Właściwości farmakokinetyczne desmopresyny w postaci liofilizatu doustnego Adin

Produkt leczniczy Adin zawierający desmopresynę w postaci liofilizatu doustnego charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego zastosowanie kliniczne. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów, jakim podlega desmopresyna w organizmie pacjenta po podaniu podjęzykowym.¹

Wchłanianie

Średnia bezwzględna biodostępność desmopresyny podanej podjęzykowo w postaci produktu Adin wynosi 0,25% (przedział ufności 95%: 0,21-0,31%). Badania farmakokinetyczne wykazały, że maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po podaniu dawek 200, 400 i 800 mikrogramów osiąga wartości odpowiednio 14, 30 i 65 pg/ml. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) wynosi od 0,5 do 2,0 godzin po podaniu leku.²

Korelacja dawek preparatów desmopresyny

Istotna jest znajomość korelacji między dawkami produktu Adin (liofilizat doustny) a produktem MINIRIN (tabletki), co przedstawia poniższa tabela:³

Dystrybucja

Dystrybucję desmopresyny najlepiej opisuje dwukompartmentowy model dystrybucji. Objętość dystrybucji w fazie eliminacji wynosi 0,3-0,5 l/kg. Taki model dystrybucji wskazuje na szybkie przechodzenie substancji czynnej z krwiobiegu do tkanek, a następnie wolniejszą fazę eliminacji.⁴

Metabolizm

Metabolizm desmopresyny nie był badany in vivo, natomiast badania in vitro z wykorzystaniem mikrosomów ludzkiej wątroby wykazały, że przez wątrobowy system cytochromu P450 nie są metabolizowane znaczące ilości desmopresyny. W związku z tym, nie jest prawdopodobne, aby desmopresyna była metabolizowana w ludzkiej wątrobie przez system cytochromu P450 in vivo. Wynika z tego również, że wpływ desmopresyny na farmakokinetykę innych leków jest najprawdopodobniej minimalny, ze względu na brak hamowania systemu metabolicznego cytochromu P450.⁵

Eliminacja

Całkowity klirens desmopresyny wynosi 7,6 l/godz. Końcowy okres półtrwania desmopresyny szacowany jest na 2,8 godziny. U zdrowych osób frakcja wydalana w postaci niezmienionej wynosiła 52% (zakres 44% – 60%), co oznacza, że ponad połowa dawki leku jest wydalana w postaci niezmienionej.⁶

Liniowość/nieliniowość

W przypadku desmopresyny nie zaobserwowano oznak nieliniowości któregokolwiek z parametrów farmakokinetycznych, co oznacza, że zwiększenie dawki prowadzi do proporcjonalnego wzrostu ekspozycji ustrojowej na lek.⁷

Charakterystyka farmakokinetyczna w specjalnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek farmakokinetyka desmopresyny ulega istotnym zmianom. W zależności od stopnia zaburzeń czynności nerek wartości AUC (pole pod krzywą zależności stężenia leku od czasu) i okresu półtrwania zwiększają się wraz z nasileniem dysfunkcji nerek. Z tego powodu u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml/min) stosowanie desmopresyny jest przeciwwskazane.⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie przeprowadzano badań farmakokinetycznych desmopresyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Jednakże biorąc pod uwagę wyniki badań in vitro wskazujące na minimalny udział wątrobowego układu cytochromu P450 w metabolizmie desmopresyny, można przypuszczać, że wpływ dysfunkcji wątroby na farmakokinetykę leku będzie ograniczony.⁹

Populacja pediatryczna

Farmakokinetykę populacyjną analogicznego produktu MINIRIN w postaci tabletek badano u dzieci z pierwotnym izolowanym moczeniem nocnym. Nie wykryto znaczących różnic w parametrach farmakokinetycznych w porównaniu z populacją dorosłych, co wskazuje na podobny profil wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji desmopresyny u dzieci i dorosłych.¹⁰