karcynogenność
Karcynogenność to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach, prowadząc do rozwoju nowotworów złośliwych. Jest to proces wieloetapowy, obejmujący inicjację (uszkodzenie DNA), promocję (stymulację podziałów komórkowych) i progresję (nabywanie przez komórki nowotworowe zdolności do inwazji i przerzutowania).
Substancje karcynogenne klasyfikuje się według międzynarodowych systemów, m.in. IARC (International Agency for Research on Cancer), który dzieli je na grupy od 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do 4 (prawdopodobnie nie karcynogenne). Do najlepiej poznanych karcynogenów należą związki chemiczne (np. benzopiren z dymu tytoniowego, aflatoksyny), promieniowanie jonizujące, niektóre wirusy (HPV, HBV, HCV) oraz czynniki fizyczne.
W praktyce klinicznej ocena karcynogenności ma kluczowe znaczenie w medycynie prewencyjnej, medycynie pracy oraz w opracowywaniu bezpiecznych leków i produktów medycznych. Identyfikacja i eliminacja ekspozycji na czynniki karcynogenne stanowi istotny element profilaktyki pierwotnej nowotworów, co przekłada się na zmniejszenie zachorowalności i śmiertelności z powodu chorób nowotworowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Nitroksolina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące nitroksoliny, uzyskane z badań na myszy, szczurach, kotach i psach, wskazują na dawkozależną neurotoksyczność, manifestującą się zmianami patomorfologicznymi w motoneuronach rdzenia kręgowego oraz obwodowym układzie nerwowym. Ponadto, obserwowano toksyczne zmiany w organach miąższowych, choć ich lokalizacja nie została precyzyjnie określona. Długotrwałe podawanie wysokich dawek nitroksoliny u szczurów wiązało się z występowaniem zaćmy, co może sugerować gatunkowo specyficzny wpływ na narząd wzroku. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego tej substancji, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa farmakoterapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd wykazały brak toksycznego działania ogólnoustrojowego oraz negatywnego wpływu na narządy docelowe. W badaniach na szczurach trwających do 13 tygodni zaobserwowano odwracalne zmiany, takie jak obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt, retykulocyty), wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zwiększenie liczby komórek przykłębuszkowych w nerkach, a także miejscowe nadżerki w żołądku. Wszystkie zmiany ustępowały po 4-tygodniowym okresie zdrowienia i były interpretowane jako nasilenie działań farmakologicznych. Badania genotoksyczności i karcynogenności poszczególnych substancji nie wykazały ryzyka, a długoterminowe badania rakotwórczości amlodypiny u gryzoni przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę (dwukrotnie przekraczających maksymalną dawkę dla ludzi 10 mg) nie potwierdziły działania rakotwórczego.
aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, badanie rakotwórczości, bazofilia, bezylan amlodypiny, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hormon folikulotropowy, kanaliki nerkowe, karcynogenność, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, mocznik, mutagenność, nadżerki żołądka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, potas w surowicy, rakotwórczość, spermatydy, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 50 50 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Euthyrox N, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje minimalne ryzyko szkodliwych efektów po jednorazowym podaniu nawet w wysokich dawkach. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano dawkozależne zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na wpływ długotrwałej ekspozycji na metabolizm i funkcjonowanie narządów. Niestety, brak jest formalnych badań dotyczących wpływu lewotyroksyny na reprodukcję, co ogranicza ocenę potencjalnego ryzyka dla płodności, rozwoju zarodka i płodu oraz rozwoju pourodzeniowego potomstwa.
badania toksykologiczne, białkomocz, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hormon tarczycy, indukcja nowotworowa, karcynogenność, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, patologia wątroby, pierwotny zespół nerczycowy, profil toksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, zmiany narządowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 150 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej (Levothyroxine Accord) wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co oznacza minimalne efekty toksyczne nawet po podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na potencjalne toksyczne działanie lewotyroksyny przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Nie przeprowadzono jednak dedykowanych badań oceniających wpływ leku na reprodukcję, co pozostawia lukę w ocenie bezpieczeństwa w tym zakresie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 100 100 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Euthyrox N, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje minimalne ryzyko ciężkich objawów toksycznych przy jednorazowym podaniu dużych dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na potencjalne systemowe działanie dużych dawek leku. Brak jest jednak kompleksowych danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na rozród, w tym na płodność, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa w okresie rozrodczym i opiera się głównie na danych klinicznych.
działanie mutagenne, Euthyrox N, hepatopatia, hormony tarczycy, karcynogenność, lewotyrokosyna sodowa, mutagenność, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, przedawkowanie leku, rozwój nowotworów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie kłębuszków nerkowych, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin C 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące klindamycyny i jej soli wskazują na stosunkowo wysoką toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi od 1800 do 2620 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym oraz od 245 do 820 mg/kg masy ciała po podaniu dożylnym w różnych modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach maksymalna tolerowana dawka dobowa wynosiła od 300 do 600 mg/kg masy ciała. U psów poddanych dawce 300 mg/kg/dobę zaobserwowano wzrost aktywności aminotransferaz w osoczu, natomiast dawka 600 mg/kg/dobę wywołała zmiany patologiczne w błonie śluzowej żołądka i pęcherzyka żółciowego. Badania mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego klindamycyny, co potwierdza jej bezpieczeństwo genetyczne, jednak brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego leku w modelach przedklinicznych.
aminotransferaza, badanie mutagenności, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, dawka śmiertelna, funkcje reprodukcyjne, karcynogenność, klindamycyna, LD50, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, podanie doustne, podanie dożylne, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebinad 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne nebiwololu, substancji czynnej leku Nebinad 5 mg, wykazały brak potencjału genotoksycznego. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały ryzyka mutacji genowych, aberracji chromosomowych ani innych uszkodzeń DNA, co wskazuje na niskie zagrożenie dla pacjentów stosujących ten lek. Ponadto, badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów związanych z długotrwałym stosowaniem nebiwololu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remifentanil B. Braun 5 mg
Remifentanyl, będący analogiem fentanylu, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa, w tym wpływ na układ sercowo-naczyniowy, toksyczność ostrą i przewlekłą, działanie na rozród oraz potencjał genotoksyczny i karcynogenny. W badaniach na włóknach Purkiniego psów stwierdzono wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego (APD) przy stężeniach ≥1 µmol (377 ng/ml), co jest wielokrotnie wyższe niż maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi (0,1 µmol, 38 ng/ml). Toksyczność ostra objawiała się typowymi efektami intoksykacji opioidowej, a u psów obserwowano przemijające krwawienia śródczaszkowe związane z hipoksją. W badaniach przewlekłych remifentanyl indukował depresję ośrodka oddechowego, co było przyczyną mikrokrwotoków mózgowych u psów, jednak nie zaobserwowano ich przy podawaniu we wlewie, gdzie depresja oddechowa była mniej nasilona.
badanie przedkliniczne, depresja oddechowa, działanie teratogenne, genotoksyczność, hipoksja, karcynogenność, krwawienie śródczaszkowe, mikrokrwotok, opioid μ, podanie podpajęczynówkowe, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, remifentanyl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, włókno Purkiniego, zahamowanie ośrodka oddechowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adoben 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej leku Adoben, wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomowych) oraz in vivo, nawet przy dawkach zbliżonych do maksymalnej dawki tolerowanej. Długoterminowe badania na zwierzętach nie wykazały potencjału karcynogennego, co wskazuje na niskie ryzyko rakotwórczości u ludzi. W zakresie wpływu na płodność, tapentadol nie wpływał istotnie na płodność samców i samic szczurów, choć przy dużych dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności w macicy. Badania teratogenności na szczurach i królikach potwierdziły brak działania teratogennego, jednak przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny stwierdzono opóźnienie rozwoju zarodkowo-płodowego oraz embriotoksyczność, głównie z objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego związanymi z aktywnością receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, karcynogenność, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, parametry neurobehawioralne, płodność, potencjał teratogenny, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, rozwój zarodkowo-płodowy, tapentadol, test Amesa, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dironorm 20 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Dironorm, będący skojarzeniem lizynoprylu i amlodypiny, nie był poddany dedykowanym badaniom nieklinicznym; dostępne dane dotyczą poszczególnych składników. Lizynopryl wykazuje brak istotnego ryzyka toksyczności, genotoksyczności i rakotwórczości w badaniach przedklinicznych, jednak inhibitory ACE, do których należy, mogą wywoływać poważne działania niepożądane u płodu, takie jak obumarcie, wady wrodzone (szczególnie czaszki), toksyczność płodowa, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy. Mechanizm tych zaburzeń wiąże się z bezpośrednim wpływem na układ renina-angiotensyna-aldosteron płodu oraz niedokrwieniem wynikającym z niedociśnienia u matki i zmniejszonego przepływu łożyskowego.
amlodypina, działanie mutagenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogenność, komórki Sertoliego, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, potencjał rakotwórczy, przetrwały przewód tętniczy, spermatydy, testosteron, toksyczność płodowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada wrodzona, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micafungin Day Zero 50 mg
Przedkliniczne badania mykafunginy wykazały hepatotoksyczność i potencjalne działanie rakotwórcze u szczurów, manifestujące się powstawaniem ognisk zmienionych hepatocytów (FAH) oraz nowotworów wątrobowokomórkowych, zależnych od dawki i czasu leczenia. Zmiany te utrzymywały się nawet po 13-tygodniowym okresie odstawienia, a rozwój nowotworów obserwowano do 20 miesięcy po zakończeniu terapii dawką 32 mg/kg mc./dobę. Stężenia leku przy progu rozwoju nowotworów mieściły się w zakresie stężeń klinicznych, jednak związek tych efektów z działaniem u ludzi pozostaje nieznany. Działania niepożądane obejmowały również hepatotoksyczność (wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zmiany zwyrodnieniowe hepatocytów u szczurów oraz przerost zrazików u psów), a także zmiany w układzie moczowym (wakuolizacja nabłonka miedniczek nerkowych i pęcherza moczowego), które były odwracalne w okresie obserwacji do 18 miesięcy. W badaniach toksykologicznych NOAEL mieściły się w zakresie stężeń klinicznych lub były od nich niższe, co wskazuje na możliwość wystąpienia podobnych działań niepożądanych u pacjentów.
azoospermia, badanie toksyczności, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hiperplazja nabłonka pęcherza moczowego, karcynogenność, klastogenność, mutagenność, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, nieplanowana synteza DNA, nowotwór wątrobowokomórkowy, oligozoospermia, powiększenie najądrza, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie histaminy, wakuolizacja nabłonka miedniczek nerkowych, wakuolizacja nabłonka najądrza, wakuolizacja nabłonka nasiennego, zanik kanalików nasiennych, zmienione hepatocyty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glitoprel 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu obejmowały standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnej dawki, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozwój płodu. Wyniki wskazują, że większość działań niepożądanych jest związana z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku, przede wszystkim wywoływaniem hipoglikemii. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano embriotoksyczność, teratogenność oraz zaburzenia funkcji rozrodczych, jednak efekty te są wtórne do hipoglikemii u samic ciężarnych, a nie bezpośrednim działaniem toksycznym glimepirydu na zarodek czy płód.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, karcynogenność, mechanizm farmakodynamiczny, rozwój płodu, stężenie glukozy we krwi, teratogenność, toksyczność wielokrotnej dawki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sinupret –
Produkt leczniczy Sinupret w postaci kropli doustnych przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Testy toksyczności ostrej oraz po podaniu wielokrotnym nie ujawniły zagrożeń zdrowotnych ani kumulacji substancji, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania wyciągu płynnego (1:38,5) z mieszaniny ziół: korzenia goryczki, kwiatu pierwiosnka z kielichem, ziela szczawiu, kwiatu bzu czarnego i ziela werbeny. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a ocena toksyczności reprodukcyjnej potwierdziła brak negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodu i potomstwa.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka, ocena bezpieczeństwa, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wpływ mutagenny, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivohart 5 mg
Iwabradyna, substancja czynna preparatu Ivohart, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szerokich badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności wielokrotnej nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych, a toksyczność reprodukcyjna nie wpłynęła negatywnie na płodność szczurów obu płci. Jednakże w badaniach teratogenności zaobserwowano zwiększoną częstość wad serca u płodów szczurzych oraz pojedyncze przypadki wrodzonego braku palców u królików przy ekspozycji na dawki zbliżone do terapeutycznych. Długoterminowe podawanie iwabradyny psom w dawkach 2, 7 oraz 24 mg/kg mc./dobę spowodowało przemijające zmiany w siatkówce, które nie prowadziły do trwałych uszkodzeń, co jest zgodne z mechanizmem działania leku na prądy Ih w siatkówce, homologiczne do prądu If w sercu.
badania genotoksyczne, badania przedkliniczne, działanie rakotwórcze, iwabradyna, kanał jonowy, karcynogenność, organogeneza, płodność, prąd If, prądy Ih, ryzyko środowiskowe, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, utylizacja leku, wada serca, wrodzony brak palców, zmiany siatkówkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceftriaxone Kabi 2 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ceftriaksonu wykazały, że podawanie dużych dawek soli wapniowej tego antybiotyku prowadzi do powstawania odwracalnych złogów i strątów w pęcherzyku żółciowym, szczególnie u psów i małp. Testy genotoksyczności nie potwierdziły działania mutagennego ani aberracyjnego na materiał genetyczny, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani rozwój pourodzeniowy, sugerując bezpieczeństwo stosowania ceftriaksonu w kontekście funkcji rozrodczych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Masultab 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amisulprydu, substancji czynnej preparatu Masultab, wykazały brak istotnego ryzyka toksyczności ogólnoustrojowej, teratogenności, mutagenności oraz karcynogenności. Maksymalnie tolerowane dawki u zwierząt (szczury: 200 mg/kg/dobę, psy: 120 mg/kg/dobę) były 2-7-krotnie wyższe niż maksymalne zalecane dawki u ludzi, a obserwowane zmiany miały charakter efektów farmakologicznych bez znaczenia toksykologicznego. Badania karcynogenności na myszach (do 120 mg/kg/dobę) i szczurach (do 240 mg/kg/dobę) nie wykazały istotnego ryzyka nowotworowego, podobnie jak badania teratogenności na szczurach, królikach i myszach, które potwierdziły brak działania teratogennego amisulprydu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remifentanil B. Braun 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku remifentanylu obejmują analizę wpływu na elektrofizjologię serca, toksyczność ostrą i przewlekłą, reprodukcję oraz potencjał genotoksyczny i karcynogenny. W badaniach na włóknach Purkiniego psów wykazano wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego przy stężeniach 1 µmol (377 ng/ml) i 10 µmol (3770 ng/ml), które są odpowiednio 12- i 119-krotnie wyższe niż maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi. W toksyczności ostrej u myszy, szczurów i psów obserwowano typowe objawy intoksykacji opioidowej, a u psów krwawienia śródczaszkowe związane z hipoksją, ustępujące po 14 dniach od zaprzestania podawania. Hamowanie ośrodka oddechowego było obserwowane przy wszystkich dawkach podawanych dożylnie w formie szybkich wstrzyknięć, co jest uznawane za główną przyczynę potencjalnych działań niepożądanych u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek remifentanylu, depresja oddechowa, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, elektrofizjologia serca, genotoksyczność, intoksykacja opioidowa, karcynogenność, krwawienie śródczaszkowe, mikrokrwotok, mutacja TK, opioid μ, ośrodek oddechowy, podanie podpajęczynówkowe, potencjał czynnościowy, przenikanie przezłożyskowe, włókno Purkiniego, wydłużenie potencjału czynnościowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 25 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Linefor, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. W badaniach farmakologicznych i toksykologicznych na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (zmniejszenie lub nadmierna aktywność, ataksja) jedynie przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Długotrwała ekspozycja starszych szczurów albinotycznych na dawki ≥5-krotnie wyższe niż terapeutyczne wiązała się z zanikiem siatkówki. Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a toksyczność prenatalna i pourodzeniowa pojawiała się tylko przy dawkach >2-krotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną. Wpływ na płodność samców i samic szczurów był przemijający i obserwowany wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających dawki kliniczne.
ataksja, bruksizm, cykl rozrodczy, działanie teratogenne, ekspozycja lecznicza, genotoksyczność, guz nowotworowy, in vitro, in vivo, karcynogenność, męski narząd rozrodczy, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbagen 150 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa okskarbazepiny oraz jej aktywnego metabolitu monohydroksylowego (MHD) obejmowała badania farmakologiczne, genotoksyczne, immunotoksyczne, reprodukcyjne oraz karcynogenne. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń, choć w toksyczności po wielokrotnych dawkach zaobserwowano nefrotoksyczność u szczurów, nieobecną u psów i myszy. Immunostymulacja wykazała, że MHD, a w mniejszym stopniu okskarbazepina, mogą indukować opóźnioną reakcję nadwrażliwości, co ma znaczenie kliniczne. W testach genotoksyczności in vitro okskarbazepina zwiększała mutacje w teście Amesa (bez aktywacji metabolicznej) oraz powodowała aberracje chromosomowe i poliploidię w komórkach CHO, natomiast MHD dawała ujemny wynik w teście Amesa i nie wykazywała mutagenności ani klastogenności in vitro i in vivo (szpik kostny szczura). Okskarbazepina w dawkach do 150 mg/kg mc./dobę nie wpływała na płodność szczurów, jednak MHD w dawkach klinicznych powodowała zaburzenia cyklu rujowego i zmniejszenie liczby ciałek żółtych oraz implantacji u samic. Badania reprodukcyjne wykazały zwiększoną śmiertelność zarodków i opóźnienia rozwojowe przy dawkach toksycznych dla matki, a w jednym badaniu obserwowano wzrost wad rozwojowych u płodów szczura.
aberracja chromosomowa, ciałko żółte, estradiol, hormon luteinizujący, immunotoksyczność, indukcja mikrosomalnych enzymów wątrobowych, karcynogenność, nefrotoksyczność, okskarbazepina, opóźniona reakcja nadwrażliwości, pochodna monohydroksylowa, poliploidia, potencjał rakotwórczy, reakcja immunologiczna, szpik kostny, test in vitro, toksyczność, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sulfasalazin Krka 500 mg
Badania przedkliniczne sulfasalazyny wykazały bardzo niski potencjał toksyczności ostrej, z wartością LD50 po podaniu doustnym u szczurów wynoszącą 12500 mg/kg masy ciała, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Jednakże, w modelach zwierzęcych (szczury, króliki) zaobserwowano istotne obniżenie płodności u samców przy dawkach około 6-krotnie wyższych niż standardowe dawki terapeutyczne, co ma znaczenie kliniczne u mężczyzn w wieku reprodukcyjnym. Dodatkowo, badania in vitro wykazały potencjalne działanie genotoksyczne sulfasalazyny, manifestujące się uszkodzeniami chromosomów w ludzkich limfocytach, prawdopodobnie związane z fazą G1 cyklu komórkowego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octagam 5% 50 mg/ml
Immunoglobulina ludzka normalna, będąca substancją czynną Octagam 5%, jest naturalnym białkiem endogennym, co ogranicza zakres standardowych badań przedklinicznych. Ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko białkom heterologicznym u zwierząt laboratoryjnych, nie przeprowadzono badań toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności ani wpływu na rozrodczość. Brak tych badań jest uzasadniony zarówno ograniczeniami metodologicznymi, jak i brakiem klinicznych dowodów na mutagenność, karcynogenność czy negatywny wpływ na funkcje rozrodcze. Octagam 5% zawiera co najmniej 95% IgG z określonym rozkładem podklas (IgG1 ~60%, IgG2 ~32%, IgG3 ~7%, IgG4 ~1%) oraz maksymalną zawartość IgA 200 µg/ml, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa u pacjentów z przeciwciałami przeciwko IgA.
bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie farmakodynamiczne, genotoksyczność, immunoglobulina ludzka normalna, inaktywacja wirusów, karcynogenność, obserwacja kliniczna, podklasy IgG, przeciwciała przeciwko białkom heterologicznym, przeciwciała przeciwko IgA, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Altan 250 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, obejmujące testy mutagenności in vitro i in vivo, wykazały brak potencjału mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności u ludzi. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły działania karcynogennego leku. Wpływ na płodność był obserwowany jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, manifestując się przemijającymi zaburzeniami spermatogenezy u szczurów i psów, natomiast badania na dwóch pokoleniach myszy nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne. Ocena teratogenności zgodnie z międzynarodowymi standardami nie wykazała działania embriotoksycznego ani teratogennego u szczurów, królików i myszy, z wyjątkiem niestandardowych badań na szczurach, gdzie wady płodów pojawiły się jedynie po podaniu podskórnym toksycznych dawek.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, mutagenność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, spermatogeneza, teratogenność, toksyczność, wada płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Citabax 20 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cytalopramu, substancji czynnej w produktach Citabax (10 mg, 20 mg, 40 mg), wykazały niski profil toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Nie zidentyfikowano narządów docelowych toksyczności przewlekłej, co potwierdza bezpieczeństwo leku w terapii. Badania reprodukcyjne (segmenty I, II, III) nie wskazują na konieczność szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, mimo że przy dawkach wielokrotnie przekraczających kliniczne obserwowano zmniejszenie wskaźnika płodności, ciąży, liczby implantacji oraz zaburzenia spermatogenezy, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa w zakresie funkcji rozrodczych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cytalopram, dawka terapeutyczna, depresja, działanie mutagenne, implantacja zarodka, karcynogenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik ciąży, wskaźnik płodności, zaburzenia spermy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pemetrexed Eugia 100 mg
Przedkliniczne badania pemetreksedu wykazały istotne ryzyko teratogenności oraz negatywnego wpływu na męski układ rozrodczy. U ciężarnych myszy zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów, obniżoną masę ciała, niepełne kostnienie oraz rozszczep podniebienia, co wskazuje na potencjalne działanie teratogenne. U samców myszy i psów rasy beagle, którym podawano pemetreksed przez 9 miesięcy w formie dożylnego bolusa, stwierdzono zmniejszoną płodność, zanik jąder oraz zwyrodnienie i martwicę nabłonka plemnikotwórczego, co sugeruje ryzyko upośledzenia płodności męskiej. Brak jest natomiast danych dotyczących wpływu leku na płodność samic.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zenofor 1000 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku metforminy, substancji czynnej produktu leczniczego Zenofor (dostępnego w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych), potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa. Wyniki konwencjonalnych badań farmakologicznych nie wykazały zagrożeń dla pacjentów, a mechanizm działania leku opiera się na hamowaniu wątrobowej produkcji glukozy oraz zwiększeniu wrażliwości tkanek obwodowych na insulinę. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły niepokojących efektów, co wskazuje na wysoką tolerancję metforminy przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie wątrobowej produkcji glukozy, karcynogenność, lek przeciwcukrzycowy, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczny wpływ na rozród, wrażliwość na insulinę - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lovastin 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lowastatyny wykazały istotne zmiany patologiczne przy stosowaniu dawek znacznie przekraczających te stosowane klinicznie u ludzi. W długoterminowych badaniach rakotwórczości na myszach podawano lowastatynę w dawce 500 mg/kg mc./dobę przez 21 miesięcy, co skutkowało zwiększoną częstością nowotworów i włókniaków wątroby u obu płci. U samic myszy zaobserwowano także wzrost częstości włókniaków płuc przy dawkach czterokrotnie wyższych niż terapeutyczne. Dodatkowo, w populacji myszy wystąpiła zwiększona częstość brodawczaka niegruczołowej części śluzówki żołądka przy dawkach równych lub dwukrotnie wyższych od ludzkich. U szczurów, którym podawano lowastatynę przez 24 miesiące w dawkach 2-7-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną, odnotowano wzrost częstości nowotworów wątroby u samców. Testy mutagenności, w tym test mikrobiologiczny z Salmonella typhimurium oraz testy in vitro i in vivo na hepatocytach i szpiku kostnym, nie wykazały działania mutagennego lowastatyny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące benzylopenicyliny prokainowej lecytynowanej są niewystarczające, szczególnie w zakresie długoterminowych badań toksyczności przewlekłej, mutagenności oraz kancerogenności. Dokumentacja produktu leczniczego Penicillinum Procainicum L TZF, w dawkach 1 200 000 j.m. oraz 2 400 000 j.m., nie zawiera wyników badań oceniających potencjał mutagenny ani karcynogenny, ani też danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, w tym wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu oraz rozwój pre- i postnatalny. Ponadto brak jest informacji o badaniach bezpieczeństwa farmakologicznego dotyczących układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Pomimo ograniczeń w danych przedklinicznych, benzylopenicylina prokainowa jest od wielu lat stosowana w praktyce klinicznej, co dostarcza cennych informacji na temat jej profilu bezpieczeństwa. Produkt leczniczy dostępny jest w formie proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, a wieloletnie doświadczenie kliniczne potwierdza jego akceptowalny profil bezpieczeństwa w populacji pacjentów. Niemniej jednak, brak kompleksowych badań przedklinicznych wskazuje na potrzebę dalszej oceny bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście długoterminowego stosowania i potencjalnych efektów mutagennych oraz reprodukcyjnych.
antybiotyk, benzylopenicylina prokainowa, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, bezpieczeństwo farmakologiczne, kancerogenność benzylopenicyliny, karcynogenność, mutagenność, mutagenność in vitro, mutagenność in vivo, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, profil bezpieczeństwa, proszek do sporządzania zawiesiny, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nystatyna Teva 500 000 j.m.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nystatyny, stosowanej w dawce 500 000 j.m. w produkcie Nystatyna Teva, potwierdzają jej korzystny profil bezpieczeństwa. Substancja ta charakteryzuje się brakiem działania toksycznego przy podaniu doustnym i miejscowym, co wynika z jej minimalnego wchłaniania przez skórę i błony śluzowe. W badaniach toksyczności ostrej określono LD50 na poziomie 8 g/kg masy ciała po podaniu dożołądkowym u myszy oraz 3-24 mg/kg po podaniu dootrzewnowym lub dożylnym, co podkreśla niskie ryzyko toksyczności przy standardowym stosowaniu doustnym. Ponadto, nystatyna nie wykazuje działania karcynogennego ani mutagennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, błona śluzowa, dawka śmiertelna LD50, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie ogólnoustrojowe, działanie toksyczne, genotoksyczność, karcynogenność, lek przeciwgrzybiczny, nystatyna, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożołądkowe, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wchłanianie leku, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trabectedin EVER PHARMA 1 mg
Badania przedkliniczne trabektedyny wykazały ograniczony wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy ekspozycji poniżej klinicznego zakresu terapeutycznego (AUC). W badaniach in vivo na małpach Cynomolgus stosowano infuzję 1-godzinną, osiągając Cmax 10,6 ± 5,4 ng/ml, co odpowiada stężeniom obserwowanym u pacjentów po 3-godzinnej infuzji (Cmax 10,8 ± 3,7 ng/ml), a przewyższa stężenia po 24-godzinnej infuzji (Cmax 1,8 ± 1,1 ng/ml). Główne objawy toksyczności obejmują mielosupresję (ciężka leukopenia, niedokrwistość, upośledzenie funkcji szpiku i limfatycznej), hepatotoksyczność (podwyższone próby wątrobowe, zwyrodnienie wątrobowokomórkowe), toksyczność przewodu pokarmowego (martwica nabłonka jelit) oraz ciężkie reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia. Dodatkowo, obserwowano potencjalną nefrotoksyczność, prawdopodobnie wtórną do miejscowych reakcji, co wymaga ostrożnej interpretacji.
AUC, badania płodności, cytotoksyczność, genotoksyczność, hematopoeza, hepatotoksyczność, karcynogenność, leukopenia, martwica nabłonka jelit, mielosupresja, mutagenność, nefrotoksyczność, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie przez łożysko, szpik kostny, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność wątrobowa, trabektedyna, układ limfatyczny, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany histopatologiczne, zwyrodnienie wątrobowokomórkowe - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z niepokalanka zwyczajnego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Aktualne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wyciągu z niepokalanka zwyczajnego (Vitex agnus-castus L., fructus), będącego substancją czynną produktu leczniczego Prefemin PMS (20 mg suchego wyciągu, DER 6-12:1, 60% etanol), są istotnie ograniczone. Brak jest kompleksowych badań oceniających potencjał mutagenny, genotoksyczność oraz karcynogenność tej substancji, co stanowi poważne ograniczenie w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa. Dostępne są jedynie dwa badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów – 4-tygodniowe i 26-tygodniowe – które wykazały objawy hepatotoksyczności, jednak charakter tych zmian nie został szczegółowo scharakteryzowany. W związku z tym zaleca się ostrożność przy stosowaniu preparatu u pacjentów z chorobami wątroby lub przyjmujących inne leki o potencjale hepatotoksycznym.
choroba wątroby, ekstrakt etanolowy, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, lek hepatotoksyczny, mutacja genetyczna, mutagenność, niepokalanek zwyczajny, płodność, rozwój nowotworu, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, Vitex agnus-castus - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epirubicin-EBEWE 2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku epirubicyny na modelach zwierzęcych (szczury, króliki, psy, myszy) wykazały szeroką dystrybucję tkankową leku, z obecnością w układzie krwiotwórczym, przewodzie pokarmowym, nerkach, wątrobie oraz narządach rozrodczych, co wskazuje na potencjalną toksyczność hematologiczną, nefro- i hepatotoksyczność oraz ryzyko uszkodzeń rozrodczych. Szczególnie istotna jest potwierdzona kardiotoksyczność na mięsień sercowy u wszystkich badanych gatunków, co wymaga monitorowania funkcji serca u pacjentów. Chlorowodorek epirubicyny wykazuje również mutagenne i genotoksyczne działanie, typowe dla antracyklin, co ma znaczenie dla długoterminowego bezpieczeństwa terapii. Badania embriotoksyczności na szczurach potwierdziły toksyczny wpływ na rozwijający się płód, a mimo braku specyficznych wad rozwojowych u szczurów i królików, lek należy traktować jako potencjalnie teratogenny. Dodatkowo, wykazano rakotwórcze działanie chlorowodorku epirubicyny u szczurów, co podkreśla konieczność długoterminowej obserwacji pacjentów po terapii.
antracyklina, chlorowodorek epirubicyny, embriotoksyczność, genotoksyczność, karcynogenność, kardiotoksyczność, lek cytotoksyczny, martwica tkanki, mięsień sercowy, model zwierzęcy, mutagenność, narząd rozrodczy, nerka, podanie dożylne, przewód pokarmowy, rakotwórczość, teratogenność, układ krwiotwórczy, wątroba, wynaczynienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candezek Combi 8 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Candezek Combi, zawierającego kandesartan cyleksetyl oraz amlodypinę, wykazały brak ogólnoustrojowej toksyczności w dawkach istotnych klinicznie. Kandesartan w dużych dawkach wpływał głównie na układ krwiotwórczy (obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu) oraz nerki, powodując śródmiąższowe zapalenie nerek, poszerzenie kanalików nerkowych, nacieki bazofilów oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu. Zmiany nerkowe są prawdopodobnie wtórne do działania hipotensyjnego leku, a nie bezpośrednią toksycznością. Kandesartan wywoływał także rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, uznany za efekt farmakologiczny bez znaczenia klinicznego w dawkach terapeutycznych. Wykazano szkodliwe działanie na płód w zaawansowanej ciąży, natomiast badania mutagenności i karcynogenności nie potwierdziły aktywności mutagennej, klastogennej ani rakotwórczej.
aktywność klastogenna, amlodypina, aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, erytrocyt, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, kandesartan cyleksetyl, karcynogenność, komórki Sertoliego, mutageneza, naciek bazofilów, parametry czerwonokrwinkowe, poszerzenie kanalików nerkowych, spermatyda, śródmiąższowe zapalenie nerek, testosteron, toksyczność ogólnoustrojowa, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bromocorn 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromokryptyny wykazały korzystny profil toksykologiczny, bez istotnego potencjału toksycznego po pojedynczej dawce oraz toksyczności przy dawkach wielokrotnych do 25-krotności maksymalnych stężeń terapeutycznych u ludzi. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały istotnych zagrożeń, a karcynogenność była ograniczona do specyficznych dla szczurów nowotworów macicy, co nie ma znaczenia klinicznego dla ludzi. Nie stwierdzono również istotnego ryzyka toksycznego wpływu na reprodukcję. Działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających standardowe, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa bromokryptyny w dawce terapeutycznej 2,5 mg.
agonista dopaminergiczny, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, bromokryptyna, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, nowotwór macicy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, test farmakologiczny i toksykologiczny, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egidon 120 mg
Dane przedkliniczne dotyczące etorykoksybu, substancji czynnej leku Egidon, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście potencjału onkogennego u ludzi. U szczurów, przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi (90 mg/dobę), zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe oraz pęcherzykowe tarczycy, jednak zjawisko to jest gatunkowo-specyficzne i związane z indukcją enzymów CYP w wątrobie szczurów, nieobserwowaną u ludzi. Badania toksyczności wykazały zależność między dawką a występowaniem owrzodzeń przewodu pokarmowego u szczurów, zarówno przy stężeniach przekraczających, jak i porównywalnych do dawek terapeutycznych u ludzi. U psów przy wysokich stężeniach leku stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego, co wskazuje na ryzyko działań niepożądanych przy przedawkowaniu.
dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, karcynogenność, karmienie piersią, laktacja, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu serowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nedal 10 mg
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego nebiwololu, substancji czynnej leku Nedal (dawka 10 mg, odpowiadająca 10,9 mg chlorowodorku nebiwololu), opierała się na standardowych badaniach genotoksyczności i karcynogenności. Testy te nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani zdolności do indukowania aberracji chromosomowych, co wskazuje na brak znaczącego ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego u ludzi. Ponadto, badania karcynogenności nie ujawniły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów związanych ze stosowaniem nebiwololu, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa tej substancji w warunkach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranolteril 1 mg
Winian tolterodyny, substancja czynna preparatu Ranolteril, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz karcynogenność. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W testach toksyczności przewlekłej nie stwierdzono niekorzystnych efektów przy dawkach terapeutycznych, a analiza genotoksyczności i karcynogenności nie wskazała na ryzyko mutagenne czy nowotworowe. W badaniach rozrodczości na myszach i królikach tolterodyna nie wpływała negatywnie na płodność ani funkcje rozrodcze przy stężeniach terapeutycznych, jednak przy stężeniach 20-krotnie wyższych (Cmax) i 7-krotnie wyższych (AUC) u myszy zaobserwowano toksyczność zarodków i wady wrodzone, co sugeruje potencjalne działanie teratogenne przy znacznie przekraczających dawkach. U królików, mimo wysokich stężeń (Cmax 20-krotnie, AUC 3-krotnie wyższych niż u ludzi), nie stwierdzono wad wrodzonych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrokardiogram, karcynogenność, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, prąd potasowy, repolaryzacja komórek, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, winian tolterodyny, właściwość mutagenna, włókna Purkinjego - Leksykon substancji czynnych
Makrogol 3350 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące makrogolu 3350, głównego składnika preparatu AuroGo, wskazują na jego korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie wykazały istotnego działania toksycznego ogólnoustrojowego. W badaniach teratologicznych na szczurach, przy dawkach 66-krotnie (przewlekłe zaparcia) oraz 25-krotnie (zaklinowanie stolca) przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi, nie stwierdzono bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego. Długoterminowe badania toksyczności i karcynogenności na zwierzętach laboratoryjnych potwierdziły brak działania rakotwórczego oraz bezpieczeństwo stosowania makrogolu 3350 w zalecanych dawkach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Omnic 0,4 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Omnic 0,4, obejmowały toksyczność po pojedynczej i wielokrotnej dawce na myszach, szczurach i psach. Wyniki wskazują, że profil toksyczności jest zgodny z charakterystyką antagonistów receptorów alfa1-adrenergicznych. W badaniach na psach przy bardzo wysokich dawkach zaobserwowano zmiany w zapisie EKG, jednak bez istotności klinicznej, co sugeruje brak ryzyka kardiologicznego przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały istotnych właściwości genotoksycznych, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, elektrokardiografia, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, karcynogenność, podwyższony poziom prolaktyny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, receptor alfa1-adrenergiczny, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność leku, toksyczny wpływ na reprodukcję, zapis elektrokardiograficzny, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mitoxantron Sandoz 2 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne mitoksantronu przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, króliki, małpy) wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest układ krwiotwórczy, z mielosupresją jako dominującym objawem. Dodatkowo obserwowano toksyczność w obrębie serca, nerek, przewodu pokarmowego oraz męskiego układu rozrodczego, gdzie stwierdzono zanik kanalików nasiennych i zmniejszenie liczby plemników. Mitoksantron wykazał działanie mutagenne i klastogenne w testach in vitro oraz in vivo na szczurach, a także działanie rakotwórcze u szczurów i samców myszy. W badaniach rozwojowych u szczurów i królików dawki przekraczające 0,01-krotność zalecanej dawki dla ludzi (w mg/m²) powodowały spowolnienie wzrostu płodów oraz zwiększoną częstość przedwczesnych porodów, jednak nie zaobserwowano działania teratogennego przy dawkach do 0,02-0,05-krotności dawki ludzkiej.
aberracje chromosomowe, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, hipotrofia płodu, karcynogeneza, karcynogenność, klastogen, mielosupresja, mutagen, oligospermia, organogeneza, poród przedwczesny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność, toksyczność narządowa, układ krwiotwórczy, zanik kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Physioneal 40 Clear-Flex 30,3 g + 0,245 g + 0,068 g + 19,95 g + 9,29 g + 6,73 g + 25 g + 5,38 g + 0,051 g + 2,1 g + 1,68 g
Physioneal 40 Clear-Flex to roztwór do dializy otrzewnowej dostępny w dwukomorowym systemie, zawierający glukozę w stężeniach 13,6 mg/ml, 22,7 mg/ml lub 38,6 mg/ml, elektrolity (Na⁺ 132 mmol/l, Ca²⁺ 1,25 mmol/l, Mg²⁺ 0,25 mmol/l, Cl⁻ 95 mmol/l) oraz bufory (mleczan 15 mmol/l i wodorowęglan 25 mmol/l) o łącznym stężeniu buforów 40 mmol/l. Po zmieszaniu roztwór ma fizjologiczne pH 7,4, co stanowi istotną różnicę w porównaniu do tradycyjnych roztworów dializacyjnych o niższym pH. Osmolarność roztworu zależy od stężenia glukozy i wynosi odpowiednio 344, 395 oraz 483 mOsmol/l dla kolejnych stężeń glukozy. Produkt stosowany jest w terapii nerkozastępczej, wykorzystując składniki o ustalonym profilu bezpieczeństwa klinicznego.
bufor, dializa otrzewnowa, elektrolity, funkcje reprodukcyjne, genotoksyczność, glukoza, karcynogenność, materiał genetyczny, mleczan, osmolarność, pH fizjologiczne, środek osmotyczny, stężenie buforu, system dwukomorowy, terapia nerkozastępcza, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wodorowęglan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tobramycin Via pharma 300 mg/5 ml
Tobramycyna, aminoglikozydowy antybiotyk, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo, w tym farmakologicznym, toksykologicznym, genotoksycznym, karcynogennym oraz reprodukcyjnym. Główne narządy docelowe toksyczności to nerki oraz struktury ucha wewnętrznego (narząd przedsionkowy i ślimak), co jest zgodne z profilem innych aminoglikozydów. Działania nefrotoksyczne i ototoksyczne obserwowano głównie przy stężeniach ogólnoustrojowych znacznie przekraczających te uzyskiwane po inhalacji terapeutycznych dawek. Badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów po podaniu wziewnym, a testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności i uszkodzeń chromosomów. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, podskórne podawanie tobramycyny w dawkach do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów i 20 mg/kg mc./dobę u królików nie wykazało działania teratogennego, choć wyższe dawki u królików były toksyczne dla ciężarnych samic i prowadziły do poronień. Nie oceniano jednak specyficznego ototoksycznego wpływu na potomstwo.
antybiotyk aminoglikozydowy, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genowa, nebulizacja, organogeneza, ototoksyczność, poronienie, potencjał rakotwórczy, stężenie ogólnoustrojowe, tobramycyna, toksyczność ciążowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomów, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Sumatryptan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sumatryptan, stosowany w terapii migreny, wykazuje brak działania genotoksycznego i karcynogennego w badaniach przedklinicznych zarówno in vitro, jak i na modelach zwierzęcych. W dawkach terapeutycznych nie stwierdzono toksyczności ostrej ani przewlekłej. W przypadku terapii złożonej sumatryptanem i naproksenem (Frimig Duo), toksyczność po wielokrotnym podaniu doustnym u myszy była związana głównie z naproksenem, obejmując narządy takie jak przewód pokarmowy i nerki, z większą wrażliwością samic, co koreluje z około 1,5-krotnie wyższą ekspozycją (Cmax). Wpływ na płodność wykazywał zależność od drogi podania i ekspozycji – doustne podanie sumatryptanu w dawkach powodujących około 200-krotnie wyższe stężenia w osoczu niż u ludzi skutkowało zmniejszeniem zdolności do inseminacji u szczurów, podczas gdy podanie podskórne przy ekspozycji około 150-krotnie wyższej nie wykazywało takiego efektu. W badaniach na królikach obserwowano śmiertelność zarodków bez wyraźnych wad teratogennych, a w przypadku Frimig Duo stwierdzono toksyczne działanie na matkę, zmniejszenie masy płodu oraz zwiększenie liczby resorpcji i utraty miotów, z nieznacznie podwyższoną częstością wybranych wad rozwojowych.
aberracja chromosomalna, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, limfocyt krwi obwodowej, migrena, NOAEL, potencjał genotoksyczny, preparat złożony, przetrwały pień tętniczy, resorpcja zarodka, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodka, stężenie leku w osoczu, sumatryptan z naproksenem, toksyczność matczyna, toksyczność nerkowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej, wada rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Eszopiklon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania niekliniczne eszopiklonu wykazały brak działania mutagennego i rakotwórczego zarówno dla samego leku, jak i jego aktywnego metabolitu (S)-DMZ, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności i karcynogenności u ludzi. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na myszy, szczurach, królikach i psach nie stwierdzono działania teratogennego. Zaobserwowano jednak odwracalne zmiany degeneratywne w męskich narządach płciowych (jądra i najądrza), zmniejszenie wskaźników płodności u obu płci oraz zakłócenia cykliczności rui u szczurów, jednak efekty te występowały przy dawkach 13-16-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna u ludzi (przeliczone na powierzchnię ciała) i nie mają istotnego znaczenia klinicznego.
badanie toksyczności, cykliczność rui, degeneracja narządów płciowych, działanie teratogenne, eszopiklon, genotoksyczność, karcynogenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność poporodowa, rozwój wewnątrzmaciczny płodu, starzenie reprodukcyjne, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik płodności - Leksykon substancji czynnych
Cyneol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyneol (1,8-cyneol), będący terpenem, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Doustna LD50 u szczurów wynosi 2480 mg/kg mc., a toksyczność subchroniczna przy dawce 1200 mg/kg mc./dobę przez 4 tygodnie nie wykazała kumulacji toksyczności narządowej. Badania mutagenności w modelach bakteryjnych nie potwierdziły potencjału mutagennego, a krótkoterminowe testy karcynogenności dały wynik negatywny. Ponadto, cyneol nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego w modelach zwierzęcych, co wskazuje na akceptowalny wpływ na reprodukcję i rozwój płodu.
badanie mutagenności, cyneol, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję, kamica, karcynogenność, LD50, mutagenność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, Rowatinex, terpen, toksyczność ostra, toksyczność przedkliniczna, toksyczność subchroniczna, wpływ na reprodukcję