toksyczna nekroliza naskórka
Toksyczna nekroliza naskórka (TEN, zespół Lyella) to rzadkie, zagrażające życiu schorzenie skórne charakteryzujące się rozległym złuszczaniem naskórka i błon śluzowych. Stanowi najcięższą postać reakcji nadwrażliwości na leki, z martwicą obejmującą ponad 30% powierzchni ciała.
Patofizjologia TEN obejmuje apoptozę keratynocytów wywołaną przez cytotoksyczne limfocyty T i komórki NK, uwalniające granzymy, perforyny oraz cytokiny prozapalne. Najczęstszymi czynnikami wywołującymi są leki przeciwdrgawkowe, sulfonamidy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, allopurynol i niektóre antybiotyki.
Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i badaniu histopatologicznym. Kluczowym elementem leczenia jest natychmiastowe odstawienie podejrzanego leku i zapewnienie specjalistycznej opieki, najlepiej w ośrodku leczenia oparzeń. Postępowanie terapeutyczne obejmuje płynoterapię, kontrolę bólu, profilaktykę zakażeń oraz leczenie immunomodulujące (immunoglobuliny dożylne, cyklosporyna).
Śmiertelność w TEN wynosi 25-30%, a główne powikłania obejmują posocznicę, niewydolność wielonarządową oraz zaburzenia elektrolitowe. Przeżycie zależy od szybkości rozpoznania i wdrożenia właściwego leczenia. U pacjentów, którzy przeżyli epizod TEN, mogą wystąpić długoterminowe powikłania, takie jak zmiany pigmentacyjne skóry, dystrofia paznokci, problemy oczne i zaburzenia czynności płuc.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Azyter 15 mg/g
Lek Azyter, zawierający 15 mg/g azytromycyny dwuwodnej (co odpowiada 14,3 mg azytromycyny w 1 g roztworu), stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu, wykazuje profil działań niepożądanych głównie związanych z narządem wzroku. Najczęściej obserwuje się bardzo częste (≥1/10) przejściowe dolegliwości takie jak swędzenie, pieczenie i kłucie oczu bezpośrednio po aplikacji. Często (≥1/100 do <1/10) występują nieostre widzenie, uczucie lepkości powiek oraz obecność ciała obcego. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) mogą pojawić się zapalenie spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, zapalenie rogówki, wyprysk i obrzęk powiek, nadwrażliwość oka, przekrwienie spojówek, zwiększone łzawienie oraz rumień powiek. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, bez nowych działań niepożądanych specyficznych dla tej grupy.
AGEP, alergiczne zapalenie spojówek, azytromycyna dwuwodna, dolegliwości oczne, krople oczne, łzawienie oka, nadwrażliwość oka, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, profil bezpieczeństwa leku, przekrwienie spojówek, rumień powiek, toksyczna nekroliza naskórka, wyprysk powiek, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu immunologicznego, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meropenem Genoptim
Stosowanie meropenemu wymaga szczegółowej oceny klinicznej, uwzględniającej ciężkość zakażenia, lokalne wzorce oporności, zwłaszcza wśród Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter baumanii, oraz ryzyko selekcji szczepów opornych na karbapenemy. Przed terapią należy przeprowadzić wywiad w kierunku nadwrażliwości na beta-laktamy, gdyż meropenem może wywołać ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksję. Należy monitorować występowanie poważnych reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS, rumień wielopostaciowy i ostra uogólniona osutka krostkowa, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, istnieje ryzyko rozwoju zapalenia okrężnicy związanego z antybiotykoterapią, w tym rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, co wymaga uwzględnienia w diagnostyce różnicowej biegunek podczas i po terapii oraz odpowiedniego leczenia ukierunkowanego na Clostridium difficile.
Acinetobacter baumanii, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk karbapenemowy, Clostridium difficile, dieta niskosodowa, DRESS, Enterobacteriaceae, hepatotoksyczność, kwas walproinowy, lekooporność, nadwrażliwość na karbapenemy, odczyn Coombsa, ostra uogólniona osutka krostkowa, postępowanie przeciwwstrząsowe, Pseudomonas aeruginosa, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, SCAR, toksyczna nekroliza naskórka, walproinian sodu, zapalenie okrężnicy poantybiotykowe, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orungal 100 mg
Orungal (itrakonazol) wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony na podstawie analizy danych z 107 badań klinicznych obejmujących 8499 pacjentów, w tym 165 dzieci w wieku 1-17 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych były ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) oraz ból brzucha (1,3%), natomiast u dzieci częstotliwość tych objawów była wyższa: ból głowy i wymioty po 3,0%, ból brzucha i biegunka po 2,4%, zaburzenia czynności wątroby, niedociśnienie tętnicze, nudności i pokrzywka po 1,2%. Rzadziej (<1%) występowały m.in. leukopenia, nadwrażliwość, zaburzenia smaku, parestezje, szumy uszne, zaburzenia czynności wątroby i hiperbilirubinemia, a także zmiany skórne i zaburzenia układu rozrodczego. Profil działań niepożądanych u dzieci jest podobny, lecz z wyższą częstością występowania.
