pokrzywka
Pokrzywka (urticaria) to reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem bąbli pokrzywkowych – uniesionych, obrzękowych zmian skórnych o różnej wielkości, często z towarzyszącym świądem. Zmiany mogą być blade lub zaczerwienione i typowo ustępują w ciągu 24 godzin, często pojawiając się w nowym miejscu.
Ze względu na czas trwania, pokrzywkę dzielimy na ostrą (trwającą do 6 tygodni) i przewlekłą (powyżej 6 tygodni). Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje czynniki alergiczne (pokarmy, leki, jady owadów), infekcyjne, fizykalne (zimno, ciepło, ucisk), choroby autoimmunologiczne oraz idiopatyczne. W patofizjologii kluczową rolę odgrywa aktywacja komórek tucznych i uwalnianie mediatorów zapalnych, głównie histaminy.
Diagnostyka pokrzywki obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach testy alergiczne, próby prowokacyjne i badania laboratoryjne. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na przeciwhistaminowych lekach drugiej generacji. W przypadkach opornych stosuje się zwiększone dawki leków przeciwhistaminowych, omalizumab, cyklosporynę A lub krótkotrwale glikokortykosteroidy systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Trombina ludzka – Działania niepożądane
Trombina ludzka, zawarta w preparacie TISSEEL Lyo (roztwór trombiny 500 j.m./ml), może indukować liczne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości i alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, bradykardia, tachykardia, uogólniona pokrzywka, a także ciężkie reakcje anafilaktyczne, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym i zgonem. Szczególnie ryzykowne jest powtarzane stosowanie preparatu, które zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia tych reakcji. Ponadto, niezamierzone podanie trombiny do światła naczynia może prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zakrzepica żyły pachowej, zator tętniczy, zator tętnicy mózgowej oraz zawał mózgu. Zgłaszano również przypadki zespołu DIC oraz zatoru powietrznego, zwłaszcza przy nieprawidłowym stosowaniu urządzeń aplikujących preparat pod ciśnieniem.
aprotynina syntetyczna, bradykardia, degradacja fibryny, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, fibrynogen ludzki, gorączka, incydent zakrzepowo-zatorowy, klej fibrynowy, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, płyn surowiczy, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, rumień, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombina ludzka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czucia, zaburzenie gojenia, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu odpornościowego, zakażenie rany pooperacyjnej, zakrzepica żylna, zakrzepica żyły pachowej, zator powietrzny, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tenox 10 mg
Produkt leczniczy Tenox zawierający amlodypinę maleinian w dawkach 5 mg lub 10 mg jest związany z występowaniem licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek oraz zmęczenie. Działania te mają szczególne znaczenie kliniczne zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawkowania. Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak leukopenia, małopłytkowość, reakcje alergiczne, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków), zawał mięśnia sercowego, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), obrzęk naczynioruchowy oraz zaburzenia wątroby (zapalenie, żółtaczka). Częstość działań niepożądanych została sklasyfikowana od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co pozwala na precyzyjną ocenę ryzyka u pacjentów.
amlodypina maleinian, antagonista wapnia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cholestaza, depresja, dezorientacja, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, nagłe zaczerwienienie, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Makrogol 3350 – Działania niepożądane
Makrogol 3350, substancja czynna leku AuroGo (13,7 g proszku do sporządzania roztworu doustnego), wykazuje działania niepożądane głównie ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność i wzdęcia, wynikające z jego farmakologicznego mechanizmu zwiększania objętości treści jelitowej i nasilenia motoryki przewodu pokarmowego. Częstość występowania tych działań jest nieznana. Biegunka może być łagodzona przez zmniejszenie dawki. Istotnym zagrożeniem są reakcje alergiczne, w tym anafilaksja z dusznością i objawami skórnymi, które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz interwencji medycznej. Ponadto, stosowanie makrogolu 3350 wiąże się z ryzykiem odwodnienia oraz zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipokaliemia i hiponatremia, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, osób starszych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Hipokaliemia może prowadzić do arytmii, osłabienia mięśni i pogorszenia funkcji nerek, natomiast hiponatremia do objawów neurologicznych, włącznie ze splątaniem i drgawkami.
AuroGo, biegunka, ból brzucha, drgawki, duszność, funkcja nerek, hipokaliemia, hiponatremia, makrogol 3350, motoryka przewodu pokarmowego, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, perystaltyka jelit, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, śpiączka, splątanie, świąd, układ pokarmowy, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Drotapil 40 mg
Drotapil 40 mg, zawierający drotaweryny chlorowodorek, może wywoływać rzadkie działania niepożądane o częstości występowania od ≥1/10 000 do <1/1000. Wśród nich wyróżnia się reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd, które wymagają natychmiastowej interwencji, zwłaszcza obrzęk naczynioruchowy zagrażający życiu. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują bóle głowy, zawroty głowy oraz bezsenność, co może wpływać na jakość życia pacjentów, szczególnie osób starszych ze zwiększonym ryzykiem upadków. Rzadko obserwuje się również kołatanie serca oraz niedociśnienie tętnicze, które mogą wymagać dalszej diagnostyki kardiologicznej i ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Działania ze strony przewodu pokarmowego to nudności i zaparcia, które mogą wpływać na komfort terapii i wymagać modyfikacji leczenia.
bąbel pokrzywkowy, bezsenność, ból głowy, diagnostyka kardiologiczna, drotaweryna chlorowodorek, działanie niepożądane leku, farmakovigilance, hipotonia, kołatanie serca, lek hipotensyjny, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek miękkich, pokrzywka, świąd, świąd skóry, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka rumieniowa, wysypka skórna, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Atrakurium – Działania niepożądane
Atrakurium, niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, stosowany w anestezjologii, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, w tym najczęściej obserwowanym łagodnym i przemijającym niedociśnieniem tętniczym oraz nagłym zaczerwienieniem skóry, wynikającym z uwalniania histaminy (częstość ≥1/100 do <1/10). Skurcz oskrzeli występuje niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Najpoważniejszymi, choć bardzo rzadkimi (<1/10 000), są reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, niewydolność krążenia i zatrzymanie akcji serca, szczególnie u pacjentów otrzymujących atrakurium w skojarzeniu z innymi lekami znieczulającymi. Występowanie napadów drgawkowych, o nieznanej częstości, zgłaszano głównie u pacjentów na oddziałach intensywnej terapii, często z dodatkowymi czynnikami ryzyka (np. uraz głowy, encefalopatia). Nie wykazano jednak jednoznacznego związku przyczynowego między napadami a metabolitem atrakurium – laudanozyną.
atrakurium, encefalopatia niedotlenienna, hipoksemia, hipotensja, hipowolemia, histamina, kortykosteroid, laudanozyna, miopatia, mocznica, napad drgawkowy, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, obrzęk mózgu, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz oskrzeli, Tracrium, uraz głowy, wirusowe zapalenie mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie wentylacji, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Remurel
Produkt leczniczy Remurel zawiera glatirameru octan w stężeniu 20 mg/ml i jest przeznaczony wyłącznie do podskórnego podawania. Podanie dożylne lub domięśniowe jest przeciwwskazane. Należy poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia reakcji natychmiastowej w ciągu kilku minut po iniekcji, objawiającej się rozszerzeniem naczyń krwionośnych (zaczerwienienie skóry, uczucie gorąca), bólem w klatce piersiowej, dusznością, kołataniem serca oraz tachykardią. Objawy te są zwykle krótkotrwałe i samoistnie ustępują, jednak w przypadku ciężkich reakcji konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i kontakt z lekarzem. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami serca, monitorując ich stan zdrowia podczas całego leczenia.
anafilaksja, ból w klatce piersiowej, ciężka reakcja nadwrażliwości, ciężkie uszkodzenie wątroby, drgawki, duszność, glatirameru octan, kołatanie serca, niewydolność wątroby, podanie podskórne, pokrzywka, przeszczep wątroby, reakcja anafilaktoidalna, reakcja hepatotoksyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór do wstrzykiwań, skurcz oskrzeli, tachykardia, zaburzenie czynności nerek, zapalenie wątroby z żółtaczką - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxium 500 500 mg
Doxium 500 zawiera wapnia dobasylan w dawce 500 mg i jest stosowany w formie kapsułek twardych. Lek może powodować działania niepożądane o różnej częstości występowania, klasyfikowane według MedDRA. Szczególnie istotne są bardzo rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza (<1/10 000), która wymaga natychmiastowego odstawienia leku ze względu na ryzyko ciężkich infekcji. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę, świąd, pokrzywkę i obrzęk twarzy, a bardzo rzadko (<1/10 000) reakcję anafilaktyczną stanowiącą zagrożenie życia. Często (≥1/100 do <1/10) występują bóle głowy, zawroty głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, biegunka, wymioty) oraz bóle mięśniowo-stawowe, które zwykle ustępują po przerwaniu terapii.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bóle mięśniowo-stawowe, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dreszcze, dysfagia, gorączka, granulocyty obojętnochłonne, kapsułki twarde, leukopenia, nadwrażliwość, neutropenia, nudności, obrzęk twarzy, odwodnienie, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, świąd, układ mięśniowo-szkieletowy, układ nerwowy, wapnia dobasylan, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hematologiczne, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – NO-SPA forte 80 mg
Produkt leczniczy NO-SPA Forte zawiera 80 mg chlorowodorku drotaweryny w postaci tabletek i może wywoływać działania niepożądane, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród działań niepożądanych zidentyfikowano reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy (rzadko), pokrzywka, wysypka i świąd (rzadko), a także objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy obwodowe rzadko, ośrodkowe częstość nieznana, bezsenność rzadko), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca i hipotonia rzadko) oraz układu pokarmowego (nudności i zaparcia rzadko). Szczególną uwagę należy zwrócić na obrzęk naczynioruchowy, który może prowadzić do zwężenia dróg oddechowych i stanowić zagrożenie życia.
ból głowy, chlorowodorek drotaweryny, ciśnienie tętnicze, duszność, działanie niepożądane, farmakoterapia, hipotonia, kołatanie serca, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, świąd, układ immunologiczny, układ nerwowy, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia żołądka, zaparcie, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ośrodkowe - Leksykon substancji czynnych
Nadtechnecjan sodu – Działania niepożądane
Nadtechnecjan sodu (Na99mTcO4) jest radiofarmaceutykiem pochodzącym z rozpadu 99Mo (T1/2=66 h, E=740 keV), emitującym promieniowanie gamma o energii 141 keV z okresem półrozpadu 6,01 h. Po dożylnym podaniu obserwuje się rzadkie, ale potencjalnie poważne działania niepożądane, głównie o podłożu alergicznym, takie jak pokrzywka, obrzęk twarzy i powiek, świąd, a także zaburzenia rytmu serca i drgawki mózgowe. Reakcje anafilaktoidalne zdarzają się bardzo rzadko (<1/10 000), jednak wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii. Ekspozycja na promieniowanie jonizujące związana z podaniem nadtechnecjanu sodu zwykle nie przekracza dawki skutecznej 20 mSv, co minimalizuje ryzyko indukcji nowotworów i wad wrodzonych, choć w niektórych sytuacjach klinicznych mogą być stosowane wyższe dawki.
arytmia, arytmia serca, bradykardia, dawka promieniowania, drgawki mózgowe, kancerogeneza, medycyna nuklearna, nadtechnecjan sodu, nowotwór złośliwy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, pokrzywka, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, radionuklid macierzysty, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, śpiączka, świąd, tachykardia, teratogeneza, wada wrodzona, wazodylatacja, zaburzenie przewodzenia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Eloprine Forte
Eloprine Forte, zawierający 1000 mg inozyny pranobeksu, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek. Inozyna pranobeks może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle mieszczące się w zakresie 0,18-0,42 mmol/l, co wynika z katabolizmu inozyny do kwasu moczowego, a nie z zaburzeń enzymatycznych czy nerkowych. Długotrwała terapia (≥3 miesiące) wymaga regularnego monitorowania stężenia kwasu moczowego, parametrów czynności wątroby, nerek oraz morfologii krwi, aby zapobiec powikłaniom, takim jak kamica nerkowa.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Desloratadine Genepharm 2,5 mg
Desloratadine Peseri, zawierający 2,5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Przy dawce 5 mg/dobę działania niepożądane występowały u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak uczucie zmęczenia (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (syrop) profil bezpieczeństwa był zbliżony do dorosłych, z bólem głowy jako najczęstszym działaniem niepożądanym u 5,9% młodzieży (12-17 lat) w porównaniu do 6,9% w grupie placebo. Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano bardzo rzadkie działania niepożądane obejmujące zaburzenia psychiczne (omamy), neurologiczne (zawroty głowy, senność, drgawki), sercowe (tachykardia, kołatanie serca), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), wątrobowe (zwiększenie enzymów, zapalenie wątroby) oraz reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższona bilirubina, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, uczucie zmęczenia, wymioty, wysypka, zaburzenia wątroby, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Kwas askorbinowy – Działania niepożądane
Kwas askorbinowy (witamina C) jest stosowany w różnych produktach leczniczych, jednak jego podawanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Reakcje alergiczne mogą obejmować świąd, pokrzywkę, wysypkę, a w rzadkich przypadkach wstrząs anafilaktyczny. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka (szczególnie przy dawkach >1 g/dobę), pieczenie w nadbrzuszu i zaburzenia trawienia, są najczęściej zgłaszanymi objawami. Specyficzne reakcje, jak limfocytowe zapalenie okrężnicy, odnotowano przy stosowaniu preparatu Cyclo 3 Fort. Ponadto, kwas askorbinowy może wywoływać zaburzenia układu oddechowego (np. skurcz oskrzeli u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ), nerwowego (bezsenność, lęk, bóle głowy) oraz moczowego (kolka nerkowa, kamica nerkowa przy dawkach >1 g/dobę). Rzadkie, ale istotne są także zaburzenia hematologiczne (granulocytopenia, trombocytopenia) oraz zaburzenia równowagi elektrolitowej (hiperkalcemia, hipokalcemia, hiponatremia).
Częstość działań niepożądanych jest zróżnicowana: reakcje alergiczne skórne występują od bardzo rzadko do często, ciężkie reakcje anafilaktyczne są bardzo rzadkie, a zaburzenia żołądkowo-jelitowe nasilają się przy dawkach powyżej 600 mg/dobę, z biegunką dominującą przy dawkach >1 g/dobę. Czynniki ryzyka obejmują długotrwałe stosowanie dawek >600 mg/dobę, nadwrażliwość na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy oraz wcześniejsze epizody kamicy nerkowej. W przypadku działań niepożądanych zaleca się zmniejszenie dawki, przyjmowanie leku z posiłkiem lub zaprzestanie terapii, zwłaszcza przy ciężkiej biegunce lub reakcjach alergicznych. W sytuacjach wstrząsu anafilaktycznego konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna. Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych przez personel medyczny jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii kwasem askorbinowym.
agranulocytoza, arytmia, astma oskrzelowa, ciśnienie tętnicze, granulocytopenia, hiperkalcemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, kamica nerkowa, kolka nerkowa, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbinowy, martwica brodawek nerkowych, nadwrażliwość na NLPZ, napadowe zaczerwienienie twarzy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, płytki krwi, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd skóry, tachykardia, trombocytopenia, witamina C, wstrząs anafilaktyczny, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie trawienia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie okrężnicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rulid 150 mg
Roksytromycyna, makrolidowy antybiotyk stosowany w dawce 150 mg (Rulid), może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania pacjenta podczas terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, niestrawność i biegunka (często ≥1/100 do <1/10). Istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile (częstość nieznana). Ponadto obserwuje się zaburzenia hematologiczne, w tym eozynofilię (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100), agranulocytozę, neutropenię i trombocytopenię (częstość nieznana). Roksytromycyna może także indukować poważne reakcje immunologiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny (częstość nieznana), oraz zaburzenia psychiczne, takie jak omamy i stan splątania. Wśród działań neurologicznych wymienia się zawroty głowy i bóle głowy (niezbyt często), parestezje, zaburzenia smaku i węchu (częstość nieznana).
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból głowy, brak smaku, Clostridium difficile, eozynofilia, fosfataza zasadowa, krwawa biegunka, nadkażenie, neutropenia, niedosłuch, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parosmia, plamica, pokrzywka, przemijająca głuchota, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Syntarpen 1 g
Kloksacylina, substancja czynna leku Syntarpen, jest penicyliną o stosunkowo dobrej tolerancji, jednak może wywoływać działania niepożądane, które należy monitorować. Najczęściej obserwowaną reakcją jest biegunka, natomiast bardzo rzadko występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak eozynofilia, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, agranulocytoza, zahamowanie czynności szpiku oraz niedokrwistość hemolityczna. Reakcje alergiczne, zarówno natychmiastowe (obrzęk naczynioruchowy, skurcz krtani, oskrzeli, spadek ciśnienia, zapaść naczyniowa), jak i opóźnione (wysypki, gorączka, bóle mięśni i stawów, choroba posurowicza, alergiczne zapalenie naczyń), występują bardzo rzadko, ale mogą być zagrażające życiu, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i przy podawaniu dużych dawek, zwłaszcza parenteralnie.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferaza, astma, bezmocz, białkomocz, biegunka, choroba posurowicza, czarny język włochaty, eozynofilia, katar sienny, kloksacylina, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, penicylina, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności kanalików nerkowych, zaburzenie czynności płytek krwi, zaburzenie hematologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hitaxa 5 mg
Hitaxa, zawierająca 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, istotne dla prowadzenia terapii. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz ból głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy zgłaszano u 5,9% leczonych, a u 6,9% placebo. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, w tym wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz zaburzenia zachowania, w tym agresję i omamy, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Działania niepożądane obejmują układy nerwowy, sercowy, pokarmowy, wątrobowy, skórny oraz mięśniowo-szkieletowy, z częstością od bardzo rzadkich (<1/10 000) do częstych (≥1/100 do <1/10).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nietypowe zachowanie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Otrex 600 600 mg
Lek Otrex 600 zawiera 600 mg diosminy półsyntetycznej w formie tabletek i jest przeciwwskazany wyłącznie u pacjentów z nadwrażliwością na diosminę lub inne składniki preparatu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na diosminę lub flawonoidy. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – są podłużne, szarożółte lub jasnożółte z rowkiem dzielącym po obu stronach, co ułatwia ich identyfikację.
Pacjentów, którzy nie stosowali wcześniej diosminy, należy poinformować o konieczności monitorowania objawów alergicznych, takich jak świąd, wysypka, pokrzywka czy obrzęk, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Poza nadwrażliwością nie zidentyfikowano innych bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania Otrex 600, jednak zaleca się ostrożność u osób z historią alergii na leki, zwłaszcza flawonoidy. Każda tabletka zawiera pełną dawkę 600 mg diosminy, co jest istotne przy ocenie ryzyka reakcji nadwrażliwości u pacjentów predysponowanych.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lisinoratio 10 10 mg
Produkt leczniczy Lisinoratio (lizynopryl), będący inhibitorem ACE, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęstszych należą zawroty i bóle głowy (≥1/10), kaszel oraz objawy ortostatyczne, w tym niedociśnienie. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak zmniejszenie hemoglobiny i hematokrytu (≥1/10000 do <1/1000), a bardzo rzadko poważne powikłania, w tym zahamowanie czynności szpiku, niedokrwistości hemolityczne, małopłytkowość, leukopenię, neutropenię i agranulocytozę (<1/10000). W zakresie układu sercowo-naczyniowego zgłaszano incydenty zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu (≥1/1000 do <1/100), prawdopodobnie wtórne do nadmiernego obniżenia ciśnienia u pacjentów wysokiego ryzyka. Częstość występowania innych działań, takich jak hipoglikemia, dna, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, czy ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), jest nieznana lub bardzo rzadka. W badaniach laboratoryjnych obserwowano m.in. hiperkaliemię, podwyższenie enzymów wątrobowych oraz zaburzenia elektrolitowe.
agranulocytoza, bezmocz, dezorientacja, dławica piersiowa, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kołatanie serca, leukopenia, lizynopryl, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół autoimmunologiczny, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Obwodzenie – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Obrzęk naczynioruchowy (angioedema) jest stanem charakteryzującym się przejściowym, zlokalizowanym obrzękiem tkanek, wywołanym mechanizmami zależnymi od histaminy lub bradykininy. Kluczowe czynniki prognostyczne zwiększające ryzyko hospitalizacji to obrzęk wywołany NLPZ (15,3-krotnie), hipotensja (15,7-krotnie), konieczność leczenia epinefryną (8,34-krotnie), obrzęk języka (4,62-krotnie), obrzęk obejmujący wiele lokalizacji (4,25-krotnie) oraz obrzęk gardła (1,23-krotnie). Współwystępowanie pokrzywki koreluje z lokalizacją obrzęku, potrzebą zabezpieczenia dróg oddechowych i ryzykiem nawrotu. W przypadku obrzęku indukowanego inhibitorami ACE, zaawansowane modele predykcyjne pozwalają na identyfikację pacjentów zagrożonych tym powikłaniem, co umożliwia optymalizację farmakoterapii i monitorowanie ryzyka.
autoreaktywność surowicy, bradykinina, cyklosporyna A, drogi oddechowe, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, epinefryna, hipotensja, histamina, idiopatyczny, ikatybant, inhibitor C1-esterazy, inhibitory ACE, leki przeciwhistaminowe H1, modele predykcyjne, niedobór inhibitora C1, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk gardła, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek, oddział ratunkowy, omalizumab, pokrzywka, skala UAS7, wdrożenie leczenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Floxamic Neo 5,00 mg/mL
Floxamic Neo, zawierający moksyfloksacynę w stężeniu 5 mg/ml w formie kropli do oczu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na 2252 pacjentach, stosowanymi do 8 razy na dobę, najczęściej 3 razy dziennie. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były miejscowe podrażnienie i ból oka (1-2%), które miały łagodny przebieg u 96% pacjentów. Inne działania niepożądane obejmowały rzadkie zmniejszenie stężenia hemoglobiny, reakcje alergiczne o nieznanej częstości, bóle głowy (≥0,1%), parestezje, zawroty głowy, a także różnorodne zaburzenia okulistyczne, takie jak punkcikowate zapalenie rogówki, suchość, krwawienia spojówkowe, obrzęki i zmętnienia rogówki. Występowały również rzadkie objawy ze strony układu oddechowego, żołądkowo-jelitowego i wątroby, a także reakcje skórne o charakterze alergicznym. Profil bezpieczeństwa u dzieci i noworodków jest zbliżony do dorosłych, z podrażnieniem i bólem oka występującymi z częstością 0,9%.
alergia oczna, aminotransferaza alaninowa, ból głowy, ból oka, choroba rogówki, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duszność, fluorochinolon, gammaglutamylotransferaza, hemoglobina, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie spojówkowe, moksyfloksacyna, naciek rogówki, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk powieki, obrzęk rogówki, parestezja, podrażnienie oka, pokrzywka, przekrwienie oka, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, suchość oka, świąd oka, światłowstręt, wewnętrzne zapalenie oka, wrzodziejące zapalenie rogówki, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapaść sercowo-naczyniowa, zawrót głowy, zerwanie ścięgna, złóg rogówki, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clindamycin-MIP 150 mg/ml 150 mg/ml
Klindamycyna w roztworze do wstrzykiwań i infuzji (150 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z przewagą objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunka, które występują często (≥1/100 do <1/10) i mają zwykle łagodny przebieg, ustępując podczas lub po zakończeniu terapii. Bardzo rzadko (≤1/10 000) może dojść do rzekomobłoniastego zapalenia jelit, wymagającego natychmiastowej interwencji. Reakcje alergiczne, w tym odropodobna wysypka, świąd i pokrzywka, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), natomiast ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak wstrząs anafilaktyczny, obrzęk Quinckego, rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona) i zespół Lyella, są bardzo rzadkie i mogą pojawić się już po pierwszym podaniu leku, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta w początkowej fazie terapii.
aminotransferaza, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, eozynofilia, gorączka polekowa, granulocytopenia, klindamycyna, leukopenia, nadwrażliwość, neutropenia, obraz krwi, obrzęk Quinckego, odropodobna wysypka, ostre uszkodzenie nerek, pokrzywka, przewód pokarmowy, ropień jałowy, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie przełyku, zapalenie wielostawowe, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tantum Rosa 53,2 mg/g
Benzydaminy chlorowodorek, substancja czynna leku Tantum Rosa (53,2 mg/g, proszek do sporządzania roztworu dopochwowego), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym stosowanym miejscowo. Działania niepożądane związane z jego stosowaniem występują bardzo rzadko (<1/10 000) lub ich częstość jest nieznana. Najczęściej zgłaszane reakcje obejmują miejscowe uczucie pieczenia błony śluzowej pochwy, wysypkę fotoalergiczną oraz pokrzywkę. Objawy te mają charakter przemijający i zazwyczaj ustępują samoistnie bez konieczności dodatkowego leczenia. Wysypka fotoalergiczna jest reakcją nadwrażliwości typu IV zależną od ekspozycji na światło UV, natomiast pokrzywka manifestuje się jako świądące, obrzękowe zmiany skórne o różnej wielkości i kształcie, związane z uwolnieniem mediatorów zapalnych, takich jak histamina.
absorpcja ogólnoustrojowa, benzydaminy chlorowodorek, compliance, ekspozycja na światło słoneczne, fotowrażliwość, klasyfikacja MedDRA, mediatory zapalne, nadwrażliwość typu IV, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ogólnoustrojowe działania niepożądane, podrażnienie tkanek, pokrzywka, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, uwolnienie histaminy, wysypka fotoalergiczna, zaburzenia ogólne w miejscu podania, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Opokan-forte 15 mg
Przedawkowanie meloksykamu, niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NLPZ), może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, od łagodnych do krytycznych. Wczesne symptomy obejmują uczucie braku energii, senność, nudności, wymioty oraz ból w nadbrzuszu, które zwykle ustępują po leczeniu podtrzymującym. Jednakże, poważniejsze powikłania to krwawienia z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek (z oligo- lub anurią oraz wzrostem kreatyniny i mocznika), zaburzenia czynności wątroby (w tym żółtaczka i podwyższenie enzymów wątrobowych), depresja oddechowa, śpiączka, drgawki, zapaść sercowo-naczyniowa oraz zatrzymanie czynności serca. Reakcje anafilaktoidalne, takie jak obrzęk twarzy, języka, krtani, pokrzywka, skurcz oskrzeli i hipotensja, mogą wystąpić zarówno przy przedawkowaniu, jak i dawkach terapeutycznych, stanowiąc bezpośrednie zagrożenie życia.
ból nadbrzusza, cholestyramina, depresja oddechowa, drgawki, enzym wątrobowy, hipoksemia, hipotensja, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, meloksykam, mocznik, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, oligoanuria, Opokan-forte, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, skurcz oskrzeli, śpiączka, zaburzenie czynności wątroby, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie czynności serca, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moklar 150 mg
Moklar 150 mg (moklobemid) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, bóle głowy oraz zaburzenia snu (występujące u ≥ 1/10 pacjentów). Często pojawiają się także parestezje, pobudzenie, lęk i niepokój (≥ 1/100 do < 1/10). Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) mogą wystąpić myśli samobójcze i stany splątania, które zwykle ustępują po przerwaniu leczenia, natomiast rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) zgłaszano zachowania samobójcze i omamy, stanowiące poważne zagrożenie dla pacjenta. W zakresie układu pokarmowego bardzo często występuje suchość błony śluzowej jamy ustnej i nudności, a często wymioty, biegunka i zaparcia. Częstość występowania niedociśnienia tętniczego wynosi ≥ 1/100 do < 1/10, co może powodować zawroty głowy i omdlenia, szczególnie przy zmianie pozycji. Rzadko obserwuje się hiponatremię oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, które zwykle nie prowadzą do klinicznych następstw, jednak wymagają monitorowania.
astenia, biegunka, ból głowy, drażliwość, drgawki, drżenie, farmakoterapia, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, lek przeciwdepresyjny, moklobemid, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, niedociśnienie tętnicze, niepokój, nudności, obrzęk, omamy, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, system MedDRA, sztywność mięśni, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia czucia, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zachowanie samobójcze, zaczerwienienie, zaparcie, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zmniejszenie apetytu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Febrofen 200 mg
Ketoprofen w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Febrofen 200 mg) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen, kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, zwłaszcza przy historii reakcji anafilaktycznych, astmy oskrzelowej, obrzęku naczynioruchowego czy pokrzywki. Przeciwwskazania obejmują także czynną chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, perforację, ciężką niewydolność wątroby, nerek i serca oraz trymestr III ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, zahamowania czynności skurczowej macicy i krwawień okołoporodowych. Ze względu na właściwości antyagregacyjne ketoprofenu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów ze skazą krwotoczną, trombocytopenią oraz stosujących pełne dawki leków przeciwzakrzepowych.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, choroba zapalna jelit, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, farmakokinetyka leku, glikokortykosteroid, gorączka infekcyjna, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja anafilaktyczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, trymestr ciąży, właściwość antyagregacyjna, wysypka skórna, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia, zaostrzenie astmy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paduden Express 200 mg
Profil działań niepożądanych ibuprofenu w preparacie Paduden Express (kapsułki miękkie, 200 mg) opiera się na danych klinicznych obejmujących zarówno krótkotrwałe stosowanie niskich dawek, jak i długotrwałą terapię wysokimi dawkami (do 2400 mg/dobę) u pacjentów z reumatyzmem. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują dolegliwości takie jak ból brzucha, nudności, niestrawność, biegunka, wzdęcia, zaparcia, zgaga, wymioty oraz niewielkie krwawienia, które w rzadkich przypadkach mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym owrzodzeń, perforacji i krwawień z przewodu pokarmowego. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek wiąże się z nieznacznym wzrostem ryzyka incydentów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Ponadto, zgłaszano obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz niewydolność serca, a także zaostrzenie stanów zapalnych związanych z zakażeniami, w tym rozwój martwiczego zapalenia powięzi.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, ibuprofen, incydent zakrzepowo-zatorowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pancytopenia, pokrzywka, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, zaburzenie widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concerta 36 mg
Concerta, zawierająca chlorowodorek metylofenidatu w dawkach 18 mg i 36 mg o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący różne układy i narządy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak bezsenność, nerwowość i ból głowy (występujące u ≥1/10 pacjentów), a także zaburzenia metaboliczne, w tym jadłowstręt i zmniejszenie apetytu (≥1/100 do <1/10). U dzieci długotrwale leczonych może dochodzić do umiarkowanego zmniejszenia przyrostu masy ciała i wzrostu, co wymaga regularnego monitorowania antropometrycznego. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują nagłą śmierć sercową (<1/10 000), stany maniakalne, dezorientację, zaburzenia libido i splątanie (≥1/10 000 do <1/1000), a także próby samobójcze i przemijający nastrój depresyjny (<1/10 000). Zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia i plamica małopłytkowa (≥1/100 do <1/10), oraz reakcje nadwrażliwości (≥1/1000 do <1/100) również wymagają uwagi klinicznej.
apatia, bezsenność, ból głowy, chlorowodorek metylofenidatu, Concerta, częstomocz, dezorientacja, długotrwała erekcja, ginekomastia, jadłowstręt, krwiomocz, lek o natychmiastowym uwalnianiu, leukopenia, łuszczenie się skóry, morfologia krwi, nagła śmierć sercowa, nerwowość, niedokrwistość, nieprawidłowe myślenie, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pokrzywka, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stan maniakalny, stan splątania, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia, urojenie, uzależnienie, wyprysk skórny, wysypka, zaburzenie libido, zaburzenie myślenia, zaburzenie wzwodu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zmniejszenie apetytu - Leksykon substancji czynnych
Klemastyna – Wskazania do stosowania
Klemastyna, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, dostępna jest w Polsce w formie tabletek, syropów oraz roztworu do wstrzykiwań (1 mg/ml), co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Wskazania obejmują alergiczny nieżyt nosa (łagodzenie wodnistej wydzieliny, kichania, świądu i łzawienia), różne postaci alergii skórnych (pokrzywka, zapalenie kontaktowe, wyprysk atopowy, świąd) oraz obrzęk naczynioruchowy. Preparaty Clemastinum Aflofarm i Clemastinum Hasco są rekomendowane w leczeniu tych schorzeń, a działanie klemastyny polega na blokowaniu receptorów H₁, co skutecznie redukuje objawy alergiczne błony śluzowej nosa i skóry.
alergia skórna, alergiczny nieżyt nosa, bąbel pokrzywkowy, górne drogi oddechowe, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, postać farmaceutyczna, postać parenteralna, reakcja alergiczna, reakcja zapalna skóry, receptor H1, roztwór do wstrzykiwań, schorzenie dermatologiczne, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, substancja czynna, świąd skóry, terapia obrzęku naczynioruchowego, trudność w połykaniu, uwalnianie histaminy, wodnista wydzielina z nosa, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zapalenie kontaktowe skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letrox 125 mikrogramów 125 mcg
Letrox, zawierający lewotyroksynę sodową, może wywoływać działania niepożądane, szczególnie przy nietolerancji dawki lub jej przedawkowaniu. Najczęstsze objawy dotyczą układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca (≥1/10) i tachykardia (≥1/100 do <1/10). Inne możliwe reakcje to nadczynność tarczycy (≥1/100 do <1/10), bóle głowy (≥1/10), bezsenność (≥1/10), nerwowość (≥1/100 do <1/10) oraz rzadziej rzekomy guz mózgu u dzieci (≥1/10 000 do <1/1000). Występują także objawy alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka i reakcje układu oddechowego, a w pojedynczych przypadkach wstrząs anafilaktyczny wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Zaleca się ostrożne dostosowanie dawki i monitorowanie pacjentów, zwłaszcza w początkowej fazie terapii.
arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, drżenie, dusznica bolesna, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na lewotyroksynę, nerwowość, nietolerancja wysokiej temperatury, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, osteoporoza, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna układu oddechowego, rzekomy guz mózgu, tachykardia, tkanka podskórna, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie miesiączkowania, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Skinsept Mucosa (10,40 g + 1,67 g + 1,50 g)/100 g
Produkt leczniczy Skinsept Mucosa, w stężeniu (10,40 g + 1,67 g + 1,50 g)/100 g, stosowany jako roztwór na błony śluzowe, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane reakcje to podrażnienie skóry oraz kontaktowe zapalenie skóry, występujące często (od >1/100 do <1/10 przypadków), a także uczucie lekkiego pieczenia o nieokreślonej częstości. Rzadziej pojawiają się pokrzywka oraz reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, z częstością od >1/10 000 do <1/1000 przypadków. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków i niemowląt, u których odnotowano przypadki oparzeń chemicznych o nieznanej częstości występowania.
błona śluzowa, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane produktu leczniczego, kontaktowe zapalenie skóry, obrzęk skóry, obrzęk twarzy, oparzenie chemiczne, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, Skinsept mucosa, stan zapalny skóry, świąd skóry, trudności w oddychaniu, uszkodzenie tkanek, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mepidont 3% 30 mg/ml
Mepiwakaina, aktywny składnik MEPIDONT 3% (30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), jest amidowym środkiem miejscowo znieczulającym. Działania niepożądane mepiwakainy są podobne do innych leków z tej grupy i zależą od dawki oraz czynników takich jak przedawkowanie, szybkie wchłanianie, przypadkowe wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego czy nadwrażliwość pacjenta. Do rzadkich objawów należą pobudzenie OUN (stan podniecenia, drżenia, dezorientacja, rozszerzenie źrenic, podwyższona temperatura), szczękościsk i drgawki przy dużych dawkach, zaburzenia naczyniowe (rozszerzenie naczyń, nadciśnienie tętnicze), zaburzenia rytmu serca i bradykardia. Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Często obserwuje się nudności i wymioty, a zmiany skórne, pokrzywka, obrzęk i nadmierne pocenie się mają częstość nieznaną.
bradykardia, budowa amidowa, drgawki, idiosynkrazja, lek miejscowo znieczulający, mepiwakaina, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, nadzór farmaceutyczny, nudność, obrzęk, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, produkt leczniczy, przedawkowanie, przyspieszenie oddechu, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie oskrzeli, szczękościsk, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Binatta 150 mg
Lek BINATTA zawierający tapentadol w postaci fosforanu, stosowany w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie działaniami niepożądanymi o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (nudności, zaparcia – bardzo często ≥1/10; wymioty, biegunka, dyspepsja – często ≥1/100 do <1/10) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy – bardzo często ≥1/10). Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak drgawki, depresja oddechowa czy reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji. W trakcie terapii odnotowano również ryzyko uzależnienia (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100) oraz występowanie zespołu odstawiennego, choć objawy te były zazwyczaj łagodne. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami ryzyka majaczenia (nowotwór, podeszły wiek) oraz na monitorowanie potencjalnych zaburzeń psychicznych, w tym lęku, depresji i zaburzeń snu.
anafilaksja, ból głowy, częstomocz, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drżenie, dysfunkcja seksualna, dyskomfort jamy brzusznej, dyspepsja, dyzartria, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nastrój depresyjny, niedoczulica, niepokój ruchowy, nudności, objawy odstawienne, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pogorszenie pamięci, pokrzywka, senność, stan splątania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, układ pokarmowy, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zaburzenia percepcji, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mepidont 3% 30 mg/ml
Lek Mepidont 3% zawiera mepiwakainę chlorowodorek w stężeniu 30 mg/ml (54 mg w 1,8 ml ampułce) i jest przeznaczony do stosowania w stomatologii jako roztwór do wstrzykiwań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na mepiwakainę lub inne składniki preparatu, w tym substancje pomocnicze. Przed podaniem leku konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji nadwrażliwości na środki znieczulenia miejscowego typu amidowego. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), obrzęk naczynioruchowy, objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność) oraz reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny.
mepiwakaina chlorowodorek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, roztwór do wstrzykiwań, skurcz oskrzeli, środki znieczulenia miejscowego amidowe, wstrząs anafilaktyczny, znieczulenie miejscowe, znieczulenie stomatologiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Farmalider 20 mg/ml
Ibuprofen FARMALIDER w postaci zawiesiny doustnej 20 mg/ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne NLPZ, w tym kwas acetylosalicylowy, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych takich jak skurcz oskrzeli, astma oskrzelowa indukowana NLPZ, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy oraz pokrzywka. Lek nie powinien być stosowany u osób z zaburzeniami hemopoezy o niewyjaśnionej etiologii, aktywnym lub nawracającym wrzodem trawiennym, krwawieniami z przewodu pokarmowego, a także u pacjentów z aktywnymi krwawieniami, w tym z naczyń mózgowych. Przeciwwskazaniem jest również ciężka niewydolność wątroby, nerek oraz serca (klasa IV wg NYHA), a także ciężkie odwodnienie, które zwiększa ryzyko nefrotoksyczności. W składzie preparatu znajduje się maltitol ciekły (0,5 mg/ml) oraz sód (2,82 mg/ml), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów lub na diecie niskosodowej.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, dieta niskosodowa, ibuprofen, klasyfikacja NYHA, krwawienie z naczyń mózgowych, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, skurcz oskrzeli, wrzód trawienny, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia hemopoezy, zaburzenia krzepnięcia krwi, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pangrol 10 000 10 000 j. Ph. Eur. lipazy
Lek Pangrol 10 000 zawiera pankreatynę wieprzową o aktywności enzymatycznej: lipazy 10 000 j. Ph. Eur., amylazy 9 000 j. Ph. Eur. oraz proteaz 500 j. Ph. Eur. Stosowanie leku może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych, które klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do bardzo rzadkich działań niepożądanych należą reakcje alergiczne typu natychmiastowego (wysypka, pokrzywka, skurcz oskrzeli, duszność) oraz reakcje nadwrażliwości ze strony przewodu pokarmowego. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności i wymioty.
amylaza, biegunka, ból brzucha, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, duszność, enzym trzustkowy, kamień moczowy, kichanie, kwas moczowy, lipaza, łzawienie oczu, mukowiscydoza, nudność, pankreatyna wieprzowa, pokrzywka, proteaza, reakcja alergiczna typu natychmiastowego, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie nerek i dróg moczowych, zaburzenie układu immunologicznego, zwężenie krętniczo-kątnicze, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus fermentum – Działania niepożądane
Lactobacillus fermentum jest stosowany w produktach leczniczych, zarówno dopochwowych (np. inVag z Lactobacillus fermentum 57A), jak i doustnych (np. Lacteol Fort 340 mg zawierający inaktywowane szczepy Lactobacillus fermentum i Lactobacillus delbrueckii). W badaniu klinicznym inVag nie wykazano ciężkich działań niepożądanych, a częstość zdarzeń niepożądanych była porównywalna z placebo. Działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmowały objawy ze strony układu rozrodczego (upławy, świąd, pieczenie, ból w podbrzuszu, plamienie, obrzęk i zaczerwienienie warg sromowych, erytroplakia), układu moczowego (częstomocz, parcie na mocz), układu oddechowego (przeziębienie) oraz układu nerwowego (ból głowy). W przypadku Lacteol Fort 340 mg zgłaszano reakcje nadwrażliwości i zmiany skórne (pokrzywka), jednak częstość ich występowania pozostaje nieznana ze względu na charakter zgłoszeń spontanicznych.
badanie kliniczne randomizowane, bakteria kwasu mlekowego, ból głowy, ból podbrzusza, ciężkie działanie niepożądane, częstomocz, erytroplakia, inaktywowany szczep, Lactobacillus delbrueckii, Lactobacillus fermentum, monitorowanie niepożądanych działań, obrzęk warg sromowych, parcie na mocz, pieczenie, plamienie, pokrzywka, przeziębienie, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ rozrodczy, upławy, zaburzenie dróg moczowych, zaburzenie skóry, zaburzenie układu rozrodczego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nurofen dla dzieci forte truskawkowy 40 mg/ml
Lek Nurofen dla dzieci Forte truskawkowy (40 mg/ml zawiesina doustna) zawiera ibuprofen, NLPZ, i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne NLPZ, a także u dzieci z historią reakcji nadwrażliwości takich jak skurcz oskrzeli, astma, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Nie należy go stosować u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, w tym z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową, krwawieniami lub perforacją przewodu pokarmowego, a także u osób z krwawieniami z naczyń mózgowych, innymi aktywnymi krwawieniami oraz zaburzeniami hematologicznymi o nieustalonym pochodzeniu. Ibuprofen wpływa na agregację płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień.
agregacja płytek krwi, astma, choroba wrzodowa żołądka, dieta niskosodowa, działanie przeciwpłytkowe, krwawienie z naczyń mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, skurcz oskrzeli, środek przeczyszczający, zaburzenie wytwarzania krwi - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy – Objawy
Pokrzywka (urticaria) i obrzęk naczynioruchowy (angioedema) to schorzenia dermatologiczne, które mogą występować niezależnie lub współistnieć. Pokrzywka manifestuje się jako uniesione, swędzące bąble o średnicy od kilku milimetrów do kilku centymetrów, które ustępują zwykle w ciągu 24 godzin, natomiast obrzęk naczynioruchowy dotyczy głębszych warstw skóry i tkanki podskórnej, utrzymując się od 1 do 3 dni, najczęściej lokalizując się wokół twarzy, warg, oczu oraz na dłoniach i stopach. Klasyfikacja pokrzywki dzieli ją na ostrą (<6 tygodni) i przewlekłą (>6 tygodni), z przewlekłą formą często o podłożu autoimmunologicznym, współistniejącą z chorobami takimi jak autoimmunologiczna choroba tarczycy czy reumatoidalne zapalenie stawów. Obrzęk naczynioruchowy może mieć etiologię alergiczną, idiopatyczną, lekową (np. inhibitory ACE, NLPZ) lub dziedziczną (HAE) z niedoborem inhibitora C1, co wymaga odrębnego podejścia terapeutycznego.
anafilaksja, anafilaksja wysiłkowa, bąble skórne, choroba Hashimoto, choroba tarczycy, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor C1, inhibitory ACE, komórki tuczne, kortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe, montelukast, NLPZ, obrzęk alergiczny, obrzęk idiopatyczny, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek, omalizumab, pieczenie skóry, pokrzywka, pokrzywka autoimmunologiczna, pokrzywka cieplna, pokrzywka dermograficzna, pokrzywka naczyniowa, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła, pokrzywka z ucisku, pokrzywka z zimna, reumatoidalne zapalenie stawów, świąd skóry, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia snu, zmiany skórne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nebbud 0,25 mg/ml
Stosowanie budezonidu w postaci zawiesiny do nebulizacji wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, czasu ekspozycji oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP. Inne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (rzadko), zahamowanie czynności nadnerczy i opóźnienie wzrostu (rzadko), zaburzenia psychiczne takie jak lęk i depresja (odpowiednio 0,52% i 0,67% w grupie leczonej), a także objawy ze strony układu oddechowego, w tym kaszel, podrażnienie gardła i świszczący oddech (często). Długotrwałe stosowanie dużych dawek może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów, takich jak zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zaburzenia zachowania, szczególnie u dzieci, u których zaleca się regularną kontrolę wzrostu i okulistyczną.
bezgłos, budezonid, chrypka, działanie ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów, glikokortykosteroid wziewny, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, nadpobudliwość psychoruchowa, nebulizator, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, osteoporoza, POChP, podrażnienie skóry twarzy, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, świszczący oddech, układ immunologiczny, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zawiesina do nebulizacji, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trikolon 100 mg
Trikolon (trimebutyna maleinian 100 mg, tabletki powlekane) może wywoływać działania niepożądane, głównie skórne, które zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz bardzo rzadko. Najczęściej obserwowane są reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, manifestujące się zmianami skórnymi, takimi jak kontaktowe zapalenie skóry, zapalenie skóry, świąd, pokrzywka, a także wysypka (niezbyt często). Ciężkie reakcje skórne, również o nieznanej częstości, obejmują ostrą uogólnioną osutkę krostkową, rumień wielopostaciowy, toksyczne wykwity skórne oraz złuszczające zapalenie skóry. Działania te pojawiły się zarówno w trakcie badań klinicznych, jak i po wprowadzeniu leku do obrotu, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów pod kątem objawów skórnych podczas terapii.
bąbel pokrzywkowy, ciężka reakcja skórna, dermatoza, działanie niepożądane leku, klasyfikacja układów i narządów, kontaktowe zapalenie skóry, naczynie krwionośne, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, świąd, system MedDRA, toksyczny wykwit skórny, trimebutyna maleinian, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry, zmiana tarczowata - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Teicoplanin Altan
Teikoplanina, jako antybiotyk glikopeptydowy, wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących drogi podania (dożylnie, domięśniowo lub doustnie) oraz monitorowania pacjenta ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak wstrząs anafilaktyczny, zespół czerwonego człowieka, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna nekroliza naskórka (TEN). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nadwrażliwością na wankomycynę ze względu na możliwość reakcji krzyżowej. Infuzję dawki dobowej zaleca się podawać przez co najmniej 30 minut, aby ograniczyć ryzyko reakcji związanych z podaniem leku. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, co czyni go lekiem „wolnym od sodu”.
amfoterycyna B, aminoglikozyd, antybiotyk glikopeptydowy, cisplatyna, cyklosporyna, furosemid, kolistyna, kwas etakrynowy, małopłytkowość, morfologia krwi, nadkażenie, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ototoksyczność, pokrzywka, rumień, teikoplanina, toksyczna nekroliza naskórka, wankomycyna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie słuchu, zespół czerwonego człowieka, zespół Stevensa-Johnsona