leukopenia
Leukopenia to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszeniem całkowitej liczby leukocytów we krwi obwodowej poniżej 4000/μl (4,0 × 10^9/l). Jest to objaw wielu stanów chorobowych, nie zaś samodzielna jednostka chorobowa.
Najczęstsze przyczyny leukopenii obejmują zakażenia wirusowe, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia szpiku kostnego, przyjmowanie niektórych leków oraz radioterapię. Szczególnie niebezpieczna jest neutropenia (obniżona liczba neutrofilów), która przy wartościach poniżej 500/μl znacząco zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych.
Diagnostyka leukopenii powinna obejmować pełną morfologię z rozmazem, badania biochemiczne, ocenę szpiku kostnego w wybranych przypadkach oraz poszukiwanie przyczyny podstawowej. Leczenie zależy od etiologii i stopnia nasilenia, od postępowania przyczynowego po zastosowanie czynników wzrostu granulocytów (G-CSF) w ciężkich przypadkach neutropenii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ramizek Combi
Produkt leczniczy Ramizek Combi, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów stosujących jednocześnie diuretyki ze względu na ryzyko hipowolemii i zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii. Monitorowanie czynności nerek oraz stężenia potasu w surowicy jest niezbędne, szczególnie w pierwszych tygodniach terapii. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z inhibitorami ACE, ARB lub aliskirenu jest przeciwwskazana z powodu zwiększonego ryzyka niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. W przypadku konieczności stosowania takiej terapii, wymagana jest ścisła kontrola parametrów życiowych, zwłaszcza u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży i powinien być odstawiony natychmiast po jej potwierdzeniu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną niewydolnością serca, zwężeniem zastawkowym, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem, marskością wątroby oraz przed dużymi zabiegami chirurgicznymi.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, czynność nerek, depresja szpiku kostnego, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemja, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kolagenoza, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, potas w surowicy, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aderolio 1 mg
Ewerolimus, aktywny składnik leku Aderolio, jest inhibitorem mTOR stosowanym w immunosupresji po przeszczepieniach narządów, w skojarzeniu z inhibitorami kalcyneuryny i kortykosteroidami. Analiza danych z badań klinicznych obejmujących 2497 pacjentów po przeszczepieniu nerki, 1531 po przeszczepieniu serca oraz 719 po przeszczepieniu wątroby wykazała, że najczęstsze działania niepożądane to zakażenia, niedokrwistość, hiperlipidemia, cukrzyca de novo, bezsenność, ból głowy, nadciśnienie tętnicze, kaszel, zaparcia, nudności, obrzęki obwodowe oraz zaburzenia gojenia ran. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko śródmiąższowej choroby płuc, nowotworów złośliwych (3,1% pacjentów, w tym 1,0% nowotwory skóry i 0,6% chłoniaki) oraz potencjalne zaburzenia spermatogenezy, w tym odwracalną azoospermię i oligospermię. Wzrost stężenia kreatyniny w surowicy obserwowano częściej przy stosowaniu pełnej dawki cyklosporyny, a redukcja dawki CNI zmniejszała częstość działań niepożądanych.
azoospermia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, cukrzyca de novo, erytrodermia, glikokortykosteroid, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor mTOR, kompleks immunologiczny, kortykosteroid, kreatynina w surowicy, leczenie immunosupresyjne, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, małopłytkowość, martwica cewek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, niedobór żelaza, niedokrwistość, obrzęk limfatyczny, oligospermia, posocznica, proteinoza pęcherzyków płucnych, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, wstrząs septyczny, wysięk opłucnowy, zaburzenie gojenia, zakażenie, zakażenie rany, zakrzepica żylna, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Pentasa 500 mg
Mesalazyna w preparacie Pentasa 500 mg wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie ważne jest monitorowanie pacjentów stosujących jednocześnie mesalazynę z lekami z grupy tiopuryn (azatiopryna, 6-merkaptopuryna, tioguanina), ze względu na zwiększone ryzyko mielosupresji, w tym leukopenii. Zaleca się regularne badania morfologii krwi oraz ewentualne dostosowanie dawkowania tych leków immunosupresyjnych. Ponadto, mesalazyna może osłabiać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny, co wymaga ścisłego monitorowania wartości INR i potencjalnej korekty dawki warfaryny. Warto podkreślić, że mechanizmy tych interakcji nie są w pełni poznane, co podkreśla konieczność ostrożności klinicznej.
6-merkaptopuryna, azatiopryna, charakterystyka produktu leczniczego, choroba zapalna jelit, działanie mielosupresyjne, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, farmakokinetyka leku, interakcja lekowa, International Normalized Ratio, lek immunosupresyjny, leukopenia, mesalazyna, mielosupresja, morfologia krwi, podrażnienie błony śluzowej, przedłużone uwalnianie, tioguanina, układ krzepnięcia, warfaryna, wartość INR - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neurontin 400 400 mg
Gabapentyna (Neurontin w dawkach 100 mg, 300 mg, 400 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania na podstawie badań klinicznych u pacjentów z padaczką oraz bólem neuropatycznym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to senność, zawroty głowy, ataksja, zakażenia wirusowe, uczucie zmęczenia oraz gorączka. Często (≥1/100 do <1/10) występują zakażenia układu oddechowego, zapalenie płuc, leukopenia, zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja, lęk), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha), obrzęki twarzy i obwodowe, bóle mięśni i stawów, a także kołatanie serca i nadciśnienie tętnicze. Rzadziej obserwuje się hipoglikemię, depresję oddechową, utratę przytomności oraz objawy odstawienia, które mogą pojawić się w ciągu 48 godzin po przerwaniu leczenia i obejmują m.in. niepokój, bezsenność, nudności, drżenia i depresję.
ataksja, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, drgawka, duszność, dysfagia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkineza, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, leukopenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niepamięć, objaw abstynencyjny, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, padaczka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schyłkowa niewydolność nerek, senność, splątanie, szum uszny, trombocytopenia, uzależnienie lekowe, zaburzenie widzenia, zakażenie dróg moczowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fingolimod Pharmaselect 0,5 mg
Fingolimod, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego w dawce 0,5 mg, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, z których najczęstsze to ból głowy (24,5%), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (15,2%), biegunka (12,6%), kaszel (12,3%), grypa (11,4%), zapalenie zatok (10,9%) oraz ból pleców (10,0%). Istotnym zagrożeniem są zakażenia, zwłaszcza dolnych dróg oddechowych i herpeswirusami, w tym przypadki rozsianych i śmiertelnych zakażeń oportunistycznych (np. wirus JC, kryptokoki). Fingolimod powoduje również bradyarytmię i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ze spadkiem średniej częstości akcji serca o 12-13 uderzeń/min oraz blokiem AV I stopnia u 4,7% pacjentów. Ponadto obserwuje się wzrost ciśnienia tętniczego o około 3 mmHg skurczowego i 1 mmHg rozkurczowego oraz bezobjawowe podwyższenie ALT ≥3x GGN u 8,0% pacjentów. Wśród poważnych działań neurologicznych odnotowano rzadkie udary, drgawki (5,6% u dzieci i młodzieży), zespół PRES oraz zaostrzenia choroby po zakończeniu terapii.
aminotransferaza alaninowa, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, chłoniak, czerniak złośliwy, depresja, drgawki, dysfagia, enzymy wątrobowe, fingolimod, grypa, immunosupresja, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, mięsak Kaposiego, nadciśnienie, natężona objętość wydechowa, obrzęk plamki, ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rak z komórek Merkla, stan padaczkowy, stwardnienie rozsiane, udar niedokrwienny, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus JC, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zakażenie herpeswirusem, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zdolność dyfuzyjna płuc, zespół hemofagocytarny, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symtrend 12,5 mg
Karwedylol, substancja czynna leku Symtrend, wykazuje profil bezpieczeństwa zbliżony we wszystkich wskazaniach terapeutycznych, z działaniami niepożądanymi pojawiającymi się głównie na początku leczenia. Częstość występowania większości działań niepożądanych nie zależy od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i bradykardii, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bardzo często zawroty głowy, ból głowy, niedociśnienie i niewydolność serca (≥1/10), często bradykardię, obrzęki, duszność, nudności, biegunkę, niedokrwistość oraz zaburzenia metaboliczne takie jak hipercholesterolemia i zaburzenia glikemii (≥1/100 i <1/10). Rzadziej obserwuje się blok przedsionkowo-komorowy, małopłytkowość, zaburzenia erekcji i reakcje skórne, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne i leukopenię (<1/10 000).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, dławica piersiowa, gamma-glutamylotranspeptydaza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperwolemia, hipoglikemia, karwedylol, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, parestezja, receptor beta-adrenergiczny, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia erekcji, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lisinopril Grindeks 20 mg
Lizynopryl, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęstszych należą zawroty głowy ośrodkowe, bóle głowy, kaszel suchy oraz objawy ortostatyczne, w tym niedociśnienie tętnicze. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak zmniejszenie stężenia hemoglobiny i hematokrytu, a bardzo rzadko poważne stany jak zahamowanie czynności szpiku, niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość czy agranulocytoza. Wśród działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego odnotowano kołatanie serca, tachykardię, objaw Raynauda oraz incydenty niedokrwienne, w tym zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. W zakresie układu oddechowego często występuje kaszel, a bardzo rzadko skurcz oskrzeli czy alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych. W przewodzie pokarmowym dominują wymioty i biegunka, a rzadziej zapalenie trzustki czy niewydolność wątroby. Ponadto, mogą pojawić się reakcje skórne, od wysypki i świądu po ciężkie zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, chłoniak rzekomy skóry, choroba autoimmunologiczna, dysfagia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek hipoglikemizujący, leukopenia, limfadenopatia, lizynopryl, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy jelit, omam, ostra niewydolność nerek, parestezja, pęcherzyca, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Idarubicyna – Przeciwwskazania stosowania
Idarubicyna, antracyklinowy lek przeciwnowotworowy, jest stosowana głównie w terapii nowotworów hematologicznych, jednak jej podawanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na idarubicynę lub inne antracykliny/antrachinony, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, a także u osób z ciężką kardiomiopatią, niewydolnością mięśnia sercowego, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego oraz ciężkimi zaburzeniami rytmu serca. Ponadto, utrzymujące się zahamowanie czynności szpiku kostnego, niekontrolowane zakażenia, osiągnięcie maksymalnej skumulowanej dawki idarubicyny lub innych antracyklin oraz okres karmienia piersią stanowią istotne przeciwwskazania do terapii. Metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, a wydalanie metabolitów przez nerki, co podkreśla konieczność oceny funkcji tych narządów przed rozpoczęciem leczenia.
anemia, antrachinon, antracyklina, chlorowodorek idarubicyny, choroba niedokrwienna serca, cytopenia, daunorubicyna, doksorubicyna, dysfagia, działanie mielosupresyjne, Idarubicin Accord, idarubicyna, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, leukopenia, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, niekontrolowane zakażenie, niewydolność mięśnia sercowego, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka, pełna remisja, supresja szpiku kostnego, trombocytopenia, wada zastawkowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie szpiku kostnego, Zavedos, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Biseptol (200 mg + 40 mg)/5 ml
Przedawkowanie Biseptolu (zawierającego sulfametoksazol i trimetoprim) może prowadzić do ostrego lub przewlekłego zespołu toksycznego. Ostre przedawkowanie manifestuje się objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, kolka brzuszna), układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, senność, utrata przytomności, dezorientacja), ogólnymi (gorączka, zaburzenia widzenia) oraz układu moczowego (hematuria, krystaluria, bezmocz w ciężkich przypadkach). Późne objawy, takie jak zaburzenia hematologiczne i żółtaczka, mogą pojawić się z opóźnieniem, nawet po kilku dniach od przyjęcia leku. Przewlekłe przedawkowanie prowadzi do zahamowania czynności szpiku kostnego, manifestującego się małopłytkowością, leukopenią oraz niedokrwistością megaloblastyczną, będącą konsekwencją niedoboru kwasu foliowego indukowanego przez trimetoprim.
alkalizacja moczu, bezmocz, bóle głowy, dezorientacja, dializa otrzewnowa, folinian wapnia, hematuria, hemodializa, hemopoeza, kolka brzuszna, krwiomocz, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności i wymioty, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, przedawkowanie Biseptolu, przewlekłe przedawkowanie, stężenie elektrolitów, sulfametoksazol i trimetoprim, utrata przytomności, zaburzenia składu krwi, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie widzenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Leflunomid Bluefish 10 mg
Leflunomid Bluefish, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg, jest lekiem immunosupresyjnym o szerokim spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć wielu układów i narządów. Najczęściej obserwuje się leukopenię (liczba leukocytów > 2 G/l), łagodne zwiększenie aktywności aminotransferaz (głównie AlAT), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty), reakcje skórne (wypadanie włosów, wysypka, świąd) oraz zaburzenia neurologiczne (parestezje, ból głowy, neuropatia obwodowa). Rzadziej występują ciężkie powikłania, takie jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, ciężkie uszkodzenie wątroby (niewydolność, ostra martwica), śródmiąższowe zapalenie płuc, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona) oraz ciężkie zakażenia, w tym posocznica, które mogą prowadzić do zgonu. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie parametrów hematologicznych i funkcji wątroby, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków mielotoksycznych.
agranulocytoza, aminotransferaza, enzym wątrobowy, funkcja wątroby, hiperlipidemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, kinaza kreatynowa, lek immunosupresyjny, lek mielotoksyczny, leukopenia, łuszczyca krostkowa, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra martwica wątroby, parametr hematologiczny, parestezja, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, tabletka powlekana, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenie limfoproliferacyjne, zakażenie oportunistyczne, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – GlimeHexal 1 1 mg
Glimepiryd (GlimeHEXAL), pochodna sulfonylomocznika, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia) występujące rzadko, zwykle ustępujące po odstawieniu leku. Ciężka małopłytkowość (<10 000/µl) i plamica małopłytkowa mają częstość nieznaną i wymagają natychmiastowego odstawienia leku oraz monitorowania. Reakcje immunologiczne, takie jak leukoklastyczne zapalenie naczyń i nadwrażliwości, są bardzo rzadkie, ale mogą prowadzić do wstrząsu. Hipoglikemia, występująca rzadko, może mieć ciężki przebieg i wymaga natychmiastowego leczenia glukozą. Przemijające zaburzenia widzenia związane ze zmianami glikemii pojawiają się z częstością nieznaną, głównie na początku terapii.
agranulocytoza, ciężka małopłytkowość, enzymy wątrobowe, erytropenia, GlimeHEXAL, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, krzyżowa alergia, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, małopłytkowość, monitorowanie funkcji wątroby, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pochodna sulfonylomocznika, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, układ chłonny, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie wątrobowe, zapalenie wątroby, zastój żółci, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diamicron 30 mg 30 mg
Gliklazyd w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Diamicron 30 mg) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, z których najczęstszym jest hipoglikemia. Objawy hipoglikemii obejmują zarówno symptomy neurologiczne (ból głowy, zaburzenia świadomości, drgawki, śpiączka), jak i autonomiczne (silny głód, nudności, pobudzenie) oraz adrenergiczne (tachykardia, nadciśnienie, dławica piersiowa). Hipoglikemia wymaga podania węglowodanów, a w ciężkich przypadkach hospitalizacji. Ponadto, podczas terapii obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), które można ograniczyć przez przyjmowanie leku podczas śniadania. Rzadziej występują reakcje skórne (wysypka, świąd, zespół Stevensa-Johnsona), zmiany hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia) oraz zaburzenia czynności wątroby (podwyższone AspAT, AlAT, fosfataza zasadowa, zapalenie wątroby), które ustępują po odstawieniu leku.
afazja, agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, biegunka, ból brzucha, bradykardia, Diamicron, dławica piersiowa, drgawki, enzym wątrobowy, erytrocytopenia, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedowład, niestrawność, niewydolność wątroby, objawy autonomiczne, objawy neurologiczne, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pobudzenie adrenergiczne, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, rumień, śpiączka, tachykardia, wykwit plamkowo-grudkowy, wysypka, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie krwi, zaburzenie oka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie skóry, zaburzenie świadomości, zaburzenie wątroby, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clarithromycin Genoptim 250 mg
Podczas terapii klarytromycyną (Clarithromycin Genoptim 250 mg, tabletki powlekane) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zaparcia) oraz zaburzenia percepcji smaku, które mają zazwyczaj łagodne nasilenie. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do tego u dorosłych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z immunosupresją, zwłaszcza z AIDS, stosujących wysokie dawki (1000 mg/dobę) przez dłuższy czas, gdzie obserwuje się częstsze działania niepożądane, takie jak zwiększenie aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT), leukopenia, trombocytopenia oraz podwyższone stężenie azotu mocznikowego. W tej grupie mogą również wystąpić reakcje skórne, bóle głowy, zaburzenia słuchu i dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
AIDS, aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, azot mocznikowy, bezsenność, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dysgeuzja, immunosupresja, kandydoza, klarytromycyna, kołatanie serca, leukopenia, Mycobacterium, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń krwionośnych, szum uszny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie percepcji smaku, zaburzenie słuchu, zakażenie mykobakteryjne, zespół nabytego niedoboru odporności, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biofuroksym 750 mg
Biofuroksym (cefuroksym sodowy) jest cefalosporynowym antybiotykiem dostępnym w dawkach 250 mg, 500 mg i 750 mg, stosowanym w formie roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są neutropenia, eozynofilia oraz przemijające podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST) i stężenia bilirubiny, które zwykle ustępują po zakończeniu terapii. Cefuroksym może wywoływać reakcje immunologiczne, takie jak dodatni odczyn Coombsa, rzadko prowadzące do niedokrwistości hemolitycznej, a także reakcje nadwrażliwości, w tym gorączkę polekową, śródmiąższowe zapalenie nerek, anafilaksję oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, DRESS). W miejscu podania, zwłaszcza przy wyższych dawkach domięśniowych, często występuje ból i zakrzepowe zapalenie żył. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych.
aminotransferazy, anafilaksja, antybiotyk cefalosporynowy, azot mocznikowy, cefuroksym sodowy, choroba wątroby, Clostridioides difficile, enzym wątrobowy, eozynofilia, gorączka, gorączka polekowa, klirens kreatyniny, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, ostry zespół wieńcowy, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie bilirubiny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie Candida, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń skóry, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 5 mg
Perindopril/Amlodipine Krka, łączący inhibitor ACE perindopril oraz antagonista wapnia amlodypinę, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie leczenia nadciśnienia tętniczego. Najczęstsze objawy obejmują obrzęki (zwłaszcza okolicy kostek), nagłe zaczerwienienie skóry twarzy i szyi, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, bóle głowy, parestezje oraz zaburzenia smaku. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania wg MedDRA: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się agranulocytozę, pancytopenię, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), obrzęk naczynioruchowy, ostrą niewydolność nerek oraz hiperkaliemię, która może prowadzić do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.
agranulocytoza, amlodypina, antagonista wapnia, arytmia, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, działanie wazodylatacyjne, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, udar mózgu, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, zjawisko Raynauda, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fingolimod SUN 0,5 mg
Fingolimod SUN, zawierający 0,5 mg chlorowodorku fingolimodu w kapsułkach twardych, jest stosowany w terapii stwardnienia rozsianego, jednak wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to ból głowy (24,5%), podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (15,2%), biegunka (12,6%), kaszel (12,3%), grypa (11,4%), zapalenie zatok (10,9%) oraz ból pleców (10%). Fingolimod powoduje immunosupresję, co zwiększa ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych (np. wirus JC wywołujący PML, wirusy herpes, kryptokoki), a także nowotworów skóry i układu limfatycznego (np. rak podstawnokomórkowy, chłoniaki, mięsak Kaposiego). Ponadto, lek może indukować zaburzenia rytmu serca (bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy), nadciśnienie tętnicze (wzrost ciśnienia o około 3 mmHg skurczowego i 1 mmHg rozkurczowego), obrzęk plamki (0,5% pacjentów), a także zaburzenia neurologiczne i psychiczne, w tym depresję i drgawki.
biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, bradykardia, chlorowodorek fingolimodu, czerniak złośliwy, drgawki, enzymy wątrobowe, herpeswirus, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leukopenia, limfopenia, łupież pstry, łysienie, małopłytkowość, mięsak Kaposiego, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, osłabienie, ostra niewydolność wątroby, ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rak z komórek Merkla, stan padaczkowy, stwardnienie rozsiane, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus JC, wirus opryszczki pospolitej, wirus ospy wietrznej i półpaśca, wyprysk, zakażenie kryptokokowe, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół hemofagocytarny, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclophosphamide Accord 1000 mg
Cyklofosfamid, lek cytotoksyczny z grupy oksazafosforyn, stosowany w onkologii i reumatologii, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ściswego monitorowania. Najpoważniejsze z nich to mielosupresja, manifestująca się leukopenią, neutropenią (bardzo rzadko), gorączką neutropeniczną (często), małopłytkowością i niedokrwistością (niezbyt często). Immunosupresja zwiększa ryzyko infekcji, w tym zapalenia płuc i posocznicy (niezbyt często). Długoterminowo obserwuje się ryzyko nowotworów wtórnych, takich jak ostra białaczka, zespół mielodysplastyczny (rzadko), rak pęcherza moczowego i inne nowotwory lite (częstość nieznana). Charakterystyczne są także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja (niezbyt często) i wstrząs anafilaktyczny (bardzo rzadko).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, arytmia komorowa, azoospermia, brak miesiączki, chłoniak nieziarniczy, cholestatyczne zapalenie wątroby, choroba wenookluzyjna wątroby, choroba zakrzepowo-zatorowa, choroba zarostowa żył płucnych, cyklofosfamid, drgawki, działanie teratogenne, encefalopatia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, hiponatremia, jadłowstręt, kardiomiopatia, krwotoczne zapalenie jelit, krwotoczne zapalenie pęcherza, leukopenia, limfopenia, łysienie, makrohematuria, małopłytkowość, martwica kanalików nerkowych, mielosupresja, migotanie komór, migotanie przedsionków, mikrohematuria, moczówka prosta nerkopochodna, neuralgia, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niepłodność, niewydolność jajników, niewydolność serca, nowotwór wtórny, obrzęk płuc, oksazafosforyna, oligospermia, osłabienie spermatogenezy, ostra białaczka, ostre zapalenie trzustki, parestezja, polineuropatia, posocznica, rak pęcherza moczowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, wysięk opłucnowy, zaburzenia owulacji, zahamowanie szpiku kostnego, zakrzepica żył, zapalenie błon śluzowych, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie wątroby, zarostowe zapalenie oskrzelików, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół mielodysplastyczny, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, żółtaczka, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polocard 75 mg
Kwas acetylosalicylowy, stosowany w dawkach 75 mg i 150 mg w postaci tabletek dojelitowych (Polocard), wykazuje liczne działania niepożądane, głównie związane z jego mechanizmem hamowania agregacji płytek krwi i działaniem przeciwzapalnym. Najczęściej obserwuje się zwiększone ryzyko krwawień (często ≥1/100 do <1/10), w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, nosa oraz krwotok okołooperacyjny. Rzadziej występują trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, a także reakcje nadwrażliwości, w tym astma i wysypki (rzadko ≥1/10 000 do <1/1000). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się ciężkie reakcje anafilaktyczne. W obrębie układu nerwowego rzadko dochodzi do krwotoku mózgowego, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem lub stosujących leki przeciwkrzepliwe. Objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy i bóle głowy, występują z nieznaną częstością, podobnie jak szumy uszne i zaburzenia słuchu, które mogą wskazywać na przedawkowanie.
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, aminotransferaza, białkomocz, bilirubina, choroba wrzodowa, czas krwawienia, czas protrombinowy, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, działanie przeciwzapalne, fosfataza alkaliczna, gorączka reumatyczna, kamień moczanowy, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, perforacja wrzodu, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletka dojelitowa, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kventiax SR 200 mg
Produkt leczniczy Kventiax SR zawierający kwetiapinę fumaranu w dawkach 50 mg do 400 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to senność, zawroty głowy, ból głowy oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. W zakresie parametrów laboratoryjnych typowe są: wzrost stężenia triglicerydów i cholesterolu całkowitego (zwłaszcza LDL), spadek HDL, zwiększenie masy ciała oraz obniżenie hemoglobiny. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich skórnych reakcji nadwrażliwości (SCAR), takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół DRESS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, kwetiapina może indukować poważne zaburzenia kardiologiczne, w tym wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, nagłe zgony sercowe oraz zatrzymanie akcji serca, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami układu krążenia lub przyjmujących inne leki wpływające na repolaryzację serca.
agranulocytoza, akatyzja, DRESS, dyskineza, dystonia, dyzartria, eozynofilia, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, komorowe zaburzenia rytmu, kwetiapina fumaran, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom HDL, reakcja anafilaktyczna, SCAR, suchość jamy ustnej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia lipidowe, zaburzenia węglowodanowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tavanic 5 mg/ml
Lewofloksacyna w postaci roztworu do infuzji, stosowana u ponad 8300 pacjentów, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny), poważne zaburzenia skórne (zespół Stevens-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS), uszkodzenia ścięgien (zapalenie, zerwanie), zaburzenia neurologiczne (drgawki, neuropatie obwodowe) oraz kardiologiczne (częstoskurcz komorowy, torsade de pointes, tętniak i rozwarstwienie aorty). Działania te mogą mieć charakter długotrwały, nieodwracalny i występować niezależnie od czynników ryzyka, utrzymując się miesiącami lub latami.
agranulocytoza, częstoskurcz komorowy, drgawki, eozynofilia, fotosensytywność, hiperglikemia, hipoglikemia, kandydoza, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, lewofloksacyna, majaczenie, nadciśnienie śródczaszkowe, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rozwarstwienie aorty, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śpiączka hipoglikemiczna, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie naczyniówki, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół DRESS, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pixigan 300 mg
Lek Pixigan zawierający 300 mg bupropionu chlorowodorku w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Wśród najczęstszych działań występują bezsenność (bardzo często), ból głowy (bardzo często), suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz nudności i wymioty (bardzo często). Istotne są również zaburzenia hematologiczne o nieznanej częstości, takie jak niedokrwistość, leukopenia i trombocytopenia, które mogą wymagać regularnego monitorowania morfologii krwi. Ryzyko napadów drgawkowych wynosi około 0,1% (1/1000), najczęściej są to uogólnione napady toniczno-kloniczne, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami neurologicznymi. Ponadto, bupropion może powodować zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze (częstość nieznana), co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej i edukacji pacjentów.
bupropion chlorowodorek, choroba posurowicza, hipertermia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kserostomia, leukopenia, mioklonia, morfologia krwi, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestabilność autonomiczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, profil bezpieczeństwa, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, splątanie ponapadowe, sztywność mięśniowa, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zespół serotoninowy, zespół Stevens-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Rasagilina – Działania niepożądane
Rasagilina, selektywny inhibitor MAO-B stosowany w leczeniu choroby Parkinsona w dawce 1 mg/dobę, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od schematu terapii (monoterapia vs. leczenie wspomagające lewodopą). W monoterapii najczęściej obserwuje się bóle głowy, depresję, zawroty głowy oraz objawy grypopodobne, natomiast w terapii skojarzonej dominują dyskinezy, niedociśnienie ortostatyczne (występujące głównie w pierwszych 2 miesiącach leczenia), upadki, nudności, wymioty i suchość w jamie ustnej. Często występują także bóle mięśniowo-szkieletowe (pleców, szyi, stawów). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu rasagiliny z lekami serotoninergicznymi (np. fluoksetyna, fluwoksamina, amitryptylina >50 mg/dobę, trazodon >100 mg/dobę, citalopram >20 mg/dobę, sertralina >100 mg/dobę, paroksetyna >30 mg/dobę) oraz opioidami (meperydyna, tramadol, metadon, propoksyfen). Zespół ten charakteryzuje się pobudzeniem, splątaniem, sztywnością, gorączką i drgawkami klonicznymi mięśni i stanowi zagrożenie życia.
bóle mięśniowo-szkieletowe, choroba Parkinsona, czerniak, dławica piersiowa, dyskineza, dystonia, inhibitor MAO-B, lek dopaminergiczny, lek przeciwdepresyjny, leukopenia, lewodopa, monoterapia, nadmierna senność, nagłe zasypianie, niedociśnienie ortostatyczne, omamy, przełom nadciśnieniowy, udar mózgu, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zawał mięśnia sercowego, zespół cieśni nadgarstka, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 12,5 mg
Terapia skojarzona walsartanu z hydrochlorotiazydem wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących zaburzenia metaboliczne (odwodnienie, hipokaliemia, hiponatremia), neurologiczne (zawroty głowy, parestezje), naczyniowe (niedociśnienie, w tym ortostatyczne), oddechowe (kaszel, niekardiogenny obrzęk płuc), żołądkowo-jelitowe (biegunka), mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśniowe i stawów) oraz hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość). Walsartan może powodować hiperkaliemię, co w połączeniu z innymi lekami hiperkaliemicznymi zwiększa ryzyko groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca. Hydrochlorotiazyd natomiast często wywołuje hipokaliemię i hiponatremię, które mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i neurologicznych. Ponadto, oba leki mogą indukować zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek lub odwodnieniem.
agranulocytoza, anemia hemolityczna, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, cukromocz, dysfagia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczyniowy, odwodnienie, parestezja, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, szumy uszne, toczeń rumieniowaty skóry, walsartan z hydrochlorotiazydem, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vinpoton 5 mg
Winpocetyna, substancja czynna leku Vinpoton 5 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości występowania, z dominacją zdarzeń rzadkich i bardzo rzadkich. W układzie krwiotwórczym obserwuje się leukopenię (≥1/1000 do <1/100), trombocytopenię (≥1/10000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko niedokrwistość i aglutynację erytrocytów (<1/10000). Reakcje nadwrażliwości, w tym na laktozę jednowodną, klasyfikowane są jako rzadkie. W zakresie metabolizmu notuje się hipercholesterolemię (≥1/1000 do <1/100), zmniejszenie łaknienia, a bardzo rzadko jadłowstręt i cukrzycę. Objawy neuropsychiatryczne obejmują bezsenność, zaburzenia snu, pobudzenie, niepokój, a także bardzo rzadko euforię i depresję. W układzie nerwowym dominują bóle i zawroty głowy, zaburzenia smaku, stupor, niedowład połowiczy, a także bardzo rzadko senność, zaburzenia pamięci, drżenie i drgawki. Działania niepożądane dotyczące narządu wzroku i ucha obejmują obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, przekrwienie spojówki, zawroty głowy błędnikowe, przeczulicę słuchową, niedosłuch i szum w uszach.
aglutynacja erytrocytów, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, bradykardia, cukrzyca, czas protrombinowy, dławica piersiowa, drgawki, dysfagia, dyskomfort brzuszny, enzymy wątrobowe, hipercholesterolemia, hipotermia, jadłowstręt, kołatanie serca, leukopenia, migotanie przedsionków, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedosłuch, niedowład połowiczy, niestrawność, nudności, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, pokrzywka, przeczulica słuchowa, rumień, skurcze dodatkowe, suchość jamy ustnej, świąd, szumy uszne, tachykardia, triglicerydy, trombocytopenia, winpocetyna, wymioty, wysypka, zaburzenia snu, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zaparcia, zawroty błędnikowe, zmniejszone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naproxen Polfarmex 500 mg
Naproksen, jako NLPZ, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które należy uwzględnić w ocenie ryzyka terapeutycznego. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, uczucie pustki w głowie) oraz układu pokarmowego (niestrawność, nudności, zgaga, ból brzucha). Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, owrzodzenia przewodu pokarmowego z krwawieniem, zapalenie wątroby, zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, agranulocytoza), a także reakcje skórne o charakterze zagrażającym życiu (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka). Warto podkreślić, że bardzo rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują również zaburzenia funkcji nerek (np. śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia psychiczne oraz powikłania sercowo-naczyniowe, w tym zastoinową niewydolność serca i nadciśnienie tętnicze. Długotrwałe stosowanie w dużych dawkach może zwiększać ryzyko zatorów tętniczych, takich jak zawał serca czy udar mózgu.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, eozynofilowe zapalenie płuc, granulocytopenia, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, owrzodzenie przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy wysiękowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zawroty głowy błędnikowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symamis
Amisulpryd (Symamis) wiąże się z ryzykiem wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego, objawiającego się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami autonomicznymi, zaburzeniami świadomości oraz wzrostem aktywności kinazy kreatynowej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą Parkinsona ze względu na działanie antydopaminergiczne leku. Amisulpryd powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes; przed terapią wskazane jest monitorowanie czynników ryzyka, takich jak bradykardia <55/min, hipokaliemia, wrodzone wydłużenie QT oraz stosowanie leków wpływających na przewodzenie sercowe. U osób starszych z demencją obserwowano trzykrotny wzrost ryzyka incydentów naczyniowo-mózgowych oraz 1,6-1,7-krotnie wyższą śmiertelność (4,5% vs 2,6% placebo) podczas stosowania atypowych leków przeciwpsychotycznych, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru i chorób układu krążenia.
agranulocytoza, akatyzja, bradykardia, brak laktazy, choroba Parkinsona, dyskineza, dystonia, działanie antydopaminergiczne, epizod naczyniowo-mózgowy, hiperglikemia, hipertermia, hipokaliemia, kinaza kreatynowa, łagodny guz przysadki, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niskie ciśnienie tętnicze, ostry objaw odstawienia, otępienie, próg drgawkowy, prolactinoma, prolaktyna, sedacja, sztywność mięśni, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie płuc, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fenardin 160 mg
Fenofibrat, substancja czynna leku Fenardin, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunki i wzdęcia, występującymi często (≥1/100 do <1/10). Istotnym ryzykiem jest zapalenie trzustki, które w badaniu FIELD dotyczyło 0,8% pacjentów leczonych fenofibratem w porównaniu do 0,5% w grupie placebo. Ponadto fenofibrat zwiększa ryzyko choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym zatorowości płucnej (1,1% vs 0,7%) oraz zakrzepicy żył głębokich (1,4% vs 1,0%). Leczenie wiąże się także ze wzrostem stężenia homocysteiny o średnio 6,5 μmol/l, co może przyczyniać się do ryzyka zakrzepicy, choć kliniczne znaczenie tego zjawiska pozostaje nie do końca wyjaśnione. Fenofibrat może powodować hepatotoksyczność manifestującą się podwyższeniem aminotransferaz, a także rzadziej zapaleniem wątroby i żółtaczką oraz powikłaniami kamicy żółciowej.
aminotransferaza, anemia, biegunka, ból brzucha, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca typu 2, dolegliwości trawienne, fenofibrat, kamica żółciowa, kolka żółciowa, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry, nudności, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, wzdęcia, zakrzep krwi, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bazdygor 200 mg + 500 mg
Produkt leczniczy Bazdygor, zawierający 200 mg ibuprofenu oraz 500 mg paracetamolu w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa wynikającym z działań niepożądanych obu substancji czynnych stosowanych w monoterapii. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, obejmujące spektrum od łagodnych objawów dyspeptycznych po poważne powikłania, takie jak choroba wrzodowa, krwawienia czy perforacje, które mogą być szczególnie niebezpieczne u osób starszych. Działania niepożądane obejmują również nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, a w cięższych przypadkach smoliste stolce, krwawe wymioty oraz zaostrzenie chorób zapalnych jelit. Ponadto, stosowanie ibuprofenu wiąże się z ryzykiem obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, a dawki ibuprofenu powyżej 2400 mg/dobę mogą zwiększać ryzyko tętniczych zdarzeń zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu.
agranulocytoza, anafilaksja, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, dna moczanowa, halucynacja, hiperurykemia, ibuprofen z paracetamolem, infekcja skórna, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zatorowo-zakrzepowe, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orizon 4 mg
Rysperydon (Orizon) charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja, ból głowy oraz bezsenność. Działania te wykazują często zależność od dawki, szczególnie parkinsonizm i ataksja. Infekcje, takie jak zapalenie płuc, oskrzeli czy zakażenia dróg moczowych, występują bardzo często (≥1/10), co wymaga interwencji terapeutycznej. Zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenia, leukopenia i trombocytopenia, pojawiają się rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i wymagają monitorowania morfologii krwi. Hiperprolaktynemia, zwiększenie masy ciała i apetytu występują często (≥1/100 do <1/10), a poważne zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca i hiperglikemia, są bardzo rzadkie (<1/10 000), lecz wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
ataksja, bezsenność, ból głowy, cukrzyca, eozynofilia, ginekomastia, grzybica paznokci, hiperglikemia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jadłowstręt, kwasica ketonowa, leukopenia, mlekotok, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, parkinsonizm, polidypsja, reakcja anafilaktyczna, receptory dopaminergiczne D₂, receptory histaminowe, receptory serotoninergiczne, rysperydon, sedacja, trombocytopenia, zaburzenie wydzielania hormonu antydiuretycznego, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zatrucie wodne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Glibenese GITS 10 mg
Lek Glibenese GITS, zawierający glipidzyd w formie o przedłużonym uwalnianiu, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, z których najpoważniejszym jest hipoglikemia, mogąca być ciężka, długotrwała i prowadzić do śpiączki hipoglikemicznej. Objawy hipoglikemii obejmują bóle głowy, drżenia, splątanie, zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, zmniejszona ostrość wzroku) oraz złe samopoczucie, co wymaga szybkiej diagnostyki i interwencji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, niedożywieniem oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków. Ponadto, lek może powodować hiponatremię oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy zasadowej), kreatyniny i mocznika, choć związek tych zmian z terapią nie jest jednoznaczny.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dehydrogenaza mleczanowa, drżenie, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hiponatremia, kreatynina, leukopenia, małopłytkowość, mocznik, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewyraźne widzenie, nudności, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, porfiria nieostra, reakcja disulfiramowa, śpiączka hipoglikemiczna, splątanie, świąd, toksyczne zapalenie wątroby, wymioty, wysypka grudkowo-plamista, zaburzenie widzenia, zaparcie, zmniejszona ostrość wzroku, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ampicillin Adamed 2 g
Ampicylina sodowa, substancja czynna preparatu Ampicillin Adamed, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie podczas stosowania postaci parenteralnej zawierającej 2 g substancji czynnej. Najczęstsze reakcje obejmują nadwrażliwość skórną, takie jak świąd, wysypka i osutka, z wyższą częstością u pacjentów z mononukleozą i białaczką. Poważniejsze reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani, choroba posurowicza oraz reakcje anafilaktyczne, choć rzadkie, mogą zagrażać życiu. Ze strony przewodu pokarmowego często występują luźne stolce, a niezbyt często zapalenie języka, jamy ustnej, jelit oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit, które jest poważnym powikłaniem. Dodatkowo, ampicylina może indukować zakażenia grzybicze w obrębie jamy ustnej i narządów płciowych. W trakcie terapii należy także monitorować morfologię krwi ze względu na ryzyko niedokrwistości, małopłytkowości, leukopenii i agranulocytozy.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, ampicylina, ampicylina sodowa, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, drgawki, eozynofilia, gorączka polekowa, kryształy w moczu, leukopenia, małopłytkowość, mioklonie, mononukleoza, morfologia krwi, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, osutka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wysiękowy wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wysypka skórna, zakażenie grzybicze, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy, zapalenie języka, zapalenie nerek, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwiększenie aktywności transaminaz - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Decilosal
Przed rozpoczęciem terapii cylostazolem (Decilosal) konieczne jest dokładne rozważenie wskazań do leczenia, zwłaszcza w porównaniu z rewaskularyzacją. Lek ten może powodować istotne działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia (przyspieszenie rytmu serca o 5-7 uderzeń/min), kołatania serca, tachyarytmie oraz niedociśnienie tętnicze. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, niestabilną dławicą piersiową, zawałem mięśnia sercowego lub interwencją na naczyniach wieńcowych w ciągu ostatnich 6 miesięcy oraz u osób z ciężką tachyarytmią w wywiadzie. Monitorowanie stanu klinicznego jest niezbędne u pacjentów z dodatkowymi skurczami przedsionkowymi lub komorowymi, migotaniem i trzepotaniem przedsionków.
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, choroba niedokrwienna serca, cytochrom P450, dławica piersiowa, efekt hipotensyjny, interwencja na naczyniach wieńcowych, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, kołatanie serca, krwawienie do siatkówki, lek hamujący agregację płytek, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, odruchowa tachykardia, pancytopenia, skurcz pochodzenia przedsionkowego, szpik kostny, tachyarytmia, tachykardia, trzepotanie przedsionków, zaburzenie hematologiczne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Glenmark 5 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, mimo ograniczonych danych klinicznych, stanowi istotne zagrożenie, głównie ze względu na toksyczność hematologiczną. W badaniach klinicznych dawki maksymalne sięgały 150 mg przy wielokrotnym podawaniu oraz 400 mg przy dawce pojedynczej. Główne objawy przedawkowania obejmują mielosupresję manifestującą się pancytopenią, neutropenią i trombocytopenią, co wymaga szczególnej uwagi w monitorowaniu parametrów hematologicznych, takich jak morfologia krwi z rozmazem i liczba płytek krwi. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu pokarmowego, neuropatia obwodowa oraz reakcje skórne, choć brak jest precyzyjnych danych dotyczących ich dawkowego progu toksyczności.
anemia, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, lenalidomid, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia ciężka, niedokrwistość, pancytopenia, parametr hematologiczny, płytki krwi, preparat krwiopochodny, reakcja skórna, toksyczność hematologiczna, transfuzja krwi, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, zahamowanie szpiku kostnego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramicor 5 mg
Ramipryl, substancja czynna leku Ramicor, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym zarówno łagodne, jak i potencjalnie zagrażające życiu reakcje. Najczęściej obserwowanymi objawami są uporczywy, nieproduktywny kaszel oraz obniżenie ciśnienia tętniczego (niedociśnienie, hipotonia). Do poważnych działań niepożądanych należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek z podwyższonym stężeniem azotu mocznikowego i kreatyniny), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, aplazja szpiku, pancytopenia), uszkodzenia wątroby (podwyższone transaminazy, bilirubina sprzężona, żółtaczka cholestatyczna) oraz ciężkie reakcje skórne. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co pozwala na precyzyjne monitorowanie ryzyka u pacjentów.
agranulocytoza, aplazja szpiku, arytmia, dławica piersiowa, duszność, dyspepsja, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipotonia, jadłowstręt, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, nieproduktywny kaszel, objaw Raynauda, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, przekrwienie błony śluzowej nosa, Ramicor, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, SIADH, splątanie, suchy kaszel, szum uszny, tachykardia, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenie czucia smaku, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie lękowe, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania wazopresyny, zmniejszenie liczby erytrocytów, zmniejszona liczba płytek krwi, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamitrin 25 mg
Lamotrygina (Lamitrin) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania i układów narządowych na podstawie badań klinicznych w monoterapii padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Do bardzo często występujących działań należą ból głowy oraz wysypka skórna (≥1/10 pacjentów). Często obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, drżenie, bezsenność, pobudzenie), zaburzenia psychiczne (agresja, drażliwość), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, suchość w jamie ustnej) oraz bóle stawów (≥1/100 do <1/10 pacjentów). Rzadkie, ale klinicznie istotne działania obejmują ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka (TEN) oraz rumień wielopostaciowy, a także poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia) i niewydolność wątroby. Częstość tych poważnych działań jest bardzo rzadka (<1/10 000 pacjentów), jednak ich potencjalnie zagrażający życiu charakter wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
agranulocytoza, ataksja, choreoatetoza, choroba Parkinsona, hipogammaglobulinemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, leukopenia, limfadenopatia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, objawy pozapiramidowe, oczopląs, omamy, padaczka, pancytopenia, rumień wielopostaciowy, tiki, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zapalenie spojówek, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół nadwrażliwości polekowej, zespół rzekomotoczniowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Trazodon – Działania niepożądane
Trazodon, lek przeciwdepresyjny o działaniu uspokajającym, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażających życiu, takich jak myśli i zachowania samobójcze, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes. Częstość występowania większości działań niepożądanych jest określana jako „nieznana”, jednak do najczęstszych należą senność, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ból głowy oraz niedociśnienie ortostatyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie parametrów wątrobowych, elektrolitów (w tym hiponatremii i SIADH), funkcji serca oraz oceny ryzyka samobójczego, zwłaszcza w początkowej fazie terapii i po odstawieniu leku.
afazja ekspresywna, agranulocytoza, bradykardia, delirium, drgawki kloniczne, dystonia, eozynofilia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, lek przeciwdepresyjny, leukopenia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, porażenna niedrożność jelita, priapizm, przedwczesny skurcz komorowy, SIADH, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wewnątrzwątrobowy zastój żółci, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Capecitabine Glenmark 500 mg
Analiza danych klinicznych obejmująca ponad 3000 pacjentów stosujących kapecytabinę w monoterapii i terapii skojarzonej wykazała spójny profil bezpieczeństwa leku, szczególnie w leczeniu raka piersi z przerzutami, raka jelita grubego z przerzutami oraz w terapii uzupełniającej raka okrężnicy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (NDL) to zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej), zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa), zmęczenie, jadłowstręt, kardiotoksyczność, nasilenie dysfunkcji nerek u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami oraz zakrzepica i zatorowość. Częstość występowania NDL klasyfikowana jest według standardowego systemu: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Szczegółowa analiza na podstawie trzech dużych badań klinicznych (M66001, SO14695, SO14796) z udziałem ponad 1900 pacjentów pozwoliła na precyzyjne określenie i uporządkowanie NDL według układów narządowych i częstości występowania.
białkomocz, biegunka, cholestatyczne zapalenie wątroby, dusznica bolesna, dysfagia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gorączka neutropeniczna, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza jamy ustnej, kapecytabina, kardiotoksyczność, krwiomocz, leukoencefalopatia toksyczna, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, rak jelita grubego z przerzutami, rak piersi z przerzutami, toczeń rumieniowaty skórny, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica i zatorowość, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Lutet – Działania niepożądane
Lutet (177Lu) jest radioizotopem stosowanym do znakowania produktów leczniczych w terapii radioizotopowej, gdzie jego działania niepożądane wynikają głównie z ekspozycji na promieniowanie jonizujące. Najczęściej obserwowane są zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia i limfopenia (wszystkie bardzo często, ≥1/10), a także neutropenia (często, ≥1/100 do <1/10) oraz pancytopenia o nieznanej częstości. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności i wymioty, występują bardzo często (≥1/10), a suchość w jamie ustnej, szczególnie u pacjentów z rakiem prostaty leczonych radioligandami celowanymi na PSMA, ma częstość nieokreśloną. Istotnym ryzykiem jest rozwój wtórnych nowotworów, w tym zespołu mielodysplastycznego (często, ≥1/100 do <1/10) oraz ostrej białaczki (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Łysienie, zwykle łagodne i przemijające, występuje bardzo często (≥1/10), a zespół rozpadu guza, poważne powikłanie metaboliczne, ma częstość nieznaną.
antygen błony stercza, choroba nowotworowa, dysplazja wieloliniowa, guz neuroendokrynny, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokalcemia, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, mutacja genetyczna, neutropenia, niedokrwistość, ostra białaczka, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, promieniowanie jonizujące, przełom rakowiakowy, radioaktywność, radiofarmaceutyk, rak gruczołu krokowego, ryzyko karcynogenne, szpik kostny, terapia radioizotopowa, układ krwiotwórczy, zaburzenie hematologiczne, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza