pokrzywka
Pokrzywka (urticaria) to reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem bąbli pokrzywkowych – uniesionych, obrzękowych zmian skórnych o różnej wielkości, często z towarzyszącym świądem. Zmiany mogą być blade lub zaczerwienione i typowo ustępują w ciągu 24 godzin, często pojawiając się w nowym miejscu.
Ze względu na czas trwania, pokrzywkę dzielimy na ostrą (trwającą do 6 tygodni) i przewlekłą (powyżej 6 tygodni). Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje czynniki alergiczne (pokarmy, leki, jady owadów), infekcyjne, fizykalne (zimno, ciepło, ucisk), choroby autoimmunologiczne oraz idiopatyczne. W patofizjologii kluczową rolę odgrywa aktywacja komórek tucznych i uwalnianie mediatorów zapalnych, głównie histaminy.
Diagnostyka pokrzywki obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach testy alergiczne, próby prowokacyjne i badania laboratoryjne. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na przeciwhistaminowych lekach drugiej generacji. W przypadkach opornych stosuje się zwiększone dawki leków przeciwhistaminowych, omalizumab, cyklosporynę A lub krótkotrwale glikokortykosteroidy systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Krka 50 mg/ml
Preparat Tramadol Krka w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji (50 mg/ml oraz 100 mg/2 ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥ 1/10) to nudności oraz zawroty głowy. Często (≥ 1/100 do < 1/10) występują bóle głowy, senność, wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej, nadmierna potliwość oraz zmęczenie. Rzadziej notuje się reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca (palpitacje, tachykardia, bradykardia), niedociśnienie ortostatyczne, drżenia, drgawki (zwłaszcza przy dużych dawkach lub współstosowaniu leków obniżających próg drgawkowy), zaburzenia psychiczne (omamy, splątanie, majaczenie), a także depresję oddechową przy przedawkowaniu lub jednoczesnym stosowaniu leków hamujących OUN. W pojedynczych przypadkach odnotowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zaostrzenie astmy.
astma, biegunka, ból głowy, bradykardia, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawka, dysforia, dyzuria, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, omam, osłabienie mięśniowe, paranoja, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz mięśni, splątanie, stan lękowy, szum w uszach, tachykardia, tramadol, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenie poznawcze, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pulnozin o smaku limonki 750 mg
Produkt leczniczy Pulnozin w dawce 750 mg karbocysteiny w formie tabletek do ssania wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane są dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka (≥1/1000 do <1/100), które mogą prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, szczególnie u pacjentów odwodnionych i w podeszłym wieku. Bardzo rzadko (<1/10 000) występują krwawienia z przewodu pokarmowego, stanowiące zagrożenie życia i wymagające natychmiastowej interwencji. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) zgłaszane są objawy ze strony układu nerwowego (ból i zawroty głowy), układu oddechowego (duszności), a także reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka i skurcz oskrzeli, które mogą prowadzić do ostrej niewydolności oddechowej. Ponadto, z nieustaloną częstością występują poważne reakcje dermatologiczne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy, wymagające natychmiastowego przerwania terapii.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, duszność, hemoroid, karbocysteina, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, mukolityк, nadżerka żołądka, niedoczynność tarczycy, nietrzymanie moczu, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność oddechowa, palpitacja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śluzotok oskrzelowy, świąd, wrzód trawienny, wysypka skórna, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie tarczycowe, zaburzenie układu oddechowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Soolantra 10 mg/g
Przedawkowanie iwermektyny, substancji czynnej kremu Soolantra (10 mg/g), choć nie odnotowano przypadków przy stosowaniu miejscowym, stanowi potencjalne zagrożenie kliniczne. Dane pochodzą głównie z ekspozycji na preparaty weterynaryjne, gdzie droga podania obejmowała przypadkowe spożycie, inhalację, wstrzyknięcie lub kontakt skórny. Objawy przedawkowania są wielonarządowe i obejmują zmiany skórne (wysypka, obrzęk, pokrzywka), objawy neurologiczne (bóle głowy, zawroty, drgawki, ataksja), oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka). Dodatkowo mogą wystąpić astenia, duszność i parestezje. W przypadku kontaktu miejscowego istnieje ryzyko kontaktowego zapalenia skóry. Objawy różnią się w zależności od drogi ekspozycji, dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta.
ataksja, dyskomfort w nadbrzuszu, indukcja wymiotów, iwermektyna, kontaktowe zapalenie skóry, krem Soolantra, leki presyjne, napady toniczno-kloniczne, niewydolność oddechowa, objawy dermatologiczne, objawy neurologiczne, objawy ogólnoustrojowe, objawy przedawkowania, obrzęk tkanek, parestezje, płukanie żołądka, pokrzywka, przedawkowanie leku, przypadkowe połknięcie leku, środki przeczyszczające, suplementacja parenteralna, świąd skóry, tlenoterapia, wentylacja mechaniczna, zmiany rumieniowe - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka – Diagnostyka i diagnoza
Pokrzywka (urticaria) to schorzenie dermatologiczne manifestujące się swędzącymi, uniesionymi bąblami o kolorze czerwonym lub różowym, które bledną pod uciskiem. Wyróżnia się pokrzywkę ostrą (<6 tygodni) oraz przewlekłą (≥6 tygodni, objawy ≥2 razy/tydzień). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i badaniu klinicznym, uwzględniającym charakterystykę zmian skórnych, obecność obrzęku naczynioruchowego (angioedema), historię alergii i potencjalne czynniki wyzwalające (NLPZ, antybiotyki, alergeny pokarmowe, ukąszenia owadów). W pokrzywce przewlekłej idiopatycznej (80-90% przypadków) czynnik etiologiczny często pozostaje nieznany. Do oceny nasilenia stosuje się skalę aktywności pokrzywki (UAS), monitorującą liczbę bąbli i intensywność świądu.
alergolog, autoprzeciwciało, bąbel pokrzywkowy, choroba autoimmunologiczna tarczycy, dermatolog, dermografizm, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, eozynofilia, immunolog, inhibitor C1-esterazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, marker stanu zapalnego, mastocytoza, morfologia krwi, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, pokrzywka cholinergiczna, pokrzywka cieplna, pokrzywka przewlekła, pokrzywka przewlekła spontaniczna, pokrzywka słoneczna, pokrzywka z zimna, pokrzywkowe zapalenie naczyń, przeciwciało IgE, skala aktywności pokrzywki, test skórny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sidarso 4 mg
Profil bezpieczeństwa sylodosyny, stosowanej w dawce 8 mg raz na dobę (Sidarso), został oceniony w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych fazy II-III oraz dwóch długoterminowych badaniach obserwacyjnych, obejmujących łącznie 1581 pacjentów, z czego 961 leczonych było co najmniej 6 miesięcy, a 384 przez co najmniej rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym są zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny i anejakulacja, występujące u około 23% pacjentów, które są odwracalne po zaprzestaniu terapii i mogą tymczasowo wpływać na płodność. Zaburzenia erekcji występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i mogą negatywnie wpływać na jakość życia seksualnego. Często obserwuje się zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), a rzadko omdlenia i utratę przytomności (częstość nieznana). Niedociśnienie ortostatyczne występuje niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), a niedociśnienie bez komponenty ortostatycznej z nieznaną częstością.
anejakulacja, biegunka, kołatanie serca, metoda podwójnie ślepej próby, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, płodność męska, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, Sidarso, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, sylodosyna, tachykardia, testy czynnościowe wątroby, układ immunologiczny, wysypka polekowa, wytrysk wsteczny, zaburzenie erekcji, zaburzenie wytrysku, zawroty głowy, zmniejszone libido - Leksykon substancji czynnych
Olejek eukaliptusowy – Działania niepożądane
Olejek eukaliptusowy (Eucalypti aetheroleum) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych miejscowo i doustnie, jednak jego użycie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Miejscowe stosowanie może powodować reakcje skórne, takie jak rumień, świąd, pieczenie, wysypka czy oparzenia kontaktowe, szczególnie u osób wrażliwych lub z alergią. Preparaty takie jak Depulol i Vicks VapoRub mogą wywoływać podrażnienia skóry i oczu oraz alergiczne zapalenie skóry. Doustne podanie, np. kapsułek zawierających 200 mg olejku (Bronchosol MAXIPUREN), może prowadzić do zaburzeń układu immunologicznego (reakcje alergiczne o nieznanej częstości) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności, wymioty i biegunka (rzadko, ≥ 1/10 000 do < 1/1 000). Preparat Respero Myrtol wykazuje szersze spektrum działań niepożądanych, w tym obrzęk twarzy, duszność, zaburzenia krążenia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (≥ 1/1 000 do < 1/100), a także bardzo rzadkie przypadki migracji kamieni żółciowych i nerkowych (< 1/10 000).
alergiczne zapalenie skóry, astma oskrzelowa, ból brzucha, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, drgawki, duszność, dyskomfort w nadbrzuszu, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kapsułka dojelitowa, kolka nerkowa, kolka żółciowa, migracja kamieni nerkowych, migracja kamieni żółciowych, monitorowanie, obrzęk twarzy, odczyn uczuleniowy, olejek eukaliptusowy, oparzenie kontaktowe, oparzenie termiczne, pieczenie skóry, podrażnienie dróg oddechowych, podrażnienie miejscowe, pokrzywka, porażenie oddychania, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja systemowa, rumień, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śpiączka, toksyczność ostra, uderzenie gorąca, wysypka skórna, zaburzenie krążenia krwi, zaburzenie nerek i dróg moczowych, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wątroby i dróg żółciowych, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hipuran – 131^I do wstrzykiwań 3,7-74 MBq/ml
Hipuran-131I, zawierający sodu 2-[131I]jodohipuran w stężeniu 3,7-74 MBq/ml, jest stosowany jako radiofarmaceutyk w diagnostyce radioizotopowej. Analiza danych klinicznych potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku, z rzadkim występowaniem działań niepożądanych, które są zazwyczaj łagodne i przejściowe. Najczęściej obserwowane reakcje dotyczą układu pokarmowego (nudności, wymioty), skóry i tkanki podskórnej (wysypka, świąd, pokrzywka) oraz układu sercowo-naczyniowego (obniżone ciśnienie krwi). Częstość występowania tych działań jest niska, co potwierdzają dane literaturowe (J. Nucl. Med. 37, 185-192, 1996).
- Leksykon substancji czynnych
Alweryna – Działania niepożądane
Alweryna, stosowana w terapii chorób czynnościowych przewodu pokarmowego, w tym zespołu jelita drażliwego, jest substancją o stosunkowo dobrym profilu bezpieczeństwa, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które mogą mieć różny stopień nasilenia. Najpoważniejszymi powikłaniami są zaburzenia wątrobowe, w tym bardzo rzadkie cytolityczne zapalenie wątroby, żółtaczka oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (podwyższona aktywność aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej oraz stężenia bilirubiny). Ponadto, alweryna może wywoływać reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadkie, ale zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne oraz obrzęk krtani. Inne zgłaszane działania niepożądane obejmują objawy skórne (obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka, świąd), zaburzenia neurologiczne (bóle i zawroty głowy), a także objawy ze strony układu żołądkowo-jelitowego, takie jak paradoksalne nudności.
alweryna, aminotransferaza, bilirubina, ból głowy, cytolityczne zapalenie wątroby, duszność, działanie niepożądane, fosfataza alkaliczna, Meteospasmyl, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność krążeniowo-oddechowa, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość w jamie ustnej, świąd, świszczący oddech, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie wątrobowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół jelita drażliwego, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefazolin TZF 1 g
Cefazolina, jako cefalosporyna I generacji, może wywoływać liczne działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. Do najważniejszych należą reakcje alergiczne o różnym nasileniu, od łagodnych (rumień, pokrzywka, świąd) po zagrażający życiu szok anafilaktyczny wymagający natychmiastowej interwencji. W zakresie hematologicznym obserwuje się małopłytkowość, neutropenię, leukopenię, eozynofilię, granulocytozę oraz rzadko niedokrwistość hemolityczną. Cefazolina może również powodować zaburzenia krzepnięcia, szczególnie u pacjentów z niedoborem witaminy K lub innymi czynnikami ryzyka. Neurologicznie mogą wystąpić bóle głowy, zawroty, parestezje, stany pobudzenia, mioklonie i drgawki, zwłaszcza przy przedawkowaniu lub niewłaściwej dawce u chorych z niewydolnością nerek. W układzie pokarmowym najczęściej pojawiają się biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia i bóle brzucha, a poważnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelit, wymagające natychmiastowego leczenia.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cefalosporyna pierwszej generacji, Clostridioides difficile, drgawka, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gorączka polekowa, granulocytoza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, leukopenia, małopłytkowość, mioklonia, nadkażenie, neutropenia, niedobór witaminy K, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, szok anafilaktyczny, utrata apetytu, wymioty, wzdęcie, zaburzenia krzepnięcia krwi, zakrzepica, zapalenie wątroby, zapalenie żyły, zawrót głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nalgesin Mini 220 mg
Naproksen sodowy, substancja czynna leku Nalgesin Mini (220 mg), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o dobrze poznanym profilu bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych częstość działań niepożądanych przy dawkach pojedynczych (1-2 tabletki) i wielokrotnych była porównywalna z placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (4,9%), nudności (4,4%), zawroty głowy (2,0%), wymioty (1,8%) oraz niestrawność (1,9%). Działania niepożądane dotyczą różnych układów, w tym zaburzeń hematologicznych (np. granulocytopenia, trombocytopenia), immunologicznych (reakcje alergiczne), neurologicznych (zapalenie opon mózgowych), sercowo-naczyniowych (tachykardia, nadciśnienie, zastoinowa niewydolność serca) oraz przewodu pokarmowego, gdzie najczęściej występują nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, a także poważne powikłania jak choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia, szczególnie u osób starszych. Ryzyko powikłań rośnie wraz z dawką i czasem terapii.
biegunka, choroba Crohna, choroba wrzodowa, drgawki, działanie niepożądane, granulocytopenia, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, Nalgesin Mini, naproksen sodowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja pęcherzowa, smolisty stolec, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zakrzepica tętnicza, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie opon mózgowych, zapalenie wątroby, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Cynku tlenek – Wskazania do stosowania
Cynk tlenek, obecny w preparacie Pudrospan w stężeniu 200 mg/g, wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwzapalne, ściągające, łagodzące i osuszające, co czyni go skutecznym składnikiem w terapii różnorodnych dermatoz przebiegających ze świądem. Wskazania obejmują m.in. pokrzywkę, atopowe i kontaktowe zapalenie skóry, wyprysk oraz świąd o różnej etiologii. Ponadto, cynk tlenek znajduje zastosowanie pomocnicze w leczeniu objawów skórnych w przebiegu infekcji wirusowych, takich jak ospa wietrzna i półpasiec, gdzie wspomaga gojenie i redukuje świąd. Preparat jest również efektywny w łagodzeniu reakcji po ukąszeniach owadów, zmniejszając obrzęk, świąd i przyspieszając regenerację skóry.
atopowe zapalenie skóry, benzokaina, cynk tlenek, dermatoza, działanie przeciwzapalne, infekcja wirusowa, kontaktowe zapalenie skóry, mentol, miejscowe znieczulenie, nadkażenie bakteryjne, ospa wietrzna, pokrzywka, półpasiec, stan zapalny skóry, świąd skóry, terapia przeciwwirusowa, terapia uzupełniająca, ukąszenie owada, wyprysk, zmiana wysiękowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dexak 25 mg
Deksketoprofen w dawce 25 mg, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej grupy, z dominującymi zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwuje się nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunkę oraz niestrawność (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej i wzdęcia (≥1/1000 do <1/100), a rzadko choroba wrzodowa żołądka, krwawienia lub perforacje (≥1/10000 do <1/1000). Bardzo rzadko (<1/10000) notowano zapalenie trzustki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych, w tym perforacji i krwawień, które mogą mieć charakter zagrażający życiu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Ponadto, długotrwałe stosowanie dużych dawek deksketoprofenu może nieznacznie zwiększać ryzyko zdarzeń zakrzepowych tętnic, takich jak zawał serca czy udar mózgu.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, duszność, dysfagia, hipoplazja szpiku, hipotonia, jadłowstręt, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, małopłytkowość, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, perforacja żołądka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia miesiączkowania, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zawał serca, zdarzenie zakrzepowe tętnic, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pulmopect 30 mg/5 ml
Pulmopect, zawierający lewodropropizynę w dawce 30 mg/5 ml w formie syropu, wykazuje działanie przeciwkaszlowe i charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w ponad 30 krajach. Częstość działań niepożądanych jest niezwykle niska, poniżej 1 na 500 000 pacjentów, a większość z nich ma charakter łagodny i ustępuje po przerwaniu terapii. Działania niepożądane klasyfikowane są jako bardzo rzadkie (<1/10 000) i obejmują m.in. reakcje skórne (pokrzywka, rumień, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia), a także incydentalne przypadki ciężkich reakcji, takich jak bigeminia przedsionkowa, śpiączka hipoglikemiczna czy epidermoliza zgonowa u pacjentki w podeszłym wieku stosującej wielolekowość.
aftowe zapalenie jamy ustnej, arytmia serca, astenia, bigeminnia przedsionkowa, bóle brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki kloniczno-toniczne, duszność, działanie przeciwkaszlowe, epidermoliza, hipoglikemia, hipotensja, hipotonia mięśniowa, lek przeciwcukrzycowy, leki hipoglikemizujące, lewodropropizyna, napad petit mal, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, utrata widzenia, zapalenie języka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Noacid 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg (Noacid 40 mg, zawierający 45,1 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego) wykazuje działania niepożądane u około 5% leczonych pacjentów. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia i zaparcia, a także suchość w jamie ustnej i zapalenie błony śluzowej żołądka. Rzadziej występują poważniejsze reakcje, w tym mikroskopowe zapalenie jelita grubego. W zakresie zaburzeń wątroby notuje się niezbyt często podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy, γ-GT) oraz rzadko wzrost stężenia bilirubiny, a po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki uszkodzenia komórek wątroby, żółtaczki i niewydolności wątroby. Reakcje skórne obejmują wysypkę, świąd, pokrzywkę, a w rzadkich przypadkach ciężkie zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, wymagające natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, aminotransferaza, biegunka, bilirubina, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niewydolność wątroby, nudności, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, triglicerydy, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcie, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam SUN 1 mg/ml
Midazolam SUN w stężeniach 1 mg/ml oraz 2 mg/ml, stosowany do wstrzykiwań i infuzji, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażających życiu zaburzeń układu krążeniowo-oddechowego, szczególnie u pacjentów powyżej 60 roku życia oraz osób z niewydolnością oddechową lub zaburzeniami serca. Reakcje paradoksalne, takie jak niepokój ruchowy, pobudzenie czy agresja, występują zwłaszcza u osób starszych. Midazolam może powodować niepamięć następczą, której czas trwania jest zależny od dawki, a także prowadzić do uzależnienia fizycznego, z ryzykiem objawów odstawienia, w tym drgawek, po nagłym przerwaniu leczenia. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek konieczne jest ostrożne ustalanie dawkowania i monitorowanie stanu klinicznego. Ponadto, stosowanie benzodiazepin, w tym midazolamu, zwiększa ryzyko upadków i złamań, zwłaszcza u osób starszych i przy jednoczesnym stosowaniu innych środków uspokajających lub alkoholu.
ampułko-strzykawka, benzodiazepina, bezdech, bradykardia, czkawka, depresja układu oddechowego, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, drżenie mięśni, midazolam, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, niepokój ruchowy, niewydolność oddechowa, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja paradoksalna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór do wstrzykiwań, skurcz krtani, stan splątania, układ krążeniowo-oddechowy, upadki i złamania, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności serca, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa - Leksykon substancji czynnych
Kostrzewa łąkowa – Przedawkowanie
Kostrzewa łąkowa (Festuca pratensis) jest istotnym alergenem pyłku traw wykorzystywanym w immunoterapii alergenowej, obecnym w preparatach takich jak Catalet T (zawiesina do wstrzykiwań, stężenia 25 JS/ml do 10000 JS/ml), Perosall T13 (roztwór podjęzykowy, stężenia 1 JS/ml do 5000 JS/ml) oraz Pollinex+Rye (zawiesina do wstrzykiwań, stężenia 600 SU/ml do 4000 SU/ml). Przedawkowanie tych preparatów, wynikające z podania zbyt dużej dawki jednorazowej, nieprzestrzegania odstępów między dawkami lub błędnej drogi podania (np. donaczyniowej lub domięśniowej zamiast podskórnej lub podjęzykowej), może prowadzić do poważnych reakcji niepożądanych, w tym miejscowych (zaczerwienienie, obrzęk, świąd, ból) oraz ogólnoustrojowych (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, hipotensja), a w najcięższych przypadkach do wstrząsu anafilaktycznego stanowiącego bezpośrednie zagrożenie życia.
adrenalina, alergen pyłku traw, alergolog, ciężka reakcja alergiczna, droga podjęzykowa, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzacji, kostrzewa łąkowa, lek przeciwhistaminowy, obrzęk naczynioruchowy, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie oddychania, zapaść sercowo-naczyniowa - Leksykon substancji czynnych
Kamfora – Przeciwwskazania stosowania
Kamfora (Camphora) jest składnikiem wielu preparatów miejscowych o działaniu przeciwbólowym, rozgrzewającym i przeciwzapalnym, występującym głównie w maściach i emulsjach. Podstawowymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na kamforę lub składniki pomocnicze, a także stosowanie na uszkodzoną skórę, rany i błony śluzowe. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą, krztuścem, atopowymi chorobami skóry, zaburzeniami układu krążenia (zwłaszcza mózgowego i wieńcowego) oraz ciężkimi uszkodzeniami wątroby i nerek. Preparaty takie jak Aroma-Activ (1,0 g/100 g Camphora racemica), Capsigel N (5,0 g/100 g Camphora), Dernilan (1,0 g/100 g Camphora racemica), Hotlec (10 mg/g Camphora), Neo-Capsiderm (5,3 g/100 g Camphora), Padma 28 Formuła (4 mg/kapsułkę D-Camphora) oraz Viprosal B (30 mg/g Camphora racemica) mają specyficzne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej.
atopowe zapalenie skóry, błona śluzowa, D-kamfora, Dernilan, działanie przeciwzapalne, emulsja na skórę, kamfora, kamfora racemiczna, krztusiec, kwas salicylowy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na salicylany, niesteroidowy lek przeciwzapalny, olejek eteryczny, owrzodzenie skóry, Padma 28, pokrzywka, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, rośliny astrowate, skurcz naczyniowy, uszkodzenie skóry, uszkodzenie wątroby, zaburzenia krążenia mózgowego, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gliclazide Zentiva 60 mg
Gliclazide Zentiva (60 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu) zawiera gliklazyd, pochodną sulfonylomocznika, stosowaną w leczeniu cukrzycy typu 2. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, której objawy obejmują szeroki zakres symptomów neuropsychiatrycznych (ból głowy, zaburzenia świadomości, drgawki, śpiączka), pokarmowych (silny głód, nudności, wymioty) oraz objawów adrenergicznych (tachykardia, nadciśnienie, pocenie się). Hipoglikemia wymaga natychmiastowego podania węglowodanów; sztuczne substancje słodzące nie są skuteczne. Inne często występujące działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka, zaparcia), które można zminimalizować przez przyjmowanie leku podczas śniadania. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość) oraz podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfataza zasadowa).
afazja, agranulocytoza, bradykardia, dławica piersiowa, DRESS, drgawka, erytrocytopenia, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, rumień, śpiączka, tachykardia, wykwit plamkowo-grudkowy, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Beduo 100 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Beduo zawiera 100 mg tiaminy chlorowodorku (witamina B1) oraz 100 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) w jednej tabletce powlekanej. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, klasyfikowane od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). Wśród działań niepożądanych bardzo rzadkich (< 1/10 000) odnotowano reakcje nadwrażliwości, takie jak wykwity skórne (wysypka plamista, grudkowa lub plamisto-grudkowa), pokrzywka, nadwrażliwość na światło (reakcje fototoksyczne lub fotoalergiczne) oraz potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. Neuropatie obwodowe, manifestujące się zaburzeniami czucia, bólem, osłabieniem siły mięśniowej i zaburzeniami odruchów, występują rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000). Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i inne niesklasyfikowane dolegliwości żołądkowo-jelitowe, obserwowano bardzo rzadko (< 1/10 000), a ich częstość nie różniła się istotnie od placebo, co sugeruje niepewny związek przyczynowy z podawaniem witamin B1 i B6.
bąbel pokrzywkowy, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyzestezja, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, nudność, osłabienie mięśniowe, parestezja, pirydoksyna chlorowodorek, pokrzywka, powikłanie farmakoterapii, profil bezpieczeństwa leku, promieniowanie UV, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, tiamina chlorowodorek, wykwit skórny, wysypka grudkowa, wysypka plamista, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenie czucia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmiana rumieniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Irprestan 75 mg
Profil bezpieczeństwa irbesartanu (Irprestan) został potwierdzony w badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu, wykazując podobną częstość działań niepożądanych u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym (56,2%) w porównaniu do placebo (56,5%). Przerwania terapii z powodu działań niepożądanych były rzadsze w grupie irbesartanu (3,3% vs 4,5%). Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od dawki (w zalecanym zakresie), płci, wieku, rasy ani czasu leczenia. U pacjentów z nadciśnieniem, cukrzycą i mikroalbuminurią zaobserwowano zwiększoną częstość ortostatycznych zawrotów głowy i niedociśnienia ortostatycznego (0,5%). Hiperkaliemia (≥5,5 mEq/l) występowała istotnie częściej u pacjentów z cukrzycą i prawidłową czynnością nerek (29,4% przy dawce 300 mg vs 22% placebo) oraz u chorych z przewlekłą niewydolnością nerek i białkomoczem (46,3% vs 26,3% placebo), co podkreśla konieczność monitorowania potasu w tych grupach. U dzieci (6-16 lat) najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (7,9%), niedociśnienie (2,2%), zawroty głowy (1,9%) i kaszel (0,9%), a w badaniach laboratoryjnych obserwowano wzrost kreatyniny (6,5%) i kinazy kreatynowej (2%).
białkomocz, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, cukrzyca, hiperkaliemia, hipoglikemia, irbesartan, kinaza kreatynowa, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, małopłytkowość, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ortostatyczne zawroty głowy, pokrzywka, przewlekła niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, szum uszny, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności seksualnych, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Luteina 200 mg
Progesteron podawany dopochwowo w postaci tabletek Luteina 200 mg może wywoływać działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas monitorowania pacjentek. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy (ok. 1,5%), zaburzenia sromu i pochwy, takie jak dyskomfort, pieczenie, upławy, suchość i krwawienie (ok. 1,5%), oraz skurcze macicy (ok. 1,4%). Dolegliwości ze strony układu nerwowego obejmują również zawroty głowy, senność i zmęczenie, natomiast ze strony przewodu pokarmowego – wzdęcia, ból brzucha i nudności, z rzadszym występowaniem biegunki, zaparć i wymiotów. Reakcje skórne, takie jak pokrzywka i wysypka, mogą wskazywać na nadwrażliwość i wymagają szczególnej uwagi.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból piersi, grzybica pochwy, klasyfikacja MedDRA, krwawienie z pochwy, nudność, obrzęk, obrzęk piersi, pieczenie, pokrzywka, progesteron dopochwowy, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz macicy, suchość pochwy, świąd, tabletka dopochwowa, tkliwość piersi, upławy, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenia sromu i pochwy, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie sutka, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vasilip 40 mg
Profil bezpieczeństwa symwastatyny został oceniony w dużych, długoterminowych badaniach klinicznych, w tym HPS (n=20 536) i 4S (n=4444). W badaniu HPS, przy dawce 40 mg/dobę przez 5 lat, częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych była porównywalna z placebo (4,8% vs 5,1%). Miopatia występowała rzadko (<0,1%), a podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x ULN) obserwowano u 0,21% pacjentów leczonych symwastatyną, w porównaniu do 0,09% w grupie placebo. Działania niepożądane obejmowały m.in. rzadką niedokrwistość, bardzo rzadką anafilaksję, zespół nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (depresja, bezsenność), neurologiczne (neuropatia obwodowa, zaburzenia pamięci), zaburzenia widzenia, śródmiąższową chorobę płuc, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, miopatię, rabdomiolizę, a także rzadkie przypadki ginekomastii i zaburzeń erekcji. Zgłaszano również podwyższenie HbA1c i glukozy na czczo oraz przypadki cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², nadciśnienie).
aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, badanie kliniczne kontrolowane placebo, bezsenność, cukrzyca, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotranspeptydaza, ginekomastia, hemoglobina, hemoglobina glikowana, hipercholesterolemia rodzinna, hiperglikemia, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Biernackiego, ostra niewydolność nerek, parestezje, pokrzywka, polekowe zmiany liszajowate, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, symwastatyna, zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia pamięci, zapalenie mięśni, zapalenie mięśni i skóry, zapalenie naczyń, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie mięśni, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seretide 50 (50 mcg + 25 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Seretide, dostępny w dawkach inhalacyjnych 50/25 μg, 125/25 μg oraz 250/25 μg (flutykazon propionian/salmeterol ksynafonian), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników aktywnych lub substancji pomocniczych. Faktyczna dawka dostarczana do pacjenta wynosi odpowiednio 44/21 μg, 110/21 μg oraz 220/21 μg flutykazonu propionianu i salmeterolu. Objawy nadwrażliwości, takie jak wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli czy reakcje anafilaktyczne, stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Seretide. W praktyce klinicznej należy szczególnie monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia tych objawów podczas terapii lub w wywiadzie z lekami zawierającymi te substancje.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Intas 150 mg
Lacosamide Eignapharma, stosowany w terapii padaczki, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, występujące u ≥10% pacjentów. W badaniach klinicznych ponad 60% pacjentów leczonych lakozamidem doświadczyło przynajmniej jednego działania niepożądanego, w porównaniu do 35% w grupie placebo. Działania te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i wykazują zależność od dawki, co umożliwia ich kontrolę poprzez modyfikację dawkowania. Istotnym aspektem jest wydłużenie odstępu PR w EKG, które może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń czy bradykardii, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia. W populacji pediatrycznej (4–16 lat) oraz u osób starszych (≥65 lat) profil bezpieczeństwa jest zbliżony, choć u seniorów częściej obserwuje się upadki, drżenia i biegunki oraz wyższy odsetek przerwania terapii (21,0% vs. 9,2% u młodszych dorosłych). W trakcie leczenia należy monitorować funkcję wątroby, gdyż u 0,7% pacjentów odnotowano wzrost aktywności AlAT ≥3x ULN.
agranulocytoza, aktywność AlAT, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, częściowy napad padaczkowy, drgawki, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, oczopląs, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parametry wątrobowe, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przewód pokarmowy, senność, stan splątania, stłuczenie, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcia, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zaburzenia zachowania, zaburzenie psychotyczne, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas terapii preparatem Haemoctin zawierającym ludzki czynnik krzepnięcia VIII, kluczowe jest monitorowanie pacjentów pod kątem reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, oraz wytwarzania neutralizujących przeciwciał (inhibitorów) przeciwko czynnikowi VIII, które ocenia się w jednostkach Bethesda (BU) na ml osocza. Ryzyko powstania inhibitorów jest największe w pierwszych 50 dniach ekspozycji i może utrzymywać się przez całe życie, a ich obecność wymaga modyfikacji terapii. Należy również uwzględnić ryzyko powikłań związanych z centralnym dostępem dożylnym (CVAD), takich jak zakażenia, bakteriemia i zakrzepica. U pacjentów z czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych konieczna jest ocena i monitorowanie profilu ryzyka podczas leczenia.
anafilaksja, bakteriemia, centralny dostęp dożylny, czynnik krzepnięcia VIII, HAV, HBV, HCV, hemofilia, hemofilia typu A, HIV, immunoglobuliny IgG, inhibitory czynnika VIII, jednostki Bethesda, niedokrwistość hemolityczna, parwowirus B19, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venoruton forte 500 mg
Venoruton forte, zawierający 500 mg o-(ß-hydroksyetylo)-rutozydów (okserutyny) w tabletce, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie rzadkimi działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego (wzdęcia, bóle brzucha, biegunka, dyskomfort żołądkowy, niestrawność) oraz skóry (wysypka, wyprysk, pokrzywka), występującymi u 1 do 10 pacjentów na 10 000 leczonych. Bardzo rzadkie działania (<1/10 000) obejmują zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy), naczyniowe (uderzenia gorąca), ogólne (zmęczenie, znużenie) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym rzekomoanafilaktyczne, które stanowią stan zagrożenia życia i wymagają natychmiastowej interwencji oraz odstawienia leku. Większość działań niepożądanych ma charakter przejściowy i ustępuje po zaprzestaniu terapii.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, dyskomfort żołądkowy, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, niestrawność, okserutyna, pokrzywka, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, substancja czynna, uderzenie gorąca, wyprysk, wysypka, wywiad alergologiczny, wzdęcie, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alerdes 5 mg
Desloratadyna w dawce 5 mg, stosowana w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi występującymi u około 3% pacjentów częściej niż placebo. Najczęstsze działania niepożądane to uczucie zmęczenia (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% pacjentów leczonych desloratadyną, co było porównywalne z grupą placebo (6,9%). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak wydłużenie odstępu QT, arytmia, bradykardia oraz zaburzenia zachowania, w tym agresję i omamy.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, fotouczulenie, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, mialgia, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia wątroby, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tussal Antitussicum 15 mg
Tabletki powlekane Tussal Antitussicum zawierające 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku mogą wywoływać działania niepożądane obejmujące głównie układ pokarmowy, nerwowy oraz reakcje alergiczne. Do najczęstszych objawów ze strony przewodu pokarmowego należą nudności, wymioty, bóle żołądka oraz zaparcia, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i z chorobami współistniejącymi. Ze strony układu nerwowego obserwuje się zawroty głowy i senność, co zwiększa ryzyko upadków i wypadków, zwłaszcza u osób starszych. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz skurcz oskrzeli, mogą mieć charakter zagrażający życiu i wymagają szczególnej uwagi podczas terapii.
ból żołądka, dekstrometorfan bromowodorek, działanie niepożądane, farmakoterapia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, senność, skurcz oskrzeli, Tussal Antitussicum, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bulgaplin 75 mg
Lek Bulgaplin, zawierający pregabalinę w dawkach od 25 mg do 300 mg w postaci kapsułek twardych, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na pregabalinę lub substancje pomocnicze. Reakcje alergiczne mogą manifestować się objawami skórnymi (wysypka, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie), oddechowymi (duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk krtani) oraz ogólnoustrojowymi (gorączka, obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja). W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać terapię i nie podejmować ponownego leczenia pregabaliną. Przeciwwskazanie to dotyczy wszystkich dostępnych dawek leku Bulgaplin, gdyż zawierają one tę samą substancję czynną.
anafilaksja, duszność, farmakoterapia, gabapentynoidy, kapsułka twarda, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość na pregabalinę, objaw kliniczny, objaw ogólnoustrojowy, objaw skórny, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, pregabalina, przeciwwskazanie bezwzględne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, układ oddechowy, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Beriate 250
Beriate, ludzki czynnik VIII krzepnięcia (FVIII), wymaga ścisłego monitorowania podczas terapii, zwłaszcza pod kątem reakcji nadwrażliwości alergicznych, które mogą obejmować pokrzywkę, świszczący oddech, spadek ciśnienia tętniczego oraz anafilaksję. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie procedury medyczne. Istotnym powikłaniem jest wytwarzanie inhibitorów przeciwko FVIII, ocenianych w jednostkach Bethesda (BU/ml), szczególnie u pacjentów z ciężką hemofilią A i w trakcie pierwszych 50 dni ekspozycji. Monitorowanie kliniczne i laboratoryjne jest kluczowe, a w przypadku wysokiego miana inhibitorów konieczne jest rozważenie alternatywnych metod leczenia pod nadzorem specjalistów. Ponadto, u pacjentów z ryzykiem zaburzeń sercowo-naczyniowych zaleca się ocenę układu sercowo-naczyniowego przed rozpoczęciem terapii, a stosowanie centralnego dostępu żylnego wymaga kontroli pod kątem zakażeń i zakrzepicy.
anafilaksja, bakteriemia, centralny dostęp żylny, czynnik VIII krzepnięcia, HAV, HBV, HCV, hemofilia typu A, HIV, inhibitory czynnika VIII, jednostki Bethesda, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, parwowirus B19, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, terapia zastępcza, uogólniona pokrzywka, wirusowe zapalenie wątroby, wirusy bezotoczkowe, wirusy otoczkowe, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Mepiwakaina – Działania niepożądane
Mepiwakaina, amidowy środek miejscowo znieczulający stosowany głównie w stomatologii, wykazuje działania niepożądane zależne od dawki i mechanizmu podania, takie jak przedawkowanie, szybkie wchłanianie, przypadkowe wstrzyknięcie do naczyń krwionośnych, nadwrażliwość czy idiosynkrazja. Najpoważniejsze powikłania mają charakter ogólnoustrojowy i obejmują reakcje alergiczne (bardzo rzadko <1/10 000), w tym wstrząs anafilaktyczny, oraz zaburzenia układu nerwowego, takie jak ból głowy (często ≥1/100 do <1/10), pobudzenie OUN, drgawki, neuropatia, parestezje, a także depresję OUN manifestującą się utratą przytomności, śpiączką czy drgawkami (rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000). Dodatkowo obserwuje się zaburzenia widzenia, zespół Hornera, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca (rzadko), w tym bradykardię, tachyarytmię, zatrzymanie akcji serca, oraz objawy ze strony układu oddechowego, takie jak niewydolność oddechowa i bezdech (rzadko). W preparacie Mepidont 2% z adrenaliną 1:100 000 adrenalina może wywołać dodatkowe reakcje sercowo-naczyniowe, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia.
bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, budowa amidowa, częstoskurcz, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, drętwienie, duszność, dysfagia, dysfonia, dyzartria, enoftalmia, hiperkapnia, idiosynkrazja, kołatanie serca, migotanie komór, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nadmierne wydzielanie śliny, nadwrażliwość pacjenta, napad toniczno-kloniczny, niedoczulica, niedotlenienie, niewydolność krążeniowa, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, podwójne widzenie, pokrzywka, przedawkowanie, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie źrenic, rumień, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, słowotok, środek miejscowo znieczulający, środek obkurczający naczynia krwionośne, świąd, światłowstręt, szum uszny, tachyarytmia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie mowy, zaburzenie rytmu serca, zaniewidzenie, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Hornera, złuszczanie błony śluzowej, zwężenie oskrzeli - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naklofen 25 mg/ml
Diklofenak sodowy w roztworze do wstrzykiwań (Naklofen 25 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się bóle i zawroty głowy oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, niestrawność i bóle brzucha. Często występuje także podrażnienie i ból w miejscu podania. Rzadziej pojawiają się reakcje nadwrażliwości, zatrzymanie płynów, obrzęki, a także zaburzenia hematologiczne, w tym trombocytopenia, leukopenia i agranulocytoza, które mogą stanowić zagrożenie życia. Bardzo rzadko notuje się poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, ostre zapalenie wątroby, niewydolność nerek, zespół Stevensa-Johnsona czy martwica skóry w miejscu wstrzyknięcia. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, embolia cutis medicamentosa, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, plamica alergiczna, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Aurovitas 200 mg
Ibuprofen Aurovitas 200 mg w formie tabletek powlekanych posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią reakcji nadwrażliwości po NLPZ, takich jak astma aspirynowa, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy. Nie należy stosować leku u pacjentów z aktywnym lub nawracającym krwawieniem i perforacją przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością nerek, wątroby lub serca (klasa IV wg NYHA), a także w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu. Ibuprofen jest przeciwwskazany także u dzieci poniżej 12 lat oraz u pacjentów z ciężkim odwodnieniem, krwawieniami naczyniowo-mózgowymi lub innymi aktywnymi krwawieniami, a także przy niewyjaśnionych zaburzeniach układu krwiotwórczego.
agregacja płytek krwi, astma, choroba hematologiczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, choroba zapalna jelit, dysfagia, kortykosteroid doustny, krwawienie naczyniowo-mózgowe, krwotok, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, trymestr ciąży, układ krwiotwórczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dekristol 20 000 IU
Dekristol w postaci miękkich kapsułek zawiera 500 mikrogramów cholekalcyferolu (20 000 IU witaminy D3) i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według MedDRA. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych na olej arachidowy, substancję pomocniczą, które mogą manifestować się jako obrzęk naczynioruchowy lub obrzęk krtani, stanowiący zagrożenie życia. Hiperkalcemia i hiperkalciuria występują niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) i są związane z przedawkowaniem witaminy D3, co wymaga monitorowania gospodarki wapniowej podczas terapii. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia, wzdęcia, nudności, ból brzucha i biegunka, również występują niezbyt często i zwykle ustępują po dostosowaniu dawki lub przerwaniu leczenia.
biegunka, ból brzucha, cholekalcyferol, działanie niepożądane, farmakovigilance, gospodarka wapniowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kalcyfikacja tkanek miękkich, MedDRA, nadwrażliwość na leki, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, olej arachidowy, pokrzywka, przedawkowanie witaminy D3, reakcja alergiczna, świąd, witamina D3, wysypka, wzdęcia, zaparcie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Empelic 10 mg
Empelic, zawierający empagliflozynę w dawkach 10 mg i 25 mg w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się bardzo ograniczonymi przeciwwskazaniami do stosowania. Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na empagliflozynę lub substancje pomocnicze preparatu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na inhibitory SGLT-2. Tabletki 10 mg są żółte, okrągłe, z wytłoczoną cyfrą „10”, natomiast tabletki 25 mg są jasnożółte, podłużne, z oznaczeniem „25”. W przypadku podejrzenia nadwrażliwości należy natychmiast przerwać leczenie, wdrożyć terapię objawową, rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne oraz dokumentować reakcję w dokumentacji medycznej pacjenta.
charakterystyka produktu leczniczego, duszność, empagliflozyna, inhibitor SGLT-2, interakcja lekowa, konsultacja alergologiczna, leczenie objawowe, nadwrażliwość, objaw alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, specjalne ostrzeżenia, świąd, tabletka powlekana, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egidon 30 mg
Etorykoksyb, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg w postaci tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ lub inhibitorach COX-2, takimi jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit. W zakresie chorób układu sercowo-naczyniowego przeciwwskazania obejmują zastoinową niewydolność serca klasy II-IV wg NYHA, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze powyżej 140/90 mmHg, chorobę niedokrwienną serca, chorobę tętnic obwodowych oraz chorobę naczyń mózgowych.
albumina w surowicy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, ciąża, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, etorykoksyb, inhibitor cyklooksygenazy-2, karmienie piersią, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, miażdżyca tętnic obwodowych, nadwrażliwość na substancję czynną, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, przemijający atak niedokrwienny, reakcja alergiczna, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, udar mózgu, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prostamnic 0,4 mg
Tamsulosyna chlorowodorek w dawce 0,4 mg (Prostamnic) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układ nerwowy (zawroty głowy 1,3%, ból głowy, omdlenia), okulistyczny (niewyraźne widzenie), sercowo-naczyniowy (kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne), górne drogi oddechowe (zapalenie błony śluzowej nosa, krwawienie z nosa) oraz reakcje skórne i zaburzenia układu rozrodczego (np. priapizm, wytrysk wsteczny). Szczególnie istotne są ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy) oraz ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS) podczas zabiegów okulistycznych, co wymaga odpowiedniego przygotowania i monitorowania pacjentów. Dodatkowo, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, arytmie) oraz duszność, choć ich częstość i związek przyczynowy nie są precyzyjnie określone.
arytmia, astenia, biegunka, duszność, jaskra, kołatanie serca, krwotok z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, tachykardia, tamsulosyna chlorowodorek, wysypka skórna, wytrysk wsteczny, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wiotkiej tęczówki, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie źrenicy - Leksykon substancji czynnych
Ceftobiprol – Działania niepożądane
Ceftobiprol, cefalosporyna piątej generacji stosowana w leku Zevtera, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i jest stosowana w leczeniu poważnych zakażeń. W badaniach klinicznych obejmujących 1668 dorosłych pacjentów, najczęściej stosowano dawki 500 mg 2-3 razy na dobę oraz 750 mg 2 razy na dobę. Profil bezpieczeństwa u dzieci (3 miesiące do 17 lat) był porównywalny z dorosłymi. Najczęstsze działania niepożądane (≥3%) to nudności, wymioty, biegunka, reakcje w miejscu podania, reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, wysypka, świąd) oraz zaburzenia smaku. Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na reakcje anafilaktyczne, drgawki, niewydolność nerek, zapalenie okrężnicy wywołane przez Clostridioides difficile oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, leukopenia i niedokrwistość.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cefalosporyna piątej generacji, drgawki, duszność, enzym wątrobowy, eozynofilia, hipokaliemia, hiponatremia, lek nefrotoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, odczyn Coombsa, perforacja jelita, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu infuzji, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, stan padaczkowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka świądowa, zaburzenie smaku, zakażenie grzybicze, zapalenie okrężnicy Clostridoides difficile, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Avamina 1000 mg
Podczas terapii chlorowodorkiem metforminy (Avamina) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz utrata apetytu, które występują bardzo często (≥1/10) i zwykle ustępują samoistnie. Zaleca się podawanie metforminy w 2-3 dawkach podzielonych na dobę, stopniowe zwiększanie dawki oraz przyjmowanie leku podczas lub bezpośrednio po posiłkach w celu minimalizacji tych objawów. Rzadziej występują zaburzenia smaku (często, ≥1/100 do <1/10), a bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się poważne powikłania, takie jak kwasica mleczanowa wymagająca natychmiastowej interwencji medycznej, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby lub zapalenie wątroby oraz reakcje skórne (rumień, świąd, pokrzywka). Długotrwałe stosowanie metforminy może prowadzić do zmniejszenia wchłaniania witaminy B12 i obniżenia jej stężenia w surowicy, co należy rozważyć jako potencjalną przyczynę niedokrwistości megaloblastycznej.
AVAMINA, badania czynności wątroby, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek metforminy, dolegliwości przewodu pokarmowego, kwasica mleczanowa, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, pacjent diabetologiczny, pokrzywka, reakcja skórna, rumień, świąd, terapia metforminą, utrata apetytu, witamina B12, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodu – Działania niepożądane
Diklofenak sodu w postaci aerozolu na skórę (DIKY 4%, 40 mg/g) wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie reakcje skórne w miejscu aplikacji, takie jak wysypka, egzema, rumień, zapalenie skóry (w tym kontaktowe) oraz świąd, który w badaniach klinicznych występował z częstością 0,9% przy stosowaniu 4-5 dawek dwa razy dziennie przez 14 dni u pacjentów ze skręceniem stawu skokowego. Rzadziej obserwuje się zapalenie skóry pęcherzowe, suchość skóry i uczucie pieczenia. Długotrwałe stosowanie powyżej 3 tygodni lub aplikacja na powierzchnie większe niż 600 cm² zwiększa ryzyko uogólnionych działań niepożądanych, takich jak ból brzucha, niestrawność, zaburzenia żołądkowe oraz nefrotoksyczność. Bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości obejmują pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, astmę oraz reakcje nadwrażliwości na światło.
aerozol na skórę, astma, ból brzucha, czynnik drażniący, diklofenak sodu, filtracja kłębuszkowa, kontaktowe zapalenie skóry, nadkażenie bakteryjne, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, pokrzywka, reakcja astmatyczna, retencja sodu, rumień, skręcenie stawu skokowego, skurcz oskrzeli, świąd, wyprysk, wysypka, wysypka krostkowa, zaburzenia nerek, zaburzenia skórne, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka, zakażenie pasożytnicze, zapalenie skóry, zapalenie skóry pęcherzowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melatonina LEK-AM 5 mg
Profil bezpieczeństwa melatoniny w dawkach 1 mg, 3 mg i 5 mg wskazuje na sporadyczne i przemijające działania niepożądane, głównie dotyczące układu nerwowego, takie jak astenia, bóle głowy, splątanie, sedacja oraz obniżenie temperatury ciała, występujące z częstością „często”. Rzadziej obserwuje się tachykardię (>100 uderzeń/min), reakcje skórne (świąd, wysypka, pokrzywka, wyprysk) oraz ginekomastię, które wymagają szczególnej uwagi. U pacjentów pediatrycznych z uszkodzeniami OUN i padaczką melatonina może zwiększać częstość napadów padaczkowych (rzadko), co stanowi istotne ryzyko kliniczne. Objawy neurologiczne mogą wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.
astenia, ból głowy, choroba wieńcowa, działanie niepożądane, ginekomastia, gospodarka hormonalna, hipotermia, melatonina, Melatonina LEK-AM, nadwrażliwość, napad padaczkowy, niewydolność serca, padaczka, pokrzywka, schorzenia neurologiczne, schorzenie neurologiczne, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, sedacja, splątanie, świąd, tachykardia, terapia krótkoterminowa, uszkodzenie OUN, wyprysk, wysypka, zaburzenia układu nerwowego