Perindopril – Tabletki

Perindopril
Tabletki, 4 mg

Lek zawiera peryndopryl, substancję czynną z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, w dawkach 2 mg lub 4 mg wraz z laktozą jednowodną jako substancją pomocniczą. Jest dostępny w formie tabletek o białym kolorze i różnym kształcie. Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego, objawowej niewydolności serca oraz w celu zmniejszenia ryzyka incydentów sercowych u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową. Lek pomaga kontrolować ciśnienie krwi i wspiera pracę serca u osób zagrożonych powikłaniami sercowymi.

Pobierz ChPL PDF Perindopril – Tabletki – 4 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Perindopril należy podawać doustnie w pojedynczej dawce dobowej rano, przed posiłkiem, co zapewnia optymalną skuteczność terapeutyczną. Standardowa dawka początkowa wynosi 4 mg/dobę, jednak u pacjentów z aktywnym układem renina-angiotensyna-aldosteron, w tym z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, niedoborem elektrolitów, dekompensacją sercową lub ciężkim nadciśnieniem, zaleca się rozpoczęcie terapii od 2 mg/dobę pod ścisłą kontrolą. Dawkę można zwiększyć do 8 mg/dobę po miesiącu, jeśli odpowiedź terapeutyczna jest niewystarczająca. U pacjentów stosujących diuretyki konieczna jest ostrożność ze względu na ryzyko niedociśnienia; zaleca się przerwanie diuretyków na 2-3 dni przed terapią lub rozpoczęcie perindoprilu od 2 mg z monitorowaniem funkcji nerek i poziomu potasu. W podeszłym wieku dawkę początkową ustala się na 2 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 8 mg, zależnie od czynności nerek.

W niewydolności serca leczenie perindoprilem rozpoczyna się od 2 mg/dobę, z możliwością zwiększenia dawki o 2 mg co minimum 2 tygodnie do 4 mg/dobę, stosując terapię skojarzoną z diuretykami, digoksyną lub beta-adrenolitykami. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężką niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek oraz predyspozycją do zaburzeń elektrolitowych. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek dostosowuje się do klirensu kreatyniny: ≥60 ml/min – 4 mg/dobę, 30–60 ml/min – 2 mg/dobę, 15–30 ml/min – 2 mg co dwa dni, a u hemodializowanych 2 mg po dializie (klirens perindoprilatu podczas dializy wynosi 70 ml/min). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawkowania. Stosowanie perindoprilu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie jest zalecane ze względu na brak jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Perindopril 4 mg

beta-adrenolityk, dekompensacja sercowa, digoksyna, diuretyk, hemodializa, hiponatremia, hipowolemia, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze objawowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, peryndopryl, potas w surowicy, stabilna choroba wieńcowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazodylator, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Działania niepożądane
Perindopril, jako inhibitor ACE, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej klasy leków, obejmujący objawy ze strony układu nerwowego (często ból głowy, zawroty głowy, parestezje), układu sercowo-naczyniowego (często niedociśnienie tętnicze), oddechowego (często kaszel, duszność) oraz pokarmowego (często nudności, wymioty, ból brzucha). Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G6PD, zespół SIADH, zapalenie naczyń, obrzęk naczynioruchowy czy ostre uszkodzenie nerek. W badaniu EUROPA poważne działania niepożądane wystąpiły u 0,3% pacjentów leczonych perindoprylem, z najczęstszymi przyczynami rezygnacji z terapii: kaszlem i niedociśnieniem tętniczym. Monitorowanie parametrów hematologicznych, elektrolitów (zwłaszcza potasu i sodu), funkcji nerek oraz enzymów wątrobowych jest zalecane, szczególnie na początku leczenia i u pacjentów z grup ryzyka.

Ważne jest zwrócenie uwagi na potencjalne interakcje i ryzyko u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, cukrzycą, astmą czy przewlekłą obturacyjną chorobą płuc. Objawy takie jak zawroty głowy, omdlenia i upadki mogą być związane z niedociśnieniem tętniczym, zwłaszcza podczas inicjacji terapii lub zwiększania dawki. Obrzęk naczynioruchowy, choć rzadki, stanowi stan zagrożenia życia i wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Działania niepożądane ze strony układu mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni, bóle mięśni i stawów) mogą wpływać na jakość życia pacjentów. Personel medyczny powinien aktywnie zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów monitorujących, co pozwala na ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii perindoprylem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Perindopril 4 mg

agranulocytoza, astenia, bezmocz, ból brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, depresja, dławica piersiowa, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kurcz mięśni, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, palpitacja, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, senność, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, stan splątania, świąd, szum uszny, tachykardia, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego
Interakcje leku
Peryndopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie go z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz zwiększonej śmiertelności sercowo-naczyniowej. Również stosowanie peryndoprylu z produktem złożonym sakubitryl/walsartan lub podczas pozaustrojowych metod leczenia z użyciem błon poliakrylonitrylowych jest przeciwwskazane z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego i ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Niezalecane jest łączenie z antagonistami receptora angiotensyny II, estramustyną, kotrimoksazolem, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, preparatami potasu oraz litem, ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek i toksyczności litu.

W przypadku leków wymagających szczególnej ostrożności i monitorowania podczas terapii peryndoprylem należy zwrócić uwagę na leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące) ze względu na ryzyko hipoglikemii, baklofen nasilający działanie hipotensyjne, niesteroidowe leki przeciwzapalne (w tym ASA ≥3 g/dobę) osłabiające efekt przeciwnadciśnieniowy oraz leki moczopędne nieoszczędzające potasu, które mogą powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Ponadto, stosowanie peryndoprylu z gliptynami, inhibitorami mTOR, racekadotrylem, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpsychotycznymi, lekami sympatykomimetycznymi, solami złota, cyklosporyną, heparyną oraz alkoholem wymaga ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia czy nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu, kreatyniny oraz ciśnienia tętniczego u pacjentów poddawanych terapii skojarzonej z peryndoprylem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Perindopril 4 mg

afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, błona dializacyjna, cyklosporyna, dipeptydylopeptydaza 4, doustny lek hipoglikemizujący, działanie niepożądane, eplerenon, estramustyna, frakcja wyrzutowa lewej komory, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, interakcja lekowa, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, linagliptyna, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, saksagliptyna, sakubitryl, sitagliptyna, sodu aurotiojabłczan, sól złota, spironolakton, środek znieczulający, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek
Profil bezpieczeństwa leku
Perindopryl wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących piersią nie zaleca się stosowania tego leku, zwłaszcza u noworodków i wcześniaków, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. U seniorów leczenie powinno być rozpoczynane od dawki 2 mg z uwzględnieniem funkcji nerek, aby uniknąć ryzyka niedociśnienia i zaburzeń czynności nerek. Pacjenci z klirensem kreatyniny poniżej 60 ml/min wymagają dostosowania dawki oraz rutynowego monitorowania stężenia potasu i kreatyniny, a jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane. W przypadku zaburzeń czynności wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.

Perindopryl nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak u niektórych pacjentów mogą wystąpić objawy związane z hipotonią, szczególnie na początku terapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, co może zaburzać tę zdolność. Brak jest danych dotyczących interakcji perindoprylu z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka. W praktyce klinicznej zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem działań niepożądanych i dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb oraz stanu klinicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Perindopril 4 mg
Przeciwwskazania
Perindopril, dostępny w dawkach 2 mg i 4 mg, jest inhibitorem ACE stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz chorób układu sercowo-naczyniowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na perindopril z tert-butyloaminą oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (36,14 mg w tabletce 2 mg i 72,28 mg w tabletce 4 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie po inhibitorach ACE oraz wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu, a także u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek. Konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki układu moczowego przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z czynnikami ryzyka miażdżycy tętnic nerkowych.

Perindopril jest przeciwwskazany w skojarzeniu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² z powodu ryzyka hiperkaliemii, hipotensji i pogorszenia funkcji nerek. Nie należy łączyć go z sakubitrylem/walsartanem, a leczenie perindoprilem można rozpocząć dopiero po 36 godzinach od ostatniej dawki tych leków, aby uniknąć obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, perindopril jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych pozaustrojowym metodom leczenia, takim jak hemodializa z błonami poliakrylonitrylowymi czy afereza lipoprotein, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym upośledzeniem funkcji nerek konieczne jest dostosowanie dawki i ścisłe monitorowanie parametrów nerkowych oraz potasu. W przypadku przeciwwskazań do inhibitorów ACE należy rozważyć alternatywne leki, takie jak sartany, blokery kanału wapniowego, beta-adrenolityki lub diuretyki, dostosowując terapię do indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Perindopril 4 mg

afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, cukrzyca, diuretyk, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoplazja kości czaszki, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, małowodzie, metody pozaustrojowe, miażdżyca tętnic, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl, sartan, układ moczowy, układ sercowo-naczyniowy, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej
Przedawkowanie
Przedawkowanie peryndoprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, w tym znacznego niedociśnienia tętniczego, wstrząsu, zaburzeń rytmu serca (tachykardia, bradykardia), a także niewydolności wielonarządowej. Objawy kliniczne obejmują hipoperfuzję narządową, zaburzenia świadomości, zawroty głowy, hiperwentylację z zasadowicą oddechową, niewydolność nerek oraz zaburzenia elektrolitowe, które mogą prowadzić do groźnych arytmii. Wartości stężenia elektrolitów, kreatyniny oraz parametry życiowe (ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja) wymagają stałego monitorowania, a zapis EKG jest niezbędny do wykrycia zaburzeń rytmu serca.

Postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania peryndoprylu obejmuje dożylne podanie roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) w celu zwiększenia objętości krwi krążącej i przeciwdziałania niedociśnieniu, ułożenie pacjenta w pozycji na plecach, a w razie potrzeby zastosowanie angiotensyny II i/lub katecholamin we wlewie dożylnym. W ciężkich przypadkach wskazana jest hemodializa, umożliwiająca usunięcie leku z krążenia, oraz elektrostymulacja serca przy opornej bradykardii. Ze względu na ryzyko niewydolności wielonarządowej i zagrożenia życia, pacjent wymaga hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii oraz ciągłego monitorowania parametrów życiowych i biochemicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Perindopril 4 mg

angiotensyna II, bradykardia, chlorek sodu, EKG, elektrolity, elektrostymulacja serca, hemodializa, hiperwentylacja, hipoperfuzja tkankowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, katecholamina, kołatanie serca, kreatynina, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie OUN, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, obniżenie ciśnienia tętniczego, oddział intensywnej terapii, peryndopryl, równowaga kwasowo-zasadowa, tachykardia, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zasadowica oddechowa, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące peryndoprylu z tert-butyloaminą wskazują na dobry profil bezpieczeństwa w zakresie genotoksyczności i karcynogenności. Badania toksykologiczne na szczurach i małpach wykazały, że głównym narządem docelowym przy długotrwałym podawaniu doustnym są nerki, gdzie obserwowano odwracalne uszkodzenia. Testy mutagenne in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko genotoksyczności. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału nowotworowego substancji czynnej.

Badania reprodukcyjne na czterech gatunkach zwierząt (szczury, myszy, króliki, małpy) nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności specyficznej dla peryndoprylu. Niemniej jednak, ze względu na mechanizm działania inhibitorów ACE, do których należy peryndopryl, lek jest przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza w II i III trymestrze, z uwagi na ryzyko śmierci płodu, wad rozwojowych nerek oraz zwiększonej śmiertelności przed- i pourodzeniowej. Odwracalność zmian nerkowych sugeruje konieczność monitorowania funkcji nerek podczas długotrwałej terapii, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril 4 mg

badanie karcynogenne, badanie karcynogenności, badanie mutagenne, badanie teratogenne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja nerek, genotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogenność, mutagenność, peryndopryl, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, zaburzenie czynności nerek, zmiana strukturalna
Skład i postać leku
Lek Perindopril dostępny jest w postaci tabletek doustnych o dawkach 2 mg oraz 4 mg, zawierających substancję czynną peryndopryl z tert-butyloaminą (tert-Butylamini perindoprilum). Tabletki 2 mg zawierają 36,14 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 4 mg – 72,28 mg laktozy jednowodnej. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, sodu wodorowęglan, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Tabletki 2 mg są białe, okrągłe i obustronnie wypukłe, natomiast tabletki 4 mg mają kształt podłużny, również obustronnie wypukły, ze skośnie ściętymi brzegami i rowkiem dzielącym, co ułatwia ich dzielenie. Preparat dostępny jest w opakowaniach zawierających 30, 60 lub 90 tabletek, wykonanych z PVC/PE/PVDC/AL i umieszczonych w tekturowym pudełku.

Perindopril należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30°C, w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Okres ważności leku wynosi 2 lata od daty produkcji. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych wpływających na stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami. Niewykorzystane tabletki powinny być utylizowane zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi leków. Forma tabletek zapewnia precyzyjne dawkowanie i wygodę stosowania, co jest istotne w terapii nadciśnienia tętniczego i innych wskazań klinicznych peryndoprylu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Perindopril 4 mg

blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, peryndopryl, postać farmaceutyczna, produkt farmaceutyczny, rowek dzielący, sodu wodorowęglan, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka doustna, tabletka wypukła, utylizacja leków
Specjalne ostrzeżenia
Stosowanie peryndoprylu wymaga dokładnej oceny klinicznej oraz systematycznego monitorowania parametrów życiowych, ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak objawowe niedociśnienie tętnicze, szczególnie u pacjentów z obniżoną objętością osocza, ciężkim nadciśnieniem zależnym od reniny, niewydolnością serca, hiponatremią czy chorobą niedokrwienną serca. W przypadku epizodów niestabilnej dławicy piersiowej w pierwszym miesiącu terapii konieczna jest ocena stosunku korzyści do ryzyka. W razie niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta na plecach i ewentualne dożylne podanie roztworu chlorku sodu 0,9%, po czym zwykle możliwe jest kontynuowanie leczenia. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca dalsze obniżenie ciśnienia jest przewidywane, jednak w przypadku objawów niedociśnienia może być konieczna modyfikacja dawki lub przerwanie terapii.

Unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron jest kluczowe, gdyż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. W wyjątkowych sytuacjach, gdy podwójna blokada jest konieczna, wymagana jest ścisła kontrola czynności nerek, elektrolitów oraz ciśnienia tętniczego. U pacjentów z klirensem kreatyniny < 60 ml/min dawkę peryndoprylu należy indywidualnie dostosować, a dalsze dawkowanie opierać na odpowiedzi klinicznej, z rutynową kontrolą stężenia potasu i kreatyniny. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych z zwężeniem zastawki mitralnej, aortalnej oraz kardiomiopatią przerostową, gdyż obniżenie ciśnienia może pogorszyć przepływ przez zwężone ujścia i nasilić objawy kliniczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Perindopril

aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, dializoterapia, dieta ubogosodowa, diuretyk pętlowy, hiperkaliemia, hiponatemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze objawowe, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, stężenie potasu, zaburzenie krążenia mózgowego, zastoinowa niewydolność serca, zmniejszona objętość osocza, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej
Właściwości farmakodynamiczne
Perindopril, inhibitor ACE z kodem ATC C09AA04, działa poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zmniejszenia wydzielania aldosteronu oraz zwiększenia aktywności układu kalikreinowo-kininowego i prostaglandyn. Jego aktywny metabolit, perindoprylatu, odpowiada za farmakologiczne efekty leku. Perindopril skutecznie obniża ciśnienie tętnicze skurczowe i rozkurczowe we wszystkich stopniach nadciśnienia, działając przez zmniejszenie oporu naczyniowego bez wpływu na częstość akcji serca. Maksymalny efekt hipotensyjny osiąga po 4-6 godzinach, utrzymując się przez co najmniej 24 godziny, z wysokim stosunkiem T/P (87-100%). W terapii niewydolności serca redukuje obciążenie wstępne i następcze, poprawiając pojemność minutową i indeks sercowy, a w stabilnej chorobie wieńcowej (badanie EUROPA, n=12218) dawka 8 mg/dobę zmniejsza ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% (p<0,001).

Badania kliniczne wskazują na korzystny wpływ perindoprylu na remodelowanie serca i naczyń, w tym redukcję przerostu lewej komory i poprawę elastyczności tętnic. U dzieci z nadciśnieniem (wiek 2-15 lat, GFR >30 ml/min/1,73 m²) stosowanie perindoprylu w dawce do 0,135 mg/kg mc./dobę skutkowało stabilizacją lub obniżeniem ciśnienia tętniczego, z profilem bezpieczeństwa zgodnym z dorosłymi. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II (badania ONTARGET, VA NEPHRON-D, ALTITUDE) nie przynosi dodatkowych korzyści, a zwiększa ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i niedociśnienia, dlatego nie jest zalecane u pacjentów z nefropatią cukrzycową.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Perindopril 4 mg

aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna, beta-adrenolityk, bradykinina, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, działanie hipotensyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, hiperkaliemia, hipokaliemia, indeks sercowy, inhibitor ACE, konwertaza angiotensyny, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, obwodowy opór naczyniowy, opór naczyniowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndoprylat, prostaglandyny, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, tiazydowe leki moczopędne, udar mózgu, układ kalikreinowo-kininowy, układ renina-angiotensyna, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zawał mięśnia sercowego
Właściwości farmakokinetyczne
Peryndopryl, dostępny w dawkach 2 mg i 4 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu po około 1 godzinie, z biodostępnością na poziomie 65-70%. Spożycie pokarmu przed podaniem leku obniża konwersję do aktywnego metabolitu peryndoprylatu, dlatego zaleca się przyjmowanie leku na czczo. Około 20% peryndoprylu ulega metabolizacji do peryndoprylatu, który osiąga Cmax po 3-4 godzinach i charakteryzuje się efektywnym okresem półtrwania około 25 godzin, co umożliwia ustalenie stanu równowagi farmakokinetycznej w ciągu 4 dni terapii. Objętość dystrybucji peryndoprylatu wynosi około 0,2 l/kg masy ciała, a stopień wiązania z białkami osocza jest niski (<30%), z zależnością od stężenia leku. Peryndopryl nie wykazuje tendencji do kumulacji przy długotrwałym stosowaniu.

Eliminacja peryndoprylatu odbywa się głównie przez nerki, co ma istotne znaczenie kliniczne u pacjentów z niewydolnością nerek, u których konieczne jest dostosowanie dawki na podstawie klirensu kreatyniny. U pacjentów poddawanych hemodializie klirens dializacyjny wynosi 70 ml/min, co wskazuje na częściowe usuwanie leku podczas dializy. U osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością serca i marskością wątroby obserwuje się spowolnioną eliminację peryndoprylatu, co wymaga uwzględnienia w schemacie dawkowania. W przypadku marskości wątroby zmniejsza się klirens wątrobowy peryndoprylu, ale jednocześnie obniża się produkcja peryndoprylatu, co nie wymaga modyfikacji dawki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Perindopril 4 mg

biodostępność, biotransformacja, eliminacja leku, hemodializa, klirens dializacyjny, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, konwertaza angiotensyny, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania w osoczu, peryndoprylat, przewód pokarmowy, stan równowagi, stężenie w osoczu, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności wątroby, zależność liniowa
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Perindopril, jako inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza tych planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. W pierwszym trymestrze ciąży stosowanie perindoprilu nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, natomiast w drugim i trzecim trymestrze jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu potwierdzonych działań teratogennych, takich jak osłabienie czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki leczonej perindoprylem, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej. Zaleca się także monitorowanie ultrasonograficzne czynności nerek i czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodka pod kątem powikłań.

Stosowanie perindoprilu podczas laktacji nie jest zalecane z powodu braku wiarygodnych danych dotyczących bezpieczeństwa, szczególnie u noworodków i wcześniaków. W przypadku konieczności leczenia przeciwnadciśnieniowego w okresie karmienia piersią, należy rozważyć alternatywne leki o lepszym profilu bezpieczeństwa. Przedkliniczne badania nie wykazały wpływu perindoprilu na funkcje rozrodcze ani płodność, jednak dane te nie mogą być w pełni ekstrapolowane na populację ludzką. Lekarz powinien poinformować pacjentki o ryzyku stosowania perindoprilu w ciąży, zalecić skuteczną antykoncepcję podczas terapii, a w przypadku ciąży – natychmiast odstawić lek i skierować na odpowiednie badania diagnostyczne oraz zapewnić monitoring noworodka. W okresie laktacji należy odradzać stosowanie perindoprilu i proponować bezpieczniejsze alternatywy terapeutyczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Perindopril 4 mg

badanie ultrasonograficzne, czynność nerek, drugi trymestr ciąży, funkcja rozrodcza, hiperkaliemia, inhibitor ACE, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, perindopril, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa, ryzyko teratogenne, terapia przeciwnadciśnieniowa, wada rozwojowa
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Perindopril, jako inhibitor ACE stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, nie wykazuje bezpośredniego negatywnego wpływu na funkcje poznawcze ani zdolności psychomotoryczne, takie jak koordynacja wzrokowo-ruchowa czy podejmowanie decyzji. Jednakże, ze względu na jego hipotensyjne działanie, u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, oszołomienie, osłabienie, zaburzenia widzenia oraz omdlenia, które mogą znacząco upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególnie istotne są dwa okresy terapii: inicjacja leczenia, gdzie występuje tzw. „efekt pierwszej dawki”, oraz modyfikacja schematu terapeutycznego, zwłaszcza przy stosowaniu perindoprilu w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Dawki 2 mg i 4 mg perindoprilu z tert-butyloaminą (odpowiednio 36,14 mg i 72,28 mg laktozy jednowodnej) wiążą się z indywidualnym ryzykiem reakcji hipotensyjnych, które należy uwzględnić w ocenie zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów.

W praktyce klinicznej lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku wystąpienia objawów związanych z obniżeniem ciśnienia tętniczego, które mogą wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zalecenia obejmują powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w pierwszych dniach terapii oraz po każdej zmianie dawki, natychmiastowe zaprzestanie prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia niepokojących objawów oraz unikanie sytuacji zwiększających ryzyko hipotonii (np. alkohol, wysiłek fizyczny, upał). Regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego i systematyczne ocenianie objawów hipotensyjnych podczas wizyt kontrolnych są kluczowe, zwłaszcza u pacjentów zawodowo prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny. W razie potrzeby należy indywidualizować schemat leczenia lub czasowo ograniczyć wykonywanie tych czynności, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta i otoczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Perindopril 4 mg

ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, efekt pierwszej dawki, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadmierny spadek ciśnienia tętniczego, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, peryndopryl, peryndopryl z tert-butyloaminą, reakcja hipotensyjna, spadek ciśnienia tętniczego, stan przedomdleniowy, terapia skojarzona, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego
Wskazania do stosowania
Perindopril, dostępny w tabletkach 2 mg i 4 mg, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACEI) stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, objawowej niewydolności serca oraz stabilnej choroby wieńcowej. W terapii nadciśnienia perindopril może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, szczególnie u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak cukrzyca czy choroba wieńcowa. W niewydolności serca (klasy II-IV wg NYHA) lek poprawia funkcję lewej komory poprzez zmniejszenie obciążenia następczego i oporu naczyniowego, co przekłada się na poprawę pojemności minutowej serca. W stabilnej chorobie wieńcowej perindopril wykazuje działanie kardioprotekcyjne, zmniejszając ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, zwłaszcza u pacjentów po zawale mięśnia sercowego lub zabiegach rewaskularyzacyjnych (PCI, CABG).

Dawkowanie perindoprilu powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta i wskazania, z uwzględnieniem monitorowania ciśnienia tętniczego, elektrolitów (szczególnie potasu), funkcji nerek (kreatynina, eGFR) oraz objawów klinicznych i działań niepożądanych, takich jak kaszel czy obrzęk naczynioruchowy. Tabletki 4 mg posiadają rowek dzielący, co ułatwia modyfikację dawki. Lek zawiera laktozę jednowodną (36,14 mg w tabletce 2 mg i 72,28 mg w tabletce 4 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Perindopril może być bezpiecznie łączony z innymi lekami kardiologicznymi, takimi jak diuretyki, beta-adrenolityki, antagoniści aldosteronu czy statyny, co pozwala na synergistyczne działanie i optymalizację efektów terapeutycznych przy zmniejszeniu ryzyka działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Perindopril 4 mg

angioplastyka wieńcowa, antagonista aldosteronu, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, choroba wieńcowa, duszność spoczynkowa, duszność wysiłkowa, działanie kardioprotekcyjne, działanie nefroprotekcyjne, funkcja lewej komory serca, glikozyd naparstnicy, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, kreatynina, lek hipotensyjny, lek przeciwpłytkowy, miażdżyca tętnic obwodowych, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obciążenie następcze serca, objawowa niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pojemność minutowa, pomostowanie aortalno-wieńcowe, procedura rewaskularyzacyjna, proces miażdżycowy, przerost lewej komory serca, stabilna choroba wieńcowa, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy

Perindopril Tabletki, 4 mg

Perindopril
Tabletki, 4 mg