Specjalne ostrzeżenia
Perindopril

Stosowanie peryndoprylu wymaga dokładnej oceny klinicznej oraz systematycznego monitorowania parametrów życiowych, ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak objawowe niedociśnienie tętnicze, szczególnie u pacjentów z obniżoną objętością osocza, ciężkim nadciśnieniem zależnym od reniny, niewydolnością serca, hiponatremią czy chorobą niedokrwienną serca. W przypadku epizodów niestabilnej dławicy piersiowej w pierwszym miesiącu terapii konieczna jest ocena stosunku korzyści do ryzyka. W razie niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta na plecach i ewentualne dożylne podanie roztworu chlorku sodu 0,9%, po czym zwykle możliwe jest kontynuowanie leczenia. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca dalsze obniżenie ciśnienia jest przewidywane, jednak w przypadku objawów niedociśnienia może być konieczna modyfikacja dawki lub przerwanie terapii.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Perindopril

Stosowanie peryndoprylu wymaga starannej oceny klinicznej pacjenta oraz systematycznego monitorowania parametrów życiowych ze względu na możliwość wystąpienia określonych działań niepożądanych. Szczegółowa charakterystyka środków ostrożności pozwala na bezpieczne stosowanie leku przy zachowaniu odpowiednich procedur medycznych.

Stabilna choroba wieńcowa

W przypadku wystąpienia epizodu niestabilnej dławicy piersiowej (zarówno ciężkiego, jak i o mniejszym nasileniu) w trakcie pierwszego miesiąca terapii peryndoprylem, konieczne jest przeprowadzenie dokładnej oceny stosunku korzyści i ryzyka przed podjęciem decyzji o kontynuacji leczenia. Ocena ta powinna uwzględniać stan kliniczny pacjenta oraz potencjalne ryzyko destabilizacji choroby wieńcowej.1

Niedociśnienie tętnicze

Inhibitory konwertazy angiotensyny, w tym peryndopryl, mogą powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Ryzyko wystąpienia objawowego niedociśnienia jest zróżnicowane w zależności od stanu klinicznego pacjenta. U pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym zjawisko to występuje stosunkowo rzadko.2

Zwiększone ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego dotyczy następujących grup pacjentów:

  • Pacjenci ze zmniejszoną objętością osocza – spowodowaną stosowaniem leków moczopędnych, diety ubogosodowej, dializoterapii, biegunki lub wymiotów3
  • Pacjenci z ciężkim nadciśnieniem tętniczym zależnym od reniny4
  • Pacjenci z objawową niewydolnością serca (ze współistniejącą niewydolnością nerek lub bez)5
  • Pacjenci z wyższą klasą niewydolności serca, przyjmujący duże dawki diuretyków pętlowych6
  • Pacjenci z hiponatremią lub zaburzeniami czynności nerek7
  • Pacjenci z chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami krążenia mózgowego8

U pacjentów z podwyższonym ryzykiem wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego zaleca się ścisłe monitorowanie w początkowym okresie terapii oraz podczas dostosowywania dawki peryndoprylu.9

Postępowanie w przypadku niedociśnienia tętniczego

W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego należy:

  1. Ułożyć pacjenta w pozycji na plecach10
  2. W razie konieczności podać dożylnie roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%)11
  3. Po podwyższeniu ciśnienia tętniczego krwi w następstwie zwiększenia objętości płynów zazwyczaj można kontynuować podawanie peryndoprylu12

Należy zwrócić uwagę, że u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, z prawidłowym lub obniżonym ciśnieniem tętniczym krwi, po podaniu peryndoprylu może wystąpić dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego. Takie działanie jest przewidywane i zwykle nie stanowi powodu do przerwania leczenia. Jeśli jednak wystąpią objawy niedociśnienia tętniczego, może być konieczne zmniejszenie dawki lub zaprzestanie stosowania peryndoprylu.13

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Istotnym aspektem bezpieczeństwa stosowania peryndoprylu jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron. Badania kliniczne wykazały, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE (takich jak peryndopryl), antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko wystąpienia:14

  • Niedociśnienia
  • Hiperkaliemii
  • Zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek)

Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu.15

Jeżeli podwójna blokada układu RAA jest bezwzględnie konieczna, powinna być prowadzona wyłącznie pod nadzorem specjalisty z zachowaniem następujących zasad:16

  • Ścisłe monitorowanie czynności nerek
  • Regularna kontrola stężenia elektrolitów
  • Systematyczne pomiary ciśnienia tętniczego krwi

U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II.17

Zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej, kardiomiopatia przerostowa

Peryndopryl, podobnie jak inne inhibitory konwertazy angiotensyny, wymaga zachowania szczególnej ostrożności u pacjentów z:18

  • Zwężeniem zastawki mitralnej
  • Zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (zwężenie zastawki aortalnej)
  • Kardiomiopatią przerostową

W tych przypadkach obniżenie ciśnienia tętniczego może pogorszyć przepływ krwi przez zwężone ujście zastawki, a tym samym zmniejszyć rzut serca i nasilić objawy kliniczne.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 60 ml/min) należy stosować następujące środki ostrożności:19

  • Dawkę początkową peryndoprylu należy indywidualnie dostosować do wartości klirensu kreatyniny pacjenta
  • Dalsze dawkowanie powinno uwzględniać odpowiedź pacjenta na leczenie
  • Rutynowa kontrola stężenia potasu i kreatyniny w surowicy stanowi element standardowego postępowania medycznego u tych pacjentów20

Regularne monitorowanie parametrów nerkowych jest szczególnie istotne ze względu na możliwość pogorszenia funkcji nerek podczas stosowania inhibitorów ACE, zwłaszcza u pacjentów z już istniejącymi zaburzeniami czynności nerek.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl