kwetiapina
Kwetiapina to atypowy lek przeciwpsychotyczny należący do grupy dibenzotiazepinowych pochodnych. Jest stosowana w leczeniu schizofrenii, zaburzeń dwubiegunowych oraz jako terapia wspomagająca w leczeniu ciężkich epizodów depresyjnych. Mechanizm działania polega głównie na blokowaniu receptorów dopaminergicznych D2 oraz serotoninergicznych 5-HT2A.
Lek charakteryzuje się stosunkowo niskim ryzykiem wywoływania objawów pozapiramidowych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków. Działa również na receptory histaminowe H1, co odpowiada za jego właściwości sedatywne. Kwetiapina jest dostępna w formie tabletek o natychmiastowym uwalnianiu oraz w formie o przedłużonym uwalnianiu (XR), co pozwala na dawkowanie raz na dobę.
Do najczęstszych działań niepożądanych kwetiapiny należą: senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, zaparcia, wzrost masy ciała oraz hipotonia ortostatyczna. W trakcie terapii należy monitorować parametry metaboliczne (poziom glukozy, lipidów), EKG (wydłużenie odstępu QT) oraz funkcje tarczycy. Lek jest metabolizowany głównie przez cytochrom P450 3A4, co należy uwzględnić przy potencjalnych interakcjach lekowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Kventiax 200 mg tabletki powlekane 200 mg
Kventiax to lek zawierający kwetiapinę hemifumaran w postaci tabletek powlekanych dostępnych w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 25 mg, 100 mg, 200 mg lub 300 mg substancji czynnej. Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach zależnych od dawki: 4,28 mg (25 mg), 17,10 mg (100 mg), 34,20 mg (200 mg) oraz 51,30 mg (300 mg). Zawartość sodu we wszystkich dawkach jest poniżej 23 mg. Rdzeń tabletek zawiera m.in. wapnia wodorofosforan dwuwodny, celulozę mikrokrystaliczną, powidon, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z hypromelozy, tytanu dwutlenku (E171), makrogolu 4000 oraz barwników żelaza tlenków (E172) w zależności od dawki. Tabletki różnią się kształtem i kolorem w zależności od dawki, np. dawka 25 mg jest jasnoczerwona i okrągła ze ściętymi brzegami, a dawka 300 mg ma kształt kapsułki i jest biała.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, kwetiapina, kwetiapina hemifumaran, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, otoczka tabletki, pojemnik HDPE, powidon, rdzeń tabletki, substancja poślizgowa, substancja rozpadowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan dwuwodny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ketipinor 25 mg
Lek Ketipinor zawiera kwetiapinę (fumaranu) w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg, której stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne obejmujące 300–1000 przypadków ciąż nie wykazują jednoznacznego zwiększenia ryzyka wad rozwojowych płodu, jednak brak jest ostatecznych dowodów na pełne bezpieczeństwo. Badania przedkliniczne wskazują na potencjalną toksyczność dla rozrodu, co wymaga dokładnej analizy ryzyka i korzyści, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. W trzecim trymestrze stosowanie kwetiapiny może skutkować u noworodków objawami pozapiramidowymi oraz odstawiennymi, takimi jak pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenia, senność patologiczna, niewydolność oddechowa i trudności w karmieniu, co wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego dziecka po porodzie.
antykoncepcja, badanie obserwacyjne, badanie przedkliniczne, drżenie, działanie niepożądane u noworodka, fumaran kwetiapiny, hipertonia mięśniowa, hipotonia mięśniowa, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, płodność, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, przenikanie do mleka, senność patologiczna, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, zespół odstawienny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Quetiapin NeuroPharma 100 mg
Quetiapin NeuroPharma stosuje się w różnych dawkach w zależności od wskazania klinicznego. W leczeniu schizofrenii dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę, stopniowo zwiększana do 300 mg/dobę w ciągu 4 dni, a dawka skuteczna mieści się zwykle w zakresie 300-450 mg/dobę (możliwy zakres 150-750 mg/dobę), podawana w dwóch dawkach podzielonych. W epizodach maniakalnych choroby dwubiegunowej dawka początkowa to 100 mg/dobę, zwiększana do 400 mg/dobę w 4 dni, z możliwością dalszego wzrostu do 800 mg/dobę w 6 dniu; dawka podtrzymująca wynosi 200-800 mg/dobę, zwykle 400-800 mg/dobę, podawana dwa razy na dobę. W epizodach dużej depresji w chorobie dwubiegunowej zaleca się dawkę 300 mg/dobę, przyjmowaną raz dziennie przed snem, z możliwością zwiększenia do 600 mg/dobę w wyjątkowych przypadkach. Kontynuacja terapii w chorobie dwubiegunowej powinna odbywać się dawką 300-800 mg/dobę, dostosowaną do odpowiedzi klinicznej i tolerancji.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alcreno 100 mg
Stosowanie kwetiapiny (Alcreno) u kobiet w ciąży wymaga ostrożnej oceny bilansu korzyści i ryzyka, gdyż dane kliniczne obejmujące 300-1000 przypadków nie wskazują jednoznacznie na zwiększone ryzyko wad rozwojowych, jednak brak jest wystarczających dowodów potwierdzających pełne bezpieczeństwo terapii. Badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, co uzasadnia stosowanie leku jedynie w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Szczególną uwagę należy zwrócić na ekspozycję w trzecim trymestrze ciąży, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, odstawienne, zaburzenia behawioralne (pobudzenie, zmiany napięcia mięśniowego, drżenie, senność) oraz fizjologiczne (zespół zaburzeń oddechowych, problemy z karmieniem), co wymaga starannego monitorowania stanu noworodka po porodzie.
działanie niepożądane, grupa podwyższonego ryzyka, kwetiapina, laktacja, lek przeciwpsychotyczny, objawy odstawienne, objawy pozapiramidowe, obniżone napięcie mięśniowe, pierwszy trymestr ciąży, prolaktyna, przenikanie leku do mleka, toksyczność, trzeci trymestr ciąży, układ pozapiramidowy, wada rozwojowa, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia behawioralne, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Quetiapine Aurovitas 300 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku Quetiapine Aurovitas, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) obejmują zaburzenia układu nerwowego (senność, zawroty głowy, ból głowy, objawy pozapiramidowe), metaboliczne (zwiększenie stężenia triglicerydów, cholesterolu LDL, obniżenie HDL, przyrost masy ciała), hematologiczne (zmniejszenie hemoglobiny) oraz objawy odstawienia po przerwaniu terapii. Profil bezpieczeństwa uwzględnia klasyfikację CIOMS III, wskazując na ryzyko poważnych zaburzeń hematologicznych, takich jak agranulocytoza, oraz kardiologicznych, w tym rzadkie, ale istotne wydłużenie odstępu QT, które może prowadzić do zagrażających życiu arytmii torsades de pointes. Monitorowanie parametrów hematologicznych, enzymów wątrobowych, profilu lipidowego, glikemii, funkcji tarczycy oraz EKG jest zalecane, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego i metabolicznego.
agranulocytoza, ból głowy, bradykardia, cholesterol, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cukrzyca, duszność, dysfagia, dyskinezy późne, dyzartria, eozynofilia, fumaran kwetiapiny, ginekomastia, hemoglobina, hiperprolaktynemia, hiponatremia, kołatanie serca, kwetiapina, leukopenia, mlekotok, myśli samobójcze, nadwrażliwość, napady drgawkowe, neutropenia, niedokrwistość, niewyraźne widzenie, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, priapizm, reakcja alergiczna skórna, senność, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsades de pointes, triglicerydy, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia miesiączkowania, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kefrenex 300 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące kwetiapiny, substancji czynnej Kefrenex, nie wykazały potencjału genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Badania na zwierzętach ujawniły zmiany w funkcjonowaniu tarczycy, takie jak hipertrofia komórek pęcherzykowych oraz obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3), a także zmiany hematologiczne, w tym obniżenie hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów. U psów zaobserwowano zmętnienie soczewki i zaćmę, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście długotrwałej terapii lekami przeciwpsychotycznymi. W badaniach na królikach stwierdzono zwiększoną częstość zagięcia nadgarstkowego/stępowego u płodów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie tych obserwacji dla populacji ludzkiej pozostaje nieokreślone.
badania in vitro, badania in vivo, białe krwinki, ciąża rzekoma, czerwone krwinki, dawka terapeutyczna, funkcje tarczycy, genotoksyczność kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, hormon tarczycy, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, toksyczność kwetiapiny, trójjodotyronina, zaćma, zagięcie nadgarstkowe, zmętnienie soczewki, zmiany hematologiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kwetina 25 mg
Lek Kwetina (fumaran kwetiapiny) jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Preparat jest wskazany przede wszystkim w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. W przypadku choroby afektywnej dwubiegunowej Kwetina znajduje zastosowanie w terapii epizodów maniakalnych o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu, epizodów ciężkiej depresji oraz w profilaktyce nawrotów epizodów maniakalnych i depresyjnych u pacjentów z udokumentowaną wcześniejszą odpowiedzią na leczenie kwetiapiną. Tabletki różnią się nie tylko dawką, ale także wyglądem i zawartością laktozy jednowodnej (od 7 mg w dawce 25 mg do 84 mg w dawce 300 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
choroba afektywna dwubiegunowa, ciężka depresja, epizod depresyjny, epizod maniakalny, fumaran kwetiapiny, indukcja manii, kwetiapina, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdepresyjny, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objawy wytwórcze, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletka powlekana, terapia podtrzymująca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bonogren SR 300 mg
Bonogren SR (kwetiapina w postaci fumaranu) w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu stosuje się w różnych wskazaniach psychiatrycznych z dostosowaniem dawkowania do stanu klinicznego pacjenta. W schizofrenii i epizodach manii w chorobie dwubiegunowej dawka początkowa wynosi 300 mg pierwszego dnia, zwiększana do 600 mg drugiego dnia, z zalecaną dawką dobową 600 mg i maksymalną 800 mg, podawaną co najmniej godzinę przed posiłkiem. W ciężkich epizodach depresyjnych w chorobie dwubiegunowej dawka rozpoczyna się od 50 mg i stopniowo wzrasta do 300 mg na dobę, podawana przed snem, z możliwością zwiększenia do 600 mg w uzasadnionych przypadkach. W profilaktyce nawrotów choroby dwubiegunowej dawka wynosi 300-600 mg na dobę, maksymalnie 800 mg, również podawana przed snem. W leczeniu ciężkich epizodów depresyjnych w MDD dawka początkowa to 50 mg, zwiększana do 150 mg, z maksymalną dawką 300 mg, podawana przed snem. U osób w podeszłym wieku dawki są niższe, rozpoczynając od 50 mg/dobę z powolnym zwiększaniem o 50 mg, a u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby również zaleca się ostrożne dawkowanie zaczynające się od 50 mg/dobę.
Bonogren SR, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba dwubiegunowa, ciężki epizod depresyjny, ciężkie zaburzenie depresyjne, działanie niepożądane, działanie przeciwdepresyjne, epizod depresyjny, epizod manii, fumaran, klirens kwetiapiny, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, MDD, monoterapia, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kventiax SR 300 mg
Produkt leczniczy Kventiax SR zawiera kwetiapinę fumaranu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 50 mg do 400 mg substancji czynnej. Skład substancji pomocniczych różni się w zależności od dawki, w tym zawartość laktozy jednowodnej (od 14,73 mg do 119,44 mg) oraz sodu (od 8,44 mg do 29,06 mg), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej. Rdzeń tabletek zawiera m.in. hypromelozę (2208 o różnych lepkościach), laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian, a także sodu cytrynian dwuwodny lub disodu fosforan dwuwodny w zależności od dawki. Otoczka tabletek różni się składem i barwnikami, co wpływa na ich kolor i wygląd charakterystyczny dla każdej dawki.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian sodu, dieta niskosodowa, dwutlenek tytanu, fosforan disodu, fumaran kwetiapiny, hypromeloza, kwetiapina, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, przedłużone uwalnianie, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kventiax 200 mg tabletki powlekane 200 mg
Kwetiapina (produkt leczniczy Kventiax) powinna być stosowana u kobiet ciężarnych wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, gdyż dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone. Ekspozycja na kwetiapinę w pierwszym trymestrze (300-1000 zakończonych ciąż) nie wykazała jednoznacznego wzrostu ryzyka wad wrodzonych, jednak brak wystarczających danych wyklucza całkowicie takie ryzyko. Badania przedkliniczne wskazują na toksyczny wpływ na rozród. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, odstawienne, pobudzenie, hipertonię, hipotonię, drżenie, senność, zaburzenia oddechowe i karmienia, co wymaga intensywnej obserwacji po porodzie.
drżenie, hipertonia, hipotonia, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, objaw pozapiramidowy, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie leku do mleka, stężenie prolaktyny, toksyczność kwetiapiny, trzeci trymestr ciąży, wada wrodzona płodu, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie karmienia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Quetiapin NeuroPharma 100 mg
Quetiapin NeuroPharma to lek w postaci tabletek powlekanych dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg oraz 300 mg, zawierający kwetiapinę w formie fumaranu kwetiapiny. Każda tabletka zawiera dokładnie nominalną dawkę substancji czynnej, np. tabletka 100 mg zawiera 100 mg kwetiapiny. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną, której ilość wzrasta proporcjonalnie do dawki (od 7,00 mg w tabletce 25 mg do 84,00 mg w tabletce 300 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki 25 mg zawierają dodatkowo barwnik żółcień pomarańczową (E110). Tabletki różnią się wyglądem i kolorem, co ułatwia ich identyfikację, a dawki 50 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg posiadają linię podziału umożliwiającą dzielenie na równe połowy dla precyzyjnego dawkowania.
biodostępność substancji czynnej, blister PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, fumaran kwetiapiny, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, kwetiapina, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, odpady farmaceutyczne, skrobia kukurydziana, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan dwuwodny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – KETREL XR 400 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku KETREL XR, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o mechanizmie działania opartym na selektywnym antagonizmie receptorów serotoninowych 5HT2 oraz dopaminowych D1 i D2, z niskim ryzykiem objawów pozapiramidowych. Aktywny metabolit, norkwetiapina, dodatkowo wykazuje hamowanie transportera norepinefryny (NET) i częściowe działanie agonistyczne na receptory 5HT1A, co może tłumaczyć skuteczność przeciwdepresyjną. W badaniach klinicznych kwetiapina w dawkach 400-800 mg/dobę wykazała istotną poprawę objawów schizofrenii (skala PANSS) oraz skuteczność w leczeniu epizodów maniakalnych i depresyjnych choroby dwubiegunowej (dawki 300-600 mg/dobę). W terapii skojarzonej z litem lub walproinianem wykazano dobrą tolerancję i efekt addycyjny w krótkim okresie. Długoterminowo kwetiapina zmniejsza ryzyko nawrotu schizofrenii (14,3% vs 68,2% placebo) i choroby dwubiegunowej, przy średniej dawce około 669 mg/dobę.
akatyzja, atypowy lek przeciwpsychotyczny, choroba dwubiegunowa, drżenie, dyskinezja, dystonia, epizod depresyjny, epizod maniakalny, hormon tyreotropowy, katalepsja, kwetiapina, nadaktywność psychoruchowa, neutrofil, niedoczynność tarczycy, norepinefryna, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, prolaktyna, receptor 5HT1A, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor alfa2-adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminergiczny, receptor serotoninowy, schizofrenia, stabilizator nastroju, zaburzenie depresyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie schizoafektywne, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Skład i postać leku – KETREL XR 400 mg
KETREL XR to preparat zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 200 mg, 300 mg oraz 400 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 40,70 mg, 61,05 mg lub 81,40 mg laktozy jednowodnej oraz 3,5 mg, 5,3 mg lub 7,1 mg sodu. Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak hypromeloza, która tworzy hydrofilową matrycę kontrolującą stopniowe uwalnianie substancji czynnej, co zapewnia przedłużony czas działania leku. Tabletki różnią się wyglądem i rozmiarem: 200 mg (żółte, 9,6 mm), 300 mg (jasnożółte, 11,2 mm) oraz 400 mg (białe, 12,8 mm), co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
blister PVC, chlorek sodu, dwutlenek tytanu, fumaran kwetiapiny, hypromeloza, kontrolowane uwalnianie, kwetiapina, laktoza jednowodna, matryca hydrofilowa, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, powidon, stearynian magnezu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tlenek żelaza, uwalnianie stopniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ketipinor 300 mg
Ketipinor (kwetiapina) to atypowy lek przeciwpsychotyczny z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepin, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg. Mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptorów serotoninergicznych 5HT2 oraz dopaminergicznych D1 i D2, z przewagą blokady 5HT2, co tłumaczy niskie ryzyko pozapiramidowych działań niepożądanych. Kwetiapina i jej aktywny metabolit norkwetiapina wykazują również powinowactwo do receptorów histaminergicznych, α1- i α2-adrenergicznych oraz umiarkowane do muskarynowych (głównie norkwetiapina), co może odpowiadać za działanie antycholinergiczne i przeciwdepresyjne (hamowanie NET i częściowa agonistyka 5HT1A). Badania kliniczne potwierdziły skuteczność kwetiapiny w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych i depresyjnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, z dawkami sięgającymi do 800 mg/dobę. W badaniach kontrolowanych placebo nie stwierdzono istotnego wzrostu częstości objawów pozapiramidowych w porównaniu z placebo w schizofrenii i manii, choć w depresji dwubiegunowej i dużej depresji obserwowano nieco wyższe ryzyko (odpowiednio 8,9% vs. 3,8% i 5,4% vs. 3,2%).
choroba afektywna dwubiegunowa, depresja, drżenie, dystonia, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, epizod depresyjny, epizod maniakalny, fumaran, kwetiapina, lek antycholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, norkwetiapina, objaw pozapiramidowy, receptor 5HT2, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor alfa2-adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor D2, receptor dopaminergiczny, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninergiczny, schizofrenia, senność, skala MADRS, skala YMRS, stabilizator nastroju, tomografia pozytronowa, walproinian sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Symquel XR 200 mg
Symquel XR to lek zawierający kwetiapinę w formie fumaranu, dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 50 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg. Każda dawka różni się zawartością laktozy jednowodnej: 140,925 mg w 50 mg, 40,70 mg w 200 mg, 61,05 mg w 300 mg oraz 81,40 mg w 400 mg. Tabletki mają różne kolory i oznaczenia, co ułatwia ich identyfikację (np. 50 mg – brzoskwiniowe z napisem „Q50”, 400 mg – białe z napisem „I4”). Skład substancji pomocniczych, takich jak hypromeloza, chlorek sodu, powidon, talk czy stearynian magnezu, różni się nieznacznie w zależności od dawki, podobnie jak skład otoczki, który wpływa na kolor tabletek (np. otoczka Opadry II 85F540003 Pink dla 50 mg, Opadry 03B58900 White dla 400 mg).
Okres ważności leku wynosi 30 miesięcy dla dawki 50 mg oraz 3 lata dla dawek 200 mg, 300 mg i 400 mg. Tabletki pakowane są w blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium lub OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w opakowaniach zawierających od 10 do 100 tabletek, w zależności od dawki. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących przechowywania ani usuwania leku. Różnorodność opakowań i formuł pomocniczych powinna być uwzględniona przy przepisywaniu, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją laktozy lub alergiami na składniki pomocnicze.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Quetiapin NeuroPharma 200 mg
Kwetiapina, stosowana u kobiet w ciąży, wymaga szczegółowego omówienia potencjalnych korzyści i ryzyka z pacjentką. Dane kliniczne obejmujące 300-1000 przypadków ekspozycji nie wykazują jednoznacznego wzrostu ryzyka wad rozwojowych płodu, jednak brak jest ostatecznych wniosków. Badania przedkliniczne wskazują na toksyczność reprodukcyjną u zwierząt, co podkreśla konieczność ostrożności. Szczególnie w trzecim trymestrze istnieje ryzyko wystąpienia u noworodków objawów pozapiramidowych, odstawienia, zaburzeń napięcia mięśniowego, drżeń, senności, niewydolności oddechowej oraz trudności w karmieniu, co wymaga ścisłego monitorowania stanu dziecka po porodzie.
działanie niepożądane, działanie toksyczne, ekspozycja na lek, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipotonia, karmienie piersią, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, mleko kobiece, neuroleptyk klasyczny, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, prolaktyna, przenikanie leku, terapia kwetiapiną, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa płodu, zaburzenia pobierania pokarmu, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kventiax SR 50 mg
Kventiax SR to preparat zawierający kwetiapinę fumaranu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na kwetiapinę lub jej fumaran, a także na substancje pomocnicze, w tym laktozę (zawartość od 14,73 mg do 119,44 mg w zależności od dawki) oraz sód (od 8,44 mg do 29,06 mg). Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni być o tym poinformowani. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, posakonazol, worykonazol), makrolidowe antybiotyki (erytromycyna, klarytromycyna) oraz nefazodon, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia kwetiapiny i powikłań, takich jak nadmierna sedacja i hipotensja ortostatyczna.
antybiotyk makrolidowy, erytromycyna, fumaran kwetiapiny, hipotensja ortostatyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, leczenie przeciwpsychotyczne, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazodon, nietolerancja laktozy, posakonazol, reakcja alergiczna, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, worykonazol - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Etiagen XR 50 mg
Kwetiapina, substancja czynna preparatu Etiagen XR, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy pochodnych diazepiny, oksazepiny i tiazepiny (kod ATC: N05AH04), dostępnym w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg. Zarówno kwetiapina, jak i jej aktywny metabolit N-dealkilokwetiapina wykazują znaczne powinowactwo do receptorów serotoninowych 5HT₂ oraz dopaminowych D₁ i D₂, co odpowiada za ich działanie przeciwpsychotyczne. Charakterystyczne jest selektywne antagonizowanie receptorów 5HT₂ względem D₂, co przekłada się na niskie ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych. Ponadto, kwetiapina i jej metabolit wykazują duże powinowactwo do receptorów histaminergicznych i alfa₁-adrenergicznych oraz umiarkowane do alfa₂-adrenergicznych. N-dealkilokwetiapina dodatkowo wykazuje umiarkowane do dużego powinowactwo do receptorów muskarynowych oraz istotne hamowanie transportera noradrenaliny (NET) i częściową agonistyczną aktywność wobec receptorów 5HT₁A, co tłumaczy jej działanie przeciwdepresyjne.
atypowy lek przeciwpsychotyczny, działanie dystoniczne, efekt kataleptyczny, Etiagen XR, kwetiapina, N-dealkilokwetiapina, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, receptor 5HT1A, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor alfa2-adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy 5HT2, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, transporter noradrenaliny, układ limbiczny, układ nigrostriatalny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax SR 150 mg
Badania genotoksyczności kwetiapiny, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały potencjału genotoksycznego, potwierdzając brak mutagenności i klastogenności tej substancji. W badaniach przedklinicznych na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi, zaobserwowano zmiany zależne od gatunku: u szczurów zmianę pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3), hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. Te obserwacje wskazują na potencjalny wpływ kwetiapiny na funkcję tarczycy, parametry hematologiczne oraz narząd wzroku, jednak nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, ekspozycja farmakologiczna, faza międzyrujowa, funkcja tarczycy, genotoksyczność kwetiapiny, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormonalna regulacja rozrodu, klastogenność, krwinki, kwetiapina, mutagenność, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz, toksyczność kwetiapiny, trójjodotyronina, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ApoTiapina 200 mg
Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku ApoTiapina jest nadwrażliwość na kwetiapinę (fumaranu kwetiapiny) lub substancje pomocnicze. Tabletki zawierają dawki 25 mg, 100 mg lub 200 mg kwetiapiny, z odpowiednio 7,00 mg, 28,00 mg i 56,00 mg laktozy jednowodnej. U pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy rozważyć ryzyko związane z laktozą. Tabletki 25 mg zawierają także 0,003 mg żółcieni pomarańczowej (E110), która może wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych osób. Reakcje nadwrażliwości na kwetiapinę mogą manifestować się wysypką, świądem, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym lub anafilaksją.
dysfagia, działanie niepożądane, erytromycyna, flukonazol, fumaran kwetiapiny, inhibitor CYP 3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazodon, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pochodna azolu, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, wysypka skórna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Quetiapine Aurovitas 300 mg
Produkt leczniczy Quetiapine Aurovitas dostępny jest w formie tabletek powlekanych o czterech dawkach: 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg kwetiapiny fumaranu. Każda tabletka zawiera laktozę jednowodną w ilościach proporcjonalnych do dawki: odpowiednio 4,90 mg, 19,63 mg, 39,26 mg oraz 58,90 mg. Skład rdzenia obejmuje substancje pomocnicze takie jak wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, powidon, krzemionka koloidalna, talk oraz magnezu stearynian. Otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 400, tytanu dwutlenek oraz barwniki: żelaza tlenek żółty (E172) w tabletkach 25 mg i 100 mg, żelaza tlenek czerwony (E172) w tabletkach 25 mg oraz czarny tusz do nadruku (szelak i żelaza tlenek czarny) w tabletkach 100 mg, 200 mg i 300 mg.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, fumaran kwetiapiny, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, kwetiapina, laktoza jednowodna, makrogol, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorofosforan wapnia dwuwodny - Leksykon leków
Przedawkowanie – ApoTiapina 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, substancji czynnej ApoTiapiny, prowadzi do nasilenia jej działań farmakologicznych i może skutkować poważnymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, drgawki, stan padaczkowy, zespół majaczeniowy, śpiączka), układu sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT) oraz objawami antycholinergicznymi (zatrzymanie moczu). Szczególnie niebezpieczne są stany zagrożenia życia, takie jak śpiączka, niewydolność oddechowa i rabdomioliza z ryzykiem ostrej niewydolności nerek. Pacjenci z ciężką chorobą układu krążenia są w grupie podwyższonego ryzyka powikłań. Warto podkreślić, że nie istnieje swoiste antidotum na przedawkowanie kwetiapiny, a objawy wymagają kompleksowego i intensywnego leczenia.
Postępowanie w zatruciu kwetiapiną obejmuje utrzymanie drożności dróg oddechowych, monitorowanie i wspieranie funkcji układu krążenia oraz zapobieganie powikłaniom wielonarządowym, w tym rabdomiolizie. W przypadku zespołu majaczeniowego i objawów antycholinergicznych można rozważyć podanie fizostygminy (1-2 mg) pod ścisłym nadzorem EKG, z wykluczeniem zaburzeń rytmu i bloków serca. Wczesne płukanie żołądka (do 1 godziny od zażycia) oraz podanie węgla aktywowanego są wskazane w celu ograniczenia wchłaniania leku. Leczenie niedociśnienia tętniczego wymaga dożylnego uzupełnienia płynów i stosowania selektywnych sympatykomimetyków, unikając epinefryny i dopaminy ze względu na ryzyko nasilenia niedociśnienia. Pacjent wymaga intensywnego monitorowania parametrów życiowych, w tym EKG, ciśnienia tętniczego, stanu neurologicznego, równowagi wodno-elektrolitowej oraz markerów rabdomiolizy (CK, mioglobina), w warunkach umożliwiających specjalistyczną opiekę medyczną.
aminy presyjne, antidotum, blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, częstoskurcz, dopamina, działanie farmakologiczne, epinefryna, fizostygmina, hipoksemia, kwetiapina, lek sympatomimetyczny, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptory beta-adrenergiczne, rozpad mięśni prążkowanych, śpiączka, stan padaczkowy, układ krążenia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Quetiapin NeuroPharma 200 mg
Quetiapin NeuroPharma, zawierający kwetiapinę w formie fumaranu, jest lekiem przeciwpsychotycznym dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach od 25 mg do 300 mg, umożliwiających precyzyjne dostosowanie terapii. Wskazany jest przede wszystkim w leczeniu schizofrenii, gdzie skutecznie kontroluje objawy pozytywne (halucynacje, urojenia) oraz negatywne (wycofanie społeczne, spłycenie afektu). Ponadto, kwetiapina znajduje zastosowanie w chorobie afektywnej dwubiegunowej (ChAD) – w leczeniu epizodów maniakalnych o umiarkowanym i ciężkim nasileniu, epizodów dużej depresji oraz w profilaktyce nawrotów obu faz choroby. Tabletki o dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg posiadają linię podziału, co umożliwia dzielenie na połowy i jeszcze dokładniejsze dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
aktywność psychoruchowa, anhedonia, choroba afektywna dwubiegunowa, duża depresja, działanie przeciwdepresyjne, epizod maniakalny, fumaran kwetiapiny, halucynacje i urojenia, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, objawy negatywne, objawy pozytywne i negatywne schizofrenii, objawy wytwórcze, profilaktyka nawrotów, psychiatra, remisja, schizofrenia, spłycenie afektu, tabletka powlekana, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kventiax SR 200 mg
Kventiax SR to preparat zawierający kwetiapinę w formie fumaranu, dostępny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg. Każda dawka różni się nie tylko zawartością substancji czynnej, ale także ilością laktozy jednowodnej (od 14,73 mg do 119,44 mg) oraz sodu (od 8,44 mg do 29,06 mg), co jest istotne przy doborze terapii u pacjentów z nietolerancją tych składników. Tabletki różnią się również kształtem, kolorem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak hypromeloza (w dwóch wariantach lepkości), laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna oraz magnezu stearynian, a także różne sole sodu w zależności od dawki, co wpływa na profil uwalniania leku.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, disodu fosforan, hypromeloza, Kventiax SR, kwetiapina, kwetiapina fumaran, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, sodu cytrynian, środek ostrożności, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – KETREL XR 200 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketrel XR, nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w narządach, takie jak pigmentacja tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus, a także zmniejszenie hemoglobiny i liczby krwinek białych i czerwonych u tych samych małp. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i zaćmę. W badaniach rozwojowych na królikach odnotowano zwiększoną częstość skrzywień kości nadgarstka i stępu przy dawkach toksycznych dla samic, z ekspozycją na poziomie zbliżonym lub nieco wyższym niż maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka kwetiapiny, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, hormonalna kontrola rozrodu, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, narząd wzroku, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, skrzywienie kości nadgarstka, substancja czynna, toksyczność u samic, toksyczność zarodkowa, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – KETREL XR
Produkt leczniczy KETREL XR (kwetiapina w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu) wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa w kontekście rozpoznania i dawki. Skuteczność i bezpieczeństwo długoterminowego stosowania w leczeniu wspomagającym ciężkich epizodów depresyjnych nie są jednoznacznie potwierdzone, natomiast potwierdzono je dla monoterapii u dorosłych. Nie zaleca się stosowania u pacjentów poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych klinicznych oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak wzrost apetytu, podwyższone stężenie prolaktyny, objawy pozapiramidowe, wzrost ciśnienia tętniczego i zmiany w funkcji tarczycy. Ryzyko zachowań samobójczych jest podwyższone zwłaszcza u pacjentów poniżej 25 lat, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej, szczególnie w początkowej fazie leczenia i po zmianie dawkowania. Monitorowanie parametrów metabolicznych (masa ciała, glikemia, lipidogram) jest niezbędne ze względu na ryzyko hiperglikemii, dyslipidemii i przyrostu masy ciała.
agranulocytoza, akatyzja, ciężka skórna reakcja niepożądana, ciężki epizod depresyjny, depresja w chorobie dwubiegunowej, duże zaburzenie depresyjne, dysfagia, dyskineza późna, działanie antycholinergiczne, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, induktor enzymu wątrobowego, kardiomiopatia, kwas walproinowy, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, napad padaczkowy, neutropenia ciężka, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, objawy pozapiramidowe, przyrost masy ciała, sedacja, senność, toksyczna nekroliza naskórka, wydłużenie odstępu QT, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zaparcie, zespół bezdechu sennego, zespół DRESS, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa