nudność
Nudność (łac. nausea) to nieprzyjemne, subiektywne uczucie dyskomfortu w obrębie żołądka i gardła, często poprzedzające wymioty. Jest to objaw niespecyficzny, mogący towarzyszyć licznym schorzeniom i stanom fizjologicznym, od zaburzeń żołądkowo-jelitowych, przez infekcje, po ciążę.
W patofizjologii nudności kluczową rolę odgrywa stymulacja ośrodka wymiotnego w pniu mózgu oraz chemoreceptorowej strefy wyzwalającej (CTZ) w dnie IV komory. Mechanizm ten może być aktywowany przez różnorodne bodźce: chemiczne (leki, toksyny), podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zaburzenia błędnika czy bodźce psychogenne.
Diagnostyka nudności wymaga dokładnego wywiadu uwzględniającego czas trwania, nasilenie, czynniki prowokujące oraz towarzyszące objawy. W zależności od podejrzewanej przyczyny mogą być konieczne badania laboratoryjne, obrazowe lub endoskopowe. Leczenie zawsze powinno być ukierunkowane na przyczynę, a farmakoterapia obejmuje leki przeciwwymiotne z różnych grup: antagonistów receptora dopaminowego, serotoninowego, histaminowego oraz antagonistów receptora NK1.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Nefopam Holsten 30 mg
Nefopam Holsten w dawce 30 mg chlorowodorku nefopamu w tabletkach powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Wśród zaburzeń psychicznych bardzo często występują pobudliwość, drażliwość, halucynacje, nadużywanie oraz uzależnienie, a często obserwuje się stany splątania. W układzie nerwowym mogą pojawić się senność i zawroty głowy (niezbyt często), parestezje i drżenie (rzadko), a także drgawki, splątanie pooperacyjne, bezsenność, bóle głowy i śpiączka (częstość nieznana). Układ sercowo-naczyniowy może reagować częstoskurczem, palpitacjami, niedociśnieniem i omdleniami, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami serca. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności (z wymiotami lub bez), suchość w ustach, ból brzucha i biegunkę, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia, zwłaszcza u osób starszych.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek nefopamu, częstoskurcz, drażliwość, drgawka, drżenie, działanie niepożądane, halucynacja, nadmierne pocenie się, nadużywanie leku, niedociśnienie, nudność, obrzęk Quinckego, omdlenie, palpitacja serca, parestezja, pobudliwość, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, śpiączka, splątanie pooperacyjne, stan splątania, suchość w ustach, świąd, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy układowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sumilar 5 mg + 10 mg
Sumilar, zawierający ramipryl i amlodypinę, może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Do najczęstszych objawów należą zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie, znużenie oraz nudności, które mogą zaburzać orientację przestrzenną, koncentrację i wydłużać czas reakcji. Szczególnie istotne jest to w początkowym okresie terapii, gdy organizm pacjenta adaptuje się do leku. Dawkowanie Sumilar dostępne jest w kombinacjach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, a wpływ na zdolności psychomotoryczne może różnić się w zależności od indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek, współistniejące schorzenia czy stosowanie innych leków.
ból głowy, czas reakcji, dawka leku, działanie niepożądane, koncentracja, nudność, okres adaptacji, ośrodkowy układ nerwowy, początkowy okres leczenia, ramipryl i amlodypina, reakcja na lek, schorzenie współistniejące, senność, szybkość reakcji, urządzenie mechaniczne, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie, znużenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Adin 60 mcg
Lek Adin, dostępny w dawkach 60, 120 oraz 240 mikrogramów w formie liofilizatu doustnego, stosowany jest w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej, pierwotnego izolowanego moczenia nocnego oraz nokturii. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania do wskazania klinicznego i odpowiedzi pacjenta. W moczówce prostej ośrodkowej dawka dobowa mieści się zwykle w zakresie 120-720 µg podawanych podjęzykowo 3 razy na dobę, rozpoczynając od 60 µg. W pierwotnym izolowanym moczeniu nocnym zaleca się dawkę początkową 120 µg raz na dobę przed snem, z możliwością zwiększenia do 240 µg, a terapia nie powinna przekraczać 3 miesięcy. W leczeniu nokturii dawka początkowa to 60 µg podjęzykowo przed snem, z możliwością stopniowego zwiększania do 240 µg co tydzień. W każdym wskazaniu konieczne jest ograniczenie podaży płynów oraz monitorowanie pacjenta pod kątem objawów zatrzymania wody i hiponatremii.
ból głowy, desmopresyna, drgawka, działanie niepożądane, działanie przeciwdiuretyczne, hiponatremia, liofilizat doustny, moczówka prosta ośrodkowa, nocny wielomocz, nokturia, nudność, pacjent w podeszłym wieku, pierwotne izolowane moczenie nocne, pojemność pęcherza moczowego, posiłek, produkcja moczu, stężenie sodu w surowicy, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie wody - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sachol żel stomatologiczny (87,1 mg + 0,1 mg)/g
Sachol żel stomatologiczny zawiera choliny salicylan (87,1 mg/g) oraz cetalkoniowy chlorek (0,1 mg/g) i jest przeznaczony do miejscowego stosowania w jamie ustnej i na dziąsła. Przedawkowanie produktu jest mało prawdopodobne przy prawidłowym stosowaniu, jednak w przypadku spożycia większej ilości preparatu istnieje ryzyko ogólnoustrojowego działania salicylanów. Objawy przedawkowania obejmują pocenie się, szum w uszach (tinnitus), nudności, wymioty, zawroty głowy oraz zmiany skórne takie jak rumień i pokrzywka, wynikające z działania metabolicznego, ototoksycznego oraz alergicznego salicylanów. Substancje pomocnicze, takie jak metylu i propylu parahydroksybenzoesan oraz etanol, mogą nasilać reakcje niepożądane u osób z nadwrażliwością.
błona śluzowa żołądka, cetalkoniowy chlorek, choliny salicylan, działanie niepożądane, działanie ototoksyczne, histamina, nadwrażliwość, nudność, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, salicylan, tinnitus, układ przedsionkowy, zawrót głowy, żel stomatologiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ecugra 90 mg
Przedawkowanie tikagreloru, substancji czynnej preparatu Ecugra (dostępnego w dawkach 60 mg i 90 mg), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. W badaniach klinicznych tolerancja tikagreloru była zachowana nawet przy pojedynczej dawce do 900 mg, co stanowi 10-15-krotne przekroczenie dawki terapeutycznej. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) o nasileniu zależnym od dawki, duszność, pauzy komorowe oraz przede wszystkim przedłużony czas krwawienia wynikający z silnego hamowania funkcji płytek krwi przez odwracalne blokowanie receptorów P2Y12. Ryzyko krwawień, które mogą być trudne do opanowania i potencjalnie zagrażające życiu, stanowi główne powikłanie kliniczne przedawkowania.
antidotum, biegunka, ból brzucha, duszność, działanie antyagregacyjne, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie EKG, nudność, pauza komorowa, przedawkowanie tikagreloru, przedłużony czas krwawienia, receptor P2Y12, substancja czynna, tabletka powlekana, transfuzja płytek krwi, wymioty, zaburzenie przewodzenia elektrycznego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie funkcji płytek krwi, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acidum folicum Richter 15 mg
Acidum Folicum Richter, zawierający kwas foliowy, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, z rzadkimi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowane są skórne reakcje alergiczne (wysypka, świąd) o częstości niezbyt częstej (≥1/1000 do <1/100), które zwykle ustępują po odstawieniu leku. Rzadziej (≥1/10 000 do <1/1000) mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak gorzki smak w ustach, wzdęcia, nudności, wymioty i biegunka, które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Zaburzenia psychiczne, w tym brak łaknienia, trudności w zasypianiu, senność, nadmierna pobudliwość nerwowa oraz depresja, również występują rzadko i wymagają monitorowania ze względu na wpływ na jakość życia pacjenta.
bezsenność, biegunka, brak łaknienia, ciężka reakcja alergiczna, depresja, dysgeuzja, farmakonadzór, klasyfikacja MedDRA, kwas foliowy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pobudliwość nerwowa, produkt leczniczy, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz oskrzeli, wymioty, wysypka skórna, wzdęcia, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Noliprel Forte 5 mg + 1,25 mg
Noliprel Forte to lek zawierający 3,395 mg peryndoprylu (odpowiadającego 5 mg peryndoprylu z argininą) oraz 1,25 mg indapamidu, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Peryndopryl działa poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, co zmniejsza utratę potasu indukowaną przez indapamid. Mimo tego, hipokaliemia (stężenie potasu <3,4 mmol/l) wystąpiła u 4% pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, parestezje), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze), oddechowego (kaszel, duszność), żołądkowo-jelitowego (ból brzucha, zaparcia, nudności, wymioty), skórne (świąd, wysypka plamkowo-grudkowa) oraz mięśniowo-szkieletowe (kurcze mięśni). Ponadto, indapamid może wywoływać reakcje nadwrażliwości, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
astenia, biegunka, ból brzucha, duszność, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, kaszel, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, peryndopryl, reakcja nadwrażliwości, świąd, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cardiol C –
Przedawkowanie leku Cardiol C, zawierającego glikozydy nasercowe z konwalii oraz 60%-69% V/V etanolu, prowadzi do wieloukładowych objawów toksycznych, głównie ze strony układu sercowo-naczyniowego, pokarmowego i nerwowego. Typowe symptomy obejmują arytmie (tachykardia, bradykardia, ekstrasystole, bloki przewodzenia) przy dawkach 1,5-3-krotnie przekraczających zalecane, nudności, wymioty, biegunkę oraz objawy neurologiczne takie jak ból głowy, senność i zaburzenia widzenia (ksantopsja, diplopia). Dodatkowo, obecność wysokiego stężenia etanolu może wywołać zaburzenia równowagi, mowy i koordynacji ruchowej, nasilając obraz kliniczny zatrucia.
arytmia, atropina, biegunka, blok przewodzenia, ból głowy, bradykardia, choroba wątroby, Convallaria majalis, diplopia, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, ekstrasystola, etanol, glikozyd nasercowy, intoksykacja alkoholowa, komorowe zaburzenie rytmu, ksantopsja, nalewka z konwalii, niedobór magnezu, niewydolność serca, nudność, objaw neurologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, przedawkowanie glikozydów nasercowych, tachykardia, układ krążenia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aramlessa 5 mg + 5 mg
Aramlessa, lek łączący peryndopryl (inhibitor ACE) z argininą oraz amlodypinę bezylan, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych wynikający z mechanizmów obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane, występujące u ≥1/100 pacjentów, obejmują: obrzęki (szczególnie stawów okolicy kostek), senność, zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), ból głowy, parestezje, zaburzenia widzenia (w tym diplopię), szum uszny, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi, niedociśnienie tętnicze oraz objawy ze strony układu oddechowego (kaszel, duszność), pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność, biegunka, zaparcia), skórne (wysypka, świąd, wykwity) oraz mięśniowo-szkieletowe (kurcze mięśni). Działania te są szczególnie nasilone w początkowym okresie terapii i często ustępują po adaptacji organizmu lub modyfikacji dawki. Profil bezpieczeństwa opiera się na klasyfikacji MedDRA i uwzględnia częstość występowania oraz nasilenie objawów, co umożliwia precyzyjną ocenę ryzyka farmakoterapii.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, choroba autoimmunologiczna, cukrzyca, duszność, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, kurcz mięśni, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk stawów, parestezja, peryndopryl z argininą i amlodypiną, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, stenoza tętnicy nerkowej, świąd, szum uszny, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmiana rytmu wypróżnień - Leksykon substancji czynnych
Azatiopryna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Azatiopryna, stosowana w dawkach 25 mg i 50 mg (Imuran) oraz 50 mg (Azathioprine VIS), jest lekiem immunosupresyjnym wykorzystywanym w terapii chorób autoimmunologicznych oraz po przeszczepieniach narządów. Aktualne charakterystyki produktów leczniczych wskazują na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpośredniego wpływu azatiopryny na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. W przypadku Imuranu, na podstawie właściwości farmakologicznych leku, nie przewiduje się niekorzystnego wpływu na zdolności psychomotoryczne niezbędne do tych czynności, podczas gdy Azathiopine VIS ogranicza się do stwierdzenia braku danych w tym zakresie.
Azathioprine VIS, azatiopryna, charakterystyka produktu leczniczego, choroba autoimmunologiczna, działanie niepożądane leku, Imuran, lek immunosupresyjny, monitorowanie reakcji pacjenta, nudność, początkowy okres leczenia, przeszczepienie narządu, właściwości farmakologiczne, zdolność psychomotoryczna, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Acetylocysteina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Acetylocysteina, stosowana głównie jako mukolityk, działa poprzez rozkład wiązań dwusiarczkowych w mucynie, co prowadzi do rozrzedzenia wydzieliny oskrzelowej. Preparaty zawierające acetylocysteinę dostępne są w różnych formach farmaceutycznych, takich jak tabletki musujące (np. Aceflucil 600 mg, Fluimucil Forte 600 mg), proszki (ACC mini 100 mg, ACC optima Hot 600 mg/3 g), roztwory doustne (ACC classic 20 mg/ml) oraz roztwory do infuzji (Acetylcysteine Sandoz 100 mg/ml). Analiza charakterystyk produktów leczniczych wskazuje, że większość preparatów nie wykazuje znanego wpływu acetylocysteiny na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, choć dla niektórych brak jest wystarczających danych. Wyjątkiem są preparaty takie jak Aceflucil i Muccosinal, dla których jednoznacznie stwierdzono brak lub nieistotny wpływ na te zdolności.
acetylocysteina, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, mucyna, nudność, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, postać farmaceutyczna, preparat mukolityczny, rozrzedzanie wydzieliny oskrzelowej, roztwór do infuzji, schorzenie dróg oddechowych, senność, substancja pomocnicza, tabletka musująca, wiązanie dwusiarczkowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Teriflunomid Adamed 14 mg
Przedawkowanie teriflunomidu, choć rzadko opisywane, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane kliniczne pochodzą głównie z badań na zdrowych ochotnikach, którym podawano dawkę 70 mg/dobę (pięciokrotnie wyższą niż standardowa dawka terapeutyczna 14 mg) przez okres do 14 dni. Objawy przedawkowania obejmują nasilone działania niepożądane zgodne z profilem bezpieczeństwa leku, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, dyspepsja, podwyższone enzymy wątrobowe wskazujące na ryzyko hepatotoksyczności, zaburzenia hematologiczne (leukopenia, limfopenia) oraz potencjalne objawy skórne, łysienie i zaburzenia neurologiczne. Brak jest szczegółowych danych dotyczących dawki wywołującej ciężkie zaburzenia wątroby i hematologiczne.
biegunka, ból brzucha, cholestyramina, dyspepsja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, hepatotoksyczność, krążenie jelitowo-wątrobowe, leukopenia, limfopenia, łysienie, morfologia krwi, nudność, okres półtrwania w osoczu, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie teriflunomidu, reakcja skórna, stężenie teriflunomidu w osoczu, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fampridine Zentiva 10 mg
Fampridine Zentiva 10 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wykazują profil działań niepożądanych głównie związanych z układem nerwowym oraz zakażeniami, szczególnie układu moczowego, które występują bardzo często u około 12% pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane obejmują napady drgawkowe (niezbyt często), bezsenność, lęk, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, parestezje, drżenie, bóle głowy oraz astenia. Dodatkowo obserwuje się często infekcje takie jak grypa, zapalenie jamy nosowo-gardłowej i zakażenia wirusowe. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, choć niezbyt często, stanowią poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka podczas terapii.
anafilaksja, astenia, bezsenność, ból gardłowo-krtaniowy, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, dyspepsja, działanie niepożądane, famprydyna, hipotensja, kołatanie serca, lęk, nadwrażliwość, napad drgawkowy, neuralgia nerwu trójdzielnego, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, stwardnienie rozsiane, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenie równowagi, zakażenie układu moczowego, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zaparcie, zawrót głowy, zawrót głowy układowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aurorix 150 mg
Aurorix (moklobemid), selektywny inhibitor MAO-A, stosowany w leczeniu depresji, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do bardzo częstych należą zawroty głowy i bóle głowy (≥1/10), suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz nudności (≥1/10), a także zaburzenia snu. Często obserwuje się parestezje, pobudzenie, lęk, niepokój, wymioty, biegunkę, zaparcia, wysypkę skórną, niedociśnienie tętnicze oraz drażliwość (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują zaburzenia smaku, myśli samobójcze, stany splątania, obrzęk, świąd, pokrzywka, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, astenia oraz hiponatremia (≥1/1 000 do <1/100). Rzadko notuje się zachowania samobójcze, omamy, zmniejszenie apetytu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zespół serotoninowy (≥1/10 000 do <1/1 000), który jest stanem zagrażającym życiu, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych.
agitacja, anoreksja, astenia, biegunka, ból głowy, depresja, diplopia, drażliwość, dysgeuzja, enzymy wątrobowe, halucynacja, hiponatremia, hipotensja, inhibitor MAO-A, insomnia, kserostomia, lęk, moklobemid, myśli samobójcze, nieostre widzenie, nudność, obrzęk, parestezja, pokrzywka, rumień, SSRI, stan splątania, świąd, vertigo, wymioty, wysypka, zaburzenie widzenia, zachowanie samobójcze, zaparcie, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bioxetin 20 mg
Fluoksetyna, substancja czynna leku Bioxetin (20 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania, zwłaszcza na początku terapii oraz podczas zmiany dawkowania. Najczęściej obserwuje się bóle głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie oraz biegunkę, które zwykle ustępują bez konieczności przerwania leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia i bóle głowy, które mogą mieć nasilenie od łagodnego do ciężkiego, co uzasadnia stopniowe zmniejszanie dawki. Istotnym ryzykiem jest występowanie myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, u których dodatkowo obserwuje się zwiększoną częstość występowania stanów maniakalnych, agresji oraz opóźnienia wzrostu i dojrzewania płciowego. Warto podkreślić, że u pacjentów powyżej 50. roku życia istnieje zwiększone ryzyko złamań kości.
akatyzja, anoreksja, ataksja, bezsenność, ból głowy, bruksizm, choroba posurowicza, depersonalizacja, dysfagia, dyskineza, dysuria, hiperprolaktynemia, hipomania, hiponatremia, kserostomia, leukopenia, małopłytkowość, myśl samobójcza, neutropenia, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, zaburzenie czucia, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medithyrox 150 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna produktu Medithyrox, może wywoływać działania niepożądane głównie w wyniku przekroczenia indywidualnego progu tolerancji lub przedawkowania, manifestujące się objawami nadczynności tarczycy. Szczególnie istotne są powikłania układu sercowo-naczyniowego, takie jak arytmie (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), tachykardia, kołatanie serca, dusznica bolesna, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca oraz zawał mięśnia sercowego. Częstość występowania tych objawów jest związana z dawką leku i może stanowić zagrożenie życia, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą chorobą sercowo-naczyniową. Ponadto, działania niepożądane o charakterze ogólnoustrojowym obejmują drżenia, niepokój psychoruchowy, bezsenność, gorączkę, nadmierne pocenie się oraz zmniejszenie masy ciała pomimo zwiększonego apetytu. W obrębie układu pokarmowego obserwuje się bóle brzucha, nudności, biegunkę, wymioty i skurcze jelit, które mogą prowadzić do zaburzeń odżywiania i elektrolitowych.
arytmia serca, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, drżenie, dusznica bolesna, duszność, kołatanie serca, kraniostenoza, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niepokój psychoruchowy, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, reakcja alergiczna, skurcz dodatkowy, skurcz jelita, tachykardia, wymioty, zaburzenie menstruacji, zaburzenie rytmu serca, zarośnięcie nasad kości długich, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nifuroksazyd Gedeon Richter 200 mg
Nifuroksazyd, pochodna nitrofuranu stosowana w terapii biegunek, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości występowania. Do najczęstszych objawów alergicznych należą wysypka skórna, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz potencjalnie zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny. Opisano również pojedynczy przypadek granulocytopenii, charakteryzującej się obniżeniem liczby granulocytów, co zwiększa ryzyko infekcji. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, nudności oraz paradoksalne nasilenie biegunki, występują u pacjentów z indywidualną nadwrażliwością na lek. Reakcje skórne, w tym krostowatość i świerzbiączka guzkowa, są rzadkie, z częstością od ≥1/10 000 do <1/1 000 przypadków.
alergia kontaktowa, biegunka, ból brzucha, granulocytopenia, krostowatość, nadzór farmakologiczny, nasilenie biegunki, nifuroksazyd, Nifuroksazyd Gedeon Richter, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pochodna nitrofuranu, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, świerzbiączka guzkowa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie krwi i układu chłonnego, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon substancji czynnych
Technet – Działania niepożądane
Technet (99mTc) jest izotopem promieniotwórczym o okresie półtrwania 6,01 h i energii promieniowania gamma 140 keV, szeroko stosowanym w diagnostyce medycznej. Jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które można podzielić na trzy główne kategorie: reakcje anafilaktoidalne, reakcje wegetatywne oraz miejscowe reakcje w miejscu podania. Reakcje anafilaktoidalne, manifestujące się dusznością, pokrzywką, obrzękiem (w tym twarzy) i innymi objawami skórnymi, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Reakcje wegetatywne obejmują omdlenia, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy oraz nudności i wymioty, z których większość jest prawdopodobnie związana z lękiem pacjenta, a nie bezpośrednim działaniem technetu. Miejscowe reakcje, takie jak zapalenie tkanki łącznej, ból, rumień i obrzęk, są zwykle wynikiem wynaczynienia radiofarmaceutyku i mogą wymagać leczenia chirurgicznego przy większych aktywnościach. Dawka skuteczna do 5,2 mSv (przy 400 MBq) niesie minimalne ryzyko indukcji nowotworów lub wad wrodzonych, co należy rozważać w kontekście korzyści diagnostycznych.
biegunka, ból głowy, częstoskurcz, dawka skuteczna, duszność, działanie niepożądane, generator radionuklidu, indukcja nowotworu, izotop promieniotwórczy, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk twarzy, okres półtrwania, omdlenie, podanie dożylne, pokrzywka, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, reakcja wazowagalna, reakcja wegetatywna, rumień, rzadkoskurcz, sodu nadtechnecjan, śpiączka, świąd, technet 99mTc, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ nerwowy autonomiczny, układ pokarmowy, wada wrodzona, wymioty, wynaczynienie roztworu, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zapalenie tkanki łącznej, zawrót głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaldo 4,5 mg
Lek Rivaldo (rywastygmina) dostępny jest w kapsułkach o dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6 mg i stosowany jest w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem lekarza specjalisty, z uwzględnieniem aktualnych wytycznych diagnostycznych. Lek podaje się dwa razy dziennie podczas posiłków, rozpoczynając od dawki 1,5 mg 2×/dobę, a następnie stopniowo zwiększając co 2 tygodnie do maksymalnej dawki 6 mg 2×/dobę (łącznie 12 mg/dobę), o ile pacjent dobrze toleruje lek. W przypadku działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha czy nasilenie objawów pozapiramidowych, zaleca się pominięcie dawek, zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. Efektywna dawka terapeutyczna mieści się w zakresie 3–6 mg 2×/dobę, a leczenie należy kontynuować tak długo, jak utrzymuje się korzystny efekt terapeutyczny, z regularną oceną skuteczności.
ból brzucha, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka terapeutyczna, drżenie, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, ekspozycja na lek, kapsułka twarda, modyfikacja dawkowania, nudność, objawy pozapiramidowe, omamy wzrokowe, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, rywastygmina, skuteczność terapeutyczna, utrata apetytu, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Risperidon Vipharm 1 mg
Rysperydon (Risperidon Vipharm, 1 mg) jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych, uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem oraz zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wskazania, wieku i stanu pacjenta. U dorosłych z schizofrenią zaleca się rozpoczęcie terapii od 2 mg/dobę, zwiększając do 4 mg/dobę drugiego dnia, z optymalną dawką 4-6 mg/dobę; dawki powyżej 10 mg/dobę nie zwiększają skuteczności, a powyżej 16 mg/dobę nie są zalecane. U osób starszych dawka początkowa wynosi 0,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 1-2 mg dwa razy na dobę. W leczeniu epizodów maniakalnych dawka początkowa u dorosłych to 2 mg/dobę, z możliwością zwiększania do 6 mg/dobę, natomiast u osób starszych dawka początkowa to 0,5 mg dwa razy na dobę. W przypadku uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem dawka początkowa wynosi 0,25 mg dwa razy na dobę, z maksymalną dawką 1 mg dwa razy na dobę, a leczenie nie powinno przekraczać 6 tygodni.
akatyzja, bezsenność, dawka terapeutyczna, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, frakcja przeciwpsychotyczna, lek przeciw parkinsonizmowi, lek przeciwpsychotyczny, nadmierne pocenie, nudność, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, otępienie, otępienie typu alzheimerowskiego, podanie doustne, Risperidon Vipharm, ruchy mimowolne, rysperydon, schizofrenia, uporczywa agresja, wymioty, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Orizon 1 mg/ml
Produkt leczniczy Orizon zawiera rysperydon w stężeniu 1 mg/ml w formie roztworu doustnego, dawkowany indywidualnie w zależności od wskazania, wieku pacjenta oraz stanu klinicznego. U dorosłych z schizofrenią dawka początkowa wynosi 2 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 4 mg/dobę drugiego dnia, a dawka optymalna to 4-6 mg/dobę, nie przekraczając 16 mg/dobę ze względu na ryzyko objawów pozapiramidowych. U osób starszych dawka początkowa to 0,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 1-2 mg dwa razy na dobę. W leczeniu epizodów maniakalnych dawka początkowa u dorosłych to 2 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 6 mg/dobę. W otępieniu alzheimerowskim zalecana dawka początkowa wynosi 0,25 mg dwa razy na dobę, z optymalną dawką 0,5 mg dwa razy na dobę, a terapia nie powinna przekraczać 6 tygodni. U dzieci i młodzieży (5-18 lat) z zaburzeniami zachowania dawka zależy od masy ciała: ≥50 kg – początkowo 0,5 mg/dobę, optymalnie 1 mg/dobę; <50 kg – początkowo 0,25 mg/dobę, optymalnie 0,5 mg/dobę. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 5 lat oraz u osób poniżej 18 lat w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych ze względu na brak danych skuteczności.
akatyzja, bezsenność, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, frakcja przeciwpsychotyczna, lek przeciw parkinsonizmowi, lek przeciwpsychotyczny, nadmierne pocenie, nudność, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, otępienie typu alzheimerowskiego, roztwór doustny, ruchy mimowolne, rysperydon, schizofrenia, uporczywa agresja, wolna frakcja rysperydonu, wymioty, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie zachowania - Leksykon substancji czynnych
Nawłoć pospolita – Przedawkowanie
Nawłoć pospolita (Solidago virgaurea) jest składnikiem leczniczym obecnym m.in. w preparatach Nefrobonisol (nalewka z ziela w stężeniu 20 g/100 g, z 70% etanolem jako ekstrahentem) oraz Drosetux (Solidago virgaurea 1CH). Dostępne dane kliniczne nie wskazują na zgłoszone przypadki przedawkowania Drosetux, co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych przy przekroczeniu dawek. W przypadku Nefrobonisolu głównym zagrożeniem jest wysoka zawartość etanolu (45-55% V/V), gdzie pojedyncza dawka 2,5 ml zawiera 1,11 g alkoholu etylowego, co odpowiada spożyciu 28 ml piwa lub 11,5 ml wina. Przedawkowanie może manifestować się objawami zatrucia alkoholem, takimi jak zaburzenia równowagi, mowy, koordynacji, zmiany zachowania oraz zaburzenia świadomości, a także dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudnościami, bólem brzucha i podrażnieniem błony śluzowej, nasilającymi się proporcjonalnie do dawki.
choroba wątroby, działanie niepożądane, etanol, funkcja wątroby, nadużycie alkoholu, nalewka z ziela nawłoci, nawłoć pospolita, nudność, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie przewodu pokarmowego, substancja czynna, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zatrucie alkoholem - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rhophylac 300 300 mcg/2 ml (1500 IU)
Rhophylac 300 to roztwór do wstrzykiwań zawierający 300 mikrogramów immunoglobuliny ludzkiej anty-D w 2 ml, stosowany w określonych wskazaniach klinicznych. W trakcie terapii najpoważniejszymi działaniami niepożądanymi są reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, które mogą wystąpić nawet u pacjentów bez wcześniejszych objawów alergii. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według MedDRA i obejmuje m.in. ból głowy (niezbyt często), tachykardię, obniżenie ciśnienia krwi, duszność, nudności, wymioty, reakcje skórne, ból stawów oraz objawy miejscowe w miejscu podania (ból, obrzęk, rumień). W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu monitorowano 592 pacjentów, co pozwoliło na szczegółową ocenę profilu bezpieczeństwa preparatu.
ból głowy, ból stawu, dreszcze, duszność, gorączka, immunoglobulina ludzka anty-D, ludzka albumina, nadwrażliwość, nudność, obniżenie ciśnienia krwi, obrzęk, pierwotna immunologiczna małopłytkowość, przeniesienie czynnika zakaźnego, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rumień, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Caulophyllum thalictroides – Działania niepożądane
Caulophyllum thalictroides, stosowany w preparatach homeopatycznych takich jak Mastodynon, Mastodynon N oraz Pascofemin, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, których częstość występowania pozostaje nieznana na podstawie dostępnych danych. Najpoważniejszymi powikłaniami są reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje alergiczne manifestujące się obrzękiem twarzy, dusznością i zaburzeniami połykania, które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz interwencji medycznej. Ponadto, preparaty te mogą powodować bóle i zawroty głowy, nudności, bóle brzucha, wysypkę, pokrzywkę, trądzik oraz zaburzenia miesiączkowania. Charakterystycznym zjawiskiem jest także wstępne pogorszenie objawów, typowe dla leków homeopatycznych, które wymaga przerwania terapii i konsultacji lekarskiej.
ból brzucha, ból głowy, Caulophyllum thalictroides, ciężka reakcja alergiczna, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, duszność, działanie niepożądane, Mastodynon, Mastodynon N, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, obrzęk twarzy, Pascofemin, pokrzywka, preparat homeopatyczny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, trądzik, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wstępne pogorszenie, wysypka, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie połykania, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Klean-prep –
Produkt leczniczy Klean-Prep zawiera makrogol 3350 oraz elektrolity (sodu siarczan bezwodny, sodu wodorowęglan, sodu chlorek, potasu chlorek) i wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Kluczową interakcją jest zmniejszone wchłanianie leków doustnych podanych w ciągu 1 godziny przed lub po zastosowaniu Klean-Prep, co może prowadzić do obniżenia ich skuteczności terapeutycznej. Ponadto, makrogol 3350 może fałszować wyniki testów enzymatycznych, zwłaszcza metodą ELISA, stosowanych w diagnostyce opróżniania jelita. Jednoczesne stosowanie innych leków przeczyszczających jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia działania przeczyszczającego i zaburzeń wodno-elektrolitowych. Produkt wpływa również na fizykochemiczne właściwości zagęstników żywności na bazie skrobi, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami połykania.
aspiracja, ból brzucha, chlorek potasu, chlorek sodu, działanie przeczyszczające, ELISA, interakcja diagnostyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja fizykochemiczna, lek przeczyszczający, makrogol 3350, nudność, oczyszczanie jelita, opróżnianie jelita, siarczan sodu bezwodny, test enzymatyczny, utrata elektrolitów, wchłanianie leków, wodorowęglan sodu, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie połykania, zagęstnik żywności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asubtela 3 mg + 0,03 mg
Lek Asubtela, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, który może powodować poważne działania niepożądane, w tym zakrzepowo-zatorowe powikłania zagrażające życiu, takie jak żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna), tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (zawał mięśnia sercowego), udar mózgu oraz nadciśnienie tętnicze. Dodatkowo, stosowanie leku wiąże się z ryzykiem nowotworów wątroby, zaburzeń czynności wątroby oraz nieznacznie zwiększoną częstością rozpoznawania raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Występowanie lub nasilenie chorób takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, padaczka, migrena, mięśniaki macicy, toczeń rumieniowaty układowy czy zespół hemolityczno-mocznicowy wymaga szczególnej uwagi podczas terapii.
astma, biegunka, ból głowy, ból piersi, choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon i etynyloestradiol, egzema, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nastrój depresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedosłuch, nowotwór wątroby, nudność, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, środek antykoncepcyjny, świąd, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, tkliwość piersi, toczeń rumieniowaty układowy, trądzik, udar mózgu, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wydzielina z piersi, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dziurawiec fix –
Podczas terapii preparatem Dziurawiec fix, zawierającym ziele Hypericum perforatum L., mogą wystąpić działania niepożądane o nieznanej częstości, obejmujące zaburzenia żołądkowo-jelitowe (dyskomfort, nudności, biegunka), reakcje skórne (wysypka, świąd, zaczerwienienie), objawy ze strony układu nerwowego (zmęczenie, senność, niepokój) oraz charakterystyczne reakcje fotoczułości, szczególnie u pacjentów o jasnej karnacji. Reakcje fototoksyczne manifestują się objawami podobnymi do poparzenia słonecznego po ekspozycji na intensywne promieniowanie UV, co wymaga stosowania odpowiedniej ochrony przeciwsłonecznej. Zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłku w celu zmniejszenia dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego oraz monitorowanie stanu psychicznego pacjenta ze względu na możliwe zaburzenia snu i lęk.
biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane leku, farmakovigilance, Hypericum perforatum, interakcja lekowa, lęk, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, niepokój, nudność, obniżenie sprawności psychofizycznej, osłabienie, pobudzenie psychoruchowe, poparzenie słoneczne, reakcja alergiczna skórna, reakcja fotoczułości, senność, świąd, wysypka, zaburzenie snu, zaburzenie trawienia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, ziele dziurawca, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Kabazytaksel – Działania niepożądane
Kabazytaksel, stosowany w leczeniu opornego na kastrację raka gruczołu krokowego z przerzutami, wykazuje istotne działania niepożądane, szczególnie hematologiczne. W trzech randomizowanych badaniach klinicznych (TROPIC, PROSELICA, CARD) z udziałem 1092 pacjentów, podawano kabazytaksel w dawce 25 mg/m² co 3 tygodnie wraz z prednizonem lub prednizolonem, średnio przez 6-7 cykli. Najczęstsze działania niepożądane obejmowały niedokrwistość (99,0%), leukopenię (93,0%), neutropenię (87,9%), trombocytopenię (41,1%), biegunkę (42,1%), zmęczenie (25,0%) oraz astenie (15,4%). Neutropenia stopnia ≥3 wystąpiła u 73,1% pacjentów, a gorączka neutropeniczna u 8,0%, co stanowi poważne zagrożenie infekcyjne. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych odnotowano u około 18-20% pacjentów, najczęściej z powodu krwiomoczu, zmęczenia i neutropenii.
antybiotykoterapia, astenia, biegunka, ból brzucha, gorączka neutropeniczna, kabazytaksel, krwiomocz, lek przeciwbiegunkowy, leukopenia, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, nudność, prednizon, rak gruczołu krokowego oporny na kastrację, rak gruczołu krokowego z przerzutami, toksyczność lekowa, trombocytopenia, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sumamed 500 mg
Przedawkowanie azytromycyny, substancji czynnej leku Sumamed 500 mg, prowadzi do nasilenia objawów typowych dla makrolidów, takich jak przemijająca utrata słuchu, silne nudności, wymioty oraz biegunka, które mogą skutkować odwodnieniem, zaburzeniami elektrolitowymi i niewydolnością nerek. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, w tym podania węgla aktywnego w celu ograniczenia wchłaniania leku oraz leczenia objawowego, obejmującego terapię przeciwwymiotną, nawadnianie i wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. W ciężkich przypadkach konieczne jest leczenie podtrzymujące funkcje życiowe. Ze względu na długi okres półtrwania azytromycyny, monitorowanie pacjenta powinno być kontynuowane przez dłuższy czas po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotom toksyczności.
adsorpcja, antybiotyk makrolidowy, aspiracja, azytromycyna, biegunka, choroba wątroby, czynności życiowe, dyskomfort nadbrzusza, działanie niepożądane, funkcja nerek, gospodarka wodno-elektrolitowa, konsultacja audiologiczna, leczenie objawowe, niedosłuch, niewydolność narządowa, niewydolność nerek, nudność, objaw toksyczny, odruch wymiotny, odwodnienie, okres półtrwania, parametry życiowe, powikłanie, Sumamed, tabletka powlekana, utrata słuchu, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie słuchu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranloc Med 20 mg
Przedawkowanie pantoprazolu, substancji czynnej leku Ranloc Med (tabletki dojelitowe 20 mg), jest rzadkie, a dostępne dane kliniczne wskazują na dobry profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających dawkę terapeutyczną. Udokumentowano tolerancję dawek do 240 mg podawanych dożylnie w ciągu 2 minut, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa. Pantoprazol silnie wiąże się z białkami osocza, co ogranicza skuteczność dializy jako metody eliminacji leku w przypadku przedawkowania. Objawy zatrucia nie są szczegółowo scharakteryzowane, ale mogą obejmować nasilenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty), objawy neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, senność) oraz potencjalne zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipomagnezemia, zwłaszcza przy długotrwałym przedawkowaniu.
antidotum, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dializa, działanie niepożądane, eliminacja leku, hipomagnezemia, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, monitorowanie pacjenta, nudność, objawy toksyczne, pantoprazol, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie pantoprazolu, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, wymioty, zatrucie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amantix 200 mg/500 ml
Amantix (siarczan amantadyny) w dawce 200 mg/500 ml podawany dożylnie wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Do często obserwowanych należą zawroty głowy, zaburzenia snu, pobudzenie psychoruchowe, egzogenne psychozy paranoidalne oraz zatrzymanie moczu u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego. Rzadziej występują nudności, suchość w jamie ustnej, sinica marmurkowata (livedo reticularis) oraz niedociśnienie ortostatyczne, które zwiększa ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Bardzo rzadkie, ale poważne działania obejmują napady padaczkowe, mioklonie, neuropatie obwodowe, zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz komorowy, torsade de pointes, migotanie komór, wydłużenie QT), reakcje anafilaktyczne po podaniu dożylnym oraz uszkodzenia rogówki i tymczasową utratę wzroku. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z innymi lekami przeciwparkinsonowskimi i memantyną, które mogą nasilać działania niepożądane psychiczne i neurologiczne.
bromokryptyna, częstoskurcz komorowy, działanie dopaminergiczne, hiperseksualność, lek przeciwparkinsonowski, leukopenia, lewodopa, libido, livedo reticularis, memantyna, migotanie komór, mioklonia, napad padaczkowy, neuropatia obwodowa, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, obrzęk nabłonka rogówki, omam wzrokowy, patologiczny hazard, pobudzenie ruchowe, psychoza paranoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, siarczan amantadyny, sinica marmurkowata, suchość w jamie ustnej, torsade de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie rogówki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zapalenie rogówki, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Senamina Forte 25 mg
Lek Senamina Forte zawiera 25 mg doksylaminy wodorobursztynianu i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które są przeważnie łagodne i przemijające, z największym nasileniem na początku terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (częstość 1-9%) to senność oraz objawy działania przeciwcholinergicznego, takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, nasilenie wydzielania oskrzelowego i zawroty głowy. Działania te mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i komfort pacjenta, a u osób starszych i dzieci ryzyko pobudzenia, hipotensji ortostatycznej oraz działań przeciwcholinergicznych jest zwiększone. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza) oraz napady drgawkowe, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji medycznej.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, doksylamina, drżenie, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, hipotensja ortostatyczna, koszmar senny, leukopenia, małopłytkowość, monitoring działań niepożądanych, napad drgawkowy, nerwowość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk obwodowy, pobudzenie, podwójne widzenie, Senamina Forte, senność, suchość w jamie ustnej, szum uszny, układ krwiotwórczy, wydzielanie oskrzelowe, wymioty, wysypka, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin MINI 4 mg
NiQuitin MINI to preparat nikotynowej terapii zastępczej w formie tabletek do ssania zawierających 4 mg nikotyny. Działania niepożądane leku są głównie związane z farmakologicznym efektem nikotyny i wykazują zależność od dawki. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i podrażnienie jamy ustnej, gardła i języka (bardzo często, ≥1/10), a także wymioty, biegunkę, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, wzdęcia, czkawkę, zgagę i niestrawność (często, ≥1/100 do <1/10). Ze strony układu nerwowego i psychicznego często występują ból głowy, zawroty głowy, drażliwość, niepokój oraz zaburzenia snu, które mogą być także objawami zespołu odstawienia nikotyny. Rzadziej zgłaszane są nerwowość, depresja, drżenie, parestezje i drgawki, szczególnie u pacjentów z padaczką lub stosujących leki przeciwdrgawkowe. Częstość występowania innych działań niepożądanych, takich jak kołatanie serca, tachykardia, pokrzywka czy reakcje anafilaktyczne, jest niska, jednak wymagają one szczególnej uwagi ze względu na potencjalne zagrożenie życia.
bezsenność, biegunka, ból głowy, czkawka, depresja, drażliwość, duszność, dysfagia, kołatanie serca, lek przeciwdrgawkowy, nadmierne pocenie się, nadmierne wydzielanie śliny, niepokój, niestrawność, nikotynowa terapia zastępcza, nudność, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, tachykardia, wymioty, wzmożony apetyt, zaburzenie snu, zapalenie gardła, zawrót głowy, zespół odstawienia nikotyny, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Auroxetyn 18 mg
Przedawkowanie atomoksetyny, substancji czynnej preparatu Auroxetyn, manifestuje się szerokim spektrum objawów, głównie związanych z nadmierną stymulacją układu współczulnego, takimi jak tachykardia, podwyższone ciśnienie tętnicze, mydriasis oraz suchość błon śluzowych. Objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz neurologiczne (senność, zawroty głowy, drżenie, nietypowe zachowanie) występują na poziomie łagodnym do umiarkowanego. W cięższych przypadkach mogą pojawić się napady drgawkowe oraz rzadko wydłużenie odstępu QT, co niesie ryzyko zagrażających życiu arytmii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie atomoksetyny z innymi lekami, które w literaturze medycznej wiązało się z przypadkami zgonów. Dotychczas nie odnotowano śmiertelnych przypadków wywołanych wyłącznie atomoksetyną.
atomoksetyna, białko osocza, biegunka, ból brzucha, drożność dróg oddechowych, leczenie objawowe, monitorowanie układu krążenia, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nudność, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, pobudzenie, pobudzenie układu współczulnego, przedawkowanie atomoksetyny, przewlekłe przedawkowanie, rozszerzenie źrenic, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paracetamol Hasco 120 mg/5 ml
Podczas stosowania paracetamolu w formie zawiesiny doustnej mogą wystąpić działania niepożądane o różnej lokalizacji i częstości. W układzie krwiotwórczym obserwuje się bardzo rzadkie (<1/10 000) przypadki trombocytopenii, leukopenii oraz agranulocytozy, które mogą prowadzić do zwiększonej skłonności do krwawień, podatności na infekcje oraz poważnych zaburzeń odporności. Ze strony przewodu pokarmowego również bardzo rzadko (<1/10 000) występują nudności, wymioty i biegunka. Reakcje skórne takie jak pokrzywka, rumień i zapalenie skóry klasyfikowane są jako rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000) i manifestują się typowymi objawami alergicznymi, w tym świądem i zaczerwienieniem skóry.
agranulocytoza, biegunka, hepatotoksyczność, leukopenia, liczba leukocytów, methemoglobinemia, nefrotoksyczność, nudność, paracetamol, płytki krwi, pokrzywka, przedawkowanie paracetamolu, przewód pokarmowy, reakcja uczuleniowa skórna, rumień, sinica, trombocytopenia, układ chłonny, układ krwiotwórczy, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hypnogen 10 mg
Zolpidem wykazuje działania niepożądane zależne od dawki, szczególnie nasilone u pacjentów w podeszłym wieku oraz przy nieprzestrzeganiu zaleceń dawkowania. Najczęstsze objawy dotyczą ośrodkowego układu nerwowego i psychiki, w tym senność, zawroty głowy, zaburzenia poznawcze (np. niepamięć następcza), omamy, pobudzenie, koszmary senne, depresja oraz reakcje paradoksalne. U pacjentów mogą wystąpić złożone zachowania podczas snu, takie jak somnambulizm, prowadzenie pojazdu czy wykonywanie innych czynności bez pełnej świadomości. Zolpidem może także powodować uzależnienie, a po odstawieniu pojawiają się objawy abstynencyjne lub „z odbicia”. W układzie oddechowym rzadko obserwowano depresję oddechową, szczególnie niebezpieczną u osób z chorobami układu oddechowego. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha) oraz zaburzenia wątroby (wzrost aktywności enzymów wątrobowych, rzadko uszkodzenie hepatocelularne lub cholestatyczne) również należą do możliwych działań niepożądanych.
agresja, artralgia, biegunka, ból brzucha, depresja, depresja oddechowa, drażliwość, euforia, flumazenil, hemodializa, koszmar senny, mialgia, niepamięć następcza, niepokój, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie mięśniowe, parestezja, pobudzenie, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja paradoksalna, receptor GABA, skurcz mięśniowy, somnambulizm, stan splątania, transaminaza, upadek, urojenie, uszkodzenie wątroby, uzależnienie, wymioty, zaburzenie chodu, zaburzenie libido, zaburzenie poznawcze, zaburzenie świadomości, zakażenie górnych dróg oddechowych, zespół odstawienny, zolpidem - Leksykon leków
Działania niepożądane – Human Albumin 50 g/l Takeda 50 g/l
Human Albumin 50 g/l Takeda to roztwór do infuzji zawierający 50 g/l białka całkowitego, z co najmniej 95% albuminy ludzkiej, o właściwościach nieznacznie hipoonkotycznych. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości, klasyfikowane według MedDRA. Najpoważniejsze reakcje immunologiczne to wstrząs anafilaktyczny (częstość ≥1/100 do <1/10), reakcje nadwrażliwości i alergiczne o różnym nasileniu, które wymagają natychmiastowego przerwania infuzji i interwencji medycznej. Działania niepożądane obejmują również objawy neurologiczne (ból głowy, zaburzenia smaku), kardiologiczne (zawał mięśnia sercowego, migotanie przedsionków, tachykardia), naczyniowe (niedociśnienie, nagłe zaczerwienienie), oddechowe (obrzęk płuc, duszność), żołądkowo-jelitowe (nudności ≥1/1000 do <1/100, wymioty), skórne (pokrzywka, świąd, wysypka rzadko ≥1/10 000 do <1/1000) oraz ogólnoustrojowe (dreszcze, gorączka bardzo rzadko <1/10 000).
albumina ludzka, dreszcze, duszność, dysgeuzja, gorączka, migotanie przedsionków, monitorowanie działań niepożądanych, niedociśnienie, nudność, obrzęk płuc, podmiot odpowiedzialny, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór hipoonkotyczny, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – GlimeHexal 2 2 mg
Glimepiryd, substancja czynna leku GlimeHexal, jest pochodną sulfonylomocznika stosowaną w terapii cukrzycy typu 2. Najważniejszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, klasyfikowana jako rzadkie zdarzenie (≥1/10 000 do <1/1000), która może mieć ciężki przebieg i wymagać natychmiastowej interwencji. Inne rzadkie działania obejmują zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia, które zwykle ustępują po odstawieniu leku. Ciężka małopłytkowość (<10 000/µl) i plamica małopłytkowa występują z nieznaną częstością i stanowią zagrożenie życia. Reakcje nadwrażliwości, w tym leukoklastyczne zapalenie naczyń i potencjalnie ciężkie reakcje anafilaktyczne, są bardzo rzadkie (<1/10 000). Dodatkowo mogą pojawić się przemijające zaburzenia widzenia, zaburzenia smaku, nudności, wymioty, biegunka oraz rzadkie zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie i niewydolność wątroby.
agranulocytoza, biegunka, ciężka małopłytkowość, cukrzyca typu 2, enzym wątrobowy, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, krzyżowa alergia, lek przeciwcukrzycowy, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudność, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, świąd, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zastój żółci, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Estriol – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Estriol, stosowany głównie w postaci dopochwowej w leczeniu dolegliwości menopauzalnych, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co potwierdzają charakterystyki produktów leczniczych takich jak Blissel (50 µg/g estriolu), Gynoflor (30 µg estriolu + 50 mg liofilizatu bakterii kwasu mlekowego), Ovestin (0,5 mg globulki, 1 mg/g krem, 2 mg tabletki) oraz OEKOLP (1 mg/g krem). Pomimo braku bezpośredniego wpływu na funkcje psychomotoryczne, preparaty te mogą wywoływać działania niepożądane, które potencjalnie mogą zaburzać komfort i koncentrację podczas prowadzenia pojazdów, takie jak reakcje nietolerancji miejscowej (zaczerwienienie, świąd, pieczenie) oraz objawy ogólnoustrojowe, zwłaszcza przy długotrwałej terapii hormonalnej (np. objawy grypopodobne, nudności, zatrzymanie płynów).
W praktyce klinicznej lekarz powinien poinformować pacjentki o braku wpływu estriolu na zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednocześnie zwracając uwagę na możliwość wystąpienia rzadkich działań niepożądanych, które mogą pośrednio wpływać na bezpieczeństwo i komfort prowadzenia. Monitorowanie pacjentek podczas terapii, szczególnie w przypadku długotrwałego stosowania, jest wskazane w celu wczesnego wykrycia i oceny ewentualnych objawów niepożądanych. Takie podejście pozwala na optymalizację leczenia i zapewnienie bezpieczeństwa pacjentek aktywnych zawodowo, które mogą obawiać się wpływu terapii na codzienne funkcjonowanie.
bakterie kwasu mlekowego, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ekspozycja na estrogen, estriol, estrogen dopochwowy, globulka dopochwowa, hormon estrogenowy, hormonalna terapia zastępcza, krem dopochwowy, menopauza, nudność, podrażnienie miejscowe, preparat dopochwowy, retencja płynów, stosowanie ogólnoustrojowe, tabletka dopochwowa, żel dopochwowy, zespół grypopodobny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aramlessa 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Aramlessa, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, głównie poprzez działania niepożądane takie jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie, znużenie oraz nudności. Chociaż nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających wpływ Aramlessy na sprawność psychofizyczną, dane dotyczące amlodypiny wskazują na niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów. Szczególnie istotne jest to w początkowym okresie terapii, kiedy ryzyko wystąpienia tych objawów jest najwyższe, co może prowadzić do wydłużenia czasu reakcji i zwiększenia ryzyka wypadków.
amlodypina, bezpieczeństwo farmakoterapii, ból głowy, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, mechanizm działania, nudność, osłabienie zdolności reagowania, peryndopryl z argininą, początkowy okres terapii, produkt leczniczy, składnik aktywny, sprawność psychofizyczna, tolerancja leku, zawrót głowy, zmęczenie, znużenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxepilax 600 mg
Przedawkowanie okskarbazepiny, zarejestrowane nawet przy dawkach sięgających 48 000 mg, stanowi poważny stan kliniczny manifestujący się szerokim spektrum objawów neurologicznych (senność, ataksja, drgawki, śpiączka), psychiatrycznych (stany splątania, agresja), okulistycznych (podwójne widzenie, zwężenie źrenic), żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, hiperkineza), krążeniowych (niedociśnienie, wydłużenie QTc) oraz oddechowych (duszność, bradypnoe). Szczególnie istotne jest ryzyko hiponatremii, która może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych, oraz potencjalne zagrożenie arytmiami serca związane z wydłużeniem odstępu QTc. Obraz kliniczny wymaga kompleksowej oceny i monitorowania funkcji życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego.
agresja, ataksja, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawka, drżenie, duszność, dyskineza, hiponatremia, lek przeciwpadaczkowy, niedociśnienie tętnicze, nudność, oczopląs, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie okskarbazepiny, senność, śpiączka, stan splątania, utrata przytomności, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenie koordynacji ruchowej, zawrót głowy, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Lansoprazol – Przedawkowanie
Przedawkowanie lansoprazolu, choć rzadko raportowane i o niskiej ostrej toksyczności, może prowadzić do nasilenia znanych działań niepożądanych. W badaniach klinicznych tolerowano dawki do 180 mg/dobę doustnie oraz do 90 mg dożylnie bez istotnych objawów toksyczności. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka przy dawkach >180 mg/dobę p.o.), zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, senność), zmiany biochemiczne (parametry wątrobowe, zaburzenia elektrolitowe), objawy kardiologiczne (zaburzenia rytmu, tachykardia) oraz reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, które mogą wystąpić niezależnie od dawki.
badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, droga dożylna, działanie niepożądane leku, eliminacja leku, hemodializa, kapsułka dojelitowa, leczenie objawowe, mikrogranulki, nudność, objaw alergiczny, objaw kardiologiczny, oczyszczanie pozaustrojowe, ostra toksyczność, parametr wątrobowy, płukanie żołądka, przedawkowanie lansoprazolu, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, toksyczność, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie biochemiczne, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu, zawrót głowy, żółcień chinolinowa