aminokwas
Aminokwasy to organiczne związki chemiczne stanowiące podstawowe elementy budulcowe białek. Każdy aminokwas składa się z centralnego atomu węgla (C), do którego przyłączone są: grupa aminowa (-NH₂), grupa karboksylowa (-COOH), atom wodoru (H) oraz zmienna grupa boczna (łańcuch boczny), która nadaje specyficzne właściwości każdemu aminokwasowi.
W medycynie wyróżnia się 20 podstawowych aminokwasów, które dzielimy na egzogenne (niezbędne) i endogenne (nieniezbędne). Aminokwasy egzogenne, takie jak lizyna, metionina czy tryptofan, organizm musi pozyskiwać z pożywienia, gdyż nie potrafi ich syntetyzować. Aminokwasy endogenne mogą być wytwarzane przez organizm człowieka.
Zaburzenia metabolizmu aminokwasów mogą prowadzić do poważnych chorób genetycznych, takich jak fenyloketonuria (nieprawidłowy metabolizm fenyloalaniny), choroba syropu klonowego (zaburzenia metabolizmu leucyny, izoleucyny i waliny) czy homocystynuria (nieprawidłowy metabolizm metioniny). Diagnostyka tych schorzeń obejmuje badania biochemiczne krwi i moczu oraz analizy genetyczne.
W praktyce klinicznej aminokwasy są wykorzystywane w żywieniu pozajelitowym pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą doustną. Stosuje się je również jako suplementy diety w określonych stanach klinicznych, na przykład u pacjentów z chorobami wątroby, w stanach katabolicznych czy u sportowców.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Aminoplasmal Paed 10% –
Aminoplasmal Paed 10% jest roztworem aminokwasów do żywienia pozajelitowego, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, szczególnie w początkowej fazie terapii. Najczęściej obserwowane objawy to nudności i wymioty, występujące z częstością 1-10 na 1000 pacjentów (niezbyt często). Reakcje alergiczne o nieznanej częstości mogą obejmować szeroki zakres manifestacji klinicznych, od łagodnych do ciężkich, w tym anafilaksji. Znajomość tych potencjalnych działań niepożądanych jest kluczowa dla odpowiedniego monitorowania pacjentów i szybkiego reagowania na niepożądane objawy.
aminokwas, Aminoplasmal Paed, charakterystyka produktu leczniczego, lek przeciwwymiotny, nudności, parametr biochemiczny, parametr kliniczny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, roztwór do infuzji, tempo infuzji, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie układu immunologicznego, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pediaven G15 –
Produkt leczniczy Pediaven G15, będący roztworem do infuzji, zawiera aminokwasy (15 g/1000 ml), glukozę (150 g/1000 ml), elektrolity oraz pierwiastki śladowe w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych, co odpowiada naturalnym potrzebom organizmu i minimalizuje ryzyko toksyczności. Całkowita zawartość azotu wynosi 2,14 g/1000 ml, a energia całkowita dostarczona w 1000 ml produktu to 660 kcal (w tym energia pozabiałkowa: 600 kcal). Składniki takie jak sód (30 mmol), potas (25 mmol), wapń (6 mmol), magnez (4 mmol), chlorki (39 mmol) oraz pierwiastki śladowe (np. żelazo 500 µg, cynk 2000 µg) są podawane w ilościach odpowiadających zapotrzebowaniu fizjologicznemu, co potwierdza niskie ryzyko działań niepożądanych i toksyczności w warunkach klinicznych.
aminokwas, badanie toksyczności nieklinicznej, chlorek, chrom, cynk, działanie niepożądane, elektrolit, fluor, fosforan, jod, kobalt, magnez, makroelement, mangan, miedź, molibden, osmolarność roztworu, pierwiastek śladowy, potas, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, selen, składnik odżywczy, sód, terapia zastępcza, wapń, zawartość azotu, żelazo - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Primene 10% –
Primene 10% to roztwór aminokwasowy do infuzji, przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów pediatrycznych, w tym noworodków (zarówno urodzonych o czasie, jak i wcześniaków), niemowląt oraz dzieci w wieku od 28 dni do 12 lat. Preparat zawiera 100 g/l aminokwasów o całkowitej zawartości azotu 15 g/l, z podwyższonym stężeniem lizyny (1,100 g/100 ml), leucyny (1,000 g/100 ml) i argininy (0,840 g/100 ml), a także tauryny (0,060 g/100 ml) i cysteiny (0,189 g/100 ml), które są kluczowe dla rozwoju OUN i metabolizmu wcześniaków. Osmolarność roztworu wynosi 780 mOsm/l, co determinuje konieczność doboru odpowiedniej drogi podania (żyła centralna lub obwodowa). Wskazania do stosowania obejmują niemożliwość lub niewystarczalność odżywiania doustnego/dojelitowego oraz przeciwwskazania do tych dróg, np. w przypadku wad wrodzonych przewodu pokarmowego, zespołu krótkiego jelita, czy ciężkich stanów zapalnych jelit.
aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas rozgałęziony, arginina, bilans azotowy, całkowite żywienie pozajelitowe, cykl mocznikowy, cysteina, leucyna, lizyna, martwicze zapalenie jelit, niedowaga, niedrożność mechaniczna, niedrożność przewodu pokarmowego, nieswoiste zapalenie jelit, niewydolność jelit, niska masa urodzeniowa, odżywianie pozajelitowe, synteza hemoglobiny, tauryna, wada wrodzona przewodu pokarmowego, zaburzenie wchłaniania, zapalenie jelit, zespół krótkiego jelita - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vaminolact –
Vaminolact to roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego, zawierający 65,3 g aminokwasów na 1000 ml, w tym 31,9 g aminokwasów niezbędnych, takich jak cysteina, histydyna i tyrozyna. Preparat charakteryzuje się pH 5,2, osmolalnością 510 mOsm/kg wody, zawartością azotu 9,3 g/l oraz wartością energetyczną 1,0 MJ/l (240 kcal/l). Nie zawiera elektrolitów ani substancji przeciwutleniających, a jedynym składnikiem pomocniczym jest woda do wstrzykiwań. Vaminolact dostępny jest w butelkach o pojemności 100 ml i 500 ml, przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, z zakazem zamrażania. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków i dzieci poniżej 2 lat, chroniąc roztwór przed światłem podczas podawania, aby zapobiec powstawaniu nadtlenków i produktów rozpadu, zwłaszcza po dodaniu pierwiastków śladowych i witamin.
aminokwas, aminokwas niezbędny, glicyna, Intralipid, kwas aminooctowy, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, L-alanina, L-arginina, L-cysteina, L-cystyna, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-lizyna, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-tyrozyna, L-walina, nadtlenek, osmolalność, Peditrace, roztwór do infuzji, siarczan magnezu, tauryna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, zakrzepowe zapalenie żyły, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nutriflex Basal –
Nutriflex basal to dwukomorowy zestaw do przygotowania roztworu do infuzji pozajelitowej, zawierający kompleks aminokwasów (32 g/1000 ml, 64 g/2000 ml) oraz glukozę (125 g/1000 ml, 250 g/2000 ml) jako źródło energii. Preparat dostarcza pełen profil aminokwasów egzogennych i endogennych, zapewniając 4,6 g azotu na 1000 ml i 9,2 g na 2000 ml. Zawiera także elektrolity w stężeniach: sód 49,9 mmol/1000 ml, potas 30 mmol/1000 ml, magnez 5,7 mmol/1000 ml, fosforan 12,8 mmol/1000 ml, octan 35 mmol/1000 ml, chlorek 50 mmol/1000 ml oraz wapń 3,6 mmol/1000 ml. Całkowita wartość energetyczna wynosi 628 kcal/1000 ml i 1256 kcal/2000 ml, z czego 128 kcal i 256 kcal pochodzi z aminokwasów, a 500 kcal i 1000 kcal z węglowodanów. Produkt charakteryzuje się osmolarnością około 1150 mOsm/l i pH 4,8–6,0.
aminokwas, aminokwas endogenny, aminokwas niezbędny, elektrolit, emulsja tłuszczowa, glukoza jednowodna, homeostaza, kwas cytrynowy, osmolarność, profil aminokwasowy, równowaga azotowa, roztwór do infuzji, substancja pomocnicza, wartość energetyczna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, worek dwukomorowy, zestaw do infuzji, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cystyna – Przedawkowanie
Cystyna, będąca dimerem cysteiny, jest składnikiem preparatu do żywienia pozajelitowego Vamin 14 Electrolyte-Free, który zawiera 420 mg L-cysteiny i L-cystyny na 1000 ml roztworu, przy całkowitej zawartości aminokwasów 85 g/l. Preparat charakteryzuje się osmolalnością 810 mOsm/kg wody oraz pH 5,6. Przedawkowanie cystyny, wynikające z podania roztworu z szybkością przekraczającą zalecenia, może prowadzić do objawów takich jak nudności, wymioty, pocenie oraz zakrzepowe zapalenie żył, szczególnie przy podaniu do żył obwodowych. Objawy te są konsekwencją nadmiernego stężenia aminokwasów i reakcji systemowej organizmu na przedawkowanie.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Kabiven –
Kabiven, jako trójkomorowa emulsja do infuzji zawierająca aminokwasy, glukozę i tłuszcze, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najważniejsze z nich to zakrzepowe zapalenie żył przy podawaniu do żył obwodowych, związane z wysoką osmolarnością roztworu (~1060 mOsm/l), oraz zespół przedawkowania tłuszczu, który może wystąpić zarówno przy nadmiernych dawkach, jak i przy zmianach stanu klinicznego pacjenta (np. niewydolność nerek, zakażenie). Objawy zespołu obejmują hiperlipidemię, gorączkę, nacieki tłuszczowe, hepatomegalię, splenomegalię, anemię, leukopenię, trombocytopenię, zaburzenia krzepnięcia oraz w ciężkich przypadkach śpiączkę. Wszystkie te objawy ustępują zwykle po przerwaniu infuzji tłuszczów, co stanowi podstawę postępowania terapeutycznego.
aminokwas, anemia, ból brzucha, dreszcze, emulsja tłuszczowa, enzym wątrobowy, hemoliza, hepatomegalia, hiperlipidemia, leukopenia, naciek tłuszczu, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, osmolarność, parametr hematologiczny, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, roztwór hipertoniczny, splenomegalia, tachypnoe, trombocytopenia, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowe zapalenie żył, zespół przedawkowania tłuszczu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Copaxone 40 mg/ml
Octan glatirameru, substancja czynna leku Copaxone 40 mg/ml, to syntetyczny polipeptyd o średniej masie cząsteczkowej 5000-9000 daltonów, zawierający aminokwasy L-glutaminowy, L-alaninę, L-tyrozynę i L-lizynę. Dane kliniczne z ograniczonej liczby ciąż (300-1000 przypadków) oraz badania przedkliniczne nie wykazują zwiększonego ryzyka wad rozwojowych ani toksyczności dla płodu czy noworodka. Wskazania do stosowania w ciąży powinny być oparte na indywidualnej ocenie korzyści dla matki względem potencjalnego ryzyka dla płodu, z uwzględnieniem dostępnych danych klinicznych i przedklinicznych (Charakterystyka Produktu Leczniczego, punkt 5.3).
alanina, aminokwas, badanie przedkliniczne, badanie retrospektywne, charakterystyka produktu leczniczego, Copaxone, ekspozycja noworodka, karmienie piersią, kwas glutaminowy, laktacja, lizyna, masa cząsteczkowa, octan glatirameru, podanie doustne, profil bezpieczeństwa leku, roztwór do wstrzykiwań, sekwencja aminokwasowa, syntetyczny polipeptyd, terapia modyfikująca przebieg choroby, tyrozyna, wada rozwojowa, wiek rozrodczy, właściwość fizykochemiczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levalox 5 mg/ml
Levalox to roztwór do infuzji dożylnej zawierający lewofloksacynę w stężeniu 5 mg/ml, dostępny w fiolkach o pojemności 100 ml, co odpowiada 500 mg substancji czynnej na fiolkę. Roztwór ma pH w zakresie 4,5-5,1 oraz osmolalność 282-322 mOsmol/kg, jest przezroczysty, zielonkawo-żółty i pozbawiony cząstek stałych. Zawiera również sód w ilości 0,15 mmola (3,54 mg) na ml, co daje 15,40 mmola (354,20 mg) sodu na fiolkę. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a po przebiciu korka roztwór należy zużyć w ciągu maksymalnie 3 godzin ze względu na ryzyko nadkażenia mikrobiologicznego. Levalox wykazuje kompatybilność z 0,9% roztworem chlorku sodu, 5% roztworem glukozy, 2,5% roztworem glukozy w roztworze Ringera oraz złożonymi roztworami do żywienia pozajelitowego zawierającymi aminokwasy, glukozę i elektrolity.
aminokwas, chlorek sodu, elektrolit, heparyna, infuzja dożylna, kwas solny, lewofloksacyna, lewofloksacyna półwodna, nadkażenie bakteryjne, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, podanie dożylne, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sól fizjologiczna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-alanina – Działania niepożądane
L-alanina, aminokwas stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego (np. Aminomel 10E, Aminomel 12,5E, Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najpoważniejsze z nich to reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne objawiające się sinicą, wstrząsem, niedotlenieniem, świstem krtaniowym, obrzękiem uogólnionym oraz reakcje rzekomoanafilaktyczne. Inne objawy to pokrzywka, tachykardia, duszność, bóle mięśni i stawów, gorączka, a także zaburzenia oddychania i hiperkaliemia. Ponadto, preparaty z L-alaniną mogą powodować zaburzenia funkcji wątroby, takie jak hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie, zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego, a także przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT) i podwyższenie bilirubiny. Występuje również ryzyko azotemii oraz reakcji miejscowych w miejscu podania, w tym zatorów, zapalenia żył, bólu, rumienia, obrzęku i stwardnienia, ze szczególnym uwzględnieniem zakrzepowego zapalenia żył przy podawaniu do żył obwodowych.
aminokwas, azotemia, cholestaza, duszność, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, L-alanina, marskość wątroby, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk obwodowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stłuszczenie wątroby, świąd, świszczący oddech, tachykardia, wysypka, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Revalid –
Produkt leczniczy Revalid zawiera aminokwasy DL-metioninę (100,0 mg) oraz L-cystynę (50,0 mg), witaminy z grupy B, w tym wapnia D-pantotenian (50,0 mg), tiaminy chlorowodorek (1,5 mg) oraz pirydoksyny chlorowodorek (10,0 mg), a także mikroelementy: żelazo (2,0 mg), cynk (2,2 mg) i miedź (0,5 mg) w formie chelatów, co zwiększa ich biodostępność i minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Preparat zawiera również naturalne ekstrakty roślinne (wyciąg z prosa, kiełków pszenicy oraz drożdży piwnych po 50,0 mg) oraz kwas 4-aminobenzoesowy (20,0 mg), wszystkie o dobrze poznanym profilu bezpieczeństwa i braku toksyczności w dawkach terapeutycznych.
Pomimo braku szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa Revalid, wieloletnie doświadczenie kliniczne oraz znajomość farmakokinetyki i farmakodynamiki poszczególnych składników pozwalają na wnioskowanie o akceptowalnym profilu bezpieczeństwa preparatu. Substancje aktywne pochodzą ze źródeł pokarmowych i nie wykazują potencjału toksycznego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, co potwierdza ich bezpieczeństwo w praktyce klinicznej.
aminokwas, biodostępność, chelat, chlorowodorek pirydoksyny, chlorowodorek tiaminy, cynk, DL-metionina, drożdże piwne, ekstrakt roślinny, farmakodynamika, farmakokinetyka, kwas 4-aminobenzoesowy, L-cystyna, miedź, mikroelement, pantotenian wapnia, profil bezpieczeństwa, sól mineralna, witamina, witamina z grupy B, wyciąg z kiełków pszenicy, wyciąg z prosa, żelazo - Leksykon substancji czynnych
L-histydyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
L-histydyna, aminokwas obecny w mieszaninach aminokwasów stosowanych głównie w żywieniu pozajelitowym, w dawkach zawartych w analizowanych produktach leczniczych (od 38 mg w tabletce KETOSTERIL do 6,8 g/1000 ml w roztworze Vamin 18 Electrolyte-Free) nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Produkty takie jak Aminosteril N-Hepa 8% (2,80 g/1000 ml) oraz KETOSTERIL (38 mg/tabletka) jednoznacznie nie wpływają na te zdolności, natomiast dla Vamin 18 Electrolyte-Free i Vaminolact (odpowiednio 6,8 g i 2,1 g L-histydyny/1000 ml) kwestia ta jest klinicznie nieistotna ze względu na sposób podawania (dożylnie, w warunkach szpitalnych). Brak danych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów dotyczy produktów Aminomel 10E i Aminomel 12,5E (3,30 g i 4,13 g/1000 ml), co wymaga indywidualnej oceny stanu klinicznego pacjenta.
aminokwas, Aminomel, Aminosteril, charakterystyka produktu leczniczego, histydyna, Ketosteril, kontekst kliniczny, mieszanina aminokwasów, nadzór medyczny, niedożywienie, podanie dożylne, produkt leczniczy, stan kliniczny pacjenta, tabletka powlekana, Vamin, Vaminolact, zapotrzebowanie organizmu, zwiększone zapotrzebowanie, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cystyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat Vamin 14 Electrolyte-Free zawiera L-cysteinę i L-cystynę w łącznej dawce 420 mg/1000 ml roztworu, w ramach całkowitej zawartości aminokwasów 85 g/l. Substancje te, będące aminokwasami endogennymi, nie wykazują działania ośrodkowego ani wpływu na funkcje poznawcze, zdolności motoryczne czy czas reakcji, co potwierdza brak konieczności umieszczania ostrzeżeń dotyczących prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Preparat podawany jest dożylnie, najczęściej w warunkach szpitalnych lub pod ścisłym nadzorem medycznym, co samo w sobie może ograniczać zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów ze względu na jego ogólny stan kliniczny.
aminokwas, aminokwas endogenny, charakterystyka produktu leczniczego, działanie ośrodkowe, funkcja poznawcza, L-cysteina, L-cystyna, nadzór medyczny, podanie dożylne, roztwór do infuzji, stan kliniczny, terapia infuzyjna, Vamin 14 Electrolyte-Free, warunki kontrolowane, zdolność motoryczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lipoflex peri –
Lipoflex peri to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym, klasyfikowana pod kodem ATC B05BA10, zawierająca kompleks aminokwasów, węglowodanów (glukoza) oraz tłuszczów (triglicerydy MCT i LCT z oleju sojowego). Preparat dostarcza zbilansowaną podaż makroskładników odżywczych, niezbędnych do regeneracji tkanek i podtrzymania funkcji metabolicznych, z energią całkowitą w zakresie od 3200 kJ (765 kcal) do 8000 kJ (1910 kcal) na 1000–2500 ml. Aminokwasy (32–80 g) są podawane wraz z odpowiednią ilością energii niebiałkowej (węglowodany 64–160 g, tłuszcze 40–100 g), co zapobiega ich katabolizmowi na cele energetyczne i sprzyja procesom anabolicznym. Emulsja tłuszczowa zawiera triglicerydy o średniej długości łańcucha (MCT), które są preferowanym substratem energetycznym w zaburzeniach metabolizmu tłuszczów, oraz triglicerydy o dużej długości łańcucha (LCT), dostarczające niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych o działaniu profilaktycznym i terapeutycznym.
aminokwas, anabolizm, elektrolit, emulsja do infuzji, erytrocyt, infuzja dożylna, lipaza lipoproteinowa, nabłonek cewkowy, nienasycony kwas tłuszczowy, olej sojowy, osmolalność, osmolarność, ośrodkowy układ nerwowy, równowaga wodno-elektrolitowa, synteza białek, szpik kostny, tłuszcz, triglicerydy długołańcuchowe, triglicerydy średniołańcuchowe, węglowodan, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Aminokwasy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat Pediaven G15, stosowany w żywieniu pozajelitowym pacjentów pediatrycznych, zawiera 15 g aminokwasów na 1000 ml roztworu, co odpowiada 2,14 g azotu całkowitego. Kompozycja ta, wraz z 150 g glukozy oraz elektrolitami i pierwiastkami śladowymi, dostarcza łącznie 660 kcal/1000 ml (w tym 600 kcal energii pozabiałkowej). Produkt charakteryzuje się osmolarnością około 1091 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,8-5,5, a roztwór jest klarowny i wolny od cząstek stałych, co potwierdza jego jakość i bezpieczeństwo do infuzji dożylnej. Aminokwasy w preparacie pełnią funkcję terapii zastępczej na poziomie fizjologicznym, uzupełniając naturalne zapotrzebowanie organizmu, co jest szczególnie istotne w kontekście prawidłowego wzrostu i rozwoju dzieci.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pangrol 10 000 10 000 j. Ph. Eur. lipazy
Pangrol 10 000 zawiera pankreatynę wieprzową, będącą mieszaniną enzymów trawiennych, w tym lipazy (10 000 j. Ph. Eur.), amylazy (9 000 j. Ph. Eur.) oraz proteaz (500 j. Ph. Eur.). Lek należy do grupy farmakoterapeutycznej A09AA02 i jest stosowany w celu poprawy trawienia u pacjentów z niewydolnością zewnątrzwydzielniczą trzustki. Lipaza trzustkowa, kluczowy enzym w preparacie, katalizuje hydrolizę triacylogliceroli do wolnych kwasów tłuszczowych i 2-monoglicerydów, które są wchłaniane w jelicie cienkim. Enzym ten jest jednak wrażliwy na środowisko o pH <4, co uzasadnia stosowanie form opornych na działanie soku żołądkowego. Trypsyna, aktywowana z trypsynogenu, pełni funkcję endopeptydazy rozkładającej wiązania peptydowe, a jej aktywność może hamować wydzielanie trzustkowe poprzez mechanizm sprzężenia zwrotnego, co może mieć znaczenie przeciwbólowe w terapii.
alfa-amylaza, aminokwas, amylaza trzustkowa, endoamylaza, endopeptydaza, enterokinaza, jelito cienkie, kwas tłuszczowy, kwas żółciowy, lek poprawiający trawienie, lipaza trzustkowa, minitabletki dojelitowe, mukowiscydoza, pankreatyna wieprzowa, polisacharyd, przewlekłe zapalenie trzustki, triacyloglicerol, trypsyna, trypsynogen, wiązanie peptydowe, wolny kwas tłuszczowy, wydzielanie trzustkowe - Leksykon substancji czynnych
L-asparaginowy kwas – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kwas L-asparaginowy, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Vamin 18 Electrolyte-Free (3,4 g/1000 ml) oraz Vaminolact (4,1 g/1000 ml), jest aminokwasem endogennym wykorzystywanym głównie do syntezy białek ustrojowych. Oba produkty stanowią kompleksowe mieszaniny aminokwasów, z całkowitą zawartością aminokwasów odpowiednio 114 g/l (w tym 51,6 g aminokwasów niezbędnych) dla Vamin 18 Electrolyte-Free oraz 65,3 g/l (w tym 31,9 g aminokwasów niezbędnych) dla Vaminolact. Preparaty te są podawane dożylnie w warunkach szpitalnych lub pod ścisłą kontrolą medyczną, co determinuje ich zastosowanie u pacjentów w stanie klinicznym wykluczającym prowadzenie pojazdów mechanicznych lub obsługę maszyn.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ketosteril –
KETOSTERIL jest wskazany u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, u których filtracja kłębuszkowa (GFR) wynosi poniżej 25 ml/min, w połączeniu z dietą niskobiałkową (≤40 g białka/dobę). Standardowe dawkowanie dla dorosłych o masie ciała około 70 kg wynosi 12-24 tabletek na dobę, podzielonych na trzy dawki po 4-8 tabletek, przyjmowanych podczas posiłków. Tabletki należy połykać w całości, nie dzielić ani nie kruszyć, aby zachować właściwości farmakokinetyczne leku. Terapia powinna być kontynuowana tak długo, jak utrzymuje się GFR <25 ml/min, a dawkowanie dostosowywane indywidualnie w zależności od masy ciała i stanu klinicznego pacjenta.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Remurel 20 mg/ml
Glatirameru octan w stężeniu 20 mg/ml, dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań (Remurel), jest wskazany do leczenia pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego (RRMS). Preparat zawiera 20 mg substancji czynnej w 1 ml roztworu, co odpowiada 18 mg glatirameru w formie zasady, o pH 5,5-7,0 i osmolarności około 265 mOsmol/l. Glatirameru octan to syntetyczny polipeptyd złożony z czterech aminokwasów (kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-tyrozyna, L-lizyna) o średniej masie cząsteczkowej 5000-9000 Da, charakteryzujący się nieprecyzyjnie określoną sekwencją aminokwasową, lecz stałym końcowym składem molekularnym. Lek jest przeznaczony do stosowania wyłącznie u pacjentów z RRMS, u których występują wyraźne rzuty i remisje objawów neurologicznych.
aminokwas, badanie MRI, dalton, deficyt neurologiczny, kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-lizyna, L-tyrozyna, masa cząsteczkowa, octan glatirameru, osmolarność, pH roztworu, pierwotnie postępująca postać stwardnienia rozsianego, PPMS, remisja, RRMS, rzut choroby, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, sekwencja aminokwasów, SPMS, syntetyczny polipeptyd, wtórnie postępująca postać stwardnienia rozsianego, zaostrzenie objawów neurologicznych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finomel Peri –
Finomel Peri to trójkomorowa emulsja do żywienia pozajelitowego zawierająca roztwór glukozy, aminokwasów z elektrolitami oraz emulsję tłuszczową, w tym olej rybi bogaty w kwasy omega-3, olej z oliwek, sojowy oraz MCT. Produkt dostępny jest w objętościach 1085 ml, 1450 ml i 2020 ml, o osmolarności około 850 mOsm/l i pH około 6,0 po zmieszaniu. W dokumentacji brak jest standardowych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo, takich jak badania farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję. Brak ten wynika z faktu, że składniki emulsji są substancjami fizjologicznymi, powszechnie stosowanymi i dobrze poznanymi pod kątem bezpieczeństwa.
aminokwas, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, genotoksyczność, homeostaza organizmu, kancerogenność, kwasy omega-3, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, triglicerydy kwasów tłuszczowych, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Copaxone 20 mg/ml
Copaxone zawiera substancję czynną octan glatirameru w stężeniu 20 mg/ml, co odpowiada 18 mg glatirameru w postaci zasady na ampułko-strzykawkę. Octan glatirameru to sól octanowa syntetycznych polipeptydów złożonych z czterech aminokwasów: kwasu L-glutaminowego (0,129-0,153 mol), L-alaniny (0,392-0,462 mol), L-tyrozyny (0,086-0,100 mol) oraz L-lizyny (0,300-0,374 mol). Średnia masa cząsteczkowa substancji czynnej mieści się w zakresie 5000-9000 daltonów. Ze względu na złożoność kompozycyjną, nie jest możliwe pełne scharakteryzowanie sekwencji aminokwasów, jednak powtarzalność składu zapewnia stabilność działania terapeutycznego. Preparat jest roztworem do wstrzykiwań o pH 5,5-7,0 i osmolarności około 265 mOsmol/L, dostarczanym w ampułko-strzykawkach po 1 ml, wykonanych ze szkła typu I z polipropylenu lub polistyrenu, wyposażonych w igłę i korek z gumy bromobutylowej.
aminokwas, ampułko-strzykawka, guma bromobutylowa, kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-lizyna, L-tyrozyna, mannitol, masa cząsteczkowa, octan glatirameru, okres ważności leku, oryginalne opakowanie, osmolarność, przechowywanie w lodówce, PVC, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, substancja pomocnicza, syntetyczny polipeptyd, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olimel N5E
Emulsja do infuzji OLIMEL N5E, będąca trójkomorowym workiem zawierającym roztwór glukozy (53% wartości energetycznej niebiałkowej), emulsję tłuszczową (40% wartości energetycznej, z oczyszczonym olejem z oliwek ~80% i olejem sojowym ~20%), aminokwasy (m.in. alanina, arginina, lizyna) oraz elektrolity (sód, potas, magnez, wapń, fosforany, chlorki), stosowana jest w żywieniu pozajelitowym. Dane kliniczne dotyczące stosowania OLIMEL N5E u kobiet ciężarnych i karmiących piersią są bardzo ograniczone, brak jest badań dotyczących wpływu na reprodukcję u zwierząt oraz przenikania składników do mleka kobiecego. Wskazane jest stosowanie produktu wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając indywidualny stan odżywienia, konieczność żywienia pozajelitowego oraz potencjalne konsekwencje niepodjęcia terapii.
aminokwas, dawkowanie, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosforany, olej sojowy, olej z oliwek, Olimel N5E, parametr biochemiczny, równowaga elektrolitowa, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy z wapniem, stan odżywienia, terapia, trójkomorowy worek, wartość energetyczna niebiałkowa, żywienie pozajelitowe