ból brzucha, ból głowy, duszność, dysgeuzja, fosfokinaza kreatynowa, grzybica skóry i paznokci, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, pseudoaldosteronizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, utrata słuchu, wielomocz, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie grzybicze, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zastoinowa niewydolność serca, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flucofast 50 mg
Flukonazol, stosowany w terapii przeciwgrzybiczej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, fosfataza alkaliczna) oraz wysypka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne, takie jak toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) oraz zespół DRESS, które mogą prowadzić do poważnych powikłań wielonarządowych. W zakresie hepatotoksyczności odnotowano przypadki cholestazy, niewydolności wątroby, zapalenia wątroby, żółtaczki oraz martwicy komórek wątrobowych, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia postępowania ratunkowego. Ponadto, flukonazol może indukować zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami kardiologicznymi lub stosujących inne leki wpływające na repolaryzację serca.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cholestaza, drgawki, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, leukopenia, łysienie, martwica komórek wątrobowych, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, parestezje, pokrzywka, senność, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, wysypka polekowa, wzdęcia, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy obwodowe, zespół DRESS, zespół Lyella, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paracetamol Nutra Essential 325 mg
Paracetamol Nutra Essential w dawce 325 mg, stosowany jako granulat w saszetce, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do rzadkich, ale klinicznie istotnych powikłań należą zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, niedokrwistość niehemolityczna, zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz małopłytkowość, które mogą prowadzić do osłabienia, bladości skóry, zwiększonej skłonności do krwawień i wybroczyn. Rzadko obserwuje się również obrzęki wskazujące na zaburzenia hemodynamiczne oraz poważne zaburzenia ze strony układu pokarmowego, w tym ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, krwawienia z przewodu pokarmowego, bóle brzucha, nudności, wymioty, a także niewydolność i martwicę wątroby, co jest szczególnie niebezpieczne przy przedawkowaniu. Częstość występowania tych działań jest klasyfikowana jako rzadka (≥1/10 000 do <1/1000).
bilirubina, ból brzucha, działanie nefrotoksyczne, erytrocyt, hemoglobina, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawy wymiot, małopłytkowość, martwica wątroby, nefropatia, niedokrwistość, niedokrwistość niehemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, plamica, płytka krwi, pokrzywka, smolisty stolec, toksyczna nekroliza naskórka, tubulopatia, wybroczynę, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie hemodynamiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levalox 5 mg/ml
Levalox (lewofloksacyna) w roztworze do infuzji 5 mg/ml może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, co potwierdzają dane z badań klinicznych obejmujących ponad 8300 pacjentów oraz obserwacje po wprowadzeniu leku do obrotu. Do najważniejszych działań niepożądanych należą reakcje nadwrażliwości (w tym rzadkie reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy, drgawki), kardiologiczne (tachykardia, nieznane częstości wydłużenie odstępu QT), a także zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, takie jak zapalenie i zerwanie ścięgien, szczególnie Achillesa. Lek zawiera 0,15 mmola (3,54 mg) sodu na 1 ml roztworu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a w każdej grupie działania uszeregowane są według ciężkości, co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
bezsenność, biegunka, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, drgawki, duszność, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, hipokaliemia, lek fluorochinolonowy, lewofloksacyna, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, odwodnienie, omamy, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, ścięgno Achillesa, stan lękowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsades de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie ścięgien, zawroty głowy, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sumamed
Podczas terapii azytromycyną (Sumamed 125 mg) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, AGEP, SJS, TEN oraz DRESS, które mogą prowadzić do zgonu. W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniej terapii, z uwzględnieniem dłuższego okresu obserwacji ze względu na możliwość nawrotu objawów. Sumamed wymaga ostrożności u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby ze względu na ryzyko piorunującego zapalenia wątroby i niewydolności wątroby, a także u chorych z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <10 ml/min), gdzie obserwowano 33% wzrost całkowitego narażenia na lek. Ponadto, azytromycyna może wydłużać odstęp QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, zaburzeniami elektrolitowymi, bradykardią, czy przyjmujących leki wydłużające QT (np. chinidyna, amiodaron, pimozyd, moksyfloksacyna).
anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, bradykardia, Clostridium difficile, encefalopatia wątrobowa, gorączka reumatyczna, hipokaliemia, hipomagnezemia, leki przeciwarytmiczne, miastenia, Mycobacterium avium, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, przesączanie kłębuszkowe, repolaryzacja serca, rumień wielopostaciowy, Streptococcus pyogenes, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie gardła i migdałków, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etiagen XR 400 mg
Etiagen XR zawiera kwetiapinę fumaranu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg i 400 mg. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) obejmują senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość w ustach, objawy odstawienia, wzrost stężenia trójglicerydów i cholesterolu LDL, spadek cholesterolu HDL, zwiększenie masy ciała, obniżenie hemoglobiny oraz objawy pozapiramidowe. Wśród poważnych działań niepożądanych odnotowano ciężkie reakcje skórne (SCAR) takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka oraz DRESS. Ponadto, stosowanie kwetiapiny wiąże się z ryzykiem wydłużenia odstępu QT, komorowych zaburzeń rytmu, nagłych zgonów, zatrzymania akcji serca oraz torsade de pointes. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane u dzieci i młodzieży (10-17 lat), gdzie obserwuje się częstsze występowanie hiperprolaktynemii, nasilenia łaknienia, objawów pozapiramidowych, wzrostu ciśnienia tętniczego oraz wymiotów.
agranulocytoza, aminotransferazy, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, DRESS, duszność, dyslipidemia, dyspepsja, eozynofilia, fumaran kwetiapiny, hiperprolaktynemia, hipertrójglicerydemia, hipotonia ortostatyczna, hormon antydiuretyczny, kardiomiopatia, kserostomia, kwetiapina, leukopenia, mlekotok, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SCAR, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół stevens-johnsona – Epidemiologia
Zespół Stevens-Johnsona (SJS) oraz toksyczna nekroliza naskórka (TEN) stanowią spektrum ciężkich, potencjalnie śmiertelnych reakcji skórnych, różniących się zakresem zajętej powierzchni ciała (SJS <10% BSA, SJS-TEN 10-30% BSA, TEN >30% BSA). Roczna częstość występowania waha się od 1 do 7 przypadków na milion osób, z wyższą zapadalnością w populacjach azjatyckich i USA. Główne czynniki ryzyka to predyspozycje genetyczne (np. HLA-B*1502, HLA-B*5801, HLA-B*5701, HLA-A*3101) oraz ekspozycja na leki wysokiego ryzyka, takie jak leki przeciwdrgawkowe, allopurynol, NLPZ (oksykamy), sulfonamidy i antybiotyki. SJS/TEN dotyka głównie dorosłych powyżej 40. roku życia oraz dzieci 1-10 lat, z przewagą kobiet (33-62%). W około 85% przypadków etiologia jest lekowa, a w 20% infekcyjna lub szczepienna. Śmiertelność wynosi od 4,8-9% w SJS do 14,8-48% w TEN, z czynnikami ryzyka złego rokowania, takimi jak wiek, sepsa, niewydolność wielonarządowa, rozległe zajęcie skóry oraz choroby współistniejące. Skala SCORTEN pozostaje podstawowym narzędziem prognostycznym.
abakawir, allel HLA-B*1502, allel HLA-B*5701, allopurynol, cefalosporyna, choroba autoimmunologiczna, dna moczanowa, farmakowigilancja, fenytoina, karbamazepina, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, makrolid, meloksykam, Mycoplasma, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór złośliwy, padaczka, penicylina, posocznica, reepitelializacja, sepsa, skórna reakcja niepożądana, sulfonamid, tenoksykam, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, zakażenie HIV, zakażenie rany, zapalenie płuc, zespół Stevens-Johnsona, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Temozolomide Glenmark 20 mg
Temozolomide Glenmark, stosowany w terapii glejaków, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym głównie działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, neurologicznego, dermatologicznego oraz hematologicznego. Najczęściej obserwowane objawy to nudności (43%), wymioty (36%), zaparcia, jadłowstręt, bóle głowy, zmęczenie, drgawki i wysypka. Działania hematologiczne, takie jak trombocytopenia i neutropenia, występują bardzo często i mogą osiągać stopień 3. i 4. nasilenia, co wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna czy zespół mielodysplastyczny. Ponadto, ciężkie reakcje skórne (toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona), zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii oraz perforacja przewodu pokarmowego stanowią potencjalnie zagrażające życiu powikłania.
afazja, anemia, białaczka szpikowa, ból brzucha, ból głowy, cytomegalowirus, drgawki, dysfagia, dyspepsja, encefalopatia, enzymy wątrobowe, glejak, gorączka neutropeniczna, hemipareza, hiperglikemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, łysienie, morfologia krwi, neutropenia, niedobór laktazy, niedokrwistość aplastyczna, nietolerancja galaktozy, nudności, pancytopenia, parametry hematologiczne, parestezja, perforacja układu pokarmowego, pneumocystozowe zapalenie płuc, reakcja fototoksyczna, reaktywacja zakażenia, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, temozolomid, terapia przeciwwymiotna, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, układ nerwowy, układ pokarmowy, wirus herpes, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymioty, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia równowagi, zakażenie oportunistyczne, zaparcia, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół mielodysplastyczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantoprazol Zentiva 40 mg
Pantoprazol Zentiva w dawce 40 mg, podawany dożylnie w postaci roztworu o stężeniu 4 mg/ml, może wywoływać działania niepożądane u około 5% pacjentów. Do najpoważniejszych należą rzadkie zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia i pancytopenia, które zwiększają ryzyko ciężkich infekcji i krwawień. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, występują rzadko, ale wymagają natychmiastowej interwencji. Zaburzenia elektrolitowe, w tym hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, mogą prowadzić do objawów neurologicznych i mięśniowych, a hipokalcemia i hipokaliemia często współistnieją z hipomagnezemią. Często obserwuje się także zaburzenia psychiczne (np. zaburzenia snu, depresję, dezorientację) oraz neurologiczne (ból i zawroty głowy). Ze strony przewodu pokarmowego występują polipy dna żołądka, biegunka, nudności, wzdęcia i mikroskopowe zapalenie jelita grubego. Monitorowanie parametrów wątrobowych jest wskazane ze względu na możliwość uszkodzenia wątroby, żółtaczki i niewydolności komórek wątroby.
agranulocytoza, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezje, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna nekroliza naskórka, triglicerydy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zakrzepowe zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – IPP 40 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna preparatu IPP 40 (tabletki dojelitowe 40 mg), może wywoływać działania niepożądane u około 5% pacjentów. Działania te klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Do najważniejszych działań niepożądanych należą agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia, hipomagnezemia, hiponatremia, zaburzenia psychiczne (depresja, dezorientacja, omamy), polipy dna żołądka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, podwyższenie enzymów wątrobowych (aminotransferazy, γ-GT), a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella i zespół DRESS. Hipomagnezemia może prowadzić do hipokalcemii i hipokaliemii, manifestując się zmęczeniem, skurczami mięśni, dezorientacją i zaburzeniami rytmu serca. Złamania kości (biodra, nadgarstka, kręgosłupa) występują rzadko, ale są istotnym powikłaniem, zwłaszcza u osób starszych i przy długotrwałej terapii.
agranulocytoza, aminotransferaza, bilirubina, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, ginekomastia, granulocyt obojętnochłonny, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kwas solny, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, neutrofil, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk obwodowy, pancytopenia, pantoprazol, polip żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśnia, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletki dojelitowe, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Carvetrend 25 mg
Karwedylol w dawce 25 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które są zbliżone we wszystkich wskazaniach klinicznych, z wyjątkiem niektórych grup pacjentów, np. z przewlekłą niewydolnością serca czy zaburzeniami czynności lewej komory po zawale mięśnia sercowego. Działania takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia i bradykardia wykazują zależność od dawki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to niewydolność serca (bardzo często), niedociśnienie (bardzo często), zawroty głowy i ból głowy (bardzo często), a także zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc, niedokrwistość, depresja, zaburzenia widzenia, bradykardia, obrzęk, duszność, nudności i biegunka (często). Rzadziej występują małopłytkowość, leukopenia, ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), a także nietrzymanie moczu u kobiet (bardzo rzadko).
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca utajona, dławica piersiowa, duszność, gospodarka węglowodanowa, halucynacje, hipercholesterolemia, hipoglikemia, karwedylol, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niskie ciśnienie tętnicze, obrzęk płuc, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezje, przewlekła niewydolność serca, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, stężenie glukozy, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie snu, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Furocef 250 mg
Podczas terapii cefuroksymem aksetylem (Furocef) w dawkach 250 mg lub 500 mg mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się nadmierny wzrost Candida, eozynofilię, bóle i zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności) oraz przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadziej mogą pojawić się poważniejsze reakcje, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile, reakcje alergiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz zaburzenia hematologiczne, np. dodatni odczyn Coombsa, trombocytopenia czy niedokrwistość hemolityczna. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), przy czym wiele z nich ma nieznaną częstość ze względu na ograniczone dane.
cefuroksym, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridium difficile, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, leukopenia, monitorowanie działań niepożądanych, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotaksym 2 g
Biotaksym, zawierający cefotaksym sodowy, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą nadkażenia (≥1/10), leukopenia, eozynofilia, trombocytopenia (≥1/100 do <1/10), a także drgawki (≥1/10). Rzadziej obserwuje się neutropenię, agranulocytozę, niedokrwistość hemolityczną, reakcję Herxheimera, reakcje anafilaktyczne, encefalopatię, arytmię, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, rzekomo-błoniaste zapalenie jelita grubego), zmiany w funkcji wątroby (wzrost aktywności enzymów wątrobowych i bilirubiny), reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka) oraz pogorszenie czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu aminoglikozydów. Warto podkreślić, że aktywność enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfatazy alkalicznej) i bilirubiny może wzrastać do wartości nieprzekraczających dwukrotnie górnej granicy normy, co wskazuje na możliwe, najczęściej bezobjawowe, zatrzymanie żółci.
agranulocytoza, arytmia, borelioza, cefotaksym, cefotaksym sodowy, cholestaza, drgawki, duszność, encefalopatia, eozynofilia, infekcja oportunistyczna, leukopenia, nadkażenie, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, podanie domięśniowe, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomo-błoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketilept 300 mg
Ketilept (kwetiapina) wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa u każdego pacjenta, z uwzględnieniem rozpoznania klinicznego i dawki. Lek nie jest zalecany u osób poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe, podwyższone stężenie prolaktyny, wymioty czy omdlenia. W trakcie terapii należy monitorować ryzyko samobójstw, szczególnie u młodych dorosłych (<25 lat) oraz pacjentów z historią zachowań samobójczych. Kwetiapina może powodować zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemię, wzrost masy ciała oraz niekorzystne zmiany profilu lipidowego, dlatego konieczna jest regularna kontrola parametrów metabolicznych. Wśród działań niepożądanych obserwuje się także senność, niedociśnienie ortostatyczne, zespół bezdechu śródsennego, objawy pozapiramidowe (EPS) oraz rzadko złośliwy zespół neuroleptyczny i ciężką neutropenię (granulocyty <0,5 × 10⁹/l). W przypadku neutropenii zaleca się przerwanie leczenia, a pacjentów należy monitorować pod kątem infekcji i gorączki.
agranulocytoza, akatyzja, depresja w chorobie dwubiegunowej, dysfagia, dyskinezy późne, fenytoina, hiperglikemia, karbamazepina, kardiomiopatia, kwetiapina, myśli samobójcze, napad padaczkowy, neutropenia ciężka, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, reakcja na lek z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, senność, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zaparcie, zespół bezdechu śródsennego, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azimycin
Azytromycyna w dawce 500 mg, stosowana doustnie, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, obrzęku naczynioruchowego oraz poważnych reakcji skórnych takich jak AGEP, SJS, TEN i DRESS. Po wystąpieniu reakcji nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia objawowego, z uwzględnieniem możliwości nawrotu objawów po zakończeniu leczenia. U pacjentów z chorobami wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, co wymaga monitorowania funkcji wątrobowych i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku objawów takich jak żółtaczka, astenia, encefalopatia czy zaburzenia krzepnięcia. U chorych z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <10 mL/min) obserwuje się wzrost ekspozycji na azytromycynę o 33%, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania terapii. Ponadto, azytromycyna może wydłużać odstęp QT, zwiększając ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, zaburzeniami elektrolitowymi, bradykardią lub stosujących inne leki wydłużające QT.
alkaloid sporyszu, anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, astenia, Clostridium difficile, częstoskurcz torsade de pointes, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, hipokaliemia, hipomagnezemia, kiła, kolektomia, miastenia, migdałki podniebienne, Mycobacterium avium, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja alergiczna, Streptococcus pyogenes, terapia przeciwprątkowa, toksyczna nekroliza naskórka, Treponema pallidum, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie repolaryzacji serca, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie grzybicze, zapalenie gardła, zapalenie okrężnicy, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin Aurovitas 750 mg
Amoksycylina, stosowana zarówno u dorosłych, jak i dzieci, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa opartym na danych klinicznych z około 6000 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka i nudności (często, ≥1/100 do <1/10), oraz wysypka skórna (często). Wymioty występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Bardzo rzadkie, ale poważne powikłania obejmują zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem, czarny włochaty język, ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, AGEP, DRESS), a także zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość i niedokrwistość hemolityczna. Występują również bardzo rzadkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba posurowicza, czarny włochaty język, czas protrombinowy, drgawki, działania niepożądane amoksycyliny, hiperkinezja, kandydoza, kandydoza skóry, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, linijna IgA dermatoza, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, podwyższone AspAT, pokrzywka, polekowe zapalenie jelit, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, terminologia MedDRA, toksyczna nekroliza naskórka, wydłużony czas krwawienia, wysypka skórna, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon substancji czynnych
Klindamycyna – Działania niepożądane
Klindamycyna, stosowana miejscowo (żele, kremy, globulki dopochwowe) oraz ogólnoustrojowo (doustnie i parenteralnie), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, których profil zależy od drogi podania i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha), skóry (wysypka grudkowo-plamkowa, pokrzywka, świąd) oraz układu immunologicznego (reakcje nadwrażliwości). Szczególnie istotne jest ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridioides difficile, które może pojawić się nawet kilka tygodni po zakończeniu terapii i manifestuje się ciężką biegunką, gorączką, bólami brzucha oraz leukocytozą. Rzadkie, ale poważne reakcje skórne obejmują zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka (TEN) oraz DRESS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i hospitalizacji. Działania niepożądane hematologiczne (agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia) oraz reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, również stanowią zagrożenie życia.
agranulocytoza, blokada nerwowo-mięśniowa, Clostridioides difficile, eozynofilia, kandydoza sromu i pochwy, kontaktowe zapalenie skóry, leukopenia, nadtlenek benzoilu, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka polekowa z eozynofilią, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie przełyku, zespół AGEP, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex Noc 500 mg + 30 mg + 15 mg + 2 mg
Preparat Gripex Noc zawiera paracetamol (500 mg), chlorowodorek pseudoefedryny (30 mg), bromowodorek dekstrometorfanu (15 mg) oraz maleinian chlorfeniraminy (2 mg). Paracetamol, choć rzadko, może wywoływać poważne działania niepożądane, takie jak niedokrwistość, zahamowanie funkcji szpiku, zapalenie trzustki, niewydolność i martwica wątroby oraz reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Pseudoefedryna może powodować ciężkie reakcje skórne (np. AGEP), niedokrwienne zapalenie jelita grubego, neuropatię nerwu wzrokowego oraz poważne powikłania neurologiczne, takie jak PRES i RCVS. Dekstrometorfan wiąże się z ryzykiem reakcji nadwrażliwości, zmęczenia, zawrotów głowy oraz w przypadku nadużywania – uzależnienia i zaburzeń psychicznych. Chlorfeniramina wykazuje działania antycholinergiczne, prowadząc do senności, zaburzeń widzenia, suchości błon śluzowych, zaburzeń hematologicznych oraz rzadkich reakcji anafilaktycznych i hepatotoksyczności.
agranulocytoza, ataksja, chlorfeniramina, cholestaza, dekstrometorfan, depresja oddechowa, dyskineza, dystonia, fotowrażliwość, hepatotoksyczność, kardiotoksyczność, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, N-acetylocysteina, nadwrażliwość krzyżowa, nefropatia, nefrotoksyczność, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niedokrwistość aplastyczna, niestrawność, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, parestezja, pokrzywka, pseudoefedryna, psychoza toksyczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sapanie, splątanie, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coldrex Complex Grip 500 mg + 200 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Coldrex Complex Grip zawiera paracetamol (500 mg), gwajafenezynę (200 mg) oraz fenylefrynę chlorowodorek (10 mg). Działania niepożądane związane z paracetamolem występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), a ciężkie reakcje, takie jak toksyczna nekroliza naskórka (TEN), zespół Stevensa-Johnsona (SJS), ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), zaburzenia czynności wątroby, trombocytopenia, agranulocytoza oraz ostre zapalenie trzustki, są bardzo rzadkie (<1/10 000). Gwajafenezyna wywołuje działania niepożądane rzadko, obejmujące reakcje alergiczne, duszność, nudności, wymioty oraz wysypkę. Fenylefryna może powodować objawy ze strony układu nerwowego (nerwowość, ból głowy), sercowo-naczyniowego (tachykardia, podwyższone ciśnienie tętnicze), a także rzadko ostry atak jaskry z zamkniętym kątem przesączania i zatrzymanie moczu, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, astma aspirynowa, Coldrex Complex Grip, dyzuria, fenylefryna, gwajafenezyna, jaskra z zamkniętym kątem, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, polekowe zapalenie skóry, przerost prostaty, reakcja anafilaktyczna, ropomocz, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Stada 150 mg
Pregabalin Stada, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, został poddany szerokim badaniom klinicznym obejmującym ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach podwójnie ślepych z kontrolą placebo. Profil bezpieczeństwa leku charakteryzuje się najczęściej łagodnymi do umiarkowanych działaniami niepożądanymi, z odsetkiem odstawień wynoszącym 12% w grupie pregabaliny wobec 5% w grupie placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które stanowią główne przyczyny przerwania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ośrodkowym bólem neuropatycznym po urazie rdzenia kręgowego, u których obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem potencjalnego wpływu choroby podstawowej i terapii skojarzonej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne mięśni, drżenie, dysfagia, dyskineza, fosfokinaza kreatynowa, hiperkinezja, hipoglikemia, hipokinezja, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, niepamięć, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, parkinsonizm, przeczulica, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skąpomocz, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia koordynacji, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramizek Plus 2,5 mg + 1,25 mg
Preparat Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstsze objawy związane z bisoprololem to bóle i zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, zimne kończyny oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia). Ramipryl natomiast charakteryzuje się przede wszystkim suchym kaszlem oraz ryzykiem niedociśnienia tętniczego. Do poważnych działań niepożądanych ramiprylu należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia/agranulocytoza. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według systemu MedDRA i obejmuje kategorie od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000).
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, astma oskrzelowa, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dławica piersiowa, duszność, eozynofilia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hiponatremia, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, proteinuria, przemijający atak niedokrwienny, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, udar niedokrwienny, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Raynauda, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Meropenem – Działania niepożądane
Meropenem, antybiotyk z grupy karbapenemów, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący najczęściej biegunkę (2,3%), wysypkę skórną (1,4%), nudności/wymioty (1,4%) oraz odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%). W badaniach klinicznych u ponad 4800 pacjentów zaobserwowano także trombocytozę (1,6%) oraz wzrost aktywności enzymów wątrobowych w zakresie 1,5-4,3%. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów, z uwzględnieniem częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna), reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), poważne reakcje skórne (toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, DRESS, AGEP) oraz zaburzenia neurologiczne (drgawki, majaczenie). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich powikłań, takich jak zapalenie jelita związanego z antybiotykoterapią, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficile.
agranulocytoza, aminotransferazy, anafilaksja, bilirubina we krwi, ciężkie zakażenie bakteryjne, Clostridioides difficile, dehydrogenaza mleczanowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, karbapenemy, leukopenia, majaczenie, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostry zespół wieńcowy, parestezje, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, zakażenie drożdżakowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita, zespół AGEP, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Itrakonazol – Działania niepożądane
Itrakonazol, stosowany w terapii zakażeń grzybiczych, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący zarówno objawy łagodne, jak ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) i ból brzucha (1,3%), jak i poważne powikłania zagrażające życiu. Do najcięższych należą ciężkie reakcje alergiczne (w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy), zastoinowa niewydolność serca, zapalenie trzustki, ciężka hepatotoksyczność z ostrą niewydolnością wątroby oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak toksyczna nekroliza naskórka (TEN), zespół Stevensa-Johnsona i ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kardiotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, oraz na konieczność monitorowania funkcji wątroby ze względu na potencjalne ciężkie uszkodzenia narządu. Neuropatia obwodowa i utrata słuchu, choć rzadkie, stanowią istotne powikłania neurologiczne wymagające natychmiastowej interwencji.
azol przeciwgrzybiczny, choroba posurowicza, fosfokinaza kreatynowa, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, kardiotoksyczność, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, nadwrażliwość na światło, neuropatia cukrzycowa, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niewydolność lewokomorowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, substancja przeciwgrzybicza, szum uszny, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie erekcji, zaburzenie miesiączkowania, zakażenie grzybicze, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apap ból i gorączka C plus 500 mg + 300 mg
Produkt leczniczy APAP ból i gorączka C plus w formie tabletek musujących zawiera 500 mg paracetamolu oraz 300 mg kwasu askorbinowego. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, w tym bardzo rzadkie, ale potencjalnie poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość autoimmunologiczna, leukopenia, agranulocytoza, granulocytopenia, neutropenia oraz niedokrwistość hemolityczna (<1/10 000). Rzadkie reakcje alergiczne obejmują obrzęk Quinckego, duszność, skurcz oskrzeli, zlewne poty, obniżenie ciśnienia tętniczego oraz wstrząs anafilaktyczny (≥1/10 000 do <1/1000). Niezbyt często obserwuje się rumieniowe i pokrzywkowe reakcje skórne (≥1/1000 do <1/100), a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne zagrażające życiu, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.
agranulocytoza, ciśnienie tętnicze krwi, duszność, działanie niepożądane, farmakoterapia, fenyloketonuria, granulocytopenia, hepatotoksyczność, kamica moczowa, kolka nerkowa, kwas askorbowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, morfologia krwi, nadmierna potliwość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, paracetamol, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Panzol
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, gdzie konieczne jest monitorowanie enzymów wątrobowych, a w przypadku ich podwyższenia – przerwanie terapii. Profilaktyczne stosowanie pantoprazolu u pacjentów przyjmujących NLPZ powinno być ograniczone do osób z podwyższonym ryzykiem powikłań żołądkowo-jelitowych, takich jak wiek >65 lat, wcześniejsze owrzodzenia czy epizody krwawień. Lek może maskować objawy nowotworu żołądka, dlatego przy wystąpieniu objawów alarmowych (np. znaczna utrata masy ciała, dysfagia, krwawe wymioty, niedokrwistość) wskazana jest pilna diagnostyka. Pantoprazol nie powinien być stosowany jednocześnie z inhibitorami proteazy HIV zależnymi od kwaśnego pH (szczególnie atazanawirem), gdyż obniża ich biodostępność. Długotrwała terapia (>1 rok) wymaga monitorowania poziomu witaminy B12 ze względu na ryzyko jej niedoboru oraz stężenia magnezu w surowicy, aby zapobiec hipomagnezemii manifestującej się m.in. tężyczką, majaczeniem i arytmiami komorowymi.
arytmia komorowa, Campylobacter, chromogranina A, ciężkie skórne działanie niepożądane, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, enzymy wątrobowe, guz neuroendokrynny, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, majaczenie, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność wątroby, nowotwór żołądka, osteoporoza, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol, podostry toczeń rumieniowaty skórny, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, Salmonella, tężyczka, toksyczna nekroliza naskórka, trudności w połykaniu, witamina B12, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, złamanie kości nadgarstka, złamanie kręgosłupa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tetralysal 150 mg
Limecyklina, substancja czynna leku Tetralysal (204 mg limecykliny odpowiadające 150 mg tetracykliny), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tetracyklin. Najczęściej obserwowane działania obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, ból brzucha i biegunka, a także bóle głowy, które mogą być wczesnym objawem nadciśnienia śródczaszkowego. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania znajdują się poważne powikłania, takie jak małopłytkowość, neutropenia, zaburzenia widzenia (w tym diplopia i trwała utrata wzroku), zapalenia przewodu pokarmowego (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelit i zapalenie trzustki), reakcje alergiczne (w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne), a także zaburzenia wątroby (żółtaczka, zapalenie wątroby, wzrost aminotransferaz i fosfatazy alkalicznej) oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka). W przypadku wystąpienia objawów sugerujących nadciśnienie śródczaszkowe, takich jak zaburzenia widzenia czy bóle głowy, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii.
blastomikoza, diplopia, eozynofilia, fotodermatoza, hiperazotemia, hiperbilirubinemia, kandydoza, limecyklina, małopłytkowość, nadciśnienie śródczaszkowe, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, tetracykliny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, utrata wzroku, zapalenie jelita, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipanthyl 267M 267 mg
Fenofibrat mikronizowany w dawce 267 mg (Lipanthyl 267M) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze objawy dotyczą układu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia). W badaniach klinicznych (n=2344) zaobserwowano częste działania niepożądane, takie jak ból głowy, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, nadwrażliwość skóry, a także rzadkie, ale poważne powikłania, w tym zapalenie trzustki, kamicę żółciową, zapalenie wątroby, choroby zakrzepowo-zatorowe (zatorowość płucna 1,1% vs 0,7% placebo, p=0,022; zakrzepica żył głębokich 1,4% vs 1,0%, p=0,074) oraz zwiększenie stężenia homocysteiny o średnio 6,5 µmol/l, co może korelować z ryzykiem zdarzeń zakrzepowo-zatorowych. W badaniu FIELD (n=9795 pacjentów z cukrzycą typu 2) potwierdzono istotne statystycznie zwiększenie częstości zapalenia trzustki (0,8% vs 0,5%, p=0,031).
badanie kliniczne, ból brzucha, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca typu 2, fenofibrat mikronizowany, fotowrażliwość, hiperhomocysteinemia, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, kolka żółciowa, leukopenia, mialgia, miopatia, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie układu pokarmowego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie hemoglobiny, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Izoniazyd – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Izoniazyd, stosowany w terapii gruźlicy, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko ciężkiego zapalenia wątroby, które może wystąpić nawet kilka miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Szczególnie narażeni są pacjenci powyżej 35 roku życia oraz osoby z zaburzeniami czynności wątroby, u których należy wykonywać badania czynności wątroby co 2-4 tygodnie. Przed terapią i podczas leczenia zaleca się oznaczenie aktywności enzymów wątrobowych, stężenia bilirubiny i kreatyniny w surowicy oraz morfologię krwi z oceną liczby płytek. Izoniazyd należy odstawić, jeśli aktywność enzymów wątrobowych przekracza pięciokrotnie górną granicę normy lub pojawią się objawy kliniczne uszkodzenia wątroby, takie jak żółtaczka, nudności, wymioty czy osłabienie. U pacjentów z czynnikami ryzyka, w tym spożywających alkohol, z przewlekłą chorobą wątroby, czy u osób rasy czarnej lub latynoskiego pochodzenia, konieczna jest szczególna ostrożność i regularna kontrola parametrów wątrobowych.
AIDS, bilirubina w surowicy, ciężka reakcja skórna, cukrzyca, czynność wątroby, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fenotyp wolnej acetylacji, gruźlica, hepatotoksyczność, kreatynina w surowicy, lek przeciwgruźliczy, morfologia krwi, objawy zwiastunowe zapalenia wątroby, padaczka, pirydoksyna, płytki krwi, powiększenie węzłów chłonnych, psychoza, reakcja DRESS, ryfampicyna, schemat przerywany, suplementacja pirydoksyny, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen/Paracetamol Sandoz 200 mg + 500 mg
Preparat Ibuprofen/Paracetamol Sandoz (200 mg + 500 mg) wykazuje profil działań niepożądanych zgodny z monoterapią obu składników aktywnych, jednak ze względu na ich połączenie należy monitorować pełne spektrum potencjalnych reakcji. Bardzo rzadkie (<1/10 000) zaburzenia hematologiczne obejmują agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną i hemolityczną, leukopenię, neutropenię, pancytopenię oraz małopłytkowość, manifestujące się gorączką, bólem gardła, owrzodzeniami błony śluzowej jamy ustnej, objawami grypopodobnymi, wyczerpaniem oraz krwawieniami. Reakcje nadwrażliwości występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), obejmując pokrzywkę i świąd, a bardzo rzadko (poniżej 1/10 000) mogą prowadzić do ciężkich reakcji anafilaktycznych, w tym obrzęku naczynioruchowego i wstrząsu. Neurologiczne działania niepożądane, takie jak jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, parestezje czy zapalenie nerwu wzrokowego, również należą do rzadkich, podobnie jak zaburzenia psychiczne (splątanie, depresja, omamy) oraz zaburzenia widzenia i słuchu.
agranulocytoza, anafilaksja, choroba Leśniowskiego-Crohna, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, pancytopenia, parestezje, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lekoklar mite
Klarytromycyna wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (wymaga modyfikacji dawkowania), zaburzeniami czynności wątroby oraz u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. Monitorowanie funkcji wątroby jest kluczowe ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, w tym wzrost aktywności enzymów wątrobowych, wątrobowokomórkowe i cholestatyczne zapalenie wątroby, a także potencjalnie śmiertelną niewydolność wątroby. Należy zwracać uwagę na objawy uszkodzenia wątroby, takie jak żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, świąd czy tkliwość brzucha. Ponadto, podczas terapii istnieje ryzyko biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile (CDAD), która może wystąpić nawet do 2 miesięcy po zakończeniu leczenia i wymaga natychmiastowego przerwania klarytromycyny oraz wdrożenia odpowiedniego leczenia.
AGEP, anafilaksja, antybiotyki makrolidowe, antybiotykoterapia, apiksaban, cholestatyczne zapalenie wątroby, choroba niedokrwienna serca, Clostridium difficile, Corynebacterium minutissimum, CYP3A4, dabigatran, DRESS, edoksaban, Helicobacter pylori, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hipokaliemia, INR, klarytromycyna, klindamycyna, leki hipoglikemizujące, linkomycyna, lowastatyna, niewydolność nerek, niewydolność serca, pozaszpitalne zapalenie płuc, rabdomioliza, róża, rywaroksaban, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, sulfonylomocznik, symwastatyna, szpitalne zapalenie płuc, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trądzik pospolity, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia wątroby, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klabax 250 mg
Klarytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla tej grupy leków, z najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi dotyczącymi przewodu pokarmowego, takimi jak ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku. U dorosłych pacjentów stosujących wysokie dawki (1000 mg/dobę) dodatkowo notowano wysypkę, wzdęcia, ból głowy, zaparcia, zaburzenia słuchu oraz wzrost aktywności enzymów wątrobowych (SGOT, SGPT). W populacji immunosupresyjnej, zwłaszcza u chorych z AIDS, długotrwałe stosowanie wysokich dawek klarytromycyny wiąże się z ryzykiem leukopenii, małopłytkowości, podwyższenia AspAT, AlAT oraz azotu mocznikowego we krwi, co wymaga szczególnej uwagi i monitorowania parametrów laboratoryjnych. Badania kliniczne nie wykazały różnic w częstości działań niepożądanych u pacjentów z wcześniejszym zakażeniem mykobakteryjnym w porównaniu do pozostałych chorych.
ageuzja, agranulocytoza, anosmia, antybiotyk makrolidowy, ból brzucha, duszność, dysgeuzja, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, immunosupresja, klarytromycyna, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, rabdomioliza, reakcja anafilaktoidalna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, transaminazy wątrobowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie smaku, zakażenie mykobakteryjne, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka wątrobowokomórkowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azycyna 200 mg/5 ml
Azytromycyna w dawce 200 mg/5 ml w postaci granulatu do zawiesiny doustnej wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego, takimi jak biegunka (>10% pacjentów), wymioty, ból brzucha i nudności (1-10%). Rzadziej obserwuje się zapalenie błony śluzowej żołądka, dysfagię, suchość jamy ustnej oraz poważne powikłania, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego o nieznanej częstości. Hepatotoksyczność manifestuje się rzadko (0,01-0,1%) jako zaburzenia czynności wątroby i żółtaczka cholestatyczna, a w wyjątkowych przypadkach może prowadzić do niewydolności wątroby, piorunującego zapalenia i martwicy. W zakresie hematologicznym obserwuje się leukopenię, neutropenię i eozynofilię (0,1-1%), a także małopłytkowość i niedokrwistość hemolityczną o nieznanej częstości, co wymaga monitorowania parametrów krwi. Neurologiczne działania niepożądane obejmują ból głowy (1-10%), zawroty głowy, parestezje oraz poważne objawy, takie jak drgawki i miastenia, które mogą wymagać specjalistycznej oceny.
aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, biegunka, ból brzucha, częstoskurcz komorowy, drożdżyca, dysfagia, dyzuria, eozynofilia, fosfataza zasadowa, kołatanie serca, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czucia, zaburzenia słuchu, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluconazole Hasco
Fluconazole Hasco w postaci syropu (5 mg/ml) nie jest zalecany do leczenia grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20% wyleczeń) w porównaniu do gryzeofulwiny. Skuteczność flukonazolu w leczeniu kryptokokozy i głębokich grzybic endemicznych (parakokcydioidomikoza, sporotrychoza, histoplazmoza) jest ograniczona, co uniemożliwia precyzyjne ustalenie dawkowania. Należy uwzględnić wzorzec oporności lokalnej Candida, zwłaszcza szczepów naturalnie opornych (C. krusei, C. auris) lub o zmniejszonej wrażliwości (C. glabrata), co może wymagać alternatywnej terapii. U pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby konieczna jest modyfikacja dawkowania i ścisły monitoring, ze względu na ryzyko ciężkiego hepatotoksycznego uszkodzenia wątroby, które może wystąpić niezależnie od dawki i czasu terapii. Objawy sugerujące toksyczność wątrobową to m.in. znaczna astenia, jadłowstręt, przedłużające się nudności, wymioty i żółtaczka; w takich przypadkach należy przerwać leczenie i pilnie skonsultować pacjenta.
astenia, bilirubinemia, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, cytochrom P450, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, gryzeofulwina, grzybica skóry owłosionej głowy, hipokaliemia, hipomagnezemia, histoplazmoza, jadłowstręt, kryptokokoza, kryptokokoza płuc, nietolerancja fruktozy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, parakokcydioidomikoza, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ondansetron Accord 8 mg
Ondansetron Accord (chlorowodorek ondansetronu dwuwodny) w formie roztworu do wstrzykiwań/infuzji wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które wymagają monitorowania, zwłaszcza podczas podawania dożylnego. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (bardzo często, ≥1/10). Niezbyt często występują drgawki i zaburzenia ruchowe ze strony układu pozapiramidowego, a rzadko zawroty głowy, głównie przy szybkim podaniu dożylnym. Przemijające zaburzenia widzenia (rzadko) oraz przemijająca ślepota (bardzo rzadko, <1/10 000), szczególnie u pacjentów leczonych cisplatyną, ustępują zwykle w ciągu 20 minut. W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano arytmie, ból w klatce piersiowej, bradykardię (niezbyt często), wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes (rzadko), a także niedokrwienie mięśnia sercowego (częstość nieznana). Często występują objawy wazodylatacji, takie jak uczucie gorąca i zaczerwienienie, a niezbyt często niedociśnienie tętnicze. Wątroba może wykazywać bezobjawowe zwiększenie parametrów czynnościowych (niezbyt często), co wymaga monitorowania laboratoryjnego.
anafilaksja, antagonista receptora 5HT3, arytmia, ból w klatce piersiowej, bradykardia, cisplatyna, drgawka, dyskineza, napad dystoniczny, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, ondansetron, ondansetron accord, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, ślepota przemijająca, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczna wysypka skórna, torsade de pointes, układ pozapiramidowy, wazodylatacja, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zaburzenie widzenia