reakcja anafilaktyczna
Reakcja anafilaktyczna (anafilaksja) to nagła, ciężka, systemowa reakcja alergiczna o potencjalnie zagrażającym życiu charakterze. Występuje w wyniku ekspozycji na alergen u osoby wcześniej uczulonej. Do najczęstszych czynników wywołujących należą pokarmy (szczególnie orzechy, skorupiaki), leki (antybiotyki, NLPZ), jad owadów oraz lateks.
Patofizjologicznie anafilaksja polega na masywnym uwolnieniu mediatorów zapalnych (m.in. histamina, leukotrieny) z komórek tucznych i bazofilów. Prowadzi to do rozszerzenia naczyń, zwiększenia ich przepuszczalności, skurczu oskrzeli i innych objawów. Klinicznie manifestuje się wielonarządowo – charakterystyczne są objawy skórne (pokrzywka, obrzęk), oddechowe (duszność, obrzęk krtani), sercowo-naczyniowe (spadek ciśnienia, tachykardia) oraz żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka).
Leczenie anafilaksji wymaga natychmiastowego działania. Lekiem pierwszego rzutu jest adrenalina podana domięśniowo, najlepiej w przednio-boczną część uda. Dodatkowo stosuje się tlenoterapię, płynoterapię, leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy. Każdy pacjent po przebytej anafilaksji powinien zostać zaopatrzony w ampułkostrzykawkę z adrenaliną oraz przeszkolony w jej stosowaniu. Kluczowe jest również ustalenie czynnika wywołującego i jego unikanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tomka wonna – Przedawkowanie
Tomka wonna (Anthoxanthum odoratum) jest składnikiem alergenów stosowanych w immunoterapii swoistej, obecnym w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye, podawanych podskórnie i podjęzykowo. Przedawkowanie tych preparatów może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zarówno miejscowych (obrzęk, zaczerwienienie, świąd), jak i ogólnoustrojowych (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, hipotensja, tachykardia, zaburzenia świadomości), a w skrajnych przypadkach do wstrząsu anafilaktycznego stanowiącego bezpośrednie zagrożenie życia. Ryzyko przedawkowania wzrasta przy nieprzestrzeganiu odstępów między dawkami, nieprawidłowej wielkości dawki oraz niewłaściwej drodze podania, np. donaczyniowej lub domięśniowej zamiast podskórnej. Objawy miejscowe mogą pojawić się już przy niewielkim przekroczeniu dawki, natomiast reakcje ogólnoustrojowe zwykle wymagają przekroczenia dawki o 1-2 stężenia lub więcej.
adrenalina, alergen, alergoid, błona śluzowa jamy ustnej, hipotensja, immunoterapia swoista, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, obrzęk naczynioruchowy, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podjęzykowe, podanie podskórne, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, tomka wonna, wstrząs anafilaktyczny, zestaw ratunkowy - Leksykon substancji czynnych
Kwas ursodeoksycholowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas ursodeoksycholowy (UDCA) jest szeroko stosowany w leczeniu chorób dróg żółciowych i wątroby, jednak jego podanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na UDCA lub substancje pomocnicze (np. laktozę jednowodną, azorubin w Ursopolu, kwas benzoesowy i składniki aromatu cytrynowego w Ursofalku), ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, niedrożność przewodu żółciowego wspólnego lub pęcherzykowego, częste epizody kolki żółciowej, obecność zwapniałych kamieni żółciowych (nieprzepuszczalnych dla promieni rentgenowskich), osłabioną kurczliwość pęcherzyka żółciowego oraz u dzieci po nieudanej portoenterostomii lub bez poprawy przepływu żółci w atrezji dróg żółciowych. Ponadto, niewidoczny pęcherzyk żółciowy na zdjęciu rentgenowskim uniemożliwia monitorowanie terapii, co stanowi dodatkowe ograniczenie stosowania UDCA. Dawkowanie u dzieci powinno być dostosowane do masy ciała, zgodnie z tabelą dla preparatu Ursoxyn.
atrezja dróg żółciowych, badanie radiologiczne, cholecystektomia, choroba Leśniowskiego-Crohna, drogi żółciowe, gastroenterolog, hepatolog, kamienie cholesterolowe, kamienie żółciowe, kolka żółciowa, kurczliwość pęcherzyka żółciowego, kwas ursodeoksycholowy, kwasy żółciowe, laktoza jednowodna, marskość wątroby, nadwrażliwość, niedrożność dróg żółciowych, portoenterostomia, przewód pęcherzykowy, przewód żółciowy wspólny, reakcja anafilaktyczna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Famogast 40 mg
Famogast (famotydyna 40 mg, tabletki powlekane) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układ krwiotwórczy, immunologiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, wątrobowy, skórny, mięśniowo-szkieletowy oraz rozrodczy. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwowano poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak pancytopenia, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza i neutropenia, które zwiększają ryzyko infekcji i zaburzeń krzepnięcia. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, również występują bardzo rzadko i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Często (≥1/100 do <1/10) zgłaszano bóle głowy, zawroty głowy, zaparcia i biegunkę, natomiast niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) anoreksję, zaburzenia smaku, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz uczucie zmęczenia. Bardzo rzadkie działania obejmują drgawki, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie QT, śródmiąższowe zapalenie płuc, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia psychiczne (depresja, lęk, omamy), bóle stawów, kurcze mięśni oraz impotencję.
agranulocytoza, anoreksja, antagonista receptora H2, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból stawów, depresja, drgawki, famotydyna, ginekomastia, impotencja, kurcz mięśni, leukopenia, morfologia krwi, napad padaczkowy grand mal, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, ucisk w klatce piersiowej, układ krwiotwórczy, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie hematologiczne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Oksacylina – Przeciwwskazania stosowania
Oksacylina, substancja czynna produktu Oxacilin Norameda (1000 mg oksacyliny sodowej jednowodnej na fiolkę), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na oksacylinę, inne penicyliny lub składniki preparatu. Ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych oraz krzyżowych z innymi beta-laktamami, szczególnie penicylinami i cefalosporynami, konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego przed rozpoczęciem terapii. Preparat zawiera około 64 mg (2,8 mmol) sodu na fiolkę, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami serca, nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością nerek lub innymi stanami wymagającymi ograniczenia podaży sodu.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk penicylinowy, cefalosporyna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na oksacylinę, nadwrażliwość na penicyliny, niewydolność nerek, niewydolność serca, ograniczenie podaży sodu, oksacylina sodowa jednowodna, penicyliny, proszek do sporządzania roztworu, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, schorzenie, stężenie sodu w surowicy, substancja pomocnicza, test skórny, wstrzyknięcie/infuzja, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vesicare 10 mg 10 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Vesicare 10 mg, wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnym od dawki. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia układu moczowego (np. zakażenia dróg moczowych, zapalenie pęcherza), układu nerwowego (senność, zawroty głowy), układu pokarmowego (zaparcia, nudności, refluks żołądkowo-przełykowy), a także reakcje alergiczne, takie jak reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy czy rumień wielopostaciowy. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości występują poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków oraz tachykardia, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
dysfonia, dysgeuzja, dysuria, hiperkaliemia, jaskra, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flukonazol Actavis
Flukonazol Actavis, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wymaga szczególnej ostrożności w terapii przeciwgrzybiczej. Nie jest zalecany do leczenia grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20%) w porównaniu z gryzeofulwiną. Skuteczność flukonazolu w kryptokokozie pozamózgowej oraz głębokich grzybicach endemicznych (parakokcydioidomykoza, sporotrychoza, histoplazmoza) jest ograniczona, co utrudnia ustalenie dawkowania. W leczeniu kandydozy należy uwzględnić rosnącą oporność gatunków Candida innych niż C. albicans, zwłaszcza C. krusei i C. auris, które wykazują naturalną oporność, oraz C. glabrata o zmniejszonej wrażliwości na flukonazol. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna może być modyfikacja dawkowania. Flukonazol może wywoływać niewydolność kory nadnerczy, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu z prednizonem.
astenia, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, CYP2C19, CYP2C9, CYP3A4, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, gryzeofulwina, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hipokaliemia, histoplazmoza, jadłowstręt, kandydoza, komorowe zaburzenia rytmu serca, kryptokokoza, laktoza jednowodna, leczenie przeciwgrzybicze, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, parakokcydioidomykoza, prednizon, reakcja anafilaktyczna, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terapia przeciwgrzybicza, terfenadyna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefepime Solufarma 1000 mg
Cefepime Solufarma, dostępny w dawkach 500 mg i 1000 mg jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym dodatni odczyn Coombsa u ponad 18% pacjentów. Profil hematologiczny obejmuje często niedokrwistość i eozynofilię, a rzadziej małopłytkowość, leukopenię i neutropenię, z potencjalnie zagrażającymi życiu powikłaniami, takimi jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna. Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy wymagają natychmiastowej interwencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia neurologiczne, zwłaszcza encefalopatię, drgawki miokloniczne i zaburzenia świadomości, które występują głównie u pacjentów z niewydolnością nerek przy dawkach przekraczających zalecane.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk cefalosporynowy, Clostridioides difficile, drgawki miokloniczne, drożdżyca jamy ustnej, encefalopatia, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, glukozuria, leukopenia, małopłytkowość, nefropatia toksyczna, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, parestezja, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, stupor, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Euvax B
Szczepionka EUVAX B zawiera 10 µg antygenu powierzchniowego HBsAg w dawce 0,5 ml i jest przeznaczona do podania domięśniowego, odpowiednio w przednio-boczną część uda u niemowląt i małych dzieci lub w mięsień naramienny u starszych dzieci. Podanie w mięsień pośladkowy, śródskórne lub dożylne jest przeciwwskazane ze względu na obniżoną immunogenność lub ryzyko powikłań. Szczepienie należy odroczyć u pacjentów z ostrymi chorobami gorączkowymi. Szczególną ostrożność należy zachować u wcześniaków urodzonych ≤ 28. tygodniu ciąży, ze względu na ryzyko bezdechu i konieczność monitorowania czynności oddechowych przez 48-72 godziny po szczepieniu. EUVAX B nie chroni przed innymi wirusami zapalenia wątroby (HAV, HCV, HEV) ani innymi patogenami wywołującymi choroby wątroby.
antygen HBs, bezdech, gorączka, nadwrażliwość, odpowiedź immunologiczna, okres inkubacji, przewlekłe zakażenie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, stwardnienie rozsiane, tiomersal, układ immunologiczny, układ oddechowy, wcześniak, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wirusowe zapalenie wątroby typu E, związki rtęci - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Micafungin Teva
Mykafungina (Micafungin Teva) wymaga ścisłego nadzoru klinicznego ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, w tym potencjalnego rozwoju ognisk zmienionych hepatocytów oraz raków wątrobowokomórkowych, co potwierdzono w badaniach na szczurach przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Podczas terapii konieczne jest regularne monitorowanie funkcji wątroby, zwłaszcza aktywności enzymów AlAT i AspAT oraz stężenia bilirubiny całkowitej, której wzrost powyżej 3-krotnej górnej granicy normy wymaga rozważenia przerwania leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, przewlekłymi chorobami wątroby (w tym marskością, zaawansowanym włóknieniem, wirusowym zapaleniem wątroby), wrodzonymi niedoborami enzymatycznymi oraz u dzieci poniżej 1. roku życia, które są bardziej podatne na uszkodzenia wątroby. Równocześnie należy monitorować funkcję nerek ze względu na ryzyko nefrotoksyczności, w tym niewydolności nerek.
choroba wątroby noworodków, deoksycholan amfoterycyny B, hemoliza śródnaczyniowa, itrakonazol, marskość wątroby, monitorowanie czynności wątroby, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nifedypina, powikłanie hemolityczne, reakcja anafilaktyczna, reakcja złuszczająca skóry, syrolimus, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, uszkodzenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie wątroby, zaburzenie czynności nerek, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xancodal 40 mg
Oksykodon, będący głównym składnikiem aktywnym leku Xancodal w dawce 40 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejszym jest depresja oddechowa, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do bardzo często występujących należą nudności, zaparcia, senność, uspokojenie, zawroty głowy, ból głowy oraz świąd. Często obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (lęk, splątanie, depresja), układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, suchość w jamie ustnej) oraz reakcje skórne (wysypka, nadmierne pocenie się). Niezbyt często pojawiają się reakcje nadwrażliwości, drgawki, zaburzenia widzenia i słuchu, tachykardia, kołatanie serca, a także zaburzenia psychiczne, w tym uzależnienie od leku.
bezsenność, ból brzucha, brak miesiączki, czkawka, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, duszność, dysfonia, dyzuria, hiperalgezja, hipogonadyzm, kołatanie serca, kolka żółciowa, krwawienie z dziąseł, migrena, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, niepamięć, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk obwodowy, odwodnienie, oksykodon, opryszczka, parestezja, pokrzywka, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, senność, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tolerancja leku, uzależnienie od leku, zaburzenie połykania, zaburzenie postrzegania, zaburzenie słuchu, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzwodu, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaparcie, zastój żółci, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół centralnego bezdechu sennego, zespół odstawienia, zespół z odstawienia u noworodka, zmniejszony apetyt, zwężenie źrenic, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asaris (100 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Lek Asaris to preparat złożony zawierający flutykazonu propionian (kortykosteroid wziewny) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk), dostępny w dawkach (100 μg + 50 μg), (250 μg + 50 μg) oraz (500 μg + 50 μg) na dawkę inhalacyjną w formie proszku do inhalacji. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Asaris jest nadwrażliwość na substancje czynne (flutykazon, salmeterol) lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w preparacie wynosi odpowiednio około 13,3 mg, 13,2 mg i 12,9 mg na dawkę. U pacjentów z rozpoznaną nietolerancją laktozy konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego oraz rozważenie ryzyka wystąpienia reakcji nadwrażliwości.
flutykazonu propionian, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, objaw niepożądany, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, skurcz oskrzeli, uogólniona reakcja alergiczna, wywiad alergologiczny, wywiad medyczny, β2-mimetyk długodziałający - Leksykon substancji czynnych
Polimyksyna B – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Polimyksyna B, antybiotyk peptydowy, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nadwrażliwości i działań niepożądanych, zarówno przy stosowaniu miejscowym, jak i ogólnoustrojowym. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować miejscowe wysypki, świąd, podrażnienie, a także uogólnione objawy jak rumień, pokrzywka, a w ciężkich przypadkach anafilaksja i reakcje pęcherzowe. Istotne jest przerwanie terapii przy pierwszych objawach nadwrażliwości. Polimyksyna B może ulegać wchłanianiu systemowemu, zwłaszcza przy aplikacji na duże powierzchnie uszkodzonej skóry, co niesie ryzyko ototoksyczności (uszkodzenie słuchu, nawet utrata słuchu), nefrotoksyczności (uszkodzenie nerek) oraz neurotoksyczności. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub zaburzeniami słuchu, a także przy jednoczesnym stosowaniu innych leków nefro- lub ototoksycznych.
aminoglikozyd, anafilaksja, antybiotyk peptydowy, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie ototoksyczne, lek nefrotoksyczny, nadkażenie, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, namnażanie drobnoustrojów, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, ototoksyczność, pokrzywka, polimyksyna B, preparat okulistyczny, preparat parenteralny, przewód nosowo-łzowy, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja pęcherzowa, rumień, szczep grzybiczny, toksyczność systemowa, trombocytopenia, upośledzenie słuchu, wchłanianie systemowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia, zakażenie oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 2 g
Lek Pentasa zawiera mesalazynę w dawce 2 g granulatu o przedłużonym uwalnianiu i może powodować szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty) oraz bóle głowy i wysypki skórne. Należy zwrócić szczególną uwagę na rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), w tym zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Ponadto, mogą wystąpić zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, ostre zapalenie trzustki, a także zaburzenia czynności nerek i wątroby, które prawdopodobnie mają podłoże alergiczne. Wiele z tych objawów może być trudnych do odróżnienia od manifestacji samej choroby zapalnej jelita, co komplikuje ocenę związku przyczynowo-skutkowego.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, ból brzucha, choroba zapalna jelita, ciężkie skórne działania niepożądane, eozynofilia, eozynofilia płucna, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, gorączka polekowa, granulat o przedłużonym uwalnianiu, granulocytopenia, kamica układu moczowego, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, mesalazyna, naciek płucny, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancolitis, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk atopowy, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon substancji czynnych
Gonadotropina kosmówkowa – Działania niepożądane
Gonadotropina kosmówkowa (hCG), stosowana głównie w leczeniu niepłodności, wykazuje aktywność podobną do ludzkiego hormonu luteinizującego (LH). Najważniejszym i najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), który może mieć przebieg od łagodnego do ciężkiego. Łagodne i umiarkowane postacie OHSS manifestują się bólami i wzdęciami brzucha, nudnościami, wymiotami, biegunką, powiększeniem jajników, torbielami oraz zwiększeniem masy ciała. Ciężka postać OHSS wiąże się z wodobrzuszem, wysiękiem opłucnowym, dusznością, skąpomoczem, zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi oraz skrętem jajnika, co wymaga pilnej interwencji. Dodatkowo, hCG może wywoływać reakcje nadwrażliwości, od miejscowych reakcji w miejscu wstrzyknięcia po uogólnione reakcje alergiczne, w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy.
ból brzucha, dysfunkcja układu rozrodczego, ginekomastia, gonadotropina kosmówkowa, hormon luteinizujący, krwotok do otrzewnej, martwica jajnika, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pęknięcie torbieli jajnika, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, skąpomocz, skręt jajnika, torbiel jajnika, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs hipowolemiczny, wysięk opłucnowy, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zatorowość płucna, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pragiola 25 mg
Pragiola, zawierająca pregabalinę w dawkach od 25 mg do 300 mg w postaci kapsułek twardych, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na pregabalinę lub substancje pomocnicze. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, świąd, duszność, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardię, obrzęk naczynioruchowy oraz wstrząs anafilaktyczny. Kluczowe jest zebranie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz analiza dokumentacji medycznej w celu identyfikacji pacjentów z ryzykiem nadwrażliwości. W przypadku potwierdzenia przeciwwskazania, stosowanie pregabaliny należy bezwzględnie odstawić i odradzić, a informację tę należy odnotować w dokumentacji medycznej.
charakterystyka produktu leczniczego, kapsułka twarda, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, pregabalina, preparat Pragiola, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medithyrox 88 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Medithyrox, jest szeroko stosowana w terapii niedoczynności tarczycy, jednak jej podanie jest przeciwwskazane w określonych stanach klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na lek, nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy i przysadki, nieleczoną nadczynność tarczycy oraz ostre choroby serca, takie jak świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego i pancarditis. W ciąży leczenie skojarzone lewotyroksyną i lekami tyreostatycznymi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko indukcji niedoczynności tarczycy u płodu. Warto podkreślić, że podanie lewotyroksyny w wymienionych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przełom nadnerczowy, przełom tarczycowy czy zaostrzenie niewydolności serca.
arytmia, autonomiczny układ nerwowy, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność serca, czynnik krzepnięcia, doustny lek przeciwcukrzycowy, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwtarczycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy płodu, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność serca, pancarditis, parametr tarczycowy, przełom nadnerczowy, przełom tarczycowy, reakcja anafilaktyczna, suplementacja hormonów tarczycy, tyreotoksykoza, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie odżywiania, zaburzenie przyjmowania pokarmu, zaburzenie rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Egiramlon
Produkt leczniczy Egiramlon zawiera ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanału wapniowego), co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii. Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży i u pacjentek planujących ciążę, a w przypadku jej potwierdzenia leczenie należy natychmiast przerwać. Należy monitorować czynność nerek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, chorobami nerek, stenozą tętnicy nerkowej oraz po przeszczepie nerki. Istnieje ryzyko niedociśnienia u pacjentów z pobudzonym układem RAA, osób starszych oraz zagrożonych niedokrwieniem serca lub mózgu. Zaleca się rozważenie przerwania ramiprylu dzień przed zabiegiem operacyjnym. Należy kontrolować stężenie potasu (ryzyko hiperkaliemii) i monitorować liczbę białych krwinek z uwagi na możliwość neutropenii/agranulocytozy. U pacjentów rasy czarnej inhibitory ACE mogą być mniej skuteczne i zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Suchy kaszel jest częstym działaniem niepożądanym ramiprylu.
amlodypina, bloker kanału wapniowego, choroba tkanki łącznej, dializa, hiperkaliemia, hiponatremia, immunoterapia, inhibitor ACE, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający potas, neutropenia, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, odczyn anafilaktyczny, podwójna blokada układu RAA, przełom nadciśnieniowy, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, reakcja uczuleniowa, stenoza tętnicy nerkowej, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alepton 160 mg
Alepton w dawce 160 mg kwasu acetylosalicylowego w formie tabletek dojelitowych wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, obejmujący liczne układy i narządy. Najczęściej obserwuje się zwiększoną skłonność do krwawień, co jest związane z antyagregacyjnym mechanizmem działania ASA. Rzadko występują trombocytopenia, agranulocytoza oraz niedokrwistość aplastyczna. Krwawienia z wydłużonym czasem krwawienia, takie jak epistaksis czy krwawienia z dziąseł, mogą utrzymywać się do 4-8 dni po odstawieniu leku, zwiększając ryzyko powikłań podczas zabiegów chirurgicznych. Ponadto, istnieje ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, w tym ciężkich krwotoków, owrzodzeń żołądka i dwunastnicy oraz perforacji, które mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza, zwłaszcza przy stosowaniu wysokich dawek. Często występują również objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niestrawność, nudności, wymioty i biegunka.
agranulocytoza, charakterystyka produktu leczniczego, czas krwawienia, duszność, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, krwawienie śródczaszkowe, krwawy wymiot, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, szum uszny, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Lyella, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Leszczyna – Dawkowanie i sposób podawania
Leszczyna (Corylus spp.) jest jednym z trzech głównych alergenów w preparacie Pollinex Tree, obok olchy i brzozy, stosowanym w immunoterapii swoistej. Alergoidy leszczyny, standaryzowane w jednostkach SU (standaryzowanych jednostkach), są podawane w formie zawiesiny do wstrzykiwań, adsorbowanej na L-tyrozynie i modyfikowanej aldehydem glutarowym. Terapia składa się z fazy podstawowej, obejmującej podanie trzech fiolek o stężeniach odpowiednio 600 SU/ml (zielona), 1600 SU/ml (żółta) i 4000 SU/ml (czerwona), oraz fazy podtrzymującej, w której stosuje się fiolkę czerwoną (4000 SU/ml). Maksymalna dawka pojedynczego wstrzyknięcia wynosi 0,5 ml, co odpowiada dawkom 300 SU, 800 SU i 2000 SU dla kolejnych fiolek. Alternatywne dawkowanie jest zalecane u pacjentów silnie uczulonych. Przerwy między dawkami w fazie podstawowej wynoszą 7-14 dni, a w fazie podtrzymującej 1-4 tygodnie, z możliwością wydłużenia do 6 tygodni. W przypadku przekroczenia odstępów dawkowanie należy odpowiednio modyfikować, a w przypadku reakcji niepożądanych (np. obrzęk >10 cm, reakcje ogólnoustrojowe) zmniejszać dawkę lub cofać się w schemacie dawkowania.
