Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Perindopril 4 mg

Dane przedkliniczne dotyczące peryndoprylu z tert-butyloaminą wskazują na dobry profil bezpieczeństwa w zakresie genotoksyczności i karcynogenności. Badania toksykologiczne na szczurach i małpach wykazały, że głównym narządem docelowym przy długotrwałym podawaniu doustnym są nerki, gdzie obserwowano odwracalne uszkodzenia. Testy mutagenne in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko genotoksyczności. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału nowotworowego substancji czynnej.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Perindopril

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania peryndoprylu z tert-butyloaminą zostały uzyskane na podstawie szeregu badań toksykologicznych, mutagennych, teratogennych oraz karcynogennych. Wyniki tych badań pozwalają na ocenę potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem leku u ludzi 1.

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach toksyczności przeprowadzonych na szczurach i małpach, którym podawano peryndopryl długotrwale, drogą doustną, głównym narządem docelowym okazały się nerki. Zaobserwowane uszkodzenia nerek miały charakter odwracalny, co jest istotną informacją z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego 2.

Potencjał mutagenny

Ocena potencjału mutagennego peryndoprylu została przeprowadzona w warunkach in vitro oraz in vivo. Wyniki tych badań nie wykazały działania mutagennego substancji czynnej, co wskazuje na brak genotoksyczności i potencjalnych zagrożeń związanych z uszkodzeniem materiału genetycznego 3.

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Przeprowadzone badania toksycznego wpływu peryndoprylu na reprodukcję objęły cztery gatunki zwierząt: szczury, myszy, króliki i małpy. W żadnym z tych badań nie wykazano działania embriotoksycznego ani teratogennego specyficznego dla peryndoprylu 4.

Należy jednak zaznaczyć, że inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) jako grupa leków mogą powodować działania niepożądane w późnej fazie rozwoju płodu. Obserwacje te wynikają z właściwości farmakologicznych tej grupy leków, a nie specyficznego działania peryndoprylu 5.

U gryzoni (szczury, myszy) i królików, inhibitory ACE powodowały następujące działania niepożądane:

  • śmierć płodu – związana z hamowaniem układu renina-angiotensyna-aldosteron i jego rolą w rozwoju płodu 6
  • wrodzone wady rozwojowe, szczególnie dotyczące nerek – obserwowano zmiany strukturalne i funkcjonalne związane z niedostatecznym ukrwieniem nerek w okresie rozwoju płodowego 7
  • zwiększenie śmiertelności przedurodzeniowej – obserwowano wzrost liczby poronień i resorpcji płodów 8
  • zwiększenie śmiertelności pourodzeniowej – zaobserwowano wyższą śmiertelność noworodków w pierwszych dniach po urodzeniu 9

Potencjał karcynogenny

Peryndopryl został poddany długoterminowym badaniom karcynogenności na dwóch gatunkach gryzoni: szczurach i myszach. W obu przypadkach nie zaobserwowano działania karcynogennego, co wskazuje na brak potencjału nowotworowego substancji czynnej 10.

Implikacje kliniczne danych przedklinicznych

Dane uzyskane w badaniach przedklinicznych wskazują na dobry profil bezpieczeństwa peryndoprylu w aspekcie potencjalnej genotoksyczności i karcynogenności. Jednak ze względu na obserwowane działania niepożądane inhibitorów ACE jako grupy leków na rozwój płodu, peryndopryl – podobnie jak inne leki z tej grupy – jest przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze, kiedy ryzyko wystąpienia wad rozwojowych i powikłań pourodzeniowych jest największe.

Odwracalność zmian w nerkach obserwowana w badaniach toksyczności przewlekłej sugeruje dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu, jednak wskazuje na konieczność monitorowania funkcji nerek u pacjentów poddanych długotrwałej terapii peryndoprylem, szczególnie u osób z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek 11.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl