karcynogenność
Karcynogenność to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach, prowadząc do rozwoju nowotworów złośliwych. Jest to proces wieloetapowy, obejmujący inicjację (uszkodzenie DNA), promocję (stymulację podziałów komórkowych) i progresję (nabywanie przez komórki nowotworowe zdolności do inwazji i przerzutowania).
Substancje karcynogenne klasyfikuje się według międzynarodowych systemów, m.in. IARC (International Agency for Research on Cancer), który dzieli je na grupy od 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do 4 (prawdopodobnie nie karcynogenne). Do najlepiej poznanych karcynogenów należą związki chemiczne (np. benzopiren z dymu tytoniowego, aflatoksyny), promieniowanie jonizujące, niektóre wirusy (HPV, HBV, HCV) oraz czynniki fizyczne.
W praktyce klinicznej ocena karcynogenności ma kluczowe znaczenie w medycynie prewencyjnej, medycynie pracy oraz w opracowywaniu bezpiecznych leków i produktów medycznych. Identyfikacja i eliminacja ekspozycji na czynniki karcynogenne stanowi istotny element profilaktyki pierwotnej nowotworów, co przekłada się na zmniejszenie zachorowalności i śmiertelności z powodu chorób nowotworowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kleder 5 mg
Przedkliniczne badania lenalidomidu, substancji czynnej leku Kleder, wykazały istotny potencjał teratogenny, zwłaszcza u małp, którym podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę. U potomstwa obserwowano wady wrodzone kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, deformacje), atrezję odbytu oraz zmiany w narządach wewnętrznych, takie jak przebarwienia, czerwone ogniska, wady przepony i obecność masy tkankowej nad zastawką przedsionkowo-komorową. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, stwierdzono brak płata środkowego płuc, przemieszczenie nerek oraz zmiany w tkankach miękkich i szkielecie płodów, co wskazuje na bezpośredni wpływ lenalidomidu na rozwój zarodkowo-płodowy. Minimalna dawka letalna po podaniu doustnym u gryzoni przekraczała 2000 mg/kg/dobę, znacznie przewyższając dawki kliniczne u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie mutagenne, karcynogenność, krwinka, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukocyt, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał teratogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa przepony, wada wrodzona kończyny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Menotropina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Menotropina (hMG), będąca substancją czynną w produktach leczniczych z grupy Menopur, została poddana analizie przedklinicznej pod kątem bezpieczeństwa stosowania. Dane nie wykazały szczególnych zagrożeń dla pacjentów, co potwierdzają również szerokie doświadczenia kliniczne. Menotropina jest wysoce oczyszczoną mieszaniną hormonów FSH i LH, pozyskiwaną z moczu kobiet po menopauzie, zawierającą aktywność ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG). Nie przeprowadzono badań toksyczności reprodukcyjnej ani karcynogenności, co jest uzasadnione krótkotrwałym charakterem terapii oraz specyficznymi wskazaniami klinicznymi, głównie leczeniem niepłodności. Stosowanie menotropiny w okresie ciąży i poporodowym jest przeciwwskazane, dlatego brak danych w tym zakresie nie wpływa na ocenę bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bendamustine Glenmark 2,5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bendamustyny chlorowodorku wykazały wielonarządową toksyczność w modelach zwierzęcych, obejmującą zmiany histopatologiczne w przewodzie pokarmowym (makroskopowe przekrwienie i krwotoki błony śluzowej), tkance limfatycznej (rozległa immunosupresja), nerkach (zmiany cewkowe sugerujące nefrotoksyczność), jądrach (zmiany strukturalne) oraz gruczole krokowym (atrofia i martwica nabłonka). Badania reprodukcyjne potwierdziły działanie embriotoksyczne i teratogenne, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Ponadto bendamustyna wykazuje silny potencjał genotoksyczny, indukując aberracje chromosomowe in vivo i in vitro, co wiąże się z jej mechanizmem alkilującym DNA.
aberracja chromosomowa, atrofia tkanek, chlorowodorek bendamustyny, embriotoksyczność, immunosupresja, karcynogenność, krwotok, lek alkilujący, lek cytostatyczny, mechanizm działania leku, mutagenność, nefrotoksyczność, nowotwór wtórny, przekrwienie błony śluzowej, substancja cytotoksyczna, teratogenność, tkanka limfatyczna, zmiany cewkowe nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erdomed 35 mg/ml
Erdosteina, aktywny składnik preparatu Erdomed 35 mg/ml, wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Wartości LD50 przekraczają 5000 mg/kg po podaniu doustnym i dootrzewnowym u myszy i szczurów oraz 3500 mg/kg po podaniu dożylnym u myszy, co świadczy o niskiej toksyczności ostrej. W badaniach podostrych i przewlekłych (do 26 tygodni) stosowanie dawek do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i do 200 mg/kg/dobę u psów nie wywoływało istotnych zmian patologicznych ani toksycznych efektów, z wyjątkiem niewielkiego zwiększenia masy wątroby i umiarkowanych zmian histologicznych u psów przy dawce 400 mg/kg/dobę. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na kluczowe narządy, a działania niepożądane ośrodkowego układu nerwowego pojawiały się jedynie przy ekstremalnie wysokich dawkach (5000 mg/kg doustnie, 3500 mg/kg dożylnie i dootrzewnowo). Erdosteina charakteryzuje się również dobrą tolerancją miejscową.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, erdosteina, hepatomegalia, karcynogen, karcynogenność, limfocyt, mutacja genowa, mutacja punktowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, rekombinacja mitotyczna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kopru włoskiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nalewka z kopru włoskiego (Foeniculum vulgare) zawiera trans-anetol jako główny składnik aktywny, który w badaniach przedklinicznych nie wykazał działania mutagennego. Jednakże obserwowano potencjalne działanie karcynogenne u samic szczurów, manifestujące się występowaniem raka wątrobowokomórkowego, co wskazuje na możliwą zależność między płcią a ryzykiem nowotworzenia. Ponadto, nalewka może wywoływać kontaktowe zapalenie skóry, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z predyspozycjami do reakcji alergicznych. Brak jest natomiast kompleksowych badań toksykologicznych dedykowanych wyłącznie nalewce z kopru włoskiego, a większość danych pochodzi z analiz preparatów leczniczych, takich jak Dexapini (65 mg nalewki/5 ml syropu) i Herbapini (64 mg nalewki/5 ml syropu), gdzie badania bezpieczeństwa koncentrowały się głównie na innych składnikach aktywnych, tj. bromowodorku dekstrometorfanu i fosforanie kodeiny.
ataksja, badanie toksykologiczne, bromowodorek dekstrometorfanu, dawka LD50, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, Foeniculum vulgare, fosforan kodeiny, karcynogenność, kontaktowe zapalenie skóry, koper włoski, margines bezpieczeństwa, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność przewlekła, toksyczność składników, trans-anetol, upośledzenie oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palifren Long 150 mg / 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa palmitynianu paliperydonu, substancji czynnej Palifren Long, wykazały, że wielokrotne podanie domięśniowe u szczurów i psów powodowało głównie efekty farmakologiczne, takie jak sedacja oraz zmiany prolaktynowe w gruczołach sutkowych i narządach płciowych. W miejscu wstrzyknięcia obserwowano reakcje zapalne i sporadyczne ropnie. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów, przy dawkach do 160 mg/kg mc./dobę (4,1-krotność ekspozycji u ludzi przy maksymalnej dawce 150 mg), nie stwierdzono embriotoksyczności ani wad rozwojowych, choć doustne podawanie rysperydonu wpływało negatywnie na masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa. Badania genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego zarówno palmitynianu paliperydonu, jak i paliperydonu.
antagonista dopaminy, antagonizm receptorów D2, działanie genotoksyczne, działanie prolaktyny, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczoł sutkowy, gruczolak gruczołu sutkowego, gruczolak przysadki mózgowej, gruczolak trzustki, gruczolakorak gruczołu sutkowego, hiperprolaktynemia, karcynogenność, narząd płciowy, nowotwór złośliwy, palmitynian paliperydonu, potencjał rakotwórczy, reakcja zapalna, ropień, rysperydon, sedacja, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cardiol C –
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Cardiol C są niewystarczające, gdyż nie przeprowadzono kompleksowych badań toksyczności dla całej kompozycji składników aktywnych. Cardiol C jest preparatem złożonym z nalewek i wyciągów roślinnych, w tym nalewki z owocu i kwiatostanu głogu (360 mg/ml, DER 1:4,0-4,5), korzenia kozłka, nalewki mianowanej z ziela konwalii (250 mg/ml, DER 1:4,0-4,5), wyciągu płynnego z zarodków kola (130 mg/ml, DER 1:2) oraz kofeiny (0,655 mg/ml). Istotnym czynnikiem jest wysoka zawartość etanolu (60%-69% V/V), co może wpływać na toksyczność, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności, wpływu na rozrodczość i rozwój płodu, toksykokinetyki oraz potencjalnych interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych między składnikami.
dane przedkliniczne bezpieczeństwa, genotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, karcynogenność, korzeń kozłka, nadzór farmakologiczny, nalewka z głogu, produkt leczniczy złożony, stężenie etanolu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksykokinetyka, wyciąg roślinny, wyciąg z kola, ziele konwalii - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Linefor, wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi, z pozytywnym profilem bezpieczeństwa farmakologicznego. W badaniach toksyczności wielokrotnej na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, objawiający się zmniejszeniem lub nadmierną aktywnością oraz ataksją, a także zanik siatkówki u starszych szczurów przy dawkach ≥5-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną (maksymalna dawka 600 mg/dobę). Pregabalina nie wykazała działania teratogennego, choć toksyczność płodowa pojawiła się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Wpływ na płodność był obserwowany jedynie przy ekspozycji znacznie wyższej niż u ludzi, a efekty te miały minimalne znaczenie kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowe stosowania.
ataksja, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania teratogenności, bruksizm, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, karcynogenność, Linefor, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, osłabienie reakcji na dźwięk, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol Farmina 500 mg
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego czopków Paracetamol Farmina w dawkach 250 mg oraz 500 mg nie wykazała istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Dane przedkliniczne, obejmujące badania toksyczności, genotoksyczności, wpływu na rozrodczość oraz karcynogenności, zostały już uwzględnione w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) i nie wskazują na konieczność modyfikacji dawkowania ani wprowadzenia dodatkowych środków ostrożności. Profil bezpieczeństwa paracetamolu jest dobrze udokumentowany i nie różni się w przypadku formy czopkowej w podanych dawkach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadomon 25 mg
Przedkliniczne badania tapentadolu, substancji czynnej leku Tadomon, wykazały brak potencjału genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomalnych) oraz in vivo, nawet przy maksymalnej tolerowanej dawce. Długotrwałe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały związku między ekspozycją na tapentadol a ryzykiem rozwoju nowotworów. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie obniżał płodności u szczurów obu płci, jednak przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów w macicy oraz opóźnienie rozwoju, głównie związane z działaniem embriotoksycznym na ośrodkowy układ nerwowy, co wiązano z aktywnością agonistyczną wobec receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomalna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, karcynogenność, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, receptor opioidowy μ, rozwój postnatalny, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duspatalin retard 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mebeweryny chlorowodorku, substancji czynnej leku Duspatalin retard, wykazały, że po podaniu wielokrotnym dawki do 3-krotności maksymalnej dawki klinicznej (400 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m²) u psa, najwrażliwszego gatunku, obserwowano objawy neurotoksyczne, takie jak drżenie i drgawki. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak u szczurów przy dawce dwukrotnie przekraczającej maksymalną dawkę kliniczną zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję płodów. Nie wykazano wpływu na płodność samców i samic szczurów przy dawce równoważnej maksymalnej dawce klinicznej, co sugeruje brak negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze w dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka kliniczna, drgawki, Duspatalin, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, mebeweryna, neurotoksyczność, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, resorpcja płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Juvinelle 1 mg + 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Juvinelle, zawierającego 1 mg estradiolu walerianianu (odpowiednik 0,76 mg estradiolu) oraz 2 mg dienogestu, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i farmakologicznych. Estradiol posiada dobrze udokumentowany profil toksyczności, bez nowych klinicznie istotnych informacji. Dienogest przeszedł standardowe testy farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczne oraz karcynogenne, które nie wykazały działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych. Badania wielokrotnego podawania nie wskazały na kumulację toksyczności, a testy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak ryzyka mutagennego i nowotworowego. Ponadto, ocena wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa nie wykazała efektów teratogennych ani innych negatywnych skutków.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dienogest, działanie niepożądane, działanie teratogenne, estradiol, estradiol walerianian, genotoksyczność, karcynogenność, potencjał onkogenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, ryzyko mutagenne, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Prenessa 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Co-Prenessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą 8 mg oraz indapamid 2,5 mg, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego profil toksykologiczny. Wyniki wskazują na nieznacznie podwyższoną toksyczność kombinacji w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami, jednak wszystkie działania niepożądane ujawniały się przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano umiarkowane efekty toksyczne, w tym toksyczność przewodu pokarmowego u psów oraz zwiększoną toksyczność matczyną u szczurów, natomiast wpływ na nerki nie różnił się istotnie od monoterapii. Ponadto, zarówno peryndopryl, jak i indapamid nie wykazały potencjału genotoksycznego ani karcynogennego, co jest istotne dla długoterminowego bezpieczeństwa stosowania Co-Prenessy.
badanie przedkliniczne, Co-Prenessa, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, indapamid, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, monoterapia, objaw nerkowy, peryndopryl, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Kwas mykofenolowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kwas mykofenolowy (MPA), będący substancją czynną leków Marelim oraz Myfortic (180 mg lub 360 mg tabletek dojelitowych), jest silnym, selektywnym i odwracalnym inhibitorem dehydrogenazy inozynomonofosforanu (IMPDH), kluczowego enzymu w szlaku syntezy puryn de novo. Mechanizm działania MPA polega na hamowaniu produkcji nukleotydów guaninowych (GMP), co prowadzi do zahamowania proliferacji limfocytów T i B, które są szczególnie zależne od tego szlaku metabolicznego. W przeciwieństwie do innych komórek, limfocyty nie mogą korzystać z alternatywnych dróg syntezy puryn, co zapewnia selektywność cytostatycznego działania MPA i ogranicza toksyczność wobec pozostałych tkanek. Brak bezpośredniego wbudowywania się MPA w DNA zmniejsza ryzyko mutagenności i genotoksyczności, co jest istotne w długotrwałej immunosupresji po przeszczepach narządów.
aktywacja układu immunologicznego, cykl komórkowy, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie cytostatyczne, efekt genotoksyczny, infekcja oportunistyczna, inhibicja enzymatyczna, karcynogenność, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, limfocyty, mechanizm działania, mutagenność, mykofenolan, odwracalność działania, proliferacja limfocytów, selektywność działania, synteza nukleotydów guaninowych, synteza puryn, tabletka dojelitowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etform 500 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Etform 500, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi. Analizy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały patologicznych zmian w narządach docelowych, co świadczy o bezpieczeństwie długotrwałego stosowania metforminy w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt uboczny, karcynogenność, metformina, metformina chlorowodorek, narząd docelowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elidel 10 mg/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne pimekrolimusa (Elidel 10 mg/g) wykazały, że substancja ta nie wywołuje działania genotoksycznego, karcynogennego ani fotokarcynogennego przy stosowaniu miejscowym na skórę. Standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym ujawniły toksyczność jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie u ludzi, co ogranicza kliniczne znaczenie tych efektów. W badaniach doustnych u szczurów zaobserwowano wpływ na narządy rozrodcze i hormony płciowe przy dawkach 10-40 mg/kg mc/dobę (20-60-krotność maksymalnego narażenia u ludzi), z NOAEL dla płodności samic wynoszącą 10 mg/kg mc/dobę. U królików dawka 20 mg/kg mc/dobę (7-krotność maksymalnego narażenia) powodowała wzrost resorpcji zarodków, bez wpływu na liczbę żywych płodów.
alergenność, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, chłoniak, Elidel, embriotoksyczność, fotoalergia, fotokarcynogenność, fototoksyczność, genotoksyczność, hormony płciowe, karcynogenność, LOAEL, narażenie pacjenta, narządy rozrodcze, NOAEL, pimekrolimus, podanie miejscowe, resorpcja zarodków, toksyczność doustna, właściwości antygenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Phenylephrine Aguettant 50 mikrogramów/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne fenylefryny, substancji czynnej produktu Phenylephrine Aguettant (50 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań), nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego. Brak mutagenności i karcynogenności stanowi istotny element bezpieczeństwa farmakologicznego, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu leku. Wyniki te potwierdzają, że fenylefryna nie powoduje uszkodzeń materiału genetycznego ani nie zwiększa ryzyka rozwoju nowotworów, co jest kluczowe dla oceny ryzyka w praktyce klinicznej.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, fenylefryna, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, karcynogenność, ocena bezpieczeństwa farmakologicznego, Phenylephrine Aguettant, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, zmiana mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wykazały wyraźne działanie teratogenne, potwierdzone badaniami na małpach (dawki 0,5–4 mg/kg mc./dobę) oraz królikach (3, 10, 20 mg/kg mc./dobę). U potomstwa obserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. W badaniach toksyczności rozwojowej u królików stwierdzono brak płata środkowego płuc przy dawkach ≥10 mg/kg mc./dobę oraz przemieszczenie nerek przy dawce 20 mg/kg mc./dobę. Badania ostrej toksyczności wskazały na dawkę letalną doustną powyżej 2000 mg/kg mc. u gryzoni. Wielokrotne podawanie lenalidomidu szczurzym (75–300 mg/kg mc./dobę) prowadziło do odwracalnego zwiększenia mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, działanie mutagenne, karcynogenność, komórkowość szpiku kostnego, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, nefrotoksyczność, oligodaktylia, parametry hematologiczne, polidaktylia, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, teratogenność, test mikrojąderek komórkowych, toksyczność rozwojowa, toksyczność układu krwiotwórczego, wady wrodzone kończyn - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olmita 20 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Olmita, zawierającego olmesartan medoksomil i amlodypinę, wykazały brak nasilenia toksyczności przy skojarzeniu tych substancji, co wynika z ich odmiennych narządów docelowych (nerki dla olmesartanu, serce dla amlodypiny). W 3-miesięcznym badaniu toksyczności u szczurów zaobserwowano zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych, zmiany nerkowe, jelitowe oraz przerost przewodów mlecznych, jednak bez synergii toksycznej. Przewlekłe badania na szczurach i psach potwierdziły typowe dla antagonistów receptorów AT1 i inhibitorów ACE efekty olmesartanu, takie jak wzrost stężenia BUN i kreatyniny, zmniejszenie masy serca i parametrów czerwonokrwinkowych oraz histologiczne uszkodzenia nerek, które mogą być łagodzone przez podanie chlorku sodu. W badaniach genotoksyczności in vitro wykazano zwiększoną częstość pęknięć chromosomów, jednak in vivo, nawet przy dawkach do 2000 mg/kg, nie stwierdzono istotnych efektów genotoksycznych.
antagonista angiotensyny II, antagonista receptora AT1, azot mocznikowy, badanie rozrodczości, dojrzała spermatyda, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, karcynogenność, komórka Sertoliego, komórki przykłębuszkowe nerek, lek przeciwnadciśnieniowy, mutagenność, olmesartan medoksomil i amlodypina, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcie chromosomu, pogrubienie błony podstawnej, poszerzenie miedniczek nerkowych, renina w osoczu, rozszerzenie kanalików, teratogenność, testosteron w osoczu, uszkodzenie nerek, zmiany nerkowe - Leksykon substancji czynnych
Spongia tosta – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnej dokumentacji medycznej dotyczącej substancji Spongia tosta, obecnej w preparatach homeopatycznych Homeogene 9 oraz Stodal, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Nie przeprowadzono ani nie udokumentowano standardowych badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności, toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój, a także badań farmakodynamicznych i farmakokinetycznych. Spongia tosta występuje w rozcieńczeniu homeopatycznym 3CH, co odpowiada trzeciemu rozcieńczeniu stukrotnemu, w ilości 0,667 mg na tabletkę w Homeogene 9 oraz 0,0044 ml na 4 g granulek w Stodal.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, farmakodynamika bezpieczeństwa, genotoksyczność, Homeogene 9, homeopatia, karcynogenność, preparat homeopatyczny, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie 3CH, rozcieńczenie homeopatyczne, Spongia tosta, Stodal, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – LutaPol 0,925 – 37 GBq/fiolkę
Chlorek lutetu (177Lu) w postaci roztworu, będący prekursorem radiofarmaceutyku LutaPol, charakteryzuje się emisją cząstek β o maksymalnej energii 498 keV (średnio 149,2 keV) oraz promieniowania gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%). Izotop ten posiada okres półtrwania 6,65 dni i rozpada się do stabilnego hafnu (177Hf). Wysoka aktywność właściwa lutetu (177Lu) w produkcie przekracza 500 GBq/mg, co jest kluczowe dla efektywności znakowania innych produktów leczniczych. Brak jest bezpośrednich danych toksykologicznych dotyczących samego chlorku lutetu (177Lu), a profil bezpieczeństwa końcowego radiofarmaceutyku zależy głównie od właściwości toksykologicznych znakowanego produktu leczniczego.
aktywność właściwa, chlorek lutetu, cząstka beta, hafn, karcynogenność, lutet, materiał radioaktywny, mutagenność, napromienianie neutronami, okres półtrwania, prekursor radiofarmaceutyczny, profil bezpieczeństwa, promieniowanie beta i gamma, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, reaktor jądrowy, znakowanie radiofarmaceutyków - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caspofungin Adamed 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kaspofunginy wykazały, że dożylne podawanie leku w dawkach do 7-8 mg/kg u szczurów i małp wiązało się z reakcjami w miejscu wstrzyknięcia, objawami uwalniania histaminy (głównie u szczurów) oraz hepatotoksycznością (głównie u małp). W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 5 mg/kg indukowała istotne zmiany, takie jak spadek masy ciała płodu, niepełne kostnienie kręgów, mostka i kości czaszki oraz zwiększoną częstość żeber szyjnych, co korelowało z objawami histaminowymi u ciężarnych samic. Ocena genotoksyczności kaspofunginy, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, była negatywna, wskazując na brak działania mutagennego i klastogennego. Badania płodności u szczurów (dawki do 5 mg/kg/dobę) nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne obu płci.
działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, histamina, karcynogenność, kaspofungina, parametr płodności, płodność, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szpik kostny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, uwalnianie histaminy, wątroba, żebro szyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformax 850 850 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku metforminy, substancji czynnej leku Metformax 850, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Kompleksowa ocena farmakologiczna potwierdziła brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu dawki wielokrotnej nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych ani histopatologicznych, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu dawki 850 mg chlorowodorku metforminy.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek metforminy, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, metformina, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, płodność, potencjał karcynogenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, toksyczność dawki wielokrotnej, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Zincum isovalerianicum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zincum isovalerianicum (izowalerianian cynku) jest składnikiem aktywnym preparatu Neurexan, występującym w rozcieńczeniu homeopatycznym D4, co odpowiada czterokrotnemu rozcieńczeniu 1:10, w dawce 0,6 mg na tabletkę. W ocenie bezpieczeństwa tej substancji nie przeprowadzono dedykowanych badań toksykologicznych, takich jak badania toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności czy wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Ocena opiera się na systematycznym przeglądzie dostępnej literatury naukowej dotyczącej zincum isovalerianicum oraz pozostałych składników preparatu (Passiflora incarnata D2, Avena sativa D2, Coffea arabica D12).
Avena sativa, badania przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Coffea arabica, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, izowalerianian cynku, karcynogenność, ocena bezpieczeństwa produktu, Passiflora incarnata, rozcieńczenie homeopatyczne, rozcieńczenie homeopatyczne D4, ryzyko toksykologiczne, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczny wpływ na rozród, Zincum isovalerianicum - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Forlax 10 g 10 g
Przeprowadzone badania przedkliniczne makrogolu 4000, substancji czynnej produktu leczniczego Forlax 10 g, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Nie stwierdzono toksycznego działania ogólnoustrojowego ani miejscowego, w tym braku toksyczności przewodu pokarmowego, co jest kluczowe dla zastosowań gastroenterologicznych. Ponadto, makrogol 4000 nie wykazuje działania teratogennego ani mutagennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Badania na szczurach potwierdziły brak wpływu na wchłanianie z przewodu pokarmowego niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), leków przeciwzakrzepowych, leków zmniejszających wydzielanie kwasu solnego oraz sulfonamidów hipoglikemizujących, co ma znaczenie w kontekście politerapii u pacjentów.
choroba wrzodowa, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, lek przeciwzakrzepowy, lek zmniejszający wydzielanie kwasu solnego, makrogol 4000, mutacja genetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nowotworzenie, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przewód pokarmowy, refluks żołądkowo-przełykowy, sulfonamid hipoglikemizujący, toksyczność ogólnoustrojowa, wada rozwojowa płodu, zaburzenie gastroenterologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumamigren Control 50 mg
Badania przedkliniczne sumatryptanu, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i na modelach zwierzęcych, nie wykazały działania teratogennego, genotoksycznego ani rakotwórczego. W badaniach na królikach odnotowano sporadyczne przypadki śmiertelności płodów, jednak bez towarzyszących wad rozwojowych. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły potencjału sumatryptanu do uszkodzeń DNA ani indukcji nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo substancji pod względem mutagenności i kancerogenności.
dawkowanie sumatryptanu, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, inseminacja, karcynogenność, płodność, podanie doustne, podanie podskórne, śmiertelność płodu, stężenie osoczowe leku, sumatryptan, uszkodzenie materiału genetycznego, wady wrodzone, zaburzenia rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebicard 10 mg
Ocena przedkliniczna bezpieczeństwa leku Nebicard, zawierającego 10 mg nebiwololu (odpowiadającego 10,90 mg nebiwololu chlorowodorku), opiera się na kompleksowych badaniach toksykologicznych, które nie wykazały genotoksyczności substancji czynnej. Standardowe testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA potwierdziły brak potencjału uszkadzającego materiał genetyczny, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa farmakologicznego beta-adrenolityka. Wyniki te stanowią istotny element oceny ryzyka związanego ze stosowaniem leku u ludzi, podkreślając jego korzystny profil bezpieczeństwa na etapie przedklinicznym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 225 mg
Pregabalina, substancja czynna produktu Linefor, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych, co potwierdzają badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja, jednak występowały one przy dawkach przekraczających dawki stosowane klinicznie. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy ekspozycji ≥5-krotnie wyższej niż u ludzi po maksymalnej dawce 600 mg/dobę. Badania reprodukcyjne wykazały brak teratogenności u myszy, szczurów i królików oraz toksyczność płodową jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Wpływ na płodność i narządy rozrodcze u szczurów był przemijający i obserwowany przy ekspozycji znacznie wyższej niż u ludzi, co wskazuje na minimalne znaczenie kliniczne. Pregabalina nie wykazuje genotoksyczności w testach in vitro i in vivo, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
ataksja, bruksizm, cykl rozrodczy, działania niepożądane, farmakologiczne badania bezpieczeństwa, in vitro, in vivo, karcynogenność, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, narządy rozrodcze męskie, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, płytki krwi, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, profil bezpieczeństwa leku, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna, toksyczność reprodukcyjna, zanik siatkówki - Leksykon substancji czynnych
Płucnica islandzka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Płucnica islandzka (Cetraria islandica) jest aktywnym składnikiem wyciągu gęstego w produkcie leczniczym Herbion na kaszel, gdzie 1 ml syropu zawiera 6 mg wyciągu, odpowiadającego 96–108 mg surowca roślinnego. Wyciąg charakteryzuje się współczynnikiem DER 16-18:1, a ekstrakcja odbywa się przy użyciu wody oczyszczonej. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone, jednak testy in vitro z kwasem protolichesterynowym, jednym z aktywnych składników, nie wykazały cytotoksyczności na hodowlach komórek piersi, co sugeruje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście toksyczności komórkowej.
badania in vitro, cytotoksyczność, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, karcynogenność, kwas protolichesterynowy, medycyna tradycyjna, ocena toksykologiczna, płucnica islandzka, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, testy in vitro, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, współczynnik DER, wyciąg gęsty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspimag 150 mg + 21 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Aspimag, zawierającego 150 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 21 mg magnezu tlenku, opierają się głównie na szerokiej dokumentacji dotyczącej kwasu acetylosalicylowego jako składnika aktywnego. Standardowe badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń zdrowotnych, w tym nie stwierdzono nieoczekiwanych efektów toksycznych po podaniu wielokrotnym. Ponadto, badania genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły mutagennego ani rakotwórczego potencjału kwasu acetylosalicylowego, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania w terapii.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, kwas acetylosalicylowy, mutacja genetyczna, rejestracja produktu leczniczego, tlenek magnezu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caspofungin Zentiva 70 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kaspofunginy obejmowały toksykologiczne testy na szczurach i małpach, podawanej dożylnie w dawkach do 7-8 mg/kg masy ciała. Zaobserwowano reakcje w miejscu wstrzyknięcia u obu gatunków, objawy uwalniania histaminy głównie u szczurów oraz hepatotoksyczność u małp. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 5 mg/kg indukowała istotny spadek masy ciała płodów oraz zaburzenia kostnienia, w tym niepełne kostnienie kręgów, kości mostka i czaszki oraz zwiększoną częstość żeber szyjnych. Nieprawidłowości te korelowały z działaniami niepożądanymi u ciężarnych samic, zwłaszcza z uwalnianiem histaminy. Badania płodności wykazały brak negatywnego wpływu kaspofunginy na zdolności rozrodcze szczurów przy dawkach do 5 mg/kg/dobę.
badanie płodności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, histamina, karcynogenność, kaspofungina, opóźnione kostnienie, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szpik kostny, test in vitro, test in vivo, toksyczność leku, toksyczność rozwojowa, zaburzenie kostnienia, żebro szyjne - Leksykon substancji czynnych
Gal – Działania niepożądane
Gal (⁶⁸Ga) jest radioizotopem wykorzystywanym w diagnostyce obrazowej do radioznakowania preparatów radiofarmaceutycznych, dostarczanym w postaci jałowego roztworu chlorku galu z generatora GalliaPharm. Izotop ten emituje promieniowanie beta plus o maksymalnej energii 1899,01 keV (87,94%) oraz promieniowanie gamma o energii 511 keV (178,28%), a jego czas połowicznego rozpadu wynosi 67,71 minuty. Działania niepożądane mogą wynikać zarówno z właściwości radiologicznych ⁶⁸Ga, jak i specyficznych cech znakowanego radiofarmaceutyku, przy czym ryzyko indukcji nowotworów i wad dziedzicznych jest związane z uszkodzeniami DNA wywołanymi promieniowaniem jonizującym. Zanieczyszczenia eluatu, w tym german (⁶⁸Ge), występują na poziomie nieprzekraczającym 0,001%, co odpowiada maksymalnie 37 kBq ⁶⁸Ge w 5 ml eluatu o aktywności 3,70 GBq ⁶⁸Ga, i choć marginalne, powinny być uwzględniane w ocenie ryzyka.
aktywność radiofarmaceutyku, czas połowicznego rozpadu, dawka promieniowania, dystrybucja biologiczna, energia promieniowania, farmakokinetyka, Farmakopea Europejska, gal chlorek, generator radionuklidu, indukcja nowotworów, karcynogenność, komórka rozrodcza, leczenie objawowe, mutacja genetyczna, ochrona radiologiczna, personel medyczny, preparat radiofarmaceutyczny, produkt radiofarmaceutyczny, promieniowanie beta plus, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, protokół diagnostyczny, radioizotop, radioznakowanie, stosunek korzyści do ryzyka, transformacja nowotworowa, uszkodzenie DNA, wada dziedziczna, zaburzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Artemisol
Produkt leczniczy Artemisol, będący płynem do stosowania na skórę i zawierający mieszaninę nalewki piołunowo-wrotyczowej (Absinthi et Tanaceti herbae tinctura) w stosunku 1:5 z kwasem octowym 80%, charakteryzuje się brakiem danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Preparat zawiera 60-65% V/V etanolu oraz 2-3,2% kwasu octowego. Nie przeprowadzono badań na modelach zwierzęcych, co skutkuje brakiem formalnych danych dotyczących toksyczności ostrej (LD50), toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, toksyczności reprodukcyjnej oraz farmakologii bezpieczeństwa, w tym wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy.
badanie przedkliniczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, kwas octowy, LD50, nalewka piołunowo-wrotyczowa, nalewka ziołowa, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, test mutagenności, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 75 mg
Badania przedkliniczne pregabaliny, substancji czynnej produktu Linefor, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie. W badaniach farmakologicznych nie stwierdzono istotnego ryzyka dla pacjentów. W toksykologii wielokrotnych dawek u szczurów i małp zaobserwowano objawy ze strony OUN (zmniejszenie aktywności, nadaktywność, ataksja) jedynie przy dawkach przekraczających ekspozycję kliniczną. Długotrwała ekspozycja u starszych szczurów albinotycznych powyżej 5-krotnej ekspozycji klinicznej wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa i rozwojowa pojawiała się tylko przy dawkach przekraczających ponad 2-krotnie maksymalną zalecaną ekspozycję u ludzi. Wpływ na płodność był przemijający i obserwowany wyłącznie przy ekspozycji znacznie przewyższającej dawki terapeutyczne.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, bruksizm, cykl rozrodczy, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, karcynogenność, męski narząd rozrodczy, młody szczur, naczyniakomięsak krwionośny, narząd rozrodczy, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eginilla 30 mg
Octan uliprystalu, substancja czynna leku Eginilla, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące toksykologię ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na reprodukcję. Wyniki wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, bez wykazania mutagenności ani działania rakotwórczego. Obserwowane efekty toksyczne wiązały się głównie z farmakologicznym działaniem jako modulator receptorów progesteronowego i glikokortykoidowego, co potwierdza mechanizm antyprogesteronowy substancji. Standardowe testy bezpieczeństwa farmakologicznego nie wykazały szczególnych zagrożeń, a dawki terapeutyczne pozostają w zakresie bezpiecznym dla pacjentów.
aktywność antyprogesteronowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, modulator receptora progesteronowego, modulator receptorów progesteronowych, octan uliprystalu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wady rozwojowe płodu - Leksykon substancji czynnych
Walproinian magnezu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Walproinian magnezu, substancja czynna preparatu Dipromal, wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność wielonarządową, ze szczególnym wpływem na układ rozrodczy samców. W modelach zwierzęcych (szczury, psy) przy dawkach 1250 mg/kg mc./dobę (szczury) oraz 150 mg/kg mc./dobę (psy) zaobserwowano zwyrodnienia i zanik jąder, zaburzenia spermatogenezy oraz zmniejszenie masy jąder. U młodych szczurów zmiany te pojawiały się jedynie przy dawkach przekraczających maksymalną tolerowaną (od 240 mg/kg mc./dobę). Przy dawkach do 90 mg/kg mc./dobę nie stwierdzono wpływu na narządy rozrodcze, a młode zwierzęta nie wykazywały większej podatności niż dorosłe. W badaniach płodności u szczurów dawki do 350 mg/kg mc./dobę nie wpływały na płodność samców, jednak klinicznie u ludzi odnotowano niepłodność męską jako działanie niepożądane, co wskazuje na różnice międzygatunkowe. Długotrwała ekspozycja wiązała się z patologiami jąder, nasieniowodu, płuc i gruczołu krokowego, podkreślając wielonarządowy charakter toksyczności walproinianu magnezu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nux vomica-Homaccord –
Produkt leczniczy Nux vomica-Homaccord krople doustne zawiera substancje czynne pochodzenia roślinnego w rozcieńczeniach homeopatycznych, m.in. Strychnos nux vomica (D6-D1000), Bryonia cretica (D4-D1000), Lycopodium clavatum (D4-D1000) oraz Citrullus colocynthis (D4-D200). W dokumentacji brak jest danych dotyczących przedklinicznych badań bezpieczeństwa, w tym farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój. Produkt zawiera 35% (v/v) etanolu jako substancję pomocniczą, co należy uwzględnić przy ocenie bezpieczeństwa u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka. Wysokie rozcieńczenia homeopatyczne (powyżej D23) teoretycznie nie zawierają cząsteczek substancji wyjściowej, natomiast niższe rozcieńczenia mogą zawierać śladowe ilości substancji czynnych.
Bryonia cretica, charakterystyka produktu leczniczego, Citrullus colocynthis, etanol 35%, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, Lycopodium clavatum, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Strychnos nux vomica, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna