toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Uroflow 2 2 mg
Leki przeciwcholinergiczne, takie jak tolterodyna (substancja czynna produktu Uroflow 2 zawierającego 2 mg tolterodyny wodorowinianu), wymagają szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania tolterodyny w ciąży, a badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. W związku z tym nie zaleca się stosowania Uroflow 2 w okresie ciąży, a lekarz powinien rozważyć alternatywne terapie o lepszym profilu bezpieczeństwa. Podobnie, brak danych dotyczących przenikania tolterodyny do mleka kobiecego oraz potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią wskazują na konieczność unikania stosowania leku w okresie laktacji lub rozważenia przerwania karmienia na czas terapii.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, ciąża, ginekolog-położnik, karmienie piersią, laktacja, lek przeciwcholinergiczny, mleko kobiece, model zwierzęcy, płodność, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, przerwanie laktacji, toksyczność reprodukcyjna, tolterodyna, tolterodyny wodorowinian, Uroflow, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Contrahist 0,5 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Contrahist (0,5 mg/ml, roztwór doustny), obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania te nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani zagrożeń dla podstawowych funkcji życiowych i układów organizmu przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Długotrwałe podawanie leku nie ujawniło specyficznych toksycznych efektów, a profil bezpieczeństwa był korzystny. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały zdolności leku do uszkadzania DNA ani materiału chromosomowego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie kancerogenne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, lewocetyryzyna dichlorowodorek, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosucard 10 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny obejmowały ocenę farmakologiczną bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazując istotnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, kluczowy dla oceny ryzyka arytmii. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy) oraz uszkodzenia jąder u małp i psów, a także negatywny wpływ na rozrodczość u szczurów, manifestujący się zmniejszeniem masy ciała i przeżywalności potomstwa. Efekty te pojawiały się przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej kliniczne dawki stosowane u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kliniczne, badanie toksyczności, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, mechanizm działania farmakologicznego, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jądra, wątroba, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gynoxin Uno 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące azotanu fentikonazolu, substancji czynnej leku Gynoxin Uno, potwierdzają jego względne bezpieczeństwo przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach toksyczności ostrej DL50 dla myszy wyniosła 3000 mg/kg mc. (doustnie) oraz około 1270 mg/kg mc. (dootrzewnowo), natomiast u szczurów DL50 wyniosła 3000 mg/kg mc. (doustnie), 750 mg/kg mc. (przezskórnie) oraz 309-440 mg/kg mc. (dootrzewnowo). Długoterminowe podawanie doustne przez 6 miesięcy w dawkach 40, 80 i 160 mg/kg mc./dobę wykazało dobrą tolerancję u szczurów i psów, z jedynie umiarkowanymi objawami toksyczności, takimi jak zwiększenie masy wątroby i przemijające podwyższenie aktywności AlAT. Badania mutagenności jednoznacznie wykluczyły działanie mutagenne fentikonazolu. Ponadto, testy na świnkach morskich, królikach oraz świniach karłowatych wykazały bardzo dobrą tolerancję miejscową, bez objawów uczulenia, fototoksyczności czy fotoalergii.
absorpcja ogólnoustrojowa, aktywność AlAT, aminotransferaza alaninowa, azotan fentikonazolu, badanie mutagenności, badanie toksyczności długoterminowej, badanie toksykologiczne, błona śluzowa pochwy, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fotoalergia, fototoksyczność, Gynoxin Uno, kapsułka dopochwowa, margines bezpieczeństwa, NOAEL, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie przezskórne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uczulenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apap Przeziębienie CAPS 500 mg + 6,1 mg
Produkt złożony Apap Przeziębienie CAPS zawiera 500 mg paracetamolu oraz 6,1 mg fenylefryny chlorowodorku. Dostępne dane przedkliniczne wskazują, że dawki toksyczne dla obu substancji są znacznie wyższe niż stosowane terapeutycznie, z LD50 wynoszącym odpowiednio 310 mg/kg dla paracetamolu i 120 mg/kg dla fenylefryny. Toksyczność ostra i przewlekła obu składników jest niska przy dawkowaniu zgodnym z zaleceniami, a ryzyko działania toksycznego produktu złożonego nie przewyższa ryzyka związanego z poszczególnymi substancjami stosowanymi oddzielnie. Badania mutagenne i karcinogenne nie wykazały istotnego klinicznie ryzyka, choć bardzo duże dawki paracetamolu mogą wykazywać potencjał rakotwórczy, a fenylefryna w dużych dawkach może powodować zmiany zapalne i rozrost prostaty bez zwiększenia częstości nowotworów.
aktywność mutagenna, chlorowodorek fenylefryny, dane przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, fenylefryna, karcinogenność, LD50, mutagenność, nowotwór prostaty, paracetamol, prostata, rozwój zarodkowy, spermatogeneza, stan zapalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zanik jąder - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sitagliptin Reddy 50 mg
W przypadku przepisywania Sitagliptin Reddy, zawierającego sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjentki w wieku rozrodczym, planujące ciążę, będące w ciąży lub karmiące piersią o braku wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku w tych grupach. Preparat jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na brak jednoznacznych danych oraz toksyczny wpływ wykazany w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Ponadto, brak jest danych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka kobiecego, co w połączeniu z obserwacjami u zwierząt, stanowi podstawę do przeciwwskazania stosowania leku podczas laktacji. Lekarz powinien podkreślić konieczność zaprzestania stosowania Sitagliptin Reddy w przypadku planowania ciąży, potwierdzenia ciąży lub rozpoczęcia karmienia piersią oraz zalecić stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sobycor 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Sobycor, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz rakotwórczy. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Profil farmakologiczny bisoprololu jest zgodny z charakterystyką selektywnych antagonistów receptorów beta-1 adrenergicznych, a toksyczność obserwowana w badaniach dotyczyła głównie efektów farmakologicznych przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie potwierdziły zdolności bisoprololu do uszkodzeń DNA ani zwiększenia ryzyka nowotworów.
antagonista receptorów beta-1-adrenergicznych, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, genotoksyczność, kancerogenność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, resorpcja zarodka, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, toksykologia, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Dziurawiec zwyczajny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza charakterystyk produktów leczniczych zawierających dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum L.) wykazała istotne braki w dokumentacji przedklinicznej dotyczącej bezpieczeństwa stosowania. W szczególności preparaty Krople żołądkowe forte (nalewka z ziela dziurawca w proporcji 1:4,47, ekstrakt w etanolu 70°), Krople żołądkowe T (nalewka 1:5, etanol 70% v/v) oraz Traumeel S (postać maści/żelu, rozcieńczenie D6, 0,09 g/100 g) nie posiadają danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności ani kancerogenności. Brak tych badań uniemożliwia ocenę potencjalnego ryzyka mutagennego, teratogennego oraz nowotworowego związanego z długotrwałym stosowaniem tych preparatów.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, dziurawiec zwyczajny, etanol jako ekstrahent, etanol jako rozpuszczalnik ekstrakcyjny, genotoksyczność, Hypericum perforatum, kancerogenność, krople żołądkowe, materiał genetyczny, nalewka z dziurawca, rozcieńczenie homeopatyczne, ryzyko nowotworowe, toksyczność reprodukcyjna, Traumeel, wywiad nowotworowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aderolio 0,75 mg
Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania ewerolimusu u kobiet w ciąży, jednak badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na rozwój zarodków i płodów. Produkt leczniczy Aderolio jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu i nie ma bezpieczniejszych alternatyw. Kobietom w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz przez 8 tygodni po jej zakończeniu, ze względu na przedłużony czas eliminacji leku. Karmienie piersią podczas terapii jest przeciwwskazane, gdyż ewerolimus i jego metabolity przenikają do mleka, co może negatywnie wpływać na noworodka.
amenorrhea, azoospermia, działania niepożądane leku, ewerolimus, inhibitor mTOR, metoda antykoncepcyjna, niepłodność męska, oligospermia, przeciwwskazanie do karmienia piersią, przenikanie do mleka, stan kliniczny, stosunek korzyści do ryzyka, test ciążowy, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kwetina 300 mg
Kwetiapina, stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w okresie ciąży i laktacji. Dostępne dane obejmujące około 300-1000 zakończonych ciąż nie wskazują jednoznacznie na zwiększone ryzyko wad rozwojowych płodu, jednak brak jest ostatecznych wniosków. Badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczne działanie na rozród, co podkreśla konieczność rozważenia stosowania leku jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W trzecim trymestrze ciąży istnieje ryzyko wystąpienia u noworodków objawów pozapiramidowych, odstawienia, zaburzeń napięcia mięśniowego, drżeń, senności, niewydolności oddechowej oraz trudności w ssaniu i połykaniu, co wymaga ścisłego monitorowania noworodka po porodzie.
drżenie kończyn, dysfagia, fumaran kwetiapiny, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipotonia, lek przeciwpsychotyczny, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie leków do mleka, senność patologiczna, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, wydzielanie leków do mleka, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zaburzenia owulacji, zaburzenia pobierania pokarmu, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linezolid Eugia 2 mg/ml
Linezolid Eugia (2 mg/ml roztwór do infuzji) wykazuje wpływ na płodność i reprodukcję w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. U samców szczurów zaobserwowano przemijające zmniejszenie płodności i nieprawidłowości morfologiczne nasienia, przerost i hiperplazję nabłonka najądrza oraz zaburzenia dojrzewania plemników przy stężeniach w osoczu zbliżonych do ludzkich. Podanie testosteronu nie modyfikowało tych efektów. U psów zmiany dotyczyły masy gruczołu krokowego, jąder i najądrzy, bez przerostu nabłonka. W badaniach teratogenności na myszach i szczurach nie stwierdzono działania teratogennego przy ekspozycji do 4-krotnej (myszy) lub porównywalnej (szczury) do ludzkiej, jednak odnotowano toksyczne efekty na ciężarne samice, zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność zarodków oraz opóźnienie dojrzewania potomstwa. U królików toksyczność płodowa występowała przy niskim poziomie narażenia (0,06 AUC ludzkiego), związana z toksycznością matczyną.
działanie teratogenne, genotoksyczność, linezolid, mielosupresja, morfologia nasienia, neuropatia nerwu wzrokowego, onkogenność, parametr AUC, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, śmiertelność zarodkowa, spermatogeneza, testosteron, toksyczność ciążowa, toksyczność reprodukcyjna, utrata przedimplantacyjna, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polcortolon TC (23,12 mg + 0,58 mg)/g
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Polcortolon TC, zawierającego chlorowodorek tetracykliny (23,12 mg/g) oraz triamcynolon acetonid (0,58 mg/g) w formie aerozolu do stosowania na skórę, nie wykazały istotnej toksyczności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły brak mutagennego działania triamcynolonu acetonidu, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa miejscowego stosowania kortykosteroidów. W badaniach nie zaobserwowano również istotnych efektów mutagennych przy systematycznej aplikacji, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa preparatu w kontekście ryzyka genotoksycznego.
- Leksykon substancji czynnych
L-tyrozyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
L-tyrozyna, naturalnie występujący aminokwas, jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, w tym octanu glatirameru, preparatów do żywienia pozajelitowego (np. Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact) oraz leków stosowanych w niewydolności nerek (np. Ketosteril). Dane przedkliniczne, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania teratogennego, a tolerancja preparatów zawierających L-tyrozynę była dobra. W przypadku octanu glatirameru obserwowano jedynie sporadyczne złogi kompleksów odpornościowych w kłębuszkach nerkowych u szczurów i małp po długotrwałym podawaniu (≥ 6 miesięcy), jednak w badaniu 2-letnim na szczurach nie potwierdzono tych zmian. Działania toksyczne w miejscu wstrzyknięcia były częste po wielokrotnym podaniu octanu glatirameru.
aminokwas naturalny, badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, farmakokinetyka, genotoksyczność, kancerogenność, kłębuszek nerkowy, kompleksy odpornościowe, margines bezpieczeństwa, niewydolność nerek, octan glatirameru, preparat do żywienia pozajelitowego, reakcja anafilaktyczna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, tyrozyna, wpływ na rozrodczość, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Bromfenak – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromfenaku, substancji stosowanej w preparacie okulistycznym Brofestill (0,9 mg/ml), wykazały brak istotnych zagrożeń zdrowotnych przy dawkach terapeutycznych. Testy obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. W badaniach na zwierzętach stwierdzono jednak działania teratogenne i embriotoksyczne przy dawkach systemowych znacznie przekraczających dawki okulistyczne: 0,9 mg/kg/dobę u szczurów (900-krotność dawki okulistycznej) powodowało letalność zarodków i płodów oraz zwiększoną śmiertelność noworodków, a 7,5 mg/kg/dobę u królików (7500-krotność dawki okulistycznej) wiązało się ze wzrostem poronień poimplantacyjnych. Ponadto, doustne podanie bromfenaku w dawce 2,35 mg/kg (2350-krotność dawki okulistycznej) skutkowało przenikaniem substancji do mleka, co nie obserwowano po miejscowym podaniu okulistycznym, gdzie stężenia w osoczu były niewykrywalne, wskazując na minimalną absorpcję systemową i niskie ryzyko ekspozycji u ludzi stosujących preparat zgodnie z zaleceniami.
absorpcja ogólnoustrojowa, bromfenak, chlorek benzalkoniowy, dawka systemowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, embriotoksyczność, genotoksyczność, krople do oczu, nadwrażliwość na chlorek benzalkoniowy, poronienie poimplantacyjne, proces reprodukcyjny, przenikanie do mleka, śmiertelność noworodków, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkoflav Med 80 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej suchego wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) stosowanego w preparacie Ginkoflav Med wykazały niski profil toksyczności. Badania na szczurach i psach, trwające 6 miesięcy, obejmowały dawki od 20 mg/kg do 500 mg/kg masy ciała, z współczynnikami bezpieczeństwa do 16,8 u szczurów i 46,3 u psów. Tolerancja ekstraktu była dobra, a jedynie u psów poddanych najwyższym dawkom zaobserwowano nieznaczne objawy toksyczności. Dane dotyczące wpływu na reprodukcję są niejednoznaczne – starsze i nowsze badania na różnych modelach zwierzęcych nie wykazały jednoznacznych efektów teratogennych czy embriotoksycznych, jednak niektóre badania wskazują na potencjalne zaburzenia płodności i krwawienia z pochwy. W modelu embryonalnym kury odnotowano zaburzenia rozwojowe, takie jak krwawienia podskórne, zmniejszona pigmentacja skóry, zahamowanie wzrostu oraz anoftalmię, co wymaga dalszej ostrożności w ocenie bezpieczeństwa stosowania w ciąży.
anoftalmia, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz tarczycy, hipopigmentacja skóry, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie podskórne, krwawienie z pochwy, miłorząb japoński, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, rak wątrobowokomórkowy, suchy wyciąg z miłorzębu japońskiego, test mikrojądrowy, toksyczność ciążowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, współczynnik bezpieczeństwa, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Veinofytil 21 mg glikozydów triterpenowych w przeliczeniu na protoescygeninę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z nasienia kasztanowca, stosowanego w leku Veinofytil (192-258 mg wyciągu suchego, odpowiadające 21 mg glikozydów triterpenowych w przeliczeniu na protoescygeninę), wskazują na niski poziom toksyczności zarówno przy ostrej, jak i przewlekłej ekspozycji doustnej. Długotrwałe doświadczenie kliniczne potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Wyniki testu Amesa dotyczące potencjału genotoksycznego są niejednoznaczne, co przypisuje się obecności kemferolu – flawonoidu o różnorodnych działaniach biologicznych, jednak brak jednoznacznych dowodów na genotoksyczność w kontekście klinicznym.
badanie kancerogenności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, flawonoid, glikozydy triterpenowe, kancerogenność, kemferol, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, protoescygenina, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z nasienia kasztanowca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lopacut 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku loperamidu, substancji czynnej leku Lopacut, wykazały korzystny profil toksykologiczny. W badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej nie zaobserwowano specyficznych efektów toksycznych. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona in vitro i in vivo, potwierdziła brak działania mutagennego i uszkadzającego chromosomy. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, dawka 40 mg/kg/dobę (240-krotność maksymalnej dawki u ludzi) wywołała toksyczność u samic ciężarnych, zaburzenia płodności oraz zmniejszoną przeżywalność płodów, natomiast dawki niższe nie powodowały negatywnych efektów ani na matkę, ani na potomstwo, w tym na rozwój przed- i poporodowy.
arytmia, chlorowodorek loperamidu, działanie genotoksyczne, efekt elektrofizjologiczny, elektrofizjologia mięśnia sercowego, elektrofizjologia serca, gen HERG, loperamid, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, przepływ jonów potasowych, przepływ jonów sodowych, przeżywalność płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, zaburzenie płodności, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SILDEROS 25 mg
Przedkliniczne badania syldenafilu, substancji czynnej produktu SILDEROS 25 mg, obejmowały szeroki zakres standardowych testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy nie wykazała istotnych zagrożeń bezpieczeństwa. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły negatywnych efektów przy długotrwałej ekspozycji, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Dodatkowo, badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów związane z syldenafilem stosowanym w dawce 25 mg.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, efekt toksyczny, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces rozrodczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, syldenafil, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Valhit 450 mg
Walgancyklowir, aktywny metabolit gancyklowir, wykazuje potencjalne działanie teratogenne i genotoksyczne, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u osób w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży oraz matek karmiących. Kobietom w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz przez minimum 30 dni po jej zakończeniu, natomiast u mężczyzn antykoncepcja mechaniczna powinna być stosowana podczas leczenia i przez co najmniej 90 dni po terapii. Walgancyklowir przenika przez łożysko, co stwarza ryzyko ekspozycji płodu, dlatego lek jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że korzyść terapeutyczna dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersią jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na możliwość przenikania gancyklowiru do mleka i ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt.
antykoncepcja mechaniczna, badanie przedkliniczne, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gancyklowir, genotoksyczność, korzyść terapeutyczna, metoda antykoncepcji, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, reakcja niepożądana, ryzyko teratogenne, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność reprodukcyjna, walgancyklowir, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Cylastatyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Cylastatyna, stosowana w preparatach takich jak Imipenem + Cilastatin AptaPharma, Imipenem + Cylastatyna ELC, Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy oraz Imipenem/Cilastatin Kabi, wymaga ostrożności podczas terapii kobiet w ciąży i karmiących piersią. Brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania cylastatyny w ciąży, a badania przedkliniczne na ciężarnych małpach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Z tego względu preparaty te powinny być stosowane w ciąży wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki, ciężkość infekcji oraz dostępność alternatywnych terapii o lepszym profilu bezpieczeństwa. W odniesieniu do płodności, brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu cylastatyny na zdolności reprodukcyjne u ludzi, co należy uwzględnić w planowaniu terapii u pacjentów planujących potomstwo.
alternatywy terapeutyczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo w ciąży, ciężkość infekcji, funkcja przewodu pokarmowego, imipenem z cylastatyną, karmienie piersią, narażenie dziecka karmionego piersią, opcje terapeutyczne, podanie doustne, przenikanie do mleka, reakcja niepożądana, ryzyko dla płodu, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triveram 40 mg + 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, nie był badany przedklinicznie jako połączenie składników, jednak dostępne dane indywidualne pozwalają na ocenę bezpieczeństwa. Atorwastatyna nie wykazuje teratogenności ani wpływu na płodność u zwierząt, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz przenikanie przez łożysko. Nie stwierdzono mutagenności ani rakotwórczości u szczurów, natomiast u myszy przy dawkach 6-11-krotnie wyższych niż u ludzi zaobserwowano guzy wątrobowokomórkowe. Peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego, jednak jako inhibitor ACE może opóźniać rozwój płodu i zwiększać śmiertelność okołoporodową. Nie stwierdzono mutagenności ani rakotwórczości peryndoprylu. Amlodypina przy dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka dla ludzi (10 mg) powoduje opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast przy dawkach do 8-krotnie wyższych nie wpływa na płodność, choć dawki porównywalne z ludzkimi wywołują zmiany hormonalne i zaburzenia spermatogenezy. Nie wykazano mutagenności ani rakotwórczości amlodypiny.
amlodypina, atorwastatyna, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Triveram, uszkodzenie nerek - Leksykon substancji czynnych
Inhibitor alfa-1-proteinazy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Inhibitor alfa-1-proteinazy, będący substancją aktywną produktu Prolastin, pozyskiwany jest z ludzkiego osocza i wykazuje farmakokinetykę oraz profil bezpieczeństwa zbliżony do naturalnych składników osocza. Badania przedkliniczne obejmowały ocenę toksyczności ostrej po jednorazowym podaniu oraz krótkoterminowe (5-dniowe) podawanie dobowych dawek u królików, nie wykazując żadnych oznak toksyczności. Produkt Prolastin zawiera 25 mg inhibitora alfa-1-proteinazy na mililitr roztworu oraz 2,76 mg sodu/ml (120 mmol/l), co jest istotne przy ocenie bezpieczeństwa u pacjentów z chorobami wymagającymi kontroli podaży sodu. Brak toksyczności ostrej stanowi podstawę do oceny bezpieczeństwa w krótkim okresie stosowania.
badanie przedkliniczne, białko heterologiczne, działanie rakotwórcze, immunogenność, inhibitor alfa-1 proteinazy, ludzkie osocze, oznaki toksyczności, potencjał onkogenny, proces immunologiczny, profil bezpieczeństwa, reakcja immunologiczna, roztwór do infuzji, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tworzenie przeciwciał - Leksykon substancji czynnych
Maruna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące Tanacetum parthenium (L.) Schulz Bip., herba (ziele maruny) wykazały brak działania mutagennego w trzech testach Amesa z różnymi wyciągami z suszonego ziela, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego w tym modelu. Jednakże dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są ograniczone do jednego badania na ciężarnych szczurach, gdzie podawano dawki około 58,7-krotnie wyższe niż zalecane dla ludzi, co skutkowało toksycznością zarówno u samic, jak i płodów. Brak jest kompleksowych badań toksyczności reprodukcyjnej, co utrudnia ocenę bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, ziele maruny, złocień maruna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apoauronarami 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu, substancji czynnej leku Apoauronarami, wykazały niski profil toksyczności ostrej po podaniu doustnym u gryzoni i psów. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany w morfologii krwi, a u psów i małp przy dawkach 250 mg/kg/dobę stwierdzono powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek, co jest efektem farmakodynamicznym działania inhibitora konwertazy angiotensyny. Bezpieczne dawki dobowe ustalono na poziomie 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8,0 mg/kg u małp. Szczególną wrażliwość wykazały młode szczury, u których pojedyncza dawka ramiprylu wywołała nieodwracalne uszkodzenia nerek.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil toksyczności, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron Combi 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Zahron Combi, zawierającego rozuwastatynę i amlodypinę, wykazały istotne zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy i szczurów oraz toksyczne działanie na jądra u psów i małp przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. W badaniach reprodukcyjnych rozuwastatyny u szczurów zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu, masy ciała i przeżywalności nowo narodzonych szczurów przy dawkach toksycznych dla matki, przekraczających kilkukrotnie poziom terapeutyczny stosowany u ludzi. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (10 mg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów wykazano obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego, testosteronu, gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego po podaniu amlodypiny w dawce porównywalnej do stosowanej u ludzi.
amlodypina a płodność, badanie mutagenności, badanie na zwierzętach, działanie leku, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, kanał hERG, komórki Sertoliego, opóźnienie porodu, pęcherzyk żółciowy, poziom testosteronu, rozuwastatyna i amlodypina, spermatydy, toksyczne działanie na jądra, toksyczność reprodukcyjna, zmiana histopatologiczna wątroby, zmniejszenie miotu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reparil 20 mg
Escyna, substancja czynna w Reparil 20 mg tabletkach dojelitowych, wykazuje średnią do wysoką toksyczność po podaniu ogólnoustrojowym w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Zaobserwowano istotne zmiany nefrotoksyczne, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji nerek u pacjentów, zwłaszcza przy długotrwałej terapii lub u osób z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi. Badania nie wykazały działania genotoksycznego, jednak brak jest kompleksowych danych dotyczących potencjalnej rakotwórczości, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa escyny w długoterminowym stosowaniu.
działanie mutagenne, efekt embriotoksyczny, escyna, funkcja nerek, kostnienie szkieletu, masa płodu, nefrotoksyczność, obumarcie zarodka, organogeneza, rozwój postnatalny, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, zaburzenie czynności nerek, zmiany w nerkach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valtap HCT 160 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania toksyczności produktu leczniczego Valtap HCT, zawierającego walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, z nefropatią i naciekami bazofilowymi w kanalikach nerkowych, obserwowanymi u szczurów od dawki 30 mg/kg mc./dobę walsartanu i 9 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu (0,9x i 3,5x maksymalnej dawki u ludzi w mg/m²) oraz u marmozet od 10 mg/kg mc./dobę walsartanu i 3 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu (0,3x i 1,2x dawki ludzkiej). Dodatkowo, duże dawki skojarzone powodowały zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt) od 100 + 31 mg/kg mc./dobę u szczurów (3,0x i 12x dawki ludzkiej) oraz 30 + 9 mg/kg mc./dobę u marmozet (0,9x i 3,5x dawki ludzkiej). U marmozet stwierdzono także uszkodzenia błony śluzowej żołądka od dawki 30 + 9 mg/kg mc./dobę. Rozrost tętniczek doprowadzających w nerkach obserwowano u szczurów przy 600 + 188 mg/kg mc./dobę (18x i 73x dawki ludzkiej) oraz u marmozet od 30 + 9 mg/kg mc./dobę (0,9x i 3,5x dawki ludzkiej), co wiązano z farmakologicznym efektem blokady angiotensyny II i pobudzeniem komórek wytwarzających reninę.
blokada angiotensyny II, działanie mutagenne, działanie teratogenne, erytrocyty, hematokryt, inhibitory ACE, nefropatia z naciekami bazofilowymi, parametry czerwonokrwinkowe, rozrost tętniczek doprowadzających, rozwój zarodka i płodu, stężenie elektrolitów w moczu, stężenie hemoglobiny, stężenie mocznika i kreatyniny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, walsartan z hydrochlorotiazydem - Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wapnia chlorek, będący naturalnym składnikiem osocza, jest stosowany w produktach leczniczych głównie jako elektrolit w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych, co eliminuje konieczność przeprowadzania szczegółowych badań toksykologicznych. W preparatach takich jak roztwory do dializy otrzewnowej, hemodializy, hemofiltracji oraz w produktach do żywienia pozajelitowego (np. SmofKabiven, Kabiven, Multimel N4-550E) wapnia chlorek dwuwodny wykazuje dobrą tolerancję i brak działań toksycznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania podostre na preparatach zawierających 40 μmol/ml wapnia chlorku (np. Artiss) nie wykazały toksyczności wobec organów docelowych, a toksyczność mutagenna, rakotwórcza czy teratogenna nie została zidentyfikowana w dostępnych danych przedklinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg gęsty z kory śliwy afrykańskiej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg gęsty z kory śliwy afrykańskiej (Prunus africana), będący substancją czynną preparatu Poldanen w dawce 46 mg/tabletkę powlekaną, charakteryzuje się istotnym brakiem danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego ani toksyczności reprodukcyjnej dla ekstraktu uzyskanego metodą ekstrakcji chlorkiem metylenu w stosunku 200:1. Pomimo tego, produkt został dopuszczony do obrotu na podstawie danych klinicznych oraz wieloletniej historii terapeutycznego stosowania wyciągów z kory Prunus africana. W skład preparatu wchodzą również substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (82,5 mg) oraz żółcień pomarańczowa lak E 110 (1,1 mg), które mają własne profile bezpieczeństwa i mogą wpływać na ocenę ryzyka stosowania leku.
chlorek metylenu, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, proces ekstrakcji, profil bezpieczeństwa, Prunus africana, sacharoza, śliwa afrykańska, stosunek ekstrakcji, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z kory śliwy afrykańskiej, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartanum Teva B.V. 80 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (ARB), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Stosowanie leku w pierwszym trymestrze ciąży nie jest zalecane ze względu na potencjalne, choć niejednoznaczne, ryzyko teratogenne. W drugim i trzecim trymestrze telmisartan jest bezwzględnie przeciwwskazany z powodu udokumentowanej toksyczności dla płodu, obejmującej pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz poważne powikłania u noworodka, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W przypadku ekspozycji płodu na telmisartan w tych okresach ciąży zaleca się monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodka po porodzie.
antagonista receptora angiotensyny II, bezpieczeństwo leku w ciąży, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, oligohydramnion, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko teratogenne, telmisartan, toksyczność płodu, toksyczność reprodukcyjna, USG czaszki płodu, USG nerek płodu, uszkodzenie nerek płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerocilan 5 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne tadalafilu, substancji czynnej Gerocilan, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie stwierdzono efektów teratogennych, embriotoksycznych ani fetotoksycznych przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane u ludzi. Dawka 30 mg/kg mc./dobę u szczurów nie wywołała zauważalnych efektów toksycznych, a ekspozycja (AUC) u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po standardowej dawce 20 mg, bez istotnych skutków toksycznych. Badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu tadalafilu na funkcje rozrodcze u samców i samic szczurów.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, profil bezpieczeństwa, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Razarxo 2,5 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, zgodny z mechanizmem działania jako selektywnego inhibitora czynnika Xa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Toksyczność ostra po pojedynczej dawce nie wykazała poważnych efektów niepożądanych, a toksyczność po podaniu wielokrotnym była związana głównie z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym, co potwierdziło obserwacje zwiększonych stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału rywaroksabanu, a testy fototoksyczności potwierdziły niskie ryzyko reakcji nadwrażliwości skórnej na światło UV.
aberracje chromosomowe, działanie mutagenne i klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, inhibitor czynnika Xa, karcynogenność, nadwrażliwość skórna, ośrodkowy układ nerwowy, powikłania krwotoczne, promieniowanie ultrafioletowe, rozwój zarodkowo-płodowy, rywaroksaban, selektywny inhibitor czynnika Xa, toksyczność przed- i pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, układ fizjologiczny, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwości przeciwkrzepliwe, zmiany łożyskowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Synthon 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sunitynibu na szczurach i małpach wykazały wpływ leku na wiele narządów, w tym przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych, zanik kanalików jądrowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2–6 tygodni po zakończeniu terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć zaobserwowano poliploidię in vitro; nie oceniano genotoksyczności metabolitu aktywnego. W badaniach rakotwórczości u zwierząt stwierdzono występowanie nowotworów żołądka, dwunastnicy, śródbłoniaka krwionośnego oraz guzów chromochłonnych nadnerczy przy dawkach ≥ 1 mg/kg mc./dobę, odpowiadających ekspozycji ≥ 0,9 do 7,8 razy większej niż u pacjentów stosujących zalecaną dawkę.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyka jajnikowego, błona śluzowa macicy, ciałko żółte, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej żołądka, implantacja zarodka, kanaliki jądrowe, komórki mezangium, martwica komórek, odstęp QTc, oligospermia, opóźnione kostnienie, pęcherzyk jajnikowy, płat przedni przysadki, płytka wzrostu, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, przekrwienie kory nadnerczy, przerost gronek, rakotwórczość, resorpcja, rozrost błony śluzowej, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój prenatalny i postnatalny, śmiertelność zarodkowo-płodowa, śródbłoniak krwionośny, szpik kostny, tkanka limfoidalna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa szkieletu, właściwość mutagenna, zanik macicy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramlolan 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie ramiprylu na płód i noworodka, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia kości czaszki oraz u noworodków niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemię. Stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad wrodzonych. W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie inhibitorami ACE należy natychmiast przerwać, a ekspozycję od drugiego trymestru monitorować ultrasonograficznie. Amlodypina może być stosowana w ciąży wyłącznie, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a korzyści przewyższają ryzyko, jednak dane dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną przy dużych dawkach.
amlodypina, antagonista wapnia, czynność nerek, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, monitorowanie czynności nerek, monitorowanie ultrasonograficzne, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia kości czaszki, profil bezpieczeństwa, ramipryl, skąpomocz, substancja czynna, toksyczne działanie na płód, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, wada wrodzona, zmiany biochemiczne plemników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium Polfarmex 115 mg Ca 2+/5 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa syropu Calcium Polfarmex, zawierającego 115 mg jonów wapnia na 5 ml, obejmowała standardowe badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczne oraz oceny potencjału rakotwórczego i wpływu na reprodukcję. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych wskazujących na toksyczność, a także nie zaobserwowano kumulacji substancji czynnych (wapnia glubionianu i wapnia laktobionianu). Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego in vitro i in vivo.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie niekliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jon wapnia, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wapń glubionowy, wapń laktobionowy, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Niquitin 4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa nikotyny zawartej w pastylkach do ssania NiQuitin 4 mg wskazują na dobrze udokumentowany profil toksykologiczny, który został uwzględniony przy ustalaniu dawek terapeutycznych, zapewniając odpowiedni margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności nikotyny w stężeniach terapeutycznych, a badania kancerogenności nie dostarczyły jednoznacznych dowodów na jej rakotwórcze działanie, co jest istotne dla oceny długoterminowej terapii zastępczej nikotyną.
W badaniach na ciężarnych zwierzętach laboratoryjnych wykazano toksyczny wpływ nikotyny na przebieg ciąży i rozwój płodu, obejmujący opóźnienie wzrostu przed- i poporodowego oraz zmiany w rozwoju ośrodkowego układu nerwowego, jednak efekty te występowały przy dawkach przekraczających zalecane w schemacie dawkowania NiQuitin 4 mg. Brak jednoznacznych danych dotyczących wpływu nikotyny na płodność wskazuje na konieczność ostrożności w stosowaniu produktu u pacjentów planujących potomstwo, co powinno być uwzględnione w praktyce klinicznej.
dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze nikotyny, kancerogeneza, margines bezpieczeństwa, nikotynowa terapia zastępcza, opóźnienie wzrostu poporodowego, ośrodkowy układ nerwowy, pastylki do ssania, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny nikotyny, rozwój poporodowy, schemat dawkowania, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, uzależnienie od nikotyny, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meloksam 15 mg
Przedkliniczne badania meloksykamu potwierdziły, że jego profil bezpieczeństwa jest zgodny z charakterystyką niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Długotrwałe podawanie wysokich dawek (≥1 mg/kg masy ciała) u zwierząt laboratoryjnych wywoływało typowe dla NLPZ zmiany, takie jak owrzodzenia i nadżerki przewodu pokarmowego oraz martwicę brodawek nerkowych, wskazując na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego nawet przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików, co znacznie przekracza dawki kliniczne (7,5–15 mg, odpowiadające około 0,1–0,2 mg/kg dla osoby 75 kg). Jednakże, podawanie dawek toksycznych dla matki (≥1 mg/kg) skutkowało zaburzeniami reprodukcji, takimi jak zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczność manifestująca się nasilonym resorpcją zarodków.
badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, in vitro, in vivo, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał onkogenny, resorpcja zarodka, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abrea 160 mg
Przedkliniczne badania kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej preparatu Abrea dostępnego w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W modelach zwierzęcych jedynym istotnym działaniem toksycznym było uszkodzenie nerek, bez wpływu na inne narządy. Badania toksyczności reprodukcyjnej na szczurach wskazały na potencjalne działanie fetotoksyczne i teratogenne, jednak obserwacje te dotyczyły dawek co najmniej siedmiokrotnie wyższych niż maksymalne zalecane dawki terapeutyczne stosowane u ludzi w schorzeniach sercowo-naczyniowych, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, salicylan, schorzenie sercowo-naczyniowe, terapia przewlekła, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wskazanie kardiologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mibrex 15 mg/20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu (Mibrex) obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności ostrej po podaniu pojedynczej dawki nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym leku jako inhibitora czynnika Xa. W badaniach immunologicznych u szczurów odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA przy ekspozycji odpowiadającej klinicznym poziomom. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania długoterminowe nie potwierdziły potencjału rakotwórczego rywaroksabanu. Ponadto, badania fototoksyczności nie wskazały na ryzyko nadwrażliwości na światło UV.
aberracja chromosomowa, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, funkcja łożyska, genotoksyczność, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika Xa, mutagenność bakteryjna, nadwrażliwość na światło, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, parametr immunologiczny, poronienie, potencjał kancerogenny, powikłanie krwotoczne, promieniowanie UV, rozwój pourodzeniowy, rywaroksaban, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Bisoprolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bisoprolol, selektywny antagonista receptorów β1-adrenergicznych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły specyficznych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, ośrodkowego układu nerwowego ani funkcji metabolicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na gryzoniach i psach nie wykazały efektów toksycznych innych niż typowe dla beta-adrenolityków. Kompleksowe testy genotoksyczności i mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły potencjału bisoprololu do uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania karcinogenności na gryzoniach przez okres do 2 lat nie wskazały na ryzyko rakotwórczości. Ponadto, bisoprolol nie wpływa negatywnie na płodność samic i samców, a parametry rozrodu pozostają w normie nawet przy wyższych dawkach.
aberracja chromosomowa, amlodypina, antagonista receptorów β1-adrenergicznych, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, karcinogenność, kwas acetylosalicylowy, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, płodność, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, stężenie hormonów, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa