leukopenia
Leukopenia to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszeniem całkowitej liczby leukocytów we krwi obwodowej poniżej 4000/μl (4,0 × 10^9/l). Jest to objaw wielu stanów chorobowych, nie zaś samodzielna jednostka chorobowa.
Najczęstsze przyczyny leukopenii obejmują zakażenia wirusowe, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia szpiku kostnego, przyjmowanie niektórych leków oraz radioterapię. Szczególnie niebezpieczna jest neutropenia (obniżona liczba neutrofilów), która przy wartościach poniżej 500/μl znacząco zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych.
Diagnostyka leukopenii powinna obejmować pełną morfologię z rozmazem, badania biochemiczne, ocenę szpiku kostnego w wybranych przypadkach oraz poszukiwanie przyczyny podstawowej. Leczenie zależy od etiologii i stopnia nasilenia, od postępowania przyczynowego po zastosowanie czynników wzrostu granulocytów (G-CSF) w ciężkich przypadkach neutropenii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Wellbutrin XR 150 mg
Bupropion w formie Wellbutrin XR (150 mg lub 300 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Najważniejsze ryzyka obejmują napady drgawkowe (około 0,1% przypadków), ciężkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, duszność, wstrząs anafilaktyczny), myśli i zachowania samobójcze oraz ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona). Często obserwuje się bezsenność, bóle głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty, wzrost ciśnienia tętniczego oraz reakcje nadwrażliwości takie jak pokrzywka. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia), hiponatremia, zaburzenia psychiczne (depresja, splątanie, agresja, psychoza), a także zaburzenia neurologiczne (dystonia, ataksja, parkinsonizm) i sercowo-naczyniowe (tachykardia, kołatanie serca).
ataksja, bupropion chlorowodorek, depersonalizacja, dysfemia, dystonia, hiponatremia, lek serotoninergiczny, leukopenia, napad drgawkowy, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, parestezja, parkinsonizm, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szum uszny, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie stężenia glukozy, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zespół Stevens-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predox 50 mg
Predox (itopryd chlorowodorek) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa z częstością działań niepożądanych wynoszącą 2,4% (14/572 pacjentów). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to biegunka (0,7%), ból głowy (0,3%) oraz ból brzucha (0,3%). W badaniach klinicznych odnotowano również leukopenię (0,7%) oraz podwyższone stężenie prolaktyny (0,3%). Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z najczęstszymi reakcjami w kategorii „niezbyt często” (≥1/1 000 do <1/100), obejmującymi m.in. leukopenię, hiperprolaktynemię, drażliwość, zawroty głowy, zaburzenia snu, zaparcia, nadmierne wydzielanie śliny, ból w klatce piersiowej i pleców oraz zmęczenie. Rzadziej występowały wysypka, rumień i świąd, a z częstością nieznaną zgłaszano trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, ginekomastię, drżenie, nudności, żółtaczkę oraz podwyższone enzymy wątrobowe i bilirubinę.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azot mocznikowy, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, drażliwość, drżenie, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperprolaktynemia, itopryd chlorowodorek, kreatynina, leukopenia, mlekotok, nudności, prolaktyna, reakcja anafilaktyczna, rumień, ślinotok, świąd, terminologia MedDRA, trombocytopenia, wysypka, zaburzenie snu, zaparcie, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zerlinda 4 mg/100 ml
Kwas zoledronowy (lek Zerlinda, 4 mg/100 ml, roztwór do infuzji) wykazuje profil działań niepożądanych wymagający szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej w ciągu pierwszych 3 dni po podaniu obserwuje się reakcję ostrej fazy, objawiającą się gorączką, bólami kostnymi, mięśniowymi i stawowymi, zmęczeniem oraz dreszczami, które mają charakter samoograniczający. Istotnym ryzykiem jest zaburzenie czynności nerek, występujące u 3,1-4,3% pacjentów w zależności od wskazania (np. szpiczak mnogi 3,2%, rak piersi 4,3%). Czynniki ryzyka nefrotoksyczności to odwodnienie, współistniejące choroby nerek, wielokrotne cykle leczenia, stosowanie leków nefrotoksycznych oraz krótszy niż zalecany czas infuzji. Zgłaszano także przypadki progresji do niewydolności nerek i konieczności dializowania po dawce 4 mg.
arytmia serca, bradykardia, choroba śródmiąższowa płuc, hiperkaliemia, hipernatremia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kwas zoledronowy, leukopenia, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza pomenopauzalna, pancytopenia, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja ostrej fazy, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zabieg stomatologiczny, zaburzenia neurologiczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie oczodołu, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zapalenie twardówki, zespół Fanconiego, złamanie podkrętarzowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clefirem 14 mg
Przedawkowanie teriflunomidu (Clefirem) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących objawów i dawki toksycznej u ludzi. W badaniach klinicznych zdrowym ochotnikom podawano dawki do 70 mg/dobę (5-krotność dawki terapeutycznej 14 mg) przez 14 dni, co wiązało się z nasileniem typowych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), podwyższenie enzymów wątrobowych, leukopenia, małopłytkowość, reakcje skórne oraz objawy neurotoksyczne (bóle głowy, zawroty głowy, parestezje). Ze względu na długi okres półtrwania teriflunomidu, objawy te mogą utrzymywać się przez dłuższy czas po przedawkowaniu.
ból brzucha, ból głowy, cholestyramina, enzymy wątrobowe, funkcje wątroby, infekcja, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, morfologia krwi, neurotoksyczność, niedokrwistość, okres półtrwania leku, parestezje, przyspieszona eliminacja leku, stężenie teriflunomidu w osoczu, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Unasyn 375 mg
Unasyn w dawce 375 mg (zawierający 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny) jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwuje się biegunki (≥1/10), wymioty, nudności i bóle brzucha (≥1/100, <1/10). Rzadziej występują zapalenie języka, błony śluzowej jamy ustnej, a także zapalenie okrężnicy (≥1/10 000, <1/1 000). Istotne są również reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i zespół Kounisa, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, stosowanie Unasynu może prowadzić do zaburzeń hematologicznych, takich jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, leukopenia czy małopłytkowość, co podkreśla konieczność regularnej kontroli morfologii krwi. Częstość występowania działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego obejmuje ból głowy (często), senność (niezbyt często) oraz rzadko drgawki i objawy neurotoksyczności.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, ból głowy, ból stawów, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, drgawki, duszność, eozynofilia, hiperbilirubinemia, jadłowstręt, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, kandydoza, krwawe wymioty, leukopenia, małopłytkowość, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, plamica małopłytkowa, prolek sulbaktamu i ampicyliny, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, sultamycylina, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wydłużony czas krzepnięcia, wysypka, zaburzenie agregacji płytek krwi, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie okrężnicy, zespół Kounisa, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększona aktywność AlAT, zwiększona aktywność AspAT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atacand 16 mg
Leczenie kandesartanem cyleksetylu (substancja czynna Atacandu) charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, z większością działań niepożądanych o łagodnym i przemijającym przebiegu. W terapii nadciśnienia tętniczego odsetek przerwań leczenia z powodu działań niepożądanych wynosi 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje układu oddechowego. W leczeniu niewydolności serca częściej występują hiperkaliemia, niedociśnienie oraz zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów powyżej 70. roku życia, z cukrzycą lub stosujących leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron (np. inhibitory ACE, spironolakton). U dzieci i młodzieży (6–<18 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, jednak z wyższą częstością występowania bólu głowy, zawrotów głowy, kaszlu, wysypki oraz zaburzeń elektrolitowych (hiperkaliemia, hiponatremia). Zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny u pacjentów z niewydolnością nerek lub serca.
agranulocytoza, ból głowy, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, kreatynina, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, potas w surowicy, spironolakton, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symamis 100 mg
Symamis, zawierający amisulpryd, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane (≥1/10) są objawy pozapiramidowe, takie jak drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza, akatyzja i dyskineza. Często (≥1/100 do <1/10) występują zaburzenia endokrynologiczne (hiperprolaktynemia, mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastia, zaburzenia erekcji), psychiczne (bezsenność, lęk, pobudzenie), neurologiczne (ostra dystonia, senność), okulistyczne (niewyraźne widzenie), kardiologiczne (wydłużenie odstępu QT), naczyniowe (niedociśnienie), żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej) oraz przyrost masy ciała. Rzadziej (≥1/1 000 do <1/100) mogą pojawić się leukopenia, neutropenia, reakcje alergiczne, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, splątanie, późna dyskineza, bradykardia, nadciśnienie, osteopenia, osteoporoza, zatrzymanie moczu oraz wzrost aktywności aminotransferaz.
agranulocytoza, akatyzja, amenorrhea, amisulpryd, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipokineza, hiponatremia, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, neutropenia, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, pokrzywka, późna dyskineza, prolactinoma, reakcja alergiczna, torsade de pointes, zaburzenia erekcji, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół odstawienia u noworodka, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symtrend 6,25 mg
Karwedylol, beta-adrenolityk stosowany w leczeniu niewydolności serca, nadciśnienia i innych schorzeń sercowo-naczyniowych, wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się na początku terapii. Do najczęstszych należą zawroty głowy, ból głowy, bradykardia, niewydolność serca oraz niedociśnienie, z których ryzyko wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca podczas titracji dawki może dojść do pogorszenia niewydolności i zatrzymania płynów. W badaniach klinicznych częstość niewydolności serca wynosiła 15,4% u leczonych karwedylolem i 14,5% u pacjentów z placebo (u osób z zaburzeniami czynności lewej komory po zawale). Ponadto, u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną i niewydolnością nerek obserwowano przemijające pogorszenie funkcji nerek. Karwedylol może również maskować objawy hipoglikemii i utrudniać kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę, a u kobiet może powodować odwracalne nietrzymanie moczu.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, dławica piersiowa, gamma-glutamylotranspeptydaza, hipoglikemia, karwedylol, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezja, przewlekła niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy we krwi, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia erekcji, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sorafenib Mylan 200 mg
Sorafenib Mylan, zawierający 200 mg sorafenibu w postaci tozylanu w tabletce powlekanej, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak zawał serca, niedokrwienie, perforacja przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby indukowane lekiem, krwawienia oraz nadciśnienie tętnicze i przełom nadciśnieniowy, które wymagają natychmiastowej interwencji. W badaniach klinicznych częstość zastoinowej niewydolności serca wynosiła 1,9%, z różnicami w zależności od typu nowotworu (1,7% w RCC, 0,99% w HCC). Sorafenib często powoduje podwyższenie aktywności lipazy (11% RCC, 9% HCC) i amylazy (1-2%), a także hipofosfatemię (45% RCC, 35% HCC) i hipokalemię (5,4% RCC, 9,5% HCC), z przypadkami stopnia 3 wg CTCAE. Hipokalcemia występowała u 12% pacjentów z RCC i 26,5% z HCC, z nielicznymi przypadkami stopnia 3 i 4. Działania niepożądane takie jak biegunka, zmęczenie, łysienie, zespół ręka-stopa oraz wysypka są bardzo częste i mogą wpływać na jakość życia i adherencję do terapii.
biegunka, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hipofosfatemia, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, jadłowstręt, leukopenia, limfopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie, niedokrwistość, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższona aktywność amylazy, przełom nadciśnieniowy, rak nerkowokomórkowy, rak płaskokomórkowy skóry, rak wątrobowokomórkowy, reakcja nadwrażliwości, rogowiak kolczystokomórkowy, sorafenib, tozylan, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oziclide MR 60 mg
Oziclide MR (gliklazyd 60 mg) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu jest związany z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, z których najczęstszą i klinicznie najistotniejszą jest hipoglikemia. Objawy hipoglikemii obejmują szerokie spektrum symptomów neurologicznych (np. ból głowy, zaburzenia świadomości, drżenia), psychiatrycznych (pobudzenie, agresja, majaczenie), ogólnoustrojowych (silny głód, nudności, zmęczenie) oraz ciężkich stanów zagrażających życiu, takich jak drgawki, bradykardia, śpiączka. W przypadku hipoglikemii konieczne jest natychmiastowe podanie glukozy, z wykluczeniem sztucznych substancji słodzących, oraz monitorowanie pacjenta ze względu na ryzyko nawrotu. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka, zaparcia) występują niezbyt często i można je ograniczyć przez przyjmowanie leku podczas śniadania.
afazja, agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, drgawki, erytrocytopenia, fosfataza zasadowa, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedowład, niewydolność wątroby, objawy neurologiczne, objawy psychiatryczne, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, przejściowe zaburzenie widzenia, rumień, śpiączka, tachykardia, wysypka z eozynofilią, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaburzenie świadomości, zaburzenie wątroby, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Egoropal
Produkt leczniczy Egoropal, zawierający palmitynian paliperydonu w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT. Paliperydon może wywoływać niedociśnienie ortostatyczne (2,5% vs. 0,8% placebo), złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS) oraz późne dyskinezy. Należy monitorować leukocyty ze względu na ryzyko leukopenii, neutropenii i agranulocytozy (bardzo rzadko <1/10 000). U pacjentów z ciężką neutropenią (bezwzględna liczba neutrofilów <1×10⁹/L) wskazane jest przerwanie terapii i monitorowanie. Reakcje anafilaktyczne, hiperglikemia, zaostrzenie cukrzycy, znaczne zwiększenie masy ciała oraz priapizm to kolejne potencjalne działania niepożądane wymagające nadzoru klinicznego.
agranulocytoza, choroba naczyń mózgowych, choroba Parkinsona, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, lek psychostymulujący, leukopenia, mioglobinuria, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nowotwór mózgu, nowotwór zależny od prolaktyny, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie z ciałami Lewy’ego, paliperydon, polidypsja, poliuria, późne dyskinezy, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, sztywność mięśni, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaćma, zawał serca, zespół Reye’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adabonib 3,5 mg
Adabonib, zawierający bortezomib w dawce 3,5 mg (w postaci estru kwasu boronowego z mannitolem), wykazuje złożony profil bezpieczeństwa, który wymaga szczegółowego monitorowania. Na podstawie danych od 5476 pacjentów (3996 ze szpiczakiem mnogim i 240 z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL) leczonych schematem VcR-CAP) najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są: trombocytopenia, niedokrwistość, neutropenia, leukopenia, limfopenia, obwodowa neuropatia czuciowa, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty, zmęczenie, gorączka, wysypka, ból mięśni, duszność oraz zmniejszenie apetytu. Ciężkie, choć niezbyt częste działania obejmują niewydolność serca, zespół rozpadu guza, nadciśnienie płucne, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii oraz ostre rozlane naciekowe choroby płuc. W schemacie VcR-CAP u pacjentów z MCL zaobserwowano o ≥5% wyższą częstość hematologicznych działań niepożądanych oraz częstsze występowanie obwodowej neuropatii czuciowej, nadciśnienia, gorączki, zapalenia płuc i zapalenia jamy ustnej, a także rzadkie przypadki zakażenia WZW B (<1%) i niedokrwienia mięśnia sercowego (1,3%).
bortezomib, chłoniak z komórek płaszcza, leukopenia, limfopenia, nadciśnienie płucne, neuropatia autonomiczna, neuropatia czuciowa obwodowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewydolność serca, opryszczka zwykła, opryszczkowe zapalenie opon mózgowych, ostra rozlana naciekowa choroba płuc, parestezja, półpasiec, posocznica, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wstrząs septyczny, WZW B, zakażenie grzybicze, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indapen SR 1,5 mg
Indapamid, substancja czynna leku Indapen SR 1,5 mg, wykazuje działania niepożądane zależne od dawki, z najczęstszymi objawami obejmującymi hipokaliemię, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz wysypki plamkowo-grudkowe. W badaniach klinicznych II i III fazy stwierdzono, że po 4-6 tygodniach terapii dawką 1,5 mg hipokaliemia (stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l) wystąpiła u 10% pacjentów, a stężenie <3,2 mmol/l u 4%, ze średnim spadkiem potasu o 0,23 mmol/l po 12 tygodniach. Przy dawce 2,5 mg odsetek pacjentów z hipokaliemią wzrastał do 25% (<3,4 mmol/l) i 10% (<3,2 mmol/l), ze średnim spadkiem 0,41 mmol/l. Monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu, jest kluczowe podczas terapii indapamidem ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń elektrolitowych, w tym hiponatremii, hipochloremii, hipomagnezemii oraz rzadkich przypadków hiperkalcemii.
agranulocytoza, encefalopatia wątrobowa, hiperkalcemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, lek moczopędny, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, toczeń rumieniowaty układowy, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tobramycin B. Braun 1 mg/ml
Tobramycyna, aminoglikozydowy antybiotyk, charakteryzuje się istotnym profilem toksyczności, w szczególności ototoksycznością i nefrotoksycznością. Ototoksyczność obejmuje uszkodzenie zarówno przedsionkowych, jak i słuchowych struktur nerwu czaszkowego VIII, manifestujące się zawrotami głowy, zaburzeniami równowagi, szumami usznymi oraz częściową, najczęściej nieodwracalną utratą słuchu, początkowo w zakresie wysokich częstotliwości. Nefrotoksyczność może prowadzić do zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek z objawami takimi jak wzrost stężenia kreatyniny, azotu mocznikowego, oliguria, wałeczkomocz i białkomocz. Ryzyko działań niepożądanych wzrasta u pacjentów z niewydolnością nerek, przy jednoczesnym stosowaniu innych leków nefro- lub ototoksycznych, podczas terapii długotrwałej, przy dawkach przekraczających zalecane oraz u osób starszych i odwodnionych. Konieczne jest regularne monitorowanie funkcji nerek i słuchu w trakcie leczenia.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk aminoglikozydowy, białkomocz, bilirubina, blokada nerwowo-mięśniowa, cierpnięcie skóry, dehydrogenaza mleczanowa, dezorientacja, duszność, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gorączka polekowa, granulocytopenia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kreatynina w surowicy, leukocytoza, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadkażenie, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niewydolność nerek, oliguria, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, parestezja, rumień wielopostaciowy, splątanie, szumy uszne, tobramycyna, trombocytopenia, utrata słuchu, wałeczkomocz, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zawroty głowy obwodowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Leflunomid Bluefish 20 mg
Leflunomid Bluefish, dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg, jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w terapii reumatologicznej, którego profil bezpieczeństwa wymaga szczegółowego monitorowania. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia (>2 G/l, często) oraz łagodna trombocytopenia (<100 G/l, niezbyt często), a także hepatotoksyczność manifestująca się częstym wzrostem aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, GGTP, fosfataza zasadowa, bilirubina). Istotne jest monitorowanie parametrów biochemicznych i morfologii krwi, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków mielotoksycznych. Ponadto, leflunomid zwiększa ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych i ciężkich infekcji (rzadko posocznica), oraz nowotworów złośliwych, zwłaszcza zaburzeń limfoproliferacyjnych. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego często występują parestezje, ból głowy, zawroty głowy i neuropatia obwodowa, a także łagodne reakcje alergiczne i rzadkie ciężkie reakcje anafilaktyczne.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, AlAT, cholestaza, dehydrogenaza mleczanowa, DRESS, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gammaglutamylotransferaza, hiperlipidemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipourykemia, kinaza kreatynowa, kolagenowe zapalenie okrężnicy, leflunomid, lek immunosupresyjny, leukopenia, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra martwica wątroby, parestezja, posocznica, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zaburzenie limfoproliferacyjne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie okrężnicy, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Gedeon Richter 10 mg
Przedawkowanie lenalidomidu wiąże się głównie z hematologiczną toksycznością, obejmującą supresję szpiku kostnego, leukopenię, trombocytopenię oraz anemię. W badaniach klinicznych odnotowano działania toksyczne przy dawkach do 150 mg podawanych wielokrotnie oraz do 400 mg w pojedynczej dawce. Objawy takie jak neutropenia, trombocytopenia i pancytopenia nie mają określonych progowych dawek, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny ryzyka u pacjentów. Brak specyficznego antidotum wymaga wdrożenia leczenia wspomagającego i ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych.
anemia, ciężka neutropenia, cytopenia, erytrocyt, lenalidomid, leukocyt, leukopenia, morfologia krwi obwodowej, neutrofil, neutropenia, pancytopenia, parametry hematologiczne, parametry koagulologiczne, płytki krwi, preparat krwiopochodny, profilaktyka antybiotykowa, przedawkowanie lenalidomidu, supresja szpiku kostnego, toksyczność hematologiczna, transfuzja krwi, trombocyt, trombocytopenia - Leksykon substancji czynnych
Propylotiouracyl – Działania niepożądane
Propylotiouracyl, stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, z których najistotniejszą jest agranulocytoza o częstości 0,3-0,6%, zwykle pojawiająca się w ciągu pierwszych 1-3 miesięcy terapii. Agranulocytoza może wystąpić nagle i wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz rozważenia podania G-CSF (filgrastimu) po konsultacji hematologicznej. Inne hematologiczne powikłania obejmują neutropenię, trombocytopenię, pancytopenię, hemolizę oraz niedokrwistości hemolityczne i aplastyczne. Często obserwuje się reakcje nadwrażliwości i alergiczne wysypki skórne, a rzadziej gorączkę polekową i uszkodzenia wątroby, w tym zapalenie i niewydolność wątroby, szczególnie przy dużych dawkach. U pacjentów z chorobą Gravesa-Basedowa może wystąpić zapalenie naczyń związane z obecnością przeciwciał ANCA, które manifestuje się objawami wielonarządowymi i wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
ageusia, agranulocytoza, aminotransferaza, bilirubina, cholestaza, choroba Gravesa-Basedowa, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, dysgeusia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, gorączka polekowa, hemoliza, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie pęcherzykowe, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, mieloperoksydaza, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, oczopląs, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, powiększenie węzłów chłonnych, propylotiouracyl, proteinaza 3, przeciwciała przeciwko cytoplazmie neutrofilów, przedwczesne dojrzewanie płciowe, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowe zapalenie płuc, test Coombsa, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, uszkodzenie nerwów obwodowych, uszkodzenie wątroby, utrata słuchu, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zaburzenie erytropoezy, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoksiklav (400 mg + 57 mg)/5 ml
Amoksiklav w dawce 400 mg amoksycyliny i 57 mg kwasu klawulanowego na 5 ml zawiesiny doustnej jest antybiotykiem beta-laktamowym stosowanym w terapii zakażeń bakteryjnych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i wymioty, które można ograniczyć podając lek na początku posiłku. W trakcie terapii mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz DRESS, wymagające natychmiastowego przerwania leczenia. Ponadto obserwuje się przemijającą leukopenię, małopłytkowość, wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.
AGEP, agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ból głowy, choroba posurowicza, drgawki, dysbioza, kandydoza, krwotoczne zapalenie okrężnicy, krystaluria, kwas klawulanowy, lek przeciwzakrzepowy, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg
Lek Ramizek Plus, zawierający ramipryl oraz bisoprolol fumaran, wykazuje złożony profil działań niepożądanych wynikający z farmakodynamiki obu substancji czynnych. Bisoprolol najczęściej powoduje bóle i zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, zimne kończyny oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka i zaparcia. Ramipryl natomiast charakteryzuje się przede wszystkim występowaniem uporczywego, suchego kaszlu oraz ryzykiem niedociśnienia, a także poważniejszych działań niepożądanych, w tym obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek i wątroby, zapalenia trzustki, ciężkich reakcji skórnych oraz neutropenii/agranulocytozy. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według systemu MedDRA, z kategoriami od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), co umożliwia precyzyjne monitorowanie i ocenę ryzyka u pacjentów.
agranulocytoza, bisoprolol, bradykardia, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, system MedDRA, tachykardia, trombocytopenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Fluoksetyna – Działania niepożądane
Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest szeroko stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych i obsesyjno-kompulsyjnych, jednak jej stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie oraz biegunka, których częstość występowania wynosi ≥10% (bardzo często). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza we wczesnej fazie terapii oraz po odstawieniu leku, a także na zespół serotoninowy, który może być wywołany współstosowaniem innych leków serotoninergicznych i stanowi zagrożenie życia. Ponadto, fluoksetyna może powodować poważne zaburzenia rytmu serca, w tym przedłużenie odstępu QT i torsade de pointes, a także krwawienia z przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki przeciwpłytkowe lub przeciwzakrzepowe.
akatyzja, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, fluoksetyna, gammaglutamylotransferaza, hiperprolaktynemia, hipomania, hiponatremia, idiosynkratyczne zapalenie wątroby, krwotok poporodowy, leukopenia, małopłytkowość, mioklonia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie orgazmu, zespół Lyella, zespół odstawienny, zespół policzkowo-językowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tonicard 300 mg
Stosowanie chlorowodorku propafenonu (Tonicard) wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (≥1/10), zaburzenia przewodzenia (blok zatokowo-przedsionkowy, przedsionkowo-komorowy, śródkomorowy) oraz kołatanie serca (≥1/100 do <1/10). Propafenon może indukować proarytmie, w tym tachykardię, trzepotanie przedsionków, tachykardię komorową oraz arytmie, które mogą zagrażać życiu i wymagać natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane obejmują także objawy neurologiczne (bóle i zawroty głowy, ataksja, parestezje), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka) oraz nieprawidłowości w funkcji wątroby, manifestujące się podwyższonymi wartościami aminotransferaz i fosfatazy zasadowej. Rzadziej występują małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, a także reakcje skórne, takie jak pokrzywka i wysypka.
agranulocytoza, arytmia, ataksja, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok śródkomorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, chlorowodorek propafenonu, cholestaza, drgawki, duszność, działanie proarytmiczne, granulocytopenia, kołatanie serca, lek przeciwarytmiczny, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepokój ruchowy, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność serca, nudności, objawy pozapiramidowe, omdlenie, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, rumień, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tachykardia komorowa, trzepotanie przedsionków, uszkodzenie komórek wątroby, wymioty, wysypka, wzdęcie brzucha, zaburzenia erekcji, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zespół toczeniopodobny, zmniejszenie liczby plemników, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polopiryna Max Hot (500 mg + 300 mg + 50 mg)/sasz.
Polopiryna Max Hot to preparat zawierający kwas acetylosalicylowy (500 mg), kwas askorbowy (300 mg) oraz kofeinę (50 mg), którego profil działań niepożądanych wynika z efektów wszystkich składników. Kwas acetylosalicylowy jest głównym czynnikiem odpowiedzialnym za liczne działania niepożądane, w tym hematologiczne (małopłytkowość, niedokrwistość mikrokrwotoczna, hemolityczna u pacjentów z niedoborem G6PD, leukopenia), wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, reakcje alergiczne (astma, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, szumy uszne, bóle głowy), krwotoki mózgowe, niewydolność serca, krwawienia okołooperacyjne, a także powikłania ze strony układu pokarmowego (dyspepsja, choroba wrzodowa u 15% pacjentów długotrwale stosujących, perforacje, krwawienia). Kwas askorbowy może powodować zaburzenia neurologiczne (znużenie, bezsenność), obniżenie pH moczu sprzyjające kamicy nerkowej oraz interferencje w badaniach laboratoryjnych, natomiast kofeina wywołuje objawy pobudzenia OUN (ból głowy, bezsenność, drżenie rąk), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz może wpływać na wyniki testów diagnostycznych i powodować uzależnienie.
agranulocytoza, aminotransferaza, astma oskrzelowa, białkomocz, choroba wrzodowa żołądka, eozynopenia, fosfataza alkaliczna, kamień nerkowy, kofeina, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątrobowych, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, plamica, pokrzywka, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, układ krwiotwórczy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie widzenia, zapalenie śluzówki nosa, zawrót głowy, zespół astmy aspirynowej, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefotaxim-MIP 1 g 1 g
Cefotaksym, jako antybiotyk cefalosporynowy, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, eozynofilia, trombocytopenia, rzadziej agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna), reakcje nadwrażliwości (od pokrzywki i świądu po rzadkie, ciężkie reakcje anafilaktyczne), objawy neurologiczne (drgawki, mioklonie, encefalopatia), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego). Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcję Herxheimera występującą w leczeniu boreliozy, objawiającą się m.in. wysypką, gorączką, leukopenią i wzrostem aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfataza alkaliczna). Cefotaksym może również powodować wzrost stężenia kreatyniny i mocznika, a w rzadkich przypadkach pogorszenie czynności nerek oraz śródmiąższowe zapalenie nerek.
agranulocytoza, alergiczna reakcja skórna, antybiotyk cefalosporynowy, arytmia, borelioza, cefotaksym, drgawka, encefalopatia, eozynofilia, gorączka polekowa, granulocytopenia, leukopenia, lidokaina, mioklonia, nadkażenie, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pogorszenie czynności nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie bilirubiny, zwiększone stężenie kreatyniny, zwiększone stężenie mocznika - Leksykon substancji czynnych
Cisplatyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Cisplatyna powinna być podawana wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza onkologa w specjalistycznych placówkach medycznych, które zapewniają odpowiednie monitorowanie pacjenta, w tym kontrolę czynności nerek, wątroby, układu krwiotwórczego oraz stężenia elektrolitów (wapń, sód, potas, magnez) co tydzień przez cały okres leczenia. Przed ponownym podaniem cisplatyny należy uzyskać prawidłowe wartości parametrów: kreatynina ≤130 µmol/l (1,5 mg/dl), mocznik <25 mg/dl, liczba leukocytów >4000/µl (>4,0 x 10⁹/l), liczba płytek >100 000/µl (100 x 10⁹/l) oraz prawidłowy audiogram. Ze względu na wysoką toksyczność, w tym nefrotoksyczność, ototoksyczność i neurotoksyczność o charakterze kumulacyjnym, konieczne jest stosowanie środków ostrożności, takich jak odpowiednie nawodnienie (2 litry dożylne przed podaniem, 2500 ml/m² pc. na 24 godziny po infuzji), unikanie kontaktu z aluminium oraz monitorowanie neurologiczne i audiometryczne. Podawanie cisplatyny nie powinno odbywać się częściej niż co 3-4 tygodnie, a w przypadku współistniejącego stosowania leków nefrotoksycznych, np. aminoglikozydów, wymagana jest szczególna ostrożność.
antybiotyk aminoglikozydowy, audiometria, biegunka, cisplatyna, diureza osmotyczna, działanie mutagenne, elektrolity w surowicy, krwiotwórczość, lekarz onkolog, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi obwodowej, nawodnienie pacjenta, nefrotoksyczność, neuropatia, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, ostra białaczka, ototoksyczność, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu infuzji, szczepionka przeciw żółtej gorączce, szczepionka żywa atenuowana, toksyczność przedsionkowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Casaro 8 mg
Lek Casaro zawierający kandesartan cyleksetylu wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antagonistów receptora angiotensyny II (ARB). W terapii nadciśnienia tętniczego najczęściej obserwuje się zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje układu oddechowego, przy czym odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosi około 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). W leczeniu niewydolności serca działania niepożądane występują częściej, z przerwaniem terapii u 21,0% pacjentów (w porównaniu do 16,1% w grupie placebo), głównie z powodu hiperkaliemii, niedociśnienia i zaburzeń czynności nerek. Ryzyko tych powikłań jest wyższe u pacjentów powyżej 70. roku życia, z cukrzycą oraz stosujących inne leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy jest zalecane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U dzieci i młodzieży (6-18 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny, jednak częstość występowania niektórych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, kaszel, wysypka czy niemiarowość zatokowa, jest wyższa niż u dorosłych.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, Casaro, hiperkaliemia, hiponatremia, infekcja układu oddechowego, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kreatynina w surowicy, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, spironolakton, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Kabazytaksel – Działania niepożądane
Kabazytaksel, stosowany w leczeniu opornego na kastrację raka gruczołu krokowego z przerzutami, wykazuje istotne działania niepożądane, szczególnie hematologiczne. W trzech randomizowanych badaniach klinicznych (TROPIC, PROSELICA, CARD) z udziałem 1092 pacjentów, podawano kabazytaksel w dawce 25 mg/m² co 3 tygodnie wraz z prednizonem lub prednizolonem, średnio przez 6-7 cykli. Najczęstsze działania niepożądane obejmowały niedokrwistość (99,0%), leukopenię (93,0%), neutropenię (87,9%), trombocytopenię (41,1%), biegunkę (42,1%), zmęczenie (25,0%) oraz astenie (15,4%). Neutropenia stopnia ≥3 wystąpiła u 73,1% pacjentów, a gorączka neutropeniczna u 8,0%, co stanowi poważne zagrożenie infekcyjne. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych odnotowano u około 18-20% pacjentów, najczęściej z powodu krwiomoczu, zmęczenia i neutropenii.
antybiotykoterapia, astenia, biegunka, ból brzucha, gorączka neutropeniczna, kabazytaksel, krwiomocz, lek przeciwbiegunkowy, leukopenia, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, nudność, prednizon, rak gruczołu krokowego oporny na kastrację, rak gruczołu krokowego z przerzutami, toksyczność lekowa, trombocytopenia, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lepsitam
Podczas terapii lewetyracetamem (Lepsitam) konieczne jest uwzględnienie modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz ocenę funkcji nerek u chorych z ciężką niewydolnością wątroby. Rzadko obserwowano ostre uszkodzenie nerek, które może wystąpić od kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Wczesne zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość oraz pancytopenia, wymagają monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z objawami infekcji lub zaburzeń krzepnięcia. Istotne jest także regularne monitorowanie pacjentów pod kątem objawów depresji, myśli i zachowań samobójczych, gdyż meta-analizy wskazują na niewielkie zwiększenie ryzyka tych zdarzeń podczas stosowania leków przeciwpadaczkowych, w tym lewetyracetamu.
agranulocytoza, agresywność, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, depresja, drażliwość, funkcje endokrynologiczne, lek przeciwpadaczkowy, leki przeciwpadaczkowe, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, morfologia krwi, myśli samobójcze, neutropenia, nietolerancja galaktozy, objawy psychotyczne, ostre uszkodzenie nerek, pancytopenia, zaburzenia behawioralne, zaburzenia krzepnięcia krwi, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoAmlo 5 mg
Amlodypina, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w trakcie terapii. Najczęściej obserwowane objawy to obrzęk (bardzo często), uczucie zmęczenia i osłabienie (często), a także dolegliwości ze strony układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i ból głowy (często). Działania niepożądane obejmują również objawy sercowo-naczyniowe, w tym kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy (często), a także zaburzenia rytmu serca i niedociśnienie tętnicze (niezbyt często). Ze strony przewodu pokarmowego często występują ból brzucha, nudności i niestrawność, a rzadziej wymioty i suchość błony śluzowej jamy ustnej. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, leukopenia, małopłytkowość oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN).
antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cholestaza, depresja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, impotencja, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nieżyt błony śluzowej nosa, nokturia, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, splątanie, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmiana nastroju, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trund 750 mg
Lewetyracetam (lek Trund) w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, potwierdzony na podstawie badań klinicznych obejmujących 3416 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, bóle głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Występują również rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne (pancytopenia, agranulocytoza), immunologiczne (zespół DRESS, anafilaksja), neurologiczne (encefalopatia, złośliwy zespół neuroleptyczny) oraz zaburzenia psychiczne, w tym depresja, agresja i próby samobójcze. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko jadłowstrętu nasilonego przy jednoczesnym stosowaniu topiramatu oraz odwracalność łysienia i encefalopatii po odstawieniu leku.
agranulocytoza, anafilaksja, choreoatetoza, dyskineza, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, napady częściowe, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, podwójne widzenie, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, topiramat, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefazolin Dali Pharma 1 g
Cefazolina, stosowana w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęstszych należą infekcje grzybicze, takie jak kandydoza jamy ustnej (częstość ≥1/100 do <1/10) oraz kandydoza narządów płciowych i zapalenie pochwy (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Rzadko obserwuje się zaburzenia morfologii krwi (leukopenia, neutropenia, trombocytopenia) oraz zaburzenia glikemii (hiperglikemia lub hipoglikemia). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne zaburzenia krzepnięcia krwi, szczególnie u pacjentów z niedoborem witaminy K1, niewydolnością wątroby lub nerek. Reakcje alergiczne obejmują wysypki, obrzęk naczynioruchowy, a w bardzo rzadkich przypadkach ciężkie reakcje skórne (zespół Lyella, Stevens-Johnsona) oraz wstrząs anafilaktyczny z objawami takimi jak obrzęk krtani, tachykardia i hipotensja. Neurologicznie mogą wystąpić drgawki, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek leczonych wysokimi dawkami, a także zawroty głowy, zaburzenia snu i widzenia barw.
bazofilia, biegunka, cefazolina, drgawki, drożdżyca, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, granulocytopenia, granulocytoza, hiperglikemia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, leukocytoza, leukopenia, limfocytopenia, monocytoza, morfologia krwi, nefropatia, nefrotoksyczność, neutropenia, niedobór witaminy K1, niewydolność oddechowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, proteinuria, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia krzepnięcia krwi, zapalenie pochwy, zapalenie wątroby, zapalenie zakrzepowe żył, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Azytromycyna – Działania niepożądane
Azytromycyna, antybiotyk makrolidowy o szerokim spektrum działania, jest zazwyczaj dobrze tolerowana, jednak podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym bardzo często biegunkę (≥1/10), często nudności, wymioty i bóle brzucha (≥1/100 do <1/10). Inne często zgłaszane objawy to ból głowy (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują zaburzenia czynności wątroby (≥1/10 000 do <1/1000), w tym żółtaczka cholestatyczna, a także poważne powikłania, takie jak niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby i martwica wątroby (częstość nieznana). Istotne są również działania niepożądane ze strony układu nerwowego, sercowo-naczyniowego (w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes), skóry (ciężkie reakcje, np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka), układu immunologicznego (reakcje anafilaktyczne) oraz nerek (ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, które może stanowić poważne powikłanie terapii.
antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból głowy, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, drgawki, dysfagia, eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, Mycobacterium avium, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, ostra niewydolność nerek, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zakażenie bakteryjne, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Salazopyrin EN 500 mg
Sulfasalazyna, składnik produktu leczniczego Salazopyrin EN, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii. Istotne jest zmniejszenie wchłaniania digoksyny podczas jednoczesnego stosowania, co wymaga monitorowania stężenia digoksyny i ewentualnej korekty dawki. Sulfasalazyna hamuje absorpcję kwasu foliowego, co może prowadzić do jego niedoboru, szczególnie u kobiet w ciąży i pacjentów z ryzykiem niedoboru, dlatego zaleca się suplementację. Ryfampicyna, jako induktor enzymów wątrobowych, obniża stężenie sulfapirydyny – metabolitu sulfasalazyny, co może osłabić efekt terapeutyczny, choć kliniczne znaczenie tej interakcji nie jest w pełni poznane.
azatiopryna, digoksyna, dyspepsja, działanie niepożądane, induktor enzymu wątrobowego, interakcja lekowa, kwas foliowy, lek immunosupresyjny, leukopenia, merkaptopuryna, metylotransferaza tiopuryny, monitorowanie terapeutyczne leku, morfologia krwi, niedokrwistość megaloblastyczna, ryfampicyna, sulfapirydyna, sulfasalazyna, supresja szpiku kostnego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Karbis 32 mg
Kandesartan cyleksetylu, dostępny w dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi. W badaniach nad nadciśnieniem tętniczym najczęściej obserwowano zawroty głowy, ból głowy oraz zakażenia układu oddechowego, z częstością ≥1% w porównaniu do placebo. Odsetek rezygnacji z terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 3,1% dla kandesartanu i 3,2% dla placebo. U pacjentów z niewydolnością serca (program CHARM) działania niepożądane obejmowały hiperkaliemię, niedociśnienie i zaburzenia czynności nerek, z wyższym ryzykiem u osób >70 lat, z cukrzycą lub stosujących inhibitory ACE i spironolakton. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu u tych pacjentów, natomiast u chorych na nadciśnienie bez zaburzeń nerek rutynowe badania nie są konieczne, choć u osób z dysfunkcją nerek kontrola jest wskazana.
agranulocytoza, ból głowy, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kaszel, kreatynina, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość zatokowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, potas w surowicy, spironolakton, świąd, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu oddechowego, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil 10 mg 10 mg
Ramipryl, będący inhibitorem ACE, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa, w którym dominują działania niepożądane takie jak uporczywy suchy kaszel oraz objawy niedociśnienia tętniczego. Do poważnych powikłań należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki oraz ciężkie reakcje skórne, w tym neutropenia i agranulocytoza. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz nieznanych. W zakresie hematologicznym obserwuje się eozynofilię (często), leukopenię, trombocytopenię (rzadko) oraz bardzo rzadko niewydolność szpiku kostnego i pancytopenię. Reakcje anafilaktyczne i zwiększone miano przeciwciał przeciwjądrowych występują rzadko, a zespół SIADH jest zgłaszany z częstością nieznaną. Hiperkaliemia jest częstym zaburzeniem metabolicznym, natomiast hiponatremia występuje z częstością nieznaną.
agranulocytoza, ból głowy, dławica piersiowa, drżenie, eozynofilia, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, pokrzywka, ramipryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – IBUPREX MAX 400 mg
Lek IBUPREX MAX zawiera 400 mg ibuprofenu w postaci tabletek powlekanych i może powodować liczne działania niepożądane, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niestrawność, ból brzucha, nudności (częstość niezbyt często), a także poważniejsze powikłania jak owrzodzenia, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Stosowanie wysokich dawek ibuprofenu (do 2400 mg/dobę) wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu), nerek (obrzęki, niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych), wątroby (zaburzenia czynności), układu krwiotwórczego (niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza) oraz reakcje skórne (SCAR, zespół Stevensa-Johnsona). Występują także rzadkie, ale poważne reakcje alergiczne, w tym obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, wstrząs oraz zespół Kounisa.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma, bezsenność, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie skórne działanie niepożądane, hipotonia, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawy wymiot, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja psychotyczna, retencja sodu, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smołowaty stolec, szum uszny, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Biseptol
Produkt Biseptol, zawierający kotrimoksazol (trimetoprim z sulfametoksazolem), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak ostra martwica wątroby, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna oraz reakcje nadwrażliwości oddechowej. Szczególnie niebezpieczne są zagrażające życiu reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna nekroliza naskórka (TEN), które najczęściej pojawiają się w pierwszych tygodniach terapii. W przypadku wystąpienia wysypki z pęcherzami lub zmianami na błonach śluzowych należy natychmiast przerwać leczenie. U pacjentów z SJS lub TEN po kotrimoksazolu ponowne podanie sulfametoksazolu jest przeciwwskazane. Ponadto, kotrimoksazol może indukować rzekomobłoniaste zapalenie jelit wywołane przez Clostridium difficile, co wymaga przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego leczenia, w tym doustnego metronidazolu lub wankomycyny w cięższych przypadkach.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, ciężka reakcja niepożądana, Clostridium difficile, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hiponatremia, kotrimoksazol, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność wątroby, ostra martwica wątroby, Pneumocystis jirovecii, porfiria, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, sulfametoksazol, toksyczna nekroliza naskórka, trimetoprim, układ krwiotwórczy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trittico CR 75 mg
Trazodon (chlorowodorek trazodonu, Trittico CR) jest lekiem przeciwdepresyjnym o działaniu uspokajającym, który może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym poważne zaburzenia psychiczne (myśli i zachowania samobójcze, mania, pobudzenie, delirium, urojenia, omamy), neurologiczne (zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, drgawki), hematologiczne (agranulocytoza, trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość), kardiologiczne (niemiarowości serca, w tym torsade de pointes, tachykardia komorowa, wydłużenie odstępu QT), a także zaburzenia czynności wątroby i elektrolitów (hiponatremia, SIADH). Senność jest częstym efektem początkowym, ustępującym z czasem. Mimo mniejszej kardiotoksyczności niż trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, trazodon wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami serca. Występowanie działań niepożądanych wymaga regularnego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych.
agranulocytoza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, kardiotoksyczność, leki trójpierścieniowe, leukopenia, morfologia krwi, myśli samobójcze, niedrożność porażenna jelit, niemiarowość serca, parametry wątrobowe, priapizm, SIADH, stan maniakalny, tachykardia komorowa, torsade de pointes, trazodon, wydłużenie QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ramipril Actavis
Ramipryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko teratogenne i powinien być natychmiast odstawiony po jej potwierdzeniu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron, w tym z ciężkim nadciśnieniem, niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem czy marskością wątroby, ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego i upośledzenia funkcji nerek. Zaleca się korektę hipowolemii i niedoborów sodu przed terapią oraz ścisłe monitorowanie ciśnienia i parametrów nerkowych, zwłaszcza w początkowych tygodniach leczenia i u osób starszych. Przed planowanymi zabiegami operacyjnymi ramipryl powinien być odstawiony na co najmniej 24 godziny, aby zmniejszyć ryzyko hipotensji śródoperacyjnej.
agranulocytoza, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ewerolimus, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kolagenoza, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, SIADH, stenoza zastawki aortalnej, supresja szpiku kostnego, syrolimus, temsyrolimus, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zdekompensowana zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zylena 10 mg
Lek Zylena zawiera olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej i charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1%) obejmują zaburzenia metaboliczne, takie jak istotny klinicznie przyrost masy ciała (do 64,4% pacjentów po 48 tygodniach terapii z przyrostem ≥7%), hiperlipidemia (wzrost cholesterolu całkowitego ≥6,2 mmol/L i triglicerydów ≥2,26 mmol/L) oraz hiperglikemia (stężenie glukozy ≥7 mmol/L). Ponadto występują objawy ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, neutropenia, trombocytopenia), kardiologiczne (bradykardia, wydłużenie QTc, rzadko częstoskurcz komorowy i nagła śmierć), a także zaburzenia wątroby (przejściowe zwiększenie aminotransferaz, zapalenie wątroby) i reakcje skórne (wysypka, DRESS). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rozwoju cukrzycy, w tym powikłań takich jak kwasica ketonowa i śpiączka, oraz na możliwość wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN).
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, BMI, bradykardia, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dyslipidemia, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, GGTP, ginekomastia, hiperprolaktynemia, kinaza kreatynowa, kwasica ketonowa, leukopenia, migotanie komór, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, olanzapina, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, senność, triglicerydy, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia glikemii, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Lek Co-Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), amlodypinę (blokujący kanały wapniowe) oraz indapamid (tiazydopodobny diuretyk), charakteryzuje się profilem działań niepożądanych wynikających z farmakologii poszczególnych składników oraz ich interakcji. Najistotniejszym ryzykiem jest hipokaliemia, której częstość wzrasta wraz z dawką indapamidu: 2% przy dawce 2 mg peryndoprylu + 0,625 mg indapamidu, 4% przy 4 mg + 1,25 mg oraz 6% przy 8 mg + 2,5 mg. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: zawroty głowy, ból głowy, kaszel (typowy dla peryndoprylu), obrzęki (amlodypina), reakcje skórne (świąd, wysypka), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, biegunka) oraz zaburzenia elektrolitowe. W tabeli przedstawiono szczegółowy podział działań niepożądanych według układów narządów i częstości występowania dla każdego składnika.
agranulocytoza, bezmocz, częstoskurcz typu torsade de pointes, dławica piersiowa, encefalopatia wątrobowa, eozynofilowe zapalenie płuc, glukonian wapnia, hiperkalcemia, hipochloremia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nagłe zaczerwienienie skóry, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Teriflunomide Teva 14 mg
Teriflunomide Teva, zawierający 14 mg teriflunomidu w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu stwardnienia rozsianego, jednak posiada szereg przeciwwskazań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na teriflunomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (72,25 mg na tabletkę), u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Childa-Pugha), kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej antykoncepcji podczas terapii i do momentu, gdy stężenie teriflunomidu w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z istotnymi zaburzeniami hematologicznymi (niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość) oraz u osób z ciężkimi niedoborami odporności, aktywnymi ciężkimi zakażeniami, dializowanych z ciężką niewydolnością nerek oraz z ciężką hipoproteinemią (np. w przebiegu zespołu nerczycowego).
biologiczny okres półtrwania, ciężka hipoproteinemia, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, działanie teratogenne, eliminacja leku, laktoza jednowodna, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, skala Childa-Pugha, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zaburzenia hematologiczne, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół nerczycowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy