karcynogenność
Karcynogenność to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach, prowadząc do rozwoju nowotworów złośliwych. Jest to proces wieloetapowy, obejmujący inicjację (uszkodzenie DNA), promocję (stymulację podziałów komórkowych) i progresję (nabywanie przez komórki nowotworowe zdolności do inwazji i przerzutowania).
Substancje karcynogenne klasyfikuje się według międzynarodowych systemów, m.in. IARC (International Agency for Research on Cancer), który dzieli je na grupy od 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do 4 (prawdopodobnie nie karcynogenne). Do najlepiej poznanych karcynogenów należą związki chemiczne (np. benzopiren z dymu tytoniowego, aflatoksyny), promieniowanie jonizujące, niektóre wirusy (HPV, HBV, HCV) oraz czynniki fizyczne.
W praktyce klinicznej ocena karcynogenności ma kluczowe znaczenie w medycynie prewencyjnej, medycynie pracy oraz w opracowywaniu bezpiecznych leków i produktów medycznych. Identyfikacja i eliminacja ekspozycji na czynniki karcynogenne stanowi istotny element profilaktyki pierwotnej nowotworów, co przekłada się na zmniejszenie zachorowalności i śmiertelności z powodu chorób nowotworowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ofloxamed 3 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne potwierdziły bezpieczeństwo miejscowego stosowania ofloksacyny w dawce 3 mg/ml, zawartej w kroplach do oczu Ofloxamed. Nie wykazano toksyczności miejscowej na tkanki oka ani działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co eliminuje ryzyko mutagenności. Brak jest również dowodów na indukcję zaćmy czy negatywny wpływ na przezierność soczewki. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej ofloksacyna nie wpływa na płodność, rozwój okołourodzeniowy i pourodzeniowy oraz nie wykazuje działania teratogennego. Należy jednak zaznaczyć, że nie przeprowadzono długoterminowych badań dotyczących potencjalnej karcynogenności substancji czynnej.
- Leksykon substancji czynnych
Solanum nigrum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Solanum nigrum, obecna w preparacie Liv.52 w dawce 32 mg/tabletkę jako Solani nigri herba, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej podawano preparat w dawkach do 5000 mg/kg masy ciała u szczurów i królików, nie osiągając dawki śmiertelnej ani maksymalnej dawki tolerowanej. Długotrwałe podawanie doustne przez 9 miesięcy w dawkach 1000-3000 mg/kg nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt, co wskazuje na brak toksyczności systemowej. Badania reprodukcyjne u szczurów wykazały brak działań niepożądanych w okresie ciąży i laktacji, w tym brak embriotoksyczności, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję, genotoksyczność, karcynogenność, psianka czarna, Solanum nigrum, spermatozoid, spermatyda, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność systemowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NebivoLek 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące nebiwololu, substancji czynnej w produkcie leczniczym NebivoLEK 5 mg, tabletki, wykazały brak potencjału genotoksycznego. Testy mutagenności oraz ocena aberracji chromosomowych w różnych modelach badawczych nie wskazały na ryzyko uszkodzeń genetycznych u pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych. Wyniki te potwierdzają, że nebiwolol nie wywołuje zmian genetycznych, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania preparatu. Długoterminowe badania karcynogenności nebiwololu nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu dawki terapeutycznej 5 mg. Analiza kompleksowa wyników badań przedklinicznych potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku NebivoLEK, eliminując obawy dotyczące potencjalnych zagrożeń rakotwórczych i genotoksycznych. Dane te wspierają stosowanie nebiwololu jako bezpiecznego leku w terapii, bez istotnych długoterminowych skutków ubocznych związanych z genotoksycznością i karcynogennością.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Devipasta (450 mg + 370 mg)/g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Devipasta, pasta zawierająca paraformaldehyd 450 mg/g oraz lidokainę 370 mg/g, obejmowała szeroki zakres badań nieklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy ekspozycji terapeutycznej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, lidokaina, ośrodkowy układ nerwowy, paraformaldehyd, potencjał rakotwórczy, rewersja mutacji, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirzaten Q-Tab 45 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mirtazapiny, substancji czynnej leku Mirzaten Q-Tab, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz reprodukcyjnych. Wyniki nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału do uszkodzeń DNA, mutacji genowych ani aberracji chromosomalnych. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, a obserwowane efekty toksyczne (wzrost strat poimplantacyjnych, zmniejszenie masy ciała miotów oraz przeżycia młodych) wystąpiły jedynie przy dawkach dwukrotnie przekraczających maksymalną ekspozycję terapeutyczną u ludzi.
aberracja chromosomalna, badanie farmakologiczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, karcynogenność, laktacja, mirtazapina, model zwierzęcy, mutacja genowa, nowotwór wątrobowokomórkowy, specyficzność gatunkowa, strata poimplantacyjna, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren-Swift 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny, substancji czynnej preparatu Zolafren-Swift, wykazały charakterystyczne dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u myszy (LD50 ~210 mg/kg mc.) i szczurów (LD50 ~175 mg/kg mc.), obejmujące zmniejszenie aktywności, śpiączkę, drżenia i drgawki kloniczne. U psów i małp dawki do 100 mg/kg mc. wywoływały sedację, ataksję, drżenia oraz zaburzenia układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg mc./dobę. Zmiany prolaktynozależne u szczurów manifestowały się zmniejszeniem masy jajników i macicy oraz zmianami morfologicznymi w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym. Pomimo hematologicznych efektów nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na komórki szpiku kostnego.
ataksja, cytopenia, dawka śmiertelna średnia, drgawki kloniczne, działanie klastogenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, karcynogenność, komórki progenitorowe, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DISTREPTAZA 1250 j.m. + 15000 j.m.
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu Distreptaza, zawierającego streptokinazę (15 000 j.m.) oraz streptodornazę (1250 j.m.) w formie czopków doodbytniczych, przeprowadzono na świnkach morskich oraz białych myszach. Wyniki wykazały brak toksyczności oraz nieobecność objawów niepożądanego działania enzymów fibrynolitycznych i proteolitycznych w badanych modelach zwierzęcych. Uzyskane dane potwierdzają bezpieczeństwo stosowania Distreptazy w dawkach odpowiadających 15 000 j.m. streptokinazy i 1250 j.m. streptodornazy, co stanowi istotną podstawę do jej zastosowania klinicznego u pacjentów. Należy jednak podkreślić, że dostępne dane przedkliniczne ograniczają się do podstawowej oceny toksyczności na dwóch gatunkach gryzoni i nie obejmują szczegółowych badań dotyczących mutagenności, karcynogenności ani wpływu na reprodukcję. W związku z tym, mimo braku wykazanej toksyczności w badaniach na zwierzętach, konieczne jest dalsze monitorowanie bezpieczeństwa produktu w warunkach klinicznych oraz uzupełnienie danych o potencjalne długoterminowe skutki stosowania Distreptazy.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, czopek doodbytniczy, Distreptaza, działanie fibrynolityczne, działanie proteolityczne, działanie toksyczne, karcynogenność, mutagenność, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa leku, streptokinaza i streptodornaza, substancja czynna, toksyczność leku, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefuroxime TZF 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Cefuroxime TZF, dostępnego w dawkach 750 mg i 1500 mg do wstrzykiwań/infuzji, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa cefuroksymu. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnego ryzyka toksycznego ani mutagennego, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, ocena wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny, płodowy ani okołoporodowy. Brak jest również dowodów na potencjał karcynogenny cefuroksymu, co jest istotne w kontekście długotrwałej terapii tym antybiotykiem.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cefalosporyna, cefuroksym, dawka terapeutyczna, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genetyczna, potencjał rakotwórczy, proszek do sporządzania roztworu, sól sodowa, test enzymatyczny, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Strepsils Natur kaszel mokry 8,25 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące suchego wyciągu z liścia bluszczu (Hedera helix L.), będącego składnikiem aktywnym syropu Strepsils Natur kaszel mokry (8,25 mg/ml), są niekompletne i obejmują wybrane aspekty bezpieczeństwa nieklinicznego. Przeprowadzono bakteryjny test odwrotnej mutacji (test Amesa), który nie wykazał istotnego potencjału mutagennego dla tego wyciągu. Produkt uzyskiwany jest w procesie ekstrakcji z zastosowaniem 30% etanolu, przy stosunku surowiec:wyciąg 4-8:1. Wyniki testu Amesa stanowią istotny pozytywny element oceny bezpieczeństwa, jednak brak jest danych dotyczących innych kluczowych aspektów toksykologicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Chlorek strontu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach przedklinicznych określono toksyczność ostrą chlorku strontu (89SrCl2) z wartością LD50 u myszy wynoszącą 147,6 mg/kg masy ciała, co stanowi istotny punkt odniesienia dla oceny marginesu bezpieczeństwa preparatu Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM. Substancja nie wywołuje immunizacji, co wskazuje na brak istotnych reakcji układu odpornościowego, minimalizując ryzyko nadwrażliwości i reakcji alergicznych. Stront-89 charakteryzuje się okresem półtrwania 50,5 dnia oraz emituje promieniowanie beta o maksymalnej energii 1,492 MeV, co jest kluczowe dla oceny narażenia radiologicznego pacjentów i personelu medycznego. Preparat dostępny jest w formie przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań o stężeniu promieniotwórczym 37,5 MBq/ml, co umożliwia precyzyjne dawkowanie i odpowiednią drogę podania.
Pomimo dostępnych danych dotyczących toksyczności ostrej i immunogenności, zakres informacji przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa chlorku strontu-89 jest ograniczony. Brakuje szczegółowych danych dotyczących toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie ryzyka klinicznego. Te braki w dokumentacji powinny być uwzględniane podczas podejmowania decyzji terapeutycznych, zwłaszcza w kontekście długoterminowego stosowania preparatu Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM.
chlorek strontu, dawka śmiertelna, genotoksyczność, immunizacja, karcynogenność, narażenie radiologiczne, okres półtrwania, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, promieniowanie beta, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, stężenie promieniotwórcze, stront-89, toksyczność przewlekła, układ odpornościowy - Leksykon substancji czynnych
Octanowinian glinu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octanowinian glinu (Aluminii acetotartras) w stężeniu 10 mg/g, stosowany miejscowo w preparacie Altażel Oceanic w formie żelu, nie wykazuje działania drażniącego, alergizującego ani fototoksycznego w badaniach przedklinicznych. Brak jest doniesień o toksyczności miejscowej tej substancji, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa przy aplikacji na skórę, również w kontekście długotrwałego stosowania. W badaniach nie zaobserwowano reakcji alergicznych ani fototoksycznych po ekspozycji na promieniowanie UV, co eliminuje konieczność stosowania dodatkowych środków ostrożności związanych z ekspozycją na światło słoneczne.
aplikacja miejscowa, badanie toksykologiczne, doświadczenie kliniczne, działanie alergizujące, działanie drażniące, działanie fototoksyczne, genotoksyczność, karcynogenność, nadwrażliwość, octanowinian glinu, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan propylu, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, reakcja fototoksyczna, stężenie terapeutyczne, stosowanie miejscowe, substancja pomocnicza, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allopurinol Aurovitas 300 mg
Przedkliniczne badania allopurynolu, substancji czynnej w produkcie Allopurinol Aurovitas (100 mg i 300 mg tabletki), wykazały brak mutagenności i negatywnego wpływu na DNA. Badania cytogenetyczne in vitro (do 100 µg/ml) oraz in vivo (dawki do 600 mg/dobę przez średnio 40 miesięcy) nie wykazały indukcji aberracji chromosomalnych ani transformacji limfocytów. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach, trwające do 2 lat, nie potwierdziły właściwości rakotwórczych allopurynolu. Ponadto, badania biochemiczne i cytologiczne jednoznacznie wskazują na brak mutagennego działania substancji w różnych fazach cyklu komórkowego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salaza 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Salaza, zawierającego mesalazynę w dawce 500 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania w dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a badania toksykologiczne dotyczące funkcji rozrodczych i rozwoju prenatalnego oraz postnatalnego nie wskazały na istotne zagrożenia dla płodności i rozwoju potomstwa.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, karcynogenność, mesalazyna, mutacja genowa, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, Salaza, tabletki dojelitowe, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wapnia chlorek, będący naturalnym składnikiem osocza, jest stosowany w produktach leczniczych głównie jako elektrolit w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych, co eliminuje konieczność przeprowadzania szczegółowych badań toksykologicznych. W preparatach takich jak roztwory do dializy otrzewnowej, hemodializy, hemofiltracji oraz w produktach do żywienia pozajelitowego (np. SmofKabiven, Kabiven, Multimel N4-550E) wapnia chlorek dwuwodny wykazuje dobrą tolerancję i brak działań toksycznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania podostre na preparatach zawierających 40 μmol/ml wapnia chlorku (np. Artiss) nie wykazały toksyczności wobec organów docelowych, a toksyczność mutagenna, rakotwórcza czy teratogenna nie została zidentyfikowana w dostępnych danych przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Razarxo 2,5 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, zgodny z mechanizmem działania jako selektywnego inhibitora czynnika Xa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Toksyczność ostra po pojedynczej dawce nie wykazała poważnych efektów niepożądanych, a toksyczność po podaniu wielokrotnym była związana głównie z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym, co potwierdziło obserwacje zwiększonych stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału rywaroksabanu, a testy fototoksyczności potwierdziły niskie ryzyko reakcji nadwrażliwości skórnej na światło UV.
aberracje chromosomowe, działanie mutagenne i klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, inhibitor czynnika Xa, karcynogenność, nadwrażliwość skórna, ośrodkowy układ nerwowy, powikłania krwotoczne, promieniowanie ultrafioletowe, rozwój zarodkowo-płodowy, rywaroksaban, selektywny inhibitor czynnika Xa, toksyczność przed- i pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, układ fizjologiczny, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwości przeciwkrzepliwe, zmiany łożyskowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxium 500 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wapnia dobesylanu, stosowanego w leku DOXIUM 500, wykazały, że substancja ta indukuje zmiany histologiczne w nerkach szczurów jedynie przy dawkach około 13,5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. Zmiany te przypisuje się zwiększonej ekspozycji na jony wapnia. W badaniach toksyczności przewlekłej, teratogenności i fetotoksyczności na modelach zwierzęcych (szczury, króliki, myszy) nie stwierdzono negatywnego wpływu wapnia dobesylanu na rozwój płodu, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną (do 30x u szczurów, do 13,5x u królików). Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, karcynogenność, materiał genetyczny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, struktura nerkowa, tkanka nerkowa, toksyczność przewlekła, wapnia dobesylan, zmiana histologiczna, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerocilan 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Gerocilan (2,5 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Długoterminowe podawanie tadalafilu psom w dawkach 25 mg/kg mc./dobę i wyższych (3,7-18,6-krotność ekspozycji u ludzi po dawce 20 mg) ujawniło zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy u części zwierząt. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dłuższym okresie. Badania reprodukcyjne u szczurów i myszy, z dawkami do 1000 mg/kg mc./dobę, nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego, a także nie wpłynęły negatywnie na płodność.
AUC, badania przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, genotoksyczność, karcynogenność, męski układ rozrodczy, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pre- i postnatalny, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały istotne działania teratogenne w modelach małp i królików, obejmujące wady wrodzone kończyn, atrezję odbytu oraz zmiany w narządach wewnętrznych przy dawkach od 0,5 do 20 mg/kg/dobę. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni dawka letalna przekraczała 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na niski potencjał toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. U małp podawanie lenalidomidu w dawkach 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowało poważne działania niepożądane, w tym śmiertelność, znaczny spadek masy ciała, pancytopenię, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofię układu chłonnego i szpiku kostnego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie rakotwórcze, ekspozycja leku, karcynogenność, komórka mieloidalna, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok, lenalidomid, miedniczka nerkowa, mutagenność, NOAEL, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, przemieszczenie nerki, szpik kostny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność rozwojowa, utrata masy ciała, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Krka 100 mg
Dazatynib wykazuje toksyczność głównie w obrębie przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego oraz limfatycznego, z odwracalnymi zmianami obserwowanymi u szczurów i małp. W badaniach długoterminowych na małpach stwierdzono zwiększoną śródmiąższową mineralizację nerek bez istotnych zaburzeń funkcji nerkowych. Lek hamuje agregację płytek krwi in vitro i wydłuża czas krwawienia in vivo, jednak nie wywołuje samoistnych krwotoków. Pomimo potencjału do wydłużania odstępu QT w badaniach in vitro, nie zaobserwowano zmian w zapisie EKG u małp po podaniu dazatynibu. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności in vitro (test Amesa) i genotoksyczności in vivo, choć stwierdzono efekt klastogenny in vitro na komórkach CHO. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików dazatynib nie wpływał na płodność, ale powodował embriotoksyczność, w tym obumieranie zarodków i zmiany kostne płodów przy dawkach zbliżonych do klinicznych.
agregacja płytek krwi, badanie in vitro, badanie in vivo, brodawczak, czas krwawienia, dazatynib, efekt klastogenny, embriotoksyczność, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak prostaty, hemostaza, immunosupresja, kanał potasowy hERG, karcynogenność, komórki CHO, mineralizacja śródmiąższowa nerek, narząd limfoidalny, obumarcie płodu, odstęp QT, parametry czerwonokrwinkowe, przewód pokarmowy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ kostny płodu, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókno Purkinjego, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corr 20 20 mg
Symwastatyna, substancja czynna preparatu CORR 20/40, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej mechanizm działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w syntezie cholesterolu. Badania farmakodynamiczne na modelach zwierzęcych wykazały oczekiwane efekty hipolipemizujące bez nieoczekiwanych działań. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach nie ujawniły istotnych zagrożeń toksykologicznych, a profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności przewlekłej został oceniony jako akceptowalny dla zastosowań klinicznych. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego symwastatyny.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie hipolipemizujące, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcynogenność, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pricoron 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej peryndoprylu z argininą, substancji czynnej preparatu Pricoron, wykazały, że głównym narządem docelowym działania leku są nerki, u szczurów i małp. Zmiany morfologiczne i czynnościowe w nerkach miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania, co jest zgodne z mechanizmem działania inhibitorów ACE wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności bezpośrednio związanej z peryndoprylem, choć jako inhibitor ACE może on potencjalnie powodować opóźnienie rozwoju płodu, śmierć płodu, wady wrodzone, uszkodzenia nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogenność, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu, peryndopryl z argininą, potencjał mutagenny, śmiertelność okołoporodowa, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BCG Szczepionka AJVaccines 2-8×10^6 CFU/ml
BCG Szczepionka AJVaccines zawiera żywe atenuowane prątki Mycobacterium bovis BCG, szczep duński 1331, w dawce 2-8 x 10^6 CFU w 0,1 ml dla dorosłych i dzieci powyżej 12 miesięcy oraz 1-4 x 10^6 CFU w 0,05 ml dla niemowląt poniżej 12 miesięcy. W dokumentacji rejestracyjnej brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania szczepionki, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród i rozwój. Oznacza to, że nie przeprowadzono badań na modelach zwierzęcych w tych obszarach, co jest wyraźnie zaznaczone w sekcji 5.3 charakterystyki produktu leczniczego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vasilip 40 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku Vasilip, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym obejmującym farmakodynamikę, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny, karcynogenność oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. Wyniki wskazują, że profil bezpieczeństwa symwastatyny jest ściśle powiązany z jej mechanizmem działania – hamowaniem syntezy cholesterolu – bez wykrycia dodatkowych, nieoczekiwanych efektów toksykologicznych. Badania toksyczności nie wykazały efektów wykraczających poza przewidywane zmiany farmakologiczne, a testy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego potencjału substancji.
badania przedkliniczne, działanie teratogenne, farmakodynamika, genotoksyczność, karcynogenność, mechanizm farmakologiczny, mutagenność, potencjał rakotwórczy, procesy reprodukcyjne, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, statyna, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, Vasilip - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abmetfina XR 1000 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Abmetfina XR (1000 mg tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zawierająca 780 mg metforminy), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Ocena farmakologiczna nie ujawniła klinicznie istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły niski potencjał toksyczny przy długotrwałym stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani zdolności do uszkodzeń chromosomów, co eliminuje ryzyko uszkodzeń genetycznych.
aberracje chromosomowe, badanie farmakologiczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 25 mg
Przedkliniczne badania lenalidomidu wykazały istotne działanie teratogenne u małp przy dawkach 0,5-4 mg/kg/dobę, manifestujące się licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn oraz nieprawidłowości narządów wewnętrznych. Podobne efekty teratogenne zaobserwowano u królików przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, w tym brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. Lenalidomid charakteryzuje się niską toksycznością ostrą (LD50 > 2000 mg/kg/dobę u gryzoni). W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) odnotowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi na podstawie AUC. U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały poważne skutki toksyczne, w tym śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie i atrofie układu chłonnego, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie grasicy, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, erytrocyty, genotoksyczność, karcynogenność, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukopenia, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, przemieszczenie nerki, stosunek mieloidalno-erytroidalny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, trombocyty, wada przepony, wady kończyn, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania jodku sodu znakowanego izotopem 131I (Na131I) są ograniczone, zwłaszcza w kontekście toksyczności po wielokrotnym podaniu oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Produkt leczniczy Jodek sodu Na131I POLATOM zawiera ilość stabilnego jodu znikomo małą w porównaniu do dziennego spożycia jodu w diecie (40–500 µg/dobę), co minimalizuje ryzyko zatrucia jodem. Brak jest również danych dotyczących mutagenności i karcynogenności, gdyż nie przeprowadzono standardowych badań genotoksyczności in vitro i in vivo ani długoterminowych badań karcynogenności u zwierząt laboratoryjnych.
działanie radiobiologiczne, genotoksyczność, izotop promieniotwórczy jodu, jodek sodu 131I, karcynogenność, okres półtrwania, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, radiofarmaceutyk, toksyczność ogólna, toksyczność wielokrotnego podania, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, wpływ na reprodukcję, zatrucie jodem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RANMET XR 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej produktu Ranmet XR dostępnego w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zostały przeprowadzone zgodnie z konwencjonalnymi protokołami. Ocena obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując istotnych zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności dawki wielokrotnej potwierdziły brak istotnych efektów toksycznych przy długotrwałym podawaniu, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykluczyły mutagenne działanie metforminy. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z lekiem.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, ocena histopatologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, Ranmet XR, rozwój płodu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corsib 10 mg
Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku Corsib dostępnego w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania te nie wykazały istotnej toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności ani działania rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznych dawek terapeutycznych. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, bisoprolol w wysokich dawkach indukował zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu u ciężarnych zwierząt, zwiększone ryzyko resorpcji płodów, obniżoną masę urodzeniową oraz opóźniony rozwój potomstwa, jednak bez wykazania działania teratogennego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadomon 100 mg
Przedkliniczne badania tapentadolu, substancji czynnej produktu Tadomon w dawkach 25-250 mg, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomalnych), jak i in vivo (badania aberracji chromosomalnych i nieplanowanej syntezy DNA przy maksymalnych tolerowanych dawkach). Długoterminowe badania na zwierzętach nie potwierdziły potencjału karcynogennego, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania tapentadolu pod kątem ryzyka nowotworowego. Ocena wpływu na rozrodczość wykazała brak negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczurów, jednak podawanie wysokich dawek wiązało się ze zmniejszoną przeżywalnością zarodków, bez jednoznacznego ustalenia mechanizmu tego efektu.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, nieplanowana synteza DNA, opóźnienie rozwoju, ośrodkowy układ nerwowy, parametr neurobehawioralny, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, receptor opioidowy μ, rozrodczość, rozwój zarodkowo-płodowy, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avamina SR 1000 mg
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu Avamina SR (dawki 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg) opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla głównych układów organizmu ani mechanizmu działania leku. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu, obejmujące różne dawki i okresy ekspozycji, nie potwierdziły istotnych efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym badania mutacji genowych i aberracji chromosomowych, nie wykazały właściwości genotoksycznych metforminy, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, karcynogenność, metformina, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, przedłużone uwalnianie, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 137 mcg
Lewotyroksyna, substancja czynna preparatu Levothyroxine Accord, wykazuje bardzo niski profil toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, co wskazuje na minimalne ryzyko działań toksycznych po jednorazowym podaniu. Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na szczurach i psach ujawniły, że długotrwałe podawanie wysokich dawek lewotyroksyny może prowadzić do hepatopatii, zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych. Warto podkreślić, że te efekty obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających stosowane terapeutycznie u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Galena 850 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Metformin Galena 850 mg, wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu w modelach zwierzęcych nie wykazały działań toksycznych, a testy genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, karcynogenność, metformina, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tazocin 2 g + 0,25 g
Produkt leczniczy Tazocin, zawierający piperacylinę w połączeniu z tazobaktamem, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność po wielokrotnym podaniu oraz genotoksyczność, które nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu oraz opóźnione kostnienie i zmiany w strukturze żeber płodów, jednak efekty te korelowały z toksycznością u samic. Płodność pokolenia F1 oraz rozwój embrionalny pokolenia F2 nie były zaburzone, co wskazuje na brak długoterminowego wpływu na kolejne generacje. W badaniach teratogennych u myszy i szczurów nie stwierdzono działania teratogennego, mimo że przy toksycznych dawkach odnotowano zmniejszoną masę płodów szczurzych.
antybiotyk beta-laktamowy, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor beta-laktamaz, karcynogenność, opóźnione kostnienie, piperacylina, poronienie, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, śmiertelność młodych, tazobaktam, Tazocin, teratogenność, toksyczność u samic, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Pankreatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pankreatyna, enzym trzustkowy pochodzenia wieprzowego, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą, bez istotnych oznak toksyczności. Badania na zwierzętach dotyczące preparatów takich jak Kreon 35 000, Kreon Travix Max, Pangrol 10 000 i 25 000 potwierdzają brak wchłaniania enzymów z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, co ogranicza ryzyko układowych działań toksycznych. Warto podkreślić, że brak wchłaniania systemowego stanowi kluczowy argument przemawiający za bezpieczeństwem stosowania pankreatyny w terapii enzymatycznej zaburzeń trawienia.
badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, enzym trzustkowy, enzymy trzustkowe, karcynogenność, mutagenność, pankreatyna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, trzustka wieprzowa, wchłanialność z przewodu pokarmowego, wchłanianie systemowe, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie trawienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 300 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, wykazała w badaniach przedklinicznych korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi. W testach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja, zgodne z mechanizmem działania leku. Istotnym spostrzeżeniem było występowanie zaniku siatkówki u starszych szczurów albinotycznych przy dawkach ≥5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę). Pregabalina nie wykazała działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa i zaburzenia rozwojowe pojawiały się jedynie przy ekspozycji ponad 2-krotnie przekraczającej maksymalną zalecaną u ludzi, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa. Wpływ na płodność był klinicznie nieistotny, a obserwowane zmiany w męskich narządach rozrodczych miały charakter przejściowy i występowały przy bardzo wysokich dawkach.
ataksja, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bruksizm, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, hiperaktywność, hipoaktywność, karcynogenność, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, potencjał teratogenny, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność prenatalna, toksyczność rozwojowa, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symtrend 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu wykazały brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych (szczury, króliki), co wskazuje na brak potencjału do indukowania wad rozwojowych płodów. Niemniej jednak, u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne i/lub fetotoksyczne przy dawkach niepowodujących toksyczności u samic, co sugeruje selektywną toksyczność wobec rozwijających się zarodków lub płodów. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały istotnego potencjału mutagennego karwedylolu, podobnie jak badania karcynogenności, które nie potwierdziły działania rakotwórczego substancji czynnej.
badania in vitro, badania in vivo, badania kliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, karwedylol, mutagenność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodowy, teratogenność, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octeangin 2,6 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania oktenidyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu Octeangin 2,6 mg, obejmowały szeroki zakres analiz toksykologicznych. W badaniach toksyczności ostrej nie stwierdzono istotnych zagrożeń przy jednorazowym podaniu dawek terapeutycznych. Również badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały ryzyka kumulacji toksyczności ani działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu. Ocena wpływu na funkcje rozrodcze, rozwój płodu oraz proces reprodukcji nie wskazała na negatywne skutki, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa stosowania pastylek zawierających 2,6 mg oktenidyny dichlorowodorku.
dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, karcynogenność, kumulacja toksyczności, Octeangin, oktenidyna dichlorowodorek, pastylka twarda, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Proxacin 1% 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyprofloksacyny zawartej w preparacie Proxacin 1% (10 mg/ml) nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani rakotwórczych dla ludzi. Ocena toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki potwierdziła brak istotnych działań niepożądanych, a badania reprodukcyjne nie wskazały na ryzyko dla pacjentów w wieku rozrodczym. Zidentyfikowano jednak działanie fototoksyczne, typowe dla chinolonów, co wymaga uwzględnienia u pacjentów narażonych na intensywne światło słoneczne lub promieniowanie UV. Działanie fotomutagenne i fotorakotwórcze było słabe i porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy, co potwierdza typowy profil bezpieczeństwa tej klasy leków.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, chinolon, cyprofloksacyna, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy, karcynogenność, promieniowanie ultrafioletowe, Proxacin, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ kostno-stawowy, uszkodzenie chrząstki stawowej, uszkodzenie stawów