka
Wysypka to niespecyficzna zmiana skórna manifestująca się jako obszar skóry z widocznymi zmianami w kolorze, teksturze lub uwypukleniu. Może przybierać różne formy: od płaskich zmian rumieniowych, przez grudki, pęcherzyki, aż po zmiany złuszczające. Najczęstsze przyczyny to infekcje (wirusowe, bakteryjne, grzybicze), reakcje alergiczne, choroby autoimmunologiczne oraz zaburzenia metaboliczne.
Diagnostyka wysypki wymaga dokładnego badania klinicznego z uwzględnieniem jej morfologii, lokalizacji, rozległości oraz towarzyszących objawów ogólnoustrojowych. W przypadkach niejednoznacznych pomocne mogą być badania laboratoryjne (morfologia, markery stanu zapalnego, testy alergiczne), obrazowe lub biopsja skóry z badaniem histopatologicznym.
Leczenie wysypki zależy od przyczyny wywołującej. Może obejmować stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych lub ogólnoustrojowych kortykosteroidów, antybiotyków, leków przeciwwirusowych lub przeciwgrzybiczych. W przypadku wysypek związanych z chorobami autoimmunologicznymi konieczne może być wdrożenie leczenia immunomodulującego lub immunosupresyjnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Aminoplasmal B. Braun 10% –
Podczas stosowania roztworu do infuzji Aminoplasmal B. Braun 10% obserwuje się działania niepożądane typowe dla żywienia pozajelitowego, szczególnie w początkowym etapie terapii. Reakcje alergiczne o nieznanej częstości mogą manifestować się wysypką, świądem, pokrzywką, obrzękiem czy dusznością. Ze strony układu pokarmowego niezbyt często występują nudności i wymioty, które mogą wynikać z podrażnienia przewodu pokarmowego lub samego procesu żywienia pozajelitowego. Ponadto, niezbyt często zgłaszane są objawy ogólne takie jak ból głowy, dreszcze oraz gorączka, które mogą być związane z reakcją na infuzję lub techniką podania preparatu.
ból głowy, dreszcze, duszność, gorączka, infuzja roztworu, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nudność, obrzęk, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, roztwór aminokwasów, świąd, terapia żywieniowa, układ pokarmowy, wymioty, wysypka, zaburzenie ogólne w miejscu podania, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tantum Verde 1,5 mg/ml
Lek Tantum Verde (1,5 mg/ml, roztwór do płukania jamy ustnej i gardła) zawierający benzydaminy chlorowodorek wykazuje przede wszystkim miejscowe działania niepożądane, które występują bardzo rzadko (<1/10 000) lub o nieznanej częstości. Do najczęstszych objawów należą uczucie pieczenia błony śluzowej jamy ustnej, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, reakcje nadwrażliwości (wysypka, obrzęk, świąd, duszność), zaburzenia czucia, drętwienie, zawroty i bóle głowy oraz wysypka skórna. Objawy te mają charakter przemijający i zazwyczaj ustępują samoistnie, a w przypadku działań miejscowych zaleca się rozcieńczenie preparatu. Systemowe działania niepożądane są bardzo rzadkie ze względu na niskie wchłanianie benzydaminy do krążenia ogólnego.
benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, drętwienie, duszność, działanie miejscowo znieczulające, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, krążenie systemowe, nudności i wymioty, obrzęk, pieczenie błony śluzowej, płukanie jamy ustnej, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, świąd, Tantum Verde, wysypka, zaburzenie czucia, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Chlorek dekwaliniowy – Działania niepożądane
Chlorek dekwaliniowy, substancja czynna w preparacie Fluomizin (tabletki dopochwowe 10 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o częstości ≥1/100 do <1/10, obejmujących głównie zakażenia i stany zapalne układu rozrodczego, takie jak kandydoza pochwy, bakteryjne zapalenie pochwy, zapalenie sromu i pochwy oraz zapalenie pęcherza moczowego. Często obserwuje się również objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy), pokarmowego (nudności) oraz liczne zaburzenia miejscowe w obrębie narządów płciowych, w tym upławy, świąd, pieczenie, krwotok z pochwy, ból, owrzodzenia i macerację nabłonka pochwy, krwawienia z macicy, zaczerwienienie i suchość pochwy. Ponadto, często występują reakcje alergiczne o charakterze dermatologicznym i ogólnoustrojowym, takie jak pokrzywka, rumień, wykwity, obrzęk, wysypka, świąd oraz gorączka.
bakteryjne zapalenie pochwy, ból głowy, ból pochwy, cefalalgia, chlorek dekwaliniowy, dermatofitoza, gorączka, grzybicze zakażenie skóry, kandydoza pochwy, krwawienie maciczne, krwotok z pochwy, nadkażenie, nudności, obrzęk, owrzodzenie nabłonka pochwy, pieczenie sromu i pochwy, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, suchość pochwy, świąd, świąd sromu i pochwy, tabletka dopochwowa, upławy, wykwit skórny, wysypka, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie sromu, zapalenie sromu i pochwy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eupirin 300 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA) w dawce 300 mg, stosowany w leku Eupirin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują zaburzenia hematologiczne, immunologiczne, neurologiczne, sercowo-naczyniowe, gastroenterologiczne, hepatologiczne oraz nefrologiczne. Najczęściej obserwuje się małopłytkowość, niedokrwistość z niedoboru żelaza (w wyniku przewlekłych mikrokrwawień z przewodu pokarmowego), wydłużenie czasu krwawienia i czasu protrombinowego, a także reakcje nadwrażliwości skórne i ogólnoustrojowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko owrzodzenia żołądka, które występuje u około 15% pacjentów przy długotrwałym stosowaniu ASA, oraz na możliwość wystąpienia niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują szumy uszne, zaburzenia słuchu i zawroty głowy, natomiast układ sercowo-naczyniowy może reagować niewydolnością serca i nadciśnieniem tętniczym.
agranulocytoza, aminotransferaza, białkomocz, bilirubina, ból brzucha, brak łaknienia, choroba wrzodowa, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, eozynopenia, fosfataza alkaliczna, gorączka reumatyczna, hemostaza, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątrobowych, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, perforacja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia słuchu, zawroty głowy, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Działania niepożądane
Poliowirus inaktywowany, stosowany w szczepionkach przeciw poliomyelitis, takich jak Infanrix-IPV, zawiera antygeny trzech typów wirusa: typ 1 (szczep Mahoney) – 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 8 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 32 jednostki antygenu D. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych od ponad 2200 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk), gorączka ≥ 38°C (bardzo często), utrata apetytu, senność, ból głowy (szczególnie u dzieci 6-13 lat), nietypowy płacz, drażliwość i niepokój. Po szczepieniach uzupełniających wzrasta częstość reakcji miejscowych i gorączki. Szczególną uwagę zwraca rozległy obrzęk kończyny (średnica > 50 mm) występujący u 13-25% dzieci po 4. i 5. dawce, który ustępuje samoistnie w ciągu około 4 dni. Rzadziej występują powiększenie węzłów chłonnych, alergiczne zapalenie skóry, wysypka, świąd, pokrzywka oraz zapalenie oskrzeli i kaszel.
alergiczne zapalenie skóry, antygen D, bezdech, biegunka, choroba Heinego-Medina, drgawki, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, gorączka, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, Infanrix-IPV, nudności, obrzęk kończyny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, płytka krwi, pokrzywka, poliomyelitis, poliowirus, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, szczepionka skojarzona, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zapalenie oskrzeli, zapaść - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba kawasakiego – Epidemiologia
Choroba Kawasakiego (KD) jest ostrym zapaleniem naczyń, które najczęściej dotyka dzieci poniżej 5. roku życia i stanowi główną przyczynę nabytych chorób serca w krajach rozwiniętych. Epidemiologia KD wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne i etniczne, z najwyższą zachorowalnością w Azji Północno-Wschodniej, zwłaszcza w Japonii (264-330,2/100 000 dzieci <5 lat), Korei Południowej (105-134,4/100 000), Chinach (7,06-55,1/100 000) oraz na Tajwanie (54,9/100 000). W krajach zachodnich, takich jak USA i Kanada, zachorowalność wynosi odpowiednio około 25 i 11,3-14,7 przypadków na 100 000 dzieci <5 lat, a w Europie 5-10/100 000. Choroba wykazuje sezonowość, z dwoma szczytami w Japonii (styczeń i czerwiec/lipiec) oraz przewagą zimowo-wiosenną w USA i Europie. Etiologia pozostaje niejasna, choć sugeruje się udział czynników genetycznych i zakaźnych, zwłaszcza wirusów oddechowych (RSV, HMPV), co potwierdza spadek zachorowalności podczas pandemii COVID-19. Diagnostyka opiera się na kryteriach klinicznych, a około 31% przypadków może mieć postać niepełną lub atypową, co utrudnia rozpoznanie i wpływa na rzeczywistą ocenę epidemiologiczną.
choroba Kawasakiego, choroba zakaźna, COVID-19, dożylna immunoglobulina, gorączka, immunoglobulina, infekcja wirusowa, limfadenopatia szyjna, nabyta choroba serca, obrzęk dłoni, obrzęk stopy, ostry zespół wieńcowy, przekrwienie spojówki, SARS-CoV-2, tętniak tętnicy wieńcowej, tętnica wieńcowa, uszkodzenie tętnicy wieńcowej, wirus RSV, wysypka, zapalenie naczyń, zapalenie tętnicy wieńcowej, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
żelatyna – Działania niepożądane
Żelatyna stosowana w roztworach do infuzji, takich jak Gelaspan i Geloplasma, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, z których najistotniejsze są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i anafilaktoidalne. Reakcje te mogą mieć nasilenie od łagodnych objawów skórnych (np. uogólniony rumień, pokrzywka) po ciężkie stany zagrażające życiu, takie jak wstrząs anafilaktyczny z objawami niedociśnienia (skurczowe ciśnienie krwi < 90 mmHg), sinicą, spadkiem saturacji tlenem (SaO2 ≤ 92%) oraz zaburzeniami neurologicznymi. Szczególnie narażeni są pacjenci z nadwrażliwością na galaktozo-α-1,3-galaktozę (alfa-gal) oraz alergią na czerwone mięso i podroby. W przypadku wystąpienia objawów reakcji anafilaktycznej należy natychmiast przerwać infuzję i wdrożyć odpowiednie leczenie, w tym podanie adrenaliny, leków przeciwhistaminowych i kortykosteroidów oraz monitorowanie drożności dróg oddechowych.
alergia na czerwone mięso, aPTT, białko osocza, ból brzucha, bradykardia, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, dreszcze, duszność, gorączka, hematokryt, hemodylucja, nadwrażliwość na alfa-gal, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk okołooczodołowy, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień uogólniony, saturacja tlenu, sinica, splątanie, stan przedomdleniowy, świąd, świst krtaniowy, świszczący oddech, tachykardia, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie neurologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loratan 10 mg
Lek Loratan zawiera loratadynę w dawce 10 mg i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, klasyfikowane zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego i obejmują ból głowy, nerwowość, senność oraz zmęczenie, które występują u 1-10% pacjentów (≥1/100 do <1/10). Senność i zmęczenie mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Bezsenność występuje u 0,1-1% pacjentów (≥1/1000 do <1/100), a zawroty głowy bardzo rzadko (<1/10 000). W zakresie układu pokarmowego niezbyt często (1-10 na 1000 pacjentów) obserwuje się zwiększenie apetytu, a bardzo rzadko (<1/10 000) nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej i zapalenie błony śluzowej żołądka. Zaburzenia czynności wątroby oraz reakcje anafilaktyczne, wysypka, łysienie, tachykardia i kołatanie serca występują bardzo rzadko (<1/10 000), co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami wątroby i układu sercowo-naczyniowego.
bezsenność, ból głowy, działanie niepożądane, farmakoterapia, kołatanie serca, loratadyna, Loratan, łysienie, MedDRA, nerwowość, nudność, reakcja anafilaktyczna, senność, suchość jamy ustnej, tachykardia, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawrót głowy, zmęczenie, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała - Leksykon chorób i schorzeń
Półpasiec – Epidemiologia
Półpasiec (herpes zoster, HZ) jest wynikiem reaktywacji wirusa ospy wietrznej i półpaśca (VZV), z częstością występowania od 1,2 do 3,4 przypadków na 1000 osobolat u młodszych osób, a u pacjentów powyżej 65. roku życia wzrasta do 3,9-11,8 na 1000 osobolat. Ryzyko zachorowania w ciągu życia wynosi około 25-30%, zwiększając się do 50% u osób powyżej 80 lat. Głównym czynnikiem ryzyka jest wiek, a także immunosupresja, która zwiększa ryzyko zachorowania nawet 20-100-krotnie. Powikłania występują u 13-26% pacjentów, z neuralgią popółpaścową (PHN) jako najczęstszym powikłaniem, szczególnie u osób starszych (częstość PHN u osób 70-79 lat wynosi 235 na 100 000). Hospitalizacje dotyczą 1-4% chorych, a zgony są rzadkie, z częstością 0,017-0,465 na 100 000 osobolat, głównie u osób starszych i immunosupresyjnych. Epidemiologia półpaśca wykazuje regionalne różnice, z częstością 3-5 przypadków na 1000 osobolat w Ameryce Północnej, Europie i regionie Azji i Pacyfiku, a dane z Azji Południowo-Wschodniej, Ameryki Łacińskiej i Afryki są ograniczone.
ból neuropatyczny, choroba autoimmunologiczna, choroba nowotworowa, cukrzyca, HIV, hospitalizacja, immunosupresja, lek immunosupresyjny, nadzór epidemiologiczny, narodowy program szczepień, neuralgia popółpaścowa, obniżona odporność, odporność komórkowa, osobolata, półpasiec, przeszczep komórek macierzystych szpiku kostnego, reaktywacja wirusa, rekombinowana szczepionka przeciwko półpaścowi, szczepienie przeciwko ospie wietrznej, szczepienie przeciwko półpaścowi, szczepionka Shingrix, układ krwiotwórczy, wirus ospy wietrznej i półpaśca, wysypka, żywy atenuowany wirus - Leksykon substancji czynnych
Sylimaryna – Działania niepożądane
Sylimaryna, aktywny składnik wyciągu z ostropestu plamistego, jest stosowana głównie w terapii chorób wątroby i charakteryzuje się ogólnie dobrym profilem bezpieczeństwa. Dominującą grupą działań niepożądanych są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym efekt przeczyszczający występujący sporadycznie (Lagosa), nasilający się przy dużych dawkach (Silimax) oraz luźny stolec klasyfikowany jako bardzo rzadki u preparatu Legalon 140. Inne objawy obejmują suchość w jamie ustnej, nudności, rozstrój i podrażnienie żołądka oraz biegunkę (częstość nieznana dla SanoHepatic i Sylifar). Reakcje nadwrażliwości, takie jak zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka, świąd, a także anafilaksja i astma, są rzadkie lub bardzo rzadkie (Legalon 140). Duszność jako objaw ze strony układu oddechowego również występuje bardzo rzadko. Ból głowy jest zgłaszany, ale częstość jego występowania pozostaje nieznana.
anafilaksja, astma, biegunka, ból głowy, choroba wątroby, choroba wrzodowa, duszność, efekt przeczyszczający, luźny stolec, nudności, ostropest plamisty, podrażnienie żołądka, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, przewlekła choroba wątroby, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, refluks żołądkowo-przełykowy, rozstrój żołądka, suchość w jamie ustnej, świąd, układ oddechowy, wysypka, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Meaxin 400 mg
Przedawkowanie imatynibu (Meaxin) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, objawiające się szerokim spektrum symptomów zależnych od dawki. W dawkach 1200-1600 mg/dobę dominują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), zmiany skórne (wysypka, rumień, obrzęk) oraz hematologiczne (trombocytopenia, pancytopenia). Przy dawkach 1800-3200 mg/dobę pojawiają się dodatkowo objawy mięśniowe (bóle, skurcze mięśni) i zaburzenia biochemiczne (wzrost fosfokinazy kreatyny, bilirubiny). Ekstremalne dawki 6400-10 000 mg mogą powodować ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych oraz wzrost aktywności transaminaz. U dzieci (3 lata) odnotowano objawy po dawkach 400 mg (zaburzenia żołądkowo-jelitowe, utrata apetytu) i 980 mg (leukopenia, biegunka). Monitorowanie parametrów życiowych, funkcji wątroby, nerek oraz obrazu morfologicznego krwi jest kluczowe w diagnostyce i ocenie stanu pacjenta.
aktywność transaminaz, białe krwinki, biegunka, elementy morfotyczne krwi, fosfokinaza kreatynowa, funkcja wątroby, granulocyty obojętnochłonne, imatynib, leczenie objawowe, leukopenia, Meaxin, morfologia krwi, nawadnianie dożylne, neutropenia, obrzęk twarzy, pancytopenia, parametry życiowe, płytki krwi, preparaty krwiopochodne, rumień, stężenie bilirubiny, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, utrata apetytu, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany hematologiczne, zmiany skórne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aflavic Max 1000 mg
Produkt leczniczy Aflavic Max zawiera 1000 mg zmikronizowanej diosminy w formie tabletek i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego i występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), obejmując biegunkę, niestrawność, nudności oraz wymioty, które mają zwykle charakter przejściowy. Zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, ból głowy i złe samopoczucie, również występują rzadko i zazwyczaj ustępują bez interwencji. Reakcje skórne, w tym wysypka, świąd i pokrzywka, mają nieokreśloną częstość występowania i mogą wskazywać na nadwrażliwość na składniki preparatu, co wymaga rozważenia odstawienia leku i konsultacji lekarskiej.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, ból głowy, diosmina, dyskomfort w nadbrzuszu, dyskomfort w żołądku, działanie niepożądane, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadwrażliwość, niestrawność, nudności, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja skórna, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmiana skórna - Leksykon substancji czynnych
Beta-escyna – Działania niepożądane
Beta-escyna, stosowana zarówno doustnie (np. Reparil tabletki dojelitowe 20 mg), jak i miejscowo (np. Reparil Gel N zawierający 10 mg beta-escyny i 50 mg salicylanu dietyloaminy na gram), wykazuje różnorodny profil działań niepożądanych zależny od drogi podania. Doustne preparaty mogą wywoływać bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje nadwrażliwości immunologicznej, takie jak pokrzywka, oraz niezbyt częste (≥1/1 000 do <1/100) zaburzenia przewodu pokarmowego manifestujące się dyskomfortem i dolegliwościami trawiennymi. W przypadku preparatów miejscowych dominują bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie, wysypka, rumień, zapalenie i złuszczanie skóry oraz pokrzywka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych z salicylanami w preparatach miejscowych, zwłaszcza przy aplikacji na duże powierzchnie skóry, które mogą prowadzić do zaburzeń czynności wątroby, nerek, układu pokarmowego, reakcji nadwrażliwości oraz objawów astmatycznych.
astma, beta-escyna, ból brzucha, dermatoza, dysfunkcja przewodu pokarmowego, dyspepsja, działanie ogólnoustrojowe, hepatotoksyczność, nefrotoksyczność, nudności, pharmacovigilance, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, salicylan dietyloaminy, tabletka dojelitowa, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie skóry, złuszczanie skóry - Leksykon substancji czynnych
Boraks – Przedawkowanie
Boraks, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Aphtin (200 mg/g roztwór do jamy ustnej), Gargarin (1,74 g boraksu w 5 g proszku do płukania gardła) oraz maści Neo-Tormentil, Tormentiol i Tormexal forte (1 g boraksu w 100 g maści), może powodować poważne objawy przedawkowania. Klinicznie obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (brak łaknienia, wymioty, biegunki), neurologiczne (splątanie, drgawki, bóle głowy), dermatologiczne (wysypki, łysienie, intensywne złuszczanie skóry, zapalenie skóry) oraz hematologiczne (niedokrwistość). Szczególnie preparaty do stosowania w jamie ustnej niosą większe ryzyko toksyczności ze względu na wyższe stężenia boraksu i potencjalną absorpcję. Długotrwałe lub nadmierne stosowanie może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń neurologicznych wymagających pilnej interwencji.
biegunka, błona bębenkowa, ból głowy, boraks, brak łaknienia, dezorientacja, drgawki, leczenie objawowe, łysienie, morfologia krwi, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, preparat leczniczy miejscowy, splątanie, stan zapalny skóry, stężenie hemoglobiny, utrata przytomności, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaczerwienienie skóry, zapalenie skóry, złuszczanie skóry, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Althyxin 100 mcg
Lewotyroksyna sodowa zawarta w leku Althyxin, dostępna w dawkach od 25 do 200 mikrogramów, może wywoływać działania niepożądane typowe dla tyreotoksykozy, zwłaszcza przy szybkim zwiększaniu dawki. Objawy te obejmują zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), tachykardię, kołatanie serca, bóle głowy, rzekomy guz mózgu (pseudotumor cerebri), osłabienie mięśni, kurcze mięśni, zaburzenia termoregulacji (uderzenia gorąca, gorączka), wymioty, biegunkę, zaburzenia miesiączkowania, drżenia, niepokój ruchowy, bezsenność, nadmierne pocenie się, zmniejszenie masy ciała, a także reakcje alergiczne skórne i oddechowe, takie jak obrzęk naczynioruchowy, wysypka i pokrzywka. Częstość występowania tych działań nie jest dokładnie znana. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe odstawienie leku, a następnie ostrożne wznowienie terapii.
bezsenność, ból głowy, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, dławica piersiowa, dolegliwość dławicowa, drżenie, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna, migotanie przedsionków, nadczynność gruczołu tarczycy, nadmierne pocenie, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, pseudotumor cerebri, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, tyreotoksykoza, uderzenie gorąca, wysypka, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Glistnik – Przeciwwskazania stosowania
Chelidonium majus (glistnik jaskółcze ziele) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Iberogast, i wykazuje potencjalną hepatotoksyczność. Przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na glistnik lub inne składniki preparatu oraz istniejące choroby wątroby, w tym przewlekłe zapalenie, marskość, autoimmunologiczne schorzenia, stłuszczenie czy przebyty uraz wątroby. Konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu hepatologicznego przed zaleceniem preparatu. Ponadto, łączenie glistnika z lekami o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym (np. tetracykliny, makrolidy, ketokonazol, niesteroidowe leki przeciwzapalne w dużych dawkach, statyny, metotreksat, paracetamol w dużych dawkach) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia uszkodzenia wątroby.
alkoholizm, antybiotyk, autoimmunologiczna choroba wątroby, ból w prawym podżebrzu, choroba wątroby, ciąża, etanol, glistnik jaskółcze ziele, hepatopatia, hepatotoksyczność, Iberogast, interakcja lekowa, karmienie piersią, ketokonazol, lek hepatotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, makrolid, marskość wątroby, metotreksat, nadwrażliwość na substancje, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk, padaczka, paracetamol, przewlekłe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, statyna, stłuszczenie wątroby, świąd, tetracyklina, trudność w oddychaniu, wysypka, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Desloratadyna Doppelherz 5 mg
Desloratadyna w dawce 5 mg, stosowana w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi występującymi u około 3% pacjentów częściej niż placebo. Najczęstsze objawy to zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz ból głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, co jest porównywalne z 6,9% w grupie placebo. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, arytmia, bradykardia) oraz objawy neurologiczne (omamy, drgawki). Hepatotoksyczność manifestuje się bardzo rzadko, ale wymaga monitorowania enzymów wątrobowych i bilirubiny, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, antagonista receptora histaminowego, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Diosmektyt – Działania niepożądane
Diosmektyt, substancja czynna preparatu Smecta, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaparcia, które występują u około 7% dorosłych oraz 1% dzieci. Zaparcia manifestują się trudnościami w defekacji, twardym stolcem i rzadszymi wypróżnieniami, a ich przedłużenie może prowadzić do powikłań takich jak impakcja kałowa czy niedrożność przewodu pokarmowego. W przypadku wystąpienia zaparć zaleca się przerwanie terapii, a jeśli kontynuacja jest konieczna, stosowanie zmniejszonych dawek diosmektytu. Ponadto, diosmektyt może wywoływać reakcje skórne o różnym nasileniu, w tym wysypkę (częstość 0,1–1%), pokrzywkę (0,01–0,1%), świąd oraz obrzęk naczynioruchowy o częstości nieznanej, który stanowi potencjalne zagrożenie życia ze względu na ryzyko zajęcia dróg oddechowych.
bąbel pokrzywkowy, badanie kliniczne, ból brzucha, diosmektyt, działanie niepożądane, górne drogi oddechowe, impakcja kałowa, klasyfikacja układów i narządów, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lek zapierający, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, pacjent dorosły, pokrzywka, populacja pediatryczna, przerwanie terapii, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja systemowa, Smecta, substancja czynna, świąd, terapia, twardy stolec, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wzdęcia, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dolgit Gel 50 mg/g
Dolgit Gel zawiera ibuprofen w stężeniu 50 mg/g i jest stosowany miejscowo w formie żelu wodno-alkoholowego. Pomimo ograniczonego wchłaniania ogólnoustrojowego, preparat może wywoływać działania niepożądane, choć zdarzają się one bardzo rzadko (<1/10 000). Do najpoważniejszych należą reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne (martwica naskórka, rumień wielopostaciowy), zaburzenia oddechowe u pacjentów z astmą oraz niewydolność nerek u osób z istniejącymi chorobami nerek. Reakcje miejscowe, takie jak zaczerwienienie czy mrowienie, zwykle ustępują po odstawieniu leku. Występuje także ryzyko fotosensytyzacji o nieznanej częstości. Zaleca się przerwanie terapii w przypadku wystąpienia objawów niepożądanych i wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego.
aplikacja miejscowa leku, astma, ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, choroba pęcherzowa skóry, duszność, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, martwica naskórka, mrowienie, nadwrażliwość na NLPZ, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczyniowy, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, wchłanianie ogólnoustrojowe, wstrząs, wysypka, zaczerwienienie, żel wodno-alkoholowy - Leksykon substancji czynnych
Czerwone drzewo sandałowe – Działania niepożądane
Czerwone drzewo sandałowe (Pterocarpus santalinus L., lignum) jest składnikiem produktu leczniczego Padma 28 Formuła, występującym w dawce 30 mg na kapsułkę. Produkt ten jest wieloskładnikową formulacją ziołową, a działania niepożądane opisane w charakterystyce dotyczą całej mieszanki, nie zaś wyłącznie czerwonego drzewa sandałowego. Zgodnie z klasyfikacją MedDRA, działania niepożądane występujące niezbyt często (częstość 1/1000 do <1/100) obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak niestrawność, nudności, zgaga i biegunka, oraz reakcje skórne, w tym wysypkę i świąd. Objawy te zwykle mają łagodny lub umiarkowany przebieg, jednak wymagają konsultacji lekarskiej, zwłaszcza w przypadku nasilenia lub utrzymywania się dolegliwości. Zaleca się monitorowanie i zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmaceutycznego.
biegunka, czerwone drzewo sandałowe, działanie niepożądane, interakcje lekowe, monitorowanie bezpieczeństwa, niestrawność, nudności, odwodnienie, Pterocarpus santalinus, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, świąd, terminologia MedDRA, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skóry, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mildronate 500 mg
Meldonium w dawce 500 mg dwuwodnego meldonium stosowany w kapsułkach twardych wykazuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, które wymagają monitorowania w celu oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje alergiczne (rumień, wysypka, świąd, obrzęk) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort w nadbrzuszu, nudności, wymioty i gorzki smak w jamie ustnej, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. W układzie nerwowym często zgłaszany jest ból głowy, natomiast pobudzenie psychoruchowe i eozynofilia występują z nieznaną częstością. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwowano tachykardię (>100 uderzeń/min) oraz niedociśnienie tętnicze, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
białkomocz, ból głowy, dyskomfort żołądkowy, eozynofilia, gorzki smak w ustach, meldonium dwuwodne, Mildronate, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk, ogólne osłabienie, pobudzenie, reakcja alergiczna, rumień, świąd, tachykardia, układ immunologiczny, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ naczyniowy, układ nerwowy, wałeczki ziarniste, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie dyspeptyczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zmiana nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fortiven Gel 1000 j.m./g
Fortiven Gel to preparat miejscowy zawierający 1000 j.m. heparyny sodowej na gram żelu, stosowany w terapii miejscowej. Podczas długotrwałego stosowania mogą wystąpić działania niepożądane o charakterze skórnych reakcji alergicznych, takich jak zaczerwienienie, świąd, wysypka, pieczenie, rumień oraz stany zapalne skóry. Objawy te wynikają z miejscowego przekrwienia, reakcji zapalnej oraz odpowiedzi immunologicznej na składniki leku i substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy oraz parabeny (metylu i propylu parahydroksybenzoesan). Częstość występowania tych działań niepożądanych nie jest określona na podstawie dostępnych danych.
alergia skórna, diagnostyka alergologiczna, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, heparyna sodowa, histamina, lek przeciwhistaminowy, metylu parahydroksybenzoesan, miejscowe przekrwienie, nadwrażliwość, obrzęk, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skóry, reakcja zapalna, rumień, świąd, wysypka, zaczerwienienie skóry, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adartrel 0,25 mg
Adartrel, zawierający ropinirol w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg oraz 2 mg, jest stosowany w leczeniu zespołu niespokojnych nóg oraz choroby Parkinsona. W badaniach klinicznych najczęstszymi działaniami niepożądanymi były nudności (około 30% pacjentów), wymioty, ból brzucha, zmęczenie, omdlenia, senność oraz zawroty głowy. Działania te występowały głównie na początku terapii lub podczas zwiększania dawki i miały charakter łagodny do umiarkowanego. Rzadziej obserwowano niedociśnienie ortostatyczne, czkawkę, splątanie, omamy oraz augmentację objawów zespołu niespokojnych nóg. W leczeniu choroby Parkinsona przy dawkach do 24 mg/dobę pojawiały się również dyskinezy, obrzęki obwodowe oraz zwiększone libido. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano dodatkowo reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychotyczne, agresję, manię oraz zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczna skłonność do hazardu i kompulsywne zachowania.
antagonista dopaminy, apatia, augmentacja, ból brzucha, chlorowodorek, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, domperydon, dyskineza, efekt z odbicia, enzym wątrobowy, lek przeciwwymiotny, majaczenie, mania, monoterapia, nadmierna senność, nagły napad snu, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepokój, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odczyn wątrobowy, omam, omdlenie, paranoja, patologiczna skłonność do hazardu, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, splątanie, spontaniczna erekcja, świąd, tabletka powlekana, terapia skojarzona, urojenie, wymioty, wysypka, zaburzenie kontroli impulsów, zawrót głowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darifenacin Aristo 7,5 mg
Daryfenacyna, dostępna w preparacie Darifenacin Aristo w dawkach 7,5 mg i 15 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antagonistów receptorów muskarynowych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są suchość w jamie ustnej (20,2% przy 7,5 mg, 35% przy 15 mg, 18,7% po dostosowaniu dawki) oraz zaparcia (14,8% przy 7,5 mg, 21% przy 15 mg, 20,9% po dostosowaniu dawki), z wyraźną zależnością od dawki. Pomimo ich częstego występowania, działania te rzadko prowadzą do przerwania terapii (0-0,9% dla suchości w jamie ustnej i 0,6-2,2% dla zaparć). Inne zgłaszane działania niepożądane obejmują bóle głowy, zespół suchego oka, suchość nosa, a także rzadziej zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu czy nadciśnienie tętnicze. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany, a ich częstość zmniejsza się podczas kontynuacji leczenia do 6 miesięcy.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antagonista receptora muskarynowego, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból pęcherza, choroba pęcherzyka żółciowego, daryfenacyna, duszność, halucynacja, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nastrój depresyjny, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, reakcja nadwrażliwości, sucha skóra, suchość jamy ustnej, suchość nosa, świąd, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wysypka, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaburzenia myślenia, zaburzenia smaku, zakażenie dróg moczowych, zamazane widzenie, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie pochwy, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, zmienność nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vertix 16 mg
W trakcie badań klinicznych kontrolowanych placebo preparatu Vertix, zawierającego betahistynę dichlorowodorek w dawkach 8 mg i 16 mg, najczęściej obserwowano działania niepożądane z układu żołądkowo-jelitowego oraz nerwowego. Do najczęstszych należały nudności oraz dyspepsja, występujące z częstością od ≥1/100 do <1/10, a także bóle głowy o podobnej częstości. Poza tym, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano dodatkowe działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, gazy oraz zmiany skórne, w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę, wysypkę i świąd, które mogą mieć potencjalnie poważny przebieg kliniczny.
anafilaksja, badanie kontrolowane placebo, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyspepsja, działanie niepożądane, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dessette Forte 30 mcg + 150 mcg
Dessette Forte, zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 150 µg dezogestrelu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zakrzepicy żył i tętnic oraz zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał serca, udar mózgu, przemijający napad niedokrwienny, zakrzepica żylna i zatorowość płucna. W początkowym okresie terapii mogą wystąpić zmiany w charakterystyce krwawień z pochwy, obejmujące zmiany częstości, nasilenia i czasu trwania krwawienia. Interakcje z lekami indukującymi enzymy wątrobowe mogą prowadzić do krwawień międzymiesiączkowych i obniżenia skuteczności antykoncepcyjnej, co zwiększa ryzyko nieplanowanej ciąży.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból piersi, dezogestrel, etynyloestradiol, indukcja enzymów wątrobowych, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z pochwy, migrena, nastrój depresyjny, nietolerancja soczewek kontaktowych, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, powiększenie piersi, przemijający napad niedokrwienny, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, tkliwość piersi, udar mózgu, wydzielina z piersi, wydzielina z pochwy, wymioty, wysypka, zaburzenie krwawienia miesiączkowego, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów w organizmie, zawał serca, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, zmniejszenie popędu seksualnego, zwiększenie popędu seksualnego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cisatracurium Accord 5 mg/ml
Cisatracurium Accord, jako niedepolaryzujący środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, wykazuje umiarkowany profil działań niepożądanych typowy dla tej klasy leków. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bradykardia oraz hipotensja, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia serca lub niestabilnością hemodynamiczną. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) mogą pojawić się skurcz oskrzeli, wysypka oraz zaczerwienienie skóry, które mogą wskazywać na reakcje histaminowe, mimo że cisatracurium charakteryzuje się minimalnym uwalnianiem histaminy. Bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny stanowią potencjalne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. W trakcie stosowania leku należy monitorować parametry sercowo-naczyniowe oraz oddechowe, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego i sercowo-naczyniowego.
bradykardia, cisatrakurium, hipotensja, kortykosteroid, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, miopatia, niedepolaryzujący środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, obniżenie ciśnienia tętniczego, osłabienie siły mięśniowej, parametr hemodynamiczny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, trudność w oddychaniu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie przewodzenia, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bals Sulphur żel
Żel BALS SULPHUR zawiera 96,5 g 2,1% wody chlorkowo-sodowej (solanki) siarczkowej, jodkowej w 100 g preparatu, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Produkt nie powinien być aplikowany na uszkodzoną skórę, gdyż przerwanie ciągłości naskórka może prowadzić do zwiększonej absorpcji składników aktywnych, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i reakcji miejscowych. Przeciwwskazaniem jest również nadwrażliwość na składniki preparatu, zwłaszcza na związki siarki i jodu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego, a stan skóry w miejscu aplikacji powinien być oceniony pod kątem braku uszkodzeń, stanu zapalnego i infekcji.
absorpcja składników aktywnych, działanie niepożądane, infekcja, integralność skóry, przerwanie ciągłości naskórka, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja niepożądana, solanka siarczkowa jodkowa, stan zapalny, świąd, uczulenie na składniki preparatu, uszkodzenie skóry, woda chlorkowo-sodowa, wysypka, związki jodu, związki siarki - Leksykon chorób i schorzeń
Różyczka – Epidemiologia
Różyczka, wywoływana przez wirusa z rodziny Togaviridae, jest chorobą wirusową przenoszoną głównie drogą kropelkową, z okresem inkubacji średnio 17 dni (zakres 12-23 dni). Przed wprowadzeniem szczepień, zapadalność w USA wynosiła 58/100 000, a podczas epidemii 1962-1965 odnotowano 12,5 mln przypadków, skutkujących 20 000 przypadkami zespołu różyczki wrodzonej (CRS), 11 000 poronień i 2 100 zgonów noworodków. Obecnie, dzięki szczepieniom, różyczka została wyeliminowana endemicznie w wielu krajach, m.in. w USA (od 2004 r.) i regionie Ameryk (2015 r.), jednak nadal występuje w Azji, Afryce i na Bliskim Wschodzie, gdzie rocznie rodzi się około 100 000 dzieci z CRS. Diagnostyka opiera się na wykrywaniu przeciwciał IgM, wzroście miana IgG lub wykryciu RNA wirusa metodą RT-PCR, a potwierdzenie laboratoryjne jest kluczowe ze względu na możliwość fałszywych wyników w regionach wolnych od choroby. Nadzór epidemiologiczny obejmuje obowiązkowe zgłaszanie przypadków, śledzenie kontaktów i analizę danych, co jest niezbędne do szybkiego wykrywania ognisk i monitorowania eliminacji.
droga kropelkowa, nadzór epidemiologiczny, odporność stadna, okres inkubacji, okres zakaźności, potwierdzenie laboratoryjne, przeciwciała IgG, przeciwciała IgM, przypadek potwierdzony laboratoryjnie, reakcja krzyżowa, różyczka endemiczna, RT-PCR, sezonowość zachorowań, śledzenie kontaktów, szczepionka MMR, szczepionka monowalentna, transmisja wirusa, typowanie molekularne, uszkodzenie płodu, wada wrodzona, wirus różyczki, wydzielina z dróg oddechowych, wysypka, wyszczepialność populacji, zespół różyczki wrodzonej - Leksykon substancji czynnych
Kwiat lipy – Działania niepożądane
Kwiat lipy (Tilia cordata i/lub Tilia platyphyllos) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w zastosowaniach leczniczych, zwłaszcza w monopreparatach, gdzie nie odnotowano działań niepożądanych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Pojedynczy przypadek zawodowego uczulenia kontaktowego wskazuje na możliwość reakcji nadwrażliwości u osób z ekspozycją zawodową lub predyspozycjami alergicznymi. Preparaty złożone, takie jak syrop Pyrosal (zawierający kwiat lipy i inne surowce roślinne), mogą wywoływać reakcje alergiczne o nieznanej częstości oraz nudności, szczególnie u pacjentów z nietolerancją sacharozy. W preparacie łączonym z lipą, bzem czarnym, wierzba i dziewanną nie zaobserwowano działań niepożądanych, jednak kora wierzby może indukować odczyny uczuleniowe. Czynniki ryzyka obejmują wcześniejsze alergie na lipowate, nadwrażliwość na składniki preparatów złożonych, nietolerancję sacharozy oraz ekspozycję zawodową na surowiec roślinny.
biegunka, ból brzucha, duszność, kora wierzby, kwiat lipy, lek przeciwhistaminowy, monitorowanie bezpieczeństwa, niestrawność, nietolerancja sacharozy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn uczuleniowy, pokrzywka, Pyrosal, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, uczulenie kontaktowe, wymioty, wysypka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flixotide Dysk 250 mcg/dawkę inh.
Flixotide Dysk, zawierający flutykazon propionian w dawkach 50 μg, 100 μg, 250 μg lub 500 μg na dawkę inhalacyjną, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w szczególności laktozę jednowodną. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje na glikokortykosteroidy wziewne oraz potencjalną nadwrażliwość krzyżową. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy skurcz oskrzeli, należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne.
alergia na laktozę, astma oskrzelowa, Flixotide Dysk, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, świąd, test alergiczny, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aporoza 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Aporoza, wykazuje profil bezpieczeństwa zależny od dawki, z większym ryzykiem działań niepożądanych przy dawce 40 mg. Działania niepożądane są przeważnie łagodne i przemijające, a mniej niż 4% pacjentów przerywa terapię z tego powodu. Najczęściej obserwuje się bóle mięśniowe, zapalenie mięśni, rabdomiolizę oraz podwyższenie aktywności kinazy kreatynowej (CK), szczególnie przy dawkach powyżej 20 mg. Wzrost CK powyżej 5 × GGN wymaga przerwania leczenia. Częstość występowania proteinurii, głównie kanalikowej, jest dawkozależna: poniżej 1% przy 10-20 mg i do 3% przy 40 mg, jednak białkomocz zwykle ustępuje samoistnie i nie predysponuje do przewlekłej choroby nerek. Ponadto, rozuwastatyna może powodować podwyższenie aminotransferaz wątrobowych, które jest zwykle łagodne i przemijające, a ciężkie hepatotoksyczne reakcje są rzadkie.
aminotransferaza wątrobowa, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca, działanie niepożądane, ginekomastia, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, martwicze autoimmunologiczne zapalenie mięśni, miastenia, miastenia oczna, miopatia, miotoksyczność, neuropatia obwodowa, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, trombocytopenia, utrata pamięci, wysypka, zaburzenie snu, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ziele wierzbownicy 2 g/sasz.
Produkt leczniczy Ziele Wierzbownicy, zawierający 2,0 g ziela wierzbówki kiprzycy (Epilobium angustifolium L.) w saszetce, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną. Przed zaleceniem preparatu konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na wierzbówkę kiprzycę lub inne rośliny z rodziny wiesiołkowatych (Onagraceae). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), oddechowe (duszność, kaszel, skurcz oskrzeli) oraz ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), a w cięższych przypadkach obrzęk naczynioruchowy lub reakcję anafilaktyczną.
alergia, biegunka, ból brzucha, duszność, krzyżowa reakcja alergiczna, nadwrażliwość na substancję czynną, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja układu oddechowego, reakcja układu pokarmowego, skurcz oskrzeli, świąd, wierzbówka kiprzyca, wysypka, wywiad alergiczny, wywiad alergologiczny, wywiad atopowy, zaczerwienienie, ziele wierzbówki kiprzycy, ziele wierzbownicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atirabo 60 mg
Profil bezpieczeństwa tikagreloru, substancji czynnej leku Atirabo, został szczegółowo oceniony w dwóch dużych badaniach fazy 3 – PLATO i PEGASUS, obejmujących ponad 39 000 pacjentów. W badaniu PLATO odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 7,4% dla tikagreloru vs. 5,4% dla klopidogrelu, natomiast w PEGASUS przerwania terapii w grupie tikagreloru 60 mg + ASA sięgały 16,1% w porównaniu do 8,5% w monoterapii ASA. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwawienia (występujące u ≥1/10 pacjentów) oraz duszność, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Krwawienia obejmują różne układy: oddechowy (krwioplucie, epistaxis), przewód pokarmowy (wymioty krwawe, smoliste stolce), OUN (krwotok śródczaszkowy), układ moczowy (krwiomocz) oraz skórę (wybroczyny, siniaki). Dodatkowo obserwowano często hiperurykemię, a rzadziej dną moczanową, reakcje nadwrażliwości, bradyarytmię, blok AV oraz niedociśnienie.
biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, choroba wrzodowa, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, klopidogrel, krwawienie, krwiomocz, krwioplucie, krwotok do oka, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, podwyższony poziom kreatyniny, powikłanie krwotoczne, smolisty stolec, splątanie, świąd, tikagrelor, wybroczyna, wysypka, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – ACC optima 600 mg
Acetylocysteina, substancja czynna leku ACC optima, wykazuje profil działań niepożądanych sklasyfikowanych według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do najczęstszych działań należą reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, pokrzywka) oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej). Rzadziej obserwuje się duszność i skurcz oskrzeli, co jest szczególnie istotne u pacjentów z astmą oskrzelową. Bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania to wstrząs anafilaktyczny oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, dysfagia, gorączka, krwotok, lek przeciwzakrzepowy, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, wysypka, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Claritine 10 mg
Loratadyna (Claritine 10 mg) jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji, stosowanym w terapii alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. W dawce 10 mg/dobę wykazuje minimalne działanie sedatywne (senność u 1,2% pacjentów), co stanowi przewagę nad lekami pierwszej generacji. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u około 2% pacjentów, najczęściej obejmując ból głowy (0,6%), zwiększenie apetytu (0,5%), bezsenność (0,1%), zmęczenie, suchość w jamie ustnej oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Profil bezpieczeństwa u dzieci (2-12 lat) różni się nieco, z wyższą częstością bólu głowy (2,7%) i nerwowości (2,3%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bezsenność, ból głowy, Claritine, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, drgawki, enzym wątrobowy, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, łysienie, nerwowość, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, objawy alergiczne, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, senność, suchość jamy ustnej, tachykardia, właściwość uspokajająca, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acard 75 mg
Kwas acetylosalicylowy w dawce 75 mg (lek Acard) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego, manifestując się zgagą, nudnościami, wymiotami oraz bólami brzucha (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się stany zapalne żołądka i jelit oraz chorobę wrzodową, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak krwotoki i perforacje. Zaburzenia czynności wątroby, objawiające się podwyższeniem aminotransferaz, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Objawy przedawkowania obejmują zawroty głowy i szumy uszne. Kwas acetylosalicylowy wpływa na hemostazę, zwiększając ryzyko krwawień różnego typu, w tym krwotoków okołooperacyjnych, krwiaków, epistaxis, krwawień z dróg moczowo-płciowych oraz dziąseł, a także rzadkich, ale potencjalnie zagrażających życiu krwotoków z przewodu pokarmowego i mózgowych, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym.
astma, choroba wrzodowa, hemostaza, hipoglikemia, krwawienie dziąseł, krwawienie z dróg moczowo-płciowych, krwawienie z nosa, krwiak, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hemostatyczny, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, odczyn skórny, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny żołądka, świąd, szumy uszne, tabletka dojelitowa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gensulin R 100 j.m./ml
Gensulin R, zawierający insulinę ludzką rozpuszczalną w stężeniu 100 j.m./ml, jest stosowany w terapii cukrzycy, jednak jego użycie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęstszym powikłaniem jest hipoglikemia, której objawy obejmują pocenie, drżenie rąk, bladość powłok, zaburzenia widzenia i utratę przytomności; w ciężkich przypadkach wymaga natychmiastowego podania glukozy lub glukagonu. Reakcje alergiczne dzielą się na miejscowe (rumień, obrzęk, świąd, częstość ≥1/100 do <1/10) oraz ogólnoustrojowe, bardzo rzadkie (<1/10 000), które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, takie jak lipodystrofia (≥1/1 000 do <1/100) i amyloidoza skórna (częstość nieznana), które wpływają na wchłanianie insuliny i wymagają systematycznej zmiany miejsc iniekcji.
amyloidoza skórna, ciężka hipoglikemia, cukrzyca, drgawki, drżenie rąk, duszność, dysfagia, glukagon, hipoglikemia, insulina ludzka rozpuszczalna, insulinoterapia, krosty, leczenie przeciwwstrząsowe, lek przeciwhistaminowy, lipodystrofia, miejscowa reakcja alergiczna, obrzęk, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, pokrzywka, przyrost masy ciała, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rumień, spadek ciśnienia tętniczego, splątanie, świąd, świszczący oddech, tachykardia, utrata przytomności, wysypka, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zanik tkanki tłuszczowej, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Valdix Forte 355 mg
Valdix Forte to preparat zawierający 355 mg wyciągu wodno-alkoholowego z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) w formie tabletek powlekanych, z ekstraktem w proporcji 3-4:1, przygotowanym przy użyciu 60% etanolu jako rozpuszczalnika. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania tego leku jest nadwrażliwość na wyciąg z korzenia kozłka lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), objawy ze strony układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli) oraz w skrajnych przypadkach reakcje anafilaktyczne, co wymaga bezwzględnego odrzucenia terapii Valdix Forte u pacjentów z historią takich reakcji.
charakterystyka produktu leczniczego, duszność, etanol, korzeń kozłka, kozłek lekarski, lek ziołowy, nadwrażliwość, pokrzywka, przetwory z korzenia kozłka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, suplement diety, świąd, tabletki powlekane, układ oddechowy, Valdix Forte, Valeriana officinalis, Valerianaceae, wyciąg wodno-alkoholowy, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibandronic Acid Viatris 150 mg
Kwas ibandronowy, stosowany w leczeniu osteoporozy u kobiet po menopauzie w dawce 150 mg raz na miesiąc lub 2,5 mg dziennie, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1251 pacjentów. Całkowity odsetek działań niepożądanych wynosił 22,7% po roku i 25% po dwóch latach terapii. Najczęściej obserwowanymi objawami były bóle stawów oraz objawy grypopodobne, które miały charakter przejściowy i łagodny do umiarkowanego. Wśród poważnych działań niepożądanych odnotowano reakcje anafilaktyczne, atypowe złamania kości udowej, martwicę kości szczęki i/lub żuchwy, podrażnienie przewodu pokarmowego oraz zapalenie oka. Szczególną uwagę należy zwrócić na martwicę kości szczęki, występującą głównie u pacjentów onkologicznych, oraz na ryzyko reakcji anafilaktycznych po podaniu dożylnym, które w niektórych przypadkach zakończyły się zgonem.
astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, dysfagia, hipokalcemia, kurcze mięśni, kwas ibandronowy, martwica kości szczęki, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osteoporoza pomenopauzalna, pęcherzowe zapalenie skóry, podrażnienie przewodu pokarmowego, pokrzywka, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, sztywność mięśni, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie dwunastnicy, zapalenie nadtwardówki, zapalenie oka, zapalenie przełyku, zapalenie twardówki, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości udowej, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concor Cor 5 5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Concor Cor, jest selektywnym beta-adrenolitykiem, który może wywoływać różnorodne działania niepożądane, szczególnie w układzie sercowo-naczyniowym. Bradykardia występuje bardzo często u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, a niezbyt często u osób z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową. Pogorszenie niewydolności serca obserwuje się często u chorych z przewlekłą niewydolnością serca. Często występują również objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), zawroty i bóle głowy, uczucie zimna lub drętwienia kończyn oraz niedociśnienie, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca. Astenia i zmęczenie są częste u tej grupy pacjentów. Niezbyt często obserwuje się skurcz oskrzeli u osób z astmą lub POChP, osłabienie mięśni, kurcze mięśni, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia snu i depresję. Rzadko występują podwyższone stężenia triglicerydów, wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), omdlenia, reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, zaburzenia erekcji, koszmary senne i omamy.
alergiczny nieżyt nosa, aminotransferazy, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol, ból głowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, drętwienie kończyn, enzymy wątrobowe, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, triglicerydy, wymioty, wysypka, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół suchego oka, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Normeg 250 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Normeg, jest pochodną pirolidonu stosowaną w terapii padaczki. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na lewetyracetam, inne pochodne pirolidonu lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), reakcje układowe (trudności w oddychaniu, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej) oraz reakcje anafilaktyczne (spadek ciśnienia tętniczego, utrata przytomności, wstrząs). Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, które różnią się jedynie kolorem i rozmiarem, a nie przeciwwskazaniami.
lewetyracetam, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, pochodna pirolidonu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, reakcja uczuleniowa, reakcja układowa, spadek ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, tabletka powlekana, terapia przeciwpadaczkowa, trudności w oddychaniu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Erdomed Muko 225 mg
Erdomed Muko zawiera 225 mg erdosteiny i może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu, głównie dotyczące układu pokarmowego, nerwowego, skóry oraz ogólnego samopoczucia. W badaniach klinicznych na około 1520 pacjentach częstość i nasilenie działań niepożądanych nie różniły się od placebo. Najczęstsze objawy obejmują ból w nadbrzuszu, nudności, ból głowy oraz dyskomfort żołądkowy, z częstością występowania od często (≥1/100 do <1/10) do niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej obserwowano zaparcia, biegunkę, suchość jamy ustnej, zawroty głowy, zaburzenia smaku, wysypkę i pokrzywkę.