adrenalina, alergen leszczyny, alergoid pyłku drzew, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, jednostka standaryzowana, L-tyrozyna, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, Pollinex Tree, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzelowe, sezon pylenia drzew, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zestaw ratownictwa medycznego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – TamisPras DUO
Stosowanie preparatu TamisPras DUO, zawierającego solifenacynę bursztynian i tamsulosynę chlorowodorek, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, ryzykiem zatrzymania moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, neuropatią wegetatywną oraz u osób z przepukliną rozworu przełykowego lub refluksem żołądkowo-przełykowym. Konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów nerkowych, perystaltyki jelit oraz regularna ocena efektywności mikcji. U pacjentów z wydłużonym odstępem QT lub hipokaliemią zaleca się kontrolę EKG i elektrolitów ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu typu Torsade de Pointes. W przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego lub reakcji anafilaktycznych należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne.
antagonista receptorów adrenergicznych alfa1, atonia jelit, choroba nerek, CYP2D6, częste oddawanie moczu, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP3A4, jaskra, ketokonazol, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leczenie przeciwbakteryjne, motoryka przewodu pokarmowego, neuropatia wegetatywna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, paroksetyna, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, solifenacyna bursztynian, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tamsulosyna chlorowodorek, torsade de pointes, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zakażenie układu moczowego, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego QT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – AGARTHA 50 mg
Lek AGARTHA zawiera wildagliptynę w dawce 50 mg w postaci tabletek i posiada jedno główne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (47,82 mg na tabletkę). Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem reakcji na wildagliptynę, ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości o różnym nasileniu, od łagodnych objawów skórnych po reakcje anafilaktyczne. Pacjenci z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy powinni być monitorowani lub rozważyć alternatywne leczenie.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Comboterol (25 mcg + 250 mcg)/dawkę inh.
Comboterol, zawierający salmeterol i flutykazon propionian, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników, bez pojawienia się nowych, nieobserwowanych przy monoterapii. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej zgłaszane objawy to bóle głowy (bardzo często), kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc u pacjentów z POChP, zapalenie oskrzeli, hipokaliemia, zapalenie części nosowej gardła, podrażnienie gardła, chrypka, łatwiejsze siniaczenie, kurcze mięśni, złamania pourazowe, bóle stawów i mięśni (często). Typowe dla β2-agonistów drżenia mięśni, kołatanie serca i bóle głowy mają charakter przejściowy i ulegają zmniejszeniu przy regularnym stosowaniu.
choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, flutykazonu propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kryzys nadnerczowy, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, monoterapia, nadmiar kortyzolu, nadpobudliwość psychoruchowa, niedobór hormonów kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol i flutykazonu propionian, skurcz oskrzeli, supresja układu odpornościowego, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban APC 10 mg
Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, został oceniony w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 412 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co wynika z mechanizmu działania leku. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość. Szczególnie narażone na powikłania krwotoczne są grupy pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym, stosujące leki wpływające na hemostazę oraz kobiety w wieku rozrodczym, u których obserwuje się nasilone krwawienia menstruacyjne. Objawy sugerujące krwawienie to m.in. osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność oraz wstrząs, a w ciężkich przypadkach niedokrwienia mięśnia sercowego.
antagonista witaminy K, dławica piersiowa, inhibitor czynnika Xa, krwawienie domięśniowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivipril 5 mg
Produkt leczniczy Ivipril zawiera ramipryl w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym zarówno często występujące, jak i rzadkie reakcje. Najczęściej obserwuje się uporczywy suchy kaszel oraz objawy niedociśnienia tętniczego. Istotne działania niepożądane to obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek), zaburzenia wątroby (wzrost enzymów wątrobowych, żółtaczka cholestatyczna), zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz zmiany hematologiczne, takie jak neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia i niedokrwistość hemolityczna. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co pozwala na precyzyjne monitorowanie ryzyka u pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedokrwienia mięśnia sercowego, tachykardię, arytmie, obrzęki obwodowe oraz zaburzenia naczyniowe, takie jak niedociśnienie i objaw Raynauda.
arytmia, białkomocz, dławica piersiowa, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedobór erytrocytów, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, suchy kaszel, tachykardia, zaburzenia smaku, zaburzenie czynności nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Midazolam Sandoz 1 mg/ml
Midazolam Sandoz, dostępny w stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na midazolam, inne benzodiazepiny lub substancje pomocnicze preparatu. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed podaniem leku. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują również stosowanie midazolamu do sedacji płytkiej u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową lub ostrą depresją oddechową, ze względu na ryzyko pogłębienia niewydolności oddechowej i zatrzymania oddychania.
- Leksykon substancji czynnych
Escyna – Przeciwwskazania stosowania
Escyna, będąca mieszaniną saponin trójterpenowych z nasion kasztanowca zwyczajnego, jest szeroko stosowana w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej, obrzęków oraz zaburzeń mikrokrążenia. Podstawowym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na escynę lub substancje pomocnicze, co może manifestować się reakcjami alergicznymi, w tym anafilaksją. Szczególną uwagę należy zwrócić na skład preparatów takich jak Hiposem, Sapoven, Sapoven T, Venescin, Venescin forte oraz Venożel, gdzie obecność alergenów, np. gumy arabskiej czy oleju sojowego (382,7 mg w kapsułce Sapoven T), wymaga ostrożności. Dodatkowo, Hiposem jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, a Sapoven T u osób uczulonych na orzeszki ziemne lub soję. Preparaty miejscowe, takie jak Sapoven maść i Venożel, nie powinny być stosowane na otwarte lub uszkodzone rany ze względu na ryzyko podrażnienia i zwiększonego wchłaniania substancji czynnej.
alergia na orzeszki ziemne, alergia na soję, astma, diklofenak, escyna, eskulina, guma arabska, kasztanowiec zwyczajny, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, olej sojowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, przewlekła niewydolność żylna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rutozyd, saponiny trójterpenowe, trybenozyd, zaburzenia mikrokrążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esomeprazol Towa 20 mg
Esomeprazol Towa, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 20 mg i 40 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa niezależny od dawki, postaci farmaceutycznej czy grupy pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, ból brzucha, biegunka oraz nudności. Rzadkie, ale istotne działania obejmują leukopenię, trombocytopenię, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), hiponatremię, hipomagnezemię oraz zaburzenia psychiczne takie jak bezsenność, pobudzenie czy depresja. W zakresie układu pokarmowego często występują zaparcia, wzdęcia, polipy dna żołądka, a rzadziej zapalenie jamy ustnej i kandydoza przewodu pokarmowego. Dodatkowo, mogą pojawić się zaburzenia wątroby, skóry (w tym ciężkie reakcje jak zespół Stevensa-Johnsona) oraz mięśniowo-szkieletowe, w tym złamania kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, dysfagia, encefalopatia, ezomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułki dojelitowe twarde, leukopenia, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wzdęcia, zaburzenie smaku, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon substancji czynnych
Leszczyna pospolita – Interakcje
Immunoterapia alergenami pyłku leszczyny pospolitej (Corylus avellana), stosowana w mieszance z alergenami olchy (Alnus sp.) i brzozy (Betula sp.), wymaga szczególnej uwagi na potencjalne interakcje farmakologiczne i procedury medyczne. Leki przeciwhistaminowe, kromony oraz kortykosteroidy mogą modyfikować odpowiedź immunologiczną, przesuwając w czasie reakcję na alergen i utrudniając ocenę skuteczności terapii. Szczepienia ochronne nie powinny być wykonywane w dniu podania immunoterapii; w fazie indukcji szczepienie należy przeprowadzić przed rozpoczęciem leczenia, natomiast w fazie podtrzymującej – zaplanować je pomiędzy dawkami podtrzymującymi. Spożycie alkoholu w dniu podania dawki preparatu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i obniżenia skuteczności terapii, szczególnie w fazie podstawowej leczenia.
anafilaksja, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane adrenaliny, faza indukcji, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, kortykoid, kortykosteroid, kromoglikan sodowy, kromon, leczenie kortykosteroidami, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwhistaminowy, mieszanka alergenów pyłku drzew, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, reakcja systemowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flumycon 100 mg
Flukonazol, substancja czynna preparatu Flumycon (kapsułki 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują ból głowy, ból brzucha, biegunkę, nudności, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfatazy alkalicznej), co wskazuje na potencjalne uszkodzenie hepatocytów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół DRESS (częstość nieznana), który stanowi poważne zagrożenie życia. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym krwi (niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia), układu immunologicznego (reakcje anafilaktyczne), nerwowego (drgawki, parestezje, zawroty głowy), sercowego (wydłużenie QT, torsade de pointes), a także skóry (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona) i mięśniowo-szkieletowego (ból mięśni).
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cholestaza, drgawki, drżenie, dysfagia, enzymy wątrobowe, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, leukopenia, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa, parestezja, płytki krwi, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, torsade de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie hepatocytów, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcia, zaburzenia smaku, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Naloxone Accord 400 mcg/ml
Naloxone Accord (400 µg/mL) to roztwór do wstrzykiwań/infuzji, którego jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na nalokson chlorowodorek lub substancje pomocnicze. Preparat charakteryzuje się klarownym, bezbarwnym roztworem o pH 3,1-4,5 i osmolalności 250-350 mOsmol/kg. W praktyce klinicznej należy szczególnie uwzględnić ryzyko reakcji alergicznych, które mogą mieć przebieg od łagodnych do anafilaktycznych. Pełny skład leku jest dostępny w charakterystyce produktu leczniczego i powinien być brany pod uwagę podczas kwalifikacji pacjenta do terapii.
- Leksykon substancji czynnych
Hydroksyetyloskrobia – Dawkowanie i sposób podawania
Hydroksyetyloskrobia (HES) w preparacie Tetraspan 60 mg/ml jest wskazana do krótkotrwałego stosowania w początkowym okresie przywracania objętości płynów śródnaczyniowych, z maksymalnym czasem podawania do 24 godzin. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do utraty krwi i stanu hemodynamicznego pacjenta, z maksymalną dawką dobową wynoszącą 30 ml/kg masy ciała (1,8 g HES/kg m.c.), co dla pacjenta 70 kg odpowiada 2100 ml preparatu. Szybkość infuzji w ostrym wstrząsie nie powinna przekraczać 20 ml/kg m.c./h (0,33 ml/kg m.c./min lub 1,2 g HES/kg m.c./h). W sytuacjach zagrożenia życia dopuszczalne jest szybkie podanie do 500 ml roztworu pod ciśnieniem, przy jednoczesnym usunięciu powietrza z pojemnika i zestawu infuzyjnego, aby zapobiec zatorowi powietrznemu. Pierwsze 10-20 ml roztworu należy podawać powoli, monitorując pacjenta pod kątem reakcji anafilaktycznych lub anafilaktoidalnych.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefuroxime TZF 750 mg
Cefuroksym sodowy, jako cefalosporynowy antybiotyk beta-laktamowy, posiada ściśle określone przeciwwskazania, które muszą być bezwzględnie respektowane w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na cefuroksym lub inne składniki preparatu, a także na inne cefalosporyny ze względu na częste reakcje krzyżowe. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią ciężkich reakcji anafilaktycznych na beta-laktamy, w tym penicyliny, monobaktamy i karbapenemy, ze względu na ryzyko gwałtownych, zagrażających życiu reakcji alergicznych. Przed zastosowaniem leku konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego oraz analiza dokumentacji medycznej dotyczącej wcześniejszych reakcji na antybiotyki beta-laktamowe.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, cefuroksym, dieta niskosodowa, karbapenem, konsultacja alergologiczna, monobaktam, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na cefalosporyny, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, penicylina, podanie parenteralne, proszek do sporządzania roztworu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, substancja czynna - Leksykon substancji czynnych
Oksybuprokaina – Działania niepożądane
Oksybuprokaina, stosowana miejscowo w kroplach do oczu (np. Novain 4 mg/ml), wykazuje skuteczność jako środek znieczulający, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, głównie okulistycznych. Najczęściej obserwuje się miejscowe podrażnienie objawiające się krótkotrwałym pieczeniem i kłuciem (≥1/100 do <1/10). Istotnym powikłaniem jest uszkodzenie rogówki, klasyfikowane jako częste działanie niepożądane (≥1/100 do <1/10), które może prowadzić do trwałego upośledzenia widzenia, zwiększonego ryzyka infekcji, opóźnionego gojenia i bliznowacenia. Rzadziej występuje nieostre widzenie (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz reakcje alergiczne oka i alergiczne zapalenie powiek o nieznanej częstości. Pomimo niskiego wchłaniania ogólnoustrojowego, mogą pojawić się rzadkie działania niepożądane ze strony układu nerwowego (drżenia), krążenia (bradykardia <60 uderzeń/min, niedociśnienie) oraz zawroty głowy (≥1/10 000 do <1/1 000). Reakcje immunologiczne, w tym anafilaksja, występują z częstością nieznaną i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie powiek, bliznowacenie rogówki, bradykardia, drżenie, działanie niepożądane, krople do oczu, narząd wzroku, niedociśnienie, nieostre widzenie, Novain, obrzęk, oksybuprokaina, pieczenie oka, podrażnienie miejscowe, produkt leczniczy, przekrwienie, reakcja alergiczna oka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, środek znieczulający miejscowy, świąd, upośledzenie widzenia, uszkodzenie rogówki, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie oka, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu krążenia, zaburzenie układu nerwowego, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Stomezul 20 mg
Lek Stomezul, zawierający ezomeprazol magnezowy dwuwodny w dawkach 20 mg i 40 mg w formie tabletek dojelitowych, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym najczęstsze działania niepożądane takie jak ból głowy, ból brzucha, biegunka i nudności. Profil ten jest spójny niezależnie od dawki, postaci farmaceutycznej, wskazań terapeutycznych czy grup wiekowych. Działania niepożądane sklasyfikowano według systemu MedDRA, z częstością występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Szczególnie istotne są potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak agranulocytoza, pancytopenia, reakcje anafilaktyczne, niewydolność wątroby, encefalopatia, ciężka hipomagnezemia oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Wśród innych działań niepożądanych wymienia się m.in. leukopenię, małopłytkowość, obrzęki obwodowe, hiponatremię, zaburzenia psychiczne, bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, zapalenie skóry, złamania osteoporotyczne oraz śródmiąższowe zapalenie nerek.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, drożdżyca przewodu pokarmowego, encefalopatia, ezomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, polip żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletka dojelitowa, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, złamanie osteoporotyczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olfen 75 SR
Podczas terapii diklofenakiem sodowym w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu (Olfen 75 SR) zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, osłabionych oraz z niską masą ciała. Bezwzględnie należy unikać łączenia diklofenaku z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na brak korzyści klinicznych i zwiększone ryzyko powikłań. W trakcie leczenia istnieje ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych, w tym anafilaktycznych oraz zespołu Kounisa, który objawia się bólem w klatce piersiowej i może prowadzić do zawału mięśnia sercowego, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
dieta niskosodowa, diklofenak sodowy, inhibitor COX-2, laktoza jednowodna, maskowanie objawów zakażenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Voluven (60 mg + 9 mg)/ml
Voluven to roztwór do infuzji zawierający poli(O-2-hydroksyetylo)skrobię (HES) o stężeniu 60 mg/ml oraz 9 mg/ml chlorku sodu, stosowany wyłącznie dożylnie w celu przywracania objętości płynów śródnaczyniowych. Terapia powinna być ściśle kontrolowana i ograniczona do maksymalnie 24 godzin, a dawka dobowa nie może przekraczać 30 ml/kg masy ciała. Infuzję rozpoczyna się powolnym podaniem pierwszych 10-20 ml roztworu, z jednoczesnym monitorowaniem pacjenta pod kątem reakcji anafilaktycznych. Cały czas leczenia konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, a infuzję należy przerwać po osiągnięciu odpowiednich wartości klinicznych. Produkt ma pH 4,0-5,5, osmolarność 308 mOsmol/l oraz zawiera elektrolity: Na⁺ 154 mmol/l i Cl⁻ 154 mmol/l.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Catalet D stężenie 1-25 JS/ml, stęźenie 2-250 JS/ml, stężenie 3-2500 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie 4-5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Catalet D jest alergenowym preparatem leczniczym przeznaczonym do swoistej immunoterapii alergenowej (SIT) u pacjentów z alergią IgE-zależną na pyłki drzew: olchy (Alnus sp.), brzozy (Betula sp.) oraz leszczyny pospolitej (Corylus avellana). Lek może być stosowany zarówno w schemacie przedsezonowym, rozpoczynającym się kilka miesięcy przed sezonem pylenia, jak i całorocznym, co umożliwia długotrwałą modyfikację odpowiedzi immunologicznej. Preparat jest wskazany u dorosłych oraz dzieci od 6. roku życia, natomiast nie zaleca się go u dzieci poniżej 6 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Catalet D zawiera alergoidy w różnych stężeniach: 25 JS/ml, 250 JS/ml, 2500 JS/ml (faza wstępna) oraz 5000 JS/ml (faza podtrzymująca), co pozwala na stopniowe zwiększanie dawki i osiągnięcie tolerancji immunologicznej.
alergia IgE-zależna, alergia na pyłki, alergoidy, brzoza, immunoterapia alergenowa, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, leszczyna pospolita, olcha, pyłek drzewa, pylenie drzew, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, resuscytacja, schemat całoroczny, schemat przedsezonowy, swoista immunoterapia alergenowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symfaxin ER 75 mg
Symfaxin ER (chlorowodorek wenlafaksyny) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się szerokim profilem działań niepożądanych, obejmującym układ nerwowy, sercowo-naczyniowy, psychiczny oraz inne narządy. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne są również zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność, nerwowość, obniżone libido, a także objawy neurologiczne, np. zawroty głowy i parestezje. Nagłe przerwanie terapii może wywołać zespół odstawienny z objawami takimi jak zawroty głowy, zaburzenia czucia, bezsenność, nudności czy drgawki, co wymaga stopniowego zmniejszania dawki. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) obserwuje się podobny profil działań niepożądanych, z dodatkowymi ryzykami zmniejszenia apetytu, masy ciała, podwyższenia ciśnienia tętniczego oraz cholesterolu, a także zwiększoną częstością myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych.
agranulocytoza, akatyzja, aplazja szpiku kostnego, bezsenność, bruksizm, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipercholesterolemia, hipertonia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra zamkniętego kąta, krwotok maciczny, majaczenie, migotanie komór, mioklonie, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, samookaleczanie, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neuair Airmaster (50 mcg + 100 mcg)/dawkę
Neuair Airmaster, zawierający salmeterol (w formie salmeterolu ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z działaniami niepożądanymi charakterystycznymi dla obu składników. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Do najczęstszych objawów należą drżenia mięśni, kołatanie serca oraz bóle głowy, które zwykle ustępują przy kontynuacji terapii. Istotnym powikłaniem jest paradoksalny skurcz oskrzeli, wymagający natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Ze względu na obecność flutykazonu propionianu, częstość występowania kandydozy jamy ustnej i gardła jest znaczna, a rzadziej obserwuje się kandydozę przełyku; profilaktycznie zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji.
beta2-mimetyk, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba niedokrwienna serca, chrypka, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, duszność, flutykazon, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśni, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rysy cushingoidalne, salmeterol, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie kory nadnerczy, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neurontin 800 800 mg
Gabapentyna (Neurontin) stosowana w monoterapii i terapii wspomagającej padaczki oraz leczeniu bólu neuropatycznego wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania. Do bardzo często obserwowanych należą zakażenia wirusowe, senność, zawroty głowy oraz uczucie zmęczenia i gorączka. Często występują leukopenia, zapalenie płuc, infekcje układu oddechowego i moczowego, zaburzenia nastroju (wrogość, depresja, lęk), nadciśnienie tętnicze, nudności, wymioty, biegunka, bóle mięśni i stawów oraz impotencja. Rzadziej obserwuje się hipoglikemię, utratę przytomności, depresję oddechową, a także poważne reakcje alergiczne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Warto podkreślić, że działania niepożądane mogą obejmować także zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia), metaboliczne (hiperglikemia, hiponatremia), neurologiczne (drgawki, dyzartria, ataksja) oraz skórne (wysypka, obrzęk twarzy).
ataksja, białe krwinki, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, drgawka, duszność, dysfagia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkineza, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, kołatanie serca, leukopenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, obrzęk obwodowy, obrzęk uogólniony, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schyłkowa niewydolność nerek, szum uszny, trombocytopenia, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zespół abstynencyjny, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asolfena 10 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Asolfena, wykazuje działania niepożądane typowe dla mechanizmu antycholinergicznego, z dominującą suchością w jamie ustnej, występującą u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę (w porównaniu do 4% w grupie placebo). Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny do umiarkowanego i jest ściśle zależna od dawki. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z międzynarodowymi standardami, obejmującymi kategorie od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród najczęstszych objawów wymienia się suchość w jamie ustnej, zaparcia, nudności, bóle brzucha oraz zmęczenie, natomiast rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak zaburzenia rytmu serca (torsades de pointes, wydłużenie QT), niedrożność jelit czy zatrzymanie moczu.
ból brzucha, choroba refluksowa żołądkowo-przełykowa, częstoskurcz komorowy, dysfonia, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, halucynacja, hiperkaliemia, jaskra, kamień kałowy, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, stan splątania, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość nosa, suchość oczu, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsades de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pulmicort Turbuhaler 200 mcg/dawkę inh.
Pulmicort Turbuhaler zawiera budezonid w dawkach 100 μg oraz 200 μg na dawkę inhalacyjną i jest stosowany wziewnie w terapii chorób układu oddechowego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są miejscowe reakcje takie jak kaszel, chrypka, podrażnienie gardła oraz bezgłos, a także kandydoza jamy ustnej i gardła, występująca często. U pacjentów z POChP zwiększa się ryzyko zapalenia płuc. Rzadko mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne) oraz paradoksalny skurcz oskrzeli wymagający natychmiastowej interwencji. Wśród działań ogólnoustrojowych, charakterystycznych dla glikokortykosteroidów, należy zwrócić uwagę na rzadkie zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie wzrostu, szczególnie u dzieci i młodzieży.
bezgłos, budezonid, chrypka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drżenie mięśniowe, glikokortykosteroid, infekcja grzybicza, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kontaktowe zapalenie skóry, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie gardła, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Pulmicort Turbuhaler, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wybroczynę, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc