interakcja farmakokinetyczna
Interakcja farmakokinetyczna to rodzaj interakcji lekowej, w której jeden lek wpływa na procesy farmakokinetyczne drugiego leku. Procesy te obejmują wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz wydalanie substancji czynnej z organizmu, co może prowadzić do zmiany stężenia leku we krwi i jego działania terapeutycznego.
Najczęstszym mechanizmem interakcji farmakokinetycznych jest wpływ na aktywność enzymów cytochromu P450, odpowiedzialnych za metabolizm wielu leków. Inhibitory tych enzymów (np. ketokonazol, erytromycyna) mogą zwiększać stężenie i nasilać działanie innych leków, podczas gdy induktory (np. rifampicyna, dziurawiec) mogą obniżać ich stężenie i osłabiać efekt terapeutyczny.
Interakcje farmakokinetyczne mogą również dotyczyć białek transportowych (np. glikoproteiny P), wiązania z białkami osocza, zmian pH żołądka wpływających na wchłanianie leków, a także konkurencji o mechanizmy wydalania nerkowego. Monitorowanie tego typu interakcji jest kluczowym elementem bezpiecznej farmakoterapii, szczególnie u pacjentów stosujących politerapię.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bosentan Ranbaxy 125 mg
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Bosentan Ranbaxy 125 mg, zawierającym bozentan w postaci jednowodnej, konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań takich jak nadwrażliwość na bozentan lub substancje pomocnicze, umiarkowane do ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa B lub C wg Childa-Pugha), oraz podwyższone wartości enzymów wątrobowych (AspAT i/lub AlAT > 3 × GGN). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej antykoncepcji, ze względu na ryzyko teratogenności. Ponadto, jednoczesne stosowanie bozentanu z cyklosporyną A jest przeciwwskazane z powodu istotnych interakcji farmakokinetycznych prowadzących do znacznego wzrostu stężenia bozentanu i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antykoncepcja hormonalna, bosentan ranbaxy, bozentan jednowodny, cyklosporyna A, działanie niepożądane, działanie teratogenne, górna granica normy, hepatotoksyczność, interakcja farmakokinetyczna, klasyfikacja Childa-Pugha, łagodne zaburzenia czynności wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, parametry wątrobowe, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Olanzapina Viatris 20 mg
Olanzapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2 cytochromu P450, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Indukcja CYP1A2 przez palenie tytoniu lub karbamazepinę prowadzi do zwiększenia klirensu olanzapiny i obniżenia jej stężenia w osoczu, co może wymagać monitorowania klinicznego i ewentualnego zwiększenia dawki. Z kolei inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i cyprofloksacyna, znacząco zwiększają stężenie olanzapiny (Cmax wzrasta o 54-77%, AUC o 52-108%), co może nasilać działania niepożądane i wymaga rozważenia redukcji dawki początkowej. Węgiel aktywowany obniża biodostępność olanzapiny o 50-60%, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem tych substancji. Nie stwierdzono istotnego wpływu na farmakokinetykę olanzapiny ze strony inhibitorów CYP2D6 (fluoksetyna), leków zobojętniających kwas solny oraz cymetydyny.
agonista dopaminy, antagonizm dopaminergiczny, antagonizm serotoninergiczny, arytmia komorowa, biodostępność olanzapiny, biperyden, choroba Parkinsona, cymetydyna, CYP1A2, cyprofloksacyna, cytochrom P450, diazepam, działanie antagonistyczne, działanie depresyjne, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, efekt sedatywny, fluoksetyna, fluwoksamina, hamowanie CYP1A2, hepatotoksyczność, indukcja CYP1A2, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, lek przeciwparkinsonowski, lek zobojętniający kwas solny, lit, objaw parkinsonowski, ortostatyczny spadek ciśnienia, ośrodkowy układ nerwowy, palenie tytoniu, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian, warfaryna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Difenyloguanidyna – Właściwości farmakokinetyczne
Difenyloguanidyna jest składnikiem diagnostycznego plastru TRUE Test 36, stosowanego w testach płatkowych do identyfikacji alergii kontaktowej. Wchodzi w skład mieszaniny pochodnych węglowych (panel nr 2, pozycja 15), zawierającej również dietyloditiokarbaminian cynku oraz dibutyloditiokarbaminian cynku w równych proporcjach wagowych, o łącznym stężeniu 250 µg/cm² (203 µg/płatek). Teoretyczna zawartość difenyloguanidyny wynosi około 83,3 µg/cm² lub 67,7 µg/płatek. Preparat jest przeznaczony do miejscowego kontaktu ze skórą, co umożliwia wywołanie reakcji alergicznej u osób uczulonych, bez istotnego wchłaniania ogólnoustrojowego.
alergia kontaktowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, charakterystyka farmakokinetyczna, dibutyloditiokarbaminian cynku, dietyloditiokarbaminian cynku, difenyloguanidyna, interakcja farmakokinetyczna, nadwrażliwość kontaktowa, parametr farmakokinetyczny, plaster do prób prowokacyjnych, pochodne węglowe, reakcja alergiczna, test naskórkowy, test płatkowy, TRUE Test 36, wchłanianie ogólnoustrojowe, wynik fałszywie dodatni - Leksykon leków
Interakcje leku – Diosminex 500 mg
Badania farmakokinetyczne wykazały, że zmikronizowana diosmina istotnie wpływa na metabolizm metronidazolu oraz diklofenaku, powodując zwiększenie ich maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) oraz wydłużenie czasu eliminacji. W przypadku metronidazolu i diklofenaku interakcje te mają umiarkowany poziom istotności klinicznej, co wymaga monitorowania pacjentów pod kątem nasilenia działań niepożądanych oraz rozważenia modyfikacji dawkowania. Ponadto diosmina wykazuje właściwości hamujące agregację płytek krwi, co w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol, dabigatran, rywaroksaban) może prowadzić do nasilenia efektu przeciwzakrzepowego i zwiększenia ryzyka powikłań krwotocznych. W takich przypadkach zalecane jest ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz dostosowanie terapii przeciwzakrzepowej.
agregacja płytek krwi, alkohol etylowy, dabigatran, diklofenak, diosmina zmikronizowana, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, farmakokinetyka, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metronidazol, parametry krzepnięcia, powikłanie krwotoczne, warfaryna, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bonogren 300 mg
Bonogren, zawierający 300 mg kwetiapiny w postaci fumaranu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 84 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa analiza wywiadu chorobowego oraz aktualnej farmakoterapii, aby uniknąć potencjalnych zagrożeń zdrowotnych. Tabletki Bonogren są białe, podłużne, obustronnie wypukłe, z rowkiem dzielącym, umożliwiającym podział dawki na dwie równe części, co pozwala na elastyczne dostosowanie dawkowania bez zmiany przeciwwskazań.
antybiotyk makrolidowy, efekt kardiotoksyczny, erytromycyna, flukonazol, fumaran kwetiapiny, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450 3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, nadwrażliwość, nefazodon, sedacja, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Magvit B6 48 mg Mg 2+ + 5 mg
Produkt leczniczy Magvit B6 zawiera 48 mg jonów magnezu w postaci magnezu mleczanu dwuwodnego oraz 5 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6). Przegląd danych przedklinicznych, obejmujący badania toksykologiczne ostre, podostre i przewlekłe, nie wykazał istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych, rakotwórczych ani wpływu na rozrodczość przy stosowaniu preparatu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Brak jest również danych wskazujących na konieczność modyfikacji dawkowania ze względu na bezpieczeństwo stosowania.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, jon magnezu, magnez mleczan dwuwodny, Magvit B6, pirydoksyny chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, witamina B6, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Interakcje leku – Rimal 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Rimal, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia metabolizowany przez CYP3A4), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Ramipryl wchodzi w interakcje prowadzące do ryzyka hiperkaliemii, niedociśnienia i zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, heparyny, cyklosporyny, takrolimusu czy inhibitorów układu RAA. Przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem (zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego) oraz z dializą przy użyciu błon poliakrylonitrylowych (ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych). Amlodypina podlega metabolizmowi przez CYP3A4, co powoduje interakcje z inhibitorami (np. klarytromycyna, ketokonazol) zwiększającymi jej stężenie i działanie hipotensyjne, oraz induktorami (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) zmniejszającymi stężenie leku. Zalecane jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i ewentualna modyfikacja dawki, szczególnie u osób starszych.
antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, azolowy lek przeciwgrzybiczny, błona dializacyjna, cytostatyk, dializa, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hipotensyjne, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, kortykosteroid, leczenie pozaustrojowe, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, migotanie komór, niedociśnienie, niedocukrzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, podwójna blokada układu, reakcja rzekomoanafilaktyczna, spożycie alkoholu, sympatomimetyk wazopresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa - Leksykon substancji czynnych
Owoc kolendry – Interakcje
Owoc kolendry (Coriandri fructu), obecny w preparatach złożonych takich jak Digestonic, wykazuje zdolność do indukcji enzymów cytochromu P450, co może prowadzić do przyspieszonego metabolizmu i osłabienia działania wielu leków. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwwirusowymi (np. indynawir), cyklosporyną, warfaryną, teofiliną, digoksyną oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, gdzie ryzyko kliniczne jest wysokie lub bardzo wysokie. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie owocu kolendry z lekami przeciwdepresyjnymi ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych. Preparat Digestonic zawiera 60,0-68,0% (V/V) etanolu, co może potęgować działanie alkoholu i zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego oraz sedatywnego.
Coriandri fructus, cyklosporyna, cytochrom P450, dekompensacja niewydolności serca, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, działanie sedatywne, enzym wątrobowy, indukcja enzymatyczna, indynawir, inhibitor proteazy, INR, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, korzeń rzewienia, kwiat rumianku, lek immunosupresyjny, lek nasercowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, liść mięty pieprzowej, niewydolność serca, odrzucenie przeszczepu, owoc kolendry, owoc kopru włoskiego, owoc róży, POChP, powikłanie zakrzepowe, teofilina, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenia rytmu serca, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Olej z wątroby rekina – Interakcje
Olej z wątroby rekina, będący głównym składnikiem produktu leczniczego Ecomer w dawce 250 mg, pochodzi z wątroby rekinów z rodzin Somniosidae, Squalidae, Centrophoridae, Etmopteridae oraz Cetorhinidae. Dotychczas nie przeprowadzono formalnych badań klinicznych dotyczących interakcji tego oleju z innymi lekami, co ogranicza możliwość formułowania wiążących zaleceń klinicznych. Teoretycznie, ze względu na zawartość alkoksygliceroli i skwalenu, olej może wpływać na układ immunologiczny, co sugeruje potencjalne interakcje z lekami immunomodulującymi, przeciwzakrzepowymi oraz przeciwnowotworowymi. Brak jest również danych dotyczących wpływu na enzymy cytochromu P450 i mechanizmy transportu leków, co uniemożliwia ocenę ryzyka interakcji farmakokinetycznych. W przypadku alkoholu etylowego nie stwierdzono specyficznych interakcji, jednak zaleca się ostrożność ze względu na możliwe zmiany w biodostępności składników tłuszczowych oleju.
antykoagulant, biodostępność, cytochrom P450, hemostaza, immunomodulator, immunosupresant, immunoterapia, indeks terapeutyczny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, jeżówka purpurowa, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwzakrzepowy, olej z wątroby rekina, parametr krzepnięcia, układ immunologiczny, układ krzepnięcia, wchłanianie tłuszczów, witamina rozpuszczalna w tłuszczach, wskaźnik krzepnięcia - Leksykon leków
Interakcje leku – Allefin (20 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Allefin zawiera difenhydraminę chlorowodorek (20 mg/g) oraz lidokainę chlorowodorek (10 mg/g), które wykazują istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Difenhydramina jest inhibitorem enzymu CYP2D6, co może prowadzić do zwiększenia stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak metoprolol i wenlafaksyna, skutkując nasileniem ich działania i działań niepożądanych (umiarkowany poziom istotności). Lidokaina może antagonizować działanie sulfonamidów oraz sumować się z lekami antyarytmicznymi klasy IB i innymi środkami miejscowo znieczulającymi, co zwiększa ryzyko toksyczności (wysoki poziom istotności). Dodatkowo, stosowanie Allefin z inhibitorami MAO, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, pochodnymi fenotiazyny oraz lekami przeciwzakrzepowymi wymaga ostrożności ze względu na potencjalne nasilenie działań przeciwcholinergicznych, sedatywnych oraz możliwe zmiany efektu przeciwzakrzepowego.
depresja ośrodkowego układu nerwowego, difenhydramina chlorowodorek, działania niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, enzym CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwzakrzepowy, lidokaina chlorowodorek, metoprolol, pochodna fenotiazyny, środek miejscowo znieczulający, sulfonamidy, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wchłanianie ogólnoustrojowe, wenlafaksyna, zaburzenie koordynacji ruchowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Hypnogen 10 mg
Zolpidem winian, substancja czynna Hypnogen, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie zolpidemu z alkoholem, co prowadzi do nasilonej sedacji, zaburzeń psychomotorycznych, depresji oddechowej oraz ryzyka zachowań złożonych bez pełnej świadomości. Alkohol nasila działanie zolpidemu poprzez synergistyczne hamowanie OUN, co może utrzymywać się do następnego dnia. Również kojarzenie zolpidemu z opioidami znacząco zwiększa ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, dlatego dawka i czas terapii skojarzonej powinny być ściśle kontrolowane. Ponadto, zolpidem nasila działanie sedatywne leków przeciwpsychotycznych, przeciwdepresyjnych (zwłaszcza bupropion, dezypramina, fluoksetyna, sertralina, wenlafaksyna), przeciwlękowych, przeciwpadaczkowych oraz przeciwhistaminowych o działaniu uspokajającym, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawkowania.
bupropion, cyprofloksacyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, dezypramina, digoksyna, działanie synergistyczne, działanie uspokajające, dziurawiec zwyczajny, fluoksetyna, fluwoksamina, hamowanie OUN, Hypnogen, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, itrakonazol, ketokonazol, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, narkotyczny lek przeciwbólowy, omam wzrokowy, ranitydyna, receptor GABA-A, receptor GABA-ergiczny, ryfampicyna, sertralina, somnambulizm, warfaryna, wenlafaksyna, zolpidem winian - Leksykon leków
Interakcje leku – Fampridine Zentiva 10 mg
Ocena interakcji lekowych famprydyny (4-aminopirydyny) w terapii stwardnienia rozsianego opiera się na badaniach u dorosłych pacjentów i wskazuje na bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania Fampridine Zentiva 10 mg z innymi produktami zawierającymi famprydynę ze względu na ryzyko kumulacji i napadów drgawkowych. Również inhibitor transportera OCT2, cymetydyna, jest przeciwwskazany, gdyż blokada tego transportera, odpowiedzialnego za około 60% nerkowej eliminacji famprydyny, prowadzi do wzrostu stężenia leku w osoczu i zwiększenia działań niepożądanych. Leki takie jak karwedilol, propranolol i metformina, będące substratami OCT2, mogą konkurować z famprydyną o transport, co wymaga zachowania ostrożności i monitorowania pacjenta, zwłaszcza kontrolowania poziomu glikemii przy metforminie.
baklofen, beta-adrenolityk, biguanid, cymetydyna, dysfagia, działanie miorelaksacyjne, działanie niepożądane, famprydyna, funkcja nerek, glikemia, inhibitor transportera OCT2, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, interferon beta, karwedilol, lek modyfikujący przebieg choroby, lek przeciwcukrzycowy, metformina, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nieselektywny beta-adrenolityk, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, próg drgawkowy, propranolol, przedawkowanie, schorzenie kardiologiczne, spastyczność, stwardnienie rozsiane, transporter kationów organicznych 2, wydalanie famprydyny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Myfortic 180 mg
Kwas mykofenolowy (MPA), substancja czynna Myfortic, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Jednoczesne stosowanie z acyklowirem i gancyklowirem prowadzi do zwiększenia stężenia MPAG oraz leków przeciwwirusowych, co wymaga dostosowania dawek i monitorowania u pacjentów z niewydolnością nerek. Leki zobojętniające zawierające Mg i Al obniżają biodostępność MPA, zmniejszając AUC o około 37% i Cmax o 25%, co wskazuje na konieczność unikania ich długotrwałego stosowania. Cholestyramina i inne leki wiążące kwasy żółciowe zaburzają krążenie jelitowo-wątrobowe MPA, obniżając jego stężenie i skuteczność terapeutyczną. Inhibitory kalcyneuryny wykazują różny wpływ na farmakokinetykę MPA: cyklosporyna zmniejsza stężenie MPA o około 20%, natomiast takrolimus zwiększa AUC MPA o 19% i zmniejsza AUC MPAG o 30%, co wymaga ścisłego monitorowania klinicznego podczas zmiany terapii.
acyklowir, biodostępność leku, cholestyramina, choroba limfoproliferacyjna, cyklosporyna, cytopenia, doustny środek antykoncepcyjny, działanie genotoksyczne, działanie immunosupresyjne, glukuronid kwasu mykofenolowego, hepatotoksyczność, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, lek gastroprotekcyjny, lek immunosupresyjny, lek mielosupresyjny, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, lek zobojętniający, mykofenolan mofetylu, niewydolność nerek, pantoprazol, sekrecja kanalikowa, sekwestrant kwasów żółciowych, supresja szpiku kostnego, szczepionka atenuowana, takrolimus, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności nerek, zakażenie oportunistyczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Carvedilol-ratiopharm 25 mg
Karwedylol, będący substratem i inhibitorem glikoproteiny P oraz metabolizowany stereoselektywnie przez enzymy CYP2D6 i CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Induktory enzymów cytochromu P450 (np. ryfampicyna, karbamazepina) mogą obniżać stężenia karwedylolu nawet o 60%, natomiast inhibitory (np. amiodaron, fluoksetyna) zwiększają jego stężenia, szczególnie S-karwedylolu, co może nasilać β-blokadę. Współistniejące stosowanie karwedylolu z glikozydami nasercowymi podnosi stężenia digoksyny o około 20% i digitoksyny o 13%, wydłużając czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. U pacjentów po przeszczepach konieczna jest ścisła kontrola stężeń cyklosporyny, której dawka może wymagać redukcji średnio o 20%. Spożycie soku grejpfrutowego zwiększa AUC karwedylolu 1,2-krotnie, co wymaga ostrożności w diecie pacjentów.
amiodaron, antagonista kanału wapniowego, azotan, beta-adrenomimetyk, blok nerwowo-mięśniowy, bradykardia, cyklosporyna, CYP2E1, digitoksyna, digoksyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie przeciwnadciśnieniowe, ergotamina, fluoksetyna, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, induktor cytochromu P450, induktor glikoproteiny P, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP2D6, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karwedylol, klonidyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, sympatykomimetyk, takrolimus, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zatrzymanie czynności serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Monover 100 mg Fe3+/ml
Derizomaltoza żelazowa, substancja czynna preparatu Monover, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne oraz interferencje laboratoryjne. Równoczesne stosowanie z doustnymi preparatami żelaza prowadzi do znaczącego zmniejszenia ich wchłaniania, co należy uwzględnić w planowaniu terapii. Podanie pozajelitowe dawek ≥500 mg żelaza (≥5 ml Monover) może powodować brązowe zabarwienie surowicy krwi w próbkach pobranych do 4 godzin po podaniu, co wpływa na wyniki badań. Ponadto, derizomaltoza żelazowa może fałszować wyniki oznaczeń biochemicznych, powodując możliwe fałszywie podwyższone stężenia bilirubiny oraz fałszywie obniżone stężenia wapnia w surowicy, co jest klinicznie istotne.
- Leksykon substancji czynnych
Dąb bezszypułkowy – Interakcje
Substancja aktywna kory dębu bezszypułkowego (Quercus robur L.) wykazuje głównie interakcje farmakokinetyczne polegające na opóźnieniu wchłaniania innych leków, co jest związane z obecnością garbników tworzących kompleksy z substancjami leczniczymi. Szczególnie istotne jest zachowanie odstępu czasowego minimum 1 godziny przed lub po podaniu innych leków, a w przypadku preparatów zawierających żelazo – co najmniej 2 godziny, aby uniknąć zmniejszenia biodostępności. Leki o wąskim indeksie terapeutycznym wymagają szczególnej ostrożności i monitorowania stężenia we krwi ze względu na ryzyko klinicznie istotnych zaburzeń farmakokinetyki. Preparaty przeciwbiegunkowe oraz leki zobojętniające mogą wykazywać niskie ryzyko interakcji farmakodynamicznych, jednak zaleca się stosowanie ich z zachowaniem ostrożności i odpowiednich odstępów czasowych.
absorpcja z przewodu pokarmowego, biegunka, biodostępność, błona śluzowa żołądka, dąb bezszypułkowy, garbnik, indeks terapeutyczny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kora dębu, lek przeciwbiegunkowy, lek zobojętniający, preparat żelaza, schorzenie przewodu pokarmowego, stężenie we krwi, właściwość ściągająca, wywiad lekowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Tamsugen 0,4mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde 0,4 mg
Analiza interakcji tamsulosyny (Tamsugen 0,4 mg) wskazuje, że nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z atenololem, enalaprilem oraz teofiliną. Farmakokinetycznie, cymetydyna zwiększa stężenie tamsulosyny w osoczu, a furosemid je obniża, jednak zmiany te mieszczą się w zakresie terapeutycznym i nie wymagają modyfikacji dawkowania. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, znacząco zwiększają AUC (2,8-krotnie) i Cmax (2,2-krotnie) tamsulosyny, co jest szczególnie istotne u pacjentów z fenotypem nieprawidłowego metabolizmu CYP2D6, u których stosowanie tamsulosyny jest przeciwwskazane. Paroksetyna, inhibitor CYP2D6, powoduje umiarkowany wzrost Cmax i AUC (1,3–1,6-krotnie), jednak bez istotności klinicznej. Diklofenak i warfaryna przyspieszają eliminację tamsulosyny, co wymaga monitorowania efektu terapeutycznego.
antagonista receptora alfa-1-adrenergicznego, antagonista receptorów H2, beta-2-mimetyk, choroba wrzodowa, efekt hipotensyjny, hipotonia ortostatyczna, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor cytochromu P450, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek beta-adrenolityczny, lek hipolipemizujący, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, tamsulosyny chlorowodorek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Suprostiv
Suprostiv, zawierający tamsulosyny chlorowodorek w dawce 0,4 mg, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, które może prowadzić do omdleń. Zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza na początku terapii oraz przy zwiększaniu dawki. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykluczenie innych schorzeń imitujących objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego poprzez badanie per rectum oraz oznaczenie PSA, które powinny być okresowo powtarzane. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w zaawansowanej niewydolności nerek.
antagonista receptora adrenergicznego alfa1, badanie per rectum, cytochrom CYP2D6, inhibitor cytochromu CYP3A4, interakcja farmakokinetyczna, jaskra, klirens kreatyniny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niedociśnienie ortostatyczne, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenie, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, Suprostiv, swoisty antygen sterczowy, tamsulosyny chlorowodorek, usunięcie zaćmy, zaburzenie czynności nerek, zawroty głowy, zespół małej źrenicy