reakcja anafilaktyczna
Reakcja anafilaktyczna (anafilaksja) to nagła, ciężka, systemowa reakcja alergiczna o potencjalnie zagrażającym życiu charakterze. Występuje w wyniku ekspozycji na alergen u osoby wcześniej uczulonej. Do najczęstszych czynników wywołujących należą pokarmy (szczególnie orzechy, skorupiaki), leki (antybiotyki, NLPZ), jad owadów oraz lateks.
Patofizjologicznie anafilaksja polega na masywnym uwolnieniu mediatorów zapalnych (m.in. histamina, leukotrieny) z komórek tucznych i bazofilów. Prowadzi to do rozszerzenia naczyń, zwiększenia ich przepuszczalności, skurczu oskrzeli i innych objawów. Klinicznie manifestuje się wielonarządowo – charakterystyczne są objawy skórne (pokrzywka, obrzęk), oddechowe (duszność, obrzęk krtani), sercowo-naczyniowe (spadek ciśnienia, tachykardia) oraz żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka).
Leczenie anafilaksji wymaga natychmiastowego działania. Lekiem pierwszego rzutu jest adrenalina podana domięśniowo, najlepiej w przednio-boczną część uda. Dodatkowo stosuje się tlenoterapię, płynoterapię, leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy. Każdy pacjent po przebytej anafilaksji powinien zostać zaopatrzony w ampułkostrzykawkę z adrenaliną oraz przeszkolony w jej stosowaniu. Kluczowe jest również ustalenie czynnika wywołującego i jego unikanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zinnat 125 mg
Lek Zinnat, zawierający cefuroksym w postaci cefuroksymu aksetylu, dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 125 mg, 250 mg oraz 500 mg. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na cefuroksym lub na substancje pomocnicze, w tym benzoesan sodu (E211) obecny w ilościach odpowiednio 0,00152 mg, 0,00203 mg i 0,00506 mg w poszczególnych dawkach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na antybiotyki z grupy cefalosporyn, ze względu na dobrze udokumentowane reakcje krzyżowe w tej grupie leków.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, benzoesan sodu, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, ciężka reakcja nadwrażliwości, karbapenem, lek przeciwbakteryjny, monobaktam, nadwrażliwość na antybiotyki, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, pierścień beta-laktamowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, Zinnat - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flumycon 150 mg
Flukonazol, substancja czynna preparatu Flumycon, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas planowania terapii przeciwgrzybiczej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (1-10% pacjentów) to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfatazy alkalicznej) i wysypka skórna. Rzadziej występują poważne reakcje, takie jak zespół DRESS (reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi), torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, a także zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, trombocytopenia). Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym immunologicznego, nerwowego, sercowego, wątrobowego oraz skóry i tkanki podskórnej, co wymaga monitorowania pacjentów pod kątem objawów klinicznych i parametrów laboratoryjnych.
azorabina, cholestaza, drgawki, flukonazol, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza narządów płciowych, leukopenia, martwica komórek wątrobowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, terapia przeciwgrzybicza, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trittico XR 150 mg
Trittico XR (chlorowodorek trazodonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje działanie przeciwdepresyjne z komponentą uspokajającą, jednakże leczenie może wiązać się z licznymi działaniami niepożądanymi o częstości występowania określonej jako „nieznana”. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, które mogą pojawić się w trakcie terapii lub po jej zakończeniu. Wśród poważnych powikłań wymienia się zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, arytmie serca (w tym torsade de pointes z wydłużeniem odstępu QT), priapizm oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Monitorowanie parametrów hematologicznych jest wskazane ze względu na możliwość agranulocytozy, trombocytopenii, leukopenii i innych nieprawidłowości krwi. U pacjentów z chorobami serca konieczna jest kontrola rytmu serca ze względu na ryzyko niemiarowości i groźnych arytmii.
afazja ekspresywna, agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek trazodonu, delirium, dezorientacja, drgawka, drgawka kloniczna, drżenie, duszność, dystonia, działanie przeciwdepresyjne, eozynofilia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, koszmar senny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, leukopenia, mania, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedokrwistość, niemiarowość serca, nieostre widzenie, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudność, objaw grypopodobny, obrzęk, omam, omdlenie, palpitacja, parestezja, porażenna niedrożność jelita, priapizm, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, senność, SIADH, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, Trittico XR, trombocytopenia, urojenie, wewnątrzwątrobowy zastój żółci, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie libido, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xaleba 90 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Xaleba dostępnego w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg i 120 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany na podstawie danych od 9295 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Terapia obejmowała zarówno krótkoterminowe, jak i długoterminowe stosowanie (do 3,5 roku w programie MEDAL). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból brzucha (bardzo często), zapalenie wyrostka zębodołowego, reakcje nadwrażliwości, obrzęki, zawroty głowy, kołatanie serca oraz nadciśnienie tętnicze (często). Rzadziej występowały poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, niewydolność nerek czy zapalenie wątroby. W badaniach pooperacyjnych i w leczeniu ostrej dny moczanowej profil bezpieczeństwa był zbliżony do obserwowanego w chorobach przewlekłych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, białkomocz, ból pooperacyjny, choroba zwyrodnieniowa stawów, depresja, dławica piersiowa, dna moczanowa, etorykoksyb, incydent naczyniowo-mózgowy, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja układu moczowego, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, parestezja, przejściowy napad niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zabieg stomatologiczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wyrostka zębodołowego, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół jelita drażliwego, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auglavin PPH (400 mg + 57 mg)/5 ml
Lek Auglavin PPH w dawce 400 mg amoksycyliny trójwodnej i 57 mg potasu klawulanianu na 5 ml zawiesiny doustnej wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla połączenia beta-laktamów z inhibitorem beta-laktamaz. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i wymioty, przy czym nudności są częstsze przy wyższych dawkach i można je ograniczyć podając lek na początku posiłku. Często występuje kandydoza skóry i błon śluzowych, a także zaburzenia mikrobiologiczne z nadmiernym wzrostem niewrażliwych bakterii. Rzadko notuje się przemijającą leukopenię, trombocytopenię oraz poważniejsze zaburzenia hematologiczne, w tym agranulocytozę i niedokrwistość hemolityczną. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja czy alergiczne zapalenie naczyń, występują z nieustaloną częstością i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, choroba posurowicza, dermatoza IgA, dolegliwości przewodu pokarmowego, język włochaty, kandydoza, krystaluria, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gamma anty-D 150 150 mcg/ml
Produkt GAMMA anty-D 150 zawiera 150 µg/ml immunoglobuliny ludzkiej anty-D (750 j.m.) i może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu. Do najczęstszych należą reakcje miejscowe w miejscu podania, takie jak obrzęk, ból, rumień, świąd i stwardnienie, które są zwykle łagodne i samoograniczające się. Objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, dreszcze, ból głowy, nudności, wymioty oraz ból stawów, występują rzadko i mają charakter przemijający. Bardzo rzadko obserwuje się poważne reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, objawiającą się dusznością, spadkiem ciśnienia tętniczego, tachykardią, obrzękiem twarzy i gardła oraz utratą przytomności, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z MedDRA, podkreślając konieczność monitorowania i zgłaszania wszelkich niepożądanych reakcji.
adrenalina, ból lędźwiowo-krzyżowy, dreszcz, immunoglobulina anty-D, immunoglobulina ludzka anty-D, klasyfikacja MedDRA, kortykosteroid, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betafact 250 IU 250 j.m./fiolkę
BETAFACT to ludzki czynnik IX krzepnięcia dostępny w dawkach 250 j.m./5 ml, 500 j.m./10 ml oraz 1000 j.m./20 ml, o stężeniu po rekonstytucji 50 j.m./ml. W terapii hemofilii B z użyciem BETAFACT należy monitorować potencjalne działania niepożądane, w tym rzadkie reakcje alergiczne i nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, tachykardia, niedociśnienie czy wstrząs anafilaktyczny. Istotnym aspektem jest ryzyko powstania inhibitorów czynnika IX, które manifestują się klinicznie jako niewystarczająca odpowiedź na leczenie i mogą wymagać skierowania pacjenta do specjalistycznego ośrodka hemofilii. Ponadto, istnieje potencjalne ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, zwłaszcza przy stosowaniu produktów o niższej czystości, jednak BETAFACT charakteryzuje się wysoką czystością i rzadko wiąże się z takimi zdarzeniami niepożądanymi.
W badaniach klinicznych z udziałem 109 pacjentów (w tym 44 dzieci poniżej 12 roku życia) odnotowano 17 działań niepożądanych u 7,3% pacjentów podczas 8054 dni ekspozycji, z rzadkim występowaniem obrzęku alergicznego, bólu głowy, nudności, świądu oraz reakcji alergicznych w miejscu podania. W grupie wcześniej nieleczonych pacjentów (PUP) nie stwierdzono obecności inhibitorów czynnika IX podczas 662 dni ekspozycji. Po wprowadzeniu do obrotu zgłoszono dwa przypadki inhibitorów u pacjentów leczonych BETAFACT. Częstotliwość i charakter działań niepożądanych u dzieci nie różniły się od obserwowanych u dorosłych. Zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego w celu ciągłego monitorowania bezpieczeństwa stosowania produktu.
czynnik krzepnięcia IX, czynnik krzepnięcia krwi, działanie niepożądane, hemofilia B, indukcja tolerancji immunologicznej, inhibitor czynnika IX, letarg, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki podskórnej, odczyn alergiczny, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zakrzepica żylna, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diclac 50 50 mg
Diklofenak sodowy, stosowany zarówno w krótkotrwałym, jak i długotrwałym leczeniu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według układów i narządów oraz częstości występowania. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, zmniejszony apetyt) oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, zapalenie wątroby, reakcje skórne (wysypka, pokrzywka), a także zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza). Bardzo rzadko notuje się ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia psychotyczne), poważne uszkodzenia wątroby (piorunujące zapalenie, martwica), a także ostre uszkodzenia nerek (ostra niewydolność, zespół nerczycowy).
agranulocytoza, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Schönleina-Henocha, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, klasyfikacja MedDRA, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Berinert 500 500 j.m./ml
Berinert, inhibitor C1-esterazy pochodzenia ludzkiego, stosowany w leczeniu dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego, charakteryzuje się rzadkim występowaniem działań niepożądanych. Najważniejszym powikłaniem jest rozwój zakrzepicy, obserwowany bardzo często (≥ 1/10) przy stosowaniu wysokich dawek leku w niezarejestrowanych wskazaniach, takich jak profilaktyka i terapia zespołu przeciekania włośniczkowego oraz zabiegi kardiochirurgiczne z krążeniem pozaustrojowym. W pojedynczych przypadkach powikłania zakrzepowe zakończyły się zgonem. Często (≥ 1/100 do < 1/10) występują reakcje miejscowe i ogólne, takie jak wzrost temperatury i reakcje w miejscu wkłucia. Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) obserwuje się reakcje alergiczne i anafilaktyczne, w tym tachykardię, zaburzenia ciśnienia tętniczego, pokrzywkę, duszność oraz wstrząs anafilaktyczny, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.
Berinert, czynnik zakaźny, duszność, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, farmakoterapia, hipertensja, hipotensja, inhibitor C1-esterazy, krążenie pozaustrojowe, operacja kardiochirurgiczna, pokrzywka, powikłanie zakrzepowe, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zakrzepica, zespół przeciekania włośniczkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arpixor 15 mg
Aripiprazol (Arpixor) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. Najczęściej zgłaszanymi objawami są akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów stosujących doustną formę leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy pozapiramidowe (EPS), takie jak parkinsonizm, dystonia, akatyzja i dyskineza, które w badaniach klinicznych pojawiały się u 14,8-26,6% pacjentów leczonych arypiprazolem, w zależności od wskazania i porównania z innymi lekami (np. haloperidolem czy olanzapiną). Akatyzja występowała u 12,1% pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi oraz u 6,2% pacjentów ze schizofrenią, co jest istotnie wyższe niż w grupach placebo (odpowiednio 3,2% i 3,0%). Dystonia, szczególnie w początkowym okresie terapii, może manifestować się długotrwałymi skurczami mięśni szyi, trudnościami w przełykaniu i oddychaniu, z większym ryzykiem u młodszych mężczyzn. Ponadto, arypiprazol może powodować zarówno wzrost, jak i spadek stężenia prolaktyny, a także przejściowe podwyższenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK) u 3,5% pacjentów (vs. 2,0% placebo).
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, dyskineza, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, haloperydol, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica cukrzycowa, leukopenia, myśli samobójcze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, noworodkowy zespół odstawienny, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, olanzapina, parkinsonizm, patologiczny hazard, późne dyskinezy, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, skurcz krtani, skurcz mięśni szyi, śpiączka cukrzycowa, światłowstręt, tachykardia, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Buscopan 10 mg
Hioscyna butylobromek, substancja czynna leku Buscopan, wykazuje działania niepożądane głównie wynikające z jego aktywności przeciwcholinergicznej, polegającej na blokadzie receptorów muskarynowych. Do najczęściej obserwowanych należą tachykardia (≥ 1/1000 do < 1/100 pacjentów), suchość w jamie ustnej (≥ 1/1000 do < 1/100), zmniejszenie wydzielania potu (≥ 1/1000 do < 1/100) oraz reakcje skórne o charakterze alergicznym (≥ 1/1000 do < 1/100). Rzadziej występuje zatrzymanie moczu (≥ 1/10 000 do < 1/1000), szczególnie u pacjentów z predyspozycjami, np. przerostem gruczołu krokowego. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, mają częstość nieznaną i stanowią poważne zagrożenie życia wymagające natychmiastowej interwencji. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny i przemijający, jednak konieczne jest monitorowanie i zgłaszanie wszelkich niepożądanych objawów do odpowiednich instytucji nadzorujących bezpieczeństwo leków.
aktywność przeciwcholinergiczna, blokada receptorów muskarynowych, charakterystyka produktu leczniczego, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwcholinergiczne, epizod duszności, hioscyna butylobromek, nadwrażliwość, napięcie mięśni gładkich, pokrzywka, przekaźnictwo cholinergiczne, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, receptor muskarynowy, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, układ przywspółczulny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zatrzymanie moczu, zmniejszenie wydzielania potu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levalergedd 5 mg
Lewocetyryzyna w dawce 5 mg (odpowiadająca 4,2 mg lewocetyryzyny) zawarta w tabletkach powlekanych Levalergedd jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, cetyryzynę, hydroksyzynę, inne pochodne piperazyny oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (64,0 mg/tabletkę). Reakcje nadwrażliwości mogą mieć różny przebieg, od łagodnych objawów skórnych po zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, dlatego w wywiadzie należy szczegółowo ustalić ewentualne wcześniejsze reakcje na leki przeciwhistaminowe o podobnej strukturze chemicznej.
cetyryzyna, dializoterapia, działanie niepożądane, EGFR, farmakokinetyka lewocetyryzyny, hydroksyzyna, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lewocetyryzyna, lewocetyryzyna dichlorowodorek, nietolerancja laktozy, pochodne piperazyny, przesączanie kłębuszkowe, reakcja anafilaktyczna, schyłkowa niewydolność nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vesoligo
Przed rozpoczęciem terapii produktem Vesoligo, zawierającym solifenacyny bursztynian, konieczne jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki różnicowej w celu wykluczenia innych przyczyn częstomoczu, takich jak niewydolność serca czy choroby nerek. W przypadku zakażenia układu moczowego najpierw należy zastosować leczenie przeciwbakteryjne, a dopiero potem rozważyć włączenie Vesoligo. Produkt wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami drożności dróg moczowych (ryzyko zatrzymania moczu), zaburzeniami przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min, dawka max 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 7-9, dawka max 5 mg), a także u osób stosujących silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol). Ponadto, ostrożność jest wskazana u pacjentów z chorobami górnego odcinka przewodu pokarmowego, neuropatią autonomiczną oraz u osób z ryzykiem wydłużenia odstępu QT i hipokaliemią, ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń rytmu typu Torsade de Pointes. Bezpieczeństwo i skuteczność u pacjentów z neurogenną nadreaktywnością wypieracza nie zostały ustalone.
bisfosfonian, bursztynian solifenacyny, choroba nerek, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomiczna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, pochodzenie neurogenne, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Child-Pugh, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie drożności dróg moczowych, zaburzenie przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwolniona perystaltyka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Banavin 10 mg
Lek Banavin zawiera wortioksetynę w postaci bromowodorku, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze oraz jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) lub selektywnymi inhibitorami MAO-A, takimi jak fenelzyna, izokarboksazyd, tranylcypromina czy moklobemid. Interakcja ta może prowadzić do zespołu serotoninowego, objawiającego się hipertermią, sztywnością mięśniową, zaburzeniami autonomicznymi i zmianami stanu psychicznego, co stanowi zagrożenie życia pacjenta. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu farmakologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszego stosowania inhibitorów MAO oraz alergii na leki.
bromowodorek, fenelzyna, hipertermia, inhibitory MAO, inhibitory MAO-A, inhibitory monoaminooksydazy, izokarboksazyd, moklobemid, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, powikłanie, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, tabletka powlekana, tranylcypromina, wortioksetyna, wywiad farmakologiczny, zaburzenia autonomiczne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dotarem multidose
Kwas gadoterowy, stosowany wyłącznie do podawania dożylnego jako środek kontrastowy w rezonansie magnetycznym, wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Podanie dokanałowe jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich reakcji neurologicznych, takich jak śpiączka czy napady padaczkowe. Przed podaniem należy wykluczyć obecność implantów ferromagnetycznych (np. rozrusznik serca, klipsy naczyniowe, implant ślimakowy) oraz metalowych ciał obcych, zwłaszcza w oku. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne, mogą wystąpić natychmiastowo (do 60 minut) lub późno (do 7 dni) po podaniu, niezależnie od dawki i często są nieprzewidywalne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą oskrzelową, alergiami, wcześniejszymi reakcjami na środki kontrastowe oraz u osób stosujących beta-adrenolityki, gdyż mogą oni wymagać premedykacji i specjalistycznego nadzoru podczas badania.
agonista receptorów beta, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, ciężka choroba układu krążenia, Dotarem multidose, encefalopatia, glikokortykosteroid, hemodializa, implant ślimakowy, klips naczyniowy, klirens nerkowy, kwas gadoterowy, MRI bez wzmocnienia kontrastowego, napad padaczkowy, nerkopochodne włóknienie układowe, niski próg napadu padaczkowego, ostra niewydolność nerek, ostre zaburzenie czynności nerek, podanie dokanałowe, podanie dożylne, pompa infuzyjna, przeszczepienie wątroby, przewlekłe zaburzenie czynności nerek, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja neurologiczna, rezonans magnetyczny, rozrusznik serca, śpiączka, środek kontrastowy, środek kontrastowy z gadolinem, środek przeciwhistaminowy, stymulator nerwów, wynaczynienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ceclor 250 mg/5 ml
Cefaklor, substancja czynna leku Ceclor dostępnego w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej w dawkach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml, może wywoływać różnorodne działania niepożądane. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym biegunkę, która zwykle nie wymaga przerwania terapii, choć w rzadkich przypadkach może prowadzić do odstawienia leku. Rzadziej występuje zapalenie jelita grubego, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Reakcje uczuleniowe obejmują wysypkę odropodobną, świąd, pokrzywkę oraz objawy podobne do choroby posurowiczej, częściej u dzieci, manifestujące się rumieniem wielopostaciowym, zapaleniem stawów i gorączką. Rzadkie, ale poważne reakcje to zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka oraz anafilaksja, szczególnie u pacjentów z alergią na penicyliny.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, Ceclor, cefaklor, choroba posurowicza, eozynofilia, fosfataza zasadowa, kandydoza, kortykosteroid, lek antyhistaminowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadpobudliwość, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, omam, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórkowa, trombocytopenia, zapalenie jelita grubego, zapalenie pochwy, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Fluorescite 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 100 mg/ml
Fluoresceina, stosowana w postaci roztworu do wstrzykiwań Fluorescite 100 mg/ml, wykazuje ograniczone, lecz klinicznie istotne interakcje farmakologiczne. Hamowanie lub konkurencja o transportery anionów organicznych (np. przez probenecyd) może zmieniać farmakokinetykę fluoresceiny, wpływając na jej dystrybucję i eliminację. Fluoresceina może interferować z wynikami badań laboratoryjnych krwi i moczu przez 3-4 dni po podaniu, co jest szczególnie istotne przy monitorowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak digoksyna i chinidyna. Ponadto, jednoczesne stosowanie beta-adrenolityków (systemowych i okulistycznych) może wywołać poważne reakcje anafilaktyczne, osłabiając kompensacyjne mechanizmy naczyniowe i zmniejszając skuteczność adrenaliny, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
beta-adrenolityk, chinidyna, digoksyna, działanie hipotensyjne, fluoresceina, Fluorescite, interakcja lekowa, krople do oczu, monitorowanie terapeutyczne leków, niezgodność farmaceutyczna, probenecyd, profil farmakokinetyczny, reakcja anafilaktyczna, szok anafilaktyczny, transporter anionów organicznych, wąski indeks terapeutyczny, wstrząs anafilaktyczny, zabieg resuscytacyjny, zaburzenia równowagi, zapaść sercowo-naczyniowa, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Temozolomid – Przeciwwskazania stosowania
Temozolomid jest przeciwnowotworowym lekiem stosowanym w terapii nowotworów mózgu, jednak jego podanie wymaga wykluczenia bezwzględnych przeciwwskazań, takich jak potwierdzona nadwrażliwość na temozolomid lub dakarbazynę (DTIC) oraz obecność ciężkiej mielosupresji. Mielosupresja, charakteryzująca się obniżoną produkcją komórek krwi, może być nasilona przez temozolomid, co zwiększa ryzyko poważnych powikłań hematologicznych. Preparaty Temozolomide Fair-Med i Glenmark zawierają laktozę bezwodną w dawkach od 61,7 mg (100 mg leku) do 399,3 mg (5 mg leku), co wymaga ostrożności u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy lub rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak niedobór laktazy czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
dakarbazyna, immunosupresja, infekcja oportunistyczna, krwinka biała, laktoza bezwodna, lek mielosupresyjny, mielosupresja, morfologia krwi, nadwrażliwość na dakarbazynę, nadwrażliwość na temozolomid, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, nowotwór mózgu, płytka krwi, radioterapia, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, skala Karnofsky’ego, szczepionka z żywym atenuowanym wirusem, szpik kostny, temozolomid, terapia cytotoksyczna, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rocuronium bromide hameln 10 mg/ml
Bromek rokuronium (Rocuronium bromide hameln 10 mg/ml) jest lekiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe, stosowanym wyłącznie w ściśle określonych wskazaniach. Głównym przeciwwskazaniem do jego podania jest nadwrażliwość na substancję czynną, jon bromkowy lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter alergiczny, włącznie z anafilaksją zagrażającą życiu. Preparat dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 2,5 ml (25 mg), 5 ml (50 mg) oraz 10 ml (100 mg) bromku rokuronium, o pH 3,8-4,2 i osmolarności 270-310 mOsmol/kg. Zawartość sodu w dawce jest poniżej 1 mmol (23 mg), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cabazitaxel MSN 60 mg
Kabazytaksel, stosowany w postaci koncentratu 40 mg/mL (po rozcieńczeniu 10 mg/mL), wymaga rygorystycznej kwalifikacji pacjentów ze względu na liczne przeciwwskazania. Bezwzględnie nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością na kabazytaksel, inne taksany lub składniki pomocnicze, w tym polisorbat 80 oraz etanol (573,3 mg etanolu 96% w jednej fiolce rozpuszczalnika). Leczenie jest przeciwwskazane przy neutropenii poniżej 1500/mm³, ciężkich zaburzeniach czynności wątroby (bilirubina całkowita > 3 × GGN) oraz jednoczesnym szczepieniu przeciwko żółtej febrze, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak infekcje, kumulacja leku i uogólnione reakcje poszczepienne. Monitorowanie morfologii krwi oraz funkcji wątroby jest kluczowe przed i w trakcie terapii.
bilirubina całkowita, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, działanie cytotoksyczne, działanie niepożądane, etanol 96%, kabazytaksel, morfologia krwi, neutropenia, polisorbat 80, powikłanie hematologiczne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja poszczepienna, roztwór do infuzji, taksan, zaburzenia czynności wątroby, żółta febra - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pabal 100 mcg/ml
Produkt leczniczy PABAL zawiera karbetocynę w stężeniu 100 mikrogramów/ml i jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, zwłaszcza do wywoływania porodu, ze względu na ryzyko dla płodu i pacjentki. W okresie laktacji stosowanie karbetocyny jest dopuszczalne, gdyż badania farmakokinetyczne wykazały minimalne przenikanie leku do mleka kobiecego, a enzymatyczna degradacja w przewodzie pokarmowym niemowlęcia eliminuje ryzyko toksyczności. Profil działań niepożądanych karbetocyny jest zbliżony do oksytocyny i zależy od drogi podania: dożylnie podczas cięcia cesarskiego mogą wystąpić m.in. tachykardia, bradykardia, arytmie, niedokrwienie mięśnia sercowego, obniżenie ciśnienia tętniczego, bóle głowy, nudności, świąd oraz reakcje nadwrażliwości, natomiast podanie domięśniowe podczas porodu naturalnego wiąże się z podobnymi, choć nieco łagodniejszymi objawami, w tym zatrzymaniem moczu i osłabieniem mięśni.
arytmia, ból w klatce piersiowej, bradykardia, cięcie cesarskie, degradacja enzymatyczna, diureza, duszność, hiponatremia, hipotensja, karbetocyna, krwotok poporodowy, nadaktywność macicy, nadwrażliwość, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, pęknięcie macicy, podanie domięśniowe, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, tachykardia, uderzenia gorąca, wydłużenie odstępu QT, zatrucie wodne, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polyvaccinum forte Nieswoista szczepionka bakteryjna –
Preparat Polyvaccinum, dostępny w formach submite, mite i forte, jest nieswoistą szczepionką bakteryjną, której stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnie przeciwwskazane jest podawanie preparatu u pacjentów z nadwrażliwością na składniki czynne lub pomocnicze, aktywnymi chorobami zakaźnymi, ostrymi stanami zapalnymi, dysfunkcjami nerek, wątroby oraz niewydolnością krążenia. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na niedojrzałość układu immunologicznego, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa. Ponadto, immunizacja preparatem jest przeciwwskazana u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi oraz u osób stosujących leki immunosupresyjne, co wiąże się z ryzykiem zaostrzenia choroby podstawowej oraz brakiem skuteczności terapii.
aktywna choroba zakaźna, choroba nerek i wątroby, choroba układowa, choroba zakaźna, ciąża, działanie niepożądane, dziecko poniżej drugiego roku życia, immunizacja, immunologia kliniczna, immunomodulacja, laktacja, nadwrażliwość na składniki, nieswoista szczepionka bakteryjna, niewydolność krążenia, ostry stan zapalny, preparat immunosupresyjny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, schorzenie autoimmunologiczne, układ immunologiczny - Leksykon substancji czynnych
Pentoksyfilina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pentoksyfilina, stosowana w preparatach takich jak Agapurin, Apo-Pentox czy Polfilin, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych, które obligują do natychmiastowego przerwania terapii. W przypadku ciężkich reakcji nadwrażliwości (np. pokrzywka, nudności, zlewne poty) konieczne jest szybkie wdrożenie postępowania ratunkowego, w tym dożylne podanie adrenaliny, glikokortykosteroidów (metyloprednizolon 250-1000 mg i.v.) oraz leków przeciwhistaminowych. Przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, zaawansowaną miażdżycą naczyń wieńcowych i mózgowych, ostrym zawałem serca, cukrzycą oraz ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) lub wątroby, gdyż u tych grup konieczne jest zmniejszenie dawki i ścisły monitoring kliniczny. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ryzykiem krwawień, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów witaminy K, gdzie zalecane jest częste kontrolowanie INR.
antagonisty witaminy K, choroby tkanki łącznej, choroby układu krążenia, ciśnienie tętnicze, cyprofloksacyna, drogi oddechowe, glikokortykosteroidy, klirens kreatyniny, kolagenozy mieszane, leki hamujące agregację płytek, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwzakrzepowe, metyloprednizolon, miażdżyca naczyń wieńcowych, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametry krzepnięcia, pentoksyfilina, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, teofilina, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon substancji czynnych
Olejek majerankowy – Działania niepożądane
Olejek majerankowy (Origanum majorana L., aetheroleum) stosowany w preparacie Salviasept (0,3 g olejku na 100 g produktu) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować klinicznie. Reakcje nadwrażliwości, w tym duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny, występują z częstością nieznaną i mogą stanowić zagrożenie życia. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują uczucie pieczenia błony śluzowej jamy ustnej, bóle głowy, drżenie mięśni oraz ataksję. Z kolei układ sercowo-naczyniowy może reagować bradykardią (rytm <60 uderzeń/min). Preparat może również powodować podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej oraz reakcje skórne, takie jak kontaktowe zapalenie skóry i błony śluzowej, swędzenie oraz wysypkę rumieniową, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami (np. zespół pieczenia jamy ustnej, nawracające owrzodzenia, reakcje liszajowe).
ataksja, bradykardia, drżenie mięśni, duszność, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, niedociśnienie, obrzęk Quinckego, olejek majerankowy, owrzodzenie jamy ustnej, płukanie gardła, podrażnienie błony śluzowej, reakcja anafilaktyczna, reakcja liszajowa, reakcja nadwrażliwości, układ immunologiczny, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowa, zaburzenie neurologiczne, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uronorm 5 mg
Bursztynian solifenacyny, substancja czynna leku Uronorm dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, z suchością w jamie ustnej jako najczęstszym objawem (11% przy 5 mg, 22% przy 10 mg, vs. 4% placebo). Działania te są zwykle łagodne lub umiarkowane, a przestrzeganie terapii jest wysokie (około 99% współpracy, 90% ukończenia 12-tygodniowego cyklu). Należy monitorować częstość i nasilenie działań niepożądanych, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka, z uwzględnieniem klasyfikacji wg MedDRA obejmującej m.in. zaburzenia sercowo-naczyniowe, żołądkowo-jelitowe, psychiczne, skórne oraz reakcje anafilaktyczne.*
Ważne działania niepożądane wymagające szczególnej uwagi to: zaburzenia sercowo-naczyniowe (Torsade de pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków, częstoskurcz), zatrzymanie moczu (zwłaszcza u pacjentów z przeszkodą podpęcherzową lub stosujących inne cholinolityki), poważne zaburzenia żołądkowo-jelitowe (niedrożność okrężnicy, kamienie kałowe), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia psychiczne (omamy, dezorientacja, majaczenia), nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby oraz ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy). Zaleca się zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów monitorujących w celu optymalizacji stosunku korzyści do ryzyka terapii solifenacyną.
bursztynian solifenacyny, częstoskurcz, dysfonia, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kamień kałowy, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, przeszkoda podpęcherzowa, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cetraxal Plus
Lek Cetraxal Plus, zawierający 3 mg/ml cyprofloksacyny oraz 0,25 mg/ml fluocynolonu acetonidu, jest przeznaczony wyłącznie do miejscowego stosowania otologicznego. Niewłaściwa droga podania (np. do oka, doustnie czy dożylnie) może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. W przypadku utrzymującego się wycieku z ucha po zakończeniu terapii lub nawracających epizodów w ciągu 6 miesięcy, wskazana jest kontrola lekarska z wykluczeniem perlaka, ciała obcego lub guza. Wystąpienie objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, wymaga natychmiastowego przerwania leczenia ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych, które mogą pojawić się już po pierwszej dawce. Ponadto, stosowanie leku może prowadzić do nadkażeń mikroorganizmami niewrażliwymi na cyprofloksacynę, co wymaga odpowiedniej terapii celowanej na wyizolowane patogeny.
antybiotykoterapia, centralna chorioretinopatia surowicza, Cetraxal Plus, chinolon, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyprofloksacyna, fluocynolonu acetonid, fotowrażliwość, jaskra, kortykosteroid, nadkażenie, nadmierny wzrost mikroorganizmów, nieostre widzenie, perlak, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, wyciek z ucha, zaburzenie widzenia, zaćma - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści bluszczu – Działania niepożądane
Wyciąg z liści bluszczu (Hedera helix L., folium), stosowany jako składnik aktywny w preparatach wykrztuśnych takich jak Hedussin (33 mg/4 ml), HeliPico (27,78 mg/5 ml), Mucoplant na kaszel bluszcz (1,54 mg/ml) oraz Pectolvan (7 mg/ml), wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie reakcje alergiczne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. W preparacie Hedussin działania niepożądane układu immunologicznego, takie jak pokrzywka, wysypka, duszność oraz reakcje anafilaktyczne, występują często (≥1/100 do <1/10), natomiast w pozostałych produktach częstość tych działań jest nieznana. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka) w Hedussin klasyfikowane są jako niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), a w innych preparatach ich częstość również pozostaje nieokreślona. Reakcje alergiczne mogą mieć przebieg od łagodnych zmian skórnych po zagrażające życiu anafilaksje, wymagające natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
anafilaksja, biegunka, ciśnienie tętnicze, duszność, działanie niepożądane, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, pokrzywka, preparat wykrztuśny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, układ pokarmowy, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z liści bluszczu, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adriblastina PFS 2 mg/ml
Doksorubicyna, zawarta w leku Adriblastina PFS (2 mg/ml), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Do bardzo często występujących (≥10%) należą mielosupresja manifestująca się leukopenią, neutropenią, niedokrwistością i małopłytkowością, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi. Często obserwuje się zakażenia, w tym posocznicę (≥1%, <10%), oraz kardiotoksyczność objawiającą się zastoinową niewydolnością serca i tachykardią zatokową. Typowe działania ze strony przewodu pokarmowego to zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, nudności i wymioty (≥10%). Dermatologicznie często występuje erytrodystezja dłoniowo-podeszwowa oraz łysienie. Ponadto, doksorubicyna może powodować reakcje anafilaktyczne, ostre białaczki limfocytarne i szpikowe jako późne powikłania, a także zaburzenia rytmu serca, w tym blok przedsionkowo-komorowy i tachyarytmie o nieznanej częstości.
Adriblastina PFS, amenorrhea, azoospermia, biegunka, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, chromaturia, cytostatyk, doksorubicyna, dreszcze, elektrokardiogram, erytrodystezja dłoniowo-podeszwowa, fotonadwrażliwość, frakcja wyrzutowa, gorączka, hiperpigmentacja skóry, hiperurykemia, immunosupresja, kardiotoksyczność, krwotok, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, łzawienie, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi, nadżerka błony śluzowej żołądka, neutropenia, niedokrwistość, nudności, odwodnienie, oligospermia, osłabienie, ostra białaczka limfocytarna, ostra białaczka szpikowa, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, posocznica, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, świąd, tachyarytmia, tachykardia zatokowa, uderzenia gorąca, wstrząs, wymioty, wysypka, zakażenie, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie żyły, zastoinowa niewydolność serca, zator, zespół ręka-stopa, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lorista HD 100 mg + 25 mg
Lek Lorista HD, zawierający losartan potasowy oraz hydrochlorotiazyd, wykazuje profil działań niepożądanych charakterystyczny dla obu substancji czynnych, bez specyficznych działań wynikających z ich skojarzenia. W badaniach klinicznych najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym była hiperkaliemia oraz zawroty głowy (>1% pacjentów). Losartan często powoduje osłabienie, zmęczenie, bóle w klatce piersiowej, bóle głowy i zawroty, kurcze mięśni, bezsenność, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, zaburzenia czynności nerek oraz hiperkaliemię. Rzadziej obserwowano reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, rabdomiolizę oraz małopłytkowość. Hydrochlorotiazyd może wywoływać bóle głowy, zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna), zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipokaliemia, hiponatremia), a także reakcje skórne i zaburzenia nerek. Istotne jest monitorowanie funkcji wątroby, nerek oraz elektrolitów podczas terapii.
agranulocytoza, aktywność ALT, arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, cephalalgia, cukromocz, dławica piersiowa, dna moczanowa, hematokryt, hemoglobina, hemoliza, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, incydent naczyniowo-mózgowy, jaskra zamkniętego kąta, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, losartan potasowy, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra krótkowzroczność, pierwotne nadciśnienie tętnicze, plamica Schönleina-Henocha, rabdomioliza, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie płuc, zapalenie ślinianki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Jext
Lek Jext, dostępny w dawkach 150 µg i 300 µg jako roztwór do wstrzykiwań w wstrzykiwaczu półautomatycznym, wymaga podania wyłącznie w przednio-boczną część uda, z wykluczeniem mięśnia pośladkowego wielkiego, aby uniknąć ryzyka dożylnego podania. Wstrzyknięcie następuje automatycznie po silnym dociśnięciu czarnej osłonki igły do skóry, a produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku. Po podaniu pierwszej dawki pacjent powinien natychmiast wezwać pomoc medyczną (numer 112) z uwagi na ryzyko reakcji anafilaktycznej, w tym dwufazowej, która może wystąpić kilka godzin po pierwszym epizodzie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą, gdyż lek zawiera sodu pirosiarczyn (E 223) w ilości 0,086 mg/dawkę (Jext 150 µg) oraz 0,171 mg/dawkę (Jext 300 µg), który może wywołać reakcje nadwrażliwości, w tym skurcz oskrzeli i anafilaksję.
badanie alergologiczne, cukrzyca, dławica piersiowa, dwufazowa reakcja anafilaktyczna, gruczolak gruczołu krokowego, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkalcemia, hipokaliemia, jaskra wąskiego kąta, jednorazowe użycie, kardiomiopatia przerostowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwienie obwodowe, podskórna tkanka tłuszczowa, przednio-boczna część uda, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, serce płucne, skurcz oskrzeli, sodu pirosiarczyn, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zaleganie moczu, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Promonta 10 mg 10 mg
Przeciwwskazania do stosowania leku Promonta 10 mg (montelukast sodowy) obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na substancję czynną oraz na którąkolwiek z substancji pomocniczych, w tym 100 mg laktozy jednowodnej zawartej w każdej tabletce. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność lub skurcz oskrzeli paradoksalny, a także reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie leczenie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza dotyczącego wcześniejszych reakcji na leki z grupy antagonistów receptorów leukotrienowych oraz ocena tolerancji laktozy.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulvestrant Pharmascience 250 mg/5 ml
Fulvestrant Pharmascience w dawce 500 mg stosowany w monoterapii raka piersi wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący bardzo często odczyny w miejscu podania, astenia, nudności oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna). Często obserwuje się także bóle mięśniowo-szkieletowe (31,2% pacjentek w badaniu FALCON), które pojawiają się głównie w pierwszych trzech miesiącach terapii, jednak nie przekraczają stopnia 3 wg CTCAE i nie wymagają modyfikacji leczenia. Inne działania niepożądane o częstości ≥1/100 to m.in. zakażenia dróg moczowych, zmniejszenie liczby płytek krwi, reakcje nadwrażliwości, nudności, wymioty, biegunka, wysypka, krwawienia z pochwy oraz neuropatia obwodowa. Mediana czasu leczenia fulwestrantem wynosiła 6,5 miesiąca.
anastrozol, astenia, biegunka, bilirubina, ból mięśniowo-szkieletowy, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotranspeptydaza, jadłowstręt, kandydoza pochwy, leukopenia, małopłytkowość, nerwoból, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudność, palbocyklib, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, receptor hormonalny, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, rwa kulszowa, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Asparagina – Interakcje
Asparagina, w szczególności w formie enzymu L-asparaginazy (kryzantaspazy), wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z lekami przeciwnowotworowymi, takimi jak metotreksat i cytarabina. Wcześniejsze lub jednoczesne podanie L-asparaginazy osłabia ich działanie, natomiast podanie po tych lekach wywołuje efekt synergistyczny, co ma potencjalne znaczenie kliniczne. L-asparaginaza może również pełnić rolę „czynnika ratunkowego” przy podaniu w ciągu 24 godzin po dużej dawce metotreksatu. Ponadto, jednoczesne stosowanie z imatynibem zwiększa ryzyko hepatotoksyczności, a z prednizonem i winkrystyną – ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń krzepnięcia (obniżenie fibrynogenu i antytrombiny III) oraz reakcji anafilaktycznych. W terapii należy monitorować funkcje wątroby (enzymy ASAT, ALAT, bilirubina) oraz uwzględniać wpływ L-asparaginazy na farmakokinetykę leków metabolizowanych w wątrobie i wiążących się z białkami osocza.
allopurynol, Aminoplasmal, antytrombina III, asparagina jednowodna, cytarabina, czynność wątroby, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, fibrynogen, funkcja tarczycy, globulina wiążąca tyroksynę, hepatotoksyczność, hiperurykemia, imatynib, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, L-asparaginaza, metotreksat, nefropatia moczanowa, powikłanie krwotoczne, powikłanie zakrzepowe, prednizon, reakcja anafilaktyczna, rozpad komórek nowotworowych, stężenie bilirubiny, terapia przeciwnowotworowa, toksyczność ogólna, winkrystyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Havrix 720 Junior
Szczepionka Havrix 720 Junior, zawierająca co najmniej 720 jednostek ELISA inaktywowanego wirusa HAV szczepu HM175, jest przeznaczona do podawania domięśniowego, z wykluczeniem mięśnia pośladkowego, podskórnego i śródskórnego, aby zapewnić odpowiedni poziom przeciwciał ochronnych. Szczepienie należy odroczyć u pacjentów z ostrymi chorobami gorączkowymi, natomiast łagodne infekcje nie stanowią przeciwwskazania. Szczepionka zawiera 83 µg fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią, oraz jest praktycznie wolna od potasu (<39 mg) i sodu (<23 mg). Nie przeprowadzono badań klinicznych u dzieci w wieku 1-2 lat, dlatego szczepienie w tej grupie zaleca się tylko przy wysokim ryzyku zakażenia. U pacjentów hemodializowanych, immunosupresyjnych oraz zakażonych HIV może wystąpić obniżona odpowiedź immunologiczna, co wymaga rozważenia dodatkowych dawek szczepionki.
choroba genetyczna, droga domięśniowa, fenyloketonuria, gorączka, hemodializa, komórki diploidalne MRC-5, łagodna infekcja, mięsień pośladkowy, obniżona odporność, odpowiedź immunologiczna, okres inkubacji wirusa, omdlenie, parestezje, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, podanie śródskórne, przeciwciała anty-HAV, reakcja anafilaktyczna, reakcja psychogenna, reaktogenność, ruchy toniczno-kloniczne, szczep HM175, utrata przytomności, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu, WZW typu A, zaburzenia widzenia, zakażenie HIV - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Monafox 5 mg/ml
Lek Monafox w postaci kropli do oczu (roztwór 5 mg/ml moksyfloksacyny) posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na chlorowodorek moksyfloksacyny (5,45 mg w 1 ml roztworu, co odpowiada 5 mg moksyfloksacyny) lub na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nadwrażliwością na inne antybiotyki z grupy chinolonów, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Stosowanie leku u takich pacjentów może prowadzić do poważnych reakcji nadwrażliwości, w tym miejscowego odczynu zapalnego, obrzęku powiek, zapalenia spojówek, a nawet reakcji anafilaktycznej.
Przed zaleceniem Monafox konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji na chinolony oraz inne leki okulistyczne. Preparat jest przezroczystym, zielonkawo-żółtym roztworem o osmolalności 290 mOsmol/kg ±5% i pH w zakresie 6,3-7,3, co ma znaczenie przy ocenie tolerancji u pacjentów ze schorzeniami powierzchni oka lub szczególnie wrażliwymi oczami. Znajomość tych parametrów fizykochemicznych jest istotna dla minimalizacji dyskomfortu i uniknięcia pogorszenia stanu miejscowego podczas terapii.
antybiotyk chinolonowy, chlorowodorek moksyfloksacyny, krople do oczu, moksyfloksacyna, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na chinolony, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, obrzęk powiek, odczyn zapalny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, schorzenie powierzchni oka, wywiad alergologiczny, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – AuroGo 13,7 g
Produkt leczniczy AuroGo zawierający makrogol 3350 wykazuje profil działań niepożądanych głównie związanych z mechanizmem działania w przewodzie pokarmowym, w tym najczęściej występujące objawy ze strony układu pokarmowego takie jak ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty, rozdęcie brzucha oraz dyskomfort odbytu. W przypadku łagodnej biegunki zaleca się zmniejszenie dawki, co często prowadzi do złagodzenia objawów i umożliwia kontynuację terapii. Istotne jest monitorowanie zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii i hiponatremii, które mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne, szczególnie u pacjentów z chorobami serca, nerek lub przyjmujących leki wpływające na gospodarkę elektrolitową. Częstość występowania działań niepożądanych nie została precyzyjnie określona, co wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania pacjentów.
Ważne działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, która stanowi stan zagrożenia życia i wymaga natychmiastowego przerwania leczenia oraz interwencji medycznej. Obrzęk naczynioruchowy również wymaga pilnej reakcji ze względu na ryzyko obrzęku dróg oddechowych. Odwodnienie, szczególnie u osób starszych i z chorobami współistniejącymi, może prowadzić do hipotonii ortostatycznej, zaburzeń świadomości i ostrego uszkodzenia nerek. Zaleca się odpowiednie nawodnienie, dostosowanie dawki oraz edukację pacjenta w zakresie rozpoznawania objawów niepożądanych. Wszystkie podejrzewane działania niepożądane należy zgłaszać do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co umożliwia bieżącą ocenę bezpieczeństwa stosowania preparatu AuroGo.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, burczenie w brzuchu, diuretyk, duszność, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, lek przeciwbólowy, makrogol, motoryka przewodu pokarmowego, niestrawność, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odwodnienie, ostre uszkodzenie nerek, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozdęcie brzucha, rumień, świąd, układ pokarmowy, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Combodiab 50 mg + 850 mg
Lek Combodiab, zawierający sytagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z danymi dotyczącymi jednoczesnego podawania tych substancji jako osobnych preparatów. Wśród działań niepożądanych najczęściej obserwuje się hipoglikemię (częstość występowania 13,8% przy jednoczesnym stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika oraz 10,9% z insuliną), objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, wymioty, ból brzucha), a także reakcje nadwrażliwości i zapalenie trzustki (częstość występowania 0,3% w badaniu TECOS). Rzadko występują poważne powikłania, takie jak kwasica mleczanowa, zaburzenia czynności wątroby czy niedokrwistość megaloblastyczna związana z niedoborem witaminy B12. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, z podwyższonym ryzykiem hipoglikemii niezależnie od stosowania insuliny bazowej.
bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, biorównoważność, cukrzyca typu 2, EGFR, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, metformina, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Bacytracyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Bacytracyna, stosowana w preparatach takich jak Altabactin, Multibiotic, Scaldex, Tribiotic oraz w diagnostycznym TRUE Test 36, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności, zwłaszcza przy przenikaniu do krążenia ogólnoustrojowego. Przeciwwskazane jest stosowanie na oparzenia obejmujące >20% powierzchni ciała oraz u dzieci poniżej 12 roku życia (z wyjątkiem Scaldex pod nadzorem lekarza). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się monitorowanie ogólnego badania moczu, obrazu krwi obwodowej oraz audiometrii. Preparaty mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, szczególnie u osób uczulonych na aminoglikozydy lub produkty pszczele (w przypadku Scaldex). Wystąpienie objawów alergicznych wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
antybiotyk aminoglikozydowy, atopowe zapalenie skóry, badanie audiometryczne, badanie ogólne moczu, blokada nerwowo-mięśniowa, działanie nefrotoksyczne i ototoksyczne, kontaktowe zapalenie skóry, krążenie ogólnoustrojowe, kwasica, leczenie przeciwbakteryjne, leczenie przeciwgrzybicze, miastenia, nadkażenie drobnoustrojami, nadwrażliwość kontaktowa, nadwrażliwość na neomycynę, niedociśnienie, objaw neurotoksyczny, obraz krwi obwodowej, obrzęk twarzy, podrażnienie spojówek, pokrzywka kontaktowa, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, rana oparzeniowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, ucisk w klatce piersiowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zatrzymanie krążenia - Leksykon substancji czynnych
L-alanina – Działania niepożądane
L-alanina, aminokwas stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego (np. Aminomel 10E, Aminomel 12,5E, Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najpoważniejsze z nich to reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne objawiające się sinicą, wstrząsem, niedotlenieniem, świstem krtaniowym, obrzękiem uogólnionym oraz reakcje rzekomoanafilaktyczne. Inne objawy to pokrzywka, tachykardia, duszność, bóle mięśni i stawów, gorączka, a także zaburzenia oddychania i hiperkaliemia. Ponadto, preparaty z L-alaniną mogą powodować zaburzenia funkcji wątroby, takie jak hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie, zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego, a także przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT) i podwyższenie bilirubiny. Występuje również ryzyko azotemii oraz reakcji miejscowych w miejscu podania, w tym zatorów, zapalenia żył, bólu, rumienia, obrzęku i stwardnienia, ze szczególnym uwzględnieniem zakrzepowego zapalenia żył przy podawaniu do żył obwodowych.
aminokwas, azotemia, cholestaza, duszność, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, L-alanina, marskość wątroby, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk obwodowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stłuszczenie wątroby, świąd, świszczący oddech, tachykardia, wysypka, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe