kandydoza jamy ustnej
Kandydoza jamy ustnej, znana także jako pleśniawki, to infekcja grzybicza wywoływana najczęściej przez drożdżaki z rodzaju Candida, głównie Candida albicans. Patogen ten jest organizmem komensalnym, obecnym fizjologicznie w jamie ustnej u około 30-45% zdrowych osób, jednak w sprzyjających warunkach może namnażać się nadmiernie, prowadząc do rozwoju infekcji.
Klinicznie kandydoza jamy ustnej objawia się białymi, kremowymi nalotami na błonie śluzowej, które można usunąć, odsłaniając zaczerwienioną, czasami krwawiącą powierzchnię. W postaci rzekomobłoniastej (pseudomembranous) obserwuje się charakterystyczne białe płytki, w postaci rumieniowej (erythematous) dominuje zaczerwienienie błony śluzowej, natomiast postać przewlekła hiperplastyczna charakteryzuje się obecnością białych, trwałych zmian.
Do czynników predysponujących do rozwoju kandydozy jamy ustnej należą: immunosupresja (w tym zakażenie HIV), cukrzyca, stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum, miejscowe i ogólnoustrojowe kortykosteroidy, niedobory żywieniowe, skrajne grupy wiekowe (noworodki, osoby starsze), noszenie protez zębowych oraz kserostomia. Rozpoznanie opiera się głównie na obrazie klinicznym, ale może być potwierdzone badaniem mikroskopowym czy hodowlą.
Leczenie kandydozy jamy ustnej obejmuje stosowanie miejscowych leków przeciwgrzybiczych (nystatyna, mikonazol, klotrimazol) w postaci zawiesin, żeli czy tabletek do ssania. W przypadkach ciężkich lub opornych na leczenie miejscowe stosuje się leki przeciwgrzybicze ogólnoustrojowe, takie jak flukonazol. Istotnym elementem terapii jest również eliminacja czynników predysponujących oraz dbałość o higienę jamy ustnej i protez zębowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluxazol 150 mg
Flukonazol jest lekiem przeciwgrzybiczym, którego dawkowanie należy indywidualizować w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia. W leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych stosuje się dawkę nasycającą 400 mg w pierwszej dobie, następnie 200-400 mg raz na dobę przez 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia dawki do 800 mg w ciężkich przypadkach. W profilaktyce nawrotów u pacjentów z podwyższonym ryzykiem zaleca się 200 mg raz na dobę przez czas nieograniczony. W kandydozach inwazyjnych dawka nasycająca wynosi 800 mg, a dawka podtrzymująca 400 mg raz na dobę, z czasem leczenia minimum 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego wyniku posiewu krwi. Dawkowanie w kandydozie jamy ustnej i przełyku wynosi odpowiednio 200-400 mg w pierwszej dobie, a następnie 100-200 mg raz na dobę przez 7-21 dni lub 14-30 dni. U pacjentów z HIV stosuje się profilaktycznie dawki 100-200 mg raz na dobę lub 200 mg 3 razy w tygodniu, a w przypadku kandydozy narządów płciowych pojedynczą dawkę 150 mg lub schemat podtrzymujący w nawrotach.
drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica stóp, kandydemia, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kryptokokoza, łupież pstry, neutrofil, neutropenia, onychomikoza, przewlekła kandydoza skóry, przewlekła zanikowa kandydoza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nebulin 0,5 mg/ 2 ml
Nebulin, zawierający budezonid w stężeniach 0,250 mg/ml lub 0,500 mg/ml w postaci zawiesiny do nebulizacji (0,5 mg/2 ml lub 1 mg/2 ml), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla wziewnych glikokortykosteroidów. Najczęściej obserwuje się zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła oraz zapalenie płuc, zwłaszcza u pacjentów z POChP. Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ogólnoustrojowe efekty glikokortykosteroidów, w tym zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie wzrostu, pojawiają się rzadko, co jest szczególnie istotne u dzieci i młodzieży. Niezbyt często zgłaszane są zaćma, nieostre widzenie, skurcze i drżenia mięśni oraz zaburzenia psychiczne, takie jak niepokój (0,52%) i depresja (0,67%).
badanie kontrolowane placebo, bezgłos, budezonid, chrypka, ciśnienie śródgałkowe, depresja, drżenie mięśniowe, glikokortykosteroid wziewny, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kaszel, kontaktowe zapalenie skóry, lęk, lek przeciwgrzybiczny, nadaktywność psychoruchowa, nerwowość, nieostre widzenie, niepokój, obrzęk naczynioruchowy, POChP, podrażnienie gardła, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, siniaczenie, skurcz mięśnia, skurcz oskrzeli, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flukonazol Actavis 150 mg
Flukonazol Actavis wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego oraz odpowiedzi klinicznej i mikologicznej pacjenta. Dawkowanie u dorosłych obejmuje dawki nasycające i podtrzymujące, np. w kryptokokowym zapaleniu opon mózgowych dawka nasycająca wynosi 400 mg pierwszego dnia, następnie 200-400 mg/dobę przez 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia do 800 mg w ciężkich przypadkach. W kandydozach inwazyjnych stosuje się dawkę nasycającą 800 mg, a następnie 400 mg/dobę przez co najmniej 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego posiewu. W leczeniu kandydozy jamy ustnej i przełyku dawki wahają się od 100 do 400 mg/dobę, a czas terapii wynosi od 7 do 30 dni. Dawkowanie u dzieci jest wyrażone w mg/kg masy ciała, z dawką początkową 6 mg/kg i dawką podtrzymującą 3 mg/kg/dobę, nie przekraczając 400 mg/dobę. U noworodków dawkowanie jest rzadsze (co 48-72 godziny) ze względu na wolniejsze wydalanie leku. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawki, np. przy klirensie kreatyniny ≤ 50 ml/min dawka jest zmniejszana do 50%, a u hemodializowanych podaje się 100% dawki po każdej dializie.
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, drożdżyca skóry, flukonazol, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, hemodializa, kandydemia, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, łupież pstry, nawrót infekcji, neutropenia, onychomykoza, osłabienie układu immunologicznego, przewlekła kandydoza zanikowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zinacef 750 mg
Profil działań niepożądanych cefuroksymu sodowego (substancji czynnej preparatu Zinacef) obejmuje reakcje hematologiczne, immunologiczne, skórne, żołądkowo-jelitowe oraz zaburzenia czynności nerek i wątroby. Najczęściej obserwuje się neutropenię, eozynofilię oraz przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny, które są odwracalne po zakończeniu terapii. Często występują również reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak ból i zakrzepowe zapalenie żył. Należy monitorować pacjentów pod kątem nadmiernego wzrostu drobnoustrojów oportunistycznych, zwłaszcza Candida i Clostridioides difficile, które mogą prowadzić do kandydozy oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna oraz dodatni odczyn Coombs’a, występują niezbyt często i wymagają uwagi ze względu na ryzyko infekcji i hemolizy.
anafilaksja, azot mocznikowy, bilirubina, Candida, cefalosporyna, Clostridioides difficile, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, hemoglobina, kandydoza jamy ustnej, klirens kreatyniny, kreatynina, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, transaminazy, wysypka skórna, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń skóry, zapalenie okrężnicy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefepim MIP Pharma 1 g
Cefepim MIP Pharma, cefalosporyna IV generacji, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych sklasyfikowanych według MedDRA, z częstościami od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (≤1/10 000). W układzie krwiotwórczym bardzo często obserwuje się dodatni odczyn Coombsa, co stanowi ryzyko przy transfuzjach, oraz często wydłużenie czasu protrombinowego i tromboplastyny częściowej, niedokrwistość i eozynofilię. Rzadko występują poważne zaburzenia, takie jak niedokrwistość aplastyczna, hemolityczna i agranulocytoza. Reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy są rzadkie, a wstrząs anafilaktyczny o nieznanej częstości wymaga natychmiastowej interwencji. Neurologicznie niezbyt często pojawia się ból głowy, rzadko drgawki i parestezje, a poważne powikłania jak encefalopatia i śpiączka, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, wymagają przerwania terapii. Często występuje biegunka, a także podwyższone enzymy wątrobowe (aminotransferazy ALT, AST) i bilirubina, wskazujące na potencjalną hepatotoksyczność. Skórne reakcje obejmują często wysypkę, a ciężkie zespoły, takie jak zespół Lyella i Stevens-Johnsona, choć rzadkie, są zagrożeniem życia.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, cefalosporyna IV generacji, cefepim dichlorowodorek jednowodny, drgawki, encefalopatia, eozynofilia, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, małopłytkowość, mioklonia, nefropatia toksyczna, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, parestezja, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zapalenie okrężnicy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ontipria 18 mcg
Lek Ontipria zawierający 18 µg bromku tiotropiowego w kapsułce twardej jest lekiem przeciwcholinergicznym stosowanym w chorobach układu oddechowego. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 9647 pacjentów, z okresem leczenia od 4 tygodni do 4 lat. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość błony śluzowej jamy ustnej (około 4% pacjentów), która rzadko prowadzi do przerwania terapii (0,2%). Inne działania niepożądane związane z mechanizmem przeciwcholinergicznym to m.in. jaskra (wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego), zaparcia, niedrożność jelit, zatrzymanie moczu, a także zaburzenia widzenia, zawroty głowy, bóle głowy, tachykardia i zaburzenia ze strony układu oddechowego, takie jak zapalenie gardła, dysfonia czy kaszel. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, u których ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może być zwiększone.
bezsenność, bromek tiotropiowy, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, dysuria, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lek przeciwcholinergiczny, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, odwodnienie, owrzodzenie skóry, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, tiotropium, wysypka, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Język geograficzny – Epidemiologia
Język geograficzny (benign migratory glossitis) to łagodne, zapalne schorzenie języka, charakteryzujące się dobrze odgraniczonymi, czerwonymi obszarami z białymi, falującymi brzegami na grzbietowej i bocznej powierzchni języka. Globalna prewalencja wynosi około 3% (95% CI: 0,4%-5,5%), co oznacza, że około 1 na 30 dorosłych jest dotknięty tym stanem. Najwyższa częstość występowania obserwowana jest w grupie wiekowej 20-29 lat (około 39,4%), z przewagą u kobiet (stosunek 2:1 lub 1,5:1). W etiologii istotną rolę odgrywają czynniki genetyczne, w tym mutacje genu IL36RN, a także czynniki środowiskowe i immunologiczne. Język geograficzny wykazuje silne powiązania z łuszczycą (częstość do 10% u pacjentów z łuszczycą), alergiami, atopią oraz innymi chorobami systemowymi, co podkreśla konieczność kompleksowej diagnostyki i monitorowania pacjentów, zwłaszcza w kontekście współistniejących schorzeń.
alergiczny nieżyt nosa, anemia, atopowe zapalenie skóry, badanie histopatologiczne, badanie immunohistochemiczne, biomarker predykcyjny, celiakia, chorobowość punktowa, cukrzyca, diagnostyka różnicowa, dziedziczenie wielogenowe, gen IL36RN, HIV, immunoglobulina E, język bruzdowany, język geograficzny, kandydoza jamy ustnej, leukoplakia, liszaj płaski, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, niedobór witaminowy, opryszczka zwykła, płodowy zespół hydantoinowy, populacja pediatryczna, przewlekła choroba zapalna jelit, reakcja polekowa, reaktywne zapalenie stawów, schorzenie zapalne, stan alergiczny, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, układ odpornościowy, zaostrzenie i remisja, zespół Aarskoga, zespół Downa - Leksykon leków
Działania niepożądane – AuroFena 200 mcg
Stosowanie tabletek podpoliczkowych fentanylu (AuroFena) wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych typowych dla opioidów, w tym potencjalnie zagrażających życiu powikłań takich jak depresja oddechowa, depresja krążeniowa, niedociśnienie tętnicze oraz wstrząs. Objawy te wymagają ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza w początkowym okresie terapii i przy dostosowywaniu dawki. W trakcie leczenia może rozwijać się tolerancja oraz uzależnienie, nawet przy dawkach terapeutycznych, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny ryzyka i regularnej oceny stanu klinicznego. Zespół odstawienia opioidów manifestuje się m.in. nudnościami, wymiotami, biegunką, niepokojem, dreszczami i nadmierną potliwością. Reakcje nadwrażliwości obejmują wysypkę, rumień oraz obrzęk twarzy i warg. W przypadku przedawkowania obserwuje się utratę świadomości i zatrzymanie oddechu, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.
błona śluzowa, bradykardia, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, dyspepsja, dyzartria, fentanyl, halucynacja, hematokryt, hipogonadyzm, jadłowstręt, kandydoza jamy ustnej, lek opioidowy, neutropenia, niedobór androgenów, niedociśnienie, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość, niedrożność jelit, obrzęk języka, obrzęk obwodowy, owrzodzenie jamy ustnej, perfuzja tkanki, poszerzenie dróg żółciowych, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, stan splątania, tabletka podpoliczkowa fentanylu, tachykardia, tolerancja na lek, trombocytopenia, uzależnienie lekowe, wstrząs, zaburzenie poznawcze, zapalenie błony śluzowej, zapalenie gardła, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania, zespół bezdechu sennego, zespół odstawienia leku, zespół odstawienia opioidów, zespół odstawienny noworodka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Orungal 100 mg
Dawkowanie itrakonazolu (Orungal) powinno być indywidualnie dostosowane do wskazań klinicznych, lokalizacji zakażenia oraz stanu pacjenta. W leczeniu kandydozy sromu i pochwy stosuje się 200 mg dwa razy na dobę przez 1 dzień lub 200 mg raz na dobę przez 3 dni, natomiast w kandydozie jamy ustnej 100 mg raz na dobę przez 15 dni. U pacjentów z obniżoną odpornością może być konieczne podwojenie dawki z powodu zmniejszonej biodostępności. W grzybicy skóry dawki wahają się od 100 mg do 200 mg raz lub dwa razy na dobę, a czas leczenia od 7 do 30 dni, zależnie od rozległości zmian. W grzybicy paznokci stosuje się leczenie cykliczne (200 mg dwa razy na dobę przez tydzień, 2-3 cykle z przerwami) lub ciągłe (200 mg raz na dobę przez 3 miesiące), z uwzględnieniem wolniejszej eliminacji leku z tkanek. W grzybiczym zapaleniu rogówki zalecana dawka to 200 mg raz na dobę przez 21 dni, a długość terapii powinna być dostosowana do odpowiedzi klinicznej.
AIDS, aspergiloza, badanie mikologiczne, biodostępność itrakonazolu, blastomikoza, chromomikoza, dermatofity, drożdżaki, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica układowa, grzybicze zapalenie rogówki, histoplazmoza, itrakonazol, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza sromu i pochwy, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kryptokokoza, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parakokcydioidomikoza, przeszczepienie narządów, sporotrychoza limfatyczno-skórna, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Posaconazole Stada 40 mg/ml
Posaconazole Stada w postaci zawiesiny doustnej (40 mg/ml) jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, stosowanym zarówno w terapii, jak i profilaktyce zakażeń grzybiczych u pacjentów z grup wysokiego ryzyka. Wskazania terapeutyczne obejmują leczenie inwazyjnej aspergilozy, fuzariozy, chromoblastomikozy, grzybniaka oraz kokcydioidomikozy, zwłaszcza w przypadkach oporności na amfoterycynę B, itrakonazol lub flukonazol, bądź nietolerancji tych leków. Oporność definiuje się jako progresję zakażenia lub brak poprawy klinicznej po minimum 7 dniach terapii w dawkach terapeutycznych. Ponadto, posakonazol jest zalecany jako terapia pierwszego rzutu w ciężkiej kandydozie jamy ustnej i gardła u pacjentów z obniżoną odpornością, u których przewiduje się słabą odpowiedź na leczenie miejscowe.
amfoterycyna B, chemioterapia indukująca remisję, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, chromoblastomikoza, flukonazol, fuzarioza, inwazyjna aspergiloza, itrakonazol, kandydoza jamy ustnej, kokcydioidomikoza, koncentrat do infuzji, leczenie miejscowe, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczy, neutropenia, obniżona odporność, ostra białaczka szpikowa, pierwotna inwazyjna aspergiloza, pozakonazol, profilaktyka przeciwgrzybicza, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, tabletka dojelitowa, zakażenie grzybicze, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – BDS N 0,125 mg/ml
Budezonid podawany wziewnie w formie nebulizacji może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, zależne od wieku pacjenta, funkcji nerek oraz ogólnego stanu zdrowia. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła, którą można ograniczyć poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka czy obrzęk naczynioruchowy, a także paradoksalny skurcz oskrzeli. U pacjentów z POChP istnieje ryzyko zapalenia płuc, choć metaanaliza 8 badań nie wykazała istotnego wzrostu tego ryzyka. Inne działania niepożądane to m.in. zaćma (niezbyt często), zaburzenia psychiczne takie jak lęk (0,52%) i depresja (0,67%), a także spowolnienie wzrostu u dzieci, co wymaga regularnego monitorowania. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z MedDRA, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
ciśnienie wewnątrzgałkowe, drżenie, dysfonia, glikokortykosteroid ogólny, glikokortykosteroid wziewny, jaskra, kandydoza jamy ustnej, klasyfikacja MedDRA, monitorowanie działań niepożądanych, objawy ogólnoustrojowe, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie skóry, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skłonność do siniaków, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, zaburzenie psychiczne, zaćma, zahamowanie kory nadnerczy, zahamowanie wzrostu, zapalenie płuc, zapalenie skóry kontaktowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluconazole Aurobindo 50 mg
Flukonazol, będący pochodną triazolu (Kod ATC: J02AC01), działa przeciwgrzybiczo poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14 alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko gatunkom Candida (w tym C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), Cryptococcus neoformans, Cryptococcus gattii oraz endemicznych pleśni, takich jak Blastomyces dermatiditis czy Histoplasma capsulatum. Flukonazol charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec enzymów grzybiczych, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony brakiem wpływu na stężenia testosteronu i steroidów przy dawkach terapeutycznych od 50 mg do 400 mg na dobę. W badaniach klinicznych wykazano liniową zależność między dawką a AUC, co koreluje z efektywnością leczenia kandydozy jamy ustnej i kandydemii, jednak skuteczność jest ograniczona w przypadku szczepów o wysokich wartościach MIC.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzyba, Candida, Candida albicans, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, cytochrom P450, dane farmakokinetyczno-farmakodynamiczne, dawka flukonazolu, demetylacja lanosterolu, endogenny steroid, gospodarka hormonalna, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, komórka grzyba, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna triazolu, pole pod krzywą stężenia, spektrum przeciwgrzybicze, steroid, stężenie graniczne, testosteron, wartość MIC, wrażliwość na lek przeciwgrzybiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symbicort Turbuhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Symbicort Turbuhaler to lek zawierający budezonid (kortykosteroid) oraz formoterol fumaranu dwuwodnego (długo działający agonista receptorów β2-adrenergicznych). Profil bezpieczeństwa leku wynika z właściwości obu składników, a ich jednoczesne podanie nie zwiększa częstości działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to drżenie mięśni i kołatanie serca, które mają łagodny przebieg i ustępują samoistnie. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych należą zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła (kandydoza), które wynikają z osadzania się leku i można im zapobiegać poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji. Rzadkie, ale poważne działania obejmują paradoksalny skurcz oskrzeli, wymagający natychmiastowego leczenia i przerwania terapii Symbicortem.
agonista receptorów beta, bronchodylatator, budezonid, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, drżenie mięśni, dysfonia, formoterol, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, immunosupresja, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, kortykosteroid, kurcze mięśni, migotanie przedsionków, nieostre widzenie, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skłonność do siniaków, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaćma, zespół Cushinga - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aspulmo 100 mcg/dawkę inh.
Aspulmo to aerozol inhalacyjny zawierający 100 µg salbutamolu (w postaci siarczanu) na dawkę inhalacyjną, przeznaczony do bezpośredniego podawania do dróg oddechowych. Preparat zawiera również 3 mg etanolu jako substancję pomocniczą, kwas oleinowy jako emulgator, bezwodny etanol jako rozpuszczalnik oraz HFA 134a jako propelent przyjazny dla środowiska. Lek jest dostępny w aluminiowym pojemniku ciśnieniowym o pojemności 10 ml, co odpowiada 200 dawkom, wyposażonym w zawór dozujący i ustnik z nasadką ochronną. Okres ważności wynosi 3 lata, pod warunkiem przechowywania w temperaturze poniżej 30°C i w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem.
aerozol inhalacyjny, dawka inhalacyjna, drogi oddechowe, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, etanol bezwodny, inhalacja, interakcja lekowa, kandydoza jamy ustnej, kwas oleinowy, niezgodność farmaceutyczna, pojemnik ciśnieniowy, salbutamol, siarczan salbutamolu, substancja czynna, substancja pomocnicza, technika inhalacyjna, tetrafluoroetan, zawór dozujący - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek lidokainy – Właściwości farmakodynamiczne
Chlorowodorek lidokainy, będący amidowym środkiem miejscowo znieczulającym, działa poprzez odwracalne blokowanie pompy sodowo-potasowej i zahamowanie przepuszczalności błony komórkowej dla jonów, co prowadzi do zahamowania przewodnictwa impulsów nerwowych. Szczególnie selektywnie hamuje cienkie, niemielinowe włókna nerwowe przewodzące ból, umożliwiając uzyskanie efektu przeciwbólowego przy niskich stężeniach. Po aplikacji na błonę śluzową jamy ustnej i gardła efekt znieczulający pojawia się szybko, zwykle w ciągu 1-5 minut, co jest korzystne w leczeniu ostrych stanów zapalnych. Działanie lidokainy jest powierzchniowe i ograniczone do miejsca aplikacji, nie wpływając na przewodzenie impulsów poza obszarem zastosowania.
aktywność przeciwwirusowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, błona komórkowa neuronu, błona śluzowa, Candida albicans, chlorek benzoksoniowy, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek lidokainy, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, działanie grzybobójcze, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, glukonian cynku, impuls nerwowy, kanał jonowy, kandydoza jamy ustnej, miejscowy środek znieczulający, osłonka mielinowa, otoczka białkowo-lipidowa, pompa sodowo-potasowa, stan zapalny gardła, układ immunologiczny, włókno nerwowe, włókno przewodzące ból, zapalenie błony śluzowej, zapalenie migdałków, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mycosyst 200 mg
Flukonazol, substancja czynna leku Mycosyst, jest triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym działającym poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14-alfa-lanosterolu, co prowadzi do zahamowania biosyntezy ergosterolu w błonach komórkowych grzybów. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko gatunkom Candida (m.in. C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), a także Cryptococcus neoformans, Cryptococcus gattii oraz pleśniom endemicznych. Flukonazol charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, nie wpływając klinicznie na stężenia steroidów przy dawkach od 50 mg do 400 mg na dobę. Wartości MIC oraz epidemiologiczne punkty odcięcia (ECOFF) różnią się w zależności od gatunku, z wyższymi wartościami dla C. guilliermondii i zmniejszoną wrażliwością lub opornością u C. glabrata, C. krusei i C. auris. W badaniach klinicznych wykazano liniową zależność pomiędzy AUC a dawką leku oraz korelację pomiędzy AUC a skutecznością terapii w kandydozie jamy ustnej i kandydemii.
14 alfa-metylosterol, aktywne usuwanie leków, azolowy lek przeciwgrzybiczny, badanie wrażliwości, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzyba, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida dubliniensis, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, drug efflux, działanie przeciwgrzybicze, endogenny steroid, epidemiologiczny punkt odcięcia, ergosterol, flukonazol, grzyb patogenny, Histoplasma capsulatum, interakcja z fenazonem, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Mycosyst, nadkażenie, Paracoccidioides brasiliensis, parametr PK/PD, spektrum przeciwgrzybicze, stężenie graniczne, stężenie testosteronu, stymulacja ACTH, triazol przeciwgrzybiczny, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Comboterol (25 mcg + 250 mcg)/dawkę inh.
Comboterol, zawierający salmeterol i flutykazon propionian, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników, bez pojawienia się nowych, nieobserwowanych przy monoterapii. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej zgłaszane objawy to bóle głowy (bardzo często), kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc u pacjentów z POChP, zapalenie oskrzeli, hipokaliemia, zapalenie części nosowej gardła, podrażnienie gardła, chrypka, łatwiejsze siniaczenie, kurcze mięśni, złamania pourazowe, bóle stawów i mięśni (często). Typowe dla β2-agonistów drżenia mięśni, kołatanie serca i bóle głowy mają charakter przejściowy i ulegają zmniejszeniu przy regularnym stosowaniu.
choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, flutykazonu propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kryzys nadnerczowy, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, monoterapia, nadmiar kortyzolu, nadpobudliwość psychoruchowa, niedobór hormonów kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol i flutykazonu propionian, skurcz oskrzeli, supresja układu odpornościowego, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neuair Airmaster (50 mcg + 100 mcg)/dawkę
Neuair Airmaster, zawierający salmeterol (w formie salmeterolu ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z działaniami niepożądanymi charakterystycznymi dla obu składników. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Do najczęstszych objawów należą drżenia mięśni, kołatanie serca oraz bóle głowy, które zwykle ustępują przy kontynuacji terapii. Istotnym powikłaniem jest paradoksalny skurcz oskrzeli, wymagający natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Ze względu na obecność flutykazonu propionianu, częstość występowania kandydozy jamy ustnej i gardła jest znaczna, a rzadziej obserwuje się kandydozę przełyku; profilaktycznie zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji.
beta2-mimetyk, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba niedokrwienna serca, chrypka, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, duszność, flutykazon, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśni, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rysy cushingoidalne, salmeterol, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie kory nadnerczy, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Budezonid LEK-AM 400 mcg/dawkę inh.
Budezonid, glikokortykosteroid wziewny dostępny w dawkach 200 µg i 400 µg, jest stosowany w terapii chorób układu oddechowego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP, a także objawy miejscowe takie jak dysfonia, kaszel, chrypka i podrażnienie gardła. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, zaburzenia endokrynologiczne (np. zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga), zmiany okulistyczne (zaćma, jaskra), zaburzenia psychiczne (niepokój, depresja, zmiany zachowania u dzieci), a także zmniejszenie gęstości mineralnej kości i skurcze mięśni. Działania niepożądane mogą wynikać zarówno z miejscowego działania leku, jak i z jego ogólnoustrojowej absorpcji, której ryzyko wzrasta wraz z dawką, czasem stosowania oraz indywidualną wrażliwością pacjenta.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfonia, działanie ogólnoustrojowe, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, hormony kory nadnerczy, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, kora nadnerczy, mikrogramy, nadwrażliwość, nerw wzrokowy, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, proszek do inhalacji, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, terapia wziewna, układ immunologiczny, wylew podskórny, zaburzenia endokrynologiczne, zaćma, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmętnienie soczewki oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Budesonide Easyhaler 400 mcg/dawkę
Budesonide Easyhaler 400 μg/dawkę, jako wziewny kortykosteroid, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowaną niepożądaną reakcją jest kandydoza jamy ustnej i gardła, której częstość można zmniejszyć poprzez inhalacje przed posiłkami oraz płukanie jamy ustnej po inhalacji. Inne często występujące działania obejmują kaszel i podrażnienie gardła, które mogą wymagać korekty techniki inhalacji lub zastosowania komory inhalacyjnej. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (lęk 0,52%, depresja 0,67%), zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zahamowanie czynności nadnerczy i opóźnienie wzrostu u dzieci, a także zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma i jaskra. Paradoksalny skurcz oskrzeli, choć rzadki, stanowi poważne zagrożenie wymagające natychmiastowego przerwania terapii i podania leku rozszerzającego oskrzela.
budezonid, budezonid wziewny, chrypka, duszność, dysfagia, działanie immunosupresyjne, gęstość mineralna kości, jaskra, kandydoza jamy ustnej, komora inhalacyjna, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczy, lek rozszerzający oskrzela, monitorowanie wzrostu, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, układ oddechowy, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie drożdżakowe - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody jamy ustnej – Objawy
Wrzody jamy ustnej (afty) to bolesne owrzodzenia błony śluzowej o średnicy od 1 do ponad 10 mm, z białym, żółtym lub szarym środkiem i czerwonym obrzeżem, które goją się zwykle samoistnie w ciągu 7-14 dni (afty mniejsze) lub do 6 tygodni (afty większe). Objawy prodromalne obejmują mrowienie i pieczenie, a w fazie aktywnej występuje ból nasilający się przy spożywaniu pokarmów pikantnych, kwaśnych lub słonych. W cięższych przypadkach mogą pojawić się gorączka, osłabienie i powiększenie węzłów chłonnych. Wrzody dzieli się na trzy typy: mniejsze (80-85% przypadków), większe (przekraczające 10 mm, z możliwym bliznowaceniem) oraz mnogie drobne owrzodzenia (1-3 mm), które goją się bez blizn. Czynniki wpływające na czas gojenia to wielkość, lokalizacja, wtórne zakażenia oraz stan odporności pacjenta.
afta mniejsza, afta opryszczkowata, afta większa, błona śluzowa jamy ustnej, celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba ręka-stopa-usta, kandydoza jamy ustnej, liszaj płaski jamy ustnej, nawracające aftowe zapalenie jamy ustnej, objaw prodromalny, obrzęk błony śluzowej, owrzodzenie aftowe, powiększony węzeł chłonny, rak jamy ustnej, wirus opryszczki, wrzód jamy ustnej, zakażenie bakteryjne, zakażenie drożdżakowe, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Behceta - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ribuspir
Produkt leczniczy Ribuspir w postaci aerozolu inhalacyjnego zawiera 200 µg budezonidu na dawkę odmierzoną i jest wskazany do profilaktycznego leczenia astmy oskrzelowej. Terapia wymaga regularnego stosowania i nie jest przeznaczona do przerywania ostrych napadów astmy, które należy leczyć krótko działającymi lekami rozszerzającymi oskrzela. Przejście z doustnych kortykosteroidów na wziewne wymaga stabilizacji stanu pacjenta oraz stopniowego zmniejszania dawki kortykosteroidów ogólnoustrojowych po około 10 dniach terapii wziewnej. Należy monitorować objawy odstawienia, takie jak zapalenie błony śluzowej nosa, wyprysk, bóle mięśni i stawów, a także potencjalne objawy niewydolności nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów stosujących wysokie dawki kortykosteroidów wziewnych (około 1000 µg/dobę) lub długotrwale doustne kortykosteroidy. W okresach stresu lub przed zabiegami chirurgicznymi może być konieczne dodatkowe podawanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych.
bakteryjne zakażenie dróg oddechowych, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, hipoglikemia, inhibitor CYP3A4, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, lek rozszerzający oskrzela, nadpobudliwość psychoruchowa, napad padaczkowy, nieostre widzenie, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, paradoksalny skurcz oskrzeli, przełom nadnerczowy, zaburzenia czynności kory nadnerczy, zaćma i jaskra, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluxazol 100 mg
Fluxazol (flukonazol) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego. W kryptokokowym zapaleniu opon mózgowych stosuje się dawkę nasycającą 400 mg pierwszego dnia, następnie 200-400 mg/dobę przez 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę w ciężkich przypadkach. W leczeniu inwazyjnej kandydozy dawka nasycająca wynosi 800 mg pierwszego dnia, a następnie 400 mg/dobę, zwykle przez 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego posiewu krwi. Kandydoza jamy ustnej i przełyku wymaga dawki nasycającej 200-400 mg pierwszego dnia, a następnie 100-200 mg/dobę przez 7-21 dni lub 14-30 dni odpowiednio, z możliwością wydłużenia terapii u pacjentów z immunosupresją. Dawkowanie w innych wskazaniach, takich jak drożdżyca pochwy, grzybica skóry czy onychomikoza, jest zróżnicowane i obejmuje zarówno jednorazowe dawki 150 mg, jak i dawki podtrzymujące do kilku miesięcy. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawki, np. redukcja do 50% przy klirensie kreatyniny ≤50 ml/min, a u dializowanych podawanie pełnej dawki po każdej dializie. Flukonazol jest wydalany głównie z moczem w postaci niezmienionej, co uzasadnia konieczność dostosowania dawkowania w niewydolności nerek.
drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, drożdżyca skóry, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydemia, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie podtrzymujące, łupież pstry, nawracająca drożdżyca pochwy, neutropenia, onychomikoza, osłabienie czynności układu immunologicznego, przewlekła kandydoza skóry, przewlekła zanikowa kandydoza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie drożdżakowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefotaxime Dali Pharma 1 g
Cefotaxime Dali Pharma, cefalosporyna III generacji, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy krwiotwórczy, skórny, nerwowy, pokarmowy, wątrobowy oraz nerkowy. Do bardzo często występujących działań należą nadkażenia grzybicze (kandydoza jamy ustnej i pochwy, ≥1/10). Istotne są hematologiczne powikłania, takie jak granulocytopenia, leukopenia, eozynofilia, małopłytkowość, a w ciężkich przypadkach agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ze strony skóry obserwuje się wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz ciężkie reakcje, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczną martwicę naskórka, stanowiące zagrożenie życia. W układzie pokarmowym mogą wystąpić biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jelit, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, które wymaga pilnej interwencji. Cefotaksym może również powodować wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, gamma-GT, fosfataza alkaliczna) oraz bilirubiny, wskazując na uszkodzenie wątroby, zwykle cholestatyczne, rzadko przekraczające dwukrotnie górną granicę normy.
agranulocytoza, arytmia, borelioza, cefalosporyna III generacji, cefotaksym, cewnik żylny, Clostridioides difficile, encefalopatia, eozynofilia, granulocytopenia, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, małopłytkowość, nadkażenie, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, ostra niewydolność nerek, osutka krostkowa, pancytopenia, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczna martwica naskórka, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dilizolen 2 mg/ml
Linezolid, substancja czynna preparatu Dilizolen (2 mg/ml, roztwór do infuzji), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych z udziałem ponad 6000 dorosłych pacjentów stosujących lek do 28 dni. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka 8,9%, nudności 6,9%, wymioty 4,3%) oraz neurologiczne (ból głowy 4,2%). Około 3% pacjentów przerywa terapię z powodu działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na hematologiczne powikłania, takie jak niedokrwistość, której częstość wzrasta wraz z czasem terapii: 2,5% u pacjentów leczonych ≤28 dni oraz 12,3% u leczonych >28 dni, z ciężką niedokrwistością wymagającą transfuzji krwi u 9% i 15% odpowiednio. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, jednak wymagana jest ostrożność przy dłuższym stosowaniu ze względu na ryzyko hematologiczne.
anafilaksja, biegunka, ból głowy, czerwona krwinka, dyskomfort, działanie hematologiczne, działanie niepożądane, eozynofilia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, krwawienie, leukopenia, linezolid, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość ciężka, niedokrwistość syderoblastyczna, nudności, obrzęk gardła, pancytopenia, płytka krwi, powikłanie hematologiczne, przetoczenie krwi, reakcja alergiczna, spadek ciśnienia, substancja czynna, świąd, syderoblast pierścieniowaty, transfuzja krwi, trombocytopenia, utrata przytomności, wybroczynę, wymioty, wysypka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie szpiku kostnego, zakażenie grzybicze, zawrót głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluconazolum Aflofarm 5 mg/ml
Flukonazol, będący triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym (ATC: J02AC01), działa poprzez selektywne hamowanie demetylacji 14 alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450, co prowadzi do deficytu ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. Preparat dostępny jest m.in. w formie syropu o stężeniu 5 mg/ml. W badaniach klinicznych wykazano, że stosowanie flukonazolu w dawkach od 50 mg/dobę do 400 mg/dobę nie wpływa istotnie na stężenia endogennych steroidów ani na funkcję hormonalną u zdrowych osób. Lek charakteryzuje się bezpiecznym profilem farmakokinetycznym i farmakodynamicznym, z liniową zależnością AUC od dawki oraz korelacją skuteczności z wartością MIC dla szczepów Candida spp., zwłaszcza w zakażeniach jamy ustnej i kandydemii.
ACTH, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, działanie przeciwgrzybicze, ergosterol, EUCAST, fenazon, flukonazol, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, MIC, oporność na azole, parametry PK/PD, pole pod krzywą stężenia, stężenia graniczne, testosteron, triazol przeciwgrzybiczny, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Befoair
Produkt leczniczy Befoair, zawierający formoterol i beklometazon dipropionian, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca (w tym blokiem przedsionkowo-komorowym III stopnia, tachyarytmią oraz wydłużeniem odstępu QTc > 0,44 s), chorobami serca (np. przerostowa kardiomiopatia, choroba niedokrwienna, zastoinowa niewydolność), tyreotoksykozą, cukrzycą, guzem chromochłonnym nadnerczy oraz hipokaliemią. Formoterol może nasilać hipokaliemię, zwłaszcza u pacjentów z ciężką astmą i przy jednoczesnym stosowaniu leków indukujących hipokaliemię (pochodne ksantyny, steroidy, diuretyki). U pacjentów z cukrzycą konieczne jest monitorowanie glikemii, gdyż formoterol może podnosić stężenie glukozy. Przed planowanym znieczuleniem halogenowymi anestetykami należy odstawić Befoair na co najmniej 12 godzin ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Nie zaleca się rozpoczynania terapii podczas zaostrzenia astmy lub POChP, a w przypadku pogorszenia kontroli choroby konieczna jest szybka ocena i ewentualna intensyfikacja leczenia kortykosteroidami lub antybiotykami.
anoreksja, blok przedsionkowo-komorowy, cechy cushingoidalne, chorioretinopatia centralna surowicza, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, gruźlica płuc, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kardiomiopatia przerostowa, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca zastoinowa, opóźnienie wzrostu, przełom nadnerczowy, skurcz oskrzeli, tyreotoksykoza, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenia dróg oddechowych, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flukonazol Actavis 100 mg
Flukonazol, będący pochodną triazolu i tetrazolu (ATC: J02AC01), działa przeciwgrzybiczo poprzez selektywne hamowanie demetylacji 14 alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływają na poziomy steroidów u pacjentów, a dawki 200-400 mg/dobę nie wywołują istotnych zmian w stężeniach endogennych steroidów ani odpowiedzi hormonalnej po stymulacji ACTH. Flukonazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko gatunkom Candida (C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), choć C. glabrata wykazuje zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris są oporne. Wartości MIC dla C. guilliermondii są wyższe niż dla C. albicans. Lek jest również skuteczny in vitro wobec Cryptococcus neoformans, C. gattii oraz endemicznych pleśni (Blastomyces dermatiditis, Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum, Paracoccidioides brasiliensis).
14 alfa-metylosterole, ACTH, aktywność przeciwgrzybicza, biosynteza ergosterolu, Candida albicans, Candida glabrata, Cryptococcus neoformans, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, drug efflux, epidemiologiczny punkt odcięcia, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, nadkażenie, stężenie graniczne flukonazolu, stężenie testosteronu w osoczu, wartość MIC, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symflusal (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Symflusal, zawierający salmeterol ksynafonian oraz flutykazon propionian, wykazuje profil działań niepożądanych charakterystyczny dla obu substancji czynnych, bez dodatkowych synergistycznych efektów toksycznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują ból głowy (≥1/10), zapalenie nosogardzieli (≥1/10), kandydozę jamy ustnej i gardła oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, zespół Cushinga, hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca oraz zahamowanie wzrostu u dzieci. Objawy takie jak drżenia, kołatanie serca i ból głowy mają zwykle charakter przemijający i ustępują przy kontynuacji terapii. W przypadku paradoksalnego skurczu oskrzeli konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie alternatywnej terapii.
beta2-mimetyk, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, dysfonia, flutykazon, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zapalenie nosogardzieli, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ItraGen 100 mg
Itragen, zawierający 100 mg itrakonazolu w kapsułkach twardych, jest szeroko stosowanym lekiem przeciwgrzybiczym o udokumentowanej skuteczności w leczeniu zakażeń wywołanych przez grzyby z rodzaju Candida, dermatofity oraz drożdżaki. Wskazania obejmują kandydozy sromu i pochwy, kandydozy jamy ustnej, różne postaci grzybic skórnych (tinea corporis, tinea cruris, tinea pedis, tinea manus), a także onychomikozę charakteryzującą się zmianami w obrębie płytki paznokciowej. Ponadto, lek jest efektywny w terapii łupieżu pstrego (pityriasis versicolor) oraz głębokich, układowych zakażeń grzybiczych, takich jak sporotrychoza limfatyczno-skórna, parakokcydioidomikoza, blastomikoza i histoplazmoza. Itrakonazol jest również wskazany w leczeniu inwazyjnej aspergilozy u pacjentów z opornością lub nietolerancją na amfoterycynę B.
amfoterycyna B, badanie mykologiczne, blastomikoza, Candida, grzybica dłoni, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, grzybica układowa, histoplazmoza, inwazyjna aspergiloza, itrakonazol, kandydoza jamy ustnej, kandydoza sromu i pochwy, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, Malassezia, onychomykoza, parakokcydioidomikoza, pityriasis versicolor, sporotrychoza limfatyczno-skórna, stopa atlety, tinea corporis, tinea cruris, tinea manus, tinea pedis, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flukonazol Actavis 50 mg
Flukonazol Actavis dostępny jest w kapsułkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, a dawkowanie powinno być dostosowane do rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego oraz funkcji nerek pacjenta. U dorosłych dawki nasycające wahają się od 200 mg do 800 mg w pierwszej dobie, a następnie podaje się dawki podtrzymujące od 50 mg do 400 mg raz na dobę, w zależności od wskazania, np. kryptokokowe zapalenie opon mózgowych (400 mg nasycająco, potem 200-400 mg/dobę przez 6-8 tygodni), kandydozy inwazyjne (800 mg nasycająco, potem 400 mg/dobę), czy kandydoza jamy ustnej (200-400 mg nasycająco, potem 100-200 mg/dobę przez 7-21 dni). U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny: przy klirensie ≤ 50 ml/min zaleca się 50% dawki, a u pacjentów dializowanych podaje się 100% dawki po każdej hemodializie. U dzieci i młodzieży dawki wyrażone są w mg/kg masy ciała (3-12 mg/kg/dobę), z maksymalną dawką dobową 400 mg, a u noworodków dawkowanie jest rzadsze (co 48-72 godziny) ze względu na wolniejsze wydalanie leku.
dawka nasycająca, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, hemodializa, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens flukonazolu, klirens kreatyniny, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, neutropenia, niewydolność nerek, odpowiedź mikologiczna, przewlekła kandydoza zanikowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Budesonide Easyhaler
Budesonide Easyhaler 200 μg/dawkę jest wziewnym kortykosteroidem stosowanym profilaktycznie w leczeniu astmy, nie nadającym się do terapii ostrych napadów duszności. Pacjenci powinni być edukowani o konieczności regularnego stosowania leku, nawet w okresach bezobjawowych, aby zapewnić skuteczną kontrolę choroby. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów wcześniej leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów doustnych, ze względu na ryzyko niewydolności kory nadnerczy i zaburzeń osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy (HPA), co wymaga regularnego monitorowania. W trakcie zmiany terapii z doustnych na wziewne kortykosteroidy mogą pojawić się objawy wcześniej tłumione, takie jak alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa czy bóle mięśniowo-stawowe, które wymagają odpowiedniego leczenia. W przypadku paradoksalnego skurczu oskrzeli po inhalacji należy natychmiast przerwać stosowanie budezonidu i podać szybko działający lek rozszerzający oskrzela.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, budezonid, cechy cushingoidalne, centralna chorioretinopatia surowicza, drogi oddechowe, glikokortykosteroid doustny, gruźlica płuc, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy HIV, jaskra, kandydoza jamy ustnej, ketokonazol, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczny, niedoczynność nadnerczy, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy, paradoksalny skurcz oskrzeli, układ oddechowy, zaburzenie czynności nerek, zaćma, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symbicort Turbuhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Symbicort Turbuhaler zawiera 320 µg budezonidu i 9 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego w każdej dawce i może wywoływać działania niepożądane typowe dla agonistów receptorów β2-adrenergicznych, takie jak drżenie mięśni i kołatanie serca, które zwykle mają łagodny przebieg i ustępują po kilku dniach stosowania. Najczęściej obserwuje się zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła (kandydoza), zapalenie płuc u pacjentów z POChP, bóle głowy, drżenia mięśni, kołatanie serca oraz łagodne podrażnienie gardła, kaszel i dysfonię. Rzadziej występują hipokaliemia, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, a bardzo rzadko zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania leków rozszerzających oskrzela.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, budezonid i formoterol, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, drżenie mięśni, dysfagia, dysfonia, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid wziewny, hiperglikemia, hipokaliemia, kandydoza jamy ustnej, kurcz mięśni, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świst oskrzelowy, Symbicort, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide Dysk 100 mcg/dawkę inh.
Flutykazon propionian w postaci proszku do inhalacji (Flixotide Dysk) jest związany z licznymi działaniami niepożądanymi, które obejmują zarówno lokalne, jak i ogólnoustrojowe efekty. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła (≥1/10), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10) oraz chrypkę i bezgłos (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują kandydoza przełyku (≥1/10 000 do <1/1000), reakcje nadwrażliwości skórne (≥1/1000 do <1/100), a bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy, duszność, skurcz oskrzeli i reakcje anafilaktyczne (<1/10 000). Długotrwałe stosowanie dużych dawek może prowadzić do zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy, spowolnienia wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości mineralnej kości oraz powikłań okulistycznych, takich jak zaćma i jaskra (<1/10 000). Ponadto, mogą pojawić się zaburzenia psychiczne, w tym lęk, zaburzenia snu, nadpobudliwość i depresja, zwłaszcza u dzieci.
ból stawów, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cushingoidalne rysy twarzy, duszność, działanie immunosupresyjne, flutykazonu propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kortykosteroid wziewny, krwawienie z nosa, lek przeciwgrzybiczny, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, siniaczenie, skurcz oskrzeli, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody jamy ustnej – Etiologia i przyczyny
Wrzody jamy ustnej to powszechne, bolesne zmiany błony śluzowej, które najczęściej ustępują samoistnie w ciągu 1-2 tygodni. Etiologia jest wieloczynnikowa i obejmuje urazy mechaniczne (np. ugryzienia, otarcia, źle dopasowane protezy), niedobory witamin (B12, B9, B2), cynku i żelaza, czynniki dietetyczne (kwaśne, pikantne pokarmy, alergeny), stres psychiczny, zmiany hormonalne, reakcje alergiczne (np. na SLS), infekcje wirusowe (HSV-1, Varicella zoster, Coxsackie), bakteryjne (Helicobacter pylori) i grzybicze (kandydoza). Nawracające aftowe zapalenie jamy ustnej (RAS) dotyka około 20% populacji i charakteryzuje się nawracającymi, bolesnymi wrzodami o średnicy <1 cm (afty małe), >1 cm (afty duże) lub mnogimi małymi zmianami (afty herpetiformne). Dysregulacja układu immunologicznego, zwłaszcza limfocytów T, odgrywa kluczową rolę w patogenezie, a predyspozycje genetyczne występują u około 40% pacjentów z RAS.
afta duża, afta mała, afta nawracająca, afta opryszczkowata, białaczka, bisfosfonian, błona śluzowa, celiakia, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, choroba Leśniowskiego-Crohna, cykliczna neutropenia, cytomegalowirus, dysfagia, Helicobacter pylori, kandydoza jamy ustnej, laurylosiarczan sodu, limfadenopatia, liszaj płaski, nawracające aftowe zapalenie jamy ustnej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pęcherzyca, pleśniawka, rak płaskonabłonkowy jamy ustnej, toczeń rumieniowaty układowy, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus opryszczki pospolitej, wirus ospy wietrznej i półpaśca, wrzód jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zespół Behceta - Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Dawkowanie i sposób podawania
Budezonid, glikokortykosteroid o szerokim zastosowaniu w leczeniu chorób zapalnych takich jak astma oskrzelowa, POChP oraz choroby zapalne jelit, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od postaci farmaceutycznej, wskazania, wieku pacjenta i nasilenia choroby. W terapii astmy dawki wziewne wahają się od 200-400 µg/dobę u dzieci i młodzieży z łagodną postacią, do 1600 µg/dobę u dorosłych z cięższą postacią, podawane zwykle w 1-2 dawkach. W postaci nebulizacji dawki u dorosłych wynoszą od 1-2 mg/dobę (astma) do 4-8 mg/dobę (zaostrzenie POChP). W leczeniu choroby Crohna i mikroskopowego zapalenia jelita grubego stosuje się kapsułki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 9 mg raz na dobę w fazie aktywnej i 6 mg w leczeniu podtrzymującym. W przypadku alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa dawka wynosi 256 µg/dobę w formie aerozolu donosowego. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, takich jak kandydoza jamy ustnej, co wymaga płukania jamy ustnej po inhalacji.
aerozol donosowy, aerozol inhalacyjny, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, Budesonide Easyhaler, budezonid doodbytniczy, budezonid wziewny, choroba Crohna, choroba zapalna jelit, ciężka marskość wątroby, działanie niepożądane, formoterol, glikokortykosteroid, kandydoza jamy ustnej, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek rozszerzający oskrzela, marskość wątroby, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nebulizator ultradźwiękowy, ostry napad astmy, pianka doodbytnicza, POChP, proszek do inhalacji, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaostrzenie POChP, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu - Leksykon chorób i schorzeń
Halitoza – Etiologia i przyczyny
Halitoza, dotykająca 25-30% populacji, jest najczęściej (80-85%) spowodowana czynnikami wewnątrzustnymi, w tym bakteriami metabolizującymi resztki pokarmowe do lotnych związków siarki (VSC). Kluczowymi przyczynami są nalot na tylnej części języka (51% przypadków), choroby przyzębia (gingivitis 17%, periodontitis 15%), próchnica, kamienie migdałkowe, suchość jamy ustnej (kserostomia) oraz niedostateczna higiena. Kserostomia, często wywołana lekami (antydepresanty, leki na nadciśnienie, przeciwhistaminowe), chorobami autoimmunologicznymi (np. zespół Sjögrena) czy oddychaniem przez usta, obniża pH śliny i sprzyja powstawaniu nieprzyjemnego zapachu. Styl życia i dieta (spożycie cebuli, czosnku, alkoholu, kawy, diety niskowęglowodanowe) również wpływają na halitozę, podobnie jak palenie tytoniu.
bezdech senny, choroba przyzębia, choroba wątroby, cukrzyca, encefalopatia wątrobowa, halitofobia, halitoza, halitoza fizjologiczna, halitoza patologiczna, infekcja Helicobacter pylori, infekcja zatok przynosowych, kamień migdałkowy, kandydoza jamy ustnej, kieszeń przyzębna, kserostomia, kwasica ketonowa, lotne związki siarki, nalot na języku, niedrożność jelit, nieprzyjemny zapach z ust, niewydolność nerek, ostre martwiczo-wrzodziejące zapalenie dziąseł, próchnica zębów, proteza dentystyczna, przepuklina rozworu przełykowego, przewlekłe zapalenie oskrzeli, refluks żołądkowo-przełykowy, ropień przyzębny, rozstrzenie oskrzeli, suchość jamy ustnej, uchyłek Zenkera, zapalenie dziąseł, zapalenie migdałków, zapalenie przyzębia, zapalenie zatok, zespół Sjögrena - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neuair Airmaster (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Neuair Airmaster zawiera salmeterol (w postaci ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, a jego profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane charakterystyczne dla obu składników, bez dodatkowych efektów wynikających z ich jednoczesnego stosowania. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (bardzo często, ≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła (często, ≥1/100 do <1/10), podrażnienie gardła, chrypka, kurcze mięśni, bóle stawów i mięśni (często). Rzadziej występują reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, hiperglikemia, zaburzenia rytmu serca, jaskra oraz zmiany psychiczne, w tym lęk i zaburzenia snu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko paradoksalnego skurczu oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela.
beta2-mimetyk, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie, flutykazon, hiperglikemia, hiperkortyzolemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczynność kory nadnerczy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefepime Panpharma 1 g
Cefepime Panpharma 1 g, zawierający cefepimu dichlorowodorek jednowodny, jest antybiotykiem cefalosporynowym stosowanym do wstrzykiwań i infuzji. Profil bezpieczeństwa leku u niemowląt i dzieci jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych, z najczęstszym działaniem niepożądanym w postaci rumienia. Cefepime może powodować liczne działania niepożądane, w tym zaburzenia hematologiczne takie jak bardzo często dodatni test Coombsa, często wydłużenie czasu protrombinowego i kaolinowo-kefalinowego, niedokrwistość oraz eozynofilię. Rzadziej obserwuje się małopłytkowość, leukopenię i neutropenię, a z nieznaną częstością ciężkie stany zagrażające życiu, jak niedokrwistość aplastyczna, hemolityczna i agranulocytoza. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, występują rzadko lub z nieznaną częstością i wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk cefalosporynowy, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, cefepim, Clostridioides difficile, czas kaolinowo-kefalinowy, czas protrombinowy, drgawki, duszność, encefalopatia, fosfataza alkaliczna, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kreatynina, krwotok, leukopenia, małopłytkowość, mioklonia, mocznik, nefropatia toksyczna, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nudność, omam, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śpiączka, splątanie, stupor, świąd, szum uszny, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zapalenie jelita grubego, zapalenie pochwy, zapalenie żyły, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona