karcynogenność
Karcynogenność to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach, prowadząc do rozwoju nowotworów złośliwych. Jest to proces wieloetapowy, obejmujący inicjację (uszkodzenie DNA), promocję (stymulację podziałów komórkowych) i progresję (nabywanie przez komórki nowotworowe zdolności do inwazji i przerzutowania).
Substancje karcynogenne klasyfikuje się według międzynarodowych systemów, m.in. IARC (International Agency for Research on Cancer), który dzieli je na grupy od 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do 4 (prawdopodobnie nie karcynogenne). Do najlepiej poznanych karcynogenów należą związki chemiczne (np. benzopiren z dymu tytoniowego, aflatoksyny), promieniowanie jonizujące, niektóre wirusy (HPV, HBV, HCV) oraz czynniki fizyczne.
W praktyce klinicznej ocena karcynogenności ma kluczowe znaczenie w medycynie prewencyjnej, medycynie pracy oraz w opracowywaniu bezpiecznych leków i produktów medycznych. Identyfikacja i eliminacja ekspozycji na czynniki karcynogenne stanowi istotny element profilaktyki pierwotnej nowotworów, co przekłada się na zmniejszenie zachorowalności i śmiertelności z powodu chorób nowotworowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rutoven 20 mg/g
Produkt leczniczy Rutoven w postaci żelu zawierający trokserutynę w stężeniu 20 mg/g nie był poddany dedykowanym badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo stosowania. Dostępne dane literaturowe wskazują, że toksyczność przewlekła trokserutyny była badana na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) przez okres jednego roku przy dawce dobowej 5 mg/kg masy ciała, bez obserwacji działań niepożądanych związanych z substancją czynną. Brak jest jednak danych dotyczących toksyczności ostrej, mutagenności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję dla samego preparatu Rutoven żel.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glunektik 1 GBq/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego GLUNEKTIK, zawierającego 18F-fluorodeoksyglukozę, wykazały niski profil toksyczności ostrej. W badaniach na myszach i szczurach, pojedyncze dożylne podanie dawki 0,0002 mg/kg masy ciała nie powodowało śmierci zwierząt, co potwierdza bezpieczeństwo jednorazowego stosowania diagnostycznego. Ze względu na charakter produktu, nie przeprowadzono badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, mutagenności ani długoterminowych badań karcynogenności, co jest uzasadnione krótkim okresem półtrwania izotopu 18F oraz jednorazowym zastosowaniem w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Niquitin 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nikotyny, substancji czynnej w pastylkach do ssania NiQuitin 2 mg, obejmują szeroki zakres analiz toksykologicznych, mutagennych, rakotwórczych oraz wpływu na rozród i rozwój. Ogólna toksyczność nikotyny jest dobrze udokumentowana i uwzględniona w schemacie dawkowania, który ma na celu minimalizację działań niepożądanych przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej. Badania mutagenności nie wykazały właściwości mutagennych nikotyny w dawkach terapeutycznych, a dane dotyczące potencjału rakotwórczego są niejednoznaczne, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania preparatu.
- Leksykon substancji czynnych
Zieleń indocyjaninowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zieleń indocyjaninowa, substancja czynna produktu Verdye, została poddana badaniom toksyczności ostrej na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Wartości LD50 po podaniu dożylnym wynosiły 87 mg/kg u szczurów, 60 mg/kg u myszy oraz 50-80 mg/kg u królików, natomiast po podaniu dootrzewnowym u myszy LD50 wyniosła 650 mg/kg. W badaniach tych nie zaobserwowano zmian makroskopowych ani histopatologicznych w tkankach zwierząt. Potencjał genotoksyczny zieleni indocyjaninowej oceniono za pomocą testu Amesa, testu mutacji genów w locus kinazy tymidynowej (TK+/-) oraz testu aberracji chromosomowej na komórkach V79, które nie wykazały mutagenności substancji.
aberracja chromosomowa, chłoniak mysi, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, karcynogenność, kinaza tymidynowa, LD50, mutacja genowa, mutacja punktowa, mutagen, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, teratogenność, test Amesa, toksyczność genetyczna, toksyczność ostra, wpływ na rozród, zieleń indocyjaninowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prostalong Max 320 mg
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa etanolowego wyciągu z owoców boczni piłkowanej (Serenoa repens, Sabal serrulata) o dawce 320 mg w kapsułce miękkiej, uzyskiwanego przy użyciu 96% etanolu (stosunek ekstrakcji 9-12:1), nie wykazała istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne ukierunkowane na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniły negatywnego wpływu. Ponadto, testy toksyczności po podaniu wielokrotnym w modelach zwierzęcych nie wykazały istotnych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania preparatu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekstrahent, genotoksyczność, karcynogenność, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, Sabal serrulata, Serenoa repens, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, wyciąg z boczni piłkowanej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 25 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co oznacza, że nawet pojedyncze wysokie dawki substancji nie wywołują istotnych efektów toksycznych w krótkim okresie. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dużych dawkach, zaobserwowano objawy hepatopatii, zwiększoną częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych. Nie przeprowadzono jednak specyficznych badań dotyczących wpływu lewotyroksyny na reprodukcję, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego toksycznego wpływu na płodność i rozwój embrionalny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliptivil Combo 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Gliptivil Combo, zawierający wildagliptynę i metforminę, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. W 13-tygodniowych badaniach na zwierzętach nie wykazano nowych działań toksycznych przy jednoczesnym podawaniu obu substancji. Wildagliptyna wykazała opóźnienia przewodzenia wewnątrzsercowego u psów przy dawce NOAEL 15 mg/kg mc. (7-krotność Cmax u ludzi), gromadzenie piankowatych makrofagów w płucach u szczurów i myszy przy NOAEL odpowiednio 25 mg/kg mc. (5x AUC) i 750 mg/kg mc. (142x AUC). U psów obserwowano objawy ze strony przewodu pokarmowego, jednak nie ustalono dawki NOAEL. Badania genotoksyczności wildagliptyny nie wykazały działania mutagennego. W badaniach reprodukcyjnych i rozwojowych u szczurów i królików dawki NOAEL wynosiły 75 mg/kg mc. (10x AUC) i 50 mg/kg mc. (9x AUC), odpowiednio, przy czym zmiany rozwojowe były powiązane z toksycznością u matek. Dwuletnie badania karcynogenności wykazały brak zwiększonej częstości guzów u szczurów przy dawkach do 900 mg/kg mc. (200x AUC), natomiast u myszy zaobserwowano wzrost gruczolakoraka sutka i naczyniakomięsaka krwionośnego przy dawkach do 1000 mg/kg mc., z NOAEL odpowiednio 500 mg/kg mc. (59x AUC) i 100 mg/kg mc. (16x AUC). Zmiany skórne u małp cynomolgus pojawiały się przy dawkach ≥ 5 mg/kg mc., z nasileniem i nieodwracalnością przy dawkach ≥ 80 mg/kg mc.
badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, faliste żebra, genotoksyczność, Gliptivil Combo, gruczolakorak sutka, karcynogenność, makrofag pęcherzykowy, martwica, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, pęcherzyk skórny, przewodzenie wewnątrzsercowe, rozwój zarodka, substancja czynna, toksyczność zarodkowa, układ sercowo-naczyniowy, wildagliptyna z metforminą - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Althyxin 25 mcg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Althyxin, wykazały niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu, co wskazuje na minimalne ryzyko poważnych skutków toksycznych nawet przy stosunkowo wysokich dawkach. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano istotne efekty niepożądane przy długotrwałej ekspozycji na duże dawki, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co sugeruje wpływ leku na funkcjonowanie wątroby, nerek i metabolizm narządów. Brak jest jednak specyficznych badań dotyczących wpływu na reprodukcję, co pozostawia lukę w ocenie bezpieczeństwa w tym zakresie.
białkomocz, hepatopatia, hipoalbuminemia, hormon tarczycy, karcynogenność, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, pierwotny zespół nerczycowy, płodność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zmiana masy narządów wewnętrznych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calpol 6 Plus 250 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące paracetamolu w zawiesinie doustnej Calpol 6 Plus (250 mg/5 ml) wskazują na brak działania mutagennego w testach bakteryjnych, jednakże in vitro na komórkach ssaków stwierdzono efekt klastogenny przy stężeniach 3 i 10 mmol/l po 2 godzinach ekspozycji. Testy in vivo na ssakach są nieliczne i dają niejednoznaczne wyniki, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę potencjału mutagennego. W badaniach na szczurach i myszach po doustnym podawaniu paracetamolu zaobserwowano zwiększoną częstość niektórych guzów, jednak dane są niewystarczające do potwierdzenia właściwości rakotwórczych. W hodowlach zarodków szczurzych przy stężeniach ≥0,3 mmol/l przez 48 godzin odnotowano wrodzony, częściowy brak kości pokrywy czaszki, ucisk pęcherzyków ocznych oraz niekompletne wykształcenie krzywizn ciał zarodków, przy czym warunki te znacznie różnią się od ekspozycji u ludzi (stężenie 0,3 mmol/l vs. 0,15 mmol/l u ludzi, czas ekspozycji 48 h vs. 4 h eliminacji).
W badaniach na szczurach podawano doustnie paracetamol w dawce 500 mg/kg/dobę przez 70 dni, co skutkowało zanikiem jąder i zaburzeniami spermatogenezy. Brak jest jednak danych klinicznych dotyczących wpływu paracetamolu na płodność u ludzi, co ogranicza ocenę ryzyka. Ponadto nie dysponujemy konwencjonalnymi badaniami spełniającymi aktualne standardy oceny toksyczności rozrodczej i rozwojowej, co stanowi istotne ograniczenie w kompleksowej ocenie bezpieczeństwa stosowania Calpol 6 Plus. Przedkliniczne dane należy uwzględnić przy ocenie stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u kobiet w ciąży, karmiących oraz pacjentów z zaburzeniami płodności.
agenezja kości czaszki, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakoterapii, efekt klastogenny, karcynogenność, model zwierzęcy, mutagenność, paracetamol, teratogenność, test mutagenności bakteryjnej, toksyczność, wada rozwojowa oka, wpływ na płodność, zaburzenie spermatogenezy, zanik jądra, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tisseel Lyo –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kleju do tkanek TISSEEL Lyo, zawierającego fibrynogen ludzki (91 mg/ml), trombinę ludzką (500 j.m./ml) oraz aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml), potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa przy jednorazowym, miejscowym zastosowaniu. Badania toksyczności ostrej na szczurach i królikach nie wykazały objawów toksyczności, a testy in vitro nie potwierdziły działania mutagennego. Dodatkowo, hodowle ludzkich fibroblastów wykazały brak cytotoksyczności, co świadczy o dobrej tolerancji preparatu przez komórki tkanek bezpośrednio kontaktujące się z produktem. Proces inaktywacji wirusów z użyciem odczynników S/D nie wpływa negatywnie na bezpieczeństwo stosowania kleju.
aprotynina syntetyczna, bezpieczeństwo genotoksyczne, białko klejące, cytotoksyczność, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fibroblast ludzki, fibrynogen ludzki, immunogenność, inaktywacja wirusów, karcynogenność, klej do tkanek, odczynnik S/D, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trombina ludzka, zgodność komórkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hascovir 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Hascovir, nie wykazały właściwości mutagennych ani karcynogennych w testach in vitro i in vivo, w tym w długoterminowych badaniach na szczurach i myszach. W kontekście rozrodczości, podawanie acyklowiru w dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u szczurów i psów powodowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy, natomiast u myszy nie stwierdzono wpływu na płodność. U ludzi doustne stosowanie acyklowiru nie wpływało istotnie na parametry nasienia, takie jak liczba, morfologia i ruchliwość plemników, co jest istotne dla bezpieczeństwa terapii u mężczyzn w wieku reprodukcyjnym.
acyklowir, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, in vitro, in vivo, karcynogenność, mutagenność, parametry nasienia, płodność, płodność kobiet, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, substancja czynna, terapia przeciwwirusowa, wiek reprodukcyjny, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symapamid SR 1,5 mg
Badania przedkliniczne indapamidu, substancji czynnej preparatu Symapamid SR, wykazały istotne informacje dotyczące jego bezpieczeństwa farmakologicznego. Podawanie doustne u zwierząt laboratoryjnych w dawkach od 40 do 8000 razy przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi potwierdziło proporcjonalne nasilenie działania moczopędnego, co jest zgodne z mechanizmem działania leku. W badaniach toksyczności ostrej, przy podaniu dożylnym i dootrzewnowym, dominowały objawy takie jak spowolnienie oddechu oraz rozszerzenie naczyń obwodowych, co wskazuje na nasilenie farmakodynamicznych efektów indapamidu nawet przy znacznym przekroczeniu dawek terapeutycznych.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cyclophosphamide Accord 500 mg
Cyklofosfamid, dostępny w dawkach 500 mg i 1000 mg jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, jest lekiem cytotoksycznym o działaniu immunosupresyjnym. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są: nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki preparatu, aplazja szpiku lub zahamowanie czynności szpiku kostnego, ostre zakażenia (w tym ogólnoustrojowe i dróg moczowych), obturacja odpływu moczu oraz ostre zmiany nabłonka przejściowego dróg moczowych po wcześniejszej chemioterapii lub radioterapii. Ponadto, cyklofosfamid jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią ze względu na przenikanie do mleka i ryzyko supresji układu odpornościowego u dziecka. Lek nie powinien być stosowany w chorobach nienowotworowych poza sytuacjami zagrożenia życia, a w chorobach autoimmunologicznych zaleca się go jedynie w ciężkich, opornych na leczenie przypadkach.
aplazja szpiku, chemioterapia cytotoksyczna, choroba autoimmunologiczna, cytopenia, działanie immunosupresyjne, działanie mielosupresyjne, działanie teratogenne, infekcja ogólnoustrojowa, karcynogenność, kardiotoksyczność, lek cytotoksyczny, nabłonek przejściowy, nadwrażliwość, obturacja odpływu moczu, ostre zakażenie, powikłania krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, roztwór do wstrzykiwań, supresja układu odpornościowego, toczeń rumieniowaty układowy, upośledzenie funkcji nerek, upośledzenie funkcji wątroby, wstrząs septyczny, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie dróg moczowych, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cezera 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Cezera, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych niepożądanych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u zwierząt nie wykazały patologicznych zmian w narządach wewnętrznych ani zaburzeń funkcjonalnych, a obserwowane efekty były odwracalne i pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki stosowane u ludzi. Kompleksowe testy genotoksyczności (w tym test Amesa, aberracji chromosomowych i mikrojądrowy in vivo) nie potwierdziły działania mutagennego lub genotoksycznego leku.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, karcynogenność, lewocetyryzyna dichlorowodorek, ocena farmakologiczna bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, profil farmakologiczny bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczny wpływ na rozrodczość, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torecan 6,5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne tietylperazyny, substancji czynnej leku Torecan, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Testy mutagenności in vitro na szczepach Salmonella typhimurium i Escherichia coli nie wykazały działania mutagennego, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności. Brak jest jednak kompleksowych badań dotyczących karcynogenności tej substancji, co pozostawia tę kwestię otwartą.
badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Escherichia coli, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genetyczna, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozszczep wargi, Salmonella typhimurium, test mutagenności, tietylperazyna, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ospamox 500 mg/5 ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne amoksycyliny, substancji czynnej preparatu Ospamox (250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej), wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach nie ujawniły znaczących objawów toksyczności narządowej ani układowej, co potwierdza względne bezpieczeństwo długotrwałej terapii. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie wykazały potencjału genotoksycznego amoksycyliny, a badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój prenatalny i postnatalny potomstwa w dawkach klinicznie istotnych.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, karcynogenność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, profil farmakologiczny, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Karbetocyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Karbetocyna, stosowana w dawce 100 mikrogramów/ml w produktach takich jak Carbetocin Mercapharm i Pabal, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani toksyczności po wielokrotnym podaniu, co jest istotne mimo jednorazowego stosowania klinicznego. Badania genotoksyczności potwierdziły brak wpływu na DNA, eliminując ryzyko mutacji i aberracji chromosomowych. Ocena tolerancji miejscowej nie wykazała reakcji zapalnych ani podrażnień w miejscu iniekcji, co potwierdza dobrą akceptowalność karbetocyny podawanej parenteralnie.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, droga parenteralna, działanie rakotwórcze, efekt karcynogenny, embriotoksyczność, genotoksyczność, iniekcja, karbetocyna, karcynogenność, krwotok poporodowy, mutacja genetyczna, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, reakcja zapalna, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie genomu - Leksykon substancji czynnych
Amisulpryd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności amisulprydu wykazały, że zmiany obserwowane u zwierząt laboratoryjnych przy dawkach poniżej maksymalnej dawki tolerowanej (MTD) są głównie związane z farmakologicznym działaniem substancji i nie mają istotnego znaczenia toksykologicznego. Maksymalne tolerowane dawki amisulprydu wynosiły 200 mg/kg m.c./dobę u szczurów (2-krotnie większa AUC niż u ludzi) oraz 120 mg/kg m.c./dobę u psów (7-krotnie większa AUC niż u ludzi). Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zaburzeń czynności narządów, a toksyczność była powiązana z farmakodynamicznym profilem leku. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy, przy dawkach do 240 mg/kg m.c./dobę i 120 mg/kg m.c./dobę odpowiednio, nie stwierdzono ryzyka istotnego dla ludzi, mimo obserwacji hormonozależnych guzów u szczurów, które nie mają klinicznego przełożenia na pacjentów. Amisulpryd nie wykazywał działania genotoksycznego ani teratogennego w badaniach na różnych gatunkach zwierząt.
amisulpryd, badanie rakotwórczości, badanie reprodukcyjne, badanie toksyczności, działanie farmakologiczne substancji, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja na substancję, genotoksyczność, guz hormonozależny, karcynogenność, maksymalna dawka tolerowana, maksymalna tolerowana dawka, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność amisulprydu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozwój płodu, wydzielanie prolaktyny, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Genoptim 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewofloksacyny wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnego ryzyka toksyczności ostrej i przewlekłej. W badaniach na modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu przy wyraźnej toksyczności matczynej. Analizy genotoksyczności in vitro ujawniły aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisano hamowaniu topoizomerazy II, jednak badania in vivo, w tym test mikrojąderkowy i analiza wymiany chromatyd, nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny. Działanie fototoksyczne obserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach, a testy fotomutagenności i fotokarcynogenności wykazały brak potencjału mutagennego i nawet efekt hamujący rozwój nowotworów.
aberracja chromosomowa, chrząstka stawowa, działanie teratogenne, fluorochinolon, fotokarcynogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, karcynogenność, lewofloksacyna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, promieniowanie UV, siostrzane chromatydy, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, topoizomeraza II - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pikopil 7,5 mg/ml
Przedkliniczne badania pikosiarczanu sodu, substancji czynnej w produkcie Pikopil (7,5 mg/ml, krople doustne), wykazały brak istotnych działań niepożądanych farmakologicznych oraz toksycznych przy podawaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału uszkadzającego DNA. Nie przeprowadzono jednak dedykowanych badań karcynogenności. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 10 000 mg/kg/dobę (szczury) i 1000 mg/kg/dobę (króliki). Jednak dawka 1000 mg/kg/dobę wywołała toksyczność zarodkowo-płodową, objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów oraz zwiększoną liczbą resorpcji u królików.
badania in vitro, badania in vivo, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, karcynogenność, krople doustne, okres laktacji, Pikopil, pikosiarczan sodu, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, resorpcja płodu, śmiertelność okołoporodowa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril 4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące peryndoprylu z tert-butyloaminą wskazują na dobry profil bezpieczeństwa w zakresie genotoksyczności i karcynogenności. Badania toksykologiczne na szczurach i małpach wykazały, że głównym narządem docelowym przy długotrwałym podawaniu doustnym są nerki, gdzie obserwowano odwracalne uszkodzenia. Testy mutagenne in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko genotoksyczności. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału nowotworowego substancji czynnej.
badanie karcynogenne, badanie karcynogenności, badanie mutagenne, badanie teratogenne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja nerek, genotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogenność, mutagenność, peryndopryl, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, zaburzenie czynności nerek, zmiana strukturalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clensia –
Produkt leczniczy Clensia, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu doustnego, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące toksyczność ostrą, toksyczność po wielokrotnym podawaniu, genotoksyczność oraz toksyczny wpływ na reprodukcję. Wyniki tych badań nie wykazały specyficznych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach toksyczności ostrej i po wielokrotnym podawaniu nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego i uszkodzeń DNA. Ponadto, badania dotyczące wpływu na reprodukcję nie wykazały negatywnego oddziaływania na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, chlorek potasu, chlorek sodu, cytrynian sodu, genotoksyczność, karcynogenność, kwas cytrynowy, makrogol, mutacja genetyczna, płodność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, siarczan sodu, symetykon, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Bacillus Calmette-Guérin – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania szczepu Bacillus Calmette-Guérin (BCG-RIVM) stosowanego w produkcie BCG-medac wykazały toksyczność systemową przy podawaniu dużych dawek, objawiającą się zahamowaniem przyrostu masy ciała u myszy oraz zaburzeniami czynności wątroby. U królików dożylne podanie BCG wywołało podwyższenie temperatury ciała, co wskazuje na aktywację układu immunologicznego. W modelach dopęcherzowych u świnek morskich obserwowano stany zapalne ściany pęcherza moczowego, natomiast u psów podanie dopęcherzowe powodowało jedynie minimalne uszkodzenia mechaniczne nabłonka bez zmian zapalnych w zrębie, co sugeruje dobrą miejscową tolerancję tkanki pęcherza na BCG. Niepożądane efekty obejmowały również ziarniniakowe zmiany w wątrobie i płucach, wskazujące na możliwe rozprzestrzenianie się bakterii poza miejsce podania.
aktywność przeciwnowotworowa, Bacillus Calmette-Guérin, działanie prozapalne, karcynogenność, mutagenność, nowotwór pęcherza moczowego, podanie dopęcherzowe, reakcja zapalna, systemowa reakcja immunologiczna, toksyczność systemowa, uszkodzenie nabłonka pęcherza moczowego, właściwości immunostymulujące, zaburzenia czynności wątroby, zdolności rozrodcze, zmiana ziarniniakowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Aurovitas 500 mg
Dane przedkliniczne lewofloksacyny, substancji czynnej produktu Levofloxacin Aurovitas, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, które nie wykazały istotnego ryzyka klinicznego przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa potwierdziły bezpieczeństwo leku. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono zaburzeń płodności, a jedynie opóźnienie dojrzewania płodu związane z toksycznością matczyną. Kompleksowe testy genotoksyczności in vivo, w tym test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy „nieprogramowanego” DNA oraz test dominacji letalnej, nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny, mimo obserwacji aberracji chromosomalnych in vitro, co wskazuje na ograniczone znaczenie tych efektów w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomalna, badanie toksykologiczne, chrząstka stawowa, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, hodowla komórek, karcynogenność, odwarstwienie chrząstki, potencjał rakotwórczy, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, topoizomeraza II, układ kostno-stawowy, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebido 1000 mg/4 ml
Przedkliniczne badania produktu leczniczego Nebido, zawierającego testosteron undecylan, wykazały brak nieoczekiwanych działań toksycznych, a obserwowane efekty były zgodne z farmakologicznym profilem hormonalnym substancji. Testosteron nie wykazał działania mutagennego w standardowych testach in vitro, takich jak test Amesa oraz badania na komórkach jajnikowych chomika, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego. Jednakże dane z badań na zwierzętach, zwłaszcza na szczurach, sugerują związek między terapią androgenami a zwiększoną częstością raka gruczołu krokowego, co podkreśla konieczność dalszych badań w celu oceny klinicznego znaczenia tych obserwacji.
aktywność hormonalna, badanie toksykologiczne, czynnik rakotwórczy, działanie mutagenne, działanie toksyczne, hormon płciowy, karcynogenność, komórki jajnikowe chomika, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rak gruczołu krokowego, spermatogeneza, terapia testosteronem, test Amesa, testosteron undecylan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Pragiola, wykazały, że lek jest dobrze tolerowany w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek na szczurach i małpach zaobserwowano objawy neuropsychiatryczne, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność psychoruchowa oraz ataksja, jednak występowały one przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zwiększoną częstość zaniku siatkówki przy dawkach ≥5-krotnie wyższych niż maksymalne dawki kliniczne. Badania teratologiczne na myszach, szczurach i królikach nie wykazały teratogenności pregabaliny, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach istotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji ponad 2-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana u ludzi, a negatywny wpływ na płodność dotyczył tylko dawek znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną i był przemijający lub klinicznie nieistotny.
ataksja, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, bruksizm, genotoksyczność, karcynogenność, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, płytki krwi, potencjał rakotwórczy, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxon Active 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania syldenafilu, substancji czynnej leku Maxon Active (25 mg cytrynianu syldenafilu), wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu, a badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału substancji. Dodatkowo, ocena karcynogenności potwierdziła brak działania rakotwórczego syldenafilu, co jest istotne dla bezpieczeństwa terapii długoterminowej.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, cytrynian syldenafilu, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, proces reprodukcyjny, rozwój płodu, syldenafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 50 mg
Pregabalina zawarta w preparacie Linefor wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na rozrodczość i rozwój. W badaniach na szczurach i małpach zaobserwowano objawy ze strony OUN, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja, przy dawkach odpowiadających lub przekraczających kliniczne. U starszych szczurów zanotowano zanik siatkówki przy dawkach ≥5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę). Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność dla płodów pojawia się jedynie przy dawkach znacznie wyższych niż stosowane u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji >2-krotnie przekraczającej maksymalną zalecaną u ludzi, a wpływ na płodność samców i samic szczurów występował tylko przy ekspozycji znacznie przekraczającej terapeutyczną, z efektami przemijającymi i minimalnym znaczeniem klinicznym.
ataksja, bruksizm, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, karcynogenność, Linefor, męski narząd rozrodczy, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność prenatalna, wrażliwość farmakologiczna, zaburzenie rozwojowe, zaburzenie słuchu, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sildenafil Dr. Max 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa syldenafilu w formie tabletek powlekanych obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na ryzyko kumulacji ani toksyczności przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie potwierdziły działania mutagennego syldenafilu, co podkreśla bezpieczeństwo leku pod względem potencjalnego uszkodzenia DNA.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, karcynogenność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój płodowy, syldenafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Wapnia glubionian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wapnia glubionianu, głównego składnika aktywnego preparatu Calcium Polfarmex (o smaku bananowym), nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych, takich jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, przy dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej nie ujawniły znaczących efektów toksycznych ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA, potwierdziły brak potencjału mutagennego wapnia glubionianu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genetyczna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wapń glubionowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tertensif Bi-Kombi 10 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tertensif Bi-Kombi, zawierającego 10 mg peryndoprylu z argininą oraz 2,5 mg indapamidu, wykazały nieznacznie większą toksyczność kombinacji w porównaniu do monoterapii, jednak działania niepożądane pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. W badaniach na zwierzętach odnotowano nefrotoksyczność u szczurów, toksyczność żołądkowo-jelitową u psów oraz toksyczność dla matek u ciężarnych szczurów, bez teratogennego wpływu na płody. Długotrwałe podawanie peryndoprylu wskazało na przemijające uszkodzenia nerek, a testy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego działania. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, choć inhibitory ACE mogą wpływać niekorzystnie na późny rozwój płodu u gryzoni i królików.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, inhibitory ACE, karcynogenność, monoterapia, nefrotoksyczność, peryndopryl, peryndopryl z argininą, rozszerzenie naczyń obwodowych, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność żołądkowo-jelitowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Claritine Allergy 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa loratadyny, substancji czynnej leku CLARITINE ALLERGY, obejmowały szerokie analizy farmakologiczne i toksykologiczne, które nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Wielokrotne podawanie loratadyny w modelach zwierzęcych nie spowodowało znaczących efektów toksycznych, a badania biochemiczne, hematologiczne oraz mikroskopowe nie ujawniły patologicznych zmian. Testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i klastogennego, a badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego loratadyny w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Claritine Allergy, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, karcynogenność, loratadyna, margines bezpieczeństwa, mutacja punktowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, stężenie w osoczu, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glibetic 1 mg 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej leku Glibetic, wykazały, że działania niepożądane obserwowane były głównie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Efekty te były przede wszystkim związane z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku, czyli stymulacją wydzielania insuliny i obniżeniem poziomu glukozy we krwi, prowadzącym do hipoglikemii. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły, że główne objawy toksyczności wynikają z działania hipoglikemizującego, a standardowe testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego glimepirydu, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, karcynogenność, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, poziom glukozy we krwi, terapia cukrzycy, teratogenność, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie DNA, wydzielanie insuliny, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvacard 40 40 mg
Przedkliniczne badania symwastatyny, substancji czynnej Simvacard 40, potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania, wykazując zgodność efektów farmakodynamicznych z mechanizmem hamowania reduktazy HMG-CoA, co prowadzi do obniżenia syntezy cholesterolu. Badania toksyczności wielokrotnych dawek na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły dodatkowych zagrożeń poza przewidywanymi efektami farmakologicznymi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe badania karcynogenności potwierdziły brak ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena wpływu na reprodukcję u szczurów i królików wykazała brak teratogenności, negatywnego wpływu na płodność oraz prawidłowy rozwój potomstwa po ekspozycji na maksymalną tolerowaną dawkę symwastatyny.
badanie farmakodynamiczne, badanie genotoksyczne, badanie toksyczności, działanie niepożądane statyn, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcynogenność, mechanizm farmakologiczny, miopatia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, reduktaza HMG-CoA, statyna, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroksol APTEO MED 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Ambroksol APTEO MED, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym toksyczność ostrą, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa. Badania toksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy dawkach terapeutycznych, a profil bezpieczeństwa substancji był zadowalający. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania embriotoksycznego, teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność samców i samic.
ambroksol chlorowodorek, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, opóźnienie rozwoju płodu, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 25 25 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Euthyrox N, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co potwierdza bezpieczeństwo jednorazowego podania nawet wysokich dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach stwierdzono, że długotrwałe podawanie dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne może prowadzić do hepatopatii, zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian w masie narządów wewnętrznych, co wskazuje na potencjalne działanie hepatotoksyczne i nefrotoksyczne lewotyroksyny. Brak jest jednak danych dotyczących wpływu na rozród, w tym płodność i rozwój zarodkowo-płodowy, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania leku w kontekście funkcji rozrodczych.
- Leksykon substancji czynnych
Pimekrolimus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pimekrolimus, substancja czynna kremu Elidel (10 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Nie stwierdzono działania genotoksycznego, fototoksycznego, fotoalergizującego ani fotokarcynogennego, co jest istotne w dermatologii ze względu na ekspozycję leczonej skóry na światło słoneczne. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na reprodukcję oraz karcynogenności wykazały toksyczność jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne narażenie u ludzi. Wartość NOAEL dla wpływu na płodność u samic wyniosła 10 mg/kg mc./dobę, co stanowi 20-krotność maksymalnego narażenia klinicznego. Embriotoksyczność obserwowana u królików przy dawce 20 mg/kg mc./dobę (7-krotność ekspozycji ludzkiej) nie wpłynęła na liczbę żywych płodów.
aplikacja miejscowa, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, embriotoksyczność, fotokarcynogenność, fototoksyczność, hormony płciowe, karcynogenność, krem Elidel, leczenie dermatologiczne, leczenie miejscowe, LOAEL, NOAEL, pimekrolimus, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, toksyczność wielokrotna, układ immunologiczny, właściwości antygenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Pragiola, wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek na szczurach i małpach zaobserwowano objawy neurologiczne, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja, jednak występowały one głównie przy ekspozycjach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. U młodych szczurów dawki terapeutyczne wywoływały nadpobudliwość psychoruchową, bruksizm oraz przejściowe zahamowanie przyrostu masy ciała. Długotrwała ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalne dawki kliniczne wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Pregabalina nie wykazywała działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a negatywne efekty rozwojowe i wpływ na cykl rozrodczy obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi.
ataksja, badanie toksykologiczne, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, guz nowotworowy, karcynogenność, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność prenatalna, wada wrodzona, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symglic 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne glimepirydu, substancji czynnej leku Symglic, wykazały, że działania niepożądane pojawiały się głównie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły, że większość efektów ubocznych wynika z farmakodynamicznego działania hipoglikemizującego, zgodnego z mechanizmem terapeutycznym w cukrzycy typu 2. Badania wielokrotnych dawek potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, a testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego. Długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na ryzyko rakotwórczości, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
aberracja chromosomowa, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, karcynogenność, mutacja genowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadulan 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadulan, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń farmakodynamicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt, w tym długoterminowe u psów, ujawniły zmiany w nabłonku kanalików nasiennych przy dawkach 25 mg/kg mc./dobę przez 6-12 miesięcy, co odpowiada ekspozycji 3,7-18,6-krotnie wyższej niż u ludzi po jednorazowej dawce 20 mg. Zanik nabłonka kanalików nasiennych u psów prowadził do zmniejszenia spermatogenezy, jednak te efekty występowały przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a badania karcynogenności potwierdziły brak potencjału rakotwórczego tadalafilu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, nabłonek kanalików nasiennych, pole pod krzywą, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon substancji czynnych
Tapentadol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania tapentadolu wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych) jak i in vivo (test aberracji chromosomowej i nieplanowanej syntezy DNA) przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej (MTD). Długoterminowe badania na zwierzętach nie wykazały potencjału karcynogennego, co wskazuje na niskie ryzyko rakotwórczości przy przewlekłym stosowaniu. W zakresie wpływu na rozród, tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów obu płci, choć przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności zarodków. Nie stwierdzono teratogenności u szczurów i królików po podaniu dożylnym i podskórnym, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny wywoływały opóźnienie rozwoju i embriotoksyczność, związane z działaniem na receptor opioidowy μ.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, maksymalna dawka tolerowana, najniższy obserwowany poziom działania niepożądanego, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, parametr neurobehawioralny, receptor opioidowy μ, ryzyko karcynogenne, tapentadol, teratogenność, test Amesa, test mutagenności, toksyczność rozwojowa