wysypka
Wysypka to niespecyficzna zmiana skórna manifestująca się jako obszar skóry z widocznymi zmianami w kolorze, teksturze lub uwypukleniu. Może przybierać różne formy: od płaskich zmian rumieniowych, przez grudki, pęcherzyki, aż po zmiany złuszczające. Najczęstsze przyczyny to infekcje (wirusowe, bakteryjne, grzybicze), reakcje alergiczne, choroby autoimmunologiczne oraz zaburzenia metaboliczne.
Diagnostyka wysypki wymaga dokładnego badania klinicznego z uwzględnieniem jej morfologii, lokalizacji, rozległości oraz towarzyszących objawów ogólnoustrojowych. W przypadkach niejednoznacznych pomocne mogą być badania laboratoryjne (morfologia, markery stanu zapalnego, testy alergiczne), obrazowe lub biopsja skóry z badaniem histopatologicznym.
Leczenie wysypki zależy od przyczyny wywołującej. Może obejmować stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych lub ogólnoustrojowych kortykosteroidów, antybiotyków, leków przeciwwirusowych lub przeciwgrzybiczych. W przypadku wysypek związanych z chorobami autoimmunologicznymi konieczne może być wdrożenie leczenia immunomodulującego lub immunosupresyjnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Duphaston 10 mg
Dydrogesteron w dawce 10 mg, stosowany w monoterapii, najczęściej powoduje działania niepożądane takie jak migreny, bóle głowy, nudności, zaburzenia miesiączkowania oraz bolesność i tkliwość piersi, co potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących 3483 pacjentki. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów narządowych i częstości występowania zgodnie z terminologią MedDRA, gdzie najczęstsze to zaburzenia układu nerwowego (migreny, bóle głowy), żołądka i jelit (nudności, wymioty) oraz układu rozrodczego (zaburzenia miesiączkowania, bolesność piersi). Rzadziej obserwowano reakcje nadwrażliwości, zaburzenia czynności wątroby, niedokrwistość hemolityczną oraz obrzęk naczynioruchowy, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczna reakcja skórna, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, choroba niedokrwienna serca, dydrogesteron, działanie niepożądane, krwotok maciczny, migrena, niedokrwistość hemolityczna, nieregularna miesiączka, nowotwór hormonozależny, nudność, obfite krwawienie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk piersi, oponiak, pokrzywka, rak błony śluzowej macicy, rak jajnika, rak piersi, reakcja nadwrażliwości, rozrost błony śluzowej macicy, skąpa miesiączka, świąd, terapia skojarzona, terminologia MedDRA, tkliwość piersi, udar niedokrwienny mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Espumisan 100 mg/ml 100 mg/ml
Espumisan w postaci kropli doustnych (emulsja) zawiera 100 mg symetykonu w 1 ml i jest stosowany w celu redukcji napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazu w przewodzie pokarmowym. Produkt ma postać mlecznobiałej emulsji o niskiej lepkości, która może ulegać stopniowemu żółknięciu podczas przechowywania. Monitorowanie bezpieczeństwa stosowania wykazało występowanie działań niepożądanych o nieznanej częstości, głównie reakcji nadwrażliwości skórnych, takich jak pokrzywka, wysypka, rumień, świąd oraz alergiczne zapalenie skóry. Objawy te mogą manifestować się różnorodnie i wymagają uważnej obserwacji podczas terapii.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Scopolan 10 mg
Produkt leczniczy Scopolan w postaci czopków zawiera 10 mg hioscyny butylobromku i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według systemu MedDRA. Najczęściej obserwuje się zaburzenia skóry i tkanki podskórnej (rumień, pieczenie, świąd, wysypka, pokrzywka) oraz zaburzenia żołądka i jelit (suchość w jamie ustnej, zaparcia) z częstością niezbyt częstą (1/1000 do <1/100). Tachykardia i hipotensja również występują niezbyt często, natomiast rzadko obserwuje się anurię oraz zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, mydriasis). Reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny mają częstość nieznaną, stanowiąc poważne zagrożenie dla życia.
anuria, działanie antycholinergiczne, hioscyna butylobromek, hipotensja, mięsień gładki, mydriasis, niewyraźne widzenie, perystaltyka jelit, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, receptor muskarynowy, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie akomodacji, zaburzenie widzenia, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Phlebodia 600 mg
Phlebodia 600 mg (diosmina) wykazuje profil działań niepożądanych głównie ze strony przewodu pokarmowego, z częstością występowania od 0,1% do 10%. Najczęściej obserwuje się niespecyficzne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle żołądka, wzdęcia, biegunka, niestrawność oraz mdłości (częstość niezbyt często: 0,1-1%), a wymioty występują rzadko (0,01-0,1%). Objawy te zazwyczaj mają łagodny przebieg i rzadko wymagają przerwania terapii. Reakcje alergiczne skórne, takie jak wysypka grudkowo-plamista, świąd, pokrzywka oraz obrzęk naczynioruchowy, mają nieokreśloną częstość, jednak ze względu na potencjalne zagrożenie życia, szczególnie obrzęk naczynioruchowy wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból żołądka, czerwień koszenilowa, diosmina, działanie niepożądane, farmakoterapia, mdłości, MedDRA, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki podskórnej, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, wysypka grudkowo-plamista, wzdęcia, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluconazole Aurobindo 50 mg
Flukonazol, substancja czynna leku Fluconazole Aurobindo, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥ 1/10) to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty, podwyższone aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej) oraz wysypka. Szczególnie istotne są potencjalnie ciężkie powikłania, takie jak uszkodzenia wątroby (niewydolność, martwica, zapalenie), ciężkie reakcje skórne (martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa) oraz zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT. Rzadkie, ale poważne są także reakcje anafilaktyczne oraz zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, neutropenia). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z wyjątkiem leczenia kandydozy narządów płciowych.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, drgawki, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, leukopenia, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwica wątroby, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, senność, świąd, terapia przeciwgrzybicza, torsade de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, wysypka polekowa, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levirox 100 mcg
Levirox, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 25 do 150 µg, może wywoływać działania niepożądane, szczególnie przy przekroczeniu indywidualnej tolerancji lub szybkim zwiększaniu dawki na początku terapii. Objawy te często naśladują nadczynność tarczycy i obejmują szerokie spektrum manifestacji, w tym zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), tachykardię, bóle głowy, drżenia, bezsenność, bóle dławicowe oraz osłabienie mięśni. Szczególnie niebezpieczne są powikłania sercowo-naczyniowe u pacjentów z chorobami serca, gdzie może dojść do zawału mięśnia sercowego. Długotrwałe stosowanie lewotyroksyny niesie ryzyko osteopenii i osteoporozy, co zwiększa podatność na złamania, zwłaszcza u osób starszych i kobiet po menopauzie. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, również mogą wystąpić, choć ich częstość nie jest dokładnie określona.
bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, dolegliwość dławicowa, gorączka, kołatanie serca, kurcz mięśnia, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie się, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, osteopenia, osteoporoza, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amikacin Adamed 250 mg/ml
Amikacyna (250 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest aminoglikozydowym antybiotykiem o potencjale ototoksycznym i nefrotoksycznym. Działania niepożądane obejmują nefrotoksyczność manifestującą się skąpomoczem, wzrostem stężenia kreatyniny, albuminurią, azotemią oraz obecnością erytro- i leukocytów w moczu, które w większości przypadków ustępują po odstawieniu leku. Ototoksyczność dotyczy głównie uszkodzenia nerwu ślimakowego, objawiającego się początkowo zaburzeniami słyszenia wysokich tonów, szumami usznymi, niedosłuchem, a w skrajnych przypadkach głuchotą nerwowo-czuciową. Ryzyko tych powikłań jest zwiększone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, stosujących inne leki oto- lub nefrotoksyczne, a także przy długotrwałej terapii lub dawkach przekraczających zalecane. Ponadto amikacyna może wywoływać reakcje nadwrażliwości od łagodnych (wysypka, świąd) do ciężkich (anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny), a także objawy neurotoksyczne (drżenie, parestezje, porażenie) i zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (bóle stawów, skurcze mięśni).
albuminuria, antybiotyk aminoglikozydowy, azotemia, bezdech, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, ciałko szkliste oka, drżenie, eozynofilia, głuchota nerwowo-czuciowa, hipomagnezemia, kreatynina we krwi, lekooporność bakterii, nadkażenie, nefrotoksyczność, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedosłuch, nudności, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skąpomocz, skurcz oskrzeli, ślepota, świąd, szumy uszne, toksyczna nefropatia, uszkodzenie nerwu ślimakowego, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zawał siatkówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Bluescience 20 mg
Tadalafil stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem i 4422 pacjentów placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Większość działań niepożądanych ma charakter przemijający i umiarkowany, a ból głowy najczęściej pojawia się w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, udar, zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION), okluzja naczyń siatkówki, zespół Stevensa-Johnsona, priapizm oraz nagła utrata słuchu. W badaniach odnotowano także nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG u pacjentów leczonych tadalafilem w porównaniu z placebo, jednak bez istotnych objawów klinicznych.
badanie kliniczne kontrolowane placebo, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hematospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vessel due F 300 LSU/ml
Analiza działań niepożądanych sulodeksydu (Vessel Due F, roztwór do wstrzykiwań 300 LSU/ml) oparta na danych klinicznych z 3258 pacjentów oraz obserwacjach po wprowadzeniu leku na rynek wskazuje, że najczęściej występujące działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego (ból w nadbrzuszu, biegunka, ból żołądka, nudności) oraz skóry (wysypka). Częstość tych działań mieści się w zakresie ≥1/100 do <1/10. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwowano dyskomfort w jamie brzusznej, dyspepsję, wzdęcia, wymioty, ból i krwiak w miejscu podania oraz bóle głowy, wyprysk, rumień i pokrzywkę. Bardzo rzadko (<1/10 000) zgłaszano poważniejsze reakcje, takie jak krwawienie z błony śluzowej żołądka, obrzęki obwodowe, utratę przytomności, świąd, plamicę, uogólniony rumień, a także działania niepożądane po wstrzyknięciu, m.in. kołatanie serca, zaburzenia widzenia, bóle w klatce piersiowej, drgawki, derealizację, zwężenie ujścia pęcherza moczowego, krwioplucie, nagłe zaczerwienienie twarzy i uczucie pieczenia w miejscu podania.
biegunka, ból głowy, ból klatki piersiowej, ból miejsca podania, ból nadbrzusza, ból żołądka, derealizacja, drgawki, drżenie, dyskomfort jamy brzusznej, dyspepsja, kołatanie serca, krwawienie żołądka, krwiak, krwioplucie, nudności, obrzęk obwodowy, pieczenie miejsca podania, plamica, pokrzywka, rumień, rumień uogólniony, sulodeksyd, świąd, utrata przytomności, wymioty, wyprysk, wysypka, wzdęcia, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, zwężenie ujścia pęcherza moczowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cholestil 200 mg
Hymekromon, substancja czynna produktu leczniczego Cholestil 200 mg tabletki, jest generalnie dobrze tolerowany przez pacjentów, jednak może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego oraz reakcje nadwrażliwości. Do najczęściej obserwowanych objawów należą biegunka, uczucie pełności lub ucisku w jamie brzusznej, które występują sporadycznie i mają różne nasilenie, od łagodnych po bardziej uciążliwe. Reakcje nadwrażliwości, będące nieprawidłową odpowiedzią immunologiczną na hymekromon, mogą manifestować się jako wysypka, świąd, obrzęk lub inne objawy alergiczne, również o nieokreślonej częstości występowania.
biegunka, Cholestil, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, hymekromon, indywidualizacja terapii, motoryka jelit, objaw alergiczny, objaw systemowy, personel medyczny, pharmacovigilance, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, uczucie pełności w jamie brzusznej, układ immunologiczny, układ pokarmowy, wysypka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO, zawierająca inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowane reakcje to ból w miejscu wstrzyknięcia oraz gorączka powyżej 38,1°C, występujące bardzo często (≥1/10). Często (≥1/100 do <1/10) pojawia się zaczerwienienie, a niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) stwardnienie w miejscu podania. Z częstością nieznaną zgłaszane są reakcje nadwrażliwości typu I, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna i wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, mogą wystąpić przejściowe zaburzenia psychiczne (pobudzenie, senność, drażliwość), objawy neurologiczne (drgawki, ból głowy, parestezje) oraz reakcje skórne i mięśniowo-szkieletowe (wysypka, ból stawów i mięśni), wszystkie o częstości nieznanej i zazwyczaj przemijające.
anafilaksja, bezdech, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, drażliwość, drgawka, działanie niepożądane, farmakonadzór, gorączka, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, niedojrzały wcześniak, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, poliomyelitis, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości typu I, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, senność, stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, szczepionka przeciw poliomyelitis, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Glibetic 1 mg 1 mg
Glimepiryd, stosowany w terapii cukrzycy typu 2, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla pochodnych sulfonylomocznika. Najważniejszym klinicznie działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, występująca rzadko, charakteryzująca się nagłym początkiem i potencjalnie ciężkim przebiegiem. W zakresie hematologicznym mogą pojawić się rzadkie zaburzenia, takie jak trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość, granulocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia, które zwykle ustępują po odstawieniu leku. Reakcje immunologiczne, w tym leukocytoklastyczne zapalenie naczyń i łagodne reakcje nadwrażliwości, występują bardzo rzadko, z możliwością progresji do ciężkich objawów, takich jak duszność, hipotonia i wstrząs. Ponadto, obserwowano nadwrażliwość krzyżową na inne sulfonylomoczniki i sulfonamidy, co jest istotne przy zbieraniu wywiadu alergologicznego.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, cholestaza, ciśnienie tętnicze, dysfunkcja wątroby, elementy morfotyczne krwi, enzym wątrobowy, fotosensytywność, granulocytopenia, hemoliza, hipoglikemia, hiponatremia, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, świąd, trombocytopenia, układ hematologiczny, układ immunologiczny, wstrząs, wymioty, wysypka, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zabak 0,25 mg/ml
Stosowanie kropli do oczu ZABAK, zawierających 0,25 mg ketotifenu w postaci wodorofumaranu, wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się zaburzenia narządu wzroku, takie jak podrażnienie oczu, ból oczu, punkcikowate zapalenie rogówki oraz punktowa nadżerka nabłonka rogówki, występujące często (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) pojawiają się niewyraźne widzenie podczas aplikacji, zespół suchego oka, zaburzenia powiek, zapalenie spojówek, światłowstręt, wylew spojówkowy, reakcje nadwrażliwości układu immunologicznego, ból głowy, suchość w ustach, wysypka, wyprysk, pokrzywka oraz senność. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje alergiczne miejscowe i uogólnione, zaostrzenie astmy i egzemy oraz zawroty głowy, których częstość nie została określona.
astma, badanie fluoresceinowe, ból głowy, ból oczu, egzema, film łzowy, kontaktowe zapalenie skóry, krople do oczu, nadwrażliwość, nadżerka nabłonka rogówki, niewyraźne widzenie, obrzęk oczu, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, podrażnienie oczu, pokrzywka, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja alergiczna, senność, suchość w ustach, świąd, światłowstręt, wodorofumaran ketotifenu, wylew spojówkowy, wyprysk, wysypka, zaburzenia powiek, zaczerwienienie oczu, zapalenie spojówek, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Neo-Capsiderm
Maść Neo-Capsiderm zawiera noniwamidum, kamforę, olejek terpentynowy oraz olejek eukaliptusowy i wymaga stosowania zgodnie z określonymi zasadami bezpieczeństwa. Preparatu nie należy aplikować na uszkodzoną skórę ze względu na ryzyko nasilenia podrażnień i zwiększonego wchłaniania substancji czynnych. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysięki czy wysypka, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i konsultacja lekarska. Pacjent powinien być poinformowany o możliwym przejściowym mrowieniu i pieczeniu w miejscu aplikacji, które jest typową reakcją na składniki aktywne, zwłaszcza noniwamidum i olejki eteryczne. Po aplikacji preparatu należy dokładnie umyć dłonie, aby zapobiec przeniesieniu substancji na błony śluzowe lub oczy, co może wywołać silne podrażnienie. Ponadto, gorące kąpiele bezpośrednio przed lub po aplikacji są przeciwwskazane, gdyż mogą nasilić działanie preparatu i zwiększyć dyskomfort.
aplikacja preparatu, błona śluzowa, kamfora, lanolina, naczynie krwionośne, nadwrażliwość, Neo-Capsiderm, noniwamidum, obrzęk, olejek eteryczny, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, przepływ krwi, reakcja podrażnieniowa, reakcja zapalna, rumień, substancja czynna, uszkodzenie nerwu czuciowego, woda utleniona, wysięk, wysypka, zapalenie skóry kontaktowe - Leksykon substancji czynnych
Pirfenidon – Działania niepożądane
Pirfenidon, stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) w dawce 2403 mg/dobę, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1650 pacjentów, w tym długoterminowe obserwacje do 10 lat. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności (32,4%), wysypka (26,2%), biegunka (18,8%), zmęczenie (18,5%), niestrawność (16,1%), zmniejszenie apetytu (20,7%), ból głowy (10,1%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3%). Działania niepożądane o częstości ≥1/10 obejmują m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych, bezsenność, bóle głowy, duszność, kaszel, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, wysypkę, bóle stawów i zmęczenie. Rzadziej obserwuje się agranulocytozę, obrzęk naczynioruchowy, hiponatremię oraz polekowe uszkodzenie wątroby manifestujące się wzrostem bilirubiny całkowitej oraz aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-GT).
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, bóle mięśni, bóle stawów, choroba refluksowa przełyku, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, hiponatremia, idiopatyczne włóknienie płuc, kaszel, kaszel z odkrztuszaniem, letarg, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zyx 5 mg
Lek Zyx w postaci tabletek powlekanych zawierających 5 mg dichlorowodorku lewocetyryzyny jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lewocetyryzynę, cetyryzynę, hydroksyzynę, inne pochodne piperazyny oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (79 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowych u pacjentów, którzy wcześniej doświadczyli reakcji alergicznych na cetyryzynę lub hydroksyzynę, manifestujących się wysypką, świądem, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym lub anafilaksją.
Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również ciężka niewydolność nerek z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z chorobami nerek konieczna jest ocena funkcji nerek i oznaczenie klirensu kreatyniny. U pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy rozważyć indywidualnie korzyści i ryzyko związane z podaniem leku Zyx.
cetyryzyna, choroba nerek, dichlorowodorek lewocetyryzyny, działanie niepożądane, hydroksyzyna, klirens kreatyniny, kumulacja substancji czynnej, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pochodna piperazyny, pokrzywka, preparat przeciwhistaminowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja uczuleniowa, świąd, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – AzitroLEK 250 250 mg
AzitroLEK 250 zawiera azytromycynę w dawce 250 mg, będącą antybiotykiem makrolidowym, stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka (bardzo często), wymioty, ból brzucha i nudności (często). W badaniach diagnostycznych często stwierdza się zmniejszenie liczby limfocytów, zwiększenie eozynofilów, bazofilów, monocytów i neutrofilów oraz obniżenie stężenia wodorowęglanów we krwi. Do poważnych działań niepożądanych należą ciężkie reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), hepatotoksyczność (niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie i martwica wątroby), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, rumień wielopostaciowy), zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, tachykardia komorowa, wydłużenie QT), nefrotoksyczność (ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego związane z Clostridioides difficile.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, Clostridioides difficile, drożdżyca, eozynofilia, głuchota, hepatotoksyczność, jadłowstręt, leukopenia, limfocyty, małopłytkowość, martwica wątroby, Mycobacterium avium, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nieżyt żołądka i jelit, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zakażenie grzybicze, zapalenie gardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclogest 400 mg
Progesteron w postaci globulek dopochwowych Cyclogest 400 mg, stosowany w leczeniu wspomagającym fazę lutealną w technikach wspomaganego rozrodu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często występujących (≥1/100 do <1/10) należą senność, wzdęcia, ból brzucha, reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd), ból piersi, krwawienia z pochwy oraz zmęczenie. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się zaburzenia nastroju, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia smaku, uderzenia gorąca, krwawienia, zaparcia, biegunkę, wymioty, gazy jelitowe, rozstrzeń żołądka, nocne pocenie się, bóle stawów, częstomocz, nietrzymanie moczu, ból miednicy, nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych, powiększenie jajników, świąd sromu i pochwy, uczucie zimna, zmiany temperatury ciała, świąd w miejscu podania oraz dyskomfort. Wyciek z globulki po aplikacji jest zjawiskiem fizjologicznym i nie wpływa na skuteczność terapii.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból piersi, ból stawu, Cyclogest, częstomocz, faza lutealna, gazy jelitowe, globulka dopochwowa, krwawienie z pochwy, nieprawidłowe krwawienie z dróg rodnych, nietrzymanie moczu, nocne pocenie, powiększenie jajnika, profil bezpieczeństwa leku, progesteron, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, świąd sromu, uderzenie gorąca, wspomagany rozród, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie nastroju, zaburzenie smaku, zaparcie, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Furaginum Hasco 50 mg/5 ml
Furaginum Hasco (zawiesina doustna 50 mg/5 ml) zawiera furazydynę, pochodną nitrofuranu, która może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych. Do najpoważniejszych należą reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy (rzadko), a także zaburzenia hematologiczne, w tym methemoglobinemia i niedokrwistość megaloblastyczna lub hemolityczna, szczególnie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (częstość nieznana). Neurologiczne działania niepożądane obejmują ból głowy (często) oraz zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia i neuropatię obwodową (częstość nieznana), z tą ostatnią mającą potencjał do ostrego lub nieodwracalnego przebiegu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, niedokrwistością, cukrzycą, zaburzeniami elektrolitowymi lub niedoborem witaminy B.
anafilaksja, Clostridioides difficile, drobnoustroje oporne, działanie niepożądane, furazydyna, grzyby Candida, martwica miąższu wątroby, methemoglobinemia, neuropatia obwodowa, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, pałeczki Pseudomonas, pochodna nitrofuranu, polekowe zapalenie wątroby, reakcja astmatyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, sinica, śródmiąższowe zapalenie płuc, wysypka, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ginkofar 40 mg
Produkt leczniczy Ginkofar 40 mg, zawierający wyciąg z liści miłorzębu (Ginkgo biloba L.), wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które dotyczą głównie układu nerwowego oraz przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwowanym objawem jest ból głowy, występujący bardzo często (≥1/10), oraz zawroty głowy, które pojawiają się często (≥1/100 do <1/10). Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, bóle brzucha, nudności i wymioty, również występują często (≥1/100 do <1/10) i mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych przy dłuższym utrzymywaniu się. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień narządowych (oczy, nos, przewód pokarmowy, naczynia mózgowe) o nieznanej częstości, zwłaszcza u pacjentów stosujących leki przeciwkrzepliwe.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, dolegliwości gastryczne, ginkgo biloba, gospodarka wodno-elektrolitowa, krwawienie narządowe, krwawienie oczne, lek przeciwzakrzepowy, naczynia mózgowe, nudności, obrzęk, parametry krzepnięcia, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, rumień, świąd, układ immunologiczny, układ krwiotwórczy, układ nerwowy, wstrząs alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z liści miłorzębu, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia krzepnięcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nifuroksazyd Gedeon Richter
Podczas stosowania nifuroksazydu (Nifuroksazyd Gedeon Richter) zaleca się ograniczenie terapii do maksymalnie 3 dni bez konsultacji lekarskiej, gdyż brak jest wskazań do dłuższego stosowania. Utrzymująca się biegunka po tym okresie wymaga pogłębionej diagnostyki i rozważenia antybiotykoterapii ogólnoustrojowej, zwłaszcza w przypadku ciężkich inwazyjnych biegunek. Wynika to z farmakokinetyki leku – nifuroksazyd jest wchłaniany jedynie w 10-20% z przewodu pokarmowego, co ogranicza jego skuteczność w ciężkich zakażeniach. Należy monitorować pacjenta pod kątem reakcji nadwrażliwości, takich jak duszność, obrzęk twarzy, warg lub języka, wysypka czy świąd, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Maść na odciski Aflofarm (400 mg + 100 mg)/g
Leczenie maścią zawierającą kwas salicylowy (400 mg/g) oraz kwas mlekowy (100 mg/g) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej. Najczęściej obserwowane reakcje obejmują odczyny alergiczne (świąd, wysypka, obrzęk), rumień, złuszczenie naskórka, nadżerki oraz stan zapalny skóry manifestujący się zaczerwienieniem, bólem, obrzękiem i uciepleniem w miejscu aplikacji. Szczególnie niebezpieczne jest przypadkowe nałożenie preparatu na zdrową skórę lub błony śluzowe, co może prowadzić do poważniejszych podrażnień i uszkodzeń naskórka. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana, jednak ich potencjalna intensywność wymaga ostrożności podczas stosowania preparatu.
aplikacja preparatu, działanie keratolityczne, działanie żrące, kwas mlekowy, kwas salicylowy, leczenie objawowe, maść na odciski, nadwrażliwość, nadżerka, obrzęk, odczyn alergiczny, podrażnienie skóry, reakcja zapalna, rumień, stan zapalny, świąd, wysypka, zaburzenia skóry, zapalenie skóry, złuszczenie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Konaten 10 mg
Konaten, zawierający atomoksetynę, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych u dzieci i dorosłych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dzieci i młodzieży to ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które zazwyczaj mają charakter przemijający i rzadko prowadzą do przerwania terapii (0,1% dla bólu głowy, 0,2% dla bólu brzucha, 0,0% dla zmniejszenia łaknienia). W początkowym okresie leczenia mogą wystąpić nudności, wymioty i senność u około 10-11% pacjentów, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu. Istotne jest monitorowanie parametrów układu sercowo-naczyniowego, gdyż atomoksetyna może powodować przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, a także niedociśnienie ortostatyczne (0,2%) i omdlenia (0,8%).
anoreksja, astenia, badanie kontrolowane placebo, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, chlorowodorek atomoksetyny, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz zatokowy, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dyspepsja, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, lęk, letarg, migrena, mydriaza, nadmierna potliwość, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, parestezja, pobudzenie, priapizm, profil bezpieczeństwa, psychoza, reakcja alergiczna, senność, spowolnienie przyrostu masy ciała, świąd, tachykardia, tiki, układ noradrenergiczny, układ sercowo-naczyniowy, wahania nastroju, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zachowania samobójcze, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmęczenie, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Spirytus skażony hibitanem 0,5% Amara 0,5%
Spirytus skażony hibitanem 0,5% Amara to preparat do stosowania na skórę, zawierający 2,5 g chloroheksydyny diglukonianu (w postaci 20% roztworu) na 100 g płynu oraz 67-73% V/V etanolu, co odpowiada do 584 mg etanolu w 1 ml. Produkt wykazuje bardzo rzadkie działania niepożądane, głównie dotyczące skóry i tkanki podskórnej, takie jak podrażnienia (zaczerwienienie, pieczenie, świąd, suchość), reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka, obrzęk, rumień) oraz fotodermatozy (zaczerwienienie, wysypka, pęcherze w miejscach eksponowanych na światło). Częstość występowania tych działań jest mniejsza niż 1 na 10 000 pacjentów.
chloroheksydyna diglukonian, działanie niepożądane, etanol, fotodermatoza, fotoekspozycja, monitorowanie bezpieczeństwa leku, obrzęk, pieczenie skóry, płyn na skórę, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rumień, spirytus skażony hibitanem, suchość skóry, świąd, wysypka, zaczerwienienie skóry - Leksykon substancji czynnych
Salicylamid – Działania niepożądane
Salicylamid wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość i nasilenie rośnie wraz z dawką, szczególnie powyżej 600 mg. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (nudności, wymioty, skurcze brzucha, uczucie palenia za mostkiem, biegunka, podrażnienie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, suchość w jamie ustnej) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy). W preparatach złożonych (Scorbolamid, Scorbolamid EXTRA, Scorbolamid EXTRA Hot) dodatkowo obecne są kwas askorbinowy i glukonian cynku, które mogą nasilać działania niepożądane, np. zmniejszenie pH moczu i ryzyko kamicy nerkowej, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i bóle głowy. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnego ryzyka krwawień z przewodu pokarmowego, co odróżnia salicylamid od innych NLPZ.
anoreksja, astma, biegunka, ból głowy, choroba wrzodowa, cynk, działanie niepożądane, glukonian cynku, glukoza, kamienie nerkowe, kreatynina, krew utajona w kale, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, metoda oksydoredukcyjna, nadmierna potliwość, nadżerki i owrzodzenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pH moczu, podrażnienie błony śluzowej, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, salicylamid, senność, skurcz jamy brzusznej, skurcz oskrzeli, stan zagrożenia życia, układ pokarmowy, witamina C, właściwości przeciwbólowe, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Fresenius Kabi 7,5 mg
Lenalidomid jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków z komórek płaszcza i grudkowego, jednak jego profil bezpieczeństwa jest zróżnicowany w zależności od wskazania i schematu terapii. W terapii podtrzymującej po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, najczęstsze ciężkie działania niepożądane obejmują zapalenie płuc (10,6%), zakażenia płuc (9,4%), neutropenię (60,8-79%), trombocytopenię (do 72,3%), biegunkę (38,9-54,5%) oraz wysypkę (31,7%). W schematach skojarzonych, takich jak RVd, obserwuje się wysoką częstość neuropatii obwodowej (71,8%), zmęczenia (73,7%), hipokalcemii (50%) oraz niedociśnienia tętniczego (6,5%). U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakami dominują neutropenia (do 76,8%), trombocytopenia (do 46,4%), biegunka (do 34,8%) oraz ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (5-10%).
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, kaszel, leukopenia, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia 4 stopnia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, skurcz mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wtórny nowotwór złośliwy, wysypka, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lavistina 16 mg
Betahistyna dichlorowodorek w dawce 16 mg, stosowana w preparacie Lavistina, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z kontrolowanych badań klinicznych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i niestrawność (często, ≥1/100 do <1/10), które można złagodzić przez przyjmowanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki. Inne objawy żołądkowo-jelitowe, w tym wymioty, bóle brzucha, wzdęcia i gazy, występują z częstością nieznaną. Bóle głowy również pojawiają się często (≥1/100 do <1/10), natomiast senność zgłaszana jest z częstością nieznaną, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów wykonujących czynności wymagające koncentracji.
anafilaksja, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, kontrolowane badanie kliniczne, Lavistina, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa betahistyny, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, skórna reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zgłoszenie spontaniczne - Leksykon substancji czynnych
Ziele rzepiku – Działania niepożądane
Ziele rzepiku (Agrimoniae herba) jest stosowane jako monoterapia w preparatach ziołowych i charakteryzuje się generalnie dobrym profilem bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje alergiczne o charakterze skórnym, takie jak świąd, rumień, wysypka, pokrzywka oraz kontaktowe zapalenie skóry, które występują rzadko. W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii oraz konsultacja z lekarzem lub farmaceutą. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nadwrażliwością na rośliny z rodziny różowatych (Rosaceae), ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych i potencjalnie cięższych objawów nadwrażliwości, w tym dotyczących układu oddechowego, które zdarzają się bardzo rzadko.
Agrimonia eupatoria, Agrimoniae herba, alergiczny objaw skórny, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, objaw skórny, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rodzina różowatych, Rosaceae, rumień, rzepik pospolity, substancja czynna, świąd, układ oddechowy, wysypka, ziele rzepiku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ticagrelor Aristo 90 mg
Profil bezpieczeństwa tikagreloru został oceniony w badaniach fazy 3 PLATO i PEGASUS, obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Tikagrelor charakteryzuje się wyższym odsetkiem przerwania terapii z powodu działań niepożądanych w porównaniu do klopidogrelu (7,4% vs 5,4% w PLATO) oraz ASA w monoterapii (16,1% vs 8,5% w PEGASUS). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia oraz duszność. Krwawienia, związane z mechanizmem przeciwpłytkowym tikagreloru, występują często, w tym krwawienia śródczaszkowe (0,3% tikagrelor vs 0,2% klopidogrel w PLATO) oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, które są główną przyczyną ciężkich krwawień. W badaniu PEGASUS częstość ciężkich krwawień wg TIMI była wyższa przy tikagrelorze 60 mg dwa razy dziennie niż przy ASA, jednak ryzyko krwawień prowadzących do zgonu pozostawało niskie (0,3%). Duszność występowała u 13,8% pacjentów leczonych tikagrelorem w PLATO i 14,2% w PEGASUS, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, częściej u pacjentów z POChP, astmą lub niewydolnością serca. Zgłoszenia duszności prowadziły do przerwania leczenia u 0,9% pacjentów na tikagrelorze.
biegunka, CABG, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, krwawienie, krwawienie podskórne, krwawienie pozabiegowe, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z układu moczowego, kwas moczowy, lek przeciwpłytkowy, niedociśnienie, nudności, omdlenie, ostry zespół wieńcowy, POChP, podwyższone stężenie kreatyniny, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie krwotoczne, prewencja wtórna zdarzeń sercowo-naczyniowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc, tikagrelor, wysypka, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mucosolvan 30 mg/5 ml
W terapii z zastosowaniem syropu Mucosolvan (30 mg ambroksolu chlorowodorku/5 ml) kluczowe jest uwzględnienie przeciwwskazań, przede wszystkim nadwrażliwości na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Reakcje alergiczne na ambroksol mogą manifestować się wysypką, świądem, obrzękiem naczynioruchowym, skurczem oskrzeli lub wstrząsem anafilaktycznym. Diagnostyka nadwrażliwości opiera się na szczegółowym wywiadzie i analizie dokumentacji medycznej, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka reakcji krzyżowych u pacjentów uczulonych na leki o podobnej strukturze chemicznej.
ambroksolu chlorowodorek, lek mukolityczny, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, objawy nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna na ambroksol, reakcje krzyżowe, reakcje skórne, skurcz oskrzeli, syrop Mucosolvan, wstrząs anafilaktyczny, wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Puder Płynny Dermopur 15 mg/g
Puder Płynny Dermopur zawiera benzokainę w stężeniu 15 mg/g i może wywoływać różnorodne działania niepożądane, głównie miejscowe reakcje nadwrażliwości takie jak świąd, wysypka i rumień, które zwykle są przejściowe i ograniczone do miejsca aplikacji. U pacjentów z predyspozycjami alergicznymi istnieje ryzyko poważniejszych reakcji, w tym miejscowych odczynów alergicznych, pokrzywki oraz kontaktowego zapalenia skóry, które mogą wymagać natychmiastowego odstawienia preparatu i wdrożenia leczenia przeciwalergicznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia methemoglobinemii, zwłaszcza przy aplikacji na rozległe, sączące zmiany skórne, długotrwałym stosowaniu oraz u dzieci, co stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające pilnej interwencji, w tym podania błękitu metylenowego i tlenoterapii.
benzokaina, błękit metylenowy, duszność, ester kwasu p-aminobenzoesowego, hipoksja tkanek, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, lek przeciwhistaminowy, methemoglobinemia, obrzęk i zaczerwienienie, odczyn alergiczny miejscowy, pokrzywka, rumień, sącząca zmiana skórna, sinica, skóra atopowa, sulfonamid, świąd, tachykardia, tlenoterapia, wysypka, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidon Medical Valley 534 mg
Profil bezpieczeństwa pirfenidonu został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych obejmujących 1650 uczestników, z długoterminową obserwacją ponad 170 pacjentów przez okres do 10 lat. W dawce 2403 mg/dobę najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były nudności (32,4% vs 12,2% placebo), wysypka (26,2% vs 7,7%), biegunka (18,8% vs 14,4%), zmęczenie (18,5% vs 10,4%), niestrawność (16,1% vs 5,0%), zmniejszenie apetytu (20,7% vs 8,0%), ból głowy (10,1% vs 7,7%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%). Działania niepożądane o częstości ≥1/10 obejmują m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych, bezsenność, bóle głowy, duszność, kaszel, nudności, wysypkę, bóle stawów i zmęczenie. Rzadziej obserwowano agranulocytozę, obrzęk naczynioruchowy, hiponatremię oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół DRESS.
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba refluksowa przełyku, ciężka reakcja skórna, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hiperbilirubinemia, hiponatremia, kaszel, kaszel produktywny, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie słoneczne, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diclac Lipogel
Diclac LipoGel, zawierający diklofenak sodowy w formie żelu, charakteryzuje się znacznie niższym ryzykiem ogólnoustrojowych działań niepożądanych w porównaniu do form doustnych, jednak nie można ich całkowicie wykluczyć, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub aplikacji na duże powierzchnie skóry. Preparat należy stosować wyłącznie na nieuszkodzoną, zdrową skórę, unikając kontaktu z oczami i błonami śluzowymi. W przypadku wystąpienia wysypki należy przerwać terapię. Żel można stosować z nieokluzyjnymi opatrunkami, natomiast nie zaleca się stosowania pod opatrunkami okluzyjnymi. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych, stosowanie w ciąży jest przeciwwskazane. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do użytku zewnętrznego i nie wolno go podawać doustnie.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Pevaryl 10 mg/g
Profil bezpieczeństwa azotanu ekonazolu w kremie 10 mg/g (Pevaryl) został oceniony na podstawie 12 badań klinicznych obejmujących 470 pacjentów oraz danych postmarketingowych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥1%) były reakcje skórne w miejscu aplikacji, takie jak świąd (1,3%), uczucie pieczenia (1,1%) oraz ból (1,3%). Rzadziej (<1%) występowały rumień, uczucie dyskomfortu i obrzęk. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, kontaktowe zapalenie skóry, wysypkę, pokrzywkę, pęcherze oraz złuszczanie skóry. Objawy te mają zazwyczaj charakter przejściowy i nie wymagają przerwania terapii, jednak w przypadku reakcji nadwrażliwości konieczna jest odpowiednia interwencja medyczna.
aplikacja leku, azotan ekonazolu, dyskomfort, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, monitorowanie bezpieczeństwa leków, nadwrażliwość, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pęcherz, personel medyczny, Pevaryl, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja skórna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, świąd, układ immunologiczny, wysypka, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish 10 mg
Montelukast Bluefish w dawce 10 mg, stosowany u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat, wykazuje stabilny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym u tej grupy był ból głowy. U dzieci w wieku 6-14 lat również dominował ból głowy, natomiast u młodszych grup wiekowych obserwowano hiperkinezję, ból brzucha, biegunkę, wysypkę oraz objawy astmy oskrzelowej i pragnienie u niemowląt. Długotrwałe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmieniało profilu bezpieczeństwa leku. W badaniach klinicznych częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
anafilaksja, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, dezorientacja, drgawka, eozynofilia, gorączka, hepatotoksyczność, hiperkinezja, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, montelukast sodowy, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, siniaczenie, skłonność do krwawienia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, uszkodzenie wątroby, wymioty, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, zaburzenie pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hitaxa 0,5 mg/ml
Hitaxa zawiera desloratadynę w stężeniu 0,5 mg/ml w formie roztworu doustnego, a jej profil bezpieczeństwa został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 246 dzieci (6 miesięcy–11 lat), 578 nastolatków (12–17 lat) oraz dorosłych. U dzieci poniżej 2 lat najczęściej obserwowano biegunki (3,7%), gorączkę (2,3%) i bezsenność (2,3%), natomiast u nastolatków najczęstszym działaniem niepożądanym był ból głowy (5,9%). W populacji dorosłych i młodzieży działania niepożądane występowały u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) i bóle głowy (0,6%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, fotosensytywność, gorączka, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Reumaphyt 250 mg
Reumaphyt, zawierający 250 mg wyciągu suchego z korzenia hakorośli rozesłanej (Harpagophytum procumbens DC, radix), może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego, układu nerwowego oraz skóry. Do najczęściej zgłaszanych należą biegunka, nudności, wymioty oraz bóle brzucha, choć ich dokładna częstość występowania nie została określona. Ze strony układu nerwowego obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy o różnym nasileniu. Ponadto, u niektórych pacjentów mogą pojawić się reakcje alergiczne skórne, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka czy rumień. Warto również zwrócić uwagę, że jedna kapsułka zawiera 65,25 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, hakorośl rozesłana, harpagophytum procumbens, laktoza jednowodna, nadwrażliwość skórna, nietolerancja laktozy, nudności, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna skórna, Reumaphyt, rumień, świąd, układ nerwowy, wymioty, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamiron 0,4 mg
Lek Tamiron (tamsulosyna chlorowodorek) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowanym działaniem jest zawroty głowy (1,3%), co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Inne często występujące objawy to zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny i brak wytrysku, związane z blokadą receptorów α1-adrenergicznych. Niezbyt często pojawiają się bóle głowy, niedociśnienie ortostatyczne, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty oraz wysypka i świąd. Rzadko zgłaszane są omdlenia, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy czy złuszczające zapalenie skóry, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
arytmia, astenia, biegunka, ból głowy, częstoskurcz, duszność, dysfagia, jaskra, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, receptor α1-adrenergiczny, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tamsulosyna chlorowodorek, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia widzenia, zaburzenia wytrysku, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – DexaCaps 167 mg + 50 mg + 20 mg
Produkt leczniczy DexaCaps, zawierający 167 mg dekstrometorfanu bromowodorku oraz 50 mg wyciągu z kwiatu lipy i 20 mg wyciągu z liścia melisy na kapsułkę, może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy narządów. Wśród zaburzeń psychicznych odnotowano pobudzenie i splątanie o nieznanej częstości występowania, które mogą znacząco wpływać na funkcjonowanie pacjenta. W układzie nerwowym rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) występuje senność, natomiast zawroty głowy i drgawki mają częstość nieznaną. Ze strony układu oddechowego obserwowano depresję oddechową o nieznanej częstości, co stanowi potencjalnie poważne powikłanie wymagające szczególnej uwagi klinicznej. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, nudności i biegunka, również mają częstość nieznaną. Zmiany skórne w postaci wysypki zgłaszane są z częstością nieznaną i mogą wskazywać na reakcję nadwrażliwości.
aktywność psychomotoryczna, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, dekstrometorfanu bromowodorek, depresja oddechowa, drgawki, działanie niepożądane, działanie niepożądane produktu leczniczego, MedDRA, nadwrażliwość na składniki preparatu, napad padaczkowy, nudności, pobudzenie, senność, splątanie, wyciąg suchy z liścia melisy, wymioty, wysypka, zaburzenia orientacji, zaburzenia wymiany gazowej, zawroty głowy