kołatanie serca
Kołatanie serca (palpitacje) to subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca, charakteryzujące się świadomością jego bicia. Pacjenci opisują je jako uczucie przyspieszonego, silnego, nieregularnego lub „wypadającego” uderzenia serca. Jest to jeden z najczęstszych objawów kardiologicznych, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza.
Przyczyny kołatania serca mogą być zarówno kardiologiczne, jak i pozasercowe. Wśród przyczyn kardiologicznych wyróżnia się zaburzenia rytmu serca (tachykardie nadkomorowe, migotanie przedsionków, dodatkowe pobudzenia przedsionkowe lub komorowe), chorobę wieńcową, wady zastawkowe, niewydolność serca czy kardiomiopatie. Do przyczyn pozasercowych należą: stres, lęk, gorączka, niedokrwistość, nadczynność tarczycy, hipoglikemia, stosowanie niektórych leków czy substancji psychoaktywnych, w tym kofeiny, nikotyny i alkoholu.
Diagnostyka kołatania serca opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, badaniu fizykalnym oraz badaniach dodatkowych, takich jak EKG spoczynkowe, 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera, badanie echokardiograficzne i próba wysiłkowa. W przypadku trudnych do uchwycenia epizodów pomocne mogą być rejestratory zdarzeń lub wszczepiane rejestratory arytmii.
Leczenie kołatania serca zależy od jego przyczyny. Może obejmować modyfikację stylu życia (ograniczenie kofeiny, alkoholu, zaprzestanie palenia), techniki relaksacyjne przy przyczynach związanych ze stresem, leczenie farmakologiczne (leki przeciwarytmiczne, beta-blokery) lub interwencje zabiegowe (ablacja) w przypadku określonych zaburzeń rytmu serca. Ważne jest, aby pacjenci z nawracającymi lub nasilającymi się epizodami kołatania serca, szczególnie gdy towarzyszą im inne objawy, jak ból w klatce piersiowej, duszność czy omdlenia, byli poddani szczegółowej ocenie kardiologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet CR 60 mg 60 mg
Metylofenidat w postaci chlorowodorku, stosowany w leku Medikinet CR, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane efekty obejmują układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze), układ nerwowy (ból głowy, drżenie, senność, zawroty głowy), oraz zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, agresja, lęk). Rzadziej występują poważne incydenty, takie jak zawał mięśnia sercowego, zatrzymanie krążenia, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny czy próby samobójcze. W zakresie układu pokarmowego często zgłaszane są nudności, suchość w jamie ustnej, ból brzucha i wymioty, które zwykle ustępują po wprowadzeniu pokarmu. Długotrwałe stosowanie u dzieci może prowadzić do umiarkowanego zmniejszenia masy ciała i wzrostu. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z wieloma zdarzeniami o nieustalonej częstości.
akatyzja, bezsenność, ból głowy, chlorowodorek metylofenidatu, dusznica bolesna, dyskineza, ginekomastia, hiperaktywność psychoruchowa, kołatanie serca, labilność emocjonalna, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, nerwowość, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obwodowe marznięcie, pancytopenia, priapizm, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, szczękościsk, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, zaburzenie libido, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zapalenie nosogardzieli, zawał mięśnia sercowego, zespół suchego oka, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asaris
Produkt leczniczy Asaris, stosowany w terapii astmy oskrzelowej, wymaga stosowania zasad terapii stopniowanej z regularnym monitorowaniem odpowiedzi pacjenta poprzez ocenę kliniczną oraz badania czynności płuc. Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy, które powinny być leczone szybko działającymi lekami rozszerzającymi oskrzela. W przypadku pogorszenia kontroli astmy lub zwiększenia częstości stosowania leków doraźnych, konieczna jest weryfikacja leczenia. Dawkę Asaris należy stopniowo zmniejszać do najmniejszej skutecznej dawki po uzyskaniu kontroli objawów, a nagłe przerwanie terapii jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z gruźlicą płuc, zaburzeniami układu krążenia, cukrzycą, nadczynnością tarczycy oraz hipokaliemią. Produkt zawiera laktozę jednowodną w ilości około 12,9–13,3 mg na dawkę inhalacyjną, co zwykle nie stanowi problemu u osób z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa, centralna chorioretinopatia surowicza, cukrzyca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, flutykazonu propionian, gruźlica płuc, hipoglikemia, hipokaliemia, infekcja dolnych dróg oddechowych, inhibitor CYP3A, jaskra, ketokonazol, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, nietolerancja laktozy, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, rytonawir, salmeterol, skurcz dodatkowy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zaostrzenie astmy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan FAST 15 mg/1,5 ml
Meloksykam, substancja czynna Opokan FAST (15 mg/1,5 mL, roztwór do wstrzykiwań), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwie na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 15 000 pacjentów stosujących dawki 7,5 mg lub 15 mg do roku. Pomimo skuteczności, meloksykam niesie ryzyko działań niepożądanych, w tym poważnych powikłań sercowo-naczyniowych (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują chorobę wrzodową, perforację przewodu pokarmowego, krwawienia, nudności, wymioty, biegunkę oraz zapalenia błon śluzowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, ciężkie skórne działanie niepożądane, hiperkaliemia, kołatanie serca, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica kanalików nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień polekowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zdarzenie zatorowo-zakrzepowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lercaprel 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Lercaprel w dawce 10 mg enalaprylu maleinianu (7,64 mg enalaprylu) oraz 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku (9,44 mg lerkanidypiny) wykazuje skuteczność i bezpieczeństwo potwierdzone w pięciu kontrolowanych badaniach z podwójnie ślepą próbą oraz dwóch długoterminowych badaniach otwartych. Profil bezpieczeństwa oparto na danych od 1141 pacjentów stosujących dawki 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg lub 20 mg + 20 mg. Najczęstsze działania niepożądane to kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) oraz ból głowy (1,67%). Działania niepożądane są zgodne z profilem poszczególnych składników, obejmując m.in. małopłytkowość, hiperkaliemię, tachykardię, niedociśnienie, obrzęki obwodowe oraz reakcje nadwrażliwości. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania, takie jak obrzęk naczynioruchowy, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
antagonista wapnia, biegunka, ból brzucha, choroba autoimmunologiczna, dławica piersiowa, dysfagia, działania niepożądane leku, enalapryl maleinian, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotensja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, lek moczopędny, lerkanidypina chlorowodorek, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność nerek, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obrzęk obwodowy, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja nadwrażliwości, rumień, suchość błony śluzowej, szum uszny, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zapalenie dziąseł, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ortostatyczne, zespół SIADH - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seretide Dysk 500 (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Seretide Dysk to preparat wziewny zawierający salmeterol (w dawkach 100/50 μg, 250/50 μg, 500/50 μg) oraz flutykazon propionian, stosowany w terapii astmy i POChP. Profil działań niepożądanych obejmuje typowe reakcje związane z beta2-mimetykami i kortykosteroidami wziewnymi. Najczęściej obserwowane działania to bóle głowy (≥1/10), zapalenie części nosowej gardła (≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła oraz hipokaliemia (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii i zastosowania leków rozszerzających oskrzela. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy i chrypki.
arytmia serca, beta-2-mimetyk, bezsenność, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawu, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśniowe, flutykazon, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skłonność do siniaków, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aliflusin 500 mg + 200 mg + 4 mg
Produkt leczniczy Aliflusin, zawierający 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu w formie granulatu musującego, może wywoływać działania niepożądane związane z każdym ze składników aktywnych. Paracetamol rzadko powoduje niedokrwistość niehemolityczną, zahamowanie czynności szpiku kostnego, małopłytkowość, nefropatie, a także ostre i przewlekłe zapalenie trzustki oraz zaburzenia wątroby, takie jak niewydolność czy martwica. Chlorofenamina częściej wywołuje objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, nudności, osłabienie mięśniowe), zaburzenia widzenia (nieostre lub podwójne widzenie), suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Rzadko obserwuje się agranulocytozę, leukopenię, zaburzenia rytmu serca, hipotensję, nadciśnienie, a także zaburzenia erekcji i krwawienia międzymiesiączkowe.
agranulocytoza, cholestaza, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysfagia, dyskineza, działanie nefrotoksyczne, kołatanie serca, krwawienie międzymiesiączkowe, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, martwica wątroby, morfologia krwi, nadwrażliwość krzyżowa, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość niehemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie błędnika, parestezja, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, pobudzenie paradoksalne, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej nosa, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie erekcji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Gadoksetynian disodu – Działania niepożądane
Gadoksetynian disodu, stosowany w preparacie Primovist w stężeniu 0,25 mmol/ml jako środek kontrastowy do MRI, charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa opartym na danych klinicznych z udziałem ponad 1900 pacjentów oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥0,5%) są nudności, bóle głowy, uczucie gorąca, podwyższenie ciśnienia tętniczego, ból pleców oraz zawroty głowy. Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA 12.1, z częstością występowania od bardzo częstych (≥1/100 do <1/10) do rzadkich (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz nieznanych, wykrytych po wprowadzeniu leku do obrotu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wstrząsu anafilaktoidalnego, który jest najpoważniejszym, potencjalnie śmiertelnym powikłaniem wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej.
badanie obrazowe MRI, drgawka, dyskomfort mięśniowo-szkieletowy, dyskomfort w jamie brzusznej, gadoksetynian disodu, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, opóźniona reakcja alergiczna, parestezja, pokrzywka, Primovist, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, tachykardia, terminologia MedDRA, trudność w oddychaniu, utrata przytomności, wstrząs anafilaktoidalny, wzmożona potliwość, zaburzenie smaku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symbicort Turbuhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie Symbicort Turbuhaler, zawierającego budezonid (kortykosteroid) oraz formoterol fumaran dwuwodny (długo działający agonista receptorów β2), może manifestować się objawami wynikającymi z nadmiernej stymulacji obu składników. Formoterol w dawkach przekraczających zalecenia może wywołać drżenia mięśni, bóle głowy, kołatanie serca, tachykardię (>100 uderzeń/min), hiperglikemię, hipokaliemię, wydłużenie odstępu QTc oraz arytmie. W badaniach klinicznych dawka 90 µg formoterolu w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrym skurczem oskrzeli nie wykazała istotnych działań niepożądanych. Ostre przedawkowanie budezonidu zazwyczaj nie powoduje natychmiastowych poważnych skutków klinicznych, jednak przewlekłe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów glikokortykosteroidów, takich jak supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga oraz podwyższone stężenie kortykosteroidów we krwi.
arytmia, bronchospazm, budezonid, ciśnienie tętnicze, drżenie mięśni, formoterol fumaran dwuwodny, hiperglikemia, hipokaliemia, kardioselektywny β-adrenolityk, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, leczenie objawowe, leczenie przeciwzapalne, monoterapia kortykosteroidem, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, receptory β2-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, stężenie kortykosteroidów we krwi, tachykardia, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia elektrolitowe, zahamowanie kory nadnerczy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esseliv Max 450 mg
Lek Esseliv Max, zawierający 450 mg fosfolipidów z nasion soi, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wolne stolce oraz uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Inne działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują nudności, wymioty, kołatanie serca, podwyższone ciśnienie tętnicze oraz zawroty głowy. W każdej kapsułce znajduje się również 54 mg oleju sojowego oraz 9,6 mg etanolu, co może mieć znaczenie u pacjentów z alergią na soję.
badanie diagnostyczne, dolegliwość brzuszna, dyskomfort w jamie brzusznej, etanol, farmakoterapia, fosfolipid z nasion soi, kołatanie serca, mdłość, nudność, ocena kardiologiczna, olej sojowy, Phospholipidum essentiale, podwyższone ciśnienie tętnicze, przewód pokarmowy, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wolny stolec, wymioty, zaburzenia serca, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clatra 20 mg
Bilastyna, substancja czynna leku Clatra w dawce 20 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w leczeniu uczuleniowego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz chronicznej samoistnej pokrzywki. Dane z badań klinicznych fazy II i III, obejmujących 1697 pacjentów leczonych dawką 20 mg oraz 1362 pacjentów w grupie placebo, wskazują na podobną częstość występowania działań niepożądanych (12,7% vs 12,8%). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to bóle głowy i senność (często, ≥1/100 do <1/10), a także zawroty głowy, zmęczenie, bóle brzucha, nudności i biegunka (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Występowanie tych objawów jest porównywalne z grupą placebo, co sugeruje brak jednoznacznego związku z leczeniem bilastyną. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia układu nerwowego, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
bezsenność, biegunka, bilastyna, ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, chroniczna samoistna pokrzywka, Clatra, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, lek sedatywny, niepokój, nudność, objaw neurologiczny, senność, szum uszny, uczuleniowe zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish 10 mg
Montelukast Bluefish w dawce 10 mg, stosowany u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat, wykazuje stabilny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym u tej grupy był ból głowy. U dzieci w wieku 6-14 lat również dominował ból głowy, natomiast u młodszych grup wiekowych obserwowano hiperkinezję, ból brzucha, biegunkę, wysypkę oraz objawy astmy oskrzelowej i pragnienie u niemowląt. Długotrwałe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmieniało profilu bezpieczeństwa leku. W badaniach klinicznych częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
anafilaksja, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, dezorientacja, drgawka, eozynofilia, gorączka, hepatotoksyczność, hiperkinezja, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, montelukast sodowy, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, siniaczenie, skłonność do krwawienia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, uszkodzenie wątroby, wymioty, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, zaburzenie pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon substancji czynnych
Estazolam – Działania niepożądane
Estazolam, będący benzodiazepiną o działaniu nasennym i przeciwlękowym, jest stosowany głównie w krótkotrwałej terapii bezsenności. Jego farmakoterapia wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, z których najczęstsze to senność dzienna (43%), bóle głowy (12%), ospałość, zawroty głowy i astenia (po 7%). Szczególnie u pacjentów geriatrycznych obserwuje się nasilenie objawów neurologicznych, takich jak zaburzenia koordynacji, ataksja, dezorientacja oraz ryzyko upadków. Estazolam może wywoływać także niepamięć następczą, dyzartrię, zaburzenia pamięci i zmniejszenie libido. Reakcje paradoksalne, choć rzadkie, obejmują pobudzenie psychoruchowe, bezsenność, urojenia i psychozy, zwłaszcza u osób starszych, po spożyciu alkoholu lub z chorobami psychicznymi. Istotnym zagrożeniem jest rozwój uzależnienia fizycznego i psychicznego, a nagłe odstawienie leku może prowadzić do zespołu odstawiennego z objawami takimi jak drżenie, pocenie się, lęk i drgawki.
agranulocytoza, amnezja anterogradowa, arytmia serca, astenia, ataksja, benzodiazepina, bezsenność, bezsenność z odbicia, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bóle stawowo-mięśniowe, bradykardia, drażliwość, drgawki, drżenie mięśni, drżenie mięśniowe, dyzartria, działanie nasenne i przeciwlękowe, estazolam, kołatanie serca, koszmary nocne, leukopenia, niepamięć następcza, nietrzymanie moczu, nudności, objawy neurologiczne, obniżenie ciśnienia tętniczego, omamy, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, psychoza, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcje paradoksalne, senność dzienna, skurcze mięśni, spowolnienie reakcji, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, urojenia, uzależnienie fizyczne i psychiczne, wymioty, wzdęcia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia koordynacji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenia napięcia mięśni, zaburzenia pamięci, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie libido, żółtaczka, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Działania niepożądane – Systen Sequi 1. Systen 50: 3,2 mg, 2. Systen Conti: 3,2 mg + 11,2 mg
Produkt leczniczy Systen Sequi to terapia hormonalna menopauzalna składająca się z dwóch systemów transdermalnych: Systen 50, uwalniającego 50 µg estradiolu/24h (3,2 mg estradiolu półwodnego), oraz Systen Conti, uwalniającego 50 µg estradiolu i 170 µg noretysteronu octanu/24h (3,2 mg estradiolu półwodnego i 11,2 mg noretysteronu octanu). W badaniach klinicznych na 165 pacjentkach najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były reakcje w miejscu podania (14,6%), ból głowy (7,9%), ból piersi (6,1%) oraz depresja (5,5%). Działania niepożądane obejmują szeroki zakres objawów, od zaburzeń psychicznych, neurologicznych, naczyniowych, po zmiany skórne i zaburzenia układu rozrodczego, z różną częstością występowania, od bardzo często do bardzo rzadko. Dodatkowo, terapia hormonalna wiąże się z podwyższonym ryzykiem nowotworów, w tym raka piersi, endometrium i jajnika, a także zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) oraz udaru niedokrwiennego, szczególnie w pierwszym roku stosowania i u kobiet powyżej 60 roku życia.
aminotransferaza, bezsenność, ból głowy, ból piersi, choroba niedokrwienna serca, choroba pęcherzyka żółciowego, chwiejność emocjonalna, depresja, drożdżyca, dyspepsja, estradiol półwodny, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, incydent mózgowo-naczyniowy, kamica żółciowa, kołatanie serca, miastenia, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie, nadwrażliwość, noretysteronu octan, nowotwór piersi, padaczka, plamica naczyniowa, polip wewnątrzszyjkowy, rak endometrium, reakcja w miejscu podania, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, Systen Sequi, torbiel jajowodu, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symfaxin ER 75 mg
Symfaxin ER, zawierający chlorowodorek wenlafaksyny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany do leczenia epizodów dużej depresji (MDD) oraz terapii podtrzymującej zapobiegającej nawrotom. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD), fobii społecznej oraz lęku napadowego, zarówno z agorafobią, jak i bez niej. Dostępny jest w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg, gdzie każda kapsułka zawiera odpowiednio 3, 6 lub 12 minitabletek po 12,5 mg wenlafaksyny, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz nasilenia objawów.
agorafobia, aktywność psychoruchowa, atak paniki, chlorowodorek wenlafaksyny, epizod depresyjny, epizod dużej depresji, fobia społeczna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, lęk napadowy, minitabletka powlekana, objaw depresyjny, objaw somatyczny, obniżony nastrój, terapia podtrzymująca, trudność z oddychaniem, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, zaburzenia depresyjne i lękowe, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lęku społecznego, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telam 40 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Telam, zawierający telmisartan 40 mg oraz amlodypinę 5 mg, charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa wynikającym z farmakologii obu składników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy oraz obrzęk obwodowy, występujące często (≥1/100 do <1/10). Inne często zgłaszane objawy to zmiany rytmu wypróżnień, takie jak biegunka i zaparcia. Poważne działania niepożądane, w tym ciężkie omdlenia, obrzęk naczynioruchowy oraz posocznica, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z pięciu kontrolowanych badań klinicznych obejmujących ponad 3500 pacjentów, z czego ponad 2500 otrzymywało kombinację telmisartanu i amlodypiny. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
amlodypina, arytmia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, duszność, eozynofilia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hiponatremia, infekcja dróg moczowych, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, migrena, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwistość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parestezja, posocznica, przerost dziąseł, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, telmisartan, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaburzenia widzenia, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherza, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toksycznej nekrolizy naskórka, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vardenafil Aristo 5 mg
Wardenafil, stosowany w dawce 20 mg w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil działań niepożądanych o charakterze głównie przemijającym, o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący u ponad 10% pacjentów (bardzo często ≥1/10). Inne często zgłaszane objawy to zawroty głowy (często ≥1/100 do <1/10), senność, parestezje, a także dolegliwości ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca i tachykardia (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100). U pacjentów w wieku ≥65 lat oraz u osób z nadciśnieniem tętniczym obserwuje się zwiększoną częstość występowania działań niepożądanych, w tym bólu głowy (16,2% vs 11,8%) i zawrotów głowy (3,7% vs 0,7%). Rzadkie, ale poważne incydenty kardiologiczne, takie jak zawał serca, tachyarytmia komorowa, dławica piersiowa oraz nagły zgon, wymagają szczególnej uwagi i monitorowania pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi w wywiadzie.
amnezja, ból głowy, dławica piersiowa, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hematospermia, inhibitor PDE5, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, krwotok mózgowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, nasilona erekcja, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowe widzenie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijający napad niedokrwienny, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, światłowstręt, szum w uszach, tachyarytmia komorowa, tachykardia, zaburzenie snu, zapalenie żołądka, zawał serca, zawroty głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększone ciśnienie śródgałkowe - Leksykon chorób i schorzeń
Odwodnienie – Objawy
Odwodnienie jest stanem patologicznym wynikającym z utraty płynów przekraczającej ich przyjmowanie, prowadzącym do zaburzeń homeostazy wodno-elektrolitowej i upośledzenia funkcji narządów. Klasyfikacja odwodnienia opiera się na procentowej utracie masy ciała: łagodne (3-5%), umiarkowane (6-9%) oraz ciężkie (≥10%). Objawy łagodnego odwodnienia obejmują pragnienie, suchość błon śluzowych, zmniejszone wydalanie moczu i ciemniejszy kolor moczu, natomiast umiarkowane i ciężkie odwodnienie manifestuje się m.in. tachykardią, hipotonią, zapadniętymi oczami, zaburzeniami świadomości oraz wstrząsem hipowolemicznym. Szczególnie narażone na odwodnienie są niemowlęta, osoby starsze oraz pacjenci z chorobami przewlekłymi. Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej oraz badaniach laboratoryjnych, takich jak elektrolity, osmolalność surowicy i funkcje nerek.
arytmia, ciemiączko, ciśnienie krwi, czas powrotu kapilarnego, elektrolity, kamica nerkowa, kołatanie serca, nawodnienie doustne, nawodnienie dożylne, niewydolność narządowa, odwodnienie, osmolalność surowicy, ostre uszkodzenie nerek, pocenie się, skurcze mięśniowe, splątanie, tętno obwodowe, udar cieplny, uszkodzenie mózgu, wstrząs, wstrząs hipowolemiczny, wydalanie moczu, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia poznawcze, zaburzenia świadomości, zakażenie układu moczowego, zakrzepica, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Interakcje leku – Serevent Dysk 50 mcg/dawkę inh.
Salmeterol, aktywny składnik Serevent Dysk, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej. Leki blokujące receptory β-adrenergiczne (zarówno selektywne, jak i nieselektywne) mogą antagonizować działanie bronchodylatacyjne salmeterolu, co czyni ich jednoczesne stosowanie przeciwwskazanym, chyba że istnieją ważne wskazania kliniczne. Ponadto, salmeterol może indukować hipokaliemię, szczególnie u pacjentów z ciężką astmą, a efekt ten jest nasilany przez pochodne ksantyny (np. teofilina, aminofilina), glikokortykosteroidy systemowe oraz diuretyki pętlowe i tiazydowe. W takich przypadkach zaleca się monitorowanie stężenia potasu i odpowiednią suplementację. Salmeterol jest metabolizowany przez CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę), itrakonazol, telitromycyna i rytonawir, mogą znacząco zwiększać stężenie leku w surowicy (np. ketokonazol powoduje 1,4-krotne zwiększenie Cmax i 15-krotne AUC), co podnosi ryzyko działań niepożądanych, w tym wydłużenia odstępu QTc i kołatania serca. Z tego względu jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Umiarkowani inhibitory CYP3A4, jak erytromycyna (500 mg trzy razy na dobę), wykazują minimalny wpływ na farmakokinetykę salmeterolu i mogą być stosowane z zachowaniem standardowych środków ostrożności.
agonista receptora β2, antagonizm farmakodynamiczny, bronchodylatacja, ciśnienie tętnicze krwi, CYP3A4, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie ogólnoustrojowe, erytromycyna, glikokortykosteroid systemowy, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, ketolid, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczy, odstęp QTc, pochodna ksantyny, receptor β-adrenergiczny, rytonawir, salmeterol, steroid, stężenie glukozy, suplementacja potasu, tachykardia, telitromycyna, zaburzenie rytmu serca, β-adrenolityk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolmiles 5 mg
Zolmitryptan w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Zolmiles) wykazuje działania niepożądane o przeważnie przemijającym charakterze, pojawiające się najczęściej w ciągu 4 godzin od podania i utrzymujące się na stałym poziomie przy kolejnych dawkach. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (np. zawroty głowy, parestezje, senność), układu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, dysfagia) oraz układu mięśniowo-szkieletowego (osłabienie siły mięśni, ból mięśni), występujące u 1 do 10 na 100 pacjentów. Rzadziej pojawiają się reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne) oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca (często) i tachykardia (1-10 na 1000 pacjentów), a bardzo rzadko poważne powikłania kardiologiczne, w tym zawał mięśnia sercowego i skurcz tętnicy wieńcowej (<1 na 10 000 pacjentów). Niezbyt często obserwuje się także nieznaczny wzrost ciśnienia tętniczego oraz przemijające jego zwiększenie.
astenia, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, dysfagia, kołatanie serca, krwawa biegunka, niedokrwienie jelita cienkiego, niedokrwienie mięśnia sercowego, nieregularna praca serca, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, przeczulica, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz tętnicy wieńcowej, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tachykardia, wielomocz, zawał jelit, zawał mięśnia sercowego, zawał śledziony, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zolmitryptan - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hitaxa 0,5 mg/ml
Hitaxa zawiera desloratadynę w stężeniu 0,5 mg/ml w formie roztworu doustnego, a jej profil bezpieczeństwa został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 246 dzieci (6 miesięcy–11 lat), 578 nastolatków (12–17 lat) oraz dorosłych. U dzieci poniżej 2 lat najczęściej obserwowano biegunki (3,7%), gorączkę (2,3%) i bezsenność (2,3%), natomiast u nastolatków najczęstszym działaniem niepożądanym był ból głowy (5,9%). W populacji dorosłych i młodzieży działania niepożądane występowały u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) i bóle głowy (0,6%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, fotosensytywność, gorączka, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Pseudoefedryna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pseudoefedryna, jako sympatykomimetyk o działaniu obkurczającym naczynia krwionośne, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (w tym nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami rytmu serca, chorobą niedokrwienną serca), cukrzycą, nadczynnością tarczycy, jaskrą oraz schorzeniami układu moczowego, takimi jak przerost gruczołu krokowego i zaburzenia odpływu moczu. Pseudoefedryna może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych oraz wchodzić w interakcje z glikozydami nasercowymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, innymi sympatykomimetykami i lekami zwężającymi naczynia krwionośne, co zwiększa ryzyko powikłań, w tym udaru krwotocznego mózgu. U pacjentów z ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz niewydolnością nerek istnieje podwyższone ryzyko wystąpienia zespołu tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) i zespołu odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS). W przypadku wystąpienia objawów takich jak nagły, silny ból głowy, nudności, wymioty, splątanie, drgawki czy zaburzenia widzenia, należy natychmiast przerwać leczenie i zwrócić się o pomoc lekarską.
astma, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie śródgałkowe, cukrzyca, digitoksyna, digoksyna, drgawki, dyzuria, glikozyd nasercowy, guz chromochłonny nadnerczy, jaskra, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kołatanie serca, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nudności, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujący ból głowy, przerost gruczołu krokowego, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, splątanie, stan nadkrzepliwości, sympatykomimetyk, tachykardia, udar krwotoczny mózgu, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamiron 0,4 mg
Lek Tamiron (tamsulosyna chlorowodorek) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowanym działaniem jest zawroty głowy (1,3%), co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Inne często występujące objawy to zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny i brak wytrysku, związane z blokadą receptorów α1-adrenergicznych. Niezbyt często pojawiają się bóle głowy, niedociśnienie ortostatyczne, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty oraz wysypka i świąd. Rzadko zgłaszane są omdlenia, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy czy złuszczające zapalenie skóry, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
arytmia, astenia, biegunka, ból głowy, częstoskurcz, duszność, dysfagia, jaskra, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, receptor α1-adrenergiczny, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tamsulosyna chlorowodorek, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia widzenia, zaburzenia wytrysku, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Verpyllo 20 mg
Bilastyna w dawce 20 mg wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa u dorosłych i młodzieży z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i spojówek oraz przewlekłą pokrzywką idiopatyczną, z częstością działań niepożądanych porównywalną do placebo (12,7% vs 12,8%). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (4,01% vs 3,38%), senność (3,06% vs 2,86%), zawroty głowy (0,83% vs 0,59%) oraz zmęczenie (0,83% vs 1,32%). Działania te miały charakter łagodny lub umiarkowany. Rzadziej obserwowano m.in. zaburzenia serca (blok prawej odnogi pęczka Hisa 0,24%, arytmia zatokowa 0,30%, wydłużenie odstępu QT 0,53%) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym reakcję anafilaktyczną i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. U dzieci w wieku 2-11 lat stosujących bilastynę 10 mg częstość działań niepożądanych była zbliżona do placebo (68,5% vs 67,5%), z najczęstszymi objawami takimi jak ból głowy (2,1% vs 1,2%) i alergiczne zapalenie spojówek (1,4% vs 2,0%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, bilastyna, blok prawej odnogi pęczka Hisa, częstoskurcz, dyskomfort w jamie brzusznej, gamma-glutamylotransferaza, kołatanie serca, kreatynina we krwi, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk warg, opryszczka wargowa, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, szumy uszne, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, triglicerydy we krwi, wydłużenie odstępu QT, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Enalapril Vitabalans 10 mg
Enalapril Vitabalans, inhibitor konwertazy angiotensyny w dawce 10 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Do bardzo często występujących należą: nieostre widzenie, zawroty głowy, kaszel, nudności oraz osłabienie. Często obserwuje się depresję, bóle głowy, tachykardię, duszność, biegunkę, bóle brzucha, zmęczenie, hiperkaliemię i podwyższenie stężenia kreatyniny w surowicy. Niezbyt często pojawiają się hipoglikemia (szczególnie u pacjentów z cukrzycą leczonych insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi), kołatanie serca, zawał mięśnia sercowego, incydenty naczyniowo-mózgowe, zaburzenia czynności nerek, białkomocz, impotencja, kurcze mięśni, uderzenia gorąca, szumy uszne, hiponatremia oraz podwyższenie stężenia mocznika we krwi. Rzadko występują poważne zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza), zespół Raynauda, reakcje alergiczne skóry (np. rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona), niewydolność wątroby, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy jelit oraz ginekomastia.
agranulocytoza, bezsenność, białkomocz, depresja, dusznica bolesna, enalapril, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydroxyzinum Polfarmex
Hydroksyzyna wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycją do drgawek, zwłaszcza u dzieci, u których ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony OUN jest wyższe. Lek wykazuje działanie przeciwcholinergiczne, co wymaga monitorowania u chorych z jaskrą, retencją moczu, osłabioną perystaltyką, nużliwością mięśni oraz otępieniem. W przypadku współistniejącego stosowania leków depresyjnych na OUN lub o działaniu przeciwcholinergicznym, konieczna może być modyfikacja dawkowania. U pacjentów z niewydolnością wątroby oraz umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek dawki hydroksyzyny należy obniżyć ze względu na zaburzenia metabolizmu i eliminacji. Zaleca się bezwzględne unikanie spożywania alkoholu podczas terapii ze względu na ryzyko nasilenia depresji OUN.
arytmia, drgawki, duszność, działania niepożądane OUN, działanie przeciwcholinergiczne, hipokaliemia, hydroksyzyna, jaskra, kołatanie serca, miastenia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, omdlenie, otępienie, retencja moczu, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia perystaltyki, zawroty głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deslodyna 5 mg
Desloratadyna w dawce 5 mg, podawana w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje profil bezpieczeństwa zbliżony do placebo, choć działania niepożądane występują u około 3% pacjentów częściej niż w grupie kontrolnej. Najczęstsze objawy to ból głowy (0,6-5,9% w populacji pediatrycznej), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz uczucie zmęczenia (1,2%). W badaniach pediatrycznych odnotowano zwiększone ryzyko napadów drgawkowych, szczególnie u dzieci w wieku 0-4 lat, gdzie skorygowany bezwzględny wzrost częstości wynosił 37,5 na 100 000 osobolat (95% CI 10,5-64,5) przy wyjściowej częstości 80,3 na 100 000 osobolat. U pacjentów 5-19 lat wzrost ten wynosił 11,3 na 100 000 osobolat (95% CI 2,3-20,2) przy wyjściowej częstości 36,4 na 100 000 osobolat. Ponadto, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, obrzęku naczynioruchowego oraz zaburzeń rytmu serca, takich jak tachykardia, bradykardia i wydłużenie odstępu QT.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bilirubina, ból brzucha, bradykardia, desloratadyna, duszność, dysfagia, enzym wątrobowy, halucynacja słuchowa, halucynacja wzrokowa, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Działania niepożądane
Budezonid, syntetyczny glikokortykosteroid o wysokiej lipofilności, stosowany jest głównie w terapii astmy oskrzelowej, POChP oraz chorób zapalnych jelit, dostępny w formach inhalacyjnych, donosowych, doodbytniczych i doustnych. Jego działanie przeciwzapalne polega na hamowaniu cytokin prozapalnych, zmniejszeniu napływu komórek zapalnych oraz stabilizacji błon komórkowych. Profil działań niepożądanych zależy od drogi podania, dawki i czasu terapii. Najczęstsze miejscowe działania niepożądane przy podaniu wziewnym to kandydoza jamy ustnej i gardła, chrypka, podrażnienie gardła, kaszel i dysfonia, natomiast przy podaniu donosowym – podrażnienie błony śluzowej nosa, krwawienia i suchość. Działania ogólnoustrojowe, takie jak zahamowanie czynności kory nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zespół Cushinga, hipokaliemia, hiperglikemia, zaćma, jaskra, zaburzenia psychiczne i nerwowe, występują rzadko i są związane głównie z długotrwałym stosowaniem wysokich dawek. Ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych jest znacznie mniejsze przy stosowaniu budezonidu wziewnie lub miejscowo w porównaniu z podaniem doustnym lub parenteralnym.
astma oskrzelowa, choroba zapalna jelit, cytokina prozapalna, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, dławica piersiowa, dysfonia, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, paradoksalny bronchospazm, perforacja przegrody nosa, pianka doodbytnicza, pokrzywka, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, receptor glikokortykosteroidowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, trądzik steroidowy, wybroczyna, wydłużenie odstępu QTc, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zatrzymanie sodu, zawiesina do nebulizacji, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dopaminum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
Dopaminum Hydrochloricum WZF w stężeniach 1% (10 mg/ml) i 4% (40 mg/ml) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego, nerwowego, oddechowego oraz żołądkowo-jelitowego. Najczęściej obserwowane działania to bóle głowy, skurcze dodatkowe pozazatokowe, tachykardia, bóle dławicowe, kołatanie serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, zwężenie naczyń krwionośnych, duszność, nudności i wymioty. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne komorowe zaburzenia rytmu serca oraz ryzyko martwicy tkanek w wyniku wynaczynienia produktu, które wymaga interwencji z zastosowaniem fentolaminy (5-10 mg rozpuszczonej w 10-15 ml 0,9% roztworu soli fizjologicznej). Ponadto, u pacjentów z chorobą naczyniową istnieje ryzyko zgorzeli oraz podwyższenia ciśnienia tętniczego, a także zaburzeń przewodzenia komorowego, bradykardii i rozszerzenia zespołu QRS w EKG.
azotemia, ból dławicowy, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek dopaminy, dopaminum hydrochloricum, duszność, fentolamina, hipotensja, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, martwica tkanek, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nudności i wymioty, piloerekcja, poszerzenie zespołu QRS, skurcz pozazatokowy, tachykardia, wynaczynienie leku, zaburzenie przewodzenia komorowego, zgorzel, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon substancji czynnych
Wenlafaksyna – Działania niepożądane
Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), jest stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, lękowych oraz innych zaburzeń psychicznych. Profil działań niepożądanych obejmuje bardzo często (≥1/10) nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, senność, drżenie, parestezje i zaburzenia smaku, występują często (≥1/100 do <1/10). Wenlafaksyna może również wywoływać poważne reakcje, w tym złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki, a także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak nadciśnienie tętnicze, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes i migotanie komór. Wśród działań niepożądanych znajdują się także zaburzenia psychiczne, w tym bezsenność, nerwowość, mania, hipomania, myśli i zachowania samobójcze, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawkowania.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, bruksizm, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipomania, hiponatremia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, łysienie, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, nietypowe sny, objawy odstawienia, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, poty nocne, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sedacja, skurcze miokloniczne, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia równowagi, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydroxyzinum Zentiva
Hydroksyzyna (Hydroxyzinum Zentiva) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podwyższonym ryzykiem drgawek, zwłaszcza u dzieci, które są bardziej podatne na działania niepożądane ze strony OUN. Ze względu na działanie przeciwcholinergiczne, lek jest przeciwwskazany lub wymaga ostrożności u osób starszych, pacjentów z jaskrą, zaburzeniami odpływu moczu, miastenią gravis oraz otępieniem, gdzie może nasilać objawy chorobowe. Konieczne jest dostosowanie dawkowania przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o działaniu depresyjnym na OUN lub przeciwcholinergicznym oraz bezwzględne unikanie alkoholu. Hydroksyzyna może wydłużać odstęp QT, co wiąże się z ryzykiem torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi lub stosujących inne leki wydłużające QT. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i krótkotrwałe leczenie, a w przypadku objawów zaburzeń rytmu serca (kołatanie, zawroty głowy, omdlenia, duszność, ból w klatce piersiowej) natychmiastowe przerwanie terapii i konsultację lekarską.
arytmia, ból w klatce piersiowej, drgawki, duszność, działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, kołatanie serca, miastenia gravis, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, odstęp QT, omdlenie, otępienie, perystaltyka przewodu pokarmowego, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adenosine Kabi 3 mg/ml
Adenosine Kabi, zawierający adenozynę w stężeniu 3 mg/ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są zwykle łagodne i krótkotrwałe (<1 min), jednak mogą wystąpić poważne reakcje wymagające natychmiastowej interwencji. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym bardzo często występująca bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy oraz zaburzenia pobudliwości komór (dodatkowe skurcze komorowe, częstoskurcz komorowy). Rzadziej obserwuje się migotanie przedsionków, ciężką bradykardię oporną na atropinę, a także potencjalnie zagrażające życiu arytmie, takie jak migotanie komór i torsade de pointes. Dodatkowo mogą wystąpić niedociśnienie tętnicze, asystolia, skurcz tętnic wieńcowych oraz objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, drgawki), oddechowe (duszność, skurcz oskrzeli, niewydolność oddechowa) i żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty). W przypadku działań niepożądanych zaleca się podanie metyloksantyn (aminofilina lub teofilina) w dawce 50-125 mg dożylnie.
adenozyna, aminofilina, asystolia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia ciężka, choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz zatokowy, dodatkowy skurcz komorowy, drgawki, duszność, dysgeuzja, hiperwentylacja, kołatanie serca, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, rumień, skurcz oskrzeli, skurcz tętnicy wieńcowej, stymulator serca, teofilina, torsade de pointes, utrata przytomności, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddechu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Nagły zatrzymanie krążenia – Objawy
Nagłe zatrzymanie krążenia (NZK) to nagła utrata czynności serca, najczęściej spowodowana migotaniem komór, prowadząca do zatrzymania przepływu krwi do mózgu i narządów. Objawy są natychmiastowe: brak tętna, oddechu lub oddech agonalny, utrata przytomności i niereagowanie na bodźce. W około 30-50% przypadków występują objawy ostrzegawcze, różniące się między płciami – u mężczyzn dominują bóle w klatce piersiowej (2-krotnie zwiększające ryzyko NZK), u kobiet duszność (3-krotnie zwiększająca ryzyko). Przeżywalność NZK poza szpitalem bez interwencji wynosi poniżej 10%, ale szybkie podjęcie resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) i defibrylacji może ją potroić. Każda minuta opóźnienia defibrylacji zmniejsza szanse przeżycia o 7-10%, a po 8 minutach bez skutecznej resuscytacji śmierć jest niemal pewna.
arytmia, asystolia, ataksja, automatyczny defibrylator zewnętrzny, ból w klatce piersiowej, defibrylacja, duszność, dyzartria, impuls elektryczny, kardiowerter-defibrylator, kołatanie serca, migotanie komór, nagłe zatrzymanie krążenia, niedotlenienie mózgu, nieprawidłowy rytm serca, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, oddech agonalny, omdlenie, opieka poresuscytacyjna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, śpiączka, stan przedomdleniowy, stan wegetatywny, udar mózgu, zaawansowane zabiegi resuscytacyjne, zaburzenia rytmu serca, zawał serca, zawroty głowy, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escitalopram LEK-AM 5 mg
Escitalopram LEK-AM to lek w formie tabletek powlekanych zawierających escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Wskazania obejmują duże epizody depresyjne, zaburzenie lękowe z napadami lęku (z agorafobią lub bez), fobię społeczną, zaburzenie lękowe uogólnione oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD). Terapia powinna być dostosowana indywidualnie, z uwzględnieniem precyzyjnego dawkowania oraz możliwości podziału tabletek w dawkach 10 mg i 20 mg. Leczenie wymaga potwierdzenia rozpoznania oraz oceny stanu klinicznego pacjenta zgodnie z aktualnymi standardami psychiatrycznymi.
agorafobia, atak lęku, derealizacja, duszność, duży epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsja, lek przeciwdepresyjny, lęk społeczny, myśli intruzywne, napięcie mięśniowe, obniżenie nastroju, obsesja, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zawroty głowy, zespół lęku napadowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal Retard 200 200 mg
Tramal Retard 200 zawiera tramadol chlorowodorek w dawce 200 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Najczęstsze działania niepożądane to nudności i zawroty głowy, występujące u ≥10% pacjentów. Zaburzenia ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy (≥1/10), bóle głowy i senność (≥1/100 do <1/10), są powszechne. Rzadziej obserwuje się drgawki, parestezje, zaburzenia koordynacji oraz zespół serotoninowy (częstość nieznana). Objawy psychiczne, w tym omamy, majaczenie i zaburzenia snu, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Tramadol wykazuje potencjał uzależniający, a odstawienie może powodować objawy odstawienne typowe dla opioidów, takie jak pobudzenie, niepokój, drżenia i objawy żołądkowo-jelitowe.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dyzuria, enzym wątrobowy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, koszmar senny, majaczenie, mimowolny kurcz mięśni, mioza, mydriasis, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad paniki, nieostre widzenie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn skórny, odruch wymiotny, omam, omdlenie, osłabienie mięśni, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja odstawienia, senność, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, świszczący oddech, szum uszny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wymioty, zaburzenie czynności serca, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie nastroju, zaburzenie snu, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metoprolol VP 50 mg
Metoprolol VP, zawierający metoprololu winian w dawce 50 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania. Do najczęstszych należą bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie ortostatyczne, duszność wysiłkowa, zmęczenie oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i ból brzucha. Rzadziej obserwuje się zaburzenia psychiczne (depresja, senność, bezsenność, koszmary nocne), zaburzenia rytmu serca, obrzęki, skurcz oskrzeli oraz wysypki skórne. Bardzo rzadkie działania obejmują małopłytkowość, zaburzenia przewodzenia serca (bloki przedsionkowo-komorowe), zaburzenia widzenia, suchość oczu, dzwonienie w uszach, utratę słuchu (zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecane), a także zapalenie stawów, nadwrażliwość na światło, wypadanie włosów i zwłóknienie pozaotrzewnowe. Występują również rzadkie zaburzenia libido i potencji oraz choroba Peyroniego. Należy podkreślić, że działania niepożądane nasilają się pod wpływem alkoholu, co wymaga edukacji pacjentów w zakresie unikania spożycia napojów alkoholowych podczas terapii.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Peyroniego, duszność wysiłkowa, dysfagia, enzym wątrobowy, kołatanie serca, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, małopłytkowość, metoprololu winian, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nieżyt nosa, objaw Raynauda, parestezja, skurcz oskrzeli, tinnitus, zaburzenia libido, zaburzenia potencji, zaburzenie rytmu serca, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zgorzel, zwłóknienie pozaotrzewnowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufar Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
BUFAR Easyhaler zawiera budezonid (80 µg) i formoterol (4,5 µg) w każdej dawce inhalacyjnej, co wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych charakterystycznych dla obu substancji, jednak ich jednoczesne podanie nie zwiększa częstości tych zdarzeń w porównaniu do stosowania osobno. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to drżenie i palpitacje, typowe dla agonistów receptorów β2-adrenergicznych, zwykle łagodne i samoistnie ustępujące. Wziewne kortykosteroidy mogą powodować działania ogólnoustrojowe, takie jak zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma i jaskra, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek. Zaleca się regularne monitorowanie wzrostu u dzieci i młodzieży. Zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i gardła są częstym powikłaniem, które można ograniczyć przez płukanie jamy ustnej po inhalacji i stosowanie miejscowego leczenia przeciwgrzybiczego bez konieczności przerwania terapii.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, budezonid, częstoskurcz, częstoskurcz nadkomorowy, drożdżyca jamy ustnej, drżenie, dusznica bolesna, dysfagia, dysfonia, formoterol, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczy, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, świszczący oddech, wahanie ciśnienia krwi, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie wzrostu, zakażenie drożdżakowe jamy ustnej, zasinienie, zawrót głowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Polpharma 5 mg
Tadalafil Polpharma w dawce 5 mg, stosowany zarówno doraźnie, jak i w schemacie raz na dobę, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych typowym dla inhibitorów PDE5. Najczęściej obserwowanymi działaniami są ból głowy, niestrawność, bóle pleców i mięśni, z częstością występowania ≥1/100 do <1/10. Ból głowy pojawia się najczęściej w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Inne istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia widzenia, szumy uszne, nagłą utratę słuchu, zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz, kołatanie), nagłe zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa, wysypkę, krwiomocz oraz przedłużony czas trwania wzwodu. W badaniach klinicznych z udziałem 8022 pacjentów leczonych tadalafilem i 4422 na placebo, większość działań niepożądanych miała charakter łagodny lub umiarkowany i była przemijająca.
biegunka, ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, brak laktazy, częstoskurcz, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kołatanie serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nagła utrata słuchu, nagłe zaczerwienienie twarzy, napad drgawkowy, niestrawność, nietolerancja galaktozy, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, udar mózgu, wysypka, zaburzenie erekcji, zawrót głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Systen Conti 3,2 mg + 11,2 mg
Produkt leczniczy Systen Conti to system transdermalny o powierzchni 16 cm², zawierający 3,2 mg estradiolu półwodnego oraz 11,2 mg noretysteronu octanu, uwalniający odpowiednio 50 µg estradiolu i 170 µg noretysteronu octanu na dobę. Bezpieczeństwo preparatu oceniono u 196 pacjentek w trzech badaniach klinicznych, gdzie najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były reakcje w miejscu podania (11,7%), zaburzenia miesiączkowania (7,1%), ból głowy (8,2%) oraz ból piersi (5,1%). Dodatkowo, stosowanie HTZ skojarzonej wiąże się z podwyższonym ryzykiem rozwoju raka piersi (współczynnik ryzyka do 1,8 po 10 latach terapii) oraz raka endometrium przy stosowaniu samych estrogenów bez progestagenu. Ryzyko zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej jest zwiększone 1,3-3-krotnie, szczególnie w pierwszym roku terapii, a ryzyko udaru niedokrwiennego wzrasta do 1,5-krotnie niezależnie od wieku i czasu leczenia.
bolesne miesiączkowanie, choroba niedokrwienna serca, drożdżyca, dysfagia, estradiol półwodny, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, incydent mózgowo-naczyniowy, kamica żółciowa, kołatanie serca, krwawienie z macicy, miastenia, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie, nadwrażliwość, noretysteronu octan, nowotwór piersi, ostuda, padaczka, parestezje, plamica naczyniowa, polip szyjki macicy, rak endometrium, rak jajnika, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, system transdermalny, Systen Conti, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, upławy, zaburzenia miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka, zmniejszone libido, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Glipizide BP 5 mg
Przedawkowanie glipizydu, pochodnej sulfonylomocznika, prowadzi do gwałtownego obniżenia poziomu glukozy we krwi, co może skutkować hipoglikemią o różnym nasileniu – od łagodnych objawów, takich jak drżenia, potliwość, kołatanie serca i uczucie głodu, po ciężkie stany zagrażające życiu, w tym śpiączkę i drgawki. U pacjentów z chorobami wątroby eliminacja glipizydu jest spowolniona, co zwiększa ryzyko przedłużonej hipoglikemii. Hemodializa nie jest skuteczna w usuwaniu glipizydu z organizmu ze względu na jego silne wiązanie z białkami osocza.
białko osocza, choroba wątroby, ciężka hipoglikemia, doustne podanie glukozy, drgawki, drżenie, hemodializa, hospitalizacja, kołatanie serca, nadmierna potliwość, objawy neurologiczne, pochodna sulfonylomocznika, podanie dożylne, powikłanie neurologiczne, poziom glukozy, przedawkowanie glipizydu, przedłużona hipoglikemia, roztwór glukozy, śpiączka, stężenie glukozy, utrata przytomności, wlew glukozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allegra 120 mg
Chlorowodorek feksofenadyny, substancja czynna leku Allegra 120 mg, jest przeciwhistaminowym lekiem drugiej generacji, charakteryzującym się profilem działań niepożądanych zbliżonym do placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 to bóle głowy, senność, zawroty głowy oraz nudności. Rzadziej, z częstością ≥1/1000 do <1/100, zgłaszano zmęczenie. Działania o częstości nieznanej obejmują nieostre widzenie, reakcje nadwrażliwości takie jak obrzęk naczynioruchowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, duszność, nagłe zaczerwienienie skóry oraz uogólnione objawy anafilaksji. Ponadto zgłaszano zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, zaburzenia snu, koszmary senne), tachykardię (>100 uderzeń/min), kołatanie serca, biegunkę oraz zmiany skórne (wysypka, pokrzywka, świąd).
Allegra, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, chlorowodorek feksofenadyny, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, nerwowość, nieostre widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie snu, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie skóry, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euthyrox N 137 mcg 137 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Euthyrox N, jest generalnie dobrze tolerowana przy prawidłowym stosowaniu i monitorowaniu klinicznym oraz laboratoryjnym. Działania niepożądane najczęściej pojawiają się w przypadku przekroczenia indywidualnej tolerancji lub przedawkowania, manifestując się objawami nadczynności tarczycy. Typowe symptomy obejmują zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (np. migotanie przedsionków, tachykardia, kołatanie serca, dolegliwości dławicowe), neurologiczne (ból głowy, drżenia, niepokój ruchowy, bezsenność, rzekomy guz mózgu), mięśniowo-szkieletowe (osłabienie i kurcze mięśni), termoregulacyjne (uderzenia gorąca, gorączka, nadmierne pocenie się), żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka), endokrynologiczne (zaburzenia miesiączkowania) oraz metaboliczne (zmniejszenie masy ciała). W przypadku wystąpienia tych objawów zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe odstawienie leku, a następnie ostrożne wznowienie terapii z uwzględnieniem indywidualnej tolerancji pacjenta.
bezsenność, dolegliwość dławicowa, Euthyrox N, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie śródczaszkowe, nadczynność tarczycy, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, osłabienie mięśni, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, udar niedokrwienny mózgu, uderzenie gorąca, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg tymiankowy – Działania niepożądane
Wyciąg tymiankowy (DER 1:3-5, 622 mg/5 ml) stosowany w preparacie Tussipect, w połączeniu z efedryną chlorowodorkiem (4,35 mg/5 ml) oraz saponiną (1,43 mg/5 ml), wykazuje potencjał do wywoływania działań niepożądanych, głównie ze strony układu nerwowego, krążenia oraz przewodu pokarmowego. Do najczęściej obserwowanych objawów neurologicznych należą pobudzenie psychoruchowe, zawroty głowy, rozdrażnienie, niepokój, drżenie rąk oraz zaburzenia snu, co jest związane z obecnością efedryny. Ze strony układu krążenia mogą wystąpić kołatanie serca oraz wzrost ciśnienia tętniczego, co stanowi istotne ryzyko u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Saponiny mogą powodować podrażnienie błony śluzowej żołądka, manifestujące się mdłościami, wymiotami i bólami brzucha, szczególnie u osób z istniejącymi schorzeniami przewodu pokarmowego.
ból brzucha, chlorowodorek efedryny, choroba wrzodowa, drżenie rąk, działanie niepożądane, ekstrakt tymianku, farmakovigilance, kołatanie serca, mdłości, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie przewodu pokarmowego, preparat leczniczy, saponina, układ krążenia, układ nerwowy, układ pokarmowy, wyciąg tymiankowy, wymioty, zaburzenia snu, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zespół jelita drażliwego