embriotoksyczność
Embriotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych do wywoływania szkodliwych efektów u zarodka (embrionu) podczas wczesnych etapów rozwoju prenatalnego. Efekty te mogą obejmować zaburzenia rozwojowe, wady wrodzone, zahamowanie wzrostu lub śmierć zarodka.
Ocena potencjału embriotoksycznego jest kluczowym elementem badań przedklinicznych nowych leków, substancji chemicznych oraz ekspozycji środowiskowych. Stosuje się w tym celu specjalistyczne testy na modelach zwierzęcych oraz zaawansowane metody in vitro, takie jak test na zarodkach zwierząt (np. test na zarodkach kurzych) czy hodowle komórek macierzystych.
W praktyce klinicznej wiedza o embriotoksyczności ma szczególne znaczenie w farmakoterapii kobiet w ciąży. Według klasyfikacji FDA leki dzieli się na kategorie bezpieczeństwa (A, B, C, D, X), gdzie kategoria X oznacza substancje o udowodnionym działaniu embriotoksycznym, które są przeciwwskazane w ciąży. Okres największej wrażliwości na działanie czynników embriotoksycznych to pierwsze 12 tygodni ciąży, kiedy zachodzą kluczowe procesy organogenezy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine Plus 500 mg + 3,125 mg Zn 2+
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Neosine Plus, zawierającego 500 mg inozyny pranobeksu oraz 3,125 mg jonów cynku w postaci cynku glukonianu, wykazały bardzo niski profil toksyczności obu składników. Inozyna pranobeks wykazała brak istotnych efektów toksycznych nawet przy dawkach do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), a dawka LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna. Cynk glukonian wykazywał toksyczność jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej poziomy stosowane klinicznie. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały właściwości karcynogennych inozyny pranobeksu, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, cynku glukonian, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, inozyna pranobeks, jon cynku, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipozumax 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa itrakonazolu (Ipozumax 100 mg, kapsułki twarde) nie wykazały toksyczności genowej ani pierwotnej karcinogenności, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenne i nowotworowe. Nie stwierdzono również negatywnego wpływu na płodność. Jednakże, przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, zaobserwowano zmiany strukturalne i funkcjonalne w korze nadnerczy, wątrobie oraz układzie jednojądrowych fagocytów. W modelach zwierzęcych wykazano toksyczność reprodukcyjną obejmującą embriotoksyczność i teratogenność, co podkreśla potencjalne ryzyko stosowania itrakonazolu w ciąży. Wartości kliniczne stosowane to 100 mg kapsułki twarde, podczas gdy efekty toksyczne obserwowano przy dawkach znacznie wyższych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Citronil 10 mg
Przedkliniczne badania cytalopramu, substancji czynnej preparatu Citronil, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi. Testy farmakologiczne i toksykologiczne na modelach zwierzęcych nie ujawniły istotnego ryzyka dla organizmu ludzkiego, mimo że u szczurów po wielokrotnym podaniu zaobserwowano przemijającą fosfolipidozę wielonarządową, charakterystyczną dla amin lipofilnych, bez trwałych zaburzeń morfologicznych czy czynnościowych. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnych zagrożeń, co jest istotne dla długoterminowej terapii. W badaniach embriotoksyczności u szczurów odnotowano zaburzenia szkieletu po podaniu dużych dawek oraz zmniejszoną przeżywalność młodych w okresie karmienia, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji dla ludzi pozostaje nieustalone.
amina lipofilna, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie toksyczności, cytalopram, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja lekowa, embriotoksyczność, fosfolipidoza wielonarządowa, implantacja zarodka, nieprawidłowe nasienie, okres okołoporodowy, terapia standardowa, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności, zaburzenie czynnościowe, zaburzenie morfologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Fair-Med 100 mg
Przedkliniczne badania toksyczności temozolomidu przeprowadzone na szczurach i psach wykazały, że głównymi narządami docelowymi działania toksycznego są szpik kostny, układ siateczkowo-śródbłonkowy, jądra oraz przewód pokarmowy. Wysokie dawki leku, bliskie dawkom śmiertelnym (60-100% śmiertelność), powodowały również zwyrodnienie siatkówki, które jednak nie zostało zaobserwowane u ludzi w badaniach klinicznych. Kluczowym wskaźnikiem toksyczności jest zależne od dawki zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi, co podkreśla konieczność monitorowania morfologii krwi u pacjentów. Temozolomid wykazuje działanie embriotoksyczne, teratogenne oraz genotoksyczne, co jest charakterystyczne dla leków alkilujących. Dawki stosowane klinicznie są zbliżone do minimalnych dawek śmiertelnych u zwierząt, co sugeruje korzystniejszy profil bezpieczeństwa u ludzi.
aberracja chromosomowa, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak podstawnokomórkowy, leukocyt, limfocyt krwi obwodowej, morfologia krwi, mutagenność, płytka krwi, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy skóry, środek alkilujący, szpik kostny, temozolomid, teratogenność, test Amesa, toksyczność hematologiczna, toksyczność reprodukcyjna, układ siateczkowo-śródbłonkowy, zmiana przednowotworowa, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epirubicin-EBEWE 2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku epirubicyny na modelach zwierzęcych (szczury, króliki, psy, myszy) wykazały szeroką dystrybucję tkankową leku, z obecnością w układzie krwiotwórczym, przewodzie pokarmowym, nerkach, wątrobie oraz narządach rozrodczych, co wskazuje na potencjalną toksyczność hematologiczną, nefro- i hepatotoksyczność oraz ryzyko uszkodzeń rozrodczych. Szczególnie istotna jest potwierdzona kardiotoksyczność na mięsień sercowy u wszystkich badanych gatunków, co wymaga monitorowania funkcji serca u pacjentów. Chlorowodorek epirubicyny wykazuje również mutagenne i genotoksyczne działanie, typowe dla antracyklin, co ma znaczenie dla długoterminowego bezpieczeństwa terapii. Badania embriotoksyczności na szczurach potwierdziły toksyczny wpływ na rozwijający się płód, a mimo braku specyficznych wad rozwojowych u szczurów i królików, lek należy traktować jako potencjalnie teratogenny. Dodatkowo, wykazano rakotwórcze działanie chlorowodorku epirubicyny u szczurów, co podkreśla konieczność długoterminowej obserwacji pacjentów po terapii.
antracyklina, chlorowodorek epirubicyny, embriotoksyczność, genotoksyczność, karcynogenność, kardiotoksyczność, lek cytotoksyczny, martwica tkanki, mięsień sercowy, model zwierzęcy, mutagenność, narząd rozrodczy, nerka, podanie dożylne, przewód pokarmowy, rakotwórczość, teratogenność, układ krwiotwórczy, wątroba, wynaczynienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketolek 50 mg
Badania przedkliniczne ketoprofenu wykazały istotne objawy toksyczności przy subchronicznej i przewlekłej ekspozycji, w tym uszkodzenia przewodu pokarmowego (rany, owrzodzenia) oraz nefrotoksyczność. Testy mutagenności in vitro i in vivo były negatywne, co wyklucza potencjał mutagenny leku. Długoterminowe badania kancerogenności na szczurach i myszach nie wykazały działania kancerogennego, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania ketoprofenu w kontekście ryzyka nowotworowego.
badanie in vitro, badanie in vivo, embriotoksyczność, implantacja zarodka, kancerogenność, ketoprofen, mutagenność, nefrotoksyczność, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, rozwój embrionalny, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, uszkodzenie nerek, uszkodzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dilatrend 6,25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące karwedylolu, obejmujące badania na szczurach i myszach, wykazały brak działania rakotwórczego nawet przy dawkach do 75 mg/kg/dobę (38-krotność MRHD) u szczurów oraz do 200 mg/kg/dobę (100-krotność MRHD) u myszy. Badania mutagenności przeprowadzone in vitro i in vivo na komórkach ssaków i innych zwierzętach nie wykazały działania mutagennego. W badaniach płodności na samicach szczurów dawki toksyczne ≥ 200 mg/kg (≥ 100-krotność MRHD) powodowały zaburzenia reprodukcyjne, takie jak osłabienie aktywności reprodukcyjnej, zmniejszenie liczby ciałek żółtych oraz zaburzenia zagnieżdżenia zarodka, jednak efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających klinicznie stosowane wartości.
aktywność reprodukcyjna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciałko żółte, dawka toksyczna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, karwedylol, maksymalna zalecana dawka, margines bezpieczeństwa, mutagenność, płodność, rakotwórczość, teratogenność, wada rozwojowa, zagnieżdżenie zarodka, zgon po implantacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dutilox 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa duloksetyny, substancji czynnej leku Dutilox, nie wykazały potencjału genotoksycznego w standardowych testach. W długoterminowych badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono ogólnego działania rakotwórczego, choć zaobserwowano wielojądrzaste komórki w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych dawce 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. Znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne. Badania reprodukcyjne wykazały, że dawka 45 mg/kg/dobę u samic szczurów powodowała zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcję masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i przeżycia potomstwa oraz opóźnienie wzrostu potomstwa. Embriotoksyczność u królików objawiała się wadami układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji mniejszej niż maksymalna kliniczna (AUC).
badanie przedkliniczne, cykl rujowy, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, Dutilox, dysfagia, efekt neurobehawioralny, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątrobowe, gruczolak wątroby, narażenie układowe, NOAEL, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, toksyczność poporodowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki, wpływ na płodność, wskaźnik żywych urodzeń, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Tlenek bizmutu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tlenek bizmutu, będący głównym składnikiem aktywnym produktu Ulcamed (120 mg w postaci bizmutu potasu amonowego cytrynianu), wykazuje niski profil toksyczności ostrej, potwierdzony badaniami na szczurach, gdzie dawki do 2000 mg/kg m.c. nie powodowały zwiększonej śmiertelności. W 28-dniowych badaniach toksyczności przewlekłej nie zaobserwowano istotnych zmian klinicznych, hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych, w tym braku hepatotoksyczności, mielotoksyczności i immunotoksyczności. Poziom NOAEL ustalono na 1000 mg/kg m.c., co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, brak fototoksyczności podkreśla bezpieczeństwo stosowania tlenku bizmutu w kontekście ekspozycji na promieniowanie UV.
cytrynian bizmutu potasu amonowego, dawkowanie leku, działania niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fototoksyczność, genotoksyczność, hepatotoksyczność, immunotoksyczność, mielotoksyczność, parametry hematologiczne, płodność, poronienie implantacyjne, potencjał mutagenny, promieniowanie UV, rozwój embrionalny, rozwój płodu, szpik kostny, tlenek bizmutu, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ limfatyczny, uszkodzenie wątroby, wskaźniki biochemiczne, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cytarabine Kabi 100 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytarabiny wykazały istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne u gryzoni, szczególnie przy dawkach odpowiadających klinicznym, podawanych w okresie organogenezy. Ponadto, cytarabina indukuje toksyczność rozwojową, w tym uszkodzenia rozwijającego się mózgu w okresach około- i pourodzeniowych. Badania in vitro potwierdziły genotoksyczność leku, manifestującą się działaniem mutagennym i klastogennym, a także wykazały potencjał karcinogenny poprzez złośliwą transformację komórek gryzoni. Te wyniki podkreślają konieczność ostrożnej oceny ryzyka stosowania cytarabiny, zwłaszcza u kobiet w ciąży i pacjentów w wieku rozrodczym.
aberracja chromosomowa, badania in vitro, cytarabina, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt klastogenny, embriotoksyczność, genotoksyczność, okres okołoporodowy, okres pourodzeniowy, organogeneza, potencjał karcinogenny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, właściwości karcinogenne, złośliwa transformacja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sufentanil Kalceks 5 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sufentanylu na modelach zwierzęcych wykazały, że lek ten może wpływać negatywnie na funkcje rozrodcze, w tym zmniejszać płodność, wywoływać embriotoksyczność, fetotoksyczność oraz zwiększać śmiertelność noworodków. Efekty te obserwowano jednak wyłącznie przy dawkach 2,5-krotnie wyższych niż terapeutyczne stosowane u ludzi przez 10-30 dni, które jednocześnie powodowały toksyczność u matek. Co istotne, nie stwierdzono działania teratogennego sufentanylu nawet przy dawkach przekraczających te stosowane klinicznie, co sugeruje relatywnie korzystny profil teratogenny leku w warunkach przedklinicznych.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, funkcja rozrodcza, kobieta w ciąży, leczenie przeciwbólowe, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, silny opioid, śmiertelność noworodków, sufentanyl, toksyczność ogólna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azithromycin Teva 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały, że podawanie tego antybiotyku w dawkach do 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi powoduje przemijającą fosfolipidozę bez dalszych objawów toksyczności. Badania embriotoksyczności na myszach i szczurach nie wykazały działania teratogennego, choć przy dawkach 100-200 mg/kg mc./dobę u szczurów zaobserwowano łagodne opóźnienie kostnienia płodów oraz zmniejszenie przyrostu masy ciała u samic ciężarnych. Podawanie azytromycyny w dawkach ≥50 mg/kg mc./dobę w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym skutkowało również opóźnieniem kostnienia. W badaniach genetycznych in vitro i in vivo nie stwierdzono mutagenności, a brak danych o karcinogenności jest rekompensowany brakiem sygnałów rakotwórczych w innych badaniach, co jest uzasadnione krótkotrwałym schematem leczenia azytromycyną.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie elektrofizjologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, mutacja genowa, odstęp QT, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces kostnienia, toksyczność okołoporodowa, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin 500 mg
Produkt leczniczy Groprinosin, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na znaczny margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, embriotoksyczność, Groprinosin, inozyna, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności in vitro, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elicea 20 mg
Escytalopram, będący enancjomerem S cytalopramu, wykazuje w badaniach przedklinicznych podobny profil toksykologiczny do cytalopramu, co pozwala na odniesienie danych toksykologicznych cytalopramu do escytalopramu. W badaniach na szczurach stwierdzono kardiotoksyczność, w tym zastoinową niewydolność serca, po kilkutygodniowym podawaniu dawek wywołujących ogólne działanie toksyczne. Kardiotoksyczność wiąże się głównie z maksymalnymi stężeniami leku w osoczu, które u escytalopramu były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, natomiast AUC było 3-4 razy większe niż ekspozycja kliniczna. Fosfolipidoza obserwowana była przy ekspozycji porównywalnej z ludzką i miała charakter odwracalny. Działanie embriotoksyczne, manifestujące się zmniejszeniem masy ciała płodów i opóźnieniem kostnienia, występowało przy AUC przekraczającym ekspozycję kliniczną, bez zwiększonej częstości wad rozwojowych. W okresie okołoporodowym zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność potomstwa przy ekspozycji większej niż kliniczna.
amina biogenna, badanie toksykologiczno-kinetyczne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, escytalopram, fosfolipid, fosfolipidoza, kardiotoksyczność, kation amfifilny, niedokrwienie, nieprawidłowe nasienie, okres laktacji, opóźnienie kostnienia, pole pod krzywą, przepływ krwi w naczyniach wieńcowych, stężenie leku w osoczu, wada rozwojowa, wskaźnik płodności, zastoinowa niewydolność serca, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
Preparat CoArprenessa, zawierający 5 mg peryndoprylu z argininą oraz 1,25 mg indapamidu, wykazuje w badaniach przedklinicznych nieznacznie podwyższony profil toksyczności w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami. W modelach zwierzęcych zaobserwowano nefrotoksyczność u szczurów na poziomie porównywalnym do monoterapii, natomiast u psów nasilone działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego w terapii skojarzonej. Toksyny matczyne były bardziej wyraźne u szczurów leczonych preparatem złożonym, jednak wszystkie działania niepożądane pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny, co zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa klinicznego.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie teratogenne, embriotoksyczność, indapamid, margines bezpieczeństwa, monoterapia, nefrotoksyczność, peryndopryl z argininą, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, profil toksyczności, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Sulfametoksazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sulfametoksazol, stosowany w połączeniu z trimetoprimem w preparatach kotrimoksazolu, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym toksykologię, genotoksyczność, embriotoksyczność, teratogenność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki tych badań nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Szczególną uwagę zwrócono na wpływ na reprodukcję i rozwój płodu, gdzie w dawkach przekraczających zalecane obserwowano efekty teratogenne, takie jak rozszczep podniebienia u szczurów, co jest zgodne z mechanizmem działania jako antagonistów kwasu foliowego. W badaniach na królikach podawanie trimetoprimu w nadmiernych dawkach skutkowało niedoborami kwasu foliowego i utratą płodów.
antagonista kwasu foliowego, badanie toksykologiczne, biseptol, efekt teratogenny, embriotoksyczność, kotrimoksazol, niedobór kwasu foliowego, profil toksykologiczny, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, sulfametoksazol, trimetoprim, utrata płodu, wada płodu, właściwość genotoksyczna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Androcur 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyproteronu octanu, substancji czynnej Androcur 50 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy wielokrotnym podawaniu. Nie stwierdzono działania teratogennego w okresie organogenezy, jednak wysokie dawki w fazie różnicowania narządów płciowych mogą indukować feminizację płodów męskich, co nie zostało potwierdzone klinicznie u noworodków. Doustne podawanie u samców szczurów powodowało odwracalne zahamowanie płodności bez trwałych uszkodzeń genetycznych. Wyniki testów genotoksyczności były przeważnie negatywne, choć wykazano powstawanie adduktów DNA w hepatocytach przy dawkach odpowiadających schematowi terapeutycznemu, co aktywowało mechanizmy naprawcze DNA. W badaniach in vivo u szczurów zaobserwowano ogniskowe zmiany w wątrobie o potencjalnym charakterze przednowotworowym, jednak epidemiologicznie nie potwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworów wątroby u ludzi stosujących lek.
addukt DNA, badanie epidemiologiczne, badanie rakotwórczości, cyproteron octan, działanie kortykosteroidowe, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, feminizacja, hepatocyt ludzki, mechanizm naprawczy DNA, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, organogeneza, potencjał genotoksyczny, rozwój wewnątrzmaciczny, toksyczność systemowa, wada wrodzona, wpływ na nadnercza, zahamowanie płodności, zmiana przednowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluxazol 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flukonazolu w preparacie Fluxazol (kapsułki 50-200 mg) wskazują na ograniczone znaczenie obserwowanych efektów dla kliniki, gdyż pojawiały się one przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stężenia u ludzi. W badaniach 24-miesięcznych na myszach i szczurach (doustne dawki 2,5; 5; 10 mg/kg mc./dobę, czyli do 27-krotnie wyższe niż u ludzi) nie wykazano potencjału rakotwórczego, choć u samców szczurów zaobserwowano częstsze występowanie gruczolaków wątrobowo-komórkowych przy dawkach 5-10 mg/kg. Testy mutagenności (do 1000 µg/ml in vitro) oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro nie wykazały działania mutagennego. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg.
badanie cytogenetyczne, dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, embriotoksyczność, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kapsułka twarda, mutacja chromosomalna, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedłużony poród, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, zmniejszenie stężenia estrogenów - Leksykon substancji czynnych
Ketoprofen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje zróżnicowaną toksyczność w badaniach przedklinicznych na zwierzętach, z wartością LD50 po podaniu doustnym wynoszącą 360 mg/kg u myszy, 160 mg/kg u szczurów oraz 1300 mg/kg u świnek morskich. Ketoprofen z lizyną charakteryzuje się LD50 w zakresie 102-444 mg/kg w zależności od gatunku i drogi podania. Długotrwałe podawanie dawek ≥3 mg/kg/dobę u psów, ≥4,5 mg/kg/dobę u szczurów oraz ≥9 mg/kg/dobę u naczelnych skutkowało toksycznymi zmianami głównie w przewodzie pokarmowym (nadżerki, owrzodzenia, perforacje) oraz nerkach (martwica brodawek nerkowych). W badaniach porównawczych ketoprofen wykazywał lepszy profil tolerancji niż indometacyna. Podawanie ketoprofenu doodbytniczo i domięśniowo (w formie z lizyną) było lepiej tolerowane niż doustnie. Badania mutagenności i rakotwórczości nie wykazały działania genotoksycznego ani kancerogennego ketoprofenu i jego soli lizynowej.
badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, dawka LD50, działanie kancerogenne, działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, ketoprofen z lizyną, martwica brodawek nerkowych, nadżerki i owrzodzenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie błony śluzowej jelit, owrzodzenie żołądka, potencjał embriotoksyczny, spermatogeneza, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Bluefish 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność obejmującą przewód pokarmowy, nadnercza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, trzustkę, ślinianki, stawy oraz układ rozrodczy samic. Zmiany te występowały przy klinicznie istotnych stężeniach leku w osoczu i były w większości odwracalne po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), zanik kanalików jądrowych oraz rozrost komórek mezangium w nerkach. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć in vitro stwierdzono poliploidię w ludzkich limfocytach. Badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych (myszy transgeniczne rasH2 i szczury) wykazały występowanie nowotworów, takich jak rak żołądka, dwunastnicy, złośliwy śródbłoniak krwionośny oraz guzy chromochłonne nadnerczy, przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających AUC u pacjentów (≥ 7,3-krotne). Znaczenie tych zmian dla ludzi pozostaje niejednoznaczne.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie in vitro, badanie in vivo, ciałko żółte, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, embriotoksyczność, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, komórki mezangium, odstęp QTc, poliploidia, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śródbłoniak krwionośny, szpik kostny, teratogenność, tkanka limfoidalna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nobaxin 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące azytromycyny, substancji czynnej leku Nobaxin 500 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności na zwierzętach stosujących dawki do 40-krotnie wyższe niż kliniczne nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności, mimo wystąpienia przemijającej fosfolipidozy. Standardowe testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak genotoksyczności. Nie przeprowadzono badań długoterminowych oceniających potencjał rakotwórczy, co jest uzasadnione krótkotrwałym zastosowaniem leku w praktyce klinicznej.
azytromycyna, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, in vitro, in vivo, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, terapia krótkoterminowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Medical Valley 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenne, potwierdzone na modelach zwierzęcych, w tym u małp i królików. U ciężarnych samic małp obserwowano poważne wady wrodzone potomstwa, takie jak atrezja odbytu, liczne deformacje kończyn (w tym oligo- i polidaktylia) oraz zmiany narządów wewnętrznych. U królików dawki 10 i 20 mg/kg/dobę powodowały brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, a także zmiany w tkankach miękkich i szkielecie płodów. Toksyczność ostra u gryzoni ujawniła dawki letalne powyżej 2000 mg/kg/dobę, natomiast długoterminowe podawanie szczurzym dawkom 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni skutkowało odwracalnym zwiększeniem mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność hematologiczną i immunologiczną, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku i atrofie grasicy, przy dawce 1 mg/kg/dobę obserwowano łagodny spadek leukocytów, co odpowiada dawce stosowanej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, AUC, chłoniak myszy, embriotoksyczność, funkcja nerek, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, mutacja bakteryjna, NOAEL, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, przemieszczenie nerki, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, szpik kostny, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, toksyczność nerkowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Estradiol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Estradiol, naturalny żeński hormon płciowy, wykazuje niską toksyczność ostrą, co potwierdzają badania na różnych gatunkach zwierząt, gdzie dawki toksyczne znacznie przekraczają te stosowane klinicznie (np. LD50 etynyloestradiolu u szczurów wynosi 5,3 g/kg u samców i 3,2 g/kg u samic). Badania przewlekłe i rakotwórczości wskazują na nasilenie typowych efektów farmakologicznych estrogenów, bez wykazania dodatkowego ryzyka genotoksycznego czy mutagennego u ludzi. Estradiol i jego estry wykazują embriotoksyczność już przy niskich dawkach, powodując obumieranie zarodków, wady rozwojowe układu moczowo-płciowego oraz feminizację męskich płodów. Wyniki badań genotoksyczności są zróżnicowane, jednak brak jest jednoznacznych dowodów na poważne uszkodzenia DNA in vivo.
aberracja chromosomowa, aneuploidia, dienogest, drospirenon, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, estradiol półwodny, etynyloestradiol, feminizacja płodu, genotoksyczność, hormon płciowy, mikrojądro, nowotwór hormonozależny, obumarcie zarodka, octan noretysteronu, progestagen, rak jąder, rak macicy, rak piersi, rak pochwy, rak szyjki macicy, rak wątroby, syntetyczny estrogen, system transdermalny, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wady układu moczowo-płciowego, walerianian estradiolu, wirylizacja płodu, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xalacom (0,05 mg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Xalacom, zawierający latanoprost (0,05 mg/ml) i tymolol (5 mg/ml) w formie kropli do oczu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Zarówno działanie miejscowe, jak i ogólnoustrojowe obu składników nie wywołało istotnych działań niepożądanych u zwierząt doświadczalnych, w tym królików i małp. Badania farmakologiczne nie wykazały zagrożeń dla najważniejszych układów fizjologicznych, a testy genotoksyczności i rakotwórczości potwierdziły brak potencjału mutagennego i kancerogennego. W kontekście gojenia się ran rogówki, latanoprost nie wpływał negatywnie na ten proces, natomiast tymolol hamował gojenie przy podawaniu częstszym niż raz na dobę.
aborcja, badania rozrodczości, dawka terapeutyczna, działanie miejscowe, działanie ogólnoustrojowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gojenie rogówki, krople do oczu, latanoprost i tymolol, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, resorpcja późna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meteospasmyl 60 mg + 300 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Meteospasmyl, zawierającego alwerynę cytrynian 60 mg oraz symetykon 300 mg, wykazały bardzo niski profil toksyczności zarówno dla poszczególnych substancji czynnych, jak i ich połączenia. Badania ostrej toksyczności przeprowadzone na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) z różnymi drogami podania potwierdziły bezpieczeństwo stosowania leku. Długoterminowa ekspozycja na wielokrotne dawki, podawane doustnie i parenteralnie, również nie wykazała istotnych działań niepożądanych, co jest istotne w kontekście przewlekłego stosowania produktu leczniczego.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ivohart 5 mg
Iwabradyna zawarta w leku Ivohart jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko embriotoksyczności i teratogenności wykazane w badaniach na modelach zwierzęcych. Stosowanie iwabradyny w ciąży może prowadzić do uszkodzenia lub obumarcia zarodka oraz wad rozwojowych płodu, co stanowi absolutne przeciwwskazanie do terapii w tym okresie. U kobiet karmiących piersią iwabradyna przenika do mleka matki, co stwarza ryzyko ekspozycji niemowlęcia na lek, dlatego zaleca się zaprzestanie karmienia piersią i przejście na alternatywne metody żywienia dziecka podczas leczenia. Decyzja o terapii powinna uwzględniać bilans korzyści dla matki i potencjalnego ryzyka dla dziecka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carmustine Zentiva 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karmustyny wykazały istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne u szczurów i królików przy dawkach zbliżonych do stosowanych klinicznie, co wskazuje na wysokie ryzyko wad rozwojowych płodu. Ponadto, u samców szczurów zaobserwowano zaburzenia płodności, jednak przy dawkach przekraczających te stosowane u ludzi. Te wyniki podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu karmustyny u pacjentów w wieku rozrodczym oraz wskazują na potrzebę monitorowania funkcji rozrodczych podczas terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diaril 3 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej leku Diaril, wykazały, że stosowanie dawek przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi wiąże się głównie z działaniami niepożądanymi wynikającymi z jego farmakodynamicznego efektu hipoglikemizującego. Standardowe badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały efektów toksycznych niezwiązanych z hipoglikemią, a testy genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, Diaril, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, obniżanie stężenia glukozy, poziom glukozy, rozwój płodowy, ryzyko rozwoju nowotworów, stymulacja wydzielania insuliny, teratogenność, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie genetyczne, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carboplatin Eugia 10 mg/ml
Badania przedkliniczne karboplatyny, substancji czynnej w preparacie Carboplatin Eugia (10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), wykazały istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne, szczególnie u szczurów, co wskazuje na wysokie ryzyko dla rozwijającego się płodu przy ekspozycji w okresie ciąży. Ponadto, karboplatyna wykazuje mutagenność zarówno in vivo, jak i in vitro, co sugeruje możliwość indukcji zmian genetycznych w DNA komórek, potencjalnie prowadzących do procesów nowotworowych oraz zaburzeń funkcji reprodukcyjnych. Brak bezpośrednich danych dotyczących kancerogenności, jednak na podstawie mechanizmu działania i mutagenności, istnieje podejrzenie o potencjalne działanie rakotwórcze karboplatyny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lexotan 3 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne bromazepamu wykazały brak działania kancerogennego oraz genotoksycznego, co potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo. W modelu szczurzym nie zaobserwowano indukcji nowotworów, a testy genotoksyczności nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, codzienne podawanie bromazepamu drogą doustną nie wpłynęło negatywnie na płodność i zdolności reprodukcyjne szczurów, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, bezpieczeństwo przedkliniczne, bromazepam, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, masa płodu, płodność, poród martwego płodu, potencjał genotoksyczny, przeżywalność młodych, przyrost masy ciała, resorpcja płodów, śmiertelność płodów, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sultiame Desitin 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące sultiamu w postaci zawiesiny doustnej (20 mg/ml) wskazują na brak istotnej toksyczności po wielokrotnym podaniu oraz brak działania mutagennego w testach in vitro i in vivo. Profil bezpieczeństwa sultiamu w tych aspektach jest zadowalający, co sugeruje niskie ryzyko dla populacji ludzkiej przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Niemniej jednak, brak długoterminowych badań rakotwórczości stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa, uniemożliwiając pełną analizę potencjału kancerogennego tej substancji. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej dane są niekompletne i niewystarczające do kompleksowej oceny ryzyka. Badanie embriotoksyczności na szczurach wykazało toksyczne działanie na zarodki już przy dawce 30 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na potencjalne zagrożenie dla rozwoju prenatalnego. Brak jest natomiast danych dotyczących wpływu na płodność, rozwój okołoporodowy oraz poporodowy, co ogranicza możliwość oceny bezpieczeństwa stosowania sultiamu u kobiet w ciąży i w okresie rozrodczym. Te luki w danych przedklinicznych powinny być uwzględnione przy ocenie stosunku korzyści do ryzyka terapii tym lekiem.
badanie rakotwórczości, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, embriotoksyczność, in vitro, in vivo, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, sultiam, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allopurinol Medreg 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa allopurynolu wykazały brak działania mutagennego, karcynogennego oraz teratogennego. Badania cytogenetyczne in vitro nie wykazały indukcji aberracji chromosomalnych przy stężeniach do 100 μg/mL, a badania in vivo nie potwierdziły takich efektów przy dawkach do 600 mg/dobę przez około 40 miesięcy. Allopurynol nie generuje związków nitrozowych in vivo i nie wpływa na transformację limfocytów, co potwierdza brak negatywnego wpływu na DNA w trakcie cyklu komórkowego. Długoterminowe badania na myszach i szczurach (do 2 lat) nie wykazały potencjału karcynogennego leku, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa przewlekłego stosowania.
- Leksykon substancji czynnych
Zanamiwir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zanamiwiru, substancji czynnej leku Relenza, wykazały brak istotnej toksyczności ogólnej, genotoksyczności oraz działania rakotwórczego. W badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono klinicznie istotnych efektów niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu. Ocena wpływu na reprodukcję i rozwój płodu, przeprowadzona na modelach zwierzęcych, wykazała brak wad rozwojowych, embriotoksyczności oraz toksyczności u matek przy dawkach do 90 mg/kg mc./dobę podawanych dożylnie. W badaniu rozwoju zarodków i płodów u szczurów, przy dawce 80 mg/kg mc. podawanej trzy razy dziennie (240 mg/kg mc./dobę), zaobserwowano wzrost częstości drobnych zmian szkieletowych i narządowych, jednak dawka ta generowała ekspozycję farmakokinetyczną (AUC) niemal 1000-krotnie wyższą niż u ludzi po dawce klinicznej wziewnej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
AUC, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, funkcje reprodukcyjne, margines bezpieczeństwa, narządy wewnętrzne, parametry farmakokinetyczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój poporodowy, rozwój zarodka, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, wpływ na płodność, zaburzenia płodności, zanamiwir, zmiany szkieletowe - Leksykon substancji czynnych
Cineraria maritima – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W preparacie homeopatycznym Homeoptic, zawierającym Cineraria maritima w rozcieńczeniu 5 CH (1,50 g na 100 g kropli do oczu), brak jest udokumentowanych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Nie przeprowadzono badań nad teratogennością, embriotoksycznością ani fetotoksycznością tej substancji, a także nie ma informacji o jej przenikaniu do mleka matki i wpływie na dziecko karmione piersią. Ponadto, nie dysponujemy danymi dotyczącymi wpływu Cineraria maritima na płodność zarówno kobiet, jak i mężczyzn. W związku z tym lekarz powinien poinformować pacjentki o braku danych klinicznych i farmakokinetycznych oraz rozważyć stosunek potencjalnych korzyści do ryzyka przed zaleceniem tego preparatu w okresie ciąży i laktacji.
Calcarea fluorica, calendula officinalis, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, Cineraria maritima, dane farmakokinetyczne, działanie niepożądane, ekspozycja na substancję, embriotoksyczność, Euphrasia officinalis, fetotoksyczność, Kalium muriaticum, karmienie piersią, krople do oczu, Magnesia carbonica, okres reprodukcyjny, parametry nasienia, przenikanie do mleka, rozcieńczenie homeopatyczne, Silicea, substancja homeopatyczna, teratogenność, zdolność reprodukcyjna, zdolność zapłodnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 10 mg + 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva wykazały, że rozuwastatyna nie wykazuje istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, co jest istotne dla oceny kardiotoksyczności. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano histopatologiczne zmiany w wątrobie u myszy, szczurów i psów przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, natomiast u małp zmiany te nie wystąpiły. Dodatkowo, toksyczny wpływ na układ rozrodczy odnotowano u małp, psów i szczurów przy dawkach przekraczających kliniczne poziomy ekspozycji, manifestujący się uszkodzeniem jąder oraz zmniejszeniem liczby i przeżywalności miotów.
ekspozycja ustrojowa, embriotoksyczność, fetotoksyczność, kanał potasowy hERG, kwas acetylosalicylowy, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozuwastatyna, salicylany, teratogenność, toksyczność, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada kośćca, wada serca, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie implantacji, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Cyproteron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyproteron octan, stosowany w dawkach terapeutycznych (np. Androcur 50 mg, Cyprodiol 2 mg + 0,035 mg etynyloestradiolu), wykazuje stosunkowo korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, bez istotnej toksyczności systemowej przy zalecanym schemacie dawkowania. Wysokie dawki (do 300 mg/dobę) mogą wywoływać efekty podobne do kortykosteroidów na nadnercza u zwierząt, a w okresie różnicowania narządów płciowych istnieje ryzyko feminizacji płodów męskich, choć badania noworodków nie potwierdziły tego efektu klinicznie. Cyproteron jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko wpływu na rozwój płodu. U samców szczurów obserwowano przemijające zahamowanie płodności, bez uszkodzenia plemników i ryzyka wad wrodzonych potomstwa.
Androcur, antyandrogen, badania epidemiologiczne, Cyprodiol, cyproteron, embriotoksyczność, feminizacja, genotoksyczność, hepatocyty, kortykosteroidy, mutagenność, nadnercza, narządy płciowe, nowotwór wątroby, nowotwory hormonozależne, octan cyproteronu, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność systemowa, zahamowanie płodności, zmiany przednowotworowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas pantotenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas pantotenowy (witamina B5), obecny w preparatach takich jak Soluvit N (16,5 mg sodu pantotenianu odpowiadającego 15,0 mg kwasu pantotenowego) oraz Viantan (14,0 mg deksopantenolu odpowiadającego 15,0 mg kwasu pantotenowego), wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Zarówno toksyczność ostra, jak i przewlekła są bardzo niskie, a dostępne dane nie wskazują na ryzyko mutagenności czy rakotwórczości w warunkach klinicznych. Badania embriotoksyczności na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogenności przy dawkach terapeutycznych, choć dawki 10-20-krotnie wyższe wiązały się ze zwiększoną śmiertelnością potomstwa i poronieniami, co jednak nie ma bezpośredniego przełożenia na stosowanie kliniczne.
dawka terapeutyczna, deksopantenol, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, kwas glikocholowy, kwas pantotenowy, mieszane micele, profil toksyczności, śmiertelność potomstwa, sodu pantotenianu, spontaniczne poronienie, suplementacja witaminowa, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, witamina B5, zaburzenie rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azithromycin Aurovitas 250 mg
Przedkliniczne badania azytromycyny wykazały, że podawanie leku w dawkach do 40-krotnie przekraczających terapeutyczne u ludzi indukuje przemijającą fosfolipidozę u zwierząt, jednak bez towarzyszących objawów toksyczności, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tego zjawiska przy standardowym stosowaniu. Elektrofizjologiczne testy wskazały na potencjalne wydłużenie odstępu QT, co może zwiększać ryzyko arytmii serca, podkreślając konieczność monitorowania kardiologicznego u pacjentów. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości ze względu na krótkotrwały charakter terapii azytromycyną, a testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, co wskazuje na niski potencjał mutagenny leku.
azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, elektrofizjologia serca, elektrokardiogram, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, kostnienie, mutagenność, odstęp QT, przewodnictwo elektryczne serca, rakotwórczość, rozwój fizyczny i ruchowy, teratogenność, testy mutagenności, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Latanoprost Genoptim 50 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa latanoprostu wykazały korzystny profil toksykologiczny, potwierdzający jego dobrą tolerancję w warunkach eksperymentalnych. Margines bezpieczeństwa między dawką kliniczną (około 1,5 µg/oko/dobę) a dawką wywołującą toksyczność ogólnoustrojową wynosi co najmniej 1000-krotność. W badaniach toksyczności ogólnoustrojowej podawanie dożylne dawek około 100-krotnie wyższych niż kliniczne u małp skutkowało przejściowym wzrostem częstości oddechów, prawdopodobnie związanym ze skurczem oskrzeli. Latanoprost nie wykazuje potencjału uczulającego, a toksyczność oczna w modelach zwierzęcych była nieistotna przy dawkach do 100 µg/oko/dobę. Zaobserwowano jednak trwałą pigmentację tęczówki u małp, wynikającą z pobudzenia melanogenezy, oraz przemijające poszerzenie szpary powiekowej przy dawkach 6 µg/oko/dobę, efekt nieobserwowany u ludzi.
aberracja chromosomowa, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, latanoprost, melanina, melanocyt tęczówki, mutacja powrotna, mutagenność, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, rakotwórczość, rozwój embrionalny, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test mikrojądrowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa