kołatanie serca
Kołatanie serca (palpitacje) to subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca, charakteryzujące się świadomością jego bicia. Pacjenci opisują je jako uczucie przyspieszonego, silnego, nieregularnego lub „wypadającego” uderzenia serca. Jest to jeden z najczęstszych objawów kardiologicznych, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza.
Przyczyny kołatania serca mogą być zarówno kardiologiczne, jak i pozasercowe. Wśród przyczyn kardiologicznych wyróżnia się zaburzenia rytmu serca (tachykardie nadkomorowe, migotanie przedsionków, dodatkowe pobudzenia przedsionkowe lub komorowe), chorobę wieńcową, wady zastawkowe, niewydolność serca czy kardiomiopatie. Do przyczyn pozasercowych należą: stres, lęk, gorączka, niedokrwistość, nadczynność tarczycy, hipoglikemia, stosowanie niektórych leków czy substancji psychoaktywnych, w tym kofeiny, nikotyny i alkoholu.
Diagnostyka kołatania serca opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, badaniu fizykalnym oraz badaniach dodatkowych, takich jak EKG spoczynkowe, 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera, badanie echokardiograficzne i próba wysiłkowa. W przypadku trudnych do uchwycenia epizodów pomocne mogą być rejestratory zdarzeń lub wszczepiane rejestratory arytmii.
Leczenie kołatania serca zależy od jego przyczyny. Może obejmować modyfikację stylu życia (ograniczenie kofeiny, alkoholu, zaprzestanie palenia), techniki relaksacyjne przy przyczynach związanych ze stresem, leczenie farmakologiczne (leki przeciwarytmiczne, beta-blokery) lub interwencje zabiegowe (ablacja) w przypadku określonych zaburzeń rytmu serca. Ważne jest, aby pacjenci z nawracającymi lub nasilającymi się epizodami kołatania serca, szczególnie gdy towarzyszą im inne objawy, jak ból w klatce piersiowej, duszność czy omdlenia, byli poddani szczegółowej ocenie kardiologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tirosint Sol 150 mcg
W praktyce klinicznej często pomijane jest pytanie o wpływ leków na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, mimo że wielu pacjentów aktywnie uczestniczy w ruchu drogowym. TIROSINT SOL, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 13 do 200 µg, jest preparatem doustnym w postaci klarownego roztworu, dostarczanym w jednodawkowych pojemnikach o objętości 1 ml. Lewotyroksyna jest identyczna z naturalnym hormonem tarczycy, co sugeruje brak bezpośredniego negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne i prowadzenie pojazdów. Jednakże brak jest specyficznych badań klinicznych oceniających ten aspekt, co wymaga ostrożności w interpretacji.
charakterystyka produktu leczniczego, drżenie rąk, hormon tarczycy, kołatanie serca, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lewotyroksyna sodowa, nadmierna potliwość, naturalny hormon tarczycy, niedobór hormonu tarczycy, pojemnik jednodawkowy, przedawkowanie leku, roztwór doustny, terapia hormonalna tarczycy, Tirosint Sol, tyreotoksykoza jatrogenna, zaburzenia snu - Leksykon chorób i schorzeń
Niewydolność zastawki trójdzielnej – Objawy
Niewydolność zastawki trójdzielnej (TR) charakteryzuje się niedomykalnością zastawki między prawym przedsionkiem a prawą komorą, prowadzącą do wstecznego przepływu krwi podczas skurczu komory. Stopień nasilenia TR klasyfikuje się w czterech stadiach: A (ryzyko), B (łagodna, objętość wsteczna <45 ml), C (ciężka bezobjawowa) oraz D (ciężka objawowa). Objawy kliniczne nasilają się wraz z progresją choroby i obejmują zmęczenie, duszność wysiłkową, pulsowanie żył szyjnych, obrzęki obwodowe, wodobrzusze, kołatanie serca oraz zmniejszoną diurezę. W zaawansowanych stadiach mogą wystąpić hepatomegalia, zaburzenia trawienia, migotanie przedsionków i żółtaczka. Czynniki ryzyka progresji to wiek, klasa NYHA III/IV, powiększenie prawego przedsionka, dysfunkcja prawej komory, nadciśnienie płucne, niewydolność zastawki mitralnej oraz obecność elektrod urządzeń wszczepialnych. Progresja TR obserwowana jest u około 3,7 pacjentów na 100 pacjento-lat, z wyższym ryzykiem u kobiet i pacjentów z przebudową prawej komory. Nawet łagodna TR zwiększa ryzyko śmiertelności o 29% w porównaniu do populacji ogólnej.
anasarca, dysfunkcja prawej komory, hepatomegalia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kacheksja, klasa NYHA, kołatanie serca, łagodna niewydolność zastawki trójdzielnej, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki, niedomykalność zastawki trójdzielnej, niewydolność prawokomorowa serca, niewydolność zastawki mitralnej, niewydolność zastawki trójdzielnej, obrzęk obwodowy, powiększenie prawego przedsionka, prawa komora serca, prawy przedsionek, pulsowanie żył szyjnych, szmer holosystoliczny, wodobrzusze, wsteczny przepływ krwi, zespół sercowo-nerkowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omnic Ocas 0,4 0,4 mg
Omnic Ocas 0,4 mg, zawierający tamsulosynę chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych sklasyfikowanych według MedDRA. Najczęściej obserwuje się objawy neuropsychiatryczne, takie jak zawroty głowy (1,3%), ból głowy oraz omdlenia, klasyfikowane jako często występujące (>1/100 do <1/10 pacjentów). Niezbyt często (>1/1000 do <1/100) zgłaszane są kołatanie serca, hipotonia ortostatyczna, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, krwawienia z nosa, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym zaparcia, biegunka, nudności, wymioty i suchość w jamie ustnej. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości występują migotanie przedsionków, arytmie, tachykardia, duszność oraz śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, istotny w kontekście zabiegów okulistycznych.
arytmia, astenia, biegunka, ból głowy, brak wytrysku, duszność, hipotonia ortostatyczna, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyny chlorowodorek, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia wytrysku, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wiotkiej tęczówki, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betahistine dihydrochloride Accord 8 mg
Stosowanie dichlorowodorku betahistyny wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, głównie dotyczących układu nerwowego (ból głowy, senność – często), pokarmowego (nudności, niestrawność – często; wymioty, ból brzucha, wzdęcia – częstość nieznana) oraz immunologicznego (reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja – częstość nieznana). Objawy te są zwykle łagodne i przemijające, jednak reakcje alergiczne takie jak obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka wymagają natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego leczenia. U pacjentów z astmą oskrzelową betahistyna może wywoływać skurcz oskrzeli, co stanowi istotne przeciwwskazanie do stosowania leku. Preparat w dawce 8 mg zawiera 50 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u osób z nietolerancją laktozy.
anafilaksja, astma oskrzelowa, badanie kliniczne kontrolowane placebo, ból brzucha, ból głowy, dichlorowodorek betahistyny, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, działanie wazodylatacyjne, kołatanie serca, laktoza jednowodna, niestrawność, nietolerancja laktozy, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aldan 10 mg
Amlodypina w dawce do 10 mg/dobę, stosowana w produkcie leczniczym Aldan, jest generalnie dobrze tolerowana, z działaniami niepożądanymi o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są obrzęki (10,8%), typowe dla antagonistów wapnia, oraz bóle głowy (7,3%), uczucie znużenia (4,5%), kołatanie serca (4,5%) i zawroty głowy (3,4%). Inne często występujące objawy to nudności (2,9%), zaczerwienienie twarzy (2,6%), bóle brzucha (1,6%) i senność (1,4%). Odsetek pacjentów wymagających odstawienia leku z powodu nietolerancji wynosi 1,5%. W badaniach laboratoryjnych nie wykazano wpływu amlodypiny na poziomy potasu, glukozy, lipidów, kwasu moczowego ani kreatyniny.
Aldan, amlodypina, antagonista wapnia, astenia, ból głowy, bradykardia, drgawka, drżenie ust, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, inkontynencja, kołatanie serca, migotrzepotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, nietrzymanie moczu, obrzęk, parestezja, przerost dziąseł, skurcz mięśni, tachykardia, wysypka skórna, zaburzenie libido, zaburzenie snu, zaczerwienienie twarzy, zapalenie trzustki, zawrót głowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Pseudoefedryna – Działania niepożądane
Pseudoefedryna, jako sympatykomimetyk, jest szeroko stosowana w leczeniu objawowym niedrożności nosa i zatok przynosowych, działając obkurczająco na naczynia błony śluzowej górnych dróg oddechowych. Występuje często w preparatach złożonych z ibuprofenem, paracetamolem, dekstrometorfanem czy lekami przeciwhistaminowymi. Działania niepożądane pseudoefedryny obejmują zaburzenia układu nerwowego (np. zespół tylnej odwracalnej encefalopatii PRES, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych RCVS, senność, zawroty głowy), psychiczne (omamy, bezsenność, nerwowość), sercowo-naczyniowe (tachykardia, zaburzenia rytmu, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze), przewodu pokarmowego (suchość błon śluzowych, nudności, wymioty, niedokrwienne zapalenie jelita grubego), skórne (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa AGEP) oraz układu moczowego (zatrzymanie moczu, dyzuria) i wzrokowego (niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego). Częstość występowania działań niepożądanych jest różna, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) lub nieznana.
arytmia serca, drgawki, dyzuria, halucynacje, insomnia, jaskra, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niedrożność nosa, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, preparat złożony, przekrwienie błony śluzowej, przerost prostaty, sympatykomimetyk, tachykardia, udar mózgu, zapalenie zatok przynosowych, zatrzymanie moczu, zawał serca, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levothyroxine Accord 25 mcg
Levothyroxine Accord (lewotyroksyna sodowa) jest stosowany w leczeniu zaburzeń funkcji tarczycy, jednak jego farmakologiczne działanie może prowadzić do licznych działań niepożądanych, szczególnie w przypadku przekroczenia indywidualnej tolerancji dawki lub zbyt szybkiego jej zwiększania. Objawy te odzwierciedlają nadczynność tarczycy i obejmują m.in. zaburzenia sercowo-naczyniowe (tachykardia, kołatanie serca, dusznica bolesna, migotanie przedsionków), neurologiczne (drżenie, ból głowy, niepokój, bezsenność), mięśniowe (osłabienie, kurcze), a także reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy. Działania niepożądane występują z częstością nieznaną lub rzadką (≥1/10 000), a ich pojawienie się wymaga zmniejszenia dawki lub czasowego odstawienia leku, z późniejszym ostrożnym wznowieniem terapii po ustąpieniu objawów.
biegunka, drgawka, dusznica bolesna, działanie niepożądane, guz rzekomy mózgu, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przyspieszona czynność serca, reakcja alergiczna skórna, reakcja alergiczna układu oddechowego, skurcz dodatkowy, tachykardia, wysypka, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie funkcji tarczycy, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dulsevia 60 mg
Duloksetyna, dostępna w dawkach 30 mg i 60 mg w formie kapsułek dojelitowych, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym głównie objawy łagodne do umiarkowanych, takie jak nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność i zawroty głowy, które zwykle ustępują podczas kontynuacji terapii. Istotne są jednak potencjalnie ciężkie powikłania, w tym zaburzenia psychiczne (myśli i zachowania samobójcze), zespół serotoninowy, drgawki, przełom nadciśnieniowy oraz ostre uszkodzenie wątroby. Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego (np. zaparcia, biegunka, krwotok z przewodu pokarmowego), neurologiczne (drgawki, objawy pozapiramidowe), metaboliczne (hiperglikemia, hiponatremia, SIADH) oraz sercowo-naczyniowe (zwiększenie ciśnienia tętniczego, arytmie) wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Monitorowanie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna) jest niezbędne ze względu na ryzyko zapalenia i niewydolności wątroby.
agresja, arytmia nadkomorowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bolesne oddawanie moczu, chlorowodorek duloksetyny, częstomocz, drgawki, drżenie, duloksetyna, hiperglikemia, hiponatremia, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, krwotok z przewodu pokarmowego, lęk, myśli samobójcze, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność wątroby, nokturia, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, omamy, omdlenie, ostre uszkodzenie wątroby, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, senność, stan pobudzenia maniakalnego, suchość w jamie ustnej, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia orgazmu, zaburzenia smaku, zaburzenia uwagi, zachowania samobójcze, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie libido, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Magnefar B6 Bio 60 mg Mg2+ + 6,06 mg
Preparaty Magnefar B6 Bio oraz Magnefar B6 Forte są wskazane w leczeniu niedoboru magnezu, szczególnie gdy suplementacja dietetyczna jest niewystarczająca lub niemożliwa. Magnefar B6 Bio zawiera 60 mg jonów magnezu w formie magnezu cytrynianu oraz 6,06 mg pirydoksyny chlorowodorku, natomiast Magnefar B6 Forte dostarcza 100 mg jonów magnezu i 10,10 mg pirydoksyny chlorowodorku. Niedobór magnezu manifestuje się objawami ze strony układu nerwowego (nerwowość, drażliwość, stany lękowe), zaburzeniami energetycznymi (zmęczenie, ospałość), snu, przewodu pokarmowego (skurcze), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca bez organicznych przyczyn), a także skurczami mięśni, parestezjami i drżeniami mięśniowymi.
chlorowodorek pirydoksyny, cytrynian magnezu, drganie powiek, drżenie, jon magnezu, kołatanie serca, mrowienie kończyn, niedobór magnezu, objaw nerwowo-mięśniowy, objaw neuropsychiatryczny, parestezja, podaż magnezu, skurcz mięśni, skurcz przewodu pokarmowego, stan lękowy, tabletka powlekana, witamina B6, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie nastroju, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie snu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salflumix Easyhaler (50 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Salflumix Easyhaler to lek złożony zawierający salmeterol (w postaci ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, którego profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane typowe dla obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują kandydozę jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (często), zapalenie oskrzeli (często) oraz rzadko kandydozę przełyku. Reakcje nadwrażliwości, takie jak skórne reakcje (niezbyt często), obrzęk naczynioruchowy (rzadko) oraz reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny (rzadko), wymagają szczególnej uwagi. Długotrwałe stosowanie flutykazonu może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów kortykosteroidowych, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci oraz zmniejszenie gęstości mineralnej kości (rzadko). Hipokaliemia występuje często, a hiperglikemia niezbyt często, co jest związane z działaniem salmeterolu i flutykazonu odpowiednio.
beta2-mimetyk, ból głowy, chrypka, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, drżenie, dusznica bolesna, dysfagia, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśni, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niepokój, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metoprolol Medreg 50 mg
Metoprolol, substancja czynna leku Metoprolol Medreg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania oraz układów narządowych. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zmęczenie (≥1/10), bradykardia, niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne (≥1/100 do <1/10), kołatanie serca oraz zawroty i ból głowy. Niezbyt często obserwuje się parestezje, depresję, zaburzenia koncentracji, nudności, bóle brzucha, biegunki, zaparcia oraz zwiększenie masy ciała (≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej występują zaburzenia przewodzenia serca, arytmie, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, łysienie, a bardzo rzadko trombocytopenia, agranulocytoza, zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości na światło oraz odwracalna utrata słuchu (<1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wstrząsu kardiogennego u pacjentów po zawale mięśnia sercowego oraz skurczu oskrzeli u chorych z astmą lub POChP.
agranulocytoza, arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dezorientacja, duszność wysiłkowa, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezja, skurcz oskrzeli, szumy uszne, utajona cukrzyca, utrata słuchu, wstrząs kardiogenny, wykwit łuszczycopodobny, zaburzenia seksualne, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenie krążenia obwodowego, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zespół Raynauda, zimne kończyny, zmęczenie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Beto 25 ZK 23,75 mg
Bursztynian metoprololu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Beto ZK) jest wskazany w leczeniu szerokiego spektrum schorzeń kardiologicznych, takich jak nadciśnienie tętnicze (również u dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat), stabilna dławica piersiowa, tachyarytmie (zwłaszcza częstoskurcz nadkomorowy), profilaktyka po zawale mięśnia sercowego, kołatanie serca oraz stabilna objawowa niewydolność serca klasy II-IV wg NYHA z frakcją wyrzutową lewej komory <40%. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w profilaktyce migreny. Dostępne dawki bursztynianu metoprololu wahają się od 23,75 mg do 190 mg (ekwiwalent winianu metoprololu 25-200 mg), co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Tabletki posiadają linie podziału, ułatwiające podział na równe dawki.
antagonista aldosteronu, beta-adrenolityk selektywny, ból głowy migrenowy, bursztynian metoprololu, częstoskurcz nadkomorowy, diuretyk, dławica piersiowa, dławica piersiowa stabilna, dolegliwości stenokardialne, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, migrena, nadciśnienie tętnicze, napad migreny, nietolerancja cukrów, niewydolność serca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachyarytmia, terapia skojarzona, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moviprep –
Moviprep, zawierający 100 g makrogolu 3350 w saszetce A oraz elektrolity, jest preparatem stosowanym do przygotowania jelita do badań diagnostycznych, wywołującym u większości pacjentów działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Do bardzo często występujących (≥1/10) należą ból brzucha, nudności, rozdęcie brzucha oraz dyskomfort okolic odbytu, a często (≥1/100 do <1/10) wymioty i niestrawność. Istotnym ryzykiem jest odwodnienie wynikające z nasilonej biegunki i/lub wymiotów, co wymaga monitorowania stanu nawodnienia pacjenta. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia równowagi elektrolitowej, takie jak hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia, hipokalcemia, hipofosfatemia oraz zmiany stężenia chlorków, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń rytmu serca i drgawek powiązanych ze znaczną hiponatremią.
arytmia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, drgawka, dysfagia, dyskomfort odbytu, działanie niepożądane, hiperkalcemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, kołatanie serca, makrogol 3350, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, oczyszczanie jelita, odwodnienie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, równowaga elektrolitowa, rozdęcie brzucha, rumień, świąd, wymioty, wzdęcie, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euthyrox N 125 125 mcg
Lewotyroksyna sodowa w dawce 125 mikrogramów, zawarta w preparacie Euthyrox N 125, jest syntetycznym hormonem tarczycy stosowanym w terapii niedoczynności tarczycy. Prawidłowe stosowanie leku oraz regularne monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. Najczęściej niepożądane objawy pojawiają się w wyniku przedawkowania lub zbyt szybkiego zwiększania dawki, szczególnie na początku terapii. Objawy te mogą przypominać nadczynność tarczycy i obejmują zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, tachykardia), drżenia mięśniowe, bóle głowy, osłabienie mięśni, zaburzenia metaboliczne (uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się, utrata masy ciała), a także objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka, wymioty) oraz zaburzenia psychiczne (niepokój ruchowy, bezsenność). Częstość występowania tych działań niepożądanych nie jest dokładnie określona ze względu na ograniczone dane.
bezsenność, biegunka, ból głowy, ból w klatce piersiowej, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie śródczaszkowe, dolegliwość dławicowa, drżenie, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie, niedoczynność tarczycy, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, parametry kliniczne i laboratoryjne, pokrzywka, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, uderzenie gorąca, wysypka skórna, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zmniejszenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aethoxysklerol 0,5% 5 mg/ml
Lauromakrogol 400, substancja czynna preparatu Aethoxysklerol 0,5% (5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), stosowany w terapii żylaków kończyn dolnych, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które najczęściej mają charakter przejściowy. Do najczęstszych należą miejscowe reakcje skórne, takie jak przebarwienia i siniaki, a także ból i zakrzepica w miejscu wstrzyknięcia. Ryzyko poważniejszych powikłań, w tym martwicy tkanek, wzrasta wraz ze zwiększeniem stężenia i objętości podanego preparatu oraz w przypadku nieumyślnego podania do tkanek okołożylakowych. Wśród rzadkich, ale istotnych działań niepożądanych wymienia się zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych (≥1/1000 do <1/100), zakrzepicę żył głębokich (≥1/10000 do <1/1000) oraz bardzo rzadkie przypadki zatoru płucnego (<1/10000), które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
afazja, alergiczne zapalenie skóry, ataksja, dezorientacja, duszność, kardiomiopatia stresowa, kołatanie serca, lauromakrogol, martwica tkanek, napad astmy, neowaskularyzacja, niedowład połowiczy, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka kontaktowa, pokrzywka uogólniona, skleroterapia, uraz nerwu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ciśnienia krwi, zaburzenie krążenia mózgowego, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapaść naczyniowa, zator płucny, zatrzymanie krążenia, zespół takotsubo, żylaki kończyn dolnych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lecalpin 10 mg
Lerkanidypina, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, w przypadku przedawkowania (dawki od 30-40 mg do 800 mg) powoduje znaczące rozszerzenie naczyń obwodowych, prowadząc do ciężkiego niedociśnienia tętniczego i kompensacyjnej tachykardii odruchowej. Przy ekstremalnie wysokich dawkach (>200 mg) lek traci selektywność obwodową, co skutkuje bradykardią oraz ujemnym efektem inotropowym. Typowe objawy przedawkowania to niedociśnienie tętnicze (szczególnie przy dawkach >30-40 mg), zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, tachykardia odruchowa (powyżej 100 uderzeń/min), a w ciężkich przypadkach bradykardia (<60 uderzeń/min) i osłabienie siły skurczu mięśnia sercowego. Objawy te są bezpośrednio związane z farmakodynamicznym działaniem lerkanidypiny na układ sercowo-naczyniowy.
antagonista wapnia, bilans płynów, bradykardia, dializoterapia, dihydropirydyna, działanie inotropowe ujemne, kołatanie serca, krystaloidy, lek wazopresyjny, lerkanidypina, monitorowanie funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, oddział intensywnej terapii, powrót żylny, rozszerzenie naczyń obwodowych, suplementacja płynów, tachykardia odruchowa, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia perfuzji mózgowej, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlator 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlator łączy atorwastatynę (w formie atorwastatyny z L-lizyną) oraz amlodypinę (w formie amlodypiny bezylanu) i jest dostępny w dawkach: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Profil działań niepożądanych obejmuje efekty charakterystyczne dla obu składników. Amlodypina najczęściej powoduje senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek i zmęczenie. Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, może wywoływać mialgię (często), rabdomiolizę (rzadko), zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (często) oraz podwyższenie enzymów wątrobowych (niezbyt często). W badaniach klinicznych (n=16066, średni czas leczenia 53 tygodnie) przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 5,2% pacjentów stosujących atorwastatynę, wobec 4% w grupie placebo.
amlodypina bezylan, atorwastatyna z L-lizyną, bloker kanałów wapniowych, działanie wazodylatacyjne, dziedziczna choroba mięśni, enzym wątrobowy, hepatotoksyczność, hiperglikemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, mialgia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, parametry lipidowe, rabdomioliza, uderzenia gorąca, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levirox 100 mcg
Levirox, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 25 do 150 µg, może wywoływać działania niepożądane, szczególnie przy przekroczeniu indywidualnej tolerancji lub szybkim zwiększaniu dawki na początku terapii. Objawy te często naśladują nadczynność tarczycy i obejmują szerokie spektrum manifestacji, w tym zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), tachykardię, bóle głowy, drżenia, bezsenność, bóle dławicowe oraz osłabienie mięśni. Szczególnie niebezpieczne są powikłania sercowo-naczyniowe u pacjentów z chorobami serca, gdzie może dojść do zawału mięśnia sercowego. Długotrwałe stosowanie lewotyroksyny niesie ryzyko osteopenii i osteoporozy, co zwiększa podatność na złamania, zwłaszcza u osób starszych i kobiet po menopauzie. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, również mogą wystąpić, choć ich częstość nie jest dokładnie określona.
bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, dolegliwość dławicowa, gorączka, kołatanie serca, kurcz mięśnia, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie się, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, osteopenia, osteoporoza, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polhumin N 100 j.m./ml
Polhumin N to biosyntetyczna, wysokooczyszczona insulina ludzka izofanowa, produkowana metodą rekombinacji DNA Escherichia coli, o stężeniu 100 j.m./ml. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, wymagająca natychmiastowej interwencji. Rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, które stanowią zagrożenie życia i objawiają się uogólnioną wysypką, świądem, potami, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, obrzękiem naczynioruchowym, trudnościami w oddychaniu, kołataniem serca, spadkiem ciśnienia tętniczego oraz zaburzeniami świadomości. Niezbyt często (1/1 000 do <1/100) obserwuje się zmiany w tkance podskórnej, takie jak lipodystrofia i hipertrofia w miejscu wstrzyknięcia, a także amyloidozę skórną o nieznanej częstości, które mogą opóźniać wchłanianie insuliny i wpływać na skuteczność terapii.
amyloidoza skórna, bezpieczeństwo farmakoterapii, duszność, Escherichia coli, hipertrofia, hipoglikemia, insulina ludzka, insulina ludzka izofanowa, kołatanie serca, lipodystrofia, miejscowa reakcja alergiczna, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie leczenia, preparat insulinowy, reakcja anafilaktyczna, rekombinacja DNA, spadek ciśnienia tętniczego, utrata przytomności, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, złogi amyloidu - Leksykon chorób i schorzeń
Defekt przegrody międzyprzedsionkowej – Objawy
Defekt przegrody międzyprzedsionkowej (ASD) jest jedną z najczęstszych wrodzonych wad serca, występującą u około 25% dzieci z wrodzonymi wadami serca, z przewagą u dziewczynek. ASD charakteryzuje się obecnością nieprawidłowego otworu w przegrodzie międzyprzedsionkowej, co powoduje przeciek lewo-prawy i mieszanie krwi natlenowanej z odtlenowaną. Objawy kliniczne są często nieobecne w okresie niemowlęcym i dziecięcym, a u dorosłych pojawiają się zwykle między 30. a 40. rokiem życia, zależnie od wielkości ubytku (małe <5 mm, średnie 5-10 mm, duże >10 mm). Typowe symptomy u dorosłych to duszność wysiłkowa, zmęczenie, kołatanie serca, arytmie, obrzęki oraz ryzyko udaru mózgu. Nieleczony duży ASD prowadzi do przeciążenia prawej komory, nadciśnienia płucnego (występującego u 50% pacjentów powyżej 40. roku życia), a w 5-10% przypadków do rozwoju zespołu Eisenmengera.
arytmia, arytmia przedsionkowa, defekt przegrody międzyprzedsionkowej, duszność, infekcja dróg oddechowych, kołatanie serca, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie płucne, niewydolność serca, obrzęk kończyn dolnych, przeciek lewo-prawy, przejściowy atak niedokrwienny, sinica, szmer serca, tachykardia, tachypnoe, trudności z karmieniem, trzepotanie przedsionków, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, udar mózgu, wrodzona wada serca, wydolność czynnościowa, zakrzepica, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Eisenmengera - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Bluescience 20 mg
Tadalafil stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem i 4422 pacjentów placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Większość działań niepożądanych ma charakter przemijający i umiarkowany, a ból głowy najczęściej pojawia się w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, udar, zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION), okluzja naczyń siatkówki, zespół Stevensa-Johnsona, priapizm oraz nagła utrata słuchu. W badaniach odnotowano także nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG u pacjentów leczonych tadalafilem w porównaniu z placebo, jednak bez istotnych objawów klinicznych.
badanie kliniczne kontrolowane placebo, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hematospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vessel due F 300 LSU/ml
Analiza działań niepożądanych sulodeksydu (Vessel Due F, roztwór do wstrzykiwań 300 LSU/ml) oparta na danych klinicznych z 3258 pacjentów oraz obserwacjach po wprowadzeniu leku na rynek wskazuje, że najczęściej występujące działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego (ból w nadbrzuszu, biegunka, ból żołądka, nudności) oraz skóry (wysypka). Częstość tych działań mieści się w zakresie ≥1/100 do <1/10. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwowano dyskomfort w jamie brzusznej, dyspepsję, wzdęcia, wymioty, ból i krwiak w miejscu podania oraz bóle głowy, wyprysk, rumień i pokrzywkę. Bardzo rzadko (<1/10 000) zgłaszano poważniejsze reakcje, takie jak krwawienie z błony śluzowej żołądka, obrzęki obwodowe, utratę przytomności, świąd, plamicę, uogólniony rumień, a także działania niepożądane po wstrzyknięciu, m.in. kołatanie serca, zaburzenia widzenia, bóle w klatce piersiowej, drgawki, derealizację, zwężenie ujścia pęcherza moczowego, krwioplucie, nagłe zaczerwienienie twarzy i uczucie pieczenia w miejscu podania.
biegunka, ból głowy, ból klatki piersiowej, ból miejsca podania, ból nadbrzusza, ból żołądka, derealizacja, drgawki, drżenie, dyskomfort jamy brzusznej, dyspepsja, kołatanie serca, krwawienie żołądka, krwiak, krwioplucie, nudności, obrzęk obwodowy, pieczenie miejsca podania, plamica, pokrzywka, rumień, rumień uogólniony, sulodeksyd, świąd, utrata przytomności, wymioty, wyprysk, wysypka, wzdęcia, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, zwężenie ujścia pęcherza moczowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolmitriptan STADA 2,5 mg
Zolmitryptan charakteryzuje się przemijającym profilem działań niepożądanych, które zwykle pojawiają się do 4 godzin po podaniu i ustępują samoistnie bez konieczności interwencji. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęstsze objawy dotyczą układu nerwowego (np. nieprawidłowa percepcja, zawroty głowy, ból głowy, przeczulica, parestezje, senność, uczucie ciepła), układu sercowego (kołatanie serca, tachykardia) oraz przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, suchość w ustach, dysfagia). Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne), które mogą stanowić zagrożenie życia. Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna i skurcz naczyń wieńcowych, występują bardzo rzadko, ale wymagają szczególnej ostrożności u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.
astenia, ból brzucha, ból mięśni, częstomocz, dusznica bolesna, dysfagia, działanie niepożądane sercowo-naczyniowe, kołatanie serca, migrena, nadciśnienie łagodne, napad migreny, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, parcie na mocz, parestezja, przeczulica, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz naczyń wieńcowych, suchość w ustach, tachykardia, układ nerwowy, wielomocz, wymioty, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie nerek i dróg moczowych, zaburzenie serca, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzona percepcja, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zolmitryptan - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asentra 100 mg
Sertralina (Asentra) jest stosowana w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, lęku napadowego, PTSD oraz zespołu lęku społecznego, jednak jej profil działań niepożądanych wymaga szczegółowej analizy klinicznej. Najczęściej obserwuje się nudności (≥1/10), zawroty głowy, bóle głowy i senność (≥1/10), a także zaburzenia ze strony układu nerwowego, pokarmowego i psychicznego, takie jak bezsenność (≥1/10), lęk, zmniejszenie libido, a także myśli i zachowania samobójcze (≥1/1 000 do <1/100). Charakterystycznym działaniem niepożądanym u mężczyzn z zespołem lęku społecznego jest niemożność ejakulacji (14% vs. 0% placebo). Działania niepożądane często mają charakter zależny od dawki i przemijający, jednak wymagają monitorowania, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego, złośliwego zespołu neuroleptycznego, ciężkich reakcji skórnych (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz zaburzeń kardiologicznych, takich jak torsade de pointes i wydłużenie QTc.
bezsenność, biegunka, ból głowy, bruksizm, depersonalizacja, depresja, drgawki, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, kołatanie serca, lęk napadowy, leukopenia, małopłytkowość, mania, myśli samobójcze, nekroliza naskórka, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, reakcja anafilaktoidalna, sertralina, suchość w jamie ustnej, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia smaku, zapalenie trzustki, zapalenie uchyłków jelita, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół lęku społecznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dexak 25 mg
Deksleketoprofen w postaci roztworu doustnego charakteryzuje się wyższym Cmax w osoczu w porównaniu do formy tabletki, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka i niestrawność (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej i wzdęcia, a także poważne powikłania, takie jak choroba wrzodowa żołądka, krwotok lub perforacja (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dodatkowo, bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowano zapalenie trzustki. W zakresie układu nerwowego i sercowo-naczyniowego mogą pojawić się bóle głowy, zawroty głowy, senność, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze oraz bardzo rzadko tachykardia i hipotonia. Długotrwałe stosowanie NLPZ wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka zdarzeń zakrzepowych tętnic, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, hipoplazja szpiku, hipotonia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kołatanie serca, krwawe wymioty, miąższowe uszkodzenie wątroby, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nieostre widzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia miesiączkowania, zakrzepica tętnicza, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nerek, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alerprof 10 mg
Rupatadyna w dawce 10 mg (w postaci fumaranu) została przebadana klinicznie na ponad 2025 pacjentach, w tym 120 stosujących lek przez minimum rok, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowej terapii. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były senność (9,5%), bóle głowy (6,9%) oraz zmęczenie (3,2%), głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, nie wymagającym przerwania leczenia. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Wśród zgłaszanych objawów znalazły się m.in. suchość w jamie ustnej, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji, reakcje alergiczne (w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy), a także zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, takie jak podwyższenie aktywności fosfokinazy kreatynowej oraz aminotransferaz (ALT, AST).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, ból brzucha, ból jamy ustnej, ból mięśni, ból nadbrzusza, ból pleców, ból stawów, bóle głowy, działania niepożądane produktów leczniczych, fosfokinaza kreatynowa, kołatanie serca, krwawienie z nosa, niestrawność, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rupatadyna fumaran, suchość błony śluzowej nosa, tachykardia, zaburzenia koncentracji, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hitaxa 2,5 mg
Lek HITAXA 2,5 mg zawierający desloratadynę w formie tabletek do rozpadu w jamie ustnej wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla leków przeciwhistaminowych II generacji. W badaniach klinicznych u dorosłych z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i przewlekłą pokrzywką idiopatyczną, działania niepożądane wystąpiły u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U dzieci i młodzieży profil działań niepożądanych był podobny, z bólem głowy występującym u 5,9% nastolatków (vs. 6,9% placebo). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także rzadkie, ale istotne działania niepożądane, takie jak wydłużenie odstępu QT, arytmie, bradykardia oraz zaburzenia zachowania, w tym agresję i nietypowe zachowania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, arytmia komorowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból mięśniowy, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, fotowrażliwość, kołatanie serca, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, suchość jamy ustnej, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wzmożone łaknienie, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
Stosowanie dopaminy chlorowodorku w postaci roztworu do infuzji, w dawce 4%, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, głównie dotyczącymi układu sercowo-naczyniowego i nerwowego. Najczęściej obserwuje się bóle głowy, skurcze dodatkowe pozazatokowe, tachykardię, bóle dławicowe, kołatanie serca, obniżenie ciśnienia tętniczego oraz zwężenie naczyń krwionośnych. Ponadto mogą wystąpić duszność, nudności i wymioty. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne komorowe zaburzenia rytmu serca oraz ryzyko martwicy tkanek w wyniku wynaczynienia leku, które wymaga natychmiastowego podania fentolaminy w dawce 5-10 mg rozpuszczonej w 10-15 ml 0,9% roztworu soli fizjologicznej. Monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym azotemii, jest wskazane podczas terapii.
azotemia, ból dławicowy, ból głowy, bradykardia, choroba naczyniowa, dopamina chlorowodorek, duszność, fentolamina, jeżenie włosów, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, martwica tkanek, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, podwyższenie ciśnienia tętniczego, receptor adrenergiczny, receptor α-adrenergiczny, receptor β-adrenergiczny, rozszerzenie źrenic, roztwór do infuzji, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wynaczynienie, zaburzenie przewodzenia komorowego, zaburzenie przewodzenia śródkomorowego, zaburzenie rytmu serca, zgorzel, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg
Profil bezpieczeństwa aprepitantu został oceniony na podstawie szerokich badań klinicznych obejmujących około 6500 dorosłych oraz 184 pacjentów pediatrycznych. U dorosłych leczonych chemioterapią o wysokim ryzyku wymiotów (HEC) najczęściej obserwowano czkawkę (4,6% vs 2,9%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (2,8% vs 1,1%), niestrawność (2,6% vs 2,0%), zaparcie (2,4% vs 2,0%), ból głowy (2,0% vs 1,8%) oraz zmniejszenie łaknienia (2,0% vs 0,5%). W przypadku chemioterapii o umiarkowanym ryzyku wymiotów (MEC) najczęstszym działaniem niepożądanym było zmęczenie (1,4% vs 0,9%). U dzieci najczęściej zgłaszano czkawkę (3,3% vs 0,0%) i zaczerwienienie twarzy (1,1% vs 0,0%). Dodatkowo, u dorosłych leczonych aprepitantem w profilaktyce nudności i wymiotów pooperacyjnych (PONV) zaobserwowano zwiększoną częstość występowania bólu w nadbrzuszu, zaparcia, dyzartrii, duszności, bezsenności oraz innych objawów ze strony układu pokarmowego i nerwowego, zwłaszcza przy wyższych dawkach.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aprepitant, bradykardia, chemioterapia o wysokim ryzyku wymiotów, dyzartria, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, gorączka neutropeniczna, infekcja gronkowcowa, kołatanie serca, neutropeniczne zapalenie okrężnicy, niedoczulica, niedokrwistość, nudności i wymioty pooperacyjne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, świszczący oddech, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód dwunastnicy, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaczerwienienie twarzy, zakażenie drożdżakowe, zapalenie spojówek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Camlocor 16 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Camlocor łączy kandesartan cyleksetyl i amlodypinę, jednak nie przeprowadzono odrębnych badań klinicznych dla tej kombinacji, a profil bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących monoterapii obu substancji. Kandesartan wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi głównie łagodnymi i przemijającymi, takimi jak zawroty głowy, ból głowy i infekcje dróg oddechowych. Amlodypina natomiast najczęściej powoduje senność, zawroty głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, obrzęki i nudności. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się m.in. zawał serca (<1/10 000), zaburzenia rytmu serca (≥1/1 000 do <1/100), niedociśnienie (≥1/1 000 do <1/100), leukopenię, neutropenię, agranulocytozę (bardzo rzadko), zapalenie wątroby i trzustki (bardzo rzadko), a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka.
agranulocytoza, amlodypina, diplopia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, kandesartan cyleksetylu, kołatanie serca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, rumień wielopostaciowy, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczna martwica naskórka, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie widzenia, zakażenie układu oddechowego, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mozarin 15 mg
Mozarin, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, charakteryzujących się obniżeniem nastroju, anhedonią, zmniejszeniem energii, zaburzeniami snu, apatią oraz deficytami koncentracji. Ponadto, Mozarin jest wskazany w terapii zaburzeń lęku napadowego, zarówno z agorafobią, jak i bez niej, gdzie redukuje częstotliwość i intensywność ataków paniki oraz objawy somatyczne takie jak kołatanie serca czy duszność. Lek jest również skuteczny w leczeniu zespołu lęku społecznego (fobii społecznej), zmniejszając nasilenie lęku przed sytuacjami społecznymi i wystąpieniami publicznymi, oraz w terapii zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD), gdzie ogranicza nasilenie obsesji i kompulsji poprzez modulację poziomu serotoniny w synapsach nerwowych.
agorafobia, atak paniki, derealizacja, duszność, duża depresja, duży epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsja, lęk paniczny, nawracający atak paniki, objaw somatyczny, obsesja, OCD, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, synapsa nerwowa, szczawian, tabletka powlekana, zaburzenie lęku napadowego, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zawroty głowy, zespół lęku społecznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Forastmin 12 mcg
Forastmin to lek wziewny zawierający 12 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego w kapsułce, z dawką dostarczaną przez inhalator wynoszącą 9 µg substancji czynnej. Formoterol, jako β2-agonista, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, w tym drgawki, kołatania serca, bóle głowy, drżenia, a także rzadkie, ale poważne reakcje alergiczne, takie jak paradoksalny skurcz oskrzeli. W terapii należy monitorować ryzyko hipokaliemii, hiperglikemii oraz zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, cukrzycą lub zaburzeniami elektrolitowymi. Obecność laktozy jako substancji pomocniczej wymaga ostrożności u osób z alergią na białka mleka. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów oraz częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000).
beta-2-agonista, choroba wieńcowa, ciała ketonowe, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, drgawka, formoterol, glicerol, hiperglikemia, hipokaliemia, insulina, kołatanie serca, migotanie przedsionków, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, receptor beta-2 adrenergiczny, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, wolne kwasy tłuszczowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Afenix 5 mg
Bursztynian solifenacyny, substancja czynna leku Afenix, wykazuje działania niepożądane głównie wynikające z jego cholinolitycznego mechanizmu działania, blokującego receptory muskarynowe. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Objawy te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i rzadko prowadzą do przerwania terapii. Inne działania niepożądane o różnej częstości występowania obejmują m.in. zapalenie pęcherza moczowego, zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie u ≥1/100 do <1/10 pacjentów), zaparcia, nudności, suchość w gardle oraz rzadziej występujące reakcje alergiczne, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes, migotanie przedsionków, wydłużenie QT), a także objawy neurologiczne takie jak omamy, splątanie czy majaczenie. Występują również zaburzenia czynności wątroby i reakcje skórne, które wymagają monitorowania.
bursztynian solifenacyny, dysfonia, działanie cholinolityczne, działanie niepożądane, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, receptor muskarynowy, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metoprolol Biofarm ZK 95 mg
Metoprolol Biofarm ZK w dawce 95 mg metoprololu bursztynianu (odpowiadającej 100 mg metoprololu winianu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej, zaburzeń rytmu serca (w tym częstoskurczu nadkomorowym), stabilnej objawowej niewydolności serca (klasa II-IV wg NYHA, frakcja wyrzutowa lewej komory <40%) oraz w profilaktyce wtórnej po zawale mięśnia sercowego. Mechanizm działania opiera się na blokadzie receptorów beta-adrenergicznych, co prowadzi do zmniejszenia częstości pracy serca, obniżenia ciśnienia tętniczego oraz stabilizacji rytmu serca. W leczeniu niewydolności serca metoprolol stosowany jest w skojarzeniu z innymi lekami, takimi jak inhibitory ACE, diuretyki czy glikozydy nasercowe, a terapia rozpoczyna się od niskich dawek z ich stopniowym zwiększaniem. Preparat zapewnia stabilne stężenie substancji czynnej przez 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
angina pectoris, beta-adrenolityk, częstoskurcz nadkomorowy, diuretyk, dławica piersiowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, kołatanie serca, metoprolol bursztynian, metoprolol winian, nadciśnienie tętnicze, napad migrenowy, niewydolność serca, profilaktyka migreny, profilaktyka wtórna po zawale, receptor beta-adrenergiczny, stabilna objawowa niewydolność serca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ bodźcoprzewodzący serca, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symibace 2,5 mg
Symibace (cylazapryl 2,5 mg), jako inhibitor ACE, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej klasy leków, z najczęstszymi objawami takimi jak kaszel, wysypka skórna oraz zaburzenia czynności nerek. Kaszel występuje częściej u kobiet i osób niepalących, a jego obecność nie zawsze wymaga przerwania terapii. Ciężkie działania niepożądane prowadzące do odstawienia leku dotyczą mniej niż 5% pacjentów. W badaniach klinicznych obejmujących 7171 pacjentów odnotowano rzadkie przypadki neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości, obrzęku naczynioruchowego, anafilaksji oraz zespołu toczniopodobnego. Częstość występowania innych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, zaburzenia smaku, niedociśnienie ortostatyczne, kaszel, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wysypka i zaburzenia czynności nerek, waha się od często do niezbyt często.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, białkomocz, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cylazapryl, częstoskurcz, dusznica bolesna, dysgeuzja, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kołatanie serca, leukocytoza, liszaj płaski, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie skóry, małopłytkowość, mięsak Kaposiego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, przemijający atak niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar niedokrwienny, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Konaten 10 mg
Konaten, zawierający atomoksetynę, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych u dzieci i dorosłych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dzieci i młodzieży to ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które zazwyczaj mają charakter przemijający i rzadko prowadzą do przerwania terapii (0,1% dla bólu głowy, 0,2% dla bólu brzucha, 0,0% dla zmniejszenia łaknienia). W początkowym okresie leczenia mogą wystąpić nudności, wymioty i senność u około 10-11% pacjentów, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu. Istotne jest monitorowanie parametrów układu sercowo-naczyniowego, gdyż atomoksetyna może powodować przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, a także niedociśnienie ortostatyczne (0,2%) i omdlenia (0,8%).
anoreksja, astenia, badanie kontrolowane placebo, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, chlorowodorek atomoksetyny, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz zatokowy, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dyspepsja, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, lęk, letarg, migrena, mydriaza, nadmierna potliwość, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, parestezja, pobudzenie, priapizm, profil bezpieczeństwa, psychoza, reakcja alergiczna, senność, spowolnienie przyrostu masy ciała, świąd, tachykardia, tiki, układ noradrenergiczny, układ sercowo-naczyniowy, wahania nastroju, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zachowania samobójcze, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmęczenie, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sodium oxybate Accord 500 mg/ml
Terapia hydroksymaślanem sodu (Sodium oxybate Accord 500 mg/ml, roztwór doustny) jest związana z licznymi działaniami niepożądanymi, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy to zawroty głowy, nudności oraz bóle głowy, występujące u 10-20% pacjentów. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z czterech wieloośrodkowych, randomizowanych badań klinicznych u chorych na narkolepsję i katapleksję. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne działania niepożądane, takie jak próby samobójcze, psychoza, depresja oddechowa oraz drgawki, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, po zakończeniu terapii może wystąpić nawrót lub nasilenie katapleksji, a w rzadkich przypadkach obserwowano objawy zespołu odstawiennego, m.in. bezsenność, lęk, omamy i zaburzenia psychotyczne.
astenia, bezdech senny, bezsenność, biegunka, ból głowy, chodzenie we śnie, chrapanie, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, fibromialgia, gamma-hydroksymaślan, hydroksymaślan sodu, jadłowstręt, katapleksja, kołatanie serca, lęk, mioklonie, moczenie nocne, nadciśnienie, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedoczulica, niepamięć, nietrzymanie kału, nietrzymanie moczu, niewyraźne widzenie, nudności, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, omamy, paranoja, parestezje, pokrzywka, porażenie przysenne, próba samobójcza, psychoza, senność, skurcz mięśni, stan splątania, suchość w ustach, szumy uszne, utrata świadomości, wymioty, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eferox 100 mcg
Lewotyroksyna sodowa bezwodna zawarta w leku Eferox może wywoływać działania niepożądane głównie w wyniku nadmiernej aktywności hormonów tarczycy, które obejmują objawy ze strony układu immunologicznego (reakcje nadwrażliwości: wysypka, świąd, obrzęk, duszność), endokrynologicznego (przełom tarczycowy, nadczynność tarczycy), psychicznego (niepokój, pobudzenie, bezsenność), nerwowego (drżenie, ból głowy, drgawki), sercowo-naczyniowego (dławica piersiowa, zaburzenia rytmu, tachykardia, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego), naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry), oddechowego (duszność), pokarmowego (biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha), skórnego (nadmierna potliwość, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka), mięśniowo-szkieletowego (bóle stawów, skurcze, osłabienie mięśni, osteoporoza), rozrodczego (nieregularne miesiączki) oraz ogólnoustrojowego (gorączka, zmęczenie, obrzęki). Częstość występowania działań niepożądanych jest określona jako nieznana. Szczególnie niebezpieczny jest przełom tarczycowy, objawiający się m.in. gorączką >38,5°C, tachykardią, arytmią, niedociśnieniem, niewydolnością serca, żółtaczką, splątaniem, drgawkami i śpiączką, wymagający natychmiastowej hospitalizacji.
arytmia, dławica piersiowa, drgawka, drżenie drobnofaliste, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, nieregularna miesiączka, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, przełom tarczycowy, reakcja nadwrażliwości, splątanie, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej (pots) – Objawy
Zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej (PoTS) to zaburzenie autonomicznego układu nerwowego charakteryzujące się wzrostem częstości akcji serca o ≥30 uderzeń/min u dorosłych lub ≥40 uderzeń/min u nastolatków (12-19 lat) w ciągu 10 minut od pionizacji, bez istotnego spadku ciśnienia tętniczego. Częstość akcji serca w pozycji stojącej może przekraczać 120 uderzeń/min. PoTS dotyka głównie młode kobiety w wieku rozrodczym (stosunek 5:1) i objawia się szerokim spektrum symptomów, w tym tachykardią, kołataniem serca, dusznością, zawrotami głowy, mgłą mózgową, omdleniami (30-60% pacjentów), bólami głowy, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, przewlekłym zmęczeniem oraz objawami neuropsychiatrycznymi. Objawy nasilają się w sytuacjach takich jak wysiłek fizyczny, odwodnienie, infekcje, menstruacja czy ekspozycja na ciepło. PoTS może mieć przebieg nawrotowo-remisyjny, a u około 25% pacjentów objawy są na tyle ciężkie, że uniemożliwiają normalne funkcjonowanie i pracę zawodową.
autoimmunologiczny POTS, autonomiczny układ nerwowy, choroba autoimmunologiczna, ciśnienie tętnicze, COVID-19, drżenie, duszność, hiperadrenergiczny POTS, hipermobilność, hipowolemia, hipowolemiczny POTS, kołatanie serca, mgła mózgowa, migrena, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, neuropatia autonomiczna, neuropatyczny POTS, nietolerancja ortostatyczna, nietolerancja wysiłku, omdlenie, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zmęczenie, sinica, tachykardia, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaleganie krwi, zawroty głowy, zespół jelita drażliwego, zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vidotin 4 mg
Przedawkowanie peryndoprylu (Vidotin), inhibitora ACE, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się głównie ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem krążeniowym, hiperkaliemią, ostrą niewydolnością nerek oraz zaburzeniami rytmu serca, takimi jak tachykardia, bradykardia i kołatanie. Patofizjologia obejmuje nadmierną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron, prowadzącą do rozszerzenia naczyń obwodowych, zmniejszenia oporu naczyniowego, hipoperfuzji narządowej oraz zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hiperkaliemii. Objawy dodatkowe to hiperwentylacja jako kompensacja kwasicy metabolicznej, zawroty głowy, niepokój oraz charakterystyczny suchy kaszel wynikający ze zwiększonego stężenia bradykininy.
angiotensyna II, atropina, bradykardia, chlorek sodu, dopamina, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipoperfuzja mózgowa, inhibitor ACE, kaszel, katecholamina, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, noradrenalina, pozycja przeciwwstrząsowa, przedawkowanie peryndoprylu, receptor adrenergiczny, rozrusznik serca, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, stymulacja elektryczna serca, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs krążeniowy, zaburzenie elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Simlerid 25 mg
Simlerid, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, wykazuje zasadniczo nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, nie powodując istotnych zaburzeń funkcji poznawczych czy koordynacji wzrokowo-ruchowej. Niemniej jednak, należy zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać bezpieczeństwo podczas wykonywania czynności wymagających pełnej koncentracji. Szczególne ryzyko dotyczy pacjentów stosujących Simlerid w terapii skojarzonej z sulfonylomocznikiem lub insuliną, gdzie istnieje zwiększone ryzyko hipoglikemii, objawiającej się m.in. zaburzeniami koncentracji, wydłużeniem czasu reakcji, zawrotami głowy, zaburzeniami widzenia, a nawet utratą przytomności, co znacząco zagraża bezpieczeństwu podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
drżenie rąk, epizod hipoglikemii, hipoglikemia, insulina, kołatanie serca, koordynacja wzrokowo-ruchowa, objawy hipoglikemii, postępowanie w hipoglikemii, senność, Simlerid, sulfonylomocznik, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Nafazolina – Działania niepożądane
Nafazolina, sympatykomimetyk o działaniu obkurczającym naczynia krwionośne, stosowana miejscowo na skórę, do nosa i oczu, może wywoływać zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe działania niepożądane. Miejscowo, po podaniu donosowym, obserwuje się efekt „z odbicia” objawiający się obrzmieniem i przekrwieniem błony śluzowej nosa oraz zwiększoną wydzieliną surowiczo-śluzową. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do niedotlenienia nabłonka i pogorszenia rokowania. W preparatach okulistycznych najczęściej występują przemijające objawy takie jak pieczenie, świąd, przekrwienie spojówki, ból oczu i zaburzenia widzenia, a w rzadkich przypadkach zmętnienie rogówki po stosowaniu ≥10 razy na dobę przez 7 dni. Na skórze mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości i podrażnienia. Często zgłaszane są również kichanie, kłujący ból nosa, uczucie pieczenia i stany uczuleniowe przy podaniu donosowym.
alergia na sulfonamidy, anemizacja, Betadrin, błona śluzowa nosa, ciśnienie krwi, ciśnienie śródgałkowe, efekt z odbicia, hiperglikemia, jaskra, kołatanie serca, nabłonek, nadciśnienie tętnicze, nafazolina, personel medyczny, przekrwienie spojówki, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny, Sulfarinol, sympatykomimetyk, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, worek spojówkowy, wydzielina surowiczo-śluzowa, zaburzenie rytmu serca, zespół Stevensa-Johnsona, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Plendil 5 mg
Felodypina, substancja czynna leku Plendil, wykazuje działania niepożądane o charakterze zależnym od dawki, najczęściej pojawiające się na początku terapii lub po zwiększeniu dawki. Do najczęstszych objawów należą zaczerwienienie twarzy, bóle głowy, kołatanie serca, zawroty głowy oraz zmęczenie. Szczególnie istotne są obrzęki obwodowe, występujące bardzo często (≥1/10 pacjentów), lokalizujące się głównie w okolicy kostek, wynikające z rozszerzenia tętniczek przedwłośniczkowych, a nie z retencji płynów. U pacjentów z zapaleniem dziąseł i/lub przyzębia może wystąpić przerost dziąseł, który można ograniczyć poprzez właściwą higienę jamy ustnej. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
antagonista wapnia, ból głowy, częstomocz, częstoskurcz, enzymy wątrobowe, farmakoterapia, felodypina, hipotensja, impotencja, kołatanie serca, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, powiększenie dziąseł, przerost dziąseł, retencja płynów, rozrost dziąseł, tętniczka przedwłośniczkowa, zaburzenie czucia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie dziąseł, zapalenie przyzębia, zatrzymanie płynów, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Citabax 40 40 mg
Cytalopram, lek z grupy SSRI, wykazuje przede wszystkim łagodne i przemijające działania niepożądane, z największym nasileniem w pierwszych 1-2 tygodniach terapii. Objawy takie jak nasilone pocenie się, suchość w ustach, bezsenność, senność, biegunka, nudności oraz zmęczenie wykazują zależność od dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kardiologiczne, w tym wydłużenie odstępu QT oraz niemiarowości komorowe, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub wcześniejszymi zaburzeniami rytmu serca. Przerwanie leczenia, zwłaszcza nagłe, może prowadzić do objawów odstawienia takich jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia, kołatanie serca i zaburzenia widzenia, które zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie, ale mogą utrzymywać się dłużej u niektórych pacjentów. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w celu minimalizacji tych efektów.
akatyzja, biegunka, ból głowy, bradykardia, cytalopram, depersonalizacja, drżenie, dyskineza, hipokaliemia, hiponatremia, kołatanie serca, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, napad grand mal, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość komorowa, nudności, parestezje, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czucia, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zespół serotoninowy