Dawkowanie i sposób podawania
Perindopril 4 mg

Perindopril należy podawać doustnie w pojedynczej dawce dobowej rano, przed posiłkiem, co zapewnia optymalną skuteczność terapeutyczną. Standardowa dawka początkowa wynosi 4 mg/dobę, jednak u pacjentów z aktywnym układem renina-angiotensyna-aldosteron, w tym z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, niedoborem elektrolitów, dekompensacją sercową lub ciężkim nadciśnieniem, zaleca się rozpoczęcie terapii od 2 mg/dobę pod ścisłą kontrolą. Dawkę można zwiększyć do 8 mg/dobę po miesiącu, jeśli odpowiedź terapeutyczna jest niewystarczająca. U pacjentów stosujących diuretyki konieczna jest ostrożność ze względu na ryzyko niedociśnienia; zaleca się przerwanie diuretyków na 2-3 dni przed terapią lub rozpoczęcie perindoprilu od 2 mg z monitorowaniem funkcji nerek i poziomu potasu. W podeszłym wieku dawkę początkową ustala się na 2 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 8 mg, zależnie od czynności nerek.

Dawkowanie i sposób podawania leku Perindopril

Dawkowanie leku Perindopril wymaga indywidualnego podejścia do każdego pacjenta z uwzględnieniem reakcji ciśnienia tętniczego na zastosowane leczenie. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania, które należy uwzględnić podczas konsultacji medycznej oraz przekazać pacjentowi.1

Sposób podawania

Perindopril należy przyjmować doustnie w pojedynczej dawce dobowej, rano, przed posiłkiem. Taki schemat podawania zapewnia odpowiednią skuteczność leku w ciągu doby.2

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Perindopril można stosować zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Zalecana dawka początkowa wynosi 4 mg raz na dobę, rano.3

U pacjentów z dużą aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron (szczególnie u osób z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, niedoborem elektrolitów i wody, dekompensacją sercową lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym) zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 2 mg pod ścisłą kontrolą lekarską, aby uniknąć ryzyka nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego.4

Po miesiącu terapii dawkę można zwiększyć do 8 mg raz na dobę, jeśli odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca.5

Postępowanie u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi

U pacjentów przyjmujących diuretyki należy zachować szczególną ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego. Jeśli to możliwe, zaleca się przerwanie podawania leku moczopędnego na 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii peryndoprylem.6

Gdy przerwanie terapii lekiem moczopędnym nie jest możliwe, leczenie peryndoprylem należy rozpocząć od dawki 2 mg, monitorując czynność nerek oraz stężenie potasu w surowicy. Późniejsze dawkowanie należy dostosować w zależności od reakcji ciśnienia tętniczego. Jeśli zajdzie taka potrzeba, można ponownie wprowadzić diuretyk.7

Dawkowanie u pacjentów w wieku podeszłym

U pacjentów w podeszłym wieku leczenie należy rozpoczynać od dawki 2 mg, którą po miesiącu można zwiększyć do 4 mg, a następnie w razie potrzeby do 8 mg, w zależności od czynności nerek.8

Dawkowanie w objawowej niewydolności serca

Leczenie peryndoprylem w objawowej niewydolności serca zaleca się rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarską od dawki 2 mg rano. Lek jest najczęściej stosowany w terapii skojarzonej z diuretykiem nieoszczędzającym potasu i/lub digoksyną i/lub beta-adrenolitykiem.9

Dawkę można zwiększać o 2 mg w odstępach nie krótszych niż 2 tygodnie, do dawki 4 mg raz na dobę, pod warunkiem dobrej tolerancji leku. Dostosowanie dawki powinno być uzależnione od indywidualnej odpowiedzi klinicznej.10

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z grupy wysokiego ryzyka:

  • z ciężką niewydolnością serca11
  • z zaburzeniami czynności nerek12
  • z predyspozycją do zaburzeń elektrolitowych13
  • przyjmujący jednocześnie leki moczopędne i/lub wazodylatatory14

U pacjentów z grupy wysokiego ryzyka wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego (np. z zaburzeniami elektrolitowymi z hiponatremią lub bez, z hipowolemią lub intensywnie leczonych diuretykami) przed rozpoczęciem terapii peryndoprylem należy w miarę możliwości wyrównać istniejące zaburzenia. Konieczne jest ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego, czynności nerek i stężenia potasu w surowicy, zarówno przed rozpoczęciem leczenia, jak i w jego trakcie.15

Dawkowanie w stabilnej chorobie wieńcowej

Leczenie stabilnej choroby wieńcowej należy rozpocząć od dawki 4 mg raz na dobę przez dwa tygodnie, a następnie, jeśli dawka jest dobrze tolerowana, zwiększyć ją do 8 mg raz na dobę, uwzględniając stan czynności nerek.16

U osób w podeszłym wieku zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 2 mg na dobę przez pierwszy tydzień, następnie 4 mg na dobę przez drugi tydzień, przed ewentualnym zwiększeniem dawki do 8 mg na dobę, w zależności od czynności nerek. Dawkę należy zwiększać wyłącznie wtedy, gdy poprzednia niższa dawka była dobrze tolerowana.17

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie peryndoprylu powinno być dostosowane do wartości klirensu kreatyniny, zgodnie z poniższą tabelą:18

Klirens kreatyniny (ml/min) Zalecana dawka
Clkr ≥ 60 4 mg/dobę
30 < Clkr < 60 2 mg/dobę
15 < Clkr < 30 2 mg co dwa dni
Pacjenci hemodializowani*, Clkr < 15 2 mg w dniu dializy

* Klirens peryndoprylatu podczas dializy wynosi 70 ml/min. Pacjenci hemodializowani powinni przyjmować dawkę produktu po dializie.19

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawkowania peryndoprylu.20

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania peryndoprylu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie zostały ustalone. Pomimo dostępnych danych przedstawionych w literaturze, brak jest jednoznacznych zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej, dlatego stosowanie peryndoprylu u dzieci i młodzieży nie jest zalecane.21

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl