nudność
Nudność (łac. nausea) to nieprzyjemne, subiektywne uczucie dyskomfortu w obrębie żołądka i gardła, często poprzedzające wymioty. Jest to objaw niespecyficzny, mogący towarzyszyć licznym schorzeniom i stanom fizjologicznym, od zaburzeń żołądkowo-jelitowych, przez infekcje, po ciążę.
W patofizjologii nudności kluczową rolę odgrywa stymulacja ośrodka wymiotnego w pniu mózgu oraz chemoreceptorowej strefy wyzwalającej (CTZ) w dnie IV komory. Mechanizm ten może być aktywowany przez różnorodne bodźce: chemiczne (leki, toksyny), podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zaburzenia błędnika czy bodźce psychogenne.
Diagnostyka nudności wymaga dokładnego wywiadu uwzględniającego czas trwania, nasilenie, czynniki prowokujące oraz towarzyszące objawy. W zależności od podejrzewanej przyczyny mogą być konieczne badania laboratoryjne, obrazowe lub endoskopowe. Leczenie zawsze powinno być ukierunkowane na przyczynę, a farmakoterapia obejmuje leki przeciwwymiotne z różnych grup: antagonistów receptora dopaminowego, serotoninowego, histaminowego oraz antagonistów receptora NK1.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Vellofent 67 mcg
Produkt leczniczy Vellofent, zawierający fentanyl, wiąże się z typowymi dla opioidów działaniami niepożądanymi, które w większości przypadków ulegają złagodzeniu po ustaleniu optymalnej dawki. Najpoważniejsze powikłania obejmują depresję oddechową, depresję krążeniową, hipotonię oraz wstrząs, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów. Do często obserwowanych objawów należą nudności, wymioty, zaparcia, ból głowy, senność oraz zawroty głowy. W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również zaburzenia psychiczne (np. splątanie, omamy, depresję), neurologiczne (np. mioklonie, drgawki), naczyniowe (niedociśnienie), żołądkowo-jelitowe (np. niedrożność jelit) oraz skórne (świąd, wysypka). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z terminologią MedDRA, gdzie bardzo często oznacza ≥1/10 pacjentów, a rzadko <1/1000 do ≥1/10 000.
bezsenność, ból głowy, depersonalizacja, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, drgawka, duszność, dyspepsja, euforia, fentanyl, hipotonia, jadłowstręt, lek opioidowy, majaczenie, mioklonia, nadużywanie leków, niedociśnienie, niedrożność jelit, nudność, obrzęk obwodowy, omam, parestezja, próchnica zębów, splątanie, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, wstrząs, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół odstawienny, złe samopoczucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amotaks Dis 1 g
Przedawkowanie amoksycyliny w formie preparatu Amotaks Dis (tabletki 500 mg, 750 mg lub 1 g) manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty i biegunka, które mogą prowadzić do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. Istotnym powikłaniem jest krystaluria – tworzenie się kryształków amoksycyliny w moczu, co może skutkować niewydolnością nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek. Dodatkowo, u osób z upośledzoną czynnością nerek lub po przyjęciu bardzo wysokich dawek amoksycyliny, może wystąpić ryzyko drgawek, co wymaga natychmiastowej interwencji neurologicznej.
amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, drgawki, hemodializa, krystalizacja amoksycyliny, krystaluria, leczenie objawowe, napad drgawkowy, niewydolność nerek, nudność, objawy żołądkowo-jelitowe, odwodnienie, podwyższona kreatynina, równowaga wodno-elektrolitowa, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zmniejszona diureza - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z kory cynamonowca – Działania niepożądane
Olejek eteryczny z kory cynamonowca (Cinnamomum cassia Blume), obecny w preparatach ziołowych takich jak Melisana Klosterfrau (6,28% w mieszance), zawiera aldehyd cynamonowy, który jest głównym czynnikiem wywołującym podrażnienia skóry i reakcje alergiczne. Działania niepożądane obejmują miejscowe zaczerwienienie, świąd, reakcje nadwrażliwości skórnej (rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000), a także nadmierne wysuszenie skóry przy częstym stosowaniu miejscowym. Olejek może wywoływać reakcje fotowrażliwości, nasilające objawy podczas ekspozycji na promieniowanie UV. Doustne podanie preparatów zawierających olejek często powoduje nudności i zgagę (≥1/100 do <1/10), które ustępują po przyjęciu leku po posiłku. Ponadto, możliwe są objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy (≥1/1 000 do <1/100), uczucie ciepła (≥1/10 000 do <1/1 000), drętwienie kończyn oraz zmęczenie (≥1/100 do <1/10), co wymaga ostrożności u pacjentów wykonujących czynności wymagające koncentracji.
aldehyd cynamonowy, bezpieczeństwo farmakoterapