leukopenia
Leukopenia to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszeniem całkowitej liczby leukocytów we krwi obwodowej poniżej 4000/μl (4,0 × 10^9/l). Jest to objaw wielu stanów chorobowych, nie zaś samodzielna jednostka chorobowa.
Najczęstsze przyczyny leukopenii obejmują zakażenia wirusowe, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia szpiku kostnego, przyjmowanie niektórych leków oraz radioterapię. Szczególnie niebezpieczna jest neutropenia (obniżona liczba neutrofilów), która przy wartościach poniżej 500/μl znacząco zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych.
Diagnostyka leukopenii powinna obejmować pełną morfologię z rozmazem, badania biochemiczne, ocenę szpiku kostnego w wybranych przypadkach oraz poszukiwanie przyczyny podstawowej. Leczenie zależy od etiologii i stopnia nasilenia, od postępowania przyczynowego po zastosowanie czynników wzrostu granulocytów (G-CSF) w ciężkich przypadkach neutropenii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomide Orion 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leflunomidu wykazały, że lek wywołuje istotne zmiany hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość oraz panmielopatia, wynikające z hamowania syntezy DNA. Główne narządy narażone na toksyczność to szpik kostny, krew, układ pokarmowy, skóra, śledziona, grasica i węzły chłonne. Działania niepożądane obejmowały również zmiany w sercu, wątrobie, rogówce i drogach oddechowych, które mogą być wtórne do immunosupresji i zakażeń oportunistycznych. Toksyczność obserwowano przy dawkach odpowiadających terapii u ludzi, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania pacjentów. Metabolit TFMA wykazywał in vitro klastogenność i mutagenność, jednak brak jest jednoznacznych danych dotyczących działania in vivo. Badania rakotwórczości dały zróżnicowane wyniki: u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaka i nowotworów płuc, natomiast u szczurów brak działania rakotwórczego.
chłoniak złośliwy, ciałka Heinza, ciałka Howell-Jolly’ego, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, hamowanie syntezy DNA, immunosupresja, klastogenność, leflunomid, leukopenia, małopłytkowość, mutacja punktowa, niedokrwistość, panmielopatia, rak płuca, szpik kostny, trifluorometyloanilina, układ pokarmowy, węzły chłonne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flectorgo 12,5 mg
Flectorgo, zawierający diklofenak w dawkach 12,5 mg lub 25 mg, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęstsze objawy dotyczą układu pokarmowego, w tym nudności, wymiotów, biegunek, niestrawności oraz bólów brzucha, a także poważniejszych powikłań, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, perforacje wrzodów i zaostrzenia chorób zapalnych jelit. Stosowanie diklofenaku w dawkach do 150 mg/dobę zwiększa ryzyko tętniczych zdarzeń zakrzepowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Rzadkie, ale ciężkie działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza), reakcje anafilaktyczne, poważne powikłania neurologiczne (drgawki, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), kardiologiczne (niewydolność serca, zespół Kounisa) oraz nefrotoksyczność (ostra niewydolność nerek, zespół nerczycowy).
agranulocytoza, alergiczny zawał serca, astma, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, diklofenak, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwotok żołądkowo-jelitowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, perforacja wrzodu, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, udar naczyniowy mózgu, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Accupro 40 40 mg
Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), takie jak chinapryl (Accupro 40), wykazują liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczna jest podwójna blokada układu RAA przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów receptora angiotensyny II, aliskirenu (przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m²) oraz inhibitorów ACE, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. U pacjentów przyjmujących leki moczopędne istnieje ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, zwłaszcza na początku terapii chinaprylem, dlatego zaleca się odstawienie diuretyków lub zastosowanie niższej dawki początkowej i ścisłą kontrolę ciśnienia przez pierwsze 2 godziny po podaniu. Chinapryl może powodować zatrzymanie potasu, co wymaga monitorowania stężenia potasu w surowicy przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas oraz trimetoprimu (np. sulfametoksazol+trimetoprim), który może wywołać ciężką hiperkaliemię, zwłaszcza u osób starszych i z niewydolnością nerek.
aliskiren, allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, aurotiojabłczan sodu, biodostępność, chinapryl, cukrzyca, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor DPP-IV, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor NEP, insulina, kortykosteroid, lek cytostatyczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, leukopenia, neprylizyna, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, prokainamid, racekadotryl, selektywny inhibitor COX-2, spironolakton, tetracyklina, triamteren, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, znieczulenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neurontin 100 100 mg
Gabapentyna, substancja czynna leku Neurontin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obserwowanych zarówno u pacjentów z padaczką, jak i z bólem neuropatycznym. Najczęściej występujące działania obejmują zakażenia wirusowe (≥1/10), senność, zawroty głowy, ataksję, uczucie zmęczenia oraz gorączkę. Często obserwuje się również leukopenię, zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja, lęk), zaburzenia widzenia, nadciśnienie tętnicze, duszność, nudności, wymioty, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz impotencję. Rzadziej występują hipoglikemia, utrata przytomności, depresja oddechowa, a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Warto podkreślić, że drgawki, mimo że są działaniem niepożądanym, mają istotne znaczenie kliniczne w kontekście stosowania gabapentyny w terapii padaczki.
ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból neuropatyczny, depresja, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne mięśni, drżenie, duszność, dysfagia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hemodializa, hiperglikemia, hiperkineza, hipertrofia piersi, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, Neurontin, niepamięć, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk obwodowy, obrzęk uogólniony, omamy, ostra niewydolność nerek, padaczka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń, schyłkowa niewydolność nerek, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata przytomności, uzależnienie od leku, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie widzenia, zakażenie dróg moczowych, zakażenie wirusowe, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospamox 1000 mg 1000 mg
Produkt leczniczy Ospamox zawiera 1000 mg amoksycyliny trójwodnej (1148 mg substancji), której profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to biegunka i nudności (często, ≥1/100 do <1/10 pacjentów) oraz wysypka skórna (często). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej, a także ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Wśród rzadkich powikłań wymienia się przemijającą leukopenię, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczną, śródmiąższowe zapalenie nerek, zapalenie wątroby oraz aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego również zostało odnotowane jako bardzo rzadkie zdarzenie.
agranulocytoza, amoksycylina, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, czas protrombinowy, drgawki, hiperkinezja, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, zapalenie jelit, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie rzekomobłoniaste, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flucorta 50 mg
Flukonazol, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 200 mg (preparat Flucorta), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają starannego monitorowania podczas terapii. Najczęstsze objawy (≥1/10) to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST, ALP) i wysypka skórna. Często obserwowana jest również niedokrwistość (≥1/100 do <1/10), co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi. Rzadziej (≥1/1000 do <1/100) mogą wystąpić poważniejsze zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia i neutropenia, zwiększające ryzyko infekcji i krwawień. Flukonazol może także indukować zaburzenia metaboliczne, w tym hipokaliemię, hipercholesterolemię i hipertriglicerydemię, które mogą mieć istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka arytmii serca.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cholestaza, fosfataza alkaliczna, funkcja wątroby, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, lek przeciwgrzybiczny, leukopenia, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwica wątroby, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka krostkowa uogólniona, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka polekowa, wysypka skórna, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy obwodowe, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolaxa Rapid 10 mg
Badania przedkliniczne olanzapiny, substancji czynnej Zolaxa Rapid, wykazały typowe dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u gryzoni, takie jak sedacja, drżenia, drgawki i zahamowanie przyrostu masy ciała. Średnia dawka śmiertelna (LD50) wynosiła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć z objawami neurologicznymi i kardiologicznymi. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) obserwowano hamowanie OUN, działanie antycholinergiczne oraz odwracalne zmiany hematologiczne, w tym neutropenię i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany hormonalne i morfologiczne związane ze wzrostem prolaktyny.
ataksja, badanie przedkliniczne, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, śpiączka, szpik kostny, toksyczność ostra, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cezarius 250 mg
Lek Cezarius, zawierający lewetyracetam, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony badaniami klinicznymi na 3416 pacjentach oraz obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej występujące działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy, klasyfikowane jako bardzo często (≥1/10). W zakresie układu nerwowego i psychicznego obserwuje się także zaburzenia nastroju (depresja, lęk), zaburzenia zachowania (agresja, pobudzenie u dzieci), a także poważne zaburzenia psychiczne, takie jak myśli i próby samobójcze czy zaburzenia psychotyczne. W układzie pokarmowym mogą wystąpić ból brzucha, nudności, wymioty (u dzieci bardzo często, 11,2%), biegunka oraz rzadkie, ale poważne zapalenie trzustki. Ponadto, lek może powodować zmiany masy ciała, zarówno przyrost, jak i utratę, a także reakcje skórne od wysypki po ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka.
ataksja, chwiejność emocjonalna, drżenie, dyspepsja, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, napad częściowy, neutropenia, niewydolność wątroby, padaczka, pancytopenia, parestezja, rumień wielopostaciowy, zaburzenie behawioralne, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Mitoksantron – Przedawkowanie
Przedawkowanie mitoksantronu, szczególnie w dawkach 140-180 mg/m² powierzchni ciała podanych w pojedynczym bolusie dożylnym, wiąże się z wysokim ryzykiem ciężkiej leukopenii i towarzyszących zakażeń oportunistycznych, które mogą prowadzić do zgonu pacjenta. W opisywanych przypadkach klinicznych wszyscy pacjenci zmarli wskutek powikłań związanych z głęboką mielosupresją i immunosupresją. Toksyczność mitoksantronu obejmuje również objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zapalenie błon śluzowych), wątroby (podwyższenie enzymów wątrobowych, żółtaczka) oraz nerek (zaburzenia czynności nerek). Ze względu na silne wiązanie leku z tkankami, dializa otrzewnowa i hemodializa nie są skuteczne w usuwaniu mitoksantronu, co ogranicza możliwości leczenia przedawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek.
ciężka leukopenia, dializa otrzewnowa, enzymy wątrobowe, farmakokinetyka, hemodializa, hepatotoksyczność, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, mitoksantron, nefrotoksyczność, neutropenia, niewydolność nerek, przewód pokarmowy, supresja immunologiczna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, układ krwiotwórczy, zapalenie błon śluzowych, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vinpoven 5 mg
Produkt leczniczy Vinpoven zawierający winpocetynę (5 mg tabletki) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, zgodnie z klasyfikacją MedDRA. Do najważniejszych należą leukopenia (rzadko, >1/10 000 do <1/1 000), która zwiększa ryzyko infekcji i wymaga monitorowania morfologii krwi. Zaburzenia układu nerwowego, takie jak bezsenność, nadmierna senność, zawroty i bóle głowy oraz osłabienie, występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się zmiany w EKG (obniżenie odcinka ST, wydłużenie QT, częstoskurcz, dodatkowe skurcze) również niezbyt często, choć związek przyczynowy z lekiem nie jest jednoznaczny. Ponadto, niezbyt często występują zmiany ciśnienia krwi (głównie obniżenie) oraz uderzenia krwi do głowy.
arytmia, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie krwi, częstoskurcz, dodatkowy skurcz serca, działania niepożądane produktów leczniczych, EKG, enzymy wątrobowe, konwencja MedDRA, leukopenia, morfologia krwi, nudności, obniżenie odcinka ST, odczyn alergiczny skórny, reakcja alergiczna, suchość w jamie ustnej, uderzenia krwi do głowy, winpocetyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia snu, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tertensif SR 1,5 mg
Tertensif SR zawiera indapamid w dawce 1,5 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i wykazuje profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w terapii. Najczęściej obserwowane są reakcje nadwrażliwości skórnej, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi, oraz wysypki grudkowo-plamkowe. Hipokaliemia stanowi istotne ryzyko – w badaniach klinicznych wystąpiła u 10% pacjentów (stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l), a u 4% stężenie potasu spadło poniżej 3,2 mmol/l po 4-6 tygodniach leczenia. Po 12 tygodniach terapii średnie obniżenie potasu wynosiło 0,23 mmol/l. Indapamid może także powodować hiponatremię, hiperkalcemię oraz rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, leukopenia oraz małopłytkowość. Zaburzenia elektrolitowe i hematologiczne wymagają regularnego monitorowania parametrów biochemicznych, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka.
agranulocytoza, encefalopatia wątrobowa, hiperkalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysięk naczyniówkowy, wysypka grudkowo-plamkowa, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Posaconazole STADA 100 mg
Charakterystyka działań niepożądanych pozakonazolu opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących ponad 2400 pacjentów i zdrowych ochotników, w tym 230 pacjentów stosujących tabletki dojelitowe oraz 288 pacjentów leczonych z powodu inwazyjnej aspergilozy. Ekspozycja osoczowa po podaniu tabletek była wyższa niż po zawiesinie doustnej, co może wpływać na profil bezpieczeństwa. Najczęściej zgłaszanymi ciężkimi działaniami niepożądanymi są nudności (bardzo często, ≥1/10), wymioty, biegunka, gorączka oraz podwyższone stężenie bilirubiny. Szczególną uwagę należy zwrócić na hepatotoksyczność – po wprowadzeniu zawiesiny doustnej odnotowano przypadki ciężkiego uszkodzenia wątroby zakończonego zgonem. Często obserwuje się podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa, GGTP) oraz bilirubiny, a rzadziej poważne zaburzenia wątroby, takie jak niewydolność czy cholestatyczne zapalenie wątroby.
afazja, biegunka, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, choroba refluksowa żołądkowo-przełykowa, encefalopatia, eozynofilia, gorączka, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, koagulopatia, leukopenia, limfadenopatia, neuropatia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedoczynność nadnerczy, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudności, ostra białaczka szpikowa, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, pozakonazol, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, pseudoaldosteronizm, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, torsade de pointes, trombocytopenia, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wymioty, zaburzenia psychotyczne, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał śledziony, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół mielodysplastyczny, zespół wydłużonego QT, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Noctis 12,5 mg
Doksylamina w postaci wodorobursztynianu, stosowana w leku Noctis 12,5 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej są łagodne i przemijające, szczególnie w początkowym okresie terapii. Najczęściej obserwowanym działaniem jest senność (bardzo często, ≥1/10), a także zawroty głowy i bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia i agranulocytoza (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), które wymagają natychmiastowej interwencji. Doksylamina może również powodować zaburzenia widzenia (często niewyraźne widzenie, niezbyt często diplopia), zaburzenia słuchu i równowagi (często zawroty głowy błędnikowe, niezbyt często tinnitus), a także objawy ze strony układu oddechowego (często zwiększone wydzielanie śluzu, niezbyt często duszność) oraz układu moczowego (często zatrzymanie moczu). Wśród działań niepożądanych przewodu pokarmowego dominują suchość w jamie ustnej, zaparcia i bóle w górnej części brzucha (często), a także nudności, wymioty, biegunka i niestrawność (niezbyt często).
agranulocytoza, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, diplopia, doksylamina, drgawki, dyspepsja, działanie niepożądane doksylaminy, koszmar senny, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niewyraźne widzenie, Noctis, obrzęk obwodowy, paradoksalne pobudzenie, personel medyczny, suchość jamy ustnej, tinnitus, wodorobursztynian doksylaminy, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie mikcji, zaburzenie układu krwiotwórczego, zatrzymanie moczu, zawrót głowy błędnikowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rispolept 1 mg/ml
Rispolept (rysperydon) w postaci roztworu doustnego charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej występują parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność (≥10%). Zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność (≥10%), zaburzenia snu, pobudzenie, depresja i lęk (≥1/100 do <1/10), są powszechne, a rzadziej obserwuje się manię, stan splątania czy katatonię. Infekcje, w tym zapalenie płuc, oskrzeli i zakażenia dróg moczowych, występują często (≥1/100 do <1/10). W zakresie hematologicznym notuje się niezbyt często neutropenię, leukopenię, trombocytopenię i niedokrwistość (≥1/1000 do <1/100), a rzadko agranulocytozę (≥1/10 000 do <1/1000). Hiperprolaktynemia i zaburzenia metaboliczne, takie jak zwiększenie masy ciała, hiperglikemia i cukrzyca, również należą do częstych działań niepożądanych (≥1/100 do <1/10). Występują także rzadkie, ale poważne powikłania, jak reakcje anafilaktyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego oraz cukrzycowa kwasica ketonowa (<1/10 000).
agranulocytoza, akatyzja, anoreksja, anorgazmia, bezsenność, ból głowy, cukrzyca, cukrzycowa kwasica ketonowa, eozynofilia, grzybica paznokci, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipoglikemia, hiponatremia, katatonia, leukopenia, mania, nadwrażliwość, neutropenia, niedokrwistość, parkinsonizm, polidypsja, reakcja anafilaktyczna, rysperydon, sedacja, somnambulizm, stan splątania, trombocytopenia, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie ucha, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie zatok, zatrucie wodne, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluoxetine Vitabalans 20 mg
Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które najczęściej obejmują bóle głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie oraz biegunkę. Działania te występują bardzo często (≥1/10) i zazwyczaj ustępują w trakcie kontynuacji terapii, nie wymagając przerwania leczenia. Wśród poważniejszych, choć rzadszych działań niepożądanych, należy zwrócić uwagę na zespół serotoninowy, trombocytopenię, neutropenię, leukopenię, reakcje anafilaktyczne, hiponatremię oraz idiosynkratyczne zapalenie wątroby. W obrębie układu psychicznego obserwuje się ryzyko myśli i prób samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży, a także zaburzenia snu, lęk, nerwowość i obniżenie libido. Działania niepożądane dotyczą także układu sercowego (przedłużenie QT, arytmie komorowe), pokarmowego (krwotok żołądkowo-jelitowy), skórnego (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona) oraz seksualnego (zaburzenia erekcji, wytrysku i orgazmu).
akatyzja, arytmia komorowa, astenia, ataksja, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, depersonalizacja, drgawka, dysfagia, dyskineza, dyspepsja, epizod maniakalny, fluoksetyna, gammaglutamylotransferaza, hiperprolaktynemia, hipomania, hiponatremia, hipotensja, idiosynkratyczne zapalenie wątroby, krwotok poporodowy, krwotok żołądkowo-jelitowy, leukopenia, mania, mioklonia, myśl samobójcza, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, przedłużony odcinek QT, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szum w uszach, toksyczna martwica naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenie mikcji, zaczerwienienie skóry, zapalenie naczyń, zatrzymanie moczu, zespół Lyella, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Movalis 7,5 mg
Meloksykam, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) stosowany w dawkach dobowych 7,5 mg lub 15 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz poważniejsze powikłania, w tym owrzodzenia, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Wśród innych istotnych działań odnotowano zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy), skórne ciężkie reakcje nadwrażliwości (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz powikłania nerkowe, w tym ostrą niewydolność nerek i śródmiąższowe zapalenie nerek.
agranulocytoza, choroba Crohna, choroba wrzodowa, ciężkie skórne działanie niepożądane, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ampicillin/Sulbactam Bausch Health 1 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, łączący ampicylinę (antybiotyk β-laktamowy) z sulbaktamem (inhibitor β-laktamaz), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących liczne układy i narządy. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza oraz plamica małopłytkowa, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zwiększonego ryzyka infekcji. Istotnym zagrożeniem są reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne oraz zespół Kounisa. Ponadto obserwuje się zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, drgawki, senność, zawroty głowy), zapalenie żył w miejscu podania, duszność oraz liczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, wymioty, bóle brzucha, nudności, a także poważne powikłania jak rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy związane z Clostridioides difficile. Wśród działań niepożądanych znajdują się również zaburzenia funkcji wątroby (hiperbilirubinemia, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, żółtaczka) oraz różnorodne reakcje skórne, od wysypki i świądu po zagrażające życiu zespoły Stevensa-Johnsona i toksycznej martwicy naskórka.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, drgawki, duszność, eozynofil, eozynofilia, erytrocyt, granulocyt, hiperbilirubinemia, inhibitor beta-laktamaz, leukocyt, leukopenia, małopłytkowość, neutrofil, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, plamica małopłytkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, sulbaktam, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie Clostridioides difficile, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelit, zapalenie języka, zapalenie żył, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apoauronarami 5 mg
Apoauronarami, zawierający ramipryl w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, jest inhibitorem ACE stosowanym w terapii nadciśnienia i innych schorzeń układu sercowo-naczyniowego. Profil działań niepożądanych obejmuje często występujące objawy, takie jak uporczywy suchy kaszel, hipotonia oraz podwyższone stężenie potasu we krwi. Istotne są również rzadkie, ale poważne powikłania, w tym obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia/agranulocytoza. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym hematologicznego (leukopenia, aplazja szpiku), immunologicznego (reakcje anafilaktyczne), nerwowego (bóle i zawroty głowy), oddechowego (suchy kaszel, duszność), pokarmowego (zapalenie błony śluzowej, zapalenie trzustki), a także skórnego (wysypka, obrzęk naczynioruchowy). Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie funkcji nerek i elektrolitów, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii i niewydolności nerek.
agranulocytoza, aplazja szpiku, białkomocz, dławica piersiowa, eozynofilia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia, inhibitor ACE, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie OUN, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, TIA, udar niedokrwienny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zapalenie języka, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imatinib Zentiva 400 mg
Przedawkowanie imatynibu stanowi poważne zagrożenie kliniczne, choć doświadczenie z dawkami przekraczającymi zalecane wartości terapeutyczne jest ograniczone. Objawy przedawkowania są zróżnicowane i zależą od dawki oraz czasu ekspozycji, obejmując głównie układ pokarmowy, hematologiczny oraz skórę. W dawkach 1200-1600 mg (stosowanych od 1 do 10 dni) dominują nudności, wymioty, biegunka, wysypka, obrzęki, zmęczenie, trombocytopenia i pancytopenia. Przy dawkach 1800-3200 mg (do 6 dni) pojawiają się osłabienie, bóle mięśni, wzrost fosfokinazy kreatyny i bilirubiny oraz ból żołądkowo-jelitowy. Ekstremalne dawki jednorazowe, np. 6400 mg, wywołują nudności, wymioty, gorączkę, obrzęk twarzy, neutropenię i wzrost aktywności transaminaz, natomiast dawki 8000-10000 mg skutkują głównie wymiotami i bólem żołądkowo-jelitowym. U dzieci odnotowano objawy po dawkach 400 mg (wymioty, biegunka, brak łaknienia) oraz 980 mg (leukopenia, biegunka).
anoreksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból żołądkowo-jelitowy, brak apetytu, fosfokinaza kreatynowa, gorączka, hiperbilirubinemia, leczenie objawowe, leukopenia, morfologia krwi, neutropenia, nudności, obrzęk, obrzęk twarzy, pancytopenia, podwyższone transaminazy, próby wątrobowe, przedawkowanie imatynibu, rumień, trombocytopenia, wymioty, wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trioxal 100 mg
Na podstawie analizy danych z 107 badań klinicznych obejmujących 8499 pacjentów, w tym 165 dzieci w wieku 1-17 lat, oceniono profil bezpieczeństwa itrakonazolu stosowanego w leczeniu grzybic skóry i paznokci. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dzieci były ból głowy (3,0%), wymioty (3,0%), ból brzucha (2,4%), biegunka (2,4%) oraz zaburzenia czynności wątroby (1,2%). U dorosłych najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) i ból brzucha (1,3%). Rzadziej występowały zaburzenia smaku, leukopenia, nadwrażliwość, szumy uszne, zaburzenia czynności wątroby i zmiany skórne (<1%). Charakter działań niepożądanych u dzieci jest podobny do dorosłych, jednak ich częstość jest wyższa w populacji pediatrycznej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, fosfokinaza kreatynowa, grzybica paznokci, grzybica skóry, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, świąd, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata słuchu, wielomocz, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie grzybicze, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bactrazol 500 mg
Lek Bactrazol (azytromycyna) charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego, gdzie biegunka występuje bardzo często (≥1/10 pacjentów), a wymioty, ból brzucha i nudności często (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Szczególnie istotne klinicznie są zaburzenia czynności wątroby, w tym żółtaczka cholestatyczna (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000) oraz poważne powikłania, takie jak niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie i martwica, o częstości nieznanej. W zakresie układu nerwowego często występuje ból głowy (≥1/100 do <1/10), a rzadziej zawroty głowy, senność, parestezje i zaburzenia smaku. Z nieustaloną częstością mogą pojawić się poważne objawy neurologiczne, w tym drgawki i miastenia. Wśród działań kardiologicznych niezbyt często występuje kołatanie serca, a z częstością nieznaną poważne zaburzenia rytmu, takie jak torsade de pointes i wydłużenie QT.
AGEP, azytromycyna, biegunka, ból głowy, częstoskurcz komorowy, drgawki, dysfagia, eozynofilia, fotodermatoza, hepatotoksyczność, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, mykobakterioza, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niedosłuch, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zakażenie grzybicze, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pricoron 5 mg
Profil bezpieczeństwa peryndoprylu jest zgodny z innymi inhibitorami ACE, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak zawroty głowy, ból głowy, kaszel, niedociśnienie tętnicze, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz reakcje skórne. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania, gdzie częstość bardzo częsta to ≥1/10, a bardzo rzadka <1/10 000. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość) oraz ryzyko niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów z niedoborem G-6PDH. W układzie sercowo-naczyniowym odnotowano bardzo rzadkie przypadki zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, potencjalnie związane z nadmiernym niedociśnieniem, które jest jednym z najczęstszych działań niepożądanych peryndoprylu.
agranulocytoza, cholestatyczne zapalenie wątroby, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedobór G-6PDH, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, pemfigoid, peryndopryl z argininą, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bupropion Accord 300 mg
Bupropion Accord w dawce 300 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według układów narządów i częstości występowania. Najczęstsze działania obejmują bezsenność (>10%), ból głowy (>10%), suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności i wymioty (bardzo często), a także reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka (1-10%). Rzadziej obserwuje się napady drgawkowe (około 0,1%), tachykardię, zaburzenia widzenia, szumy uszne, a także poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona (bardzo rzadko). Istotne są również zaburzenia psychiczne, w tym lęk, pobudzenie, depresja, a także myśli i zachowania samobójcze, które mogą wystąpić zarówno w trakcie terapii, jak i po jej zakończeniu. Występują także zaburzenia metaboliczne, takie jak utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała, hiponatremia oraz rzadkie przypadki zaburzeń stężenia glukozy we krwi.
ataksja, bezsenność, chlorowodorek bupropionu, choroba posurowicza, depersonalizacja, dystonia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jąkanie, leukopenia, łuszczyca, myśl samobójcza, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parkinsonizm, pokrzywka, psychoza, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, splątanie, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, urojenie, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluconazole Polfarmex 200 mg
Flukonazol, stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący najczęściej ból głowy, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, wysypkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST, fosfataza alkaliczna). Częstość występowania tych objawów wynosi ≥1/10. Wśród rzadziej obserwowanych działań niepożądanych znajdują się zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia), reakcje alergiczne (anafilaksja), zaburzenia metaboliczne (hipercholesterolemia, hipokaliemia), objawy neurologiczne (drgawki, parestezje), a także poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, które wymagają monitorowania EKG, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca lub stosujących inne leki wpływające na rytm serca.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, bezsenność, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, drgawki, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza narządów płciowych, lek przeciwgrzybiczny, leukopenia, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwica wątroby, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, świąd, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, wysypka polekowa, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie grzybicze, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cetix 400 mg
Cefiksym w dawce 400 mg (w postaci cefiksymu trójwodnego) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się bóle głowy (często), biegunkę (często) oraz wysypkę skórną (często). Niezbyt często występują eozynofilia, zawroty głowy, nudności, wymioty, obrzęk naczynioruchowy i świąd. Rzadko notuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia, trombocytopenia oraz niedokrwistość hemolityczna, które wymagają monitorowania morfologii krwi. Z nieznaną częstością mogą pojawić się trombocytoza, neutropenia, jadłowstręt, nadaktywność psychoruchowa, zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zapalenia jelita grubego związanego z antybiotykami, które wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego postępowania.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cefiksym, cefiksym trójwodny, choroba posurowicza, Clostridium difficile, eozynofilia, gorączka, jadłowstręt, leukopenia, morfologia krwi, nadaktywność psychoruchowa, nadkażenie bakteryjne, nadkażenie grzybicze, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, podwyższony poziom enzymów wątrobowych, podwyższony poziom kreatyniny, podwyższony poziom mocznika, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Micafungin Viatris 50 mg
Profil bezpieczeństwa mykafunginy, substancji czynnej leku Micafungin Viatris, został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych, gdzie działania niepożądane wystąpiły u 32,2% pacjentów, głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najczęstsze objawy to nudności (2,8%), podwyższenie fosfatazy zasadowej (2,7%), zapalenie żył (2,5%), wymioty (2,5%) oraz wzrost aminotransferazy asparaginianowej (2,3%). Zaburzenia czynności wątroby dotyczyły 8,6% pacjentów, z najczęstszymi zmianami w enzymach wątrobowych (fosfataza zasadowa 2,7%, AspAT 2,3%, AlAT 2,0%) i bilirubiny (1,6%). Ciężka hepatotoksyczność wymagała przerwania terapii u 1,1% pacjentów, a u 0,4% wystąpiły poważne uszkodzenia wątroby. Reakcje alergiczne, w tym anafilaktoidalne, były rzadkie (0,2%) i częściej dotyczyły pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi. Reakcje miejscowe przy podaniu infuzji były łagodne i nie wymagały przerwania leczenia.
AIDS, aminotransferaza asparaginianowa, cholestaza, ciężkie działanie niepożądane, dehydrogenaza mleczanowa, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hemoliza, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jadłowstręt, lek przeciwgrzybiczny, leukopenia, mykafungina, nadciśnienie, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy, nowotwór złośliwy krwi, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, splątanie, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczny wykwit skórny, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zakrzep, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clarithromycin hameln 500 mg
Klarytromycyna, stosowana zarówno u dorosłych, jak i dzieci, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antybiotyków makrolidowych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz dysgeuzja. Dawki dobowe 1000 mg i 2000 mg wiążą się z występowaniem nudności, wymiotów, bólów brzucha, biegunek, wysypki, wzdęć, bólu głowy, zaparć, zaburzeń słuchu oraz podwyższeniem aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT), co wskazuje na potencjalne ryzyko hepatotoksyczności. W grupie pacjentów z obniżoną odpornością obserwowano również leukopenię, małopłytkowość oraz wzrost stężenia azotu mocznikowego, szczególnie przy dawkach 4000 mg/dobę, które zwiększają częstość działań niepożądanych 3-4-krotnie. Forma dożylna klarytromycyny może powodować miejscowe reakcje zapalne, takie jak zapalenie żył i ból w miejscu podania.
agranulocytoza, AIDS, allopurynol, aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, antybiotyki makrolidowe, azot mocznikowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, czas protrombinowy, drgawki, duszność, dysgeuzja, fibraty, głuchota, halucynacje, klarytromycyna, kolchicyna, leukocyty, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miopatia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, płytki krwi, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, statyny, suchość jamy ustnej, świąd, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, triazolam, wymioty, wysypka, zaburzenie słuchu, zaburzenie smaku, zakażenie Mycobacterium, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie trzustki, zapalenie żył, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketonal Duo 150 mg
Ketonal Duo 150 mg, zawierający ketoprofen, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) wiążącym się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają starannego monitorowania podczas terapii. W zakresie hematologicznym mogą wystąpić rzadkie przypadki niedokrwistości pokrwotocznej oraz zaburzenia takie jak agranulocytoza, małopłytkowość, niewydolność szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczna i leukopenia. Reakcje nadwrażliwości obejmują skórne reakcje alergiczne oraz potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na ASA i inne NLPZ. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia i hiperkaliemia, występują z nieznaną częstością. W układzie nerwowym często obserwuje się astenię i złe samopoczucie, a rzadziej parestezje, jałowe zapalenie opon mózgowych, drgawki i zaburzenia smaku. Działania niepożądane ze strony narządów zmysłów obejmują rzadkie zaburzenia widzenia i szumy uszne.
agranulocytoza, aminotransferaza, astenia, astma oskrzelowa, bilirubina, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, enteropatia, fotodermatoza, hiperkaliemia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reaktywność dróg oddechowych, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skórna reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód trawienny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy pochodzenia obwodowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vincristine Teva 1 mg/ml
Przedawkowanie siarczanu winkrystyny prowadzi do nasilenia typowych działań niepożądanych, z ciężkimi objawami neurotoksycznymi, hematologicznymi i ze strony przewodu pokarmowego. U dzieci poniżej 13 roku życia dawki rzędu 3-4 mg/m² powierzchni ciała mogą wywołać poważne objawy, a dawka dziesięciokrotnie większa od zalecanej może być śmiertelna. U dorosłych ciężkie objawy pojawiają się przy dawkach ≥ 3 mg/m². Objawy obejmują arefleksję, zaburzenia czucia i motoryki, senność, ból brzucha, porażenną niedrożność jelit, trombocytopenię oraz leukopenię. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum, a leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący, z koniecznością intensywnego monitorowania pacjenta.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Detimedac 500 mg
Dakarbazyna (Detimedac 500 mg lub 1000 mg) wymaga ścisłego nadzoru specjalisty onkologa ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń czynności wątroby i szpiku kostnego. Monitorowanie obejmuje ocenę wielkości wątroby (klinicznie i obrazowo), regularne oznaczanie enzymów wątrobowych i bilirubiny oraz kontrolę morfologii krwi, ze szczególnym uwzględnieniem granulocytów kwasochłonnych, leukopenii, niedokrwistości i małopłytkowości. W przypadku objawów dysfunkcji wątroby lub nerek konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Wystąpienie choroby wenookluzyjnej wątroby stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do dalszego leczenia. Wczesne zastosowanie wysokich dawek kortykosteroidów (np. hydrokortyzon 300 mg/dobę) oraz ewentualne leczenie fibrynolityczne może być korzystne w powikłaniach wątrobowych.
choroba wenookluzyjna wątroby, dakarbazyna, działanie genotoksyczne, enzymy wątrobowe, fenytoina, granulocyty kwasochłonne, hemopoeza, immunosupresja, kortykosteroidy, leki cytotoksyczne, leki fibrynolityczne, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, morfologia krwi, nadwrażliwość, niedokrwistość, niedrożność żył wątrobowych, onkolog, parametry biochemiczne, szczepionki atenuowane, szpik kostny, tkankowy aktywator plazminogenu, toksyczność hematologiczna, wynaczynienie, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Controloc 20 20 mg
Controloc 20 zawiera 20 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego w tabletce dojelitowej i jest stosowany w terapii chorób związanych z nadmierną sekrecją kwasu żołądkowego. Działania niepożądane obserwowane u około 5% pacjentów obejmują szeroki zakres objawów, od łagodnych do ciężkich, dotyczących różnych układów i narządów. Najpoważniejsze z nich to zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza (rzadko) oraz małopłytkowość, leukopenia i pancytopenia o nieznanej częstości, które mogą zwiększać ryzyko infekcji i krwawień. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, występują rzadko, ale stanowią zagrożenie życia. Ponadto, pantoprazol może powodować zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, które mogą manifestować się objawami neurologicznymi, mięśniowymi i sercowo-naczyniowymi.
agranulocytoza, arytmia komorowa, biegunka, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, tężyczka, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, złe samopoczucie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cilozek 50 mg
Cilozek (cylostazol) w dawce 100 mg jest stosowany w terapii, jednakże jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi ze względu na częstość występowania działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy (>30% pacjentów), biegunka oraz nieprawidłowe stolce (>15%), zwykle o nasileniu od lekkiego do umiarkowanego, które mogą ustępować po redukcji dawki. Istotnym ryzykiem jest zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwkrzepliwe oraz u chorych z cukrzycą, u których ryzyko krwawienia śródgałkowego jest podwyższone. U osób powyżej 70. roku życia częściej występują biegunka i kołatanie serca, co wymaga dostosowania schematu leczenia. Ponadto, współstosowanie cylostazolu z antagonistami kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn może nasilać działania wazodylatacyjne, prowadząc do kołatania serca i obrzęków obwodowych.
agranulocytoza, antagonista kanału wapniowego, bezsenność, biegunka, ból głowy, cylostazol, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, działanie wazodylatacyjne, granulocytopenia, hiperglikemia, kołatanie serca, kreatynina we krwi, krwawienie śródgałkowe, krwotok do oka, krwotok mózgowy, krwotok płucny, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwkrzepliwy, lek wazodylatacyjny, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, nieprawidłowy stolec, niestrawność, niewydolność nerek, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, omdlenie, pancytopenia, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, reakcja alergiczna, śródmiąższowe zapalenie płuc, szum uszny, tachykardia, tachykardia komorowa, tachykardia nadkomorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wybroczyna, zaburzenie rytmu serca, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Thymoglobuline 5 mg/ml 5 mg/ml; 25 mg
Przedawkowanie immunoglobuliny króliczej przeciw ludzkim tymocytom (Thymoglobuline) prowadzi do istotnych zaburzeń hematologicznych, w tym leukopenii, limfopenii, neutropenii oraz małopłytkowości, co wynika z mechanizmu immunosupresyjnego leku i jego wpływu na komórki układu krwiotwórczego. Objawy te manifestują się znacznym obniżeniem liczby leukocytów, limfocytów i płytek krwi, co zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych, sepsy oraz zaburzeń hemostazy. Szczególnie niebezpieczne jest długotrwałe stosowanie Thymoglobuline powyżej 3 tygodni, które predysponuje do rozwoju nowotworów układu chłonnego, takich jak chłoniaki, wskutek przewlekłej supresji nadzoru immunologicznego.
chłoniak, granulocyt obojętnochłonny, immunoglobulina królicza przeciw ludzkim tymocytom, krwinka biała, leukopenia, limfocyt T, limfopenia, małopłytkowość, morfologia krwi obwodowej, neutropenia, nowotwór limfoproliferacyjny, nowotwór układu chłonnego, pacjent immunosupresyjny, płytka krwi, powikłanie infekcyjne, preparat immunosupresyjny, sepsa, supresja układu immunologicznego, Thymoglobuline, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie hemostazy, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie oportunistyczne, zakażenie wirusowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Masultab 100 mg
Amisulpryd, substancja czynna leku Masultab (dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg i 400 mg), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane są objawy pozapiramidowe (≥1/10), takie jak drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza, akatyzja, dyskineza oraz ostra dystonia, a także senność. Często występuje hiperprolaktynemia z objawami klinicznymi (mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastia, ból piersi, zaburzenia erekcji). Niezbyt często pojawiają się zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia), leukopenia, neutropenia, a także wzrost aktywności aminotransferaz. Rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytozę, poważne zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes, migotanie komór) oraz powikłania zakrzepowo-zatorowe (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna).
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, częstoskurcz komorowy, dyskineza, działanie antycholinergiczne, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, neutropenia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, ostra dystonia, późna dyskineza, prolaktynoma, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół odstawienia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Carvedilol-ratiopharm 25 mg
Karwedylol, jako nieselektywny antagonista receptorów β-adrenergicznych z działaniem α1-adrenolitycznym, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, z których większość nie wykazuje zależności od dawki. Wyjątkiem są zawroty głowy, zaburzenia widzenia, bradykardia oraz zaostrzenie niewydolności serca, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. Niewydolność serca, obserwowana u 15,4% pacjentów leczonych karwedylolem (w porównaniu do 14,5% w grupie placebo), stanowi jedno z najczęstszych działań niepożądanych, szczególnie podczas zwiększania dawki u chorych z zastoinową niewydolnością serca. W początkowej fazie terapii częściej występują łagodne objawy, takie jak zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy i osłabienie. Ponadto, karwedylol może powodować przemijające pogorszenie czynności nerek u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca oraz specyficzne nietrzymanie moczu u kobiet, które ustępuje po zakończeniu leczenia.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, Carvedilol-ratiopharm, choroba naczyń obwodowych, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, depresja, dławica piersiowa, duszność, działanie alfa-adrenolityczne, enzymy wątrobowe, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, karwedylol, koszmary senne, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objaw Raynauda, obrzęk płuc, omamy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, psychoza, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia widzenia, zaburzenia wzwodu, zaburzenie snu, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zaparcie, zatrzymanie zatokowo-przedsionkowe, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concoram 5 mg + 10 mg
Concoram to preparat złożony zawierający bisoprolol (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Profil działań niepożądanych obejmuje objawy charakterystyczne dla obu substancji, klasyfikowane według częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Amlodypina często wywołuje senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, obrzęki (w tym okolicy kostek), nudności i zmęczenie. Bisoprolol natomiast często powoduje zawroty głowy, ból głowy, uczucie ziębnięcia i drętwienia kończyn, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zmęczenie. Do poważniejszych działań należą zawał serca (bardzo rzadko, amlodypina), nasilenie niewydolności serca (niezbyt często, bisoprolol), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka) oraz skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP.
alergiczny nieżyt nosa, amlodypina, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, częstoskurcz komorowy, duszność, dyslipidemia, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obturacyjna choroba płuc, parestezja, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowe, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Contix 20 mg
Stosowanie pantoprazolu w dawce 20 mg (lek Contix) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych u około 5% pacjentów. Działania te zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (≤1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Najpoważniejsze działania niepożądane obejmują agranulocytozę (rzadko), trombocytopenię, leukopenię, pancytopenię (bardzo rzadko), reakcje anafilaktyczne (niezbyt często), zaburzenia elektrolitowe takie jak hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia (rzadko), a także ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella (częstość nieznana). Ponadto obserwuje się uszkodzenie hepatocytów, żółtaczkę i niewydolność wątroby oraz śródmiąższowe zapalenie nerek z możliwością niewydolności nerek (częstość nieznana).
agranulocytoza, aminotransferaza, białe krwinki, biegunka, bilirubina, ból głowy, depresja, dezorientacja, dysfagia, enzym wątrobowy, ginekomastia, granulocyt obojętnochłonny, halucynacja, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kurcz mięśni, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, morfologia krwi, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omam, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, płytka krwi, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśniowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, tabletka dojelitowa, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie hepatocytów, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, wzdęcie, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaparcie, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dasatinib Stada 70 mg
Przedawkowanie dazatynibu, szczególnie w dawce 280 mg/dobę przez okres jednego tygodnia, wiąże się z ryzykiem ciężkiej mielosupresji, manifestującej się znacznym obniżeniem liczby płytek krwi (trombocytopenia), leukopenii, neutropenii oraz anemii. Najpoważniejszym powikłaniem jest mielosupresja stopnia 3. lub 4., która może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień oraz infekcji. W literaturze opisano przypadki, w których przedawkowanie skutkowało istotnym obniżeniem parametrów morfologii krwi, co wymagało intensywnego nadzoru hematologicznego i interwencji medycznej.
anemia, czynniki wzrostu, dazatynib, funkcja nerek, funkcja wątroby, infekcja, koncentrat krwinek płytkowych, krwawienie, leczenie podtrzymujące, leukocyty, leukopenia, mielosupresja, monitoring hematologiczny, morfologia krwi, neutrofile, neutropenia, osocze świeżo mrożone, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, parametry morfotyczne krwi, płytki krwi, preparaty krwiopochodne, przedawkowanie dazatynibu, trombocytopenia, zahamowanie szpiku kostnego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Methotrexat-Ebewe 5 mg
Metotreksat wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których nasilenie i częstość występowania są ściśle związane z dawką, sposobem i czasem podawania leku. Kluczowymi toksycznymi efektami ograniczającymi terapię są zahamowanie czynności szpiku kostnego (leukopenia, małopłytkowość, pancytopenia) pojawiające się zwykle po 4-14 dniach oraz wrzodziejące zapalenie błon śluzowych jamy ustnej, manifestujące się w ciągu pierwszych 24-48 godzin od podania. Do bardzo często obserwowanych działań należą także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), hepatotoksyczność (wzrost AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej i bilirubiny), nefrotoksyczność (zmniejszenie klirensu kreatyniny) oraz objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy). Ciężkie powikłania, takie jak śródmiąższowe zapalenie płuc, mogą wystąpić niezależnie od dawki i czasu terapii, wymagając często przerwania leczenia. Ponadto, metotreksat może indukować reakcje skórne od łysienia po zespół Stevensa-Johnsona oraz zaburzenia rozrodcze, w tym oligospermię i ryzyko wad wrodzonych u płodu.
agranulocytoza, azotemia, białkomocz, chłoniak złośliwy, eozynofilia, ginekomastia, hiperurykemia, hipogammaglobulinemia, krwawienie pęcherzykowe, krwiomocz, leukoencefalopatia, leukopenia, limfadenopatia, małopłytkowość, marskość wątroby, martwica kości, nefropatia, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oligospermia, osteoporoza, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, perforacja jelita, rak skóry, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, stłuszczenie wątroby, tamponada osierdzia, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zahamowanie szpiku kostnego, zakrzepica tętnicza, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jelit, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vastaloma 250 mg/5 ml
Fulwestrant (Vastaloma 250 mg/5 ml) stosowany w monoterapii zaawansowanego raka piersi wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych (CONFIRM, FINDER 1 i 2, NEWEST, FALCON). Najczęstsze działania niepożądane to odczyny w miejscu podania, astenia, nudności oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna). W badaniu FALCON bóle mięśniowo-szkieletowe i stawów wystąpiły u 31,2% pacjentek, pojawiając się głównie w pierwszych 3 miesiącach terapii, jednak bez konieczności modyfikacji leczenia. Inne często obserwowane działania to uderzenia gorąca, nudności, wysypka, bóle pleców, krwawienia z pochwy oraz neuropatia obwodowa. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano jako bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10) i niezbyt często (≥1/1000 do <1/100).
anastrozol, astenia, biegunka, ból głowy, ból mięśniowo-stawowy, ból pleców, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, fulwestrant, gamma-glutamylotranspeptydaza, gorączka neutropeniczna, hiperbilirubinemia, jadłowstręt, kandydoza pochwy, krwawienie z pochwy, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nasilone łzawienie, nerwoból, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudności, palbocyklib, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rwa kulszowa, spadek apetytu, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zakażenie dróg moczowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, zmęczenie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cytosar
Leczenie indukcyjne cytarabiną (Cytosar) wymaga prowadzenia w ośrodkach z odpowiednim zapleczem diagnostycznym i aparaturą podtrzymującą funkcje życiowe, ze względu na ryzyko ciężkiej supresji szpiku kostnego manifestującej się leukopenią, małopłytkowością (<50 000 płytek/μl) oraz granulocytopenią (<1000 granulocytów/mm³). Konieczne jest codzienne monitorowanie morfotycznych elementów krwi obwodowej oraz regularne badania szpiku, zwłaszcza po ustąpieniu komórek blastycznych. Należy uwzględnić możliwość opóźnionego spadku liczby komórek krwi, osiągającego minimum 12-24 dni po zakończeniu terapii. W przypadku wystąpienia toksyczności lub powikłań, takich jak infekcje związane z granulocytopenią czy krwawienia z małopłytkowości, wskazane jest przerwanie lub modyfikacja leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wcześniejszą supresją szpiku oraz zaburzeniami czynności wątroby i nerek, gdzie konieczne może być zmniejszenie dawki leku. Ponadto, u pacjentów leczonych dużymi dawkami (2-3 g/m²) obserwowano poważne, czasem śmiertelne działania niepożądane obejmujące toksyczne uszkodzenia OUN, przewodu pokarmowego, płuc oraz powikłania okulistyczne, które można łagodzić stosując profilaktycznie steroidowe krople do oczu.
ciężka wysypka skórna, hiperbilirubinemia, hiperurykemia, kardiomiopatia, krwotoczne zapalenie spojówek, leukopenia, małopłytkowość, martwica jelit, martwicze zapalenie jelita grubego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk płuc, odma śródścienna jelit, ostra białaczka szpikowa, ostre zapalenie trzustki, owrzodzenia jamy ustnej, owrzodzenie żołądka, posocznica, reakcja anafilaktyczna, ropień wątroby, supresja szpiku, supresja szpiku kostnego, szpik kostny, toksyczne uszkodzenie OUN, toksyczne uszkodzenie rogówki, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji mózgu, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie okrężnicy, zapalenie otrzewnej, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych