nudność
Nudność (łac. nausea) to nieprzyjemne, subiektywne uczucie dyskomfortu w obrębie żołądka i gardła, często poprzedzające wymioty. Jest to objaw niespecyficzny, mogący towarzyszyć licznym schorzeniom i stanom fizjologicznym, od zaburzeń żołądkowo-jelitowych, przez infekcje, po ciążę.
W patofizjologii nudności kluczową rolę odgrywa stymulacja ośrodka wymiotnego w pniu mózgu oraz chemoreceptorowej strefy wyzwalającej (CTZ) w dnie IV komory. Mechanizm ten może być aktywowany przez różnorodne bodźce: chemiczne (leki, toksyny), podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zaburzenia błędnika czy bodźce psychogenne.
Diagnostyka nudności wymaga dokładnego wywiadu uwzględniającego czas trwania, nasilenie, czynniki prowokujące oraz towarzyszące objawy. W zależności od podejrzewanej przyczyny mogą być konieczne badania laboratoryjne, obrazowe lub endoskopowe. Leczenie zawsze powinno być ukierunkowane na przyczynę, a farmakoterapia obejmuje leki przeciwwymiotne z różnych grup: antagonistów receptora dopaminowego, serotoninowego, histaminowego oraz antagonistów receptora NK1.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Duphaston 10 mg
Dydrogesteron w dawce 10 mg, stosowany w monoterapii, najczęściej powoduje działania niepożądane takie jak migreny, bóle głowy, nudności, zaburzenia miesiączkowania oraz bolesność i tkliwość piersi, co potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących 3483 pacjentki. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów narządowych i częstości występowania zgodnie z terminologią MedDRA, gdzie najczęstsze to zaburzenia układu nerwowego (migreny, bóle głowy), żołądka i jelit (nudności, wymioty) oraz układu rozrodczego (zaburzenia miesiączkowania, bolesność piersi). Rzadziej obserwowano reakcje nadwrażliwości, zaburzenia czynności wątroby, niedokrwistość hemolityczną oraz obrzęk naczynioruchowy, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczna reakcja skórna, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, choroba niedokrwienna serca, dydrogesteron, działanie niepożądane, krwotok maciczny, migrena, niedokrwistość hemolityczna, nieregularna miesiączka, nowotwór hormonozależny, nudność, obfite krwawienie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk piersi, oponiak, pokrzywka, rak błony śluzowej macicy, rak jajnika, rak piersi, reakcja nadwrażliwości, rozrost błony śluzowej macicy, skąpa miesiączka, świąd, terapia skojarzona, terminologia MedDRA, tkliwość piersi, udar niedokrwienny mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apiolin 100 mg
Sertralina (lek Apiolin) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności oraz zaburzenia seksualne, w tym niezdolność do ejakulacji u 14% mężczyzn z zespołem lęku społecznego. Działania niepożądane są zależne od dawki i często mają charakter przemijający, co umożliwia kontynuację terapii pomimo początkowych objawów. Profil bezpieczeństwa jest spójny niezależnie od wskazania (depresja, ZO-K, PTSD, lęk napadowy, zespół lęku społecznego). Dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 2542 pacjentów leczonych sertraliną oraz 2145 na placebo, a działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
bezsenność, depresja, drgawka, dyspepsja, ginekomastia, halucynacja, hiponatremia, inhibitor MAO, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, lęk napadowy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, priapizm, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, śpiączka, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie seksualne, zapalenie trzustki, zawrót głowy, zespół lęku społecznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolmitriptan STADA 2,5 mg
Zolmitryptan charakteryzuje się przemijającym profilem działań niepożądanych, które zwykle pojawiają się do 4 godzin po podaniu i ustępują samoistnie bez konieczności interwencji. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęstsze objawy dotyczą układu nerwowego (np. nieprawidłowa percepcja, zawroty głowy, ból głowy, przeczulica, parestezje, senność, uczucie ciepła), układu sercowego (kołatanie serca, tachykardia) oraz przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, suchość w ustach, dysfagia). Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne), które mogą stanowić zagrożenie życia. Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna i skurcz naczyń wieńcowych, występują bardzo rzadko, ale wymagają szczególnej ostrożności u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.
astenia, ból brzucha, ból mięśni, częstomocz, dusznica bolesna, dysfagia, działanie niepożądane sercowo-naczyniowe, kołatanie serca, migrena, nadciśnienie łagodne, napad migreny, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, parcie na mocz, parestezja, przeczulica, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz naczyń wieńcowych, suchość w ustach, tachykardia, układ nerwowy, wielomocz, wymioty, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie nerek i dróg moczowych, zaburzenie serca, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzona percepcja, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zolmitryptan - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acidum folicum Hasco 15 mg
Acidum folicum Hasco 15 mg, stosowany jako suplement kwasu foliowego, jest generalnie dobrze tolerowany przez pacjentów. W trakcie badań klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu odnotowano działania niepożądane o rzadkiej częstości występowania (≥1/10 000 do <1/1 000), głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, wymioty, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej oraz wzdęcia. Ponadto, rzadko obserwuje się reakcje alergiczne manifestujące się wysypką, zaczerwienieniem i świądem skóry. Częstość występowania reakcji anafilaktycznej pozostaje nieznana, jednak ze względu na potencjalne zagrożenie życia wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy anafilaksji obejmują obrzęk twarzy, warg, języka i/lub krtani, trudności w oddychaniu, świszczący oddech, spadek ciśnienia tętniczego oraz utratę przytomności.
Acidum Folicum Hasco, biegunka, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, kwas foliowy, MedDRA, nudność, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, świszczący oddech, trudność w oddychaniu, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, utrata przytomności, wymioty, wysypka skórna, wzdęcie, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z owoców boczni piłkowanej – Działania niepożądane
Wyciąg z owoców boczni piłkowanej (Sabalis serrulatae fructi extractum) pozyskiwany z Serenoa repens jest stosowany w leczeniu łagodnego przerostu gruczołu krokowego. Preparat Prostalong Max zawiera 320 mg etanolowego wyciągu i charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa. Działania niepożądane występują rzadko, z częstością >1/10 000 i <1/1 000 pacjentów, głównie obejmując niewielkie dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort, uczucie pełności czy nudności, które zwykle ustępują samoistnie lub po odstawieniu leku.
dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, łagodny przerost gruczołu krokowego, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nudność, Prostalong Max, przewód pokarmowy, Sabal serrulata, Sabalis serrulatae extractum, Serenoa repens, stosunek korzyści do ryzyka, układ pokarmowy, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wyciąg etanolowy, wyciąg z boczni piłkowanej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esceven 167 mg
Produkt leczniczy Esceven, zawierający 167 mg wyciągu suchego z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.) w formie tabletek powlekanych, może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego. Do najczęściej obserwowanych należą rzadkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (1/1000 do 1/10000 pacjentów), sporadyczne nudności, mdłości, zawroty głowy, bóle głowy oraz świąd skóry (częstość <1/10000). Znajomość tych działań jest kluczowa dla szybkiej interwencji i monitorowania bezpieczeństwa terapii. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL, co umożliwia aktualizację profilu bezpieczeństwa leku i ewentualne modyfikacje zaleceń terapeutycznych.
Aesculus hippocastanum, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwość bólowa, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, mdłość, modyfikacja dawkowania, monitorowanie bezpieczeństwa leku, nasilenie działania niepożądanego, nudność, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, świąd, uczucie wirowania, układ pokarmowy, wyciąg suchy z nasion kasztanowca, wymioty, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana (DT) zawiera w jednej dawce 0,5 ml co najmniej 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, adsorbowanych na nie więcej niż 0,7 mg Al³⁺ w postaci zawiesiny do wstrzykiwań. Profil bezpieczeństwa preparatu obejmuje działania niepożądane o częstości nieznanej, co oznacza, że nie można ich precyzyjnie określić na podstawie dostępnych danych. Najczęściej obserwuje się przejściowy ból głowy, reakcje alergiczne o różnym nasileniu, a także objawy ogólne takie jak gorączka, dreszcze, nadmierne pocenie się i złe samopoczucie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko bezdechu u bardzo niedojrzałych wcześniaków urodzonych w ≤ 28. tygodniu ciąży, co wymaga ścisłego monitorowania podczas szczepienia tej grupy pacjentów.
bezdech, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dreszcze, gorączka, guzek podskórny, naciek limfatyczny, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, nadwrażliwość na glin, niedojrzały wcześniak, niepożądane działanie leku, nudność, obrzęk, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, ropień aseptyczny, swędzenie, szczepionka błoniczo-tężcowa, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wymioty, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie, ziarniniak, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lucetam 1200 mg
Piracetam, substancja czynna preparatu Lucetam dostępnego w dawkach 400 mg, 800 mg i 1200 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas ordynacji. Dane z badań klinicznych obejmujących ponad 3000 pacjentów wskazują na występowanie działań niepożądanych o różnej częstości, klasyfikowanych zgodnie z wytycznymi medycznymi: bardzo często (≥10%), często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%) oraz bardzo rzadko (<0,01%). Do najczęstszych działań należą nerwowość i depresja (często, 1-10%), natomiast inne objawy, takie jak reakcje anafilaktoidalne, zaburzenia krwotoczne, pobudzenie, lęk, splątanie, halucynacje, ataksja, zaostrzenie padaczki, bóle głowy, bezsenność, zawroty głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, obrzęk naczynioruchowy czy zmiany skórne, występują z nieznaną częstością. Wystąpienie tych działań wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka oraz monitorowania pacjenta.
ataksja, badanie kontrolowane placebo, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, halucynacja, hiperkinezja, lęk, nadwrażliwość, nerwowość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, padaczka, piracetam, pobudzenie, pokrzywka, przyrost masy ciała, reakcja anafilaktoidalna, senność, splątanie, świąd, układ limfatyczny, wymioty, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lercaprel 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Lercaprel w dawce 10 mg enalaprylu maleinianu (7,64 mg enalaprylu) oraz 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku (9,44 mg lerkanidypiny) wykazuje skuteczność i bezpieczeństwo potwierdzone w pięciu kontrolowanych badaniach z podwójnie ślepą próbą oraz dwóch długoterminowych badaniach otwartych. Profil bezpieczeństwa oparto na danych od 1141 pacjentów stosujących dawki 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg lub 20 mg + 20 mg. Najczęstsze działania niepożądane to kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) oraz ból głowy (1,67%). Działania niepożądane są zgodne z profilem poszczególnych składników, obejmując m.in. małopłytkowość, hiperkaliemię, tachykardię, niedociśnienie, obrzęki obwodowe oraz reakcje nadwrażliwości. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania, takie jak obrzęk naczynioruchowy, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
antagonista wapnia, biegunka, ból brzucha, choroba autoimmunologiczna, dławica piersiowa, dysfagia, działania niepożądane leku, enalapryl maleinian, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotensja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, lek moczopędny, lerkanidypina chlorowodorek, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność nerek, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obrzęk obwodowy, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja nadwrażliwości, rumień, suchość błony śluzowej, szum uszny, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zapalenie dziąseł, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ortostatyczne, zespół SIADH - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esseliv Max 450 mg
Lek Esseliv Max, zawierający 450 mg fosfolipidów z nasion soi, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wolne stolce oraz uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Inne działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują nudności, wymioty, kołatanie serca, podwyższone ciśnienie tętnicze oraz zawroty głowy. W każdej kapsułce znajduje się również 54 mg oleju sojowego oraz 9,6 mg etanolu, co może mieć znaczenie u pacjentów z alergią na soję.
badanie diagnostyczne, dolegliwość brzuszna, dyskomfort w jamie brzusznej, etanol, farmakoterapia, fosfolipid z nasion soi, kołatanie serca, mdłość, nudność, ocena kardiologiczna, olej sojowy, Phospholipidum essentiale, podwyższone ciśnienie tętnicze, przewód pokarmowy, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wolny stolec, wymioty, zaburzenia serca, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Palexia retard 150 mg
Tapentadol w postaci Palexia retard, dostępny w dawkach od 25 mg do 250 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, może znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn poprzez działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia zaburzeń świadomości, koncentracji, koordynacji ruchowej, zawrotów głowy, senności, zaburzeń widzenia oraz nudności, które mogą zagrażać bezpieczeństwu podczas prowadzenia pojazdów. Szczególną ostrożność należy zachować w początkowym okresie terapii, po każdej zmianie dawki oraz podczas jednoczesnego stosowania alkoholu lub leków uspokajających. Ocena możliwości prowadzenia pojazdów powinna być indywidualna, uwzględniająca dawkę (od 25 mg do 250 mg), czas terapii, reakcję pacjenta, współistniejące schorzenia oraz inne przyjmowane leki.
chlorowodorek, dawka preparatu, dawkowanie, działanie depresyjne, działanie niepożądane, działanie sedatywne, koordynacja ruchowa, lek uspokajający, nudność, ośrodkowy układ nerwowy, Palexia retard, postać farmaceutyczna, senność, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, zaburzenie koncentracji, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clatra 20 mg
Bilastyna, substancja czynna leku Clatra w dawce 20 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w leczeniu uczuleniowego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz chronicznej samoistnej pokrzywki. Dane z badań klinicznych fazy II i III, obejmujących 1697 pacjentów leczonych dawką 20 mg oraz 1362 pacjentów w grupie placebo, wskazują na podobną częstość występowania działań niepożądanych (12,7% vs 12,8%). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to bóle głowy i senność (często, ≥1/100 do <1/10), a także zawroty głowy, zmęczenie, bóle brzucha, nudności i biegunka (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Występowanie tych objawów jest porównywalne z grupą placebo, co sugeruje brak jednoznacznego związku z leczeniem bilastyną. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia układu nerwowego, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
bezsenność, biegunka, bilastyna, ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, chroniczna samoistna pokrzywka, Clatra, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, lek sedatywny, niepokój, nudność, objaw neurologiczny, senność, szum uszny, uczuleniowe zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Nebiwolol – Działania niepożądane
Nebiwolol, selektywny antagonista receptorów beta-1 adrenergicznych, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca. Profil działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania, jednak większość objawów ma charakter łagodny do umiarkowanego. W terapii nadciśnienia najczęściej obserwuje się bóle głowy, zawroty głowy, parestezje, zmęczenie oraz obrzęki, z częstością ≥1/100 do <1/10. Inne działania niepożądane obejmują bradykardię, niedociśnienie tętnicze, duszność (≥1/100 do <1/10), skurcz oskrzeli (≥1/1000 do <1/100), a także reakcje skórne takie jak świąd i wysypka rumieniowa. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko bradykardii, bloków przedsionkowo-komorowych oraz nasilenia chromania przestankowego, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia i naczyń obwodowych. U pacjentów z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych nebiwolol, mimo kardioselektywności, może wywołać skurcz oskrzeli, co wymaga ostrożności.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, astma oskrzelowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, duszność, dysfagia, impotencja, kardioselektywność, koszmar senny, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nebiwolol, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność serca, nudność, objaw Raynauda, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, parestezja, POChP, pokrzywka, przewlekła niewydolność serca, psychoza, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, wymioty, wysypka rumieniowa, wzdęcie, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zespół oczno-śluzówkowo-skórny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish 10 mg
Montelukast Bluefish w dawce 10 mg, stosowany u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat, wykazuje stabilny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym u tej grupy był ból głowy. U dzieci w wieku 6-14 lat również dominował ból głowy, natomiast u młodszych grup wiekowych obserwowano hiperkinezję, ból brzucha, biegunkę, wysypkę oraz objawy astmy oskrzelowej i pragnienie u niemowląt. Długotrwałe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmieniało profilu bezpieczeństwa leku. W badaniach klinicznych częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
anafilaksja, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, dezorientacja, drgawka, eozynofilia, gorączka, hepatotoksyczność, hiperkinezja, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, montelukast sodowy, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, siniaczenie, skłonność do krwawienia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, uszkodzenie wątroby, wymioty, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, zaburzenie pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hastina 21 0,02 mg + 3 mg
Produkt leczniczy Hastina 21, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w kontekście ciąży, laktacji oraz ryzyka zakrzepowo-zatorowego. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności natychmiastowego zaprzestania stosowania leku w przypadku zajścia w ciążę, gdyż brak jest wystarczających danych epidemiologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży, mimo że badania nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani działania teratogennego. Po porodzie istotne jest uwzględnienie zwiększonego ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, co wpływa na decyzję o ponownym rozpoczęciu terapii. Ponadto, ze względu na potencjalne zmniejszenie ilości i zmianę składu mleka, stosowanie Hastina 21 w okresie karmienia piersią nie jest zalecane, a niewielkie ilości substancji czynnych mogą przenikać do mleka i potencjalnie oddziaływać na dziecko.
ból piersi, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, działanie teratogenne, etynyloestradiol, kandydoza pochwy, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z pochwy, krwotok miesiączkowy, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, nudność, opryszczka ciężarnych, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, rak piersi, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, uderzenie gorąca, wada wrodzona, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, zaburzenie miesiączkowania, zapalenie pochwy, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zilibra 100 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej leku Zilibra, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia, szczególnie przy dawkach przekraczających 800 mg/dobę. Objawy kliniczne obejmują zawroty głowy, nudności, wymioty, napady toniczno-kloniczne, stan padaczkowy oraz zaburzenia przewodzenia serca (wydłużenie odcinków PR, QRS, blok przedsionkowo-komorowy i śródkomorowy). W ciężkich przypadkach obserwuje się wstrząs kardiogenny, śpiączkę, a nawet zgon, zwłaszcza po jednorazowym przyjęciu kilku gramów leku. Przedawkowanie może prowadzić do niewydolności oddechowej, zaburzeń rytmu serca, stanu padaczkowego trudnego do opanowania, wstrząsu i uszkodzenia wielonarządowego. Nie istnieje swoiste antidotum na lakozamid, co wymaga stosowania leczenia podtrzymującego i intensywnej terapii.
depresja ośrodka oddechowego, hemodializa, hipoperfuzja, hipotensja, lakozamid, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, niewydolność oddechowa, nudność, oliguria, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka, stan padaczkowy, tachykardia, układ pokarmowy, uszkodzenie wielonarządowe, wstrząs kardiogenny, wymioty, zaburzenie perfuzji obwodowej, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie przewodzenia śródkomorowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flucofast
Flukonazol (Flucofast) jest przeciwwskazany w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20% wyleczeń) w porównaniu z gryzeofulwiną. Dane dotyczące dawkowania w kryptokokozie pozauśrodkowounerwowej oraz głębokich grzybicach endemicznych (parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, histoplazmoza) są niewystarczające. Należy uwzględnić rosnącą oporność gatunków Candida innych niż C. albicans, zwłaszcza C. krusei i C. auris (naturalna oporność) oraz C. glabrata (zmniejszona wrażliwość), co może wymagać alternatywnej terapii. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania zgodnie z charakterystyką produktu. Flukonazol może wywołać niewydolność kory nadnerczy, szczególnie u pacjentów jednocześnie leczonych prednizonem.
AIDS, astenia, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, choroba mięśnia sercowego, cytochrom P450, flukonazol, gryzeofulwina, grzybica endemiczna, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hipokaliemia, hipomagnezemia, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, inwazyjne zakażenie grzybicze, jadłowstręt, kandydoza, kardiomiopatia, kryptokokoza, kryptokokoza płuc, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, nudność, ośrodkowy układ nerwowy, parakokcydioidomikoza, powierzchowna grzybica, prednizon, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skórna reakcja alergiczna, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zakażenie HIV, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg suchy z bluszczu – Działania niepożądane
Wyciąg suchy z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L.), stosowany m.in. w preparacie Prospan (35 mg/5 ml), wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaburzenia układu immunologicznego oraz żołądka i jelit, z częstością występowania określoną jako nieznaną. Reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, wysypka, duszności czy reakcje anafilaktyczne, mogą stanowić poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności, wymioty i biegunka, również mogą wpływać na komfort pacjenta oraz prowadzić do powikłań takich jak odwodnienie czy zaburzenia elektrolitowe. Znajomość tych potencjalnych działań niepożądanych jest kluczowa dla oceny stosunku korzyści do ryzyka oraz bezpiecznego prowadzenia terapii.
biegunka, duszność, działanie niepożądane, farmakoterapia, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, odwodnienie, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, Prospan, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, system MedDRA, wyciąg z bluszczu pospolitego, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie odżywiania, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml roztwór do infuzji 400 mg/200 ml
Cyprofloksacyna, fluorochinolonowy antybiotyk, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, obejmujących zarówno łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, wymioty), jak i poważne, zagrażające życiu reakcje, takie jak agranulocytoza, wstrząs anafilaktyczny czy śpiączka hipoglikemiczna. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od często (≥1/100 do <1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z niektórymi zdarzeniami o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, drgawki, neuropatie), psychiczne (depresja, reakcje psychotyczne) oraz mięśniowo-szkieletowe (zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna Achillesa), które mogą być długotrwałe i potencjalnie nieodwracalne. Podanie dożylne zwiększa ryzyko wystąpienia niektórych działań niepożądanych, takich jak wymioty, trombocytopenia, splątanie czy zaburzenia widzenia.
agranulocytoza, aminotransferaza, antybiotyk fluorochinolonowy, artropatia, arytmia komorowa, biegunka, cyprofloksacyna, drgawka, dyzestezja, eozynofilia, hiperglikemia, hipoglikemia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, martwica wątroby, miastenia, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadkażenie grzybicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedokrwistość, niedomykalność zastawek serca, niewydolność nerek, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, polineuropatia, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, tętniak i rozwarstwienie aorty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytemia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie okrężnicy, zapalenie ścięgien, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół DRESS, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Epilantin 150 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej preparatu Epilantin, wiąże się z poważnymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu pokarmowego, które nasilają się przy dawkach przekraczających 800 mg/dobę. Objawy takie jak zawroty głowy, nudności, wymioty, a przede wszystkim napady toniczno-kloniczne uogólnione oraz stan padaczkowy stanowią główne zagrożenia kliniczne. W przypadku jednorazowego przyjęcia kilku gramów lakozamidu odnotowano również zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs, śpiączkę oraz zgony. Dawki od 400 mg do 800 mg nie różnią się klinicznie od dawek terapeutycznych, jednak przekroczenie 800 mg/dobę znacząco zwiększa ryzyko powikłań neurologicznych i kardiologicznych.
hemodializa, hipoperfuzja tkanek, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, nudność, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność krążenia, śpiączka, stan neurologiczny, stan padaczkowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, wymioty, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Owocnia fasoli – Przedawkowanie
Owocnia fasoli (Phaseoli pericarpio) jest składnikiem preparatu leczniczego Nefrol, występującym w ilości 0,71 g na 100 g produktu, w formie nalewki złożonej (Tinctura compositum) o stosunku ekstrahowania 1:7. Charakterystyka produktu nie wskazuje na szczegółowe ryzyko przedawkowania samej owocni fasoli. Głównym czynnikiem ryzyka w przypadku przedawkowania Nefrol jest wysoka zawartość etanolu, stanowiącego 61-69% (v/v) preparatu, który pełni funkcję nośnika substancji aktywnych. Objawy zatrucia alkoholowego obejmują zaburzenia świadomości, równowagi, nudności, wymioty, tachykardię, hipotensję oraz zaburzenia oddychania.
choroba wątroby, hipotensja, leczenie objawowe, nalewka złożona, nudność, owocnia fasoli, padaczka, Phaseoli pericarpio, preparat ziołowy złożony, tachykardia, Tinctura compositum, uszkodzenie mózgu, uzależnienie od alkoholu, wymioty, zaburzenie oddychania, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zatrucie alkoholowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taclar 500 mg
Taclar, zawierający klarytromycynę 500 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji, jest antybiotykiem makrolidowym o szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które mają zazwyczaj łagodny przebieg. U pacjentów z immunosupresją stosujących dawkę 1000 mg/dobę odnotowano istotne zmiany w parametrach wątrobowych (wzrost AspAT i AlAT u 2-3% pacjentów) oraz hematologicznych (leukopenia, neutropenia, trombocytopenia), a także podwyższone stężenie azotu mocznikowego we krwi u mniejszego odsetka chorych. W związku z tym konieczne jest regularne monitorowanie tych parametrów u pacjentów z obniżoną odpornością podczas terapii klarytromycyną.
agranulocytoza, anoreksja, antybiotyk makrolidowy, azot mocznikowy, biegunka, ból brzucha, depersonalizacja, drgawki, dysgezja, dyskineza, enzymy wątrobowe, eozynofilia, halucynacje, immunosupresja, kandydoza, klarytromycyna, leukopenia, migotanie przedsionków, neutropenia, niedosłuch, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, stan splątania, szumy uszne, trombocytopenia, trombocytoza, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie psychotyczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie tkanki łącznej, zawroty głowy, zawroty głowy obwodowe - Leksykon substancji czynnych
Hormon folikulotropowy – Działania niepożądane
Hormon folikulotropowy (FSH), stosowany w leczeniu niepłodności w preparatach takich jak Menopur i Mensinorm Set (zawierających menotropinę – hMG), wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych. Najpoważniejszym z nich jest zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), który w ciężkiej postaci może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak znaczne powiększenie jajników, torbiele, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, hipowolemia, wstrząs oraz zaburzenia zakrzepowo-zatorowe. W badaniach klinicznych preparatu Mensinorm Set najczęściej obserwowano łagodną postać OHSS, objawiającą się niewielkim powiększeniem jajników i bólem brzucha, jednak zdarzały się także ciężkie przypadki wymagające interwencji chirurgicznej (np. skręt jajnika, pęknięcie torbieli z krwotokiem). Częstość występowania działań niepożądanych obejmuje ból głowy (≥1/10 pacjentek), zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), wzdęcie brzucha (≥1/10), ból i dyskomfort brzucha oraz nudności (≥1/100 do <1/10). Dodatkowo obserwuje się ból w miednicy, tkliwość piersi, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (częstsze przy podaniu domięśniowym), zmęczenie, pragnienie i uderzenia gorąca (≥1/100 do <1/10). Reakcje alergiczne, w tym uogólnione, również zostały odnotowane.
ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból pleców, gonadotropina, hipowolemia, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, krwotok do otrzewnej, ludzka gonadotropina menopauzalna, menotropina, nudność, pęknięcie torbieli jajnika, podanie domięśniowe, podanie podskórne, powiększenie jajników, przepuszczalność naczyń krwionośnych, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, równowaga wodno-elektrolitowa, skręt jajnika, tkliwość piersi, torbiel jajnika, uderzenie gorąca, wodobrzusze, wstrząs, wysięk opłucnowy, wzdęcie brzucha, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawrót głowy, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allegra 120 mg
Chlorowodorek feksofenadyny, substancja czynna leku Allegra 120 mg, jest przeciwhistaminowym lekiem drugiej generacji, charakteryzującym się profilem działań niepożądanych zbliżonym do placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 to bóle głowy, senność, zawroty głowy oraz nudności. Rzadziej, z częstością ≥1/1000 do <1/100, zgłaszano zmęczenie. Działania o częstości nieznanej obejmują nieostre widzenie, reakcje nadwrażliwości takie jak obrzęk naczynioruchowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, duszność, nagłe zaczerwienienie skóry oraz uogólnione objawy anafilaksji. Ponadto zgłaszano zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, zaburzenia snu, koszmary senne), tachykardię (>100 uderzeń/min), kołatanie serca, biegunkę oraz zmiany skórne (wysypka, pokrzywka, świąd).
Allegra, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, chlorowodorek feksofenadyny, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, nerwowość, nieostre widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie snu, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie skóry, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teicopix 200 mg
Teikoplanina, substancja czynna leku Teicopix, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do najważniejszych działań niepożądanych należą reakcje immunologiczne, takie jak anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny oraz osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS). Nefrotoksyczność jest istotnym ryzykiem, szczególnie przy dawkach nasycających 12 mg/kg mc. dwa razy na dobę, gdzie częstość potwierdzonej nefrotoksyczności wynosi 11,0% w ciągu pierwszych 10 dni terapii, a skumulowana do 60 dni po leczeniu wzrasta do 20,6%. U pacjentów otrzymujących więcej niż 5 dawek nasycających ryzyko to wzrasta do 27%. Ponadto, teikoplanina może powodować zaburzenia słuchu, w tym głuchotę i szumy uszne, które mogą mieć charakter nieodwracalny.
agranulocytoza, aminotransferaza, biegunka, eozynofilia, fosfataza zasadowa, głuchota, leukopenia, małopłytkowość, nadkażenie, napad drgawkowy, neutropenia, niewydolność nerek, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, ropień, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, teikoplanina, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, utrata słuchu, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie przedsionkowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zespół czerwonego człowieka, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elvanse 40 mg
Lisdeksamfetamina dimezylan, substancja czynna leku Elvanse, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla psychostymulantów, z bardzo częstymi objawami takimi jak zmniejszenie łaknienia, bezsenność, suchość w jamie ustnej, bóle głowy, ból w nadbrzuszu oraz redukcja masy ciała. W badaniach klinicznych u dzieci (6-12 lat) i młodzieży (13-17 lat) odnotowano dawkozależne zmniejszenie masy ciała: w 4-tygodniowym okresie odpowiednio do 1,1 kg i 2,3 kg, a w długoterminowych obserwacjach (12-24 miesiące) istotne spowolnienie rozwoju fizycznego wyrażone spadkiem wartości centylowych masy ciała nawet o 16,9 punktu. Ponadto, często obserwuje się zaburzenia snu o różnym charakterze (bezsenność ogólna, początkowa, śródsenna, późna), co wymaga dostosowania pory podawania leku. Profil bezpieczeństwa obejmuje także często występujące objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, pobudzenie, niepokój) oraz układu sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, kołatania serca), co wskazuje na konieczność regularnego monitorowania tych parametrów.
agresja, aktywność psychoruchowa, bezsenność, bezsenność początkowa, bezsenność późna, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, bruksizm, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz, dermatillomania, drgawka, drżenie, duszność, dysforia, dyskineza, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie wątroby, epizod psychotyczny, euforia, kardiomiopatia, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lek psychostymulujący, lisdeksamfetamina dimezylan, mania, nadmierna senność, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niepokój ruchowy, niewyraźne widzenie, nudność, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, pobudzenie, poszerzenie źrenic, psychostymulant, reakcja anafilaktyczna, słowotok, suchość jamy ustnej, tik nerwowy, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenie smaku, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie popędu płciowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
Lek Aspargin zawiera 17 mg jonów magnezu (w postaci 250 mg magnezu wodoroasparaginianu) oraz 54 mg jonów potasu (w postaci 250 mg potasu wodoroasparaginianu). Działania niepożądane tego preparatu zostały sklasyfikowane według terminologii MedDRA i częstości występowania: niezbyt często (≥ 1/1 000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1 000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Najczęściej obserwowane objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują bóle brzucha, nudności, biegunkę, zaparcia oraz wymioty, które zwykle ustępują samoistnie bez konieczności przerwania terapii. Rzadziej występujące działania niepożądane to zaczerwienienie skóry, osłabienie mięśniowe, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz hiperkaliemia, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek.
Aspargin, bezsenność, biegunka, ból brzucha, drogi moczowe, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, hiperkaliemia, jony magnezu, jony potasu, magnez wodoroasparaginian, Medical Dictionary for Regulatory Activities, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nudność, osłabienie mięśniowe, potas wodoroasparaginian, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, terminologia MedDRA, tkanka łączna, tkanka podskórna, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie nerki, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka, zaczerwienienie skóry, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Envil katar (1,5 mg + 2,5 mg)/ml
Envil katar to aerozol do nosa zawierający mepiraminy maleinian (1,5 mg/ml) oraz fenylefryny chlorowodorek (2,5 mg/ml), dostarczający pojedynczą dawką odpowiednio 0,15 mg i 0,25 mg substancji czynnych. Długotrwałe stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych obejmujących układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, kołatanie serca, arytmia), układ nerwowy (ból głowy, zawroty głowy, senność, bezsenność, osłabienie), przewód pokarmowy (biegunka, nudności, zaparcia, wymioty) oraz miejscowe reakcje w obrębie błony śluzowej nosa (podrażnienie, przekrwienie, suchość, polekowy nieżyt nosa). Fenylefryna, jako agonista receptorów alfa-adrenergicznych, może indukować nadciśnienie tętnicze, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami układu krążenia lub przyjmujących leki wpływające na ciśnienie krwi.
aerozol do nosa, agonista receptorów alfa-adrenergicznych, arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, fenylefryny chlorowodorek, kołatanie serca, mepiraminy maleinian, nadciśnienie tętnicze, nieżyt nosa, nudność, osłabienie, podrażnienie błony śluzowej nosa, polekowy nieżyt nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, senność, skurcz naczyń krwionośnych, suchość błon śluzowych, tachykardia, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Krople żołądkowe T –
Krople żołądkowe T to preparat zawierający nalewki ziołowe: kozłkową, miętową, gorzką oraz z dziurawca, charakteryzujący się stosunkowo wąskim profilem działań niepożądanych typowym dla leków roślinnych. Produkt zawiera około 70% objętościowych etanolu, co ma istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do alkoholu. Do najczęściej obserwowanych działań niepożądanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (dyskomfort, nudności, wymioty, zmiany rytmu wypróżnień), reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, w rzadkich przypadkach anafilaksja) oraz bóle głowy, które mogą być związane zarówno z poszczególnymi składnikami nalewki, jak i z wysoką zawartością alkoholu. Dolegliwości te mają najczęściej charakter przejściowy i ustępują po odstawieniu leku.
Amara tinctura, biegunka, ból głowy, dyskomfort brzuszny, dyskomfort przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, etanol, Hyperici tinctura, korzeń goryczki, korzeń kozłka lekarskiego, Krople żołądkowe T, liść bobrka trójlistkowego, liść mięty pieprzowej, Menthae piperitae tinctura, migrena, nadwrażliwość, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, nalewka ziołowa, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, olejek miętowy, owocnia pomarańczy gorzkiej, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, senność, świąd, trudność w oddychaniu, Valerianae tinctura, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawrót głowy, ziele dziurawca, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aparxon PR 4 mg
Ropinirol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Aparxon PR (4 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które różnią się częstością występowania w monoterapii oraz terapii skojarzonej z lewodopą. Do najczęstszych działań należą senność i omdlenia (bardzo często, ≥1/10), nudności (bardzo często w monoterapii i często w terapii skojarzonej), a także zawroty głowy i nagłe zasypianie (często, ≥1/100 do <1/10). W terapii skojarzonej często obserwuje się dyskinezy, szczególnie u pacjentów z zaawansowaną chorobą Parkinsona, które można złagodzić zmniejszeniem dawki lewodopy. Niedociśnienie ortostatyczne i niedociśnienie występują często w monoterapii, natomiast rzadziej w terapii skojarzonej. Ponadto, mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości (częstość nieznana), zaburzenia psychiczne takie jak omamy, splątanie (często), reakcje psychotyczne (niezbyt często), oraz zaburzenia kontroli impulsów, w tym patologiczny hazard i hiperseksualność (częstość nieznana).
agonista dopaminy, ból brzucha, choroba Parkinsona, dyskineza, enzym wątrobowy, erekcja, hiperseksualność, lewodopa, majaczenie, nagłe zasypianie, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, omdlenie, paranoja, patologiczny hazard, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, splątanie, świąd, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, urojenie, wymioty, wysypka, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zawrót głowy, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zespół rozregulowania dopaminy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asduter 15 mg
Arypiprazol w dawce 15 mg, stosowany w preparacie Asduter, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które lekarze powinni dokładnie znać. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów. Objawy pozapiramidowe (EPS), takie jak akatyzja, drżenie, sztywność i dystonia, pojawiają się z różną częstością w zależności od wskazania klinicznego, np. w schizofrenii EPS występują u 19-26% pacjentów, a w epizodach maniakalnych u 18-26%. Akatyzja występuje u 12,1% pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi i 6,2% ze schizofrenią, co jest istotne klinicznie. Dodatkowo, arypiprazol może powodować poważne reakcje, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsades de pointes), leukopenię, neutropenię, trombocytopenię, a także zaburzenia metaboliczne, w tym cukrzycę i hiponatremię. Warto zwrócić uwagę na ryzyko zaburzeń kontroli impulsów, takich jak patologiczne uzależnienie od hazardu czy hiperseksualność, które mogą znacząco wpływać na funkcjonowanie pacjenta.
akatyzja, arytmia komorowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzycowa kwasica ketonowa, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, dysfagia, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, leukopenia, neutropenia, nudność, objaw pozapiramidowy, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, torsades de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zespół abstynencyjny noworodków, zespół DRESS, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – OptiHepan 3 g/5 g
OptiHepan to preparat zawierający 3 g L-ornityny L-asparaginianu w jednej saszetce (5 g granulatu), stosowany doustnie w terapii wspomagającej funkcjonowanie wątroby u dorosłych. Zalecane dawkowanie wynosi 1-2 saszetki do 3 razy na dobę, co przekłada się na maksymalną dawkę dobową 6 saszetek, czyli 18 g substancji czynnej. Lek należy rozpuścić w około 200 ml wody i podać natychmiast po przygotowaniu. Terapia powinna trwać do 4 tygodni, po czym konieczna jest ocena skuteczności leczenia. W przypadku braku poprawy lub pogorszenia stanu klinicznego pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących tej populacji.
ból prawej strony brzucha, choroba podstawowa, cukrzyca, dawkowanie doustne, funkcja wątroby, L-ornityna L-asparaginan, maksymalna dawka dobowa, nietolerancja cukrów, nudność, pacjent pediatryczny, poprawa stanu klinicznego, roztwór doustny, terapia wspomagająca, weryfikacja diagnozy, wywiad lekarski, wywiad medyczny, wzdęcie - Leksykon substancji czynnych
Kwas chlorogenowy – Przedawkowanie
Kwas chlorogenowy, będący głównym składnikiem aktywnym wyciągu z ziela jeżówki purpurowej (Echinaceae purpureae herbae extractum siccum) w produkcie leczniczym Echinerba, występuje w dawce nie mniejszej niż 1 mg na tabletkę (100 mg preparatu). Przedawkowanie preparatów zawierających kwas chlorogenowy może wywołać głównie łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, nudności oraz biegunka. Nie określono konkretnej dawki progowej wywołującej objawy, jednak dostępne dane kliniczne wskazują, że toksyczność jest niska, a objawy mają charakter przejściowy.
adsorpcja substancji czynnej, biegunka, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort w jamie brzusznej, efekt toksyczny, kwas chlorogenowy, kwas polifenolowy, leczenie objawowe, nudność, objawy żołądkowo-jelitowe, odwodnienie, przedawkowanie, wchłanianie z przewodu pokarmowego, węgiel leczniczy, wyciąg z jeżówki purpurowej, ziele jeżówki purpurowej, związek polifenolowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bijuva 1 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Bijuva, zawierający 1 mg estradiolu (estradiol półwodny) oraz 100 mg progesteronu w kapsułkach miękkich, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn w standardowych dawkach terapeutycznych. W badaniach klinicznych na grupie 415 pacjentek stosujących Bijuva w porównaniu do 151 pacjentek otrzymujących placebo, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: tkliwość piersi (10,4% vs 0,7%), ból głowy (3,4% vs 0,7%), nudności (2,2% vs 0,7%), ból miednicy (3,1% vs 0%), krwawienie z dróg rodnych (3,4% vs 0%) oraz upławy (3,4% vs 0,7%). Chociaż te działania niepożądane nie wpływają bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów, mogą potencjalnie oddziaływać na ogólną sprawność psychomotoryczną pacjentek.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin Krka 20 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje profil działań niepożądanych, które są przeważnie łagodne i przemijające, z mniej niż 4% pacjentów przerywających terapię z powodu niepożądanych efektów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania obejmują bóle mięśni, bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka), a także zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Proteinuria, głównie kanalikowa, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i około 3% przy dawce 40 mg, zwykle łagodna i przemijająca, bez wpływu na rozwój choroby nerek. Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, wzrasta przy dawkach powyżej 20 mg, a istotnym markerem jest wzrost kinazy kreatynowej (CK), szczególnie powyżej 5 x GGN, co wymaga przerwania leczenia.
aminotransferaza wątrobowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, cukrzyca, depresja, duszność, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kaszel, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, utrata pamięci, wysypka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lithium Carbonicum GSK 250 mg
Stosowanie węglanu litu wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, których częstość i nasilenie są ściśle powiązane ze stężeniem leku w surowicy oraz indywidualną wrażliwością pacjenta. Stężenia toksyczne litu (powyżej 1,5 mmol/l) są zbliżone do terapeutycznych, co wymaga ścisłego monitorowania. W początkowym okresie terapii często obserwuje się drżenia mięśniowe, nudności, biegunki, wielomocz, wzmożone pragnienie, osłabienie siły mięśniowej i uczucie znużenia. Działania niepożądane obejmują szeroki zakres układów: hematologiczny (leukocytoza), endokrynologiczny (wole, niedoczynność i nadczynność tarczycy, nadczynność przytarczyc), metaboliczny (hiperglikemia, hiperkalcemia, zwiększenie masy ciała, anoreksja), neurologiczny (drgawki, ataksja, ruchy choreoatetotyczne, objawy pozapiramidowe, śpiączka), sercowo-naczyniowy (arytmie, bradykardia, obrzęki, zmiany EKG), pokarmowy (nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka), skórny (łysienie, trądzik, świąd, wysypki), mięśniowo-szkieletowy (bóle stawów i mięśni), moczowy (wielomocz, nefropatia kanalikowo-miąższowa, zmiany nowotworowe) oraz zaburzenia seksualne (impotencja). W większości przypadków częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana.
anoreksja, arytmia, ataksja, biegunka, ból mięśniowy, ból stawowy, bradykardia, cukrzyca nerkopochodna, drgawki, drżenie, drżenie mięśniowe, gruczolak kwasochłonny nerki, guz rzekomy mózgu, halucynacja, hemodializa, hiperglikemia, hiperkalcemia, impotencja, leukocytoza, łuszczyca, łysienie, miastenia, mikrotorbiel, mroczek, nadczynność przytarczyc, nadczynność tarczycy, napad drgawkowy, nefropatia kanalikowo-miąższowa, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, nietrzymanie moczu, niewydolność krążenia obwodowego, niezborność ruchowa, nudność, objaw pozapiramidowy, objaw Raynauda, obrzęk obwodowy, oczopląs, omam, osłabienie mięśniowe, osłupienie, rak kanalików zbiorczych nerki, reakcja lichenoidalna, ruch choreoatetotyczny, ślinotok, śpiączka, stan splątania, stężenie terapeutyczne, stężenie toksyczne litu, świąd, trądzik, węglan litu, wielomocz, wole, wymioty, wzmożone pragnienie, zaburzenie pamięci, zaburzenie przewodnictwa nerwowego, zaburzenie seksualne, zaburzenie węzła zatokowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fexofast 120 mg 120 mg
Feksofenadyna, substancja czynna leku Fexofast 120 mg, jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji o dobrym profilu bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to bóle głowy, senność oraz zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W obrębie układu pokarmowego często występują nudności, a rzadziej biegunka, która przy dłuższym utrzymywaniu się może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zgłaszano zmęczenie. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano również reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, duszność, nagłe zaczerwienienie skóry oraz uogólnione objawy anafilaksji, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
anafilaksja, arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, duszność, działanie niepożądane, elektrokardiografia, farmakoterapia, feksofenadyna, lek przeciwhistaminowy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka, zaburzenie snu, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zawrót głowy, zmęczenie