nudność
Nudność (łac. nausea) to nieprzyjemne, subiektywne uczucie dyskomfortu w obrębie żołądka i gardła, często poprzedzające wymioty. Jest to objaw niespecyficzny, mogący towarzyszyć licznym schorzeniom i stanom fizjologicznym, od zaburzeń żołądkowo-jelitowych, przez infekcje, po ciążę.
W patofizjologii nudności kluczową rolę odgrywa stymulacja ośrodka wymiotnego w pniu mózgu oraz chemoreceptorowej strefy wyzwalającej (CTZ) w dnie IV komory. Mechanizm ten może być aktywowany przez różnorodne bodźce: chemiczne (leki, toksyny), podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zaburzenia błędnika czy bodźce psychogenne.
Diagnostyka nudności wymaga dokładnego wywiadu uwzględniającego czas trwania, nasilenie, czynniki prowokujące oraz towarzyszące objawy. W zależności od podejrzewanej przyczyny mogą być konieczne badania laboratoryjne, obrazowe lub endoskopowe. Leczenie zawsze powinno być ukierunkowane na przyczynę, a farmakoterapia obejmuje leki przeciwwymiotne z różnych grup: antagonistów receptora dopaminowego, serotoninowego, histaminowego oraz antagonistów receptora NK1.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Azithromycin Aurovitas 250 mg
Azithromycin Aurovitas, będący antybiotykiem z grupy makrolidów, może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, mimo braku specjalistycznych badań oceniających ten wpływ. Kluczowe działania niepożądane to zawroty głowy, drgawki oraz zaburzenia widzenia, które mogą znacząco upośledzać koordynację ruchową, ocenę odległości oraz pole widzenia. Drgawki stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów. W przypadku przedawkowania mogą pojawić się dodatkowe objawy, takie jak przemijająca utrata słuchu, nudności, wymioty i biegunka, które również negatywnie wpływają na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Częstość występowania tych działań jest niewielka, jednak ich konsekwencje dla bezpieczeństwa ruchu drogowego są istotne.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, bezpieczna farmakoterapia, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, drgawka, działanie niepożądane, interakcja lekowa, monitorowanie pacjenta, narząd wzroku, niewyraźne widzenie, nudność, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie azytromycyny, utrata słuchu, wymioty, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mastodynon N –
Mastodynon N w formie kropli doustnych to preparat homeopatyczny zawierający m.in. Vitex Agnus-castus TM=D1, Caulophyllum thalictroides D4 oraz Cyclamen purpurascens D4. W trakcie stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane o częstości nieznanej, obejmujące ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, duszność, zaburzenia połykania), bóle i zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, bóle brzucha), reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, trądzik) oraz zaburzenia miesiączkowania (nieregularne cykle, zmiany w długości i intensywności krwawienia). Szczególnie istotne jest ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
ból brzucha, ból głowy, Caulophyllum thalictroides, ciężka reakcja alergiczna, Cyclamen purpurascens, duszność, działanie niepożądane, Mastodynon N, nudność, obrzęk twarzy, pogorszenie objawów, pokrzywka, preparat homeopatyczny, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna alergiczna, składnik homeopatyczny, trądzik, Vitex agnus-castus, wysypka, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie połykania, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zmiana trądzikopodobna - Leksykon substancji czynnych
Tokoferylu octan – Działania niepożądane
Tokoferylu octan, stosowany jako substancja czynna w preparatach witaminy E (np. Vitaminum E 400 mg Hasco w kapsułkach miękkich oraz Vitaminum E Hasco w kroplach doustnych o stężeniu 300 mg/ml), cechuje się dobrym profilem bezpieczeństwa przy zalecanych dawkach terapeutycznych. Działania niepożądane pojawiają się głównie przy długotrwałym stosowaniu dawek przekraczających 800 mg/dobę. Wówczas obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (uczucie zmęczenia, osłabienie, bóle głowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, dyskomfort w jamie brzusznej) oraz zmiany skórne o charakterze rumieniowym lub grudkowym, które mogą manifestować się świądem i zaczerwienieniem. Częstotliwość występowania tych działań niepożądanych nie została precyzyjnie określona w charakterystyce produktów leczniczych.
bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dyspepsja, kapsułka miękka, krople doustne, nudność, preparat witaminy E, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, tokoferylu octan, Vitaminum E, wysypka skórna, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zgłaszanie działań niepożądanych, zmęczenie, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ultrapiryna Fast C 500 mg + 250 mg
Lek Ultrapiryna Fast C zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) oraz 250 mg kwasu askorbowego w formie tabletek musujących. Kwas acetylosalicylowy wykazuje działanie drażniące na błonę śluzową przewodu pokarmowego, co manifestuje się często bólami brzucha, zgagą, nudnościami, wymiotami oraz niestrawnością. Istotnym powikłaniem są krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą być jawne (fusowate wymioty, smoliste stolce) lub utajone, a ryzyko ich wystąpienia wzrasta wraz z dawką leku. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, a w skrajnych przypadkach do perforacji. Rzadko obserwuje się przemijające zaburzenia czynności wątroby (wzrost aminotransferaz), a także objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy i szumy uszne, które mogą wskazywać na przedawkowanie ASA. Długotrwałe stosowanie może powodować nasilenie bólu głowy.
aminotransferaza, astma, astma oskrzelowa, ból brzucha, choroba wrzodowa żołądka, czas krwawienia, czas protrombinowy, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, hemoliza, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak, krwotok, krwotok mózgowy, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność nerek, nudność, obrzęk naczynioruchowy, perforacja, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, szum uszny, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie przewodu pokarmowego, zawrót głowy, zespół nadwrażliwości na NLPZ, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diazidan 80 mg
Diazidan w dawce 80 mg, zawierający gliklazyd, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, z których najczęstszym jest hipoglikemia. Objawy hipoglikemii obejmują szeroki zakres symptomów neurologicznych (ból głowy, zaburzenia świadomości, drgawki), metabolicznych (głód, nudności), psychologicznych (pobudzenie, agresja) oraz krążeniowych (tachykardia, bradykardia, nadciśnienie). W przypadku wystąpienia hipoglikemii zaleca się natychmiastowe podanie węglowodanów prostych; sztuczne substancje słodzące nie są skuteczne. Ciężkie lub długotrwałe epizody hipoglikemii wymagają hospitalizacji. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, granulocytopenia) oraz przemijające zaburzenia widzenia na początku terapii. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka i zaparcia, występują niezbyt często i można je ograniczyć przez przyjmowanie leku podczas śniadania.
afazja, agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, biegunka, ból brzucha, bradykardia, cukrzyca, dławica piersiowa, drgawka, erytrocytopenia, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedowład, niestrawność, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, rumień, śpiączka, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Verrumal (100 mg + 5 mg)/g
Lek Verrumal w postaci płynu na skórę zawiera kwas salicylowy (100 mg/g) oraz fluorouracyl (5 mg/g). Standardowa aplikacja na powierzchnię 25 cm² to około 0,2 g preparatu, co odpowiada podaniu 1 mg fluorouracylu, czyli dawce 0,017 mg/kg masy ciała u pacjenta ważącego 60 kg. Dla porównania, toksyczność ogólnoustrojowa fluorouracylu pojawia się przy dawkach dożylnych rzędu 15 mg/kg, co oznacza niemal 1000-krotny margines bezpieczeństwa przy stosowaniu Verrumalu. Przezskórne wchłanianie fluorouracylu jest minimalne i nie powoduje istotnego wzrostu jego stężenia w osoczu. Stężenie kwasu salicylowego w osoczu po prawidłowej aplikacji nie przekracza 5 mg/dl, pozostając poniżej progu toksyczności, a zatrucie salicylanami jest mało prawdopodobne. Należy jednak unikać przekraczania zalecanej dawki, gdyż może to zwiększyć ryzyko miejscowych działań niepożądanych.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Klozapol 100 mg
Klozapina, stosowana w leczeniu opornej schizofrenii oraz psychoz w przebiegu choroby Parkinsona, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, z których najpoważniejszym jest agranulocytoza. Ryzyko jej wystąpienia wynosi 0,78% w okresie do 11,6 lat terapii, z około 70% przypadków rozwijających się w pierwszych 18 tygodniach leczenia (32,0 na 100 000 osobo-tygodni). Konieczne jest systematyczne monitorowanie morfologii krwi, szczególnie w początkowym okresie terapii. Inne istotne działania niepożądane to napady padaczkowe (zależne od dawki), niedociśnienie ortostatyczne, częstoskurcz, zaburzenia metaboliczne (w tym hiperglikemia i przyrost masy ciała), a także rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne powikłania kardiologiczne, takie jak zapalenie mięśnia sercowego i kardiomiopatia. Częstość występowania działań niepożądanych waha się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co wymaga indywidualizacji i ścisłej kontroli terapii.
agranulocytoza, aspiracja, częstoskurcz, depresja oddechowa, drgawka miokloniczne, dysfagia, eozynofilia, granulocytopenia, hiperglikemia, kardiomiopatia, klozapina, kwasica ketonowa, leukopenia, majaczenie, morfologia krwi, nadmierne wydzielanie śliny, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nudność, ostra reakcja odstawienna, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre zapalenie trzustki, piorunująca martwica wątroby, późna dyskineza, priapizm, psychoza w chorobie Parkinsona, schizofrenia oporna na leczenie, śpiączka hiperosmolarna, uogólniony napad padaczkowy, uspokojenie polekowe, wysięk osierdziowy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zaparcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin MINI Citrus 4 mg
Tabletki do ssania NiQuitin MINI Citrus zawierają 4 mg nikotyny w formie kationitu i mogą wywoływać działania niepożądane typowe dla nikotyny, zależne od dawki. Przy zalecanym stosowaniu nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych, jednak nadmierne spożycie u osób nieprzyzwyczajonych do nikotyny może powodować nudności, omdlenia i bóle głowy. Objawy takie jak depresja, drażliwość, niepokój, wzmożony apetyt i bezsenność są częściej związane z zespołem odstawienia nikotyny niż z samym lekiem. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000).
bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, drażliwość, drgawka, kołatanie serca, lek przeciwdrgawkowy, nadwrażliwość, nerwowość, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, parestezja, pokrzywka, przyspieszenie akcji serca, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, tabletka do ssania, trudność w połykaniu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wymioty, zapalenie gardła, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienia nikotyny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imikeraderm 50 mg/g
Przedawkowanie imikwimodu w kremie 50 mg/g (Imikeraderm) może wystąpić drogą miejscową lub doustną. Miejscowe przedawkowanie, mimo minimalnego wchłaniania przezskórnego, może prowadzić do ciężkich odczynów skórnych, takich jak nasilony rumień, obrzęk, nadżerki, strupy i złuszczanie naskórka, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu nadmiernych ilości kremu. Badania toksykologiczne wskazują, że dawka śmiertelna przy podaniu dermalnym przekracza 5 g/kg masy ciała, co potwierdza względne bezpieczeństwo miejscowego stosowania. W przypadku doustnego przedawkowania, pojedyncza dawka 200 mg (około 16 saszetek kremu) może wywołać objawy ogólnoustrojowe, takie jak nudności, wymioty, ból głowy, bóle mięśniowe, gorączka oraz dyskomfort w nadbrzuszu. Wielokrotne dawki ≥ 200 mg mogą prowadzić do spadku ciśnienia tętniczego, który ustępuje po odpowiednim nawodnieniu doustnym lub dożylnym.
badanie toksykologiczne, ból głowy, ból mięśniowy, ciśnienie tętnicze, gorączka, hipotensja, imikwimod, kortykosteroid miejscowy, leczenie dermatologiczne, leczenie objawowe, lek przeciwzapalny, nadżerka, nawodnienie, nudność, odczyn skórny, odwodnienie, podanie doustne, podanie dożylne, rumień, spadek ciśnienia tętniczego, stosowanie miejscowe, strup, wchłanianie przezskórne, wymioty, zaburzenie hemodynamiczne, zapalenie skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lacosamide Zentiva 100 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej leku Lacosamide Zentiva, manifestuje się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu pokarmowego. Dawki w zakresie 400-800 mg/dobę wywołują objawy podobne do działań niepożądanych przy dawkowaniu terapeutycznym, natomiast dawki przekraczające 800 mg/dobę mogą prowadzić do poważniejszych symptomów, takich jak zawroty głowy, nudności, wymioty oraz napady toniczno-kloniczne i stan padaczkowy. W przypadkach toksycznych, przy jednorazowym przyjęciu kilku gramów, obserwuje się zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs, śpiączkę, a nawet zgony. Monitorowanie EKG i EEG jest wskazane w celu oceny funkcji serca i aktywności neurologicznej, zwłaszcza u pacjentów z padaczką w wywiadzie.
antidotum, badanie EKG, działanie niepożądane, hemodializa, hipoperfuzja narządowa, lakozamid, monitorowanie EEG, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, nudność, objaw neurologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, śpiączka, stan padaczkowy, wstrząs, wymioty, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxytocin-Richter 5 IU/ml
Oksytocyna w roztworze do infuzji (5 IU/ml) może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych u matki, obejmujących układy krwiotwórczy, immunologiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz żołądkowo-jelitowy. Najpoważniejsze z nich to zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, reakcje anafilaktyczne, arytmie, odruchowa tachykardia, niedokrwienie mięśnia sercowego, wydłużenie odstępu QTc, ostry obrzęk płuc, a także powikłania położnicze takie jak nadmierne napięcie macicy, skurcze tężcowe i pęknięcie macicy. Działania te mogą być nasilone przy stosowaniu wyższych dawek oksytocyny lub u pacjentek z nadwrażliwością. Zatrucie wodne, objawiające się hiponatremią, jest szczególnie istotne ze względu na antydiuretyczne działanie leku. W trakcie terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu pacjentki, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego i położniczego, aby zapobiec poważnym powikłaniom i zagrożeniom życia.
arytmia, ból głowy, bradykardia zatokowa, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, hiponatremia, kardiotokografia, krwotok, krwotok siatkówki, nadmierne napięcie macicy, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedotlenienie płodu, niewydolność płodu, nudność, odruchowa tachykardia, oksytocyna, ostry obrzęk płuc, pęknięcie macicy, reakcja anafilaktyczna, skala Apgar, skurcz tężcowy, tachykardia, uszkodzenie mózgu, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zamartwica, zatrucie wodne, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clarzole 2,5 mg
Profil bezpieczeństwa letrozolu opiera się głównie na danych z badań klinicznych, gdzie działania niepożądane występowały u około 33% pacjentek leczonych z powodu nowotworów z przerzutami oraz u około 80% pacjentek poddawanych leczeniu uzupełniającemu i przedłużonemu. Najczęstsze działania niepożądane to uderzenia gorąca, hipercholesterolemia, bóle stawowe, zmęczenie, nasilone pocenie się i nudności. Istotne klinicznie powikłania obejmują osteoporozę i złamania kości oraz zdarzenia sercowo-naczyniowe, w tym incydenty mózgowo-naczyniowe i zakrzepowo-zatorowe. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem m.in. leukopenii, depresji, kołatania serca, nadciśnienia tętniczego, duszności, nudności, wysypki, bólu stawów i krwawień z dróg rodnych.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nowotworowy, ból stawowy, depresja, duszność, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia, hiperplazja endometrium, kołatanie serca, krwawienie z dróg rodnych, letrozol, leukopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, rak endometrium, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tamoksyfen, toksyczna nekroliza naskórka, udar niedokrwienny mózgu, uderzenie gorąca, wymioty, zaćma, zakażenie układu moczowego, zakrzepica tętnic, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie ścięgna, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zator płuc, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zdarzenie mózgowo-naczyniowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zerwanie ścięgna, zespół cieśni nadgarstka, złamanie kości, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Genoptim 10 mg
Escitalopram Genoptim, zawierający escytalopram w dawkach 10 mg i 20 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu zaburzeń psychicznych. Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii i obejmują bardzo często bóle głowy (>1/10), nudności (>1/10), a także często bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje, drżenie, niepokój, zmniejszenie popędu płciowego oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej). Rzadziej obserwuje się reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT w EKG, komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią lub chorobami serca. W trakcie terapii należy monitorować ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, drgawka, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, krwawienie z nosa, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, łysienie, mania, mlekotok, myśl samobójcza, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan splątania, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tussicalin 7,5 mg/5 ml
Przedawkowanie butamiratu cytrynianu (Tussicalin 1,5 mg/ml) może manifestować się objawami takimi jak senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka oraz niedociśnienie tętnicze, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń perfuzji narządowej i ryzyka zachłyśnięcia. Ze względu na postać syropu i przyjemny smak preparatu, istnieje zwiększone ryzyko przypadkowego przedawkowania, zwłaszcza u dzieci. Warto zwrócić uwagę na obecność sorbitolu (450 mg/ml), który w dużych dawkach może nasilać objawy żołądkowo-jelitowe.
biegunka, butamiratu cytrynian, drożność dróg oddechowych, leczenie objawowe, leczenie przeciwwymiotne, lek wazopresyjny, monitorowanie pacjenta, niedociśnienie tętnicze, nudność, objawy żołądkowo-jelitowe, odwodnienie, ośrodek toksykologiczny, perfuzja narządowa, płynoterapia dożylna, przedawkowanie butamiratu cytrynianu, senność, sorbitol, substancja pomocnicza, Tussicalin, wstrząs, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zachłyśnięcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ziele Nawłoci –
Produkt leczniczy ZIELE NAWŁOCI, zawierający 1 g/g ziela nawłoci pospolitej (Solidago virgaurea L.), może wywoływać działania niepożądane, które wymagają uwagi lekarza. Do najczęściej obserwowanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, wymioty, biegunka oraz wzdęcia, a także reakcje alergiczne obejmujące wysypkę skórną, świąd, zaczerwienienie, obrzęk i inne objawy nadwrażliwości. Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana na podstawie dostępnych danych klinicznych. W trakcie terapii istotne jest monitorowanie pacjenta, zwłaszcza u osób z chorobami przewodu pokarmowego lub z historią alergii, aby szybko wykryć i odpowiednio zareagować na ewentualne objawy niepożądane.
biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, monitorowanie bezpieczeństwa leku, nudność, obrzęk, personel medyczny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, Solidago virgaurea, świąd, wymioty, wysypka skórna, wywiad alergiczny, wywiad atopowy, wzdęcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie układu immunologicznego, zaczerwienienie skóry, ziele nawłoci pospolitej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asduter 10 mg
Arypiprazol w dawce 10 mg (Asduter) wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, z najczęstszymi objawami takimi jak akatyzja i nudności, występującymi u ponad 3% pacjentów. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów, z częstością od bardzo częstych (≥ 1/10) do bardzo rzadkich (< 1/10 000) oraz nieznanych. Wśród istotnych działań wymienia się zaburzenia pozapiramidowe (często), senność, zmęczenie, lęk, bezsenność, a także zaburzenia metaboliczne, w tym cukrzycę (często). W badaniach klinicznych u pacjentów ze schizofrenią i zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym częstość występowania objawów pozapiramidowych (EPS) wahała się od 14,8% do 26,6%, z niższą częstością w porównaniu do haloperydolu. Dystonia, choć rzadka, może wystąpić szczególnie u młodszych pacjentów i mężczyzn, manifestując się skurczami mięśni szyi, trudnościami w przełykaniu i oddychaniu. W populacji młodzieży (13-17 lat) częstość występowania senności i zaburzeń pozapiramidowych była bardzo wysoka (≥ 1/10), a także obserwowano zwiększone ryzyko niedociśnienia ortostatycznego i suchości w jamie ustnej.
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, cukrzycowa kwasica ketonowa, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, fosfokinaza kreatynowa, hiperseksualność, hiponatremia, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój ruchowy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, patologiczne uzależnienie od hazardu, prolaktyna, reakcja anafilaktyczna, reakcja uczuleniowa, schizofrenia, sedacja, trombocytopenia, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie pozapiramidowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Singulair 5 5 mg
Produkt leczniczy Singulair 5 zawierający 5 mg montelukastu sodowego może być stosowany u kobiet ciężarnych i karmiących piersią wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego działania montelukastu ani negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu. Dane kliniczne, choć ograniczone metodologicznie (mała liczebność grup, retrospektywne zbieranie danych, niespójność grup porównawczych), nie wskazują na zwiększone ryzyko poważnych wad wrodzonych. Montelukast przenika do mleka szczurów, co sugeruje potencjalne przenikanie do mleka kobiecego, jednak brak jest jednoznacznych danych potwierdzających ten fakt u ludzi, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas leczenia kobiet karmiących piersią.
badanie kohortowe, badanie na zwierzętach, badanie prospektywne, badanie przedkliniczne, badanie retrospektywne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, kobieta ciężarna, montelukast, montelukast sodowy, nudność, ryzyko dla płodu, senność, Singulair, wada wrodzona, wymioty, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Propranolol Aurovitas 10 mg
Propranolol, substancja czynna leku Propranolol Aurovitas (dostępnego w dawkach 10 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych), jest generalnie dobrze tolerowany, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, głównie wynikających z farmakologicznego mechanizmu działania beta-adrenolityka. Do najczęstszych hematologicznych działań niepożądanych należą małopłytkowość (≥1/100 do <1/10), zwiększająca ryzyko krwawień, oraz agranulocytoza (≥1/1 000 do <1/100), podnosząca podatność na infekcje. Szczególnie istotnym zagrożeniem jest hipoglikemia, zwłaszcza u noworodków, dzieci, osób starszych, pacjentów dializowanych, leczonych lekami przeciwcukrzycowymi, głodzonych oraz z chorobami wątroby, która w rzadkich przypadkach może prowadzić do drgawek lub śpiączki. Ponadto propranolol może powodować zmiany w metabolizmie lipidów, zaburzenia psychiczne (w tym depresję, psychozy, halucynacje), objawy neurologiczne (dezorientacja, parestezje, zawroty głowy), a także objawy okulistyczne, takie jak suchość oczu i zapalenie spojówek.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, biegunka, blok serca, ból głowy, ból stawu, bradykardia, choroba tętnic obwodowych, chromanie przestankowe, depresja, dezorientacja, dławica piersiowa, drgawka, duszność, halucynacja, hemodializa, hipoglikemia, impotencja, koszmar senny, łuszczyca, łysienie, małopłytkowość, miastenia, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudność, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, propranolol, przeciwciało przeciwjądrowe, przepływ krwi przez nerki, przesączanie kłębuszkowe, psychoza, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość oczu, utrata pamięci, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zadyszka, zapalenie spojówek, zaparcie, zawrót głowy, zmiana nastroju - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Eziclen
Produkt leczniczy Eziclen, będący stężonym roztworem soli na bazie siarczanów, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia. Przed zastosowaniem należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak osoby starsze, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, serca oraz z zaburzeniami elektrolitowymi. Kluczowe jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia przed, w trakcie i po podaniu leku, a w przypadku wymiotów lub objawów odwodnienia – wdrożenie działań nawadniających. Zaleca się monitorowanie elektrolitów (Na, K, Mg, siarczany), kreatyniny i azotu mocznikowego, szczególnie u pacjentów z ryzykiem zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz tych przyjmujących leki mogące nasilać to ryzyko. Należy również uwzględnić potencjalne ryzyko wydłużenia odstępu QT w związku z zaburzeniami elektrolitowymi.
aspiracja, ból brzucha, dna moczanowa, drgawka, elektrolit, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, krwawienie z odbytu, kwas moczowy, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, nudność, odwodnienie, owrzodzenie błony śluzowej, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie perystaltyki, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pamyl 20 mg 20 mg
Pamyl 20 mg zawiera 22,550 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego, co odpowiada 20 mg pantoprazolu w formie tabletek dojelitowych. Działania niepożądane występują u około 5% pacjentów, z najczęstszymi objawami, takimi jak biegunka i bóle głowy, obserwowanymi u około 1% chorych. Skala częstości działań niepożądanych obejmuje kategorie od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10000), a także kategorię częstości nieznanej, stosowaną głównie dla zdarzeń zgłaszanych w okresie porejestracyjnym. Wśród działań niepożądanych wyróżnia się m.in. agranulocytozę, małopłytkowość, leukopenię, pancytopenię, reakcje anafilaktyczne, hiponatremię, hipomagnezemię, hipokalemię, zaburzenia psychiczne (depresja, dezorientacja, omamy), polipy trawieńcowe, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, wzrost enzymów wątrobowych, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), złamania kości, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz ginekomastię.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawu, depresja, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokalemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pantoprazol sodowy półtorawodny, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśnia, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie snu, zaparcie, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Maxipulmon 3 mg/ml
Maxipulmon (3 mg/ml, syrop) zawierający cytrynian butamiratu może wywoływać działania niepożądane o częstości występowania określanej jako rzadkie (≥ 1/10 000 do <1/1000). Do zgłaszanych objawów należą senność (uczucie nadmiernej potrzeby snu, ospałość, spowolnienie reakcji psychomotorycznych), nudności (dyskomfort w nadbrzuszu z potrzebą wymiotów), biegunka (zwiększona częstość i luźniejsza konsystencja stolca) oraz pokrzywka (bąble pokrzywkowe ze świądem). Wszystkie te działania dotyczą różnych układów organizmu, w tym nerwowego, pokarmowego oraz skóry i tkanki podskórnej.
bąbel pokrzywkowy, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, cytrynian butamiratu, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, glikol propylenowy, kwas benzoesowy, Maxipulmon, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nietolerancja, nudność, ospałość, pokrzywka, reakcja psychomotoryczna, senność, sorbitol ciekły, świąd, syrop, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon substancji czynnych
Ziele bylicy boże drzewko – Działania niepożądane
Ziele bylicy boże drzewko (Artemisia abrotanum L.), składnik preparatu Gastrovit TraviComplex, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa w zalecanych dawkach, bez potwierdzonych specyficznych działań niepożądanych. Niemniej jednak, należy uwzględnić potencjalne reakcje alergiczne, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na rośliny z rodziny Asteraceae, które mogą manifestować się wysypką, świądem, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, a w rzadkich przypadkach reakcjami anafilaktycznymi. Drugim istotnym aspektem są dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort w nadbrzuszu, nudności, zgaga, wymioty czy biegunka, wynikające z drażniącego działania związków goryczkowych i olejków eterycznych na śluzówkę przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, refluksem czy chorobą wrzodową.
Artemisia abrotanum, biegunka, choroba wrzodowa, cytochrom P450, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, Gastrovit TraviComplex, leczenie wielolekowe, lek ziołowy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, olejek eteryczny, pokrzywka, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa substancji, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rodzina Asteraceae, śluzówka przewodu pokarmowego, świąd, wyciąg płynny złożony, wymioty, wysypka skórna, wywiad alergiczny, zgaga, ziele bylicy boże drzewko - Leksykon substancji czynnych
Sulfogwajakol – Przedawkowanie
Sulfogwajakol jest substancją wykrztuśną stosowaną w preparatach takich jak Apipulmol, Apitussic, Herbapect oraz Thiocodin. Przedawkowanie sulfogwajakolu, zwłaszcza w dawkach przekraczających zalecane, prowadzi do podrażnienia przewodu pokarmowego, manifestującego się dyskomfortem, nudnościami i wymiotami. U pacjentów z wrodzoną nietolerancją fruktozy, szczególnie po przyjęciu preparatu Apitussic zawierającego sacharozę, mogą wystąpić dodatkowo zaburzenia żołądkowo-jelitowe, kwasica mleczanowa oraz wzrost stężenia kwasu moczowego. W przypadku preparatu Herbapect, który łączy sulfogwajakol z wyciągami roślinnymi, nie odnotowano dotychczas objawów przedawkowania.
antagonista opioidów, bezdech, bradykardia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, drgawki, działanie niepożądane, działanie wykrztuśne, korzeń pierwiosnka lekarskiego, kwas moczowy, kwasica mleczanowa, mechanizm toksyczności, mioza, nalokson, napięcie mięśniowe, niedociśnienie tętnicze, nudność, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność krążenia, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, przewód pokarmowy, sedacja, sinica, spłycenie oddechu, sulfogwajakol, terapia kaszlu, tlenoterapia, układ oddechowy, utrata świadomości, wrodzona nietolerancja fruktozy, wymioty, zahamowanie ośrodka oddechowego, zapaść krążeniowa, zatrzymanie czynności serca, ziele tymianku, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Naraya Plus 0,02 mg + 3 mg
W praktyce klinicznej istotne jest poinformowanie pacjentek o potencjalnym wpływie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych na zdolności psychomotoryczne, zwłaszcza w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Preparat Naraya Plus, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, nie był przedmiotem dedykowanych badań oceniających wpływ na te funkcje, jednak dostępne dane kliniczne dla całej grupy złożonych doustnych antykoncepcyjnych nie wskazują na negatywny wpływ na zdolności poznawcze i motoryczne. W dotychczasowej praktyce nie zaobserwowano istotnego klinicznie pogorszenia zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi urządzeń wymagających koncentracji u kobiet stosujących podobne preparaty.
bezpieczeństwo farmakoterapii, ból głowy, drospirenon, etynyloestradiol, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, hormonalny środek antykoncepcyjny, komponent hormonalny, Naraya Plus, nudność, preparat antykoncepcyjny, substancja czynna, tabletka placebo, tabletka powlekana, terapia, zdolność psychomotoryczna, złożony doustny produkt antykoncepcyjny, zmiana nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – BisoHEXAL 10 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku BisoHEXAL, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wynikają z jego mechanizmu działania jako beta-adrenolityku. Działania te klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej obserwowane działania dotyczą układu sercowo-naczyniowego (np. bradykardia u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca – bardzo często, nasilenie niewydolności serca – często), układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy – często), układu oddechowego (skurcz oskrzeli – niezbyt często u pacjentów z astmą lub POChP) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia – często). Działania niepożądane takie jak depresja i zaburzenia snu występują niezbyt często, natomiast omdlenia i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego są rzadkie, ale wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, blok serca, ból głowy, bradykardia, dekompensacja krążenia, depresja, dławica piersiowa, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudność, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omam, omdlenie, osłabienie mięśni, ostra niewydolność oddechowa, POChP, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zapalenie spojówki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia triglicerydów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fexofenadine hydrochloride Cipla 180 mg
Feksofenadyny chlorowodorek w dawce 180 mg, stosowany w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa zbliżony do placebo w kontrolowanych badaniach klinicznych u dorosłych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥ 1/100 do < 1/10 obejmują zaburzenia układu nerwowego, takie jak ból głowy, senność i zawroty głowy, oraz zaburzenia żołądka i jelit, głównie nudności. Rzadziej (≥ 1/1000 do < 1/100) zgłaszano uczucie zmęczenia. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano również działania o częstości nieznanej, w tym reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, duszność, ucisk w klatce piersiowej, reakcja anafilaktyczna), zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, intensywne sny), zaburzenia serca (częstoskurcz, kołatanie serca), a także zmiany skórne (wysypka, pokrzywka, świąd) oraz biegunkę.
bezsenność, biegunka, ból głowy, częstoskurcz, duszność, działanie niepożądane, feksofenadyna chlorowodorek, kołatanie serca, koszmar senny, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nerwowość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, paroniria, placebo, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tabletka powlekana, ucisk w klatce piersiowej, uderzenie gorąca, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie snu, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promonta 5 mg 5 mg
Lek Promonta 5 mg zawierający montelukast w formie tabletek do rozgryzania i żucia był badany klinicznie u około 1750 dzieci (6-14 lat) oraz około 4000 pacjentów dorosłych i młodzieży (≥15 lat). W badaniach 12-tygodniowych u dorosłych i młodzieży najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym był ból głowy (≥1/100, <1/10), natomiast u dzieci w wieku 6-14 lat – ból brzucha. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały zmian w profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano dodatkowe działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), zaburzenia snu, zaburzenia psychiczne (np. lęk, depresja, agresja), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, drgawki), a także objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty) i podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT). Bardzo rzadko obserwowano poważne powikłania, takie jak zespół Churga-Strauss, eozynofilia płucna czy zapalenie wątroby.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, depresja, dezorientacja, drażliwość, drgawka, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, lęk, miąższowe uszkodzenie wątroby, montelukast, montelukast sodowy, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczulica, niepokój, niestrawność, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, złe samopoczucie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lavistina 24 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna preparatu Lavistina 24 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności i niestrawność (często, ≥1/100 do <1/10) oraz bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10). Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak wymioty, bóle brzucha, wzdęcia i gazy, występują z częstością nieznaną i mogą ustępować po przyjmowaniu leku podczas posiłku lub zmniejszeniu dawki. Ponadto, sporadycznie zgłaszano senność, a także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, które stanowią poważne zagrożenie dla życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
anafilaksja, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, Lavistina, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apra 30 mg
Arypiprazol, stosowany w dawkach 5-30 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to akatyzja i nudności (>3% pacjentów). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥10%), często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%), bardzo rzadko (<0,01%) oraz nieznana. Szczególnie istotne są zaburzenia ze strony układu nerwowego (zaburzenia pozapiramidowe, akatyzja, późne dyskinezy), metaboliczne (hiperglikemia, cukrzyca, hiperprolaktynemia, zmiany masy ciała), a także poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsades de pointes), choroba zakrzepowo-zatorowa żył, niewydolność wątroby, zespół DRESS oraz rabdomioliza. Występują również liczne działania niepożądane o nieznanej częstości, w tym reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (myśli samobójcze, zaburzenia kontroli impulsów), oraz objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.
akatyzja, arypiprazol, arytmia komorowa, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa, drgawka typu grand mal, dysfagia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, napad przymusowego patrzenia, neutropenia, niewydolność wątroby, nudność, patologiczne uzależnienie od hazardu, poriomania, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja fotoalergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz gardła, skurcz krtani, substancja czynna, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie regulacji temperatury, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodków, zespół DRESS, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vertix 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Vertix, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, z najczęściej obserwowanymi w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, zaburzenia trawienia) oraz układu nerwowego (bóle głowy) o częstości od ≥1/100 do <1/10. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz skórne i podskórne reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd) o nieznanej częstości. W przypadku dolegliwości żołądkowo-jelitowych zaleca się podawanie betahistyny podczas posiłku lub zmniejszenie dawki, co zwykle łagodzi objawy.
anafilaksja, badanie kontrolowane placebo, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka, dolegliwości przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, duszność, działanie niepożądane, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, spadek ciśnienia, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie skóry, zaburzenie trawienia, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Doksepina – Działania niepożądane
Doksepina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny (TCA), charakteryzuje się dobrą tolerancją, z działaniami niepożądanymi głównie o łagodnym nasileniu, występującymi na początku terapii i ustępującymi samoistnie lub po redukcji dawki. Najczęstszym efektem ubocznym jest senność, występująca bardzo często (≥1/10). Inne działania niepożądane o częstości niezbyt częstej (≥1/1000 do <1/100) obejmują bóle i zawroty głowy, bezsenność, koszmary nocne, splątanie, pobudzenie, parestezje i drżenia, z możliwością wystąpienia objawów pozapiramidowych, zwłaszcza przy wysokich dawkach u osób starszych. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się halucynacje, ataksję i drgawki, a bardzo rzadko (<1/10 000) zaburzenia widzenia, tachykardię, zmiany w EKG (poszerzenie zespołu QRS, wydłużenie odstępu PR), wypadanie włosów oraz objawy ogólne jak zmęczenie i osłabienie. Zgłaszano również myśli i zachowania samobójcze o nieznanej częstości.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, ataksja, bezsenność, dezorientacja, drgawki, drżenie, dyskineza późna, eozynofilia, ginekomastia, halucynacja, jadłowstręt, koszmar nocny, leukopenia, mlekotok, myśl samobójcza, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nudność, objaw pozapiramidowy, obrzęk twarzy, parestezja, plamica, pokrzywka, poszerzenie zespołu QRS, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu PR, wypadanie włosów, wysypka skórna, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zaburzenie widzenia, zachowanie samobójcze, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Flucytozyna – Przedawkowanie
Flucytozyna, obecna w preparacie Ancotil, jest lekiem przeciwgrzybiczym, którego przedawkowanie może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Wyróżnia się dwa typy przedawkowania: względne, najczęściej u chorych z niewydolnością nerek, oraz przewlekłe, gdy stężenie flucytozyny w osoczu utrzymuje się powyżej 100 μg/ml. Toksyczność manifestuje się głównie hematotoksycznością (leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia), a także objawami żołądkowo-jelitowymi (biegunka, nudności, wymioty) oraz zaburzeniami czynności wątroby (podwyższone enzymy wątrobowe). Monitorowanie morfologii krwi, parametrów wątrobowych i nerkowych oraz stężenia leku w osoczu jest kluczowe w diagnostyce i ocenie toksyczności.
ALT, Ancotil, AST, bilirubina, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, flucytozyna, GFR, GGTP, hemodializa, kreatynina, leukopenia, mocznik, morfologia krwi, morfologia krwi obwodowej, nawodnienie, nudność, obraz krwi obwodowej, pancytopenia, parametr funkcji wątroby, płukanie żołądka, przedawkowanie przewlekłe, przedawkowanie względne, stężenie flucytozyny, substancja przeciwgrzybicza, technika nerkozastępcza, trombocytopenia, upośledzenie funkcji nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bronchipret TE 15 g + 1,5 g
Bronchipret TE w formie syropu, zawierający płynne wyciągi z tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L., herba) oraz liści bluszczu (Hedera helix L., folium), może wywoływać działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe o częstości występowania niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), takie jak skurcze żołądka i jelit, nudności, wymioty oraz biegunka. Reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), natomiast inne reakcje alergiczne, takie jak duszność wysiłkowa, pokrzywka, obrzęk twarzy, ust i okolicy gardła, mają częstość nieznaną i mogą stanowić zagrożenie dla życia. W przypadku pojawienia się objawów nadwrażliwości zaleca się natychmiastowe przerwanie stosowania leku.
biegunka, Bronchipret, duszność wysiłkowa, działanie niepożądane, Hedera helix, liść bluszczu, nudność, obrzęk gardła, obrzęk twarzy, obrzęk ust, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, Thymus vulgaris, tymianek, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z ziela tymianku – Działania niepożądane
Wyciąg z ziela tymianku (Thymi extractum fluidum), stosowany m.in. w syropie Sallevia (110 mg/ml), jest aktywnym składnikiem preparatów leczniczych w terapii schorzeń dróg oddechowych. Działania niepożądane związane z tym preparatem dotyczą głównie układu pokarmowego, manifestując się jako zaburzenia żołądkowe, takie jak dyskomfort, dolegliwości trawienne, uczucie pełności czy nudności. Częstość tych działań niepożądanych jest określana jako nieznana ze względu na brak precyzyjnych danych klinicznych. Syrop Sallevia zawiera ponadto substancje pomocnicze o potencjalnym wpływie na bezpieczeństwo terapii, w tym etanol w stężeniu 3,1% (V/V) oraz sorbitol (E 420), które mogą wywoływać dodatkowe reakcje niepożądane, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, epilepsją, kobiet w ciąży oraz osób wrażliwych na te składniki.
choroba mózgu, choroba wątroby, compliance pacjenta, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, dolegliwość trawienna, dyskomfort, dyskomfort jelitowy, działanie niepożądane, działanie przeczyszczające, ekstrakt płynny z tymianku, epilepsja, etanol, nudność, schorzenie dróg oddechowych, sorbitol, tymianek hiszpański, tymianek pospolity, układ pokarmowy, wyciąg z ziela tymianku, wzdęcie, zaburzenie żołądkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concor Cor 2,5 2,5 mg
Bisoprolol fumaran, stosowany w preparacie Concor Cor w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych wynikający z jego mechanizmu działania jako beta-adrenolityku. Najczęściej obserwowaną reakcją jest bradykardia, występująca bardzo często (>1/10), a także pogorszenie niewydolności serca (często, >1/100 do <1/10). Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego pojawiają się niezbyt często (>1/1000 do <1/100). W zakresie układu naczyniowego często występują objawy takie jak uczucie zimna lub drętwienia kończyn oraz niedociśnienie, a niedociśnienie ortostatyczne obserwuje się niezbyt często. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują często zawroty i bóle głowy oraz rzadko omdlenia. U pacjentów z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych niezbyt często może wystąpić skurcz oskrzeli, a rzadko alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa. Często zgłaszane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia.
alergiczny nieżyt nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol, ból głowy, bradykardia, depresja, enzym wątrobowy, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omam, omdlenie, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, wymioty, wysypka, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sonna Stres –
Przedawkowanie homeopatycznego preparatu Sonna Stres, zawierającego 8,65 g sorbitolu w standardowej dawce 10 ml, może prowadzić do działań niepożądanych głównie ze strony układu pokarmowego. Sorbitol wykazuje efekt osmotyczny, powodując działanie przeczyszczające, które objawia się zwiększoną częstotliwością wypróżnień, luźnymi stolcami, a nawet biegunką. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia trawienia, takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia, skurcze oraz nudności. W przypadku znacznego przedawkowania istnieje ryzyko odwodnienia oraz zaburzeń elektrolitowych, szczególnie przy utrzymującej się biegunce. Preparat zawiera również etanol, jednak jego ilość jest prawdopodobnie klinicznie nieistotna w kontekście przedawkowania.
Acidum phosphoricum, Avena sativa, biegunka, częstotliwość wypróżnień, Delphinium staphisagria, dyskomfort brzuszny, działanie przeczyszczające, efekt osmotyczny, etanol, lek przeciwbiegunkowy, luźny stolec, nudność, odbijanie, odwodnienie, oliguria, perystaltyka jelit, reakcja niepożądana, rozluźnienie stolca, skurcz, sorbitol, Strychnos ignatii, suchość śluzówek, uczucie pełności, układ pokarmowy, Valeriana officinalis, wzdęcie, wzmożone pragnienie, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie trawienia, Zincum isovalerianicum - Leksykon leków
Działania niepożądane – Infectoscab 5% krem 50 mg/g
Permetryna w kremie 5% (50 mg/g) stosowana w terapii świerzbu może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji i monitorowania pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane ze strony układu nerwowego to parestezje i uczucie palenia skóry (≥1/100 do <1/10), a rzadziej bóle głowy (≥1/10 000 do <1/1000). Ze strony układu oddechowego, u pacjentów wrażliwych lub nadwrażliwych, może wystąpić duszność (częstość nieznana), co stanowi potencjalne zagrożenie i wymaga natychmiastowej interwencji. Nudności również mogą się pojawić, choć wymioty nie były obserwowane przy stosowaniu Infectoscab, mimo że występują przy innych preparatach z permetryną. Najczęstsze objawy skórne to świąd, wysypka rumieniowata oraz suchość skóry (≥1/100 do <1/10), które mogą być związane zarówno z działaniem leku, jak i przebiegiem choroby, utrzymując się nawet do 4 tygodni po zakończeniu terapii.
alkohol cetostearylowy, ból głowy, duszność, działanie niepożądane, hipopigmentacja, Infectoscab, kontaktowe zapalenie skóry, kwas sorbinowy, nadwrażliwość, nudność, otarcie naskórka, palenie skóry, parestezja, permetryna, środek zmiękczający, suchość skóry, świąd, świerzbowiec, wysypka rumieniowa, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie grudek chłonnych, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg gęsty z liści bluszczu pospolitego – Działania niepożądane
Wyciąg gęsty z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L., folium) stosowany w preparacie Hedelix (40 mg/5 ml, syrop, zawierający 0,8 g wyciągu na 100 ml) wykazuje udokumentowane działanie w schorzeniach dróg oddechowych. Substancja jest ekstrahowana przy użyciu mieszaniny etanolu 96% (V/V), glikolu propylenowego i wody (45:2:53 m/m/m). Monitorowanie bezpieczeństwa preparatu wskazuje na dwie główne grupy działań niepożądanych: zaburzenia układu immunologicznego oraz żołądka i jelit, których częstość występowania określono jako „częstość nieznana” zgodnie z klasyfikacją MedDRA. Reakcje nadwrażliwości manifestują się pokrzywką, wysypką oraz dusznością, która wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe obejmują nudności, wymioty i biegunkę, które zwykle ustępują po odstawieniu leku.
bąbel skórny, biegunka, choroba przewodu pokarmowego, duszność, dyskomfort nadbrzusza, Hedera helix, klasyfikacja działań niepożądanych, konsystencja stolca, monitorowanie bezpieczeństwa leku, nietolerancja cukrów, nudność, odwodnienie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, schorzenie dróg oddechowych, sorbitol, wyciąg z bluszczu pospolitego, wydalanie treści żołądkowej, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmiana rumieniowa, zmiana skórna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast LEK-AM 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, w tym preparatu Montelukast LEK-AM (5 mg tabletki do rozgryzania i żucia), wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Badania kliniczne dokumentują stosowanie dawek do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz krótkotrwałe dawki do 900 mg/dobę bez istotnych działań niepożądanych. Zgłoszone przypadki ostrego przedawkowania obejmowały dawki do 1000 mg (około 61 mg/kg u dziecka 42-miesięcznego), przy czym obserwacje kliniczne i laboratoryjne pozostawały zgodne z profilem bezpieczeństwa leku. Najczęściej występujące objawy przedawkowania to ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, które nie odbiegają od znanych działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych.
ból brzucha, ból głowy, ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, funkcja narządów wewnętrznych, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, Montelukast LEK-AM, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadmierne pragnienie, nudność, obserwacja kliniczna, parametry biochemiczne krwi, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa montelukastu, przedawkowanie montelukastu, saturacja, senność, spowolnienie reakcji, suchość jamy ustnej, tabletka do rozgryzania i żucia, wymioty, zaburzenie czuwania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amorolak 50 mg/ml
Przedawkowanie amorolfiny w postaci lakieru do paznokci Amorolak 50 mg/ml jest zjawiskiem niezwykle rzadkim, głównie ze względu na miejscowe zastosowanie i niską biodostępność ogólnoustrojową. Preparat zawiera 50 mg amorolfiny oraz 0,552 g etanolu na 1 ml (55,2% w/w), co stanowi istotny czynnik ryzyka w przypadku przypadkowego spożycia, zwłaszcza u dzieci. Objawy potencjalnego przedawkowania obejmują podrażnienia przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha), objawy upojenia alkoholowego oraz teoretyczne działania ogólnoustrojowe amorolfiny, choć brak jest klinicznych danych potwierdzających ich występowanie. Rzadko mogą pojawić się reakcje alergiczne na amorolfinę lub składniki pomocnicze.
amorolfina, biodostępność ogólnoustrojowa, ból brzucha, chlorowodorek amorolfiny, działanie drażniące, działanie niepożądane, etanol, interwencja medyczna, lakier do paznokci leczniczy, leczenie objawowe, nudność, objaw kliniczny, parametr życiowy, płukanie żołądka, płytka paznokciowa, podrażnienie błony śluzowej, przypadkowe spożycie preparatu, reakcja nadwrażliwości, stosowanie miejscowe, substancja pomocnicza, upojenie alkoholowe, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symtiver 20 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Symtiver, zawierający 20 mg cynaryzyny oraz 40 mg dimenhydraminy w formie tabletek, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim występowaniem senności u około 8% pacjentów oraz suchości w jamie ustnej u około 5%. Objawy te mają zazwyczaj łagodny i przejściowy charakter, ustępując w ciągu kilku dni mimo kontynuacji terapii. W trakcie badań klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano również inne działania niepożądane o różnej częstości, m.in. leukopenię, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczną, reakcje nadwrażliwości, bóle głowy, parestezje, drżenia, zaburzenia widzenia, bóle brzucha, nudności, wysypki, trudności w oddawaniu moczu oraz drgawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne poważne działania hematologiczne i neurologiczne, które mogą wymagać modyfikacji leczenia.
agranulocytoza, amnezja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cynaryzyna, dimenhydramina, drgawka, drżenie, dyspepsja, działanie niepożądane, jaskra zamykającego się kąta, leukopenia, liszaj płaski, małopłytkowość, nadmierne pocenie, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość aplastyczna, nudność, paradoksalna pobudliwość, parestezja, przyrost masy ciała, reakcja nadwrażliwości, reakcja rumieniowatopodobna, senność, suchość w jamie ustnej, Symtiver, szum w uszach, trudność w oddawaniu moczu, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenie krwi, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moviprep –
Moviprep, zawierający 100 g makrogolu 3350 w saszetce A oraz elektrolity, jest preparatem stosowanym do przygotowania jelita do badań diagnostycznych, wywołującym u większości pacjentów działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Do bardzo często występujących (≥1/10) należą ból brzucha, nudności, rozdęcie brzucha oraz dyskomfort okolic odbytu, a często (≥1/100 do <1/10) wymioty i niestrawność. Istotnym ryzykiem jest odwodnienie wynikające z nasilonej biegunki i/lub wymiotów, co wymaga monitorowania stanu nawodnienia pacjenta. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia równowagi elektrolitowej, takie jak hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia, hipokalcemia, hipofosfatemia oraz zmiany stężenia chlorków, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń rytmu serca i drgawek powiązanych ze znaczną hiponatremią.
arytmia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, drgawka, dysfagia, dyskomfort odbytu, działanie niepożądane, hiperkalcemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, kołatanie serca, makrogol 3350, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, oczyszczanie jelita, odwodnienie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, równowaga elektrolitowa, rozdęcie brzucha, rumień, świąd, wymioty, wzdęcie, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy