Dawkowanie i sposób podawania
Adin 60 mcg
Lek Adin, dostępny w dawkach 60, 120 oraz 240 mikrogramów w formie liofilizatu doustnego, stosowany jest w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej, pierwotnego izolowanego moczenia nocnego oraz nokturii. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania do wskazania klinicznego i odpowiedzi pacjenta. W moczówce prostej ośrodkowej dawka dobowa mieści się zwykle w zakresie 120-720 µg podawanych podjęzykowo 3 razy na dobę, rozpoczynając od 60 µg. W pierwotnym izolowanym moczeniu nocnym zaleca się dawkę początkową 120 µg raz na dobę przed snem, z możliwością zwiększenia do 240 µg, a terapia nie powinna przekraczać 3 miesięcy. W leczeniu nokturii dawka początkowa to 60 µg podjęzykowo przed snem, z możliwością stopniowego zwiększania do 240 µg co tydzień. W każdym wskazaniu konieczne jest ograniczenie podaży płynów oraz monitorowanie pacjenta pod kątem objawów zatrzymania wody i hiponatremii.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Adin
- Ogólne zasady stosowania
- Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
- Moczówka prosta ośrodkowa
- Pierwotne izolowane moczenie nocne
- Nokturia
- Szczególne grupy pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerkowej i wątroby
- Stosowanie u dzieci
- Szczególne zalecenia podczas stosowania
- Kolejne rozdziały
Dawkowanie i sposób podawania leku Adin
Lek Adin dostępny jest w trzech dawkach: 60 mikrogramów, 120 mikrogramów oraz 240 mikrogramów w postaci liofilizatu doustnego. Prawidłowe dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wskazania klinicznego oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie.1
Ogólne zasady stosowania
Sposób podawania: Liofilizat doustny należy umieścić pod językiem, gdzie ulega on samoistnej rozpuszczalności bez konieczności popijania wodą.2
Należy mieć na uwadze, że spożywanie posiłków może zmniejszać zarówno intensywność, jak i czas działania przeciwdiuretycznego małych dawek desmopresyny.3
W przypadku wystąpienia objawów nadmiernego zatrzymania wody w organizmie lub hiponatremii (takich jak: ból głowy, nudności, wymioty, zwiększenie masy ciała, a w ciężkich przypadkach drgawki), należy bezwzględnie przerwać leczenie do czasu całkowitego wyzdrowienia pacjenta. Po wznowieniu terapii konieczne jest ścisłe ograniczenie podaży płynów.4
Leczenie należy przerwać, jeśli w ciągu 4 tygodni po dobraniu właściwej dawki nie uzyskuje się odpowiedniego efektu klinicznego.5
Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
Moczówka prosta ośrodkowa
W przypadku moczówki prostej ośrodkowej dawkowanie musi być dobierane indywidualnie, przy czym całkowita dawka dobowa zwykle zawiera się w przedziale od 120 do 720 mikrogramów podawanych podjęzykowo. Standardowo leczenie dorosłych i dzieci rozpoczyna się od dawki 60 mikrogramów desmopresyny podjęzykowo, podawanej 3 razy na dobę. Następnie dawkę dostosowuje się w zależności od odpowiedzi pacjenta. U większości pacjentów dawką podtrzymującą jest zazwyczaj 60 do 120 mikrogramów desmopresyny podjęzykowo, podawanych 3 razy na dobę.6
Pierwotne izolowane moczenie nocne
W leczeniu pierwotnego izolowanego moczenia nocnego zalecana dawka początkowa wynosi 120 mikrogramów. Lek podaje się podjęzykowo przed snem, raz na dobę. Jeżeli efekt terapeutyczny jest niewystarczający, dawkę można zwiększyć do 240 mikrogramów podjęzykowo na dobę. Należy wprowadzić ograniczenie podaży płynów w tym wskazaniu.7
Istotne jest, aby terapia desmopresyną trwała nie dłużej niż 3 miesiące. Po tym okresie należy przerwać podawanie leku na co najmniej jeden tydzień w celu oceny konieczności kontynuacji leczenia.8
Nokturia
Przed rozpoczęciem leczenia nokturii konieczne jest prowadzenie, przez minimum dwie doby, karty częstości i objętości wydalanego moczu w celu potwierdzenia nocnego wielomoczu. Nocny wielomocz rozpoznaje się w sytuacji, gdy ilość moczu wytwarzanego w nocy przekracza czynnościową pojemność pęcherza moczowego lub stanowi więcej niż 1/3 dobowej produkcji moczu.9
Zalecana dawka początkowa to 60 mikrogramów podjęzykowo, przyjmowana przed snem. Jeżeli po tygodniu stosowania dawka ta okaże się niewystarczająca, można ją zwiększyć do 120 mikrogramów podjęzykowo, a następnie do 240 mikrogramów podjęzykowo, zachowując tygodniowe odstępy przy zwiększaniu dawki. W tym wskazaniu obowiązuje ścisłe przestrzeganie ograniczenia podaży płynów.10
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie zaleca się rozpoczynania leczenia u pacjentów powyżej 65. roku życia. Jeśli jednak lekarz podejmie decyzję o rozpoczęciu terapii u pacjentów w tej grupie wiekowej, konieczne jest monitorowanie stężenia sodu w surowicy:
- przed rozpoczęciem leczenia
- 3 dni po rozpoczęciu leczenia lub po zwiększeniu dawki
- w innych terminach podczas terapii, jeśli lekarz prowadzący uzna to za konieczne
11
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerkowej i wątroby
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zapoznać się z przeciwwskazaniami do stosowania leku.12
Dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby istotne są interakcje lekowe opisane w odpowiedniej sekcji charakterystyki produktu leczniczego.13
Stosowanie u dzieci
Desmopresyna jest wskazana do leczenia moczówki prostej ośrodkowej oraz pierwotnego izolowanego moczenia nocnego u dzieci. Zalecenia dotyczące dawkowania są identyczne jak u pacjentów dorosłych.14
| Wskazanie | Dawka początkowa | Dawka podtrzymująca | Częstość podawania | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| Moczówka prosta ośrodkowa | 60 µg podjęzykowo | 60-120 µg podjęzykowo | 3 razy na dobę | Całkowita dawka dobowa: 120-720 µg |
| Pierwotne izolowane moczenie nocne | 120 µg podjęzykowo | Do 240 µg podjęzykowo | 1 raz na dobę (przed snem) | Leczenie do 3 miesięcy, następnie przerwa min. 1 tydzień |
| Nokturia | 60 µg podjęzykowo | 60-240 µg podjęzykowo | 1 raz na dobę (przed snem) | Zwiększanie dawki co tydzień (60→120→240 µg) |
Szczególne zalecenia podczas stosowania
Podczas terapii lekiem Adin należy bezwzględnie przestrzegać następujących zaleceń:
- Zawsze należy ograniczyć spożycie płynów zgodnie z zaleceniami lekarza
- Monitorować pacjenta pod kątem objawów zatrzymania wody i hiponatremii
- U pacjentów w podeszłym wieku regularnie kontrolować stężenie sodu w surowicy
- W przypadku wystąpienia działań niepożądanych natychmiast przerwać leczenie
15
Kluczową informacją dla pacjentów jest identyfikacja liofilizatu doustnego, który ma postać białego krążka z charakterystycznym oznakowaniem w zależności od dawki:
- Adin 60 mikrogramów – oznakowanie w kształcie jednej kropli po jednej stronie
- Adin 120 mikrogramów – oznakowanie w kształcie dwóch kropli po jednej stronie
- Adin 240 mikrogramów – oznakowanie w kształcie trzech kropli po jednej stronie
16
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania