Dawkowanie i sposób podawania leku Aminomix 1 Novum

Aminomix 1 Novum to roztwór do infuzji przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego przez żyły centralne. Preparat zawiera aminokwasy, węglowodany oraz elektrolity w dwukomorowym worku, który wymaga zmieszania zawartości obu komór przed podaniem ¹.

Zasady ogólne dawkowania

Dawkowanie Aminomix 1 Novum powinno być ustalane indywidualnie, uwzględniając zapotrzebowanie pacjenta na aminokwasy, węglowodany, elektrolity i płyny oraz jego stan kliniczny. Istotne czynniki wpływające na dawkowanie to stan odżywienia pacjenta oraz nasilenie procesów katabolicznych wywołanych określonym zaburzeniem ².

Zaleca się, aby uzupełniać wartość energetyczną podawanego preparatu poprzez dodatkowe podawanie emulsji tłuszczowych ³.

Na początku leczenia infuzję należy rozpoczynać z szybkością niższą niż docelowa, a następnie stopniowo zwiększać ją przez okres 2-3 dni, aż do osiągnięcia zalecanego tempa podawania ⁴.

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat

Dla dorosłych pacjentów (w tym osób w podeszłym wieku) oraz młodzieży powyżej 14 roku życia zalecane dawkowanie, o ile lekarz nie zaleci inaczej, wynosi 20 ml na kg masy ciała na dobę, co przekłada się na ⁵:

• Aminokwasy: 1,0 g/kg mc./dobę
• Glukoza: 4,0 g/kg mc./dobę

Dla pacjenta o masie ciała 70 kg, standardowa dawka dobowa wynosi 1400 ml preparatu ⁶.

Ograniczenia dawkowania u dorosłych

• Maksymalna szybkość infuzji: 1,25 ml/kg mc./godz., co odpowiada 0,06 g aminokwasów i 0,25 g glukozy/kg mc./godz. ⁷
• Maksymalna dawka dobowa: 30 ml/kg mc./dobę, co dostarcza:
  • 1,5 g aminokwasów/kg mc./dobę
  • 6,0 g glukozy/kg mc./dobę

  U pacjenta o masie ciała 70 kg odpowiada to 2100 ml preparatu (105 g aminokwasów i 420 g glukozy) ⁸

Rekomendacje dotyczące podaży węglowodanów

Przy podawaniu Aminomix 1 Novum należy stosować się do ogólnych zasad i zaleceń dotyczących dawkowania węglowodanów oraz wytycznych dotyczących uzupełniania płynów ⁹.

W warunkach prawidłowego metabolizmu całkowita podaż węglowodanów powinna być ograniczona do 300-400 g/dobę. Ograniczenie to wynika z osiągnięcia maksymalnej szybkości utleniania glukozy. Przekroczenie zalecanej dawki może prowadzić do działań niepożądanych, takich jak zwyrodnienie tłuszczowe wątroby ¹⁰.

W przypadku upośledzonego metabolizmu (np. w stanie poimmunizacyjnym, w stanach niedotlenienia lub niewydolności narządowej) dawkę dobową węglowodanów należy zmniejszyć do 200-300 g (co odpowiada około 3 g/kg masy ciała) ¹¹.

Dla dorosłych pacjentów należy ściśle przestrzegać następujących limitów dawkowania glukozy:

• Maksymalna szybkość podawania: 0,25 g/kg mc./godz.
• Maksymalna dawka dobowa: 6,0 g/kg mc./dobę

¹²

Indywidualne dostosowanie dawki wymaga odpowiedniego monitorowania klinicznego pacjenta ¹³.

Monitorowanie pacjenta podczas podawania preparatu

Zaleca się regularne monitorowanie stężenia glukozy w surowicy krwi podczas podawania roztworów węglowodanów, niezależnie od ich stężenia. Aby uniknąć przedawkowania, szczególnie przy stosowaniu wyższych stężeń roztworów, rekomenduje się podawanie leku przy użyciu pompy infuzyjnej ¹⁴.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży poniżej 14 lat

Zalecenia dotyczące dawkowania preparatu Aminomix 1 Novum u dzieci są wartościami średnimi i mają jedynie charakter orientacyjny. Dawkowanie musi być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem wieku, stanu rozwoju oraz specyfiki zaburzenia ¹⁵.

Maksymalna szybkość infuzji u dzieci wynosi 1,25 ml/kg mc./godz., co odpowiada 0,06 g aminokwasów oraz 0,25 g glukozy/kg mc./godz. ¹⁶.

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo, tolerancję i skuteczność produktu Aminomix 1 Novum w populacji dzieci i młodzieży ¹⁷.

Czas trwania leczenia

Aminomix 1 Novum jest przeznaczony do krótkiego i średnio długiego żywienia pozajelitowego, kiedy jest stosowany jako jedyny roztwór do żywienia pozajelitowego. Długość terapii zależy od stanu pacjenta, stopnia katabolizmu oraz jest zgodna z zalecanym dawkowaniem ¹⁸.

Już od początku wdrażania żywienia pozajelitowego należy rozważyć dodatkową suplementację tłuszczów, witamin i pierwiastków śladowych. W przypadku, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niewystarczające lub niemożliwe, roztwór można podawać przez dłuższy czas w tych samych wskazaniach, pod warunkiem zapewnienia dodatkowej podaży tłuszczów, witamin i pierwiastków śladowych ¹⁹.