toksyczność wielokrotnego podania
Toksyczność wielokrotnego podania to rodzaj badania toksykologicznego, które ocenia potencjalne szkodliwe efekty substancji chemicznej podawanej organizmowi w powtarzalnych dawkach przez dłuższy okres. W przeciwieństwie do badań toksyczności ostrej, które koncentrują się na skutkach jednorazowej ekspozycji, toksyczność wielokrotnego podania pozwala ocenić efekty kumulacyjne, długoterminowe zmiany adaptacyjne organizmu oraz uszkodzenia narządów występujące po regularnej ekspozycji.
Badania toksyczności wielokrotnego podania są kluczowym elementem oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych. Najczęściej prowadzone są na modelach zwierzęcych z podawaniem substancji przez 28 lub 90 dni (badania podostre i podprzewlekłe) lub przez okres powyżej 6 miesięcy (badania przewlekłe). Podczas testów monitoruje się parametry biochemiczne, hematologiczne, zmiany masy ciała oraz prowadzi się badania histopatologiczne narządów po zakończeniu eksperymentu.
Wyniki badań toksyczności wielokrotnego podania są podstawą do ustalenia wartości NOAEL (No Observed Adverse Effect Level – poziom niewywołujący obserwowalnych efektów niepożądanych) oraz do określenia bezpiecznych dawek dla ludzi. Pozwalają również zidentyfikować narządy docelowe dla toksyczności badanej substancji oraz mechanizmy toksycznego działania. W praktyce klinicznej znajomość profilu toksyczności wielokrotnego podania ma istotne znaczenie przy długotrwałej farmakoterapii, szczególnie w przypadku leków stosowanych w chorobach przewlekłych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tranexamic acid Accord 100 mg/ml
Przedkliniczne badania kwasu traneksamowego (Tranexamic acid Accord, 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Testy konwencjonalne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało toksyczności narządowej, a badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego. Ponadto, ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wskazała na ryzyko teratogenne ani negatywny wpływ na płodność, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
aktywność padaczkorodna, drgawki, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, kwas traneksamowy, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dokanałowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, roztwór do wstrzykiwań, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomów, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septogard Plus (1,5 mg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Septogard Plus, zawierający benzydaminy chlorowodorek (1,5 mg/ml) oraz cetylopirydyniowy chlorek (5 mg/ml) w formie aerozolu do stosowania w jamie ustnej, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały działań niepożądanych ani toksycznych przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły kumulacji toksyczności, a testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, preparat nie wpływa negatywnie na płodność, rozwój embrionalny, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy, co potwierdza jego bezpieczeństwo w kontekście reprodukcyjnym.
aerozol do jamy ustnej, badanie przedkliniczne, benzydaminy chlorowodorek, cetylopirydyniowy chlorek, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję czynną, farmakologia bezpieczeństwa, flora jelitowa, genotoksyczność, mikrobiom, objawy toksyczności, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Megalotect CP 100 U/ml
Produkt leczniczy Megalotect CP zawiera immunoglobulinę ludzką przeciw wirusowi cytomegalii (CMVIG) w stężeniu 50 mg białka osocza na 1 ml, z czego co najmniej 96% stanowi immunoglobulina G, o zawartości przeciwciał przeciw CMV wynoszącej 100 U/ml (wg jednostek referencyjnych Instytutu Paula Ehrlicha). Rozkład podklas IgG (IgG1 65%, IgG2 30%, IgG3 3%, IgG4 2%) odpowiada fizjologicznemu profilowi osocza ludzkiego, co potwierdza naturalny charakter substancji czynnej. Ze względu na endogenny charakter immunoglobulin oraz ich naturalne występowanie w organizmie, standardowe badania toksykologiczne, w tym toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz toksyczności rozwojowej, są metodologicznie ograniczone lub niewykonalne, głównie z powodu reakcji immunologicznych u zwierząt laboratoryjnych, które wytwarzają przeciwciała przeciwko obcogatunkowym białkom.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 25 mg
Przedkliniczne badania lenalidomidu wykazały istotne działanie teratogenne u małp przy dawkach 0,5-4 mg/kg/dobę, manifestujące się licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn oraz nieprawidłowości narządów wewnętrznych. Podobne efekty teratogenne zaobserwowano u królików przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, w tym brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. Lenalidomid charakteryzuje się niską toksycznością ostrą (LD50 > 2000 mg/kg/dobę u gryzoni). W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) odnotowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi na podstawie AUC. U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały poważne skutki toksyczne, w tym śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie i atrofie układu chłonnego, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie grasicy, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, erytrocyty, genotoksyczność, karcynogenność, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukopenia, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, przemieszczenie nerki, stosunek mieloidalno-erytroidalny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, trombocyty, wada przepony, wady kończyn, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania jodku sodu znakowanego izotopem 131I (Na131I) są ograniczone, zwłaszcza w kontekście toksyczności po wielokrotnym podaniu oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Produkt leczniczy Jodek sodu Na131I POLATOM zawiera ilość stabilnego jodu znikomo małą w porównaniu do dziennego spożycia jodu w diecie (40–500 µg/dobę), co minimalizuje ryzyko zatrucia jodem. Brak jest również danych dotyczących mutagenności i karcynogenności, gdyż nie przeprowadzono standardowych badań genotoksyczności in vitro i in vivo ani długoterminowych badań karcynogenności u zwierząt laboratoryjnych.
działanie radiobiologiczne, genotoksyczność, izotop promieniotwórczy jodu, jodek sodu 131I, karcynogenność, okres półtrwania, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, radiofarmaceutyk, toksyczność ogólna, toksyczność wielokrotnego podania, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, wpływ na reprodukcję, zatrucie jodem - Leksykon substancji czynnych
Kwas gadoterynowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas gadoterynowy, stosowany jako środek kontrastowy w rezonansie magnetycznym, dostępny jest w postaci soli z megluminą o stężeniu 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml substancji czynnej). Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji, bez istotnych działań toksycznych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Wielokrotne podawanie kwasu gadoterynowego nie powodowało kumulacji ani toksyczności w tkankach. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego, co eliminuje obawy o mutagenność i potencjalne działanie kancerogenne.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, funkcja reprodukcyjna, karmienie piersią, kumulacja substancji, kwas gadoterynowy, meglumin, model zwierzęcy, przenikanie do mleka, środek kontrastowy, środek kontrastowy MRI, test in vitro, test in vivo, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metronidazol Chema 100 mg/g
Dane niekliniczne dotyczące metronidazolu w postaci maści 100 mg/g wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym. Badania obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Ograniczone wchłanianie substancji czynnej przez skórę znacząco redukuje ryzyko układowych działań niepożądanych w porównaniu do podania ogólnoustrojowego (dożylnego lub doustnego). W przypadku aplikacji na błony śluzowe jamy ustnej, choć możliwa jest częściowa absorpcja, profil farmakokinetyczny zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa nawet przy długotrwałym stosowaniu, minimalizując ryzyko toksyczności związaną z przedawkowaniem. Szczególnie istotne są dane dotyczące stosowania metronidazolu w stomatologii, zwłaszcza przy wprowadzaniu preparatu do światła kanału korzeniowego. Badania wykazały, że lek pozostaje zamknięty w jamie zęba, nie dyfundując do tkanek przyzębia wierzchołkowego ani nie przechodząc przez otwór wierzchołkowy korzenia, co praktycznie eliminuje ryzyko ogólnoustrojowych działań toksycznych. Całościowa analiza danych przedklinicznych potwierdza, że metronidazol w maści 100 mg/g wykazuje właściwości przeciwbakteryjne i przeciwpierwotniakowe przy minimalnym ryzyku działań niepożądanych związanych z wchłanianiem ogólnoustrojowym, pod warunkiem stosowania zgodnie z zaleceniami dawkowania i wskazań.
absorpcja substancji aktywnej, aplikacja miejscowa, aplikacja powierzchniowa, badanie toksykologiczne, błona śluzowa jamy ustnej, dystrybucja leku w tkankach, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, profil farmakokinetyczny, przyzębie wierzchołkowe, toksyczność wielokrotnego podania, właściwości przeciwbakteryjne, właściwości przeciwpierwotniakowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avamina SR 1000 mg
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu Avamina SR (dawki 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg) opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla głównych układów organizmu ani mechanizmu działania leku. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu, obejmujące różne dawki i okresy ekspozycji, nie potwierdziły istotnych efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym badania mutacji genowych i aberracji chromosomowych, nie wykazały właściwości genotoksycznych metforminy, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, karcynogenność, metformina, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, przedłużone uwalnianie, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban OLIMP 20 mg
Rywaroksaban przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które potwierdziły jego akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne wykazały brak genotoksyczności, fototoksyczności oraz działania rakotwórczego. Toksyczność po podaniu wielokrotnym była związana głównie z farmakodynamicznym działaniem antykoagulacyjnym leku, co manifestowało się m.in. zwiększonym ryzykiem krwawień. Zaobserwowano także wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji odpowiadającej klinicznym stężeniom rywaroksabanu, co sugeruje możliwy wpływ na układ immunologiczny. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, jednak w okresie ciąży rywaroksaban wywoływał powikłania krwotoczne oraz toksyczne efekty rozwojowe, takie jak poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany w wątrobie płodu, wady rozwojowe i zmiany w łożysku.
antykoagulant, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie antykoagulacyjne, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, krwawienie okołoporodowe, łożysko, malformacja, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, stężenie w osoczu, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Felogel Мax 23,2 mg/g
Dietyloamoniowy diklofenak w stężeniu 23,2 mg/g, będący substancją czynną preparatu Felogel Max, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania miejscowego. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu dużych dawek nie wykazały ryzyka przy zalecanych dawkach terapeutycznych. Szczególnie istotne są wyniki dotyczące tolerancji miejscowej – preparat nie wywołuje reakcji uczuleniowych ani podrażnień skóry, co jest kluczowe dla terapii miejscowej. Ponadto, brak jest dowodów na fototoksyczność, co umożliwia bezpieczne stosowanie na skórę eksponowaną na promieniowanie UV.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, diklofenak dietyloamoniowy, działanie teratogenne, genotoksyczność, lek przeciwzapalny, płodność, potencjał fototoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, reakcja fototoksyczna, rozwój prenatalny, toksyczność wielokrotnego podania, tolerancja miejscowa, wada wrodzona, żel z diklofenakiem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol Biofarm 500 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne paracetamolu, w dawce 500 mg (Paracetamol Biofarm), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami terapeutycznymi. Ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziła brak efektów wykraczających poza znany profil bezpieczeństwa. Testy genotoksyczności nie wskazały na ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego, a badania dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnego ryzyka karcynogenezy. Dane te potwierdzają stabilny i dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa paracetamolu w kontekście stosowania klinicznego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, działanie rakotwórcze, karcynogeneza, paracetamol, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, ryzyko kliniczne, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Cynaryzyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cynaryzyna, stosowana zarówno jako monoterapia (Cinnarizinum Aflofarm, Hasco, WZF), jak i w połączeniu z dimenhydraminą (Arlevert, Artigo, Symtiver), wykazuje w badaniach przedklinicznych względne bezpieczeństwo przy zalecanych dawkach terapeutycznych. Dane toksykologiczne nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka, a badania dotyczące płodności nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne. Jednakże w jednym badaniu na szczurach odnotowano zmniejszenie wielkości miotów, wzrost liczby resorpcji płodów oraz obniżenie masy urodzeniowej potomstwa, co sugeruje potencjalne ryzyko teratogenne w określonych warunkach eksperymentalnych. W przypadku dimenhydraminy nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla rozwoju zarodka i płodu.
badanie bezpieczeństwa, cynaryzyna, dane przedkliniczne, dawka cynaryzyny, dawka terapeutyczna, dimenhydramina, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, parametry rozrodcze, płodność, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, resorpcja płodu, rozwój płodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja aktywna, teratogenność, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trimesan 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne trimetoprimu, substancji czynnej leku Trimesan, wykazały relatywnie niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 wynoszącą 2000 mg/kg masy ciała u myszy po podaniu doustnym. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, trimetoprim nie wykazał działania mutagennego, co jest istotnym czynnikiem w ocenie ryzyka genotoksycznego związku.
badanie toksyczności, dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, długotrwałe stosowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, lek Trimesan, mutagenność, ocena bezpieczeństwa, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, trimetoprym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których bezpieczeństwo stosowania oceniono w badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologię, toksykologię i teratogenezę. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność zwierząt, jednak w wysokich dawkach obserwowano toksyczność u samic (zmniejszenie apetytu i masy ciała) oraz toksyczny wpływ na zarodki i płody, manifestujący się zwiększoną resorpcją, obniżoną masą urodzeniową i opóźnieniem rozwoju fizycznego. Ramipryl nie wykazał ostrej toksyczności doustnej u gryzoni i psów, a dawki dobowe tolerowane przewlekle wynosiły odpowiednio 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8 mg/kg u małp. W badaniach stwierdzono zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmiany hematologiczne oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawkach dobowych 250 mg/kg u psów i małp, co odzwierciedla farmakodynamiczną aktywność ramiprylu.
aktywność farmakodynamiczna, aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, obraz krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, zaburzenie płodności, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levosert Easy 52 mg (20 mcg/24h)
Dane przedkliniczne dotyczące systemu terapeutycznego domacicznego Levosert Easy, zawierającego 52 mg lewonorgestrelu z początkowym uwalnianiem około 20 µg/dzień, nie wykazały istotnego ryzyka zdrowotnego wykraczającego poza znane informacje z Charakterystyki Produktu Leczniczego. Konwencjonalne badania farmakologiczne potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa lewonorgestrelu, a badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały niepokojących efektów, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania systemu przez okres do 8 lat, z in vivo średnią szybkością uwalniania około 13,5 µg/dzień. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności substancji czynnej, co jest kluczowe przy długotrwałej ekspozycji.
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, jama macicy, karcynogeneza, lewonorgestrel, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, system terapeutyczny domaciczny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, właściwości mutagenne - Leksykon substancji czynnych
Heparyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Heparyna, stosowana zarówno miejscowo, jak i ogólnoustrojowo, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym potwierdzającym jej bezpieczeństwo. W preparatach takich jak Contractubex (heparyna sodowa 50 j.m./g, wyciąg z cebuli 100 mg/g, alantoina 10 mg/g) oraz AESCIN (heparyna 50 j.m./g, alfa-escyna 20 mg/g, salicylan dwuetyloaminy 50 mg/g) nie wykazano działania mutagennego, teratogennego ani rakotwórczego. Badania obejmowały testy genotoksyczności, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz wpływu na reprodukcję, potwierdzając brak negatywnego wpływu na DNA, w tym w testach Amesa i mikrojąderkowym u myszy. Preparat Betafact, zawierający ludzki czynnik krzepnięcia IX oraz heparynę jako substancję pomocniczą, również nie wykazał działania mutagennego i był dobrze tolerowany po podaniu dożylnym, a nawet po przypadkowym podaniu poza światło żyły lub dotętniczym.
alantoina, alfa-escyna, badanie farmakologiczne, czynnik krzepnięcia IX, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, heparyna sodowa, podanie dotętnicze, podanie dożylne, salicylan dwuetyloaminy, Salmonella typhimurium, substancja pomocnicza, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, tolerancja miejscowa, wyciąg z cebuli - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pulnozin Junior o smaku malinowym 250 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa karbocysteiny, substancji czynnej leku Pulnozin Junior 250 mg o smaku malinowym, obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania te nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono efektów toksycznych ani kumulacji toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w długim okresie. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a testy kancerogenności nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, guz nowotworowy, karbocysteina, kumulacja toksyczności, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ropimol 2 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne ropiwakainy chlorowodorku (Ropimol 2 mg/ml) potwierdziły, że profil bezpieczeństwa leku jest zgodny z farmakodynamicznym mechanizmem działania miejscowych środków znieczulających. Toksyczność dawki pojedynczej i wielokrotnej nie wykazała specyficznych zagrożeń poza typowymi efektami neurotoksycznymi i kardiotoksycznymi, które pojawiają się przy wysokich dawkach. Objawy toksyczności OUN, takie jak drgawki, oraz kardiotoksyczność były obserwowane jedynie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. Badania reprodukcyjne nie wskazały na ryzyko dla pacjentów, a potencjał mutagenny ropiwakainy został wykluczony, co potwierdza brak genotoksycznego działania substancji.
drgawki, działanie mutagenne, genotoksyczność, kardiotoksyczność, mechanizm działania leku, miejscowy środek znieczulający, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, Ropimol, ropiwakaina chlorowodorek, toksyczność miejscowa, toksyczność ośrodkowego układu nerwowego, toksyczność ostrej dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, właściwości farmakodynamiczne - Leksykon substancji czynnych
Wardenafil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wardenafil, będący inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5), został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo farmakologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. Badania te, przeprowadzone zgodnie z międzynarodowymi standardami, nie wykazały istotnych niepożądanych efektów na układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy czy układ oddechowy. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności, a badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów. Ponadto, toksyczność reprodukcyjna nie ujawniła negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani rozwój postnatalny.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, efekt mutagenny, genotoksyczność, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, karcynogenność, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, rozwój postnatalny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wardenafil, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciclopirox Ziaja 10 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyklopiroksu z olaminą w kremie 10 mg/g wykazały dobrą tolerancję miejscową po pojedynczym i wielokrotnym podaniu na skórę nieuszkodzoną oraz uszkodzoną u królików i świnek morskich, bez istotnych zmian patologicznych w badaniach klinicznych, kliniczno-chemicznych i histopatologicznych. Podanie do oka królika wywoływało podrażnienie, co wskazuje na potencjalne działanie drażniące na błony śluzowe. Długotrwałe badania (90 dni u królików, 6 miesięcy u psów) z roztworami 1%, 3% i 10% nie wykazały toksyczności miejscowej ani systemowej. Doustne podanie dawki 10 mg/kg m.c./dobę było dobrze tolerowane, natomiast dawka 30 mg/kg m.c./dobę indukowała martwicę mięśnia sercowego u szczurów oraz zmiany w sercu i wątrobie u psów.
badanie przedkliniczne, błona śluzowa, cyklopiroks z olaminą, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, kancerogenność, martwica mięśnia sercowego, mutagenność, patologia serca, reakcja podrażnieniowa, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, tolerancja miejscowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran etexilate Orion 110 mg
Dabigatran eteksylan przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Zaobserwowane efekty toksyczne były związane z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym jako inhibitora trombiny. W badaniach na zwierzętach stwierdzono wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg (5-krotność ekspozycji u ludzi), objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zarodków przed implantacją. Toksyczność rozwojowa u szczurów i królików przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż u ludzi obejmowała zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie ich przeżywalności oraz wzrost częstości wad rozwojowych. Badania pre- i postnatalne wykazały zwiększoną umieralność płodów przy dawce 4-krotnie wyższej niż u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, czynna cząstka dabigatranu, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie przeciwkrzepliwe, ekspozycja u człowieka, genotoksyczność, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, mezylan, nadmierna aktywność farmakologiczna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treprostinil Reddy 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu obejmowały toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach na szczurach i psach, trwających 13 i 26 tygodni, zaobserwowano miejscowe reakcje niepożądane w miejscu infuzji, takie jak obrzęk, rumień, ból i wrażliwość na dotyk. U psów stosujących dawki ≥ 300 ng/kg/min odnotowano poważniejsze objawy, w tym zmniejszoną aktywność fizyczną, objawy żołądkowo-jelitowe (wymioty, luźne stolce), znaczne obrzęki oraz przypadki zgonów związane z wgłobieniem jelita i wypadnięciem odbytu. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu w tej grupie wynosiło 7,85 ng/ml, co jest istotne klinicznie, gdyż podobne stężenia mogą występować u pacjentów leczonych dawkami powyżej 50 ng/kg mc./min. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały szkodliwego wpływu, jednak zakres tych badań był ograniczony.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, genotoksyczność, infuzja podskórna, luźne stolce, mutagenność, obrzęk tkanek, obrzęk w miejscu infuzji, potencjał rakotwórczy, rumień, stężenie w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, treprostynil sodowy, uszkodzenie genetyczne, wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytu - Leksykon substancji czynnych
Filgrastym – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności filgrastymu, obejmujące wielokrotne podawanie do 1 roku, wykazały charakterystyczne dla mechanizmu działania leku efekty farmakologiczne, takie jak leukocytoza, rozrost elementów krwiotwórczych szpiku, tworzenie ziarnistości pozaszpikowej oraz powiększenie śledziony, które były całkowicie odwracalne po zaprzestaniu terapii. W modelach zwierzęcych, zwłaszcza u królików, dawki 80 µg/kg mc./dobę podawane w okresie organogenezy indukowały toksyczność dla samicy, zwiększoną częstość poronień, zmniejszenie wielkości miotu i masy płodu, a dawka 100 µg/kg mc./dobę powodowała wady rozwojowe płodu, co odpowiada narażeniu 50-90-krotnie wyższemu niż dawka kliniczna 5 µg/kg mc./dobę. Poziom NOAEL dla toksyczności zarodka i płodu ustalono na 10 µg/kg mc./dobę, co odpowiada 3-5-krotnemu narażeniu klinicznemu. U ciężarnych szczurów nie zaobserwowano toksyczności nawet przy dawkach do 575 µg/kg mc./dobę, jednak u potomstwa podawanego filgrastym w okresie okołoporodowym i laktacji stwierdzono opóźnienia w różnicowaniu cech zewnętrznych i wzroście przy dawkach ≥ 20 µg/kg mc./dobę oraz nieznaczne zmniejszenie wskaźnika przeżywalności przy 100 µg/kg mc./dobę.
dawka kliniczna, działanie toksyczne, filgrastym, krwinki białe, narażenie ogólnoustrojowe, NOAEL, opóźnienie różnicowania, organogeneza, poronienie poimplantacyjne, rozwój przedurodzeniowy, samoistne poronienie, splenomegalia, toksyczność matczyna, toksyczność wielokrotnego podania, wady rozwojowe płodu, wielkość miotu, wpływ na płodność, wskaźnik przeżywalności, ziarnistość pozaszpikowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF, oparte na danych zarówno z terapii skojarzonej, jak i monoterapii, wykazały brak dodatkowej toksyczności w porównaniu do stosowania poszczególnych składników osobno. W badaniach na psach, przy narażeniu na sytagliptynę przekraczającym około 6-krotnie, a na metforminę około 2,5-krotnie poziom ekspozycji u ludzi, nie zaobserwowano efektów toksycznych. W modelach zwierzęcych toksyczność sytagliptyny ujawniała się dopiero przy ekspozycjach znacznie przewyższających dawki terapeutyczne (np. 58-krotne narażenie u gryzoni skutkowało hepatotoksycznością i nefrotoksycznością). Objawy neurologiczne i zmiany w mięśniach szkieletowych u psów pojawiały się przy 23-krotnym przekroczeniu narażenia klinicznego, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono takich efektów. Genotoksyczność nie została wykazana, a potencjał rakotwórczy był obserwowany jedynie u szczurów przy bardzo wysokich dawkach (58-krotne narażenie), co wiązało się z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym i nie jest uznawane za istotne zagrożenie dla ludzi.
anomalia rozwojowa, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, margines terapeutyczny, nieprawidłowości zębów, objawy neurologiczne, poziom bez obserwowanego efektu, przenikanie do mleka, rak wątroby, rozwój pourodzeniowy, sytagliptyna z metforminą, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zniekształcenie żebra, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroValsart 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa walsartanu obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz wpływu na rozrodczość, dostarczając istotnych danych uzupełniających informacje kliniczne. W badaniach toksykologicznych na dorosłych szczurach i małpach szerokonosych stosowano dawki od 200 do 600 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 6-18-krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (320 mg/dobę dla pacjenta 60 kg). U szczurów zaobserwowano zmniejszenie parametrów erytrocytarnych oraz zmiany hemodynamiczne nerek, natomiast u małp wystąpiła nefropatia z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny. Przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, obserwowany u zwierząt, jest prawdopodobnie związany z farmakologicznym działaniem walsartanu i nie występuje u ludzi przy dawkach terapeutycznych. W toksyczności reprodukcyjnej dawka 600 mg/kg mc./dobę u szczurów ciężarnych powodowała istotne zaburzenia rozwojowe potomstwa, w tym zmniejszoną przeżywalność i opóźnienia rozwojowe.
antagonista receptora angiotensyny II, bazofilia, czerwona krwinka, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, małpa szerokonosa, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, przerost aparatu przykłębuszkowego, rozrost kanalików nerkowych, stężenie kreatyniny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zmiana hematologiczna - Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jomeprol, substancja czynna preparatu Iomeron, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych. Ostra toksyczność po podaniu dożylnym lub dotętniczym jest porównywalna z innymi niejonowymi środkami kontrastowymi, a LD50 wynosi odpowiednio dla myszy 19,9 g jodu/kg (zakres 19,3-20,5), dla szczurów 14,5 g jodu/kg (13,5-16,0) i dla psów >12,5 g jodu/kg. Jomeprol nie wykazuje działania genotoksycznego ani mutagennego, a także nie wpływa toksycznie na układ rozrodczy. Substancja nie wiąże się z białkami osocza, nie ulega metabolizmowi i jest eliminowana głównie przez nerki, z 94% dawki wydalanej w postaci niezmienionej w moczu w ciągu 8 godzin po podaniu dożylnym u szczurów.
badanie farmakokinetyczne, badanie obrazowe, badanie przedkliniczne, białko osocza, dawka śmiertelna, genotoksyczność, Iomeron, jomeprol, niejonowy środek kontrastowy, podanie domózgowe, podanie dootrzewnowe, podanie dozbiornikowe, podanie dożylne i dotętnicze, potencjał mutagenny, przestrzeń pozakomórkowa, tętnica szyjna, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie materiału genetycznego, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Krka 100 mg/ 2 ml
Przedkliniczne badania tramadolu chlorowodorku (50 mg/mL lub 100 mg/2 mL, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) wykazały brak istotnych zmian hematologicznych, klinicznych, biochemicznych i histologicznych po wielokrotnym podaniu u szczurów i psów, zarówno pozajelitowo, jak i doustnie, w okresie od 6 do 26 tygodni, a także w długoterminowym badaniu doustnym u psów przez 12 miesięcy. Objawy neurologiczne, takie jak pobudzenie, ślinotok, drgawki oraz ograniczenie przyrostu masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Tolerancja leku była dobra przy dawkach doustnych do 20 mg/kg u szczurów oraz do 10 mg/kg doustnie i 20 mg/kg doodbytniczo u psów. W badaniach reprodukcyjnych u samic szczurów dawki ≥50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność matczyną, zwiększoną śmiertelność noworodków oraz zaburzenia rozwojowe, takie jak zaburzenia kostnienia, opóźnione wykształcenie ujścia pochwy i opóźnione otwarcie oczu, natomiast płodność samców i samic nie była negatywnie dotknięta. U królików toksyczność pojawiała się przy dawkach ≥125 mg/kg, również z zaburzeniami rozwoju kości potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie tolerancji, drgawki, efekt toksyczny, gruczolak komórek wątroby, guz płuc, królik, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ślinotok, substancja niemutagenna, toksyczność matczyna, toksyczność wielokrotnego podania, tramadol, tramadol chlorowodorek, wpływ na rozrodczość, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformax SR Combi 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Metformax SR Combi, zawierający sytagliptynę i metforminę, nie przeszedł kompleksowych badań toksykologicznych w modelach zwierzęcych jako połączenie, jednak ocena bezpieczeństwa opiera się na badaniach monoterapii obu substancji oraz terapii skojarzonej. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie wykazano dodatkowej toksyczności przy ekspozycji sytagliptyny na poziomie 6-krotnie wyższym, a metforminy 2,5-krotnie wyższym niż u ludzi (NOEL). Toksyczność narządowa sytagliptyny obejmowała uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni przy ekspozycji 58-krotnie wyższej niż kliniczna, a neurotoksyczne objawy u psów pojawiły się przy 23-krotnej ekspozycji. Nie stwierdzono genotoksyczności, a działanie rakotwórcze u szczurów wiązało się z wtórnym efektem hepatotoksycznym przy bardzo wysokich dawkach (58× ekspozycja kliniczna), co nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19× ekspozycja kliniczna).
ataksja, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histologiczne, działanie hepatotoksyczne, efekt kancerogenny, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność sytagliptyny, margines bezpieczeństwa, monoterapia metforminą, neurotoksyczność, nowotwory wątroby, poziom bez obserwowanego działania, terapia skojarzona sytagliptyny i metforminy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, toksyczność wielokrotnego podania, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazole hameln 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa worykonazolu wykazały, że wątroba jest głównym narządem narażonym na toksyczność po wielokrotnym podaniu, przy ekspozycjach w osoczu porównywalnych do dawek terapeutycznych u ludzi. Obserwowano również minimalne zmiany strukturalne w nadnerczach u zwierząt doświadczalnych (szczury, myszy, psy). Badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla ludzi, a testy genotoksyczności i rakotwórczości potwierdziły brak potencjału mutagennego i kancerogennego worykonazolu.
Analizy wpływu na reprodukcję wykazały działanie teratogenne u szczurów oraz embriotoksyczne u królików przy ekspozycjach systemowych odpowiadających dawkom terapeutycznym u ludzi. Worykonazol wydłużał czas trwania ciąży i porodu oraz powodował dystocję u szczurów, co skutkowało zwiększoną śmiertelnością samic i zmniejszoną przeżywalnością potomstwa w okresie okołoporodowym, nawet przy ekspozycjach niższych niż u ludzi. Mechanizm ten może być związany z obniżeniem stężenia estradiolu i jest prawdopodobnie specyficzny dla gatunku. Istotne jest, że nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u samców i samic szczurów przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych, co ma znaczenie kliniczne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo reprodukcyjne, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, estradiol, genotoksyczność, hepatotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, nadnercze, rakotwórczość, toksyczność wielokrotnego podania, wątroba, worykonazol, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Budezonid LEK-AM 200 mcg/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu wykazały brak istotnej toksyczności ogólnoustrojowej przy dawkach terapeutycznych 200 lub 400 mikrogramów na dawkę inhalacyjną. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły genotoksyczności substancji czynnej. W badaniach rakotwórczych zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby u samców szczura przy dawkach doustnych od 25 mikrogramów/kg mc./dobę, co jest efektem klasy glikokortykosteroidów, a nie specyficznym działaniem budezonidu.
Ocena wpływu na reprodukcję wykazała toksyczność u zwierząt laboratoryjnych: zmniejszoną przeżywalność potomstwa i toksyczny wpływ na ciężarne szczury oraz teratogenność, opóźnienie wzrostu i śmierć płodów u królików przy podskórnym podawaniu. Nie stwierdzono jednak negatywnego wpływu na płodność szczurów. Dotychczasowe dane nie potwierdzają teratogenności ani toksyczności reprodukcyjnej u ludzi. Podsumowując, budezonid stosowany w dawkach terapeutycznych charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, typowym dla glikokortykosteroidów, bez wykazanego potencjału mutagennego i istotnego ryzyka dla funkcji rozrodczych.
acetonid triamcynolonu, badanie in vitro, badanie in vivo, budezonid, dawka inhalacyjna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność budezonidu, glikokortykosteroid, kortykosteroid, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność wielokrotnego podania, właściwość mutagenna, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Jodek sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jodek sodu (Na131I) jest stosowany w medycynie nuklearnej zarówno diagnostycznie, jak i terapeutycznie, zawierając radioaktywny izotop jodu 131I, który emituje promieniowanie gamma i beta. Dane przedkliniczne wskazują na minimalną toksyczność ostrą tej substancji, co wynika z bardzo niskiej zawartości jodu w produktach leczniczych (np. Theracap131 zawiera ≤20 μg sodu jodku na kapsułkę), znacznie poniżej dziennego spożycia jodu z diety (40-500 μg/dobę). Brak jest jednak danych dotyczących toksyczności po wielokrotnym podaniu, wpływu na reprodukcję, a także właściwości mutagennych i rakotwórczych jodku sodu Na131I, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa przedklinicznego.
działanie niepożądane, dzienne spożycie, izotop jodu 131I, jodek potasu, jodek sodu, medycyna nuklearna, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, promieniowanie gamma, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, Vitreolent, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, wpływ na reprodukcję, zatrucie jodem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ospamox 750 mg
Ocena bezpieczeństwa amoksycyliny w postaci trójwodnej, substancji czynnej leku Ospamox (tabletki powlekane w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym testy wielokrotnych dawek, nie wykazały istotnych zagrożeń ani efektów toksycznych przy stosowaniu terapeutycznym i długotrwałym. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału, a badania toksyczności reprodukcyjnej nie wskazały na ryzyko dla płodności, rozwoju płodu ani procesów rozrodczych, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym i kobiet w ciąży.
amoksycylina, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogen, Ospamox, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, trójwodna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Budesonide Easyhaler 100 mcg/dawkę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu, substancji czynnej produktu Budesonide Easyhaler 100 μg/dawkę, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Konwencjonalne testy farmakologiczne potwierdziły profil działania typowy dla glikokortykosteroidów wziewnych, bez sygnałów niepokojących dotyczących toksyczności. Badania wielokrotnego podawania wykazały działania niepożądane mieszczące się w przewidywalnym zakresie dla tej klasy leków, a testy genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów.
Budesonide Easyhaler, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, glikokortykosteroid wziewny, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, ryzyko nowotworowe, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ kostny, wada rozwojowa, wada rozwojowa szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vasilip 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej leku Vasilip, obejmowała szeroki zakres badań na modelach zwierzęcych, w tym farmakodynamikę, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa. Wyniki wykazały, że ryzyko stosowania symwastatyny u ludzi jest związane głównie z jej farmakologicznym mechanizmem działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, bez dodatkowych zagrożeń toksycznych. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a testy rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów.
działanie niepożądane, farmakodynamika, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor syntezy cholesterolu, mechanizm działania leku, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, symwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Przedkliniczne badania szczepionki VERORAB, zawierającej inaktywowany wirus wścieklizny szczep Wistar Rabies PM/WI38 w dawce 3,25 j.m./0,5 ml, wykazały brak istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian ani kumulacji efektów toksycznych, a parametry hematologiczne, biochemiczne oraz ocena histopatologiczna tkanek potwierdziły bezpieczeństwo stosowania. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych in vitro oraz aberracji chromosomowych, nie wykazały działania genotoksycznego szczepionki.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, działanie karcynogenne, inaktywowany wirus wścieklizny, mutacje genowe in vitro, ocena histopatologiczna, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój wewnątrzmaciczny, rozwój zarodkowo-płodowy, szczep Wistar Rabies, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipinzan 50 mg + 850 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Ipinzan, zawierającego wildagliptynę i metforminę, wykazała brak nowych działań toksycznych przy stosowaniu obu substancji w kombinacji w badaniach do 13 tygodni. W badaniach na psach dawka 15 mg/kg mc. (7-krotność Cmax u ludzi) nie wywoływała opóźnień przewodzenia wewnątrzsercowego, co wskazuje na korzystny margines bezpieczeństwa kardiologicznego. U gryzoni obserwowano gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach przy dawkach 25 mg/kg (5-krotność AUC u ludzi) u szczurów i 750 mg/kg (142-krotność AUC) u myszy. Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów, takie jak biegunka i krwawienie, występowały przy wyższych dawkach, jednak nie ustalono dawki bezobjawowej. Wildagliptyna nie wykazywała działania mutagennego in vitro i in vivo, a badania reprodukcyjne u szczurów nie wskazały na zaburzenia płodności ani wczesnego rozwoju zarodka.
badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, faliste żebra, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, łuszczenie skóry, makrofagi pęcherzykowe, martwica, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, przewód pokarmowy, przewodzenie impulsów, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, śluzowate stolce, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wildagliptyna metformina, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazin 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu, substancji czynnej preparatu Fluconazin, obejmowały ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, toksyczności ogólnej, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki nie wykazały nowych zagrożeń dla ludzi poza tymi już opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Szczególną uwagę zwrócono na wpływ flukonazolu na reprodukcję i rozwój płodu, gdzie u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość wodonercza, powiększenie miedniczki nerkowej, zwiększoną śmiertelność płodów, odmienności anatomiczne oraz opóźnione kostnienie. Ponadto, flukonazol powodował opóźnienie porodu oraz dystocję, co wskazuje na jego potencjalny wpływ na przebieg porodu.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Fluconazin, flukonazol, genotoksyczność, kostnienie, miedniczka nerkowa, poród, poronienie, śmiertelność płodu, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wodonercze - Leksykon substancji czynnych
Cefuroksym – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cefuroksym, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi obejmującymi farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, toksyczność reprodukcyjną i rozwojową. Nie stwierdzono szczególnego ryzyka dla ludzi, a toksyczne efekty pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki stosowane klinicznie. Brak jest dowodów na karcinogenność, a genotoksyczność nie została wykazana. Cefuroksym wykazuje słabsze hamowanie gamma-glutamylotranspeptydazy w moczu szczurów w porównaniu do innych cefalosporyn, co może mieć znaczenie kliniczne w interpretacji wyników badań laboratoryjnych.
antybiotyk cefalosporynowy, badanie histopatologiczne, badanie laboratoryjne, badanie toksykologiczne, cefalosporyna, ciało szkliste, ciecz wodnista, ciśnienie śródgałkowe, działanie przeciwbakteryjne, elektroretinografia, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, karcinogenność, maksymalna ekspozycja, potencjał rakotwórczy, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność siatkówkowa, toksyczność wielokrotnego podania, zastosowanie okulistyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spirytus skażony hibitanem 0,5% Coel 0,5 %
Spirytus skażony hibitanem 0,5% Coel, zawierający chlorheksydynę diglukonian (25 mg/g) oraz alkohol etylowy (650 mg/g), przeszedł kompleksową ocenę przedkliniczną pod kątem bezpieczeństwa stosowania. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych objawów toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz ocena histopatologiczna tkanek pozostawały w granicach normy. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, co eliminuje ryzyko genotoksyczne związane z preparatem.
aberracja chromosomowa, alkohol etylowy, chlorheksydyny diglukonian, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, ocena histopatologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurosolin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Aurosolin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji w różnych modelach zwierzęcych nie ujawniło toksyczności istotnej klinicznie, co sugeruje potencjalne bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. Badania rozrodczości nie wykazały ryzyka dla rozwoju zarodka i płodu, jednak u karmiących samic myszy zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie liczby żywych urodzeń, masy urodzeniowej oraz opóźnienie rozwoju potomstwa, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rozrodczości, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na solifenacynę, ekspozycja osoczowa, model in vitro, model in vivo, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent pediatryczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, samica karmiąca, śmiertelność, solifenacyna bursztynianu, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefuroxime TZF 1500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu sodowego wykazały korzystny profil tolerancji i brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na kluczowe układy fizjologiczne, a toksyczność po wielokrotnym podaniu była minimalna, co sugeruje bezpieczeństwo stosowania również w dłuższych schematach terapeutycznych. Ocena genotoksyczności nie wykazała potencjału mutagennego ani klastogennego, a badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wskazały na ryzyko dla płodności, rozwoju zarodkowego i pourodzeniowego. Brak dedykowanych badań karcynogenności, jednak dostępne dane nie sugerują działania rakotwórczego. Preparat zawiera sód w ilości 40,65 mg na fiolkę 750 mg oraz 81,3 mg na fiolkę 1500 mg cefuroksymu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami podaży sodu, np. z nadciśnieniem tętniczym czy chorobami sercowo-naczyniowymi.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, cefalosporyna, cefuroksym, cefuroksym sodowy, choroba sercowo-naczyniowa, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, karcynogeneza, karcynogenność, mutacja genowa, nadciśnienie tętnicze, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceroxim 250 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa cefuroksymu aksetylu, substancji czynnej leku Ceroxim, wykazała korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania powtarzanych dawek nie ujawniły toksyczności, a testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój płodu, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania cefuroksymu aksetylu w kontekście zdrowia reprodukcyjnego.
badanie biochemiczne moczu, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, działanie mutagenne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, kancerogenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, terapia antybiotykowa, test laboratoryjny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erlis 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tadalafilu, substancji czynnej leku Erlis, obejmują szerokie badania farmakologiczne i toksykologiczne, które potwierdzają bezpieczeństwo stosowania tego leku u ludzi. Badania toksyczności reprodukcyjnej na gryzoniach wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie wywoływała zauważalnych efektów niepożądanych. Wartość AUC u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na znaczną różnicę w ekspozycji. Ponadto, nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców i samic szczurów przy stosowanych dawkach tadalafilu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia leku, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, stężenie leku we krwi, substancja czynna, tadalafil, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa płodu, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acopair 18 mcg
Bromek tiotropiowy, substancja czynna preparatu Acopair, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo. W badaniach farmakologicznych i toksykologicznych zaobserwowano działania typowe dla leków o działaniu przeciwcholinergicznym, takie jak zmniejszenie łaknienia, spowolnienie przyrostu masy ciała, suchość błon śluzowych, zmniejszenie wydzielania łez i śliny, mydriaza oraz tachykardia. Wielokrotne podawanie bromku tiotropiowego wywołało łagodne podrażnienie dróg oddechowych (zapalenie błony śluzowej nosa, zmiany w nabłonku jamy nosowej i krtani) oraz zmiany w układzie moczowo-płciowym (zapalenie gruczołu krokowego, złogi i kamica pęcherza moczowego u szczurów). Efekty te pojawiały się przy ekspozycji pięciokrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa stosowania leku.
błona śluzowa nosa, bromek tiotropiowy, drogi oddechowe, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczoł krokowy, kamica pęcherza moczowego, mydriaza, nabłonek jamy nosowej, płyn łzowy, potencjał rakotwórczy, suchość jamy ustnej, tachykardia, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, właściwości przeciwcholinergiczne, złogi białkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valimar 500 mg
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej produktu Valimar w dawce 500 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, opiera się na kompleksowych badaniach przedklinicznych. Dane niekliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Ponadto, toksyczność po wielokrotnym podaniu nie ujawniła istotnych objawów toksycznych, co wskazuje na akceptowalny margines bezpieczeństwa dla dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi.
aberracja chromosomowa, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kancerogenność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przedłużone uwalnianie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rozwojowe