reakcja nadwrażliwości
Reakcja nadwrażliwości to nieprawidłowa lub nadmierna odpowiedź układu immunologicznego na substancję, która normalnie nie powinna wywoływać odpowiedzi immunologicznej. W klasyfikacji Gella i Coombsa wyróżnia się cztery główne typy reakcji nadwrażliwości (I-IV), z których każdy charakteryzuje się odmiennym mechanizmem patofizjologicznym.
Typ I (natychmiastowy) jest związany z produkcją przeciwciał IgE i uwolnieniem mediatorów zapalnych z komórek tucznych, co prowadzi do objawów alergicznych jak anafilaksja, astma czy pokrzywka. Typ II (cytotoksyczny) obejmuje reakcje, w których przeciwciała IgG lub IgM wiążą się z antygenami na powierzchni komórek, prowadząc do ich zniszczenia. Typ III wynika z odkładania się kompleksów immunologicznych w tkankach, wywołując uszkodzenia poprzez aktywację dopełniacza i napływ komórek zapalnych.
Typ IV (opóźniony) to nadwrażliwość komórkowa, mediowana przez limfocyty T, a nie przeciwciała. Manifestuje się klinicznie w postaci reakcji kontaktowych, ziarniniaków czy odrzucania przeszczepu. Diagnostyka reakcji nadwrażliwości obejmuje testy skórne, oznaczanie specyficznych IgE, testy prowokacyjne oraz badania histopatologiczne. Leczenie zależy od typu reakcji i obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię objawową, immunoterapię swoistą oraz w ciężkich przypadkach – leki immunosupresyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tranxene 10 mg
Produkt leczniczy Tranxene, zawierający klorazepat dwupotasowy w dawkach 5 mg lub 10 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są klasyfikowane zgodnie z systemem MedDRA. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi ze strony układu nerwowego są senność (szczególnie u osób w podeszłym wieku) oraz zawroty głowy. Inne zgłaszane objawy to obniżone napięcie mięśniowe, zaburzenia funkcji poznawczych (np. niepamięć następcza, zaburzenia uwagi i mowy), a także reakcje skórne w postaci grudkowo-plamkowych i swędzących wysypek. W zakresie zaburzeń psychicznych mogą wystąpić drażliwość, pobudzenie, splątanie, agresja, omamy oraz reakcje paradoksalne, zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Istotnym powikłaniem jest zespół z odbicia, charakteryzujący się nasilonym lękiem po odstawieniu leku.
agresja, ataksja, benzodiazepina, bradyfrenia, depresja, drażliwość, działanie sedatywne, klorazepat dwupotasowy, nadużywanie benzodiazepin, niepamięć następcza, obniżone napięcie mięśniowe, omam, osłabienie, pobudzenie, podwójne widzenie, reakcja nadwrażliwości, reakcja paradoksalna, senność, splątanie, upadek, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, wysypka grudkowo-plamkowa, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie mowy, zaburzenie psychiczne, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie uwagi, zawrót głowy, zespół odstawienia, zespół z odbicia - Leksykon substancji czynnych
Arnika – Przeciwwskazania stosowania
Arnika (Arnica montana L.) jest składnikiem aktywnym wielu preparatów leczniczych, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na arnikę lub inne rośliny z rodziny Asteraceae (np. rumianek). Reakcje alergiczne mogą wystąpić niezależnie od postaci farmaceutycznej, w tym żelu Arnithei (zawierającego nalewkę z kwiatu arniki 24 g/100 g), nalewki z koszyczka arniki (etanol 66-69% V/V) oraz koncentratu Dentosept (etanol 60-70% V/V), który dodatkowo zawiera składniki takie jak rumianek, tymianek, szałwię, miętę, korę dębu i kłącze tataraku. Nadwrażliwość na te składniki stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania preparatu Dentosept. Ponadto, obecność substancji pomocniczych, takich jak makrogologlicerol hydroksystearynian (40) w ilości 3 g oraz etanol (około 24% m/m w Arnithei), może wywoływać reakcje nadwrażliwości u predysponowanych pacjentów.
alternatywa terapeutyczna, arnica chamissonis, arnica montana, atopia, choroba wątroby, ciąża, etanol, koncentrat do sporządzania roztworu, leczenie objawowe, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, nalewka z kwiatu arniki, objawy nadwrażliwości, preparat z arniką, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rodzina Asteraceae, rodzina jasnotowatych, rodzina Lamiaceae, roztwór do stosowania w jamie ustnej, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Budezonid LEK-AM 200 mcg/dawkę inh.
Budezonid, stosowany w terapii schorzeń układu oddechowego, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zapalenie płuc u pacjentów z POChP oraz kaszel (częstość 1/100 do <1/10). Rzadko występują zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga, nadmierne wydzielanie hormonów kory nadnerczy oraz opóźnienie wzrostu u dzieci (częstość 1/10 000 do <1/1 000). Zaburzenia narządu wzroku, w tym nieostre widzenie (1/1 000 do <1/100), zaćma i jaskra (1/10 000 do <1/1 000), wymagają konsultacji okulistycznej. Rzadkie reakcje nadwrażliwości obejmują wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy i świąd. Działania niepożądane ze strony układu psychicznego, takie jak zaburzenia zachowania, depresja, nadpobudliwość psychoruchowa, lęk i agresja, mają częstość nieznaną, szczególnie u dzieci.
bezpieczeństwo farmakoterapii, budezonid, chrypka, depresja, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, hormony kory nadnerczy, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kaszel, klasyfikacja MedDRA, kontaktowe zapalenie skóry, lęk, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, osteoporoza, POChP, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, siniak, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka skórna, zaburzenia snu, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lonamo 50 mg
Lek Lonamo (sytagliptyna) w dawkach 50 mg i 100 mg wykazuje profil bezpieczeństwa, który wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak ostre, martwicze lub krwotoczne zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), hipoglikemia (częstość 4,7-13,8% w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika oraz 9,6% z insuliną), śródmiąższowa choroba płuc, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, gdzie hipoglikemia i ból głowy występują często, a trombocytopenia i zawroty głowy niezbyt często. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną, częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna z placebo, a częstość ciężkiej hipoglikemii wynosiła 2,7% u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomoczniki oraz 1,0% u pacjentów bez takiego leczenia.
artropatia, badanie TECOS, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Levofree
Lewodropropizyna w roztworze doustnym Levofree (6 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, gdzie decyzja o terapii powinna być oparta na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, ze względu na potencjalne zaburzenia farmakokinetyki i zwiększone ryzyko działań niepożądanych. U osób w podeszłym wieku zaleca się wzmożony nadzór kliniczny z uwagi na zmienioną farmakokinetykę leku oraz większą wrażliwość na niepożądane reakcje. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
choroba układu sercowo-naczyniowego, dawkowanie leku, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, farmakokinetyka, geriatria, korzyść terapeutyczna, lewodropropizyna, monitorowanie terapii, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pacjent geriatryczny, pediatria, postać doustna leku, reakcja nadwrażliwości - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Alkaloid-INT 40 mg/ml
Ibuprofen Alkaloid-INT w postaci zawiesiny doustnej 40 mg/ml jest NLPZ, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze (np. sodu benzoesan 2 mg/ml), a także u osób z reakcjami nadwrażliwości na inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, manifestującymi się skurczem oskrzeli, astmą aspirynową, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką. Przeciwwskazania obejmują również schorzenia układu pokarmowego, takie jak czynne lub nawracające owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz perforacje związane z wcześniejszym stosowaniem NLPZ. Ponadto lek jest niewskazany u pacjentów z aktywnym krwawieniem, w tym z krwawieniem śródczaszkowym, pooperacyjnym czy z dróg moczowych i rodnych, a także u osób z ciężką niewydolnością wątroby, nerek i serca (klasa IV NYHA), ze względu na ryzyko nasilenia niewydolności i retencji płynów.
astma aspirynowa, benzoesan sodu, choroba sercowo-naczyniowa, incydent zakrzepowy, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na ibuprofen, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, retencja sodu, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, zaburzenie układu krwiotwórczego, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Opokan 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na meloksykam, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, a także u osób z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, ciężkimi zaburzeniami wątroby, ciężką niewydolnością nerek (u pacjentów niedializowanych), a także u osób z historią krwawień, w tym wylewu krwi do mózgu. Meloksykam jest całkowicie przeciwwskazany u kobiet w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego oraz podczas karmienia piersią. Tabletki Opokan 7,5 mg zawierają 2,7 mg aspartamu, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z fenyloketonurią. Ponadto lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
antykoagulant, aspartam, astma, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, doustny antykoagulant, dystocja, działanie przeciwpłytkowe, farmakokinetyka leku, fenyloketonuria, glikokortykosteroid, heparyna, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, meloksykam, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, napad duszności, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polip nosa, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt nosa, reakcja nadwrażliwości, reakcja pseudoalergiczna, retencja płynów, selektywny inhibitor COX-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, udar mózgu, układ pokarmowy, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wylew krwi do mózgu, zaburzenie wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Accupro 20
ACCUPRO (chinapryl), inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany u pacjentów ze zwężeniem aorty ze względu na ryzyko poważnych reakcji hemodynamicznych. Leczenie wymaga ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń mózgowych oraz zaburzeniami czynności nerek. Objawowe niedociśnienie, choć rzadkie, może wystąpić szczególnie u pacjentów z obniżoną objętością wewnątrznaczyniową (np. stosujących leki moczopędne, dializowanych, odwodnionych). W przypadku niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta na plecach i podanie soli fizjologicznej dożylnie. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 60 ml/min konieczne jest zmniejszenie dawki początkowej, a u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens <10 ml/min) stosowanie leku jest niewskazane. Monitorowanie czynności nerek i elektrolitów jest obligatoryjne, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), gdyż podwójna blokada RAA zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, chinapryl, chinaprylat, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, kolagenoza, martwica wątroby, martwicze zapalenie naczyń, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedociśnienie objawowe, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obrzęk płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, SIADH, śpiączka wątrobowa, supresja szpiku kostnego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibenal Max 600 mg
Ibuprofen w dawkach dobowych do 2400 mg, stosowany m.in. w preparacie Ibenal Max (600 mg/dawka), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy. Szczególnie istotne są powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, które mogą wystąpić zwłaszcza przy wysokich dawkach. Wśród działań niepożądanych często obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (zmęczenie, bóle głowy), przewodu pokarmowego (niestrawność, ból brzucha, nudności, wymioty) oraz skórne zmiany wypryskowe. Rzadziej występują poważne reakcje alergiczne, zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna), a także ciężkie powikłania neurologiczne i skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy zespół DRESS.
AGEP, anuria, choroba autoimmunologiczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, epidermoliza, fotodermatoza, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, powikłania sercowo-naczyniowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, smolisty stolec, tinnitus, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivastigmine Mylan 3 mg
Rivastigmine Mylan to lek zawierający rywastygminę w postaci wodorowinianu, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6 mg. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na rywastygminę lub inne pochodne karbaminianów oraz na substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią alergicznego kontaktowego zapalenia skóry po zastosowaniu plastra z rywastygminą, u których stosowanie leku w jakiejkolwiek formie jest bezwzględnie przeciwwskazane. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniej terapii objawowej.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, charakterystyka produktu leczniczego, kapsułka twarda, karbaminian, leczenie objawowe, nadwrażliwość na substancję czynną, plaster z rywastygminą, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, Rivastigmine Mylan, rywastygmina, substancja pomocnicza, system transdermalny, wodorowinian rywastygminy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paracetamol Polfa-Łódź 500 mg
Produkt leczniczy Paracetamol Polfa-Łódź w dawce 500 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na paracetamol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Nadwrażliwość może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje alergiczne. W przypadku potwierdzonej alergii na paracetamol należy bezwzględnie zrezygnować z podania tego leku. Preparat dostępny jest w formie białych, podłużnych tabletek z oznaczeniem „500”, każda zawierająca 500 mg substancji czynnej, co odpowiada standardowej dawce paracetamolu w pojedynczej tabletce.
- Leksykon substancji czynnych
Azotan fentikonazolu – Działania niepożądane
Azotan fentikonazolu, stosowany miejscowo w postaci kremu dopochwowego (20 mg/g) oraz kapsułek dopochwowych miękkich (200 mg i 600 mg), charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa ze względu na niskie wchłanianie systemowe. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą miejscowego podrażnienia błony śluzowej pochwy i sromu, manifestujące się łagodnym, przemijającym uczuciem pieczenia, które występuje bardzo rzadko (<1/10 000). Inne rzadkie reakcje obejmują rumień, świąd oraz wysypkę, które mogą wskazywać na nadwrażliwość na składniki preparatu. Nadwrażliwość w miejscu podania, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu, występuje z nieznaną częstością i wymaga monitorowania. Czynniki zwiększające ryzyko działań niepożądanych to wcześniejsza nadwrażliwość na azole, uszkodzenia błony śluzowej oraz jednoczesne stosowanie innych preparatów miejscowych.
azotan fentikonazolu, błona śluzowa pochwy, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, farmakonadzór, kapsułka dopochwowa miękka, konsultacja dermatologiczna, konsultacja ginekologiczna, krem dopochwowy, leczenie objawowe, nadwrażliwość, nadwrażliwość miejscowa, oddziaływanie substancji, pieczenie, pieczenie sromu i pochwy, preparat dopochwowy, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, substancja przeciwgrzybicza, świąd, terminologia MedDRA, uszkodzenie błony śluzowej, wchłanianie systemowe, wysypka, zaczerwienienie skóry - Leksykon substancji czynnych
Benzokaina – Działania niepożądane
Benzokaina, popularny miejscowy środek znieczulający, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie, zagrażające życiu stany, takie jak wstrząs anafilaktyczny czy methemoglobinemia. Reakcje alergiczne, choć rzadkie (1:1000 do 1:10000), obejmują świąd, wysypkę, pokrzywkę, a w ciężkich przypadkach obrzęk naczynioruchowy i zaburzenia oddychania. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość uczulenia krzyżowego na związki z grupy para, w tym penicyliny i sulfonamidy. Methemoglobinemia, występująca bardzo rzadko (<1:10000), jest najpoważniejszym powikłaniem, szczególnie u dzieci, przy stosowaniu na rozległe, sączące zmiany skórne, długotrwałym stosowaniu lub w formie aerozolu. Stan ten charakteryzuje się utlenieniem żelaza hemoglobiny z Fe2+ do Fe3+, co prowadzi do upośledzenia transportu tlenu i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie skóry, benzokaina, biegunka, choroba Quinckego, kamień nazębny, kontaktowe zapalenie skóry, kwas p-aminobenzoesowy, methemoglobinemia, miejscowy środek znieczulający, niedotlenienie tkanek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej, reakcja nadwrażliwości, sinica, tachykardia, uczulenie krzyżowe, uczulenie na związki paragrupy, utlenienie hemoglobiny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia oddechowe, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu krwionośnego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asaris (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Asaris to preparat złożony zawierający flutykazon propionian (kortykosteroid) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk) w dawkach inhalacyjnych 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg. Profil działań niepożądanych obejmuje efekty charakterystyczne dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy (≥1/10), zapalenie części nosowej gardła (≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła (≥1/100), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100), drżenia mięśni (≥1/100), kołatanie serca (≥1/100) oraz podrażnienie gardła i chrypka (≥1/100). Rzadziej obserwuje się zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, hipokaliemię, hiperglikemię, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia rytmu serca oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii.
beta2-mimetyk, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe - Leksykon substancji czynnych
Ziele werbeny – Działania niepożądane
Ziele werbeny (Verbena officinalis L.) jest składnikiem preparatów takich jak Sinupret i Sinupret extract, stosowanych w leczeniu stanów zapalnych zatok. Profil bezpieczeństwa tych preparatów wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, z dominacją zaburzeń żołądkowo-jelitowych. W preparacie Sinupret extract najczęściej obserwuje się nudności, wzdęcia, biegunkę, suchość w ustach oraz ból brzucha z częstością ≥1/100 do <1/10, natomiast w Sinupret w postaci kropli i tabletek te objawy występują rzadziej (≥1/1000 do <1/100). Reakcje nadwrażliwości, zarówno miejscowe (osutka, rumień, świąd), jak i układowe (obrzęk naczynioruchowy, duszność, obrzęk twarzy), występują z częstością od rzadkich do niezbyt częstych, przy czym układowe reakcje alergiczne w Sinupret mają częstość nieznaną. Dodatkowo, w Sinupret extract mogą pojawić się zawroty głowy (≥1/1000 do <1/100), co jest istotne przy ocenie zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
biegunka, ból brzucha, diagnostyka różnicowa, duszność, dyskomfort w nadbrzuszu, interakcja farmakodynamiczna, mechanizm IgE-zależny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka, polipragmazja, reakcja alergiczna, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, suchość w ustach, świąd, świąd oczu, Verbena officinalis, wymioty, wywiad alergologiczny, wzdęcia, zaburzenia równowagi, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie spojówek, zapalenie zatok, zawroty głowy, ziele werbeny, zmniejszone wydzielanie śliny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mucofortin 600 mg
Produkt leczniczy Mucofortin w dawce 600 mg (acetylocysteina) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według układów i narządów. Najczęściej obserwuje się niezbyt często występujące zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, biegunkę, ból brzucha oraz nudności, które zwykle mają charakter przejściowy. W zakresie układu nerwowego pojawia się ból głowy (≥ 1/1 000 do <1/100), a w układzie oddechowym rzadko występują skurcz oskrzeli i duszność (≥ 1/10 000 do <1/1 000), wymagające szczególnej uwagi klinicznej. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej występują niezbyt często, natomiast bardzo rzadko (1/10 000) obserwowano wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktyczne, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. Dodatkowo, niezbyt często notuje się tachykardię i niedociśnienie tętnicze, a bardzo rzadko krwotoki, które mogą wymagać interwencji medycznej. Reakcje skórne, takie jak pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy i świąd, występują niezbyt często, zaś bardzo rzadko odnotowano ciężkie zespoły Stevensa-Johnsona i Lyella, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
acetylocysteina, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, dyspepsja, gorączka, krwotok, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie hemostazy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ultravist 300 623,4 mg/ml
Produkt leczniczy Ultravist, zawierający jopromid w stężeniach 300 mg/ml i 370 mg/ml, jest środkiem kontrastowym o określonych właściwościach fizykochemicznych, takich jak osmolalność (0,59 osm/kg H₂O dla 300 mg/ml i 0,77 osm/kg H₂O dla 370 mg/ml) oraz lepkość (odpowiednio 8,9 mPa·s i 22,0 mPa·s w 20°C, 4,7 mPa·s i 10,0 mPa·s w 37°C). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na jopromid, jod lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych. W składzie preparatu znajduje się także niewielka ilość sodu (do 0,01109 mmol/ml, czyli 0,255 mg/ml), co może mieć znaczenie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub serca, zwłaszcza przy podaniu dużych objętości kontrastu.
- Leksykon substancji czynnych
Octan all-rac-α-tokoferylu – Działania niepożądane
Octan all-rac-α-tokoferylu (witamina E) wykazuje działanie przeciwpłytkowe, które ujawnia się głównie przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek w zakresie 800-1200 mg/dobę, co zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub z zaburzeniami krzepnięcia. Dawkowanie powyżej 1200 mg/dobę wiąże się z częstszym występowaniem działań niepożądanych obejmujących różne układy: układ nerwowy (ból głowy), narząd wzroku (rzadkie zaburzenia ostrości widzenia), przewód pokarmowy (nudności, biegunka, dyskomfort), skórę (wysypka) oraz ogólne osłabienie i zmęczenie. Objawy te wymagają monitorowania i w razie nasilenia – zmniejszenia dawki lub odstawienia preparatu.
biegunka, ból głowy, dyskomfort jamy brzusznej, działanie przeciwpłytkowe, lek przeciwzakrzepowy, luźne stolce, nudności, olej arachidowy, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, Vitaminum E Medana, witamina E, wydłużony czas krzepnięcia, wysypka skórna, wzdęcia, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixodil Combo (25 mcg + 125 mcg)/dawkę inh.
Flixodil Combo to preparat zawierający salmeterol (25 μg) oraz flutykazon propionian w dawkach 50 μg, 125 μg lub 250 μg na dawkę odmierzoną, stosowany wziewnie. Profil działań niepożądanych obejmuje zarówno efekty charakterystyczne dla β2-mimetyków, jak i glikokortykosteroidów wziewnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła oraz bóle głowy (≥1/10), a także kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc i oskrzeli, hipokaliemia, podrażnienie gardła, chrypka, zapalenie zatok, łatwiejsze siniaczenie, kurcze mięśni, złamania pourazowe, bóle stawów i mięśni (≥1/100 do <1/10). Objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca, tachykardia, zaburzenia rytmu, migotanie przedsionków oraz choroba niedokrwienna serca, występują niezbyt często do rzadko. Wśród działań niepożądanych szczególnie istotne są paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji i przerwania terapii.
beta2-mimetyk, choroba niedokrwienna serca, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, duszność, działanie ogólnoustrojowe, flutykazon, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśnia, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aparxon PR 8 mg
Aparxon PR, zawierający 8 mg ropinirolu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z lewodopą. Najczęściej obserwuje się senność i omdlenia (bardzo często ≥1/10), nudności (bardzo często w monoterapii), obrzęk obwodowy oraz niedociśnienie ortostatyczne (często ≥1/100 do <1/10). Zaburzenia psychiczne, takie jak omamy i splątanie, występują często, natomiast reakcje psychotyczne (majaczenie, urojenia, paranoja) są niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100). Z nieznaną częstością mogą pojawić się poważne reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia kontroli impulsów (patologiczny hazard, hiperseksualność, kompulsywne zachowania), a także spontaniczna erekcja prącia wymagająca pilnej interwencji. Dyskinezy, szczególnie u pacjentów z zaawansowaną chorobą Parkinsona, mogą pojawić się podczas inicjacji terapii i często ustępują po zmniejszeniu dawki lewodopy.
agonista dopaminy, choroba Parkinsona, dyskineza, enzymy wątrobowe, lewodopa, majaczenie, nagłe zasypianie, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, priapizm, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, splątanie, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół odstawienia, zespół rozregulowania dopaminy - Leksykon substancji czynnych
Kwas tioktynowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas tioktynowy, stosowany pozajelitowo, wiąże się z ryzykiem reakcji nadwrażliwości, w tym wstrząsu anafilaktycznego, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta podczas podawania. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewyrównaną cukrzycą oraz złym stanem ogólnym, u których ryzyko ciężkich reakcji jest zwiększone. Ponadto, kwas tioktynowy może indukować autoimmunologiczny zespół insulinowy (IAS), szczególnie u osób z allelami HLA-DRB1*04:06 (iloraz szans 56,6, populacja japońska i koreańska) oraz HLA-DRB1*04:03 (iloraz szans 1,6, populacja kaukaska). W trakcie terapii zaleca się monitorowanie glikemii, zwłaszcza u chorych na cukrzycę, ze względu na potencjalne działanie hipoglikemizujące preparatu. Należy także uwzględnić ryzyko cholestatycznego zapalenia wątroby jako rzadkiego, ale poważnego powikłania.
autoimmunologiczny zespół insulinowy, biodostępność, cholestatyczne zapalenie wątroby, działanie hipoglikemizujące, dziedziczna nietolerancja galaktozy, genotyp HLA, kwas tioktynowy, ludzki antygen leukocytarny, niedobór laktazy, niewyrównana cukrzyca, niezgodność farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, samoistna hipoglikemia, stężenie glukozy we krwi, wstrząs anafilaktyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zły stan ogólny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Excedrin MigraStop 250 mg + 250 mg + 65 mg
Produkt leczniczy Excedrin MigraStop zawiera 250 mg kwasu acetylosalicylowego, 250 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny w formie tabletek powlekanych. Profil działań niepożądanych wynika z farmakologii poszczególnych składników oraz ich interakcji, a częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana. W praktyce klinicznej należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane charakterystyczne dla kwasu acetylosalicylowego (np. ryzyko krwawień, reakcje nadwrażliwości), paracetamolu (m.in. hepatotoksyczność) oraz kofeiny (działania pobudzające, zaburzenia rytmu serca). Kluczowe jest systematyczne monitorowanie pacjentów oraz szybka reakcja na wszelkie nietypowe objawy, które mogą wskazywać na poważne reakcje niepożądane.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, czynnik ryzyka, działanie niepożądane, Excedrin MigraStop, interakcja lekowa, kofeina, kwas acetylosalicylowy, monitorowanie pacjenta, nasilenie objawów, paracetamol, profil działań niepożądanych, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, tabletka powlekana, właściwość farmakologiczna, złożony produkt leczniczy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Amlessa 4 mg + 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa jest preparatem złożonym zawierającym peryndopryl (inhibitor ACE), amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane, z których najistotniejsze to hipokaliemia indukowana przez indapamid, obserwowana u 10% pacjentów przy dawce 1,5 mg (stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l) oraz u 25% pacjentów przy dawce 2,5 mg po 4-6 tygodniach terapii, ze średnim spadkiem stężenia potasu odpowiednio o 0,23 mmol/l i 0,41 mmol/l po 12 tygodniach. Peryndopryl łagodzi utratę potasu, jednak hipokaliemia pozostaje klinicznie istotnym ryzykiem, wymagającym monitorowania elektrolitów. Inne często występujące działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, kaszel, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz reakcje skórne, zwłaszcza przy indapamidzie. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes), ostre uszkodzenie nerek oraz encefalopatię wątrobową.
agranulocytoza, amlodypina, bradykardia, częstoskurcz typu torsade de pointes, encefalopatia wątrobowa, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkalcemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, peryndopryl, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, udar, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół pozapiramidowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Trybenozyd – Działania niepożądane
Trybenozyd, stosowany w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, występuje m.in. w preparacie Venożel w stężeniu 10 mg/g. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą miejscowych reakcji skórnych, takich jak rumień, świąd, pieczenie, wysypka, reakcje fotowrażliwości oraz obrzęk, o częstości występowania rzadkiej (≥ 1/10 000, < 1/1000). Objawy te ustępują po zaprzestaniu stosowania preparatu. Długotrwałe stosowanie na rozległe powierzchnie skóry może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, głównie związanych z wchłanianiem diklofenaku, współwystępującego w Venożelu, takich jak nudności, biegunka, bóle brzucha, bóle głowy, zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy oraz wysypka grudkowata. Częstość tych działań jest nieznana ze względu na brak wystarczających danych.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, diklofenak, działania ogólnoustrojowe, fotowrażliwość, monitorowanie bezpieczeństwa, nadwrażliwość na światło, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie skóry, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, świąd, trybenozyd, Venożel, wchłanianie systemowe, wysypka grudkowata, wysypka skórna, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Reddy
Sitagliptin Reddy, zawierający sytagliptynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Terapia wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ostrego zapalenia trzustki, które może objawiać się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku oraz diagnostyka potwierdzająca lub wykluczająca to schorzenie. Po potwierdzeniu zapalenia nie należy ponownie rozpoczynać terapii sytagliptyną. Ryzyko hipoglikemii jest zależne od terapii skojarzonej: monoterapia lub skojarzenie z metforminą/agonistą PPARγ wiąże się z częstością hipoglikemii porównywalną do placebo, natomiast w połączeniu z insuliną lub sulfonylomocznikami ryzyko to wzrasta, co wymaga rozważenia redukcji dawki tych leków. U pacjentów z GFR < 45 ml/min oraz u chorych z ESRD konieczna jest modyfikacja dawkowania w celu utrzymania odpowiednich stężeń leku w osoczu.
anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, ESRD, GFR, hemodializa, hipoglikemia, inhibitory DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodne sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lernidum 20 mg
Lerkanidypina (Lernidum) wykazuje stosunkowo niską częstość działań niepożądanych, obserwowanych u około 1,8% pacjentów. Najczęściej zgłaszane objawy, choć każdy występuje u mniej niż 1% chorych, to ból głowy, zawroty głowy, obrzęki obwodowe, tachykardia, kołatanie serca oraz nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza w obrębie twarzy i szyi. Lek nie wpływa negatywnie na parametry metaboliczne, nie zaburzając stężeń glukozy ani lipidów. Istotnym aspektem jest ryzyko wystąpienia dławicy piersiowej, szczególnie u pacjentów z uprzednio rozpoznaną chorobą wieńcową, gdzie napady mogą być częstsze, dłuższe i bardziej nasilone, a w pojedynczych przypadkach odnotowano zawał mięśnia sercowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania, z podziałem na kategorie od bardzo często do bardzo rzadko.
biegunka, ból głowy, ból przedsercowy, dławica piersiowa, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lerkanidypina, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, personel medyczny, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, tachykardia, wielomocz, zaburzenie elektrolitowe, zaczerwienienie skóry, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Etenzamid – Działania niepożądane
Etenzamid, stosowany w preparacie Etopiryna w dawce 100 mg wraz z kwasem acetylosalicylowym (300 mg) i kofeiną (50 mg), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych obejmujących różne układy organizmu. Szczególnie istotne są zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, niedokrwistość (w tym hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej), leukopenia, agranulocytoza oraz eozynopenia. Etenzamid wydłuża czas krwawienia i czas protrombinowy, co zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub poddawanych zabiegom chirurgicznym. Ponadto, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, od wysypki i pokrzywki po obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, aminotransferazy, białkomocz, choroba wrzodowa, czas krwawienia, czas protrombinowy, dyspepsja, enzymy wątrobowe, eozynopenia, etenzamid, fosfataza alkaliczna, gorączka reumatyczna, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątrobowych, nadciśnienie tętnicze, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, reakcja nadwrażliwości, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie bilirubiny, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krzepnięcia, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Glimbax 0,74 mg/ml (0,074%)
Glimbax, roztwór do płukania jamy ustnej i gardła zawierający 0,74 mg/ml diklofenaku, wykazuje relatywnie dobry profil bezpieczeństwa, gdyż w badaniach klinicznych nie zaobserwowano działań niepożądanych bezpośrednio przypisywanych preparatowi. Niemniej jednak, podczas stosowania miejscowego, zwłaszcza długotrwałego, mogą wystąpić objawy podrażnienia błony śluzowej jamy ustnej, kaszel oraz reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości występowania. W przypadku pojawienia się takich objawów zaleca się natychmiastowe przerwanie terapii i konsultację lekarską. Ponadto, istnieje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych charakterystycznych dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), szczególnie w sytuacji przypadkowego połknięcia preparatu lub jego długotrwałego stosowania.
ciężkie działanie niepożądane, diklofenak, działanie niepożądane, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, kaszel, monitorowanie bezpieczeństwa, monitorowanie działań niepożądanych, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pieczenie w jamie ustnej, podrażnienie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, roztwór do płukania jamy ustnej, stosunek korzyści do ryzyka, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Przedawkowanie – Garamycin 2 mg/cm2
Przedawkowanie Garamycin (gąbka, 2 mg/cm²) wiąże się z ryzykiem toksyczności gentamycyny, choć kliniczne dane wskazują na relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa przy zastosowaniu do 7 implantów o wymiarach 10 × 10 × 0,5 cm lub 5 × 20 × 0,5 cm, co odpowiada dawce 910 mg gentamycyny. Pomimo braku ciężkich działań niepożądanych w takich dawkach, konieczne jest monitorowanie poziomu gentamycyny w surowicy, funkcji nerek (kreatynina, GFR, BUN), słuchu oraz elektrolitów (K⁺, Ca²⁺, Mg²⁺). Objawy przedawkowania obejmują ototoksyczność (szumy uszne, zawroty głowy, utrata słuchu), nefrotoksyczność (oliguria, wzrost kreatyniny), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (blokada nerwowo-mięśniowa, osłabienie mięśni, problemy z oddychaniem), zaburzenia elektrolitowe oraz reakcje nadwrażliwości.
aminoglikozyd, blokada nerwowo-mięśniowa, bronchospazm, BUN, funkcja nerek, gentamycyna, GFR, hemodializa, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kortykosteroid, kreatynina, lek przeciwhistaminowy, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, oliguria, osłabienie mięśni, ototoksyczność, reakcja nadwrażliwości, szumy uszne, układ przedsionkowy, uszkodzenie nerek, utrata słuchu, wspomaganie oddychania, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naproxen Genoptim 250 mg
Naproxen Genoptim, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak dyspepsja, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka oraz poważniejsze powikłania, w tym krwawienia, owrzodzenia i perforacje, szczególnie groźne u osób starszych. Ponadto, lek może indukować cytopenie (neutropenia, małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia), reakcje nadwrażliwości (alergiczne, anafilaktyczne, skórne, oddechowe), zaburzenia metaboliczne (hiperkaliemia), psychiczne (depresja, bezsenność, dezorientacja, omamy) oraz neurologiczne (drgawki, zawroty głowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowych). Wśród działań niepożądanych odnotowano także zaburzenia okulistyczne, słuchu, układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, obrzęki, niewydolność serca, ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych), oddechowego (astma, duszność), hepatotoksyczność (żółtaczka, zapalenie wątroby) oraz skórne reakcje o różnym nasileniu, w tym ciężkie, zagrażające życiu zespoły Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, duszność, działanie niepożądane, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, granulocytopenia, hiperkaliemia, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukopenia, liszaj płaski, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, owrzodzenie, perforacja, perystaltyka, plamica, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wysypka skórna, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmętnienie rogówki, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefazolin AptaPharma 1 g
Cefazolin AptaPharma (1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji) jest cefalosporynowym antybiotykiem o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają monitorowania klinicznego. Do najczęstszych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (utrata apetytu, biegunka, nudności, wymioty), które zwykle mają umiarkowane nasilenie i ustępują po zakończeniu terapii. Istotne są także reakcje alergiczne, od łagodnych wysypek i pokrzywki po ciężkie, zagrażające życiu zespoły Stevensa-Johnsona i toksycznej nekrolizy naskórka. Występują również zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, a także zaburzenia krzepnięcia, szczególnie u pacjentów z niedoborem witaminy K. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do nadkażeń grzybiczych (kandydoza jamy ustnej i narządów płciowych) oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelita, poważnego powikłania antybiotykoterapii.
agranulocytoza, AlAT, AspAT, bilirubina, cefalosporyna, cefazolina, Clostridioides difficile, duszność, działanie nefrotoksyczne, fosfataza zasadowa, gamma-GT, granulocytopenia, hiperglikemia, hipoglikemia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, LDH, leukopenia, lidokaina, nadkażenie grzybicze, napad padaczkowy, nefropatia, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pokrzywka, proteinuria, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie glukozy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie przewodu pokarmowego, zapalenie pochwy, zapalenie wątroby, zapalenie zakrzepowe żył, zawrót głowy układowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zaburzeń oddechowych, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symflusal (50 mcg + 500 mcg)/dawkę
Lek Symflusal, zawierający salmeterol (β2-mimetyk długo działający) oraz flutykazon propionian (glikokortykosteroid wziewny), wykazuje profil bezpieczeństwa odzwierciedlający działania niepożądane obu składników bez synergistycznego nasilenia efektów ubocznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy (≥1/10), zapalenie nosogardzieli (≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła (≥1/100 do <1/10), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10), hipokaliemia (≥1/100 do <1/10), a także objawy ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, takie jak skurcze mięśni i bóle stawów (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, paradoksalny skurcz oskrzeli oraz zaburzenia rytmu serca. W celu minimalizacji ryzyka kandydozy zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji. W przypadku paradoksalnego skurczu oskrzeli konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia rozszerzającego oskrzela.
arytmia, beta-mimetyk, bezsenność, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, dysfonia, flutykazon, glikokortykosteroid wziewny, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie wzrostu, zapalenie nosogardzieli, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, zespół cushingoidalny, złamanie pourazowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dotagraf multidose 0,5 mmol/ml
Dotagraf multidose, zawierający kwas gadoterynowy w postaci soli megluminowej, jest środkiem kontrastowym stosowanym w rezonansie magnetycznym (MRI). Działania niepożądane po jego podaniu mają przeważnie łagodny lub umiarkowany charakter i są przejściowe. Najczęściej obserwuje się reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy. W badaniach klinicznych działania niepożądane o częstości występowania od ≥1/1000 do <1/100 obejmują m.in. uczucie zimna, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, wysypkę, astenie oraz zaburzenia smaku. Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, występują bardzo rzadko, ale mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego, który w wyjątkowych przypadkach bywa śmiertelny. Zgłaszano także pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów stosujących jednocześnie inne środki kontrastowe zawierające gadolin.
ból głowy, hemoliza, kołatanie serca, kwas gadoterynowy, martwica cewek nerkowych, martwica miejsca wstrzyknięcia, nadciśnienie tętnicze, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powiek, ostra niewydolność nerek, parestezje, pokrzywka, przejściowa ślepota, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zapalenie spojówek, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumamed 125 mg
Sumamed 125 mg, zawierający 125 mg azytromycyny (antybiotyku makrolidowego), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na azytromycynę, inne makrolidy (np. erytromycynę) oraz antybiotyki ketolidowe, ze względu na udokumentowane ryzyko reakcji nadwrażliwości krzyżowej. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na substancje pomocnicze preparatu. Charakterystyczne objawy nadwrażliwości obejmują reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność), obrzęki twarzy, warg i języka oraz reakcje anafilaktyczne po wcześniejszym stosowaniu makrolidów.
antybiotyk ketolidowy, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, azytromycyna dwuwodna, erytromycyna, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na azytromycynę, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Urapidil Kalceks 50 mg
Urapidyl, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, może wywoływać działania niepożądane głównie związane z gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10), niedociśnienie ortostatyczne (często), a także zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia i bradykardia (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym uczucie ucisku lub ból za mostkiem oraz duszność (niezbyt często), mogą sugerować niedokrwienie mięśnia sercowego i wymagają różnicowania z ostrym zespołem wieńcowym. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia snu i niepokój (niezbyt często), nudności, wymioty, biegunkę (niezbyt często), reakcje nadwrażliwości skórnej (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), a także bardzo rzadki priapizm. W pojedynczych przypadkach odnotowano małopłytkowość, choć związek przyczynowy z urapidylem nie został potwierdzony.
anafilaksja, biegunka, ból zamostkowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, dławica piersiowa, duszność, działanie niepożądane, glikol propylenowy, hipotensja ortostatyczna, kołatanie serca, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja nadwrażliwości, suchość w jamie ustnej, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, urapidyl, zaburzenia snu, zawroty głowy