pokrzywka
Pokrzywka (urticaria) to reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem bąbli pokrzywkowych – uniesionych, obrzękowych zmian skórnych o różnej wielkości, często z towarzyszącym świądem. Zmiany mogą być blade lub zaczerwienione i typowo ustępują w ciągu 24 godzin, często pojawiając się w nowym miejscu.
Ze względu na czas trwania, pokrzywkę dzielimy na ostrą (trwającą do 6 tygodni) i przewlekłą (powyżej 6 tygodni). Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje czynniki alergiczne (pokarmy, leki, jady owadów), infekcyjne, fizykalne (zimno, ciepło, ucisk), choroby autoimmunologiczne oraz idiopatyczne. W patofizjologii kluczową rolę odgrywa aktywacja komórek tucznych i uwalnianie mediatorów zapalnych, głównie histaminy.
Diagnostyka pokrzywki obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach testy alergiczne, próby prowokacyjne i badania laboratoryjne. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na przeciwhistaminowych lekach drugiej generacji. W przypadkach opornych stosuje się zwiększone dawki leków przeciwhistaminowych, omalizumab, cyklosporynę A lub krótkotrwale glikokortykosteroidy systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Dermografizm – Objawy
Dermografizm, znany również jako dermatographia lub urticaria factitia, to jedna z najczęstszych form pokrzywki fizykalnej, dotykająca 2-5% populacji. Charakteryzuje się pojawieniem podniesionych, zapalnych linii lub bąbli na skórze w miejscu mechanicznego drażnienia, które rozwijają się zwykle w ciągu 1-5 minut, osiągają maksimum w 5-10 minut i ustępują w ciągu 15-30 minut. Wyróżnia się dermografizm prosty (bez świądu) oraz objawowy, gdzie towarzyszy intensywny świąd, pieczenie i mrowienie, mogące utrzymywać się od kilku godzin do dni. Czynniki nasilające objawy to ekstremalne temperatury, suche powietrze, gorące kąpiele, stres, tarcie ubrań oraz wysiłek fizyczny. Różne typy dermografizmu obejmują m.in. dermografizm opóźniony, wywołany zimnem, czerwony, mieszkowy, wysiłkowy oraz rodzinny, zróżnicowane pod względem czasu trwania i nasilenia objawów.
atopowe zapalenie skóry, choroba autoimmunologiczna, choroba zapalna, dermografizm, dermografizm opóźniony, dermografizm prosty, mastocytoza układowa, mikrobiota jelitowa, objawowy dermografizm, obrzęk skóry, pokrzywka, pokrzywka fizykalna, świąd skóry, tarcie skóry, zaczerwienienie skóry, zespół aktywacji komórek tucznych, zespół hipereozynofilowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aleric Deslo Active 5 mg
Desloratadyna w dawce 5 mg/dobę, stosowana w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi i monitoringiem po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane występowały u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, a u 6,9% w grupie placebo. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami wątroby oraz historią nadwrażliwości na leki przeciwhistaminowe.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, desloratadyna, drgawki, duszność, fotowrażliwość, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, mialgia, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcje nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia zachowania, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ceclor MR 500 mg
Ceclor MR, dostępny w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefaklor, inne antybiotyki cefalosporynowe oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Ze względu na możliwość reakcji krzyżowej między cefalosporynami, szczególnie istotne jest wykluczenie nadwrażliwości na całą grupę tych antybiotyków. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na cefalosporyny i penicyliny.
antybiotyk cefalosporynowy, bronchospazm, Ceclor MR, cefaklor, cefalosporyna, hipotensja, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna na antybiotyk, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wysypka skórna, wywiad lekarski - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metafen 200 mg + 325 mg
Metafen, zawierający 200 mg ibuprofenu i 325 mg paracetamolu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym reakcjami alergicznymi na NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, astma, zapalenie błony śluzowej nosa czy pokrzywka. Nie powinien być stosowany u osób z ciężką niewydolnością nerek i wątroby, aktywną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, perforacją lub krwawieniem z przewodu pokarmowego, a także u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym, ciężkimi chorobami układu krążenia, tachykardią, dławicą piersiową oraz niewydolnością serca klasy IV wg NYHA. Przeciwwskazaniem jest także skaza krwotoczna oraz jednoczesne stosowanie innych NLPZ, kwasu acetylosalicylowego w dawce >75 mg/dobę, leków zawierających paracetamol, ciąża, laktacja oraz wiek poniżej 12 lat.
astma, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, choroby układu krążenia, dławica piersiowa, ibuprofen, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktacja, lek nefrotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anapran EC 500 mg
Terapia naproksenem w postaci tabletek dojelitowych Anapran EC (dawki 250 mg i 500 mg) wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, typowych dla NLPZ. Najczęstsze są zaburzenia przewodu pokarmowego, obejmujące zgagę, nudności, wymioty, zaparcia, biegunkę, wzdęcia, niestrawność oraz ból w nadbrzuszu. Poważne powikłania to krwawienia, owrzodzenia, perforacje i niedrożności przewodu pokarmowego, szczególnie groźne u osób geriatrycznych. Dodatkowo obserwuje się zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, przełyku, żołądka, zaostrzenia chorób zapalnych jelit oraz zapalenie trzustki. Ryzyko hematologiczne obejmuje neutropenię, małopłytkowość, agranulocytozę oraz niedokrwistości aplastyczne i hemolityczne. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako alergie, astma, skurcz oskrzeli, wysypki, pokrzywka, a w ciężkich przypadkach toksyczne dermatozy i rumień wielopostaciowy. Hiperkaliemia wymaga monitorowania elektrolitów.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, biegunka, choroba Leśniowskiego-Crohna, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, granulocytopenia, hiperkaliemia, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukopenia, liszaj płaski, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk płuc, owrzodzenie, parestezja, pokrzywka, pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zgaga, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Korzeń Pokrzywy –
Produkt leczniczy Korzeń Pokrzywy (Urticae radix), stosowany w formie ziół do zaparzania, jest generalnie dobrze tolerowany, jednak może wywoływać działania niepożądane, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Do najczęstszych objawów należą rzadkie, łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, uczucie pełności, wzdęcia oraz nudności. Ponadto, u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi mogą pojawić się reakcje skórne, w tym wysypka, świąd, zaczerwienienie skóry oraz pokrzywka, również o rzadkim występowaniu. Warto podkreślić, że objawy te mają charakter łagodny i dotyczą głównie osób wrażliwych.
dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort jamy brzusznej, działanie niepożądane, korzeń pokrzywy, nudność, objaw uboczny, odczyn skórny, pokrzywka, reakcja alergiczna, świąd, terapia, układ pokarmowy, urticae radix, wysypka, wywiad alergiczny, wzdęcie, zaburzenie trawienne, zaczerwienienie skóry, zioła do zaparzania, zmiana skórna alergiczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dolgit Gel 50 mg/g
Ibuprofen w postaci żelu (Dolgit Gel, 50 mg/g) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub którykolwiek ze składników pomocniczych, takich jak alkohol benzylowy, benzoesan benzylu, cytral, cytronelol, kumaryna, eugenol, farnezol, geraniol, limonen/d-limonen oraz linalol. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się miejscowym zaczerwienieniem, świądem, wysypką lub objawami systemowymi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych, które wykluczają stosowanie preparatu, nawet w formie żelu miejscowego.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alkohol benzylowy, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, benzoesan benzylu, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, monoterpenoid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt nosa, NLPZ, olejek eteryczny, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, test płatkowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orabloc (40 mg + 0,005 mg)/ml
Lek Orabloc zawiera 40 mg chlorowodorku artykainy oraz 0,005 mg adrenaliny (epinefryny) na 1 ml roztworu i jest stosowany do znieczulenia miejscowego w stomatologii. Może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, w tym reakcje alergiczne miejscowe i ogólnoustrojowe (obrzęk, zaczerwienienie skóry, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk głośni, trudności w oddychaniu, wstrząs anafilaktyczny). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą oskrzelową ze względu na obecność pirosiarczanu sodu (E223), który może wywoływać reakcje nadwrażliwości. W układzie nerwowym często obserwuje się parestezje, hipoestezje i bóle głowy, a rzadziej zawroty głowy oraz objawy ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie, zaburzenia świadomości, drgawki czy zatrzymanie oddechu. Możliwe są także przejściowe zaburzenia widzenia oraz uszkodzenia nerwów, w tym porażenie nerwu twarzowego i zmniejszenie wrażliwości smakowej.
adrenalina, astma oskrzelowa, bezdech, bradykardia, chlorowodorek artykainy, częstoskurcz, drgawki, dysfagia, hipoestezja, hipotensja, martwica tkanki, nadwrażliwość alergiczna, niedokrwienie tkanek, niewydolność serca, nieżyt nosa, obrzęk głośni, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pirosiarczan sodu, pokrzywka, porażenie nerwu twarzowego, przedłużone znieczulenie, reakcja alergiczna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zapalenie spojówek, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Liść Babki lancetowatej –
Ocena przeciwwskazań do stosowania liścia babki lancetowatej (Plantago lanceolata L.) w formie ziół do zaparzania jest niezbędna dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na liść babki lancetowatej, manifestująca się reakcjami alergicznymi takimi jak wysypka, świąd, pokrzywka, duszność, kaszel, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. W trakcie konsultacji należy szczegółowo zbadać wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje na preparaty zawierające Plantago lanceolata oraz potencjalne reakcje krzyżowe u pacjentów uczulonych na rośliny z tej samej rodziny botanicznej.
alternatywna metoda terapeutyczna, duszność, liść babki lancetowatej, objawy układu oddechowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, Plantago lanceolata, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, substancja pochodzenia roślinnego, wywiad alergologiczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tiorfan 100 mg
Racekadotryl, substancja czynna preparatu Tiorfan 100 mg, stosowana w leczeniu ciężkiej biegunki, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. W badaniach klinicznych obejmujących 2193 pacjentów leczonych racekadotrylem oraz 282 pacjentów otrzymujących placebo, najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym były bóle głowy (częstość ≥1/100 do <1/10). Działania skórne, takie jak wysypka i rumień, występowały niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), natomiast ciężkie reakcje skórne, w tym rumień wielopostaciowy, obrzęki (języka, twarzy, warg, powiek), pokrzywka, rumień guzowaty, wysypka grudkowa, świerzbiączka, świąd oraz toksyczny wykwit skórny i reakcja DRESS, mają częstość nieznaną, ale wymagają szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne zagrożenie życia. Ponadto, zgłaszano wstrząs anafilaktyczny jako nagłą, zagrażającą życiu reakcję alergiczną o nieznanej częstości występowania.
ból głowy, ciężka biegunka, ciężkie skórne działania niepożądane, działanie niepożądane, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, obrzęk warg, placebo, pokrzywka, racekadotryl, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, substancja czynna, świąd, świerzbiączka, tiorfan, toksyczny wykwit skórny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka grudkowa, zespół DRESS - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acetylcysteine Sandoz 100 mg/ml
Acetylocysteina (Acetylcysteine SANDOZ 100 mg/ml, roztwór do infuzji) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które należy monitorować w trakcie terapii. Reakcje alergiczne występują niezbyt często (1/1 000 do <1/100), natomiast bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się wstrząs anafilaktyczny oraz reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy neurologiczne, takie jak ból głowy i tachykardia, również występują niezbyt często, zwykle nie wymagając przerwania leczenia. Bardzo rzadko obserwuje się krwotoki i niedociśnienie tętnicze, a uderzenia gorąca mają nieznaną częstość. Zaburzenia układu oddechowego, w tym skurcz oskrzeli i duszność, pojawiają się rzadko (1/10 000 do <1/1 000) i wymagają natychmiastowej oceny lekarskiej, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego.
acetylocysteina, agregacja płytek, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, krwotok, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neoparin 80 mg/0,8 ml
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna Neoparinu, została oceniona w badaniach klinicznych na ponad 15 000 pacjentów w różnych wskazaniach, takich jak profilaktyka i leczenie zakrzepicy żył głębokich, niestabilna dławica piersiowa oraz zawał mięśnia sercowego (STEMI i NSTEMI). Standardowe dawki profilaktyczne wynosiły 4000 j.m. (40 mg) podskórnie raz na dobę, natomiast w leczeniu stosowano dawki 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin lub 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę. W STEMI podawano 3000 j.m. (30 mg) dożylnie w bolusie, a następnie 100 j.m./kg mc. co 12 godzin. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były krwotoki (w tym poważne, np. zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe), małopłytkowość oraz trombocytoza. Profil bezpieczeństwa w przedłużonym leczeniu pacjentów onkologicznych był zbliżony do standardowego leczenia zakrzepicy i zatorowości płucnej.
aminotransferazy, antykoagulant, cholestaza, choroba nowotworowa, enoksaparyna sodowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hemoglobina, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, kanał kręgowy, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, leki przeciwpłytkowe, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niestabilna dławica piersiowa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, profilaktyka zakrzepicy żył głębokich, reakcja anafilaktyczna, rumień, trombocytoza, uniesienie odcinka ST, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosucard 20 mg
Rozuwastatyna wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze łagodnym i przemijającym, z mniej niż 4% pacjentów przerywających terapię z powodu niepożądanych efektów. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, przy czym proteinuria, głównie kanalikowego pochodzenia, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg oraz u około 3% przy dawce 40 mg. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) obserwuje się zwłaszcza przy dawkach powyżej 20 mg, z ryzykiem miopatii, zapalenia mięśni oraz rzadziej rabdomiolizy, co wymaga przerwania leczenia przy wzroście CK > 5 x GGN. Wzrost aminotransferaz wątrobowych, zwykle łagodny i przemijający, również jest zależny od dawki, a dawka 40 mg wiąże się z większym ryzykiem ciężkich zdarzeń dotyczących nerek i wątroby.
aminotransferaza, ból mięśni, cukrzyca, depresja, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adablix 20 mg
Bilastyna, lek przeciwhistaminowy z grupy R06AX29, wykazuje selektywne powinowactwo do obwodowych receptorów H1, bez działania sedatywnego i muskarynowego. Dawka terapeutyczna 20 mg raz na dobę skutecznie łagodzi objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek (kichanie, wydzielina, świąd, zaczerwienienie) oraz przewlekłej idiopatycznej pokrzywki (świąd, bąble, dyskomfort) przez 24 godziny. Badania kliniczne potwierdziły jej bezpieczeństwo kardiologiczne, nawet przy dawkach do 200 mg/dobę, bez istotnego wpływu na odstęp QTc czy funkcje sercowo-naczyniowe, także w połączeniu z inhibitorami P-glikoproteiny (ketokonazol, erytromycyna). Profil bezpieczeństwa w zakresie ośrodkowego układu nerwowego jest porównywalny z placebo, bez sedacji i zaburzeń psychomotorycznych, co potwierdzają badania u osób dorosłych i starszych (≥ 65 lat).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, bąble pokrzywkowe, bilastyna, działanie uspokajające, erytromycyna, inhibitor P-glikoproteiny, ketokonazol, kichanie, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, odcinek QTc, odstęp QTc, parametry elektrokardiograficzne, pokrzywka, przekrwienie spojówek, przewlekła idiopatyczna pokrzywka, receptor H1, świąd skóry, świąd spojówek, wydzielina z nosa - Leksykon substancji czynnych
Cholina alfosceran – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Cholina alfosceran, substancja czynna w preparatach Gliatilin (400 mg kapsułki miękkie) oraz Gliatilin 1000 (250 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołami psychotycznymi przebiegającymi ze znacznym pobudzeniem psychoruchowym, gdyż podanie leku może nasilić objawy i pogorszyć stan kliniczny. Kapsułki Gliatilin są przeciwwskazane u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy, co wymaga dokładnego wywiadu przed rozpoczęciem terapii. Preparat zawiera także substancje pomocnicze, takie jak sorbitan (33 mg/kapsułka) oraz parabeny: etylu parahydroksybenzoesan sodowy (0,8 mg/kapsułka) i propylu parahydroksybenzoesan sodowy (0,4 mg/kapsułka), które mogą wywoływać reakcje alergiczne, w tym pokrzywkę, skurcz oskrzeli, uogólnione odczyny nadwrażliwości oraz kontaktowe zapalenie skóry.
cholina alfosceran, dziedziczna nietolerancja fruktozy, etylu parahydroksybenzoesan sodowy, kontaktowe zapalenie skóry, paraben, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan sodowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja natychmiastowa, reakcja opóźniona, skurcz oskrzeli, sorbitan, zespół psychotyczny - Leksykon substancji czynnych
Alergoid leszczyny pospolitej – Działania niepożądane
Immunoterapia alergoidem leszczyny pospolitej, składnikiem preparatu Catalet D, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu i lokalizacji. Do najpoważniejszych należą reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk Quincke’go, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej oraz przerwania terapii. Objawy ze strony układu oddechowego obejmują łagodne (kichanie, kaszel) oraz umiarkowane i ciężkie (świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej) manifestacje, które mogą wskazywać na skurcz oskrzeli i wymagać odpowiedniego leczenia. Miejscowe reakcje w miejscu podania, takie jak swędzenie, rumień o średnicy 5-10 cm oraz obrzęk, są częste i zwykle ustępują samoistnie, natomiast podskórne, swędzące guzki (ziarniniaki) pojawiające się 2-3 tygodnie po iniekcji, związane z obecnością wodorotlenku glinu, mogą utrzymywać się do 6 tygodni i przy mnogich zmianach wskazują na konieczność przerwania immunoterapii. Częstość występowania działań niepożądanych jest określana jako nieznana, co podkreśla potrzebę dalszego monitorowania bezpieczeństwa stosowania preparatu.
alergoid leszczyny pospolitej, alergoid pyłku drzew, guzki podskórne, immunoterapia alergenowa, niedrożność dróg oddechowych, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk tchawicy, pieczenie oczu, pokrzywka, rumień, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zestaw przeciwwstrząsowy, ziarniniak - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na jajka – Leczenie
Alergia na jajka, dotykająca około 2-3% dzieci w krajach rozwiniętych, wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego obejmującego przede wszystkim całkowite unikanie jaj i produktów je zawierających, co jest wyzwaniem ze względu na ich powszechne występowanie w żywności. W przypadku reakcji alergicznych stosuje się leki przeciwhistaminowe (np. loratadynę, cetyryzynę) do łagodzenia objawów skórnych oraz adrenalinę w formie autostrzykawki (EpiPen, Auvi-Q, Anapen) w przypadku anafilaksji. Dodatkowo, w zależności od nasilenia objawów, można zastosować kortykosteroidy, leki rozszerzające oskrzela oraz blokery receptorów H2. Immunoterapia doustna (OIT) wykazuje skuteczność w desensytyzacji u 30-90% pacjentów, z długotrwałą tolerancją u około 50% po 4 latach, jednak wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, w tym poważnych reakcji alergicznych u 1/12 dzieci oraz eozynofilowego zapalenia przełyku u 2,7% pacjentów. OIT nie jest standardem opieki i powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem alergologa.
adrenalina, alergia IgE-zależna, alergia na jajka, alergia pokarmowa, alergolog, anafilaksja, autostrzykawka z adrenaliną, bloker receptora H2, cetyryzyna, desensytyzacja, diaphoresis, eozynofilowe zapalenie przełyku, immunolog kliniczny, immunoterapia, immunoterapia doustna, immunoterapia naskórkowa, immunoterapia podjęzykowa, indukcja tolerancji, kortykosteroid, kserostomia, łagodna reakcja alergiczna, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, loratadyna, oddział ratunkowy, omalizumab, pokrzywka, przeciwciało IgE, reakcja anafilaktyczna, świąd, zanieczyszczenie krzyżowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Teikoplanina BRADEX
Teikoplanina, stosowana głównie w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny), zespół czerwonego człowieka, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz toksyczna nekroliza naskórka (TEN). Podawanie leku powinno unikać szybkich wstrzyknięć dożylnych (bolusów) na rzecz wlewów trwających co najmniej 30 minut, aby zmniejszyć ryzyko reakcji związanych z wlewem. Teikoplaniny nie należy podawać dokomorowo ze względu na ryzyko uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. U pacjentów z nadwrażliwością na wankomycynę istnieje ryzyko reakcji krzyżowych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Monitorowanie hematologiczne jest wskazane ze względu na ryzyko małopłytkowości, a także należy kontrolować funkcję nerek i słuchu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub stosujących leki nefro- i ototoksyczne (aminoglikozydy, kolistynę, amfoterycynę B, cyklosporynę, cisplatynę, furosemid, kwas etakrynowy).
amfoterycyna B, aminoglikozyd, bakteria Gram-dodatnia, cisplatyna, cyklosporyna, działanie niepożądane na OUN, furosemid, kolistyna, kwas etakrynowy, małopłytkowość, morfologia krwi, nadkażenie, nefrotoksyczność, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ototoksyczność, pokrzywka, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rumień, szum uszny, tachykardia, teikoplanina, toksyczna nekroliza naskórka, utrata słuchu, wankomycyna, wlew dożylny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia ucha wewnętrznego, zespół czerwonego człowieka, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – AKVIR FORTE o smaku truskawkowym 500 mg/5 ml
Podczas terapii inozyną pranobeksu (preparat AKVIR FORTE, 500 mg/5 ml syrop) najczęściej obserwuje się przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które zwykle pozostaje w granicach normy i ustępuje w ciągu kilku dni po zakończeniu leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią dny moczanowej, kamicy nerkowej lub zaburzeń metabolizmu puryn, u których wskazana jest regularna kontrola stężenia kwasu moczowego. Do najczęstszych działań niepożądanych należą reakcje alergiczne z układu immunologicznego, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nadwrażliwość oraz reakcje anafilaktyczne, które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
bezsenność, biegunka, ból głowy, ból stawów, dna moczanowa, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica nerkowa, kwas moczowy, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, wielomocz, wymioty, wysypka, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaparcie, zawroty głowy, zwiększona aktywność aminotransferaz, zwiększone stężenie mocznika - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Atorva 60 mg
Na podstawie badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych atorwastatyną przez średnio 53 tygodnie, 5,2% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu mięśniowo-szkieletowego (bóle mięśni, stawów, kończyn, skurcze mięśni, obrzęk stawów, ból pleców) oraz układu nerwowego (ból głowy). Istotne klinicznie zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (>3x górna granica normy) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a podwyższenie kinazy kreatynowej (CK) >3x powyżej normy u 2,5%, co wskazuje na potencjalne uszkodzenie mięśni. Rzadkie, ale poważne powikłania to miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza oraz immunozależna miopatia martwicza. Wśród zaburzeń metabolicznych częstość hiperglikemii była podwyższona, a ryzyko rozwoju cukrzycy wzrastało przy czynnikach ryzyka takich jak glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l czy BMI >30 kg/m².
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, biegunka, ból głowy, ból mięśni, cholestaza, cukrzyca, dyspepsja, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, wzdęcie, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atrovent
Bromek ipratropiowy w roztworze do nebulizacji Atrovent 0,25 mg/ml może indukować reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego, manifestujące się wysypką, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym oraz obrzękiem błony śluzowej jamy ustnej i gardła, a w skrajnych przypadkach skurczem oskrzeli i reakcją anafilaktyczną. Istnieje ryzyko paradoksalnego skurczu oskrzeli po inhalacji, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia alternatywnego leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze skłonnością do jaskry z wąskim kątem przesączania, gdyż przypadkowy kontakt aerozolu z oczami może prowadzić do powikłań okulistycznych, takich jak rozszerzenie źrenic, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz ostra jaskra. W przypadku objawów takich jak ból oka, niewyraźne widzenie czy zaczerwienienie, konieczna jest pilna konsultacja okulistyczna i zastosowanie kropli zwężających źrenicę.
astma oskrzelowa, ból oka, bromek ipratropium, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra z wąskim kątem przesączania, lek przeciwcholinergiczny, mukowiscydoza, nadwrażliwość typu natychmiastowego, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, ostra jaskra, paradoksalny skurcz oskrzeli, pokrzywka, powikłanie okulistyczne, przekrwienie spojówki, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenicy, skurcz oskrzeli, zaburzenie mikcji, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie odpływu moczu, zwężenie szyi pęcherza moczowego - Leksykon substancji czynnych
Biwalirudyna – Działania niepożądane
Biwalirudyna, jako bezpośredni inhibitor trombiny, jest stosowana głównie w procedurach przezskórnych interwencji wieńcowych (PCI). Najważniejszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia, które występują często (duże krwawienia ≥ 1/100 i < 1/10, małe krwawienia ≥ 1/10) i mogą obejmować krwotoki śródczaszkowe, do przestrzeni pozaotrzewnowej, płucne oraz z przewodu pokarmowego. W badaniach HORIZONS, ACUITY i REPLACE-2 wykazano, że częstość krwawień jest istotnie niższa u pacjentów leczonych biwalirudyną w porównaniu do heparyny i inhibitorów GPIIb/IIIa. Trombocytopenia występuje z częstością od 0,1% do 1,6%, zwykle u pacjentów jednocześnie przyjmujących kwas acetylosalicylowy i klopidogrel, bez przypadków śmiertelnych. Istotnym ryzykiem jest także zakrzepica w stencie, szczególnie w pierwszej dobie po PCI (1,5% vs. 0,3% w grupie heparyny), co może prowadzić do zawału mięśnia sercowego i zgonu. Ponadto, podawanie biwalirudyny u pacjentów na warfarynie może powodować wzrost INR, co wymaga ścisłego monitorowania.
biwalirudyna, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, duże krwawienie, inhibitor GpIIb/IIIa, krwotok osierdziowy, krwotok płucny, krwotok pozaotrzewnowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość, niestabilna dławica piersiowa, pokrzywka, przezskórna interwencja wieńcowa, reakcja anafilaktyczna, tamponada serca, trombocytopenia, wskaźnik INR, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs hipowolemiczny, zakrzepica cewnika, zakrzepica tętnicy wieńcowej, zakrzepica w stencie, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał NSTEMI, zawał STEMI, zespół ciasnoty międzypowięziowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nifuroksazyd Aflofarm 200 mg
Nifuroksazyd w dawce 200 mg w postaci tabletek powlekanych jest generalnie dobrze tolerowany, jednak może wywoływać działania niepożądane, których częstość występowania jest nieznana. Najczęściej obserwowane reakcje dotyczą układu immunologicznego, manifestujące się jako wysypka skórna, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz wstrząs anafilaktyczny, które mogą mieć charakter od łagodnych do zagrażających życiu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, u których istnieje ryzyko rozwoju niedokrwistości hemolitycznej. Ponadto, działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują ból brzucha, nudności oraz paradoksalne nasilenie biegunki, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji terapii. Nie stwierdzono różnic w profilu bezpieczeństwa między populacją pediatryczną a dorosłymi.
ból brzucha, działanie niepożądane, leczenie przeciwbiegunkowe, morfologia krwi, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nasilenie biegunki, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, nifuroksazyd, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra biegunka bakteryjna, pokrzywka, populacja pediatryczna, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia VII – Działania niepożądane
Czynnik krzepnięcia VII, obecny w koncentratach zespołu protrombiny ludzkiej, takich jak Prothromplex Total NF, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o istotnym znaczeniu klinicznym. Najpoważniejsze powikłania dotyczą układu sercowo-naczyniowego i obejmują zakrzepicę tętniczą i żylną, prowadzącą do ostrego zawału mięśnia sercowego, incydentów mózgowo-naczyniowych (udar niedokrwienny), zatoru tętnicy płucnej oraz rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC). Ponadto, stosowanie czynnika VII może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, a także prowadzić do rozwoju inhibitorów przeciwko czynnikom zespołu protrombiny, co skutkuje brakiem odpowiedzi klinicznej i utrudnia kontrolę krwawień. Działania niepożądane występują często i obejmują także objawy skórne (pokrzywka, wysypka, świąd), objawy ze strony układu oddechowego (duszność, świszczący oddech) oraz objawy ogólne, takie jak gorączka i reakcje w miejscu wlewu.
częstoskurcz, czynnik krzepnięcia VII, duszność, incydent mózgowo-naczyniowy, inhibitor czynnika krzepnięcia, koncentrat zespołu protrombiny, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, Prothromplex Total NF, reakcja anafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, świszczący oddech, udar mózgu, wrodzony niedobór czynnika krzepnięcia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowata, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duracef 1 g
Cefadroksyl, podobnie jak inne cefalosporyny, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Do najczęstszych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, nudności, wymioty i niestrawność, które zwykle mają łagodny lub umiarkowany przebieg i mogą być łagodzone przez podawanie leku podczas posiłku. Istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, które może wystąpić w trakcie lub po zakończeniu terapii i wiąże się z nadmiernym rozrostem Clostridioides difficile. Reakcje alergiczne, w tym gorączka, wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz poważniejsze manifestacje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy reakcje anafilaktyczne, wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości opisano także agranulocytozę, neutropenię, trombocytopenię oraz zaburzenia czynności wątroby, w tym rzadkie przypadki niewydolności wątroby związane z idiosynkrazją.
agranulocytoza, aminotransferaza, antybiotykoterapia, biegunka, ból stawów, Candida, cefadroksyl, cefalosporyny, cholestaza, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, gorączka, idiosynkrazja, kandydoza narządów płciowych, klasyfikacja MedDRA, lek przeciwgrzybiczny, mikrobiota, neutropenia, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parametry wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, świąd, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zakażenie pochwy, zapalenie pochwy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Urtix 330 mg
Lek Urtix, zawierający wyciąg z korzenia pokrzywy (Urtica dioica L., Urtica urens L. lub ich hybryd bądź mieszanin), charakteryzuje się stosunkowo dobrym profilem bezpieczeństwa. Niemniej jednak, stosowanie preparatu może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego oraz skóry. Do najczęstszych objawów należą nudności, zgaga, uczucie pełności, wzdęcia oraz biegunka, które mają zazwyczaj łagodny przebieg. Reakcje skórne o charakterze uczuleniowym obejmują świąd, wysypkę oraz pokrzywkę. Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana z powodu ograniczonych danych post-marketingowych.
bąble pokrzywkowe, biegunka, dolegliwości przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyspepsja, działania niepożądane, korzeń pokrzywy, nudności, obrzęk skóry, pokrzywa zwyczajna, pokrzywka, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, uczucie pełności, wysypka, wzdęcia, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rupaxa 10 mg
Rupatadyna w dawce 10 mg, stosowana doustnie, była badana klinicznie u ponad 2043 pacjentów dorosłych i młodzieży, w tym 120 osób przez okres co najmniej 1 roku, co umożliwiło ocenę długoterminowego bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia układu nerwowego, takie jak senność (9,4%), ból głowy (6,9%) oraz zawroty głowy (1,03%), a także zmęczenie (3,1%) i astenia (1,5%). Inne często występujące objawy to suchość w jamie ustnej (1,2%). Działania niepożądane miały przeważnie łagodny lub umiarkowany charakter i rzadko wymagały przerwania terapii. Rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, wymagały natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej. Tachykardia i kołatanie serca zgłaszane były głównie po wprowadzeniu leku do obrotu, co wskazuje na konieczność ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, fosfokinaza kreatynowa, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lek przeciwhistaminowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rupatadyna, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość w jamie ustnej, tachykardia, wymioty, zaburzenia koncentracji, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibufen Baby 125 mg
Stosowanie czopków ibuprofenu (Ibufen Baby 125 mg) u pacjentów pediatrycznych wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań, aby uniknąć poważnych powikłań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u dzieci z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także u pacjentów z reakcjami nadwrażliwości po NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, astma oskrzelowa, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, nie należy stosować leku u dzieci z czynna chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, nawracającym krwawieniem z przewodu pokarmowego, stanami po perforacji przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA), a także w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i hamowania czynności skurczowej macicy. Dodatkowo, lek nie powinien być podawany dzieciom o masie ciała poniżej 12,5 kg oraz pacjentom ze skazą krwotoczną.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, czynność skurczowa macicy, filtracja kłębuszkowa, ibuprofen, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, zaburzenia krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Deslodyna 5 mg
Deslodyna, zawierająca 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji stosowanym u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia w leczeniu objawowym alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego i całorocznego) oraz pokrzywki (ostrej i przewlekłej idiopatycznej). Lek skutecznie łagodzi objawy takie jak wodnisty wyciek z nosa, uczucie zatkania, kichanie, świąd nosa, zaczerwienienie i łzawienie oczu, a także świąd, bąble, zaczerwienienie i obrzęk skóry. Nie jest wskazany do stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, alkohol benzylowy, aspartam, bąbel pokrzywkowy, całoroczny alergiczny nieżyt nosa, desloratadyna, dysfagia, fenyloketonuria, glikol propylenowy, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, mannitol, obrzęk skóry, pokrzywka, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła idiopatyczna, schorzenie alergiczne, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, środek przeczyszczający, świąd nosa, świąd oczu, świąd skóry, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wodnisty wyciek z nosa, zaczerwienienie skóry, zatkanie nosa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diprobase –
Maść Diprobase jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek składnik preparatu, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed jej zastosowaniem. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią reakcji alergicznych na preparaty dermatologiczne. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak miejscowy rumień wykraczający poza obszar aplikacji, świąd, pieczenie, obrzęk, wysypka czy pokrzywka, konieczne jest natychmiastowe przerwanie stosowania leku i rozważenie alternatywnych metod terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, diagnostyka dermatologiczna, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja skórna, infekcja wirusowa, konsultacja dermatologiczna, nadwrażliwość na składniki preparatu, objawy nadwrażliwości, obrzęk, otwarta rana, pokrzywka, preparat dermatologiczny, preparat do stosowania miejscowego, przerwanie ciągłości skóry, reakcja nadwrażliwości, rumień miejscowy, świąd i pieczenie, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hydroxyzinum Espefa 25 mg
Hydroxyzinum Espefa w postaci tabletek powlekanych zawiera 25 mg chlorowodorku hydroksyzyny i jest wskazany do objawowego leczenia stanów lękowych u dorosłych, świądu o różnej etiologii u dzieci i dorosłych oraz jako premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi. Hydroksyzyna działa przeciwhistaminowo, co umożliwia skuteczne łagodzenie świądu towarzyszącego dermatozom, reakcjom alergicznym, pokrzywce czy atopowemu zapaleniu skóry. W leczeniu lęku hydroksyzyna pełni funkcję objawową i nie zastępuje kompleksowej terapii zaburzeń lękowych. Premedykacja z użyciem hydroksyzyny powinna być indywidualnie dostosowana do stanu klinicznego pacjenta oraz rodzaju planowanego zabiegu.
atopowe zapalenie skóry, chlorowodorek hydroksyzyny, dermatoza, działanie przeciwhistaminowe, farmakoterapia, lek przeciwlękowy, lęk przedoperacyjny, nietolerancja laktozy, objawowe leczenie lęku, pokrzywka, premedykacja przedoperacyjna, reakcja alergiczna, stan lękowy, świąd, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clemastinum WZF 1 mg
Clemastinum WZF w dawce 1 mg w postaci tabletek jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji, stosowanym w leczeniu schorzeń alergicznych związanych z nadmiernym uwalnianiem histaminy. Podstawowym wskazaniem jest alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, zarówno sezonowe, jak i całoroczne, objawiające się obrzękiem, wodnistym wyciekiem, kichaniem oraz świądem. Ponadto lek znajduje zastosowanie w dermatologii, m.in. w kontaktowym zapaleniu skóry, świądzie, pokrzywce oraz atopowym wyprysku, gdzie łagodzi objawy takie jak rumień, wysypka pęcherzykowa i intensywny świąd. Clemastinum WZF jest również wskazany w leczeniu obrzęku naczynioruchowego (obrzęku Quinckego), stanowiącego nagły i potencjalnie zagrażający życiu obrzęk tkanek miękkich twarzy, krtani i jamy ustnej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, fumaran, kontaktowe zapalenie skóry, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, nietolerancja laktozy, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk tkanek miękkich, pokrzywka, reakcja alergiczna skóry, schorzenie alergiczne, świąd skóry, uwalnianie histaminy, wyciek z nosa, wyprysk atopowy, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euthyrox N 75 75 mcg
Stosowanie lewotyroksyny sodowej w preparacie Euthyrox N 75, zgodnie z zaleceniami klinicznymi i przy monitorowaniu parametrów laboratoryjnych, jest bezpieczne i nie powinno wywoływać działań niepożądanych. Objawy niepożądane pojawiają się głównie w przypadku przekroczenia indywidualnej granicy tolerancji lub przedawkowania, zwłaszcza gdy dawka jest zbyt szybko zwiększana na początku terapii. Do najczęstszych objawów należą zaburzenia kardiologiczne (np. migotanie przedsionków, tachykardia >100 uderzeń/min), neurologiczne (ból głowy, drżenia, niepokój ruchowy, bezsenność), mięśniowo-szkieletowe (osłabienie mięśni, kurcze), metaboliczne (uderzenia gorąca, gorączka, nadmierne pocenie się, utrata masy ciała), żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka) oraz endokrynologiczne (zaburzenia miesiączkowania). W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe odstawienie leku, a następnie ostrożne wznowienie terapii dostosowanej do indywidualnej tolerancji pacjenta.
bezsenność, ból głowy, dolegliwość dławicowa, drżenie, działanie niepożądane, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, uderzenie gorąca, wysypka, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – SmofKabiven Nutribase –
SmofKabiven Nutribase, stosowany w żywieniu pozajelitowym, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które dotyczą wielu układów organizmu. Najczęściej obserwuje się tachykardię, duszność, brak łaknienia, nudności, wymioty oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Zaburzenia naczyniowe obejmują zarówno niedociśnienie, jak i nadciśnienie tętnicze. Objawy ogólne to m.in. nieznaczne podwyższenie temperatury ciała, dreszcze, zawroty i ból głowy, a także reakcje nadwrażliwości, takie jak reakcje anafilaktyczne, wysypka czy pokrzywka. W przypadku wystąpienia powyższych działań niepożądanych zaleca się przerwanie infuzji lub zmniejszenie dawki leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu przedawkowania tłuszczu (fat overload syndrome), który może wystąpić przy ciężkiej hipertriglicerydemii lub nagłej zmianie stanu klinicznego pacjenta i objawia się m.in. hiperlipidemią, gorączką, powiększeniem wątroby i śledziony, anemią, leukopenią, trombocytopenią, zaburzeniami krzepnięcia, hemolizą oraz śpiączką. Objawy te ustępują zwykle po przerwaniu infuzji tłuszczów.
anemia, dreszcz, duszność, enzym wątrobowy, hemoliza, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nudność, pokrzywka, przedawkowanie aminokwasów, reakcja anafilaktyczna, retikulocytoza, sinica, śpiączka, splenomegalia, tachykardia, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia krzepnięcia, zespół przedawkowania tłuszczu, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cyzapryd – Działania niepożądane
Cyzapryd, składnik preparatu Gasprid, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza kardiologicznych. Najistotniejszym zagrożeniem są zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT oraz groźne arytmie komorowe, takie jak torsades de pointes, częstoskurcz komorowy i migotanie komór, które mogą prowadzić do zgonu. Ryzyko to jest szczególnie wysokie u pacjentów z chorobami serca w wywiadzie, czynnikami ryzyka arytmii oraz u osób stosujących jednocześnie inhibitory CYP3A4. Częstość występowania innych działań niepożądanych obejmuje dolegliwości żołądkowo-jelitowe (kurcze brzucha, burczenie, biegunka) w zakresie 1/100 do 1/10 pacjentów, a także reakcje nadwrażliwości skórnych, bóle i zawroty głowy oraz częste oddawanie moczu (1/1000 do 1/100). Bardzo rzadkie, ale poważne działania obejmują drgawki, objawy pozapiramidowe, ginekomastię, mlekotok z hiperprolaktynemią, zaburzenia czynności wątroby oraz skurcz oskrzeli (poniżej 1/10000).
biegunka, ból głowy, burczenie w brzuchu, cholestaza, cyzapryd, częstomocz, częstoskurcz komorowy, czynność wątroby, drgawka, ginekomastia, hiperprolaktynemia, inhibitor CYP3A4, kurcz brzucha, migotanie komór, mlekotok, motoryka przewodu pokarmowego, napięcie mięśniowe, objaw pozapiramidowy, perystaltyka jelit, pokrzywka, skurcz oskrzeli, świąd, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysypka skórna, zaburzenie ruchowe, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus delbrueckii – Działania niepożądane
Lactobacillus delbrueckii, stosowany w preparatach probiotycznych takich jak Lacteol Fort 340 mg oraz Trilac, charakteryzuje się niskim potencjałem wywoływania działań niepożądanych. Preparat Trilac zawiera 1,6 x 10⁹ CFU bakterii kwasu mlekowego, w tym 25,0% Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus (Lb-Y27), i nie wykazuje zgłoszonych działań niepożądanych po dopuszczeniu do obrotu. Natomiast Lacteol Fort 340 mg, zawierający 10 x 10⁹ inaktywowanych szczepów Lactobacillus fermentum i Lactobacillus delbrueckii oraz 160 mg sfermentowanego podłoża namnażającego, wiąże się z rzadkimi, spontanicznie zgłaszanymi działaniami niepożądanymi, takimi jak reakcje nadwrażliwości (zaburzenia układu immunologicznego) oraz pokrzywka (zaburzenia skóry i tkanki podskórnej). Częstość tych działań nie jest precyzyjnie określona ze względu na charakter zgłoszeń.
bąbel pokrzywkowy, bakteria kwasu mlekowego, bakteria probiotyczna, działanie niepożądane, Lacteol Fort, Lactobacillus delbrueckii, Lactobacillus fermentum, laktoza, nietolerancja laktozy, podłoże namnażające, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, trilac, zaburzenie skóry, zaburzenie tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clexane 10 000 j.m. (100 mg)/ml (30 000 j.m. (300 mg)/3 ml)
Enoksaparyna sodowa, oceniana w badaniach klinicznych na ponad 15 000 pacjentów, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla leków przeciwzakrzepowych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak krwotoki, małopłytkowość oraz trombocytoza. Dawkowanie różni się w zależności od wskazań: profilaktyka ZŻG po operacjach lub u unieruchomionych pacjentów to 4000 j.m. (40 mg) s.c. raz na dobę; leczenie ZŻG i ZP to 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) s.c. co 12 godzin lub 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) s.c. raz na dobę; niestabilna dławica piersiowa i zawał serca bez załamka Q – 100 j.m./kg mc. co 12 godzin; świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem ST – 3000 j.m. (30 mg) i.v. w bolusie, następnie 100 j.m./kg mc. co 12 godzin. Krwotoki dużego stopnia występują u ≤4,2% pacjentów chirurgicznych, z ryzykiem wzrostu przy czynnikach predysponujących, takich jak zmiany organiczne, procedury inwazyjne czy jednoczesne stosowanie leków wpływających na hemostazę. Krwotoki zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe zawsze klasyfikowane są jako poważne.
aminotransferaza, enoksaparyna sodowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, łysienie, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwistość pokrwotoczna, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, procedura inwazyjna, reakcja anafilaktyczna, trombocytoza, uszkodzenie cholestatyczne wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paricalcitol Fresenius 5 mcg/ml
Parykalcytol, składnik aktywny Paricalcitol Fresenius (2 µg/ml i 5 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi faz II-IV na około 600 pacjentach. Działania niepożądane wystąpiły u 6% leczonych, z hiperkalcemią jako najczęstszym powikłaniem (4,7%), wynikającym z nadmiernego obniżenia PTH. Monitorowanie stężenia wapnia i fosforu w surowicy jest kluczowe, zwłaszcza na początku terapii, aby zapobiec hiperkalcemii i jej metabolicznym konsekwencjom. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana częstość. Najczęstsze działania obejmują zaburzenia endokrynologiczne (niedoczynność przytarczyc), metaboliczne (hiperkalcemia, hiperfosfatemia), neurologiczne (bóle głowy, zaburzenia smaku) oraz skórne (świąd).
aminotransferaza asparaginianowa, astma, drgawki kloniczne mięśni, duszność, dysfagia, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokalcemia, jadłowstręt, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność przytarczyc, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność przytarczyc, niedokrwistość, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parathormon, parestezja, parykalcytol, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, sepsa, stan majaczeniowy, stan splątania, trzepotanie przedsionków, udar mózgowy, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenia erekcji, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zatrzymanie akcji serca, zwapnienie pozakostne - Leksykon substancji czynnych
Białko S – Działania niepożądane
Białko S, będące naturalnym antykoagulantem i kofaktorem aktywowanego białka C, jest składnikiem preparatów kompleksu protrombiny takich jak Beriplex P/N i Octaplex. Jego podawanie wiąże się z ryzykiem powikłań immunologicznych, w tym rozwojem przeciwciał hamujących działanie białka S i innych czynników krzepnięcia, co osłabia skuteczność terapii. Należy monitorować reakcje alergiczne, w tym ciężkie anafilaksje i wstrząs, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości. Produkty te mogą wywoływać powikłania zakrzepowo-zatorowe, takie jak zakrzepica żył głębokich (często), zakrzepica i zator tętnicy płucnej (niezbyt często), a także trombocytopenię typu II w przypadku Octaplexu, gdzie liczba płytek może spaść poniżej 100 000/µl lub do 50% wartości wyjściowej. Dodatkowo obserwuje się podwyższenie temperatury ciała (często w Beriplexie, bardzo rzadko w Octaplexie), ból głowy oraz zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (częstość nieznana).
białko S, częstoskurcz, czynnik prokoagulacyjny, czynnik zakaźny, czynniki krzepnięcia, D-dimery, inaktywacja wirusów, kompleks protrombiny, krwioplucie, nadciśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, próby wątrobowe, przeciwciała hamujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, skurcz oskrzeli, system zgłaszania działań niepożądanych, trombina, trombocytopenia typu II, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie akcji serca, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – AzitroLEK 200 mg/5 ml
AzitroLEK to antybiotyk makrolidowy dostępny w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniach 100 mg/5 ml oraz 200 mg/5 ml azytromycyny dwuwodnej. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na azytromycynę, erytromycynę, inne makrolidy (np. klarytromycynę, roksytromycynę) oraz ketolidy (np. telitromycynę), a także na substancje pomocnicze preparatu. Zawiera sacharozę (3,82 g/5 ml w 100 mg i 3,71 g/5 ml w 200 mg), aspartam (0,030 g/5 ml), alkohol benzylowy (do 410 ng/5 ml) oraz siarczyny (do 85 ng/5 ml), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z cukrzycą, fenyloketonurią, astmą oskrzelową oraz u niemowląt, zwłaszcza wcześniaków.
alkohol benzylowy, antybiotyk ketolidowy, antybiotyk makrolidowy, aspartam, astma oskrzelowa, azytromycyna, azytromycyna dwuwodna, cukrzyca, duszność, erytromycyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, klarytromycyna, nadwrażliwość, nietolerancja sacharozy, objaw anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roksytromycyna, sacharoza, siarczyny, skurcz oskrzeli, świąd, telitromycyna, wysypka skórna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aleric Deslo Active 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna leku Aleric Deslo Active (5 mg tabletki powlekane), jest długo działającym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, nie przenikającym do OUN, co eliminuje działanie sedatywne i pozwala na zachowanie pełnej sprawności psychofizycznej. W badaniach in vitro wykazano jej zdolność do hamowania uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresji selektyny P na komórkach śródbłonka, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszej weryfikacji. Bezpieczeństwo kardiologiczne potwierdzono w badaniach z dawkami do 20 mg/dobę przez 14 dni oraz 45 mg/dobę przez 10 dni, bez istotnego wpływu na przewodnictwo sercowe i odstęp QTc. Desloratadyna nie wykazuje interakcji klinicznie istotnych z ketokonazolem i erytromycyną, a jej podawanie nie nasila zaburzeń psychomotorycznych ani senności, także w połączeniu z alkoholem.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista histaminy, antagonista receptora H1, arytmia, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cytokina zapalna, działanie sedatywne, działanie uspokajające, etiologia, granulocyt zasadochłonny, grupa farmakoterapeutyczna, interakcja lekowa, interleukina-13, interleukina-4, interleukina-6, interleukina-8, komórka śródbłonka, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, patofizjologia, pokrzywka, profil farmakodynamiczny, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, przewodnictwo elektryczne serca, selektyna P, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, sprawność psychoruchowa, stężenie w osoczu, substancja czynna, świąd skóry, tabletka powlekana, układ krążenia, uwalnianie histaminy, właściwość przeciwalergiczna, wydłużenie odstępu QTc, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, zmiana pokrzywkowa - Leksykon substancji czynnych
Jad osy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Immunoterapia alergenowa z użyciem jadu osy (produkt ALUTARD SQ) wymaga prowadzenia leczenia wyłącznie przez doświadczonych lekarzy, z zachowaniem ścisłych środków ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych. Pacjent powinien być obserwowany przez minimum 30 minut po podaniu każdej dawki, a w miejscu podania musi być dostępne pełne wyposażenie do resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz leki przeciwwstrząsowe, w szczególności adrenalina. Zaleca się unikanie wysiłku fizycznego, gorących kąpieli i spożywania alkoholu w dniu iniekcji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca, schorzeniami układu oddechowego, podwyższonym stężeniem tryptazy lub mastocytozą, u których ryzyko i ciężkość reakcji alergicznych jest zwiększone, a skuteczność terapii może być obniżona.
adrenalina, astma, beta-bloker, immunoterapia alergenowa, immunoterapia jadem osy, inhibitor ACE, inhibitor COMT, inhibitor MAO, jad osy, jad owadów błonkoskrzydłych, lek przeciwalergiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, mastocytoza, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, tryptaza w surowicy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Melatonina – Działania niepożądane
Melatonina, endogenny hormon produkowany przez szyszynkę, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, zwłaszcza przy krótkotrwałym stosowaniu. W badaniach klinicznych obejmujących 1931 pacjentów leczonych melatoniną oraz 1642 pacjentów otrzymujących placebo, odsetek działań niepożądanych wyniósł odpowiednio 48,8% i 37,8%, jednak wskaźnik działań niepożądanych na 100 pacjento-tygodni był niższy dla melatoniny (3,013) niż dla placebo (5,743). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, ból głowy, zawroty głowy oraz nudności. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększenie liczby napadów padaczkowych u dzieci z uszkodzeniami OUN i padaczką podczas terapii melatoniną.
astenia, badanie kliniczne, bezsenność, ból brzucha, choroba refluksowa przełyku, cukromocz, depresja, drażliwość, dusznica bolesna, dyspepsja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, kołatanie serca, koszmar senny, letarg, leukopenia, melatonina, migrena, mlekotok, moczenie nocne, nadciśnienie, nadpobudliwość, napad padaczkowy, nieprawidłowe stężenie elektrolitów, objawy menopauzalne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, owrzodzenie jamy ustnej, padaczka, parestezja, placebo, pokrzywka, półpasiec, priapizm, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz mięśni, świąd, tachykardia, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wielomocz, zaburzenie snu, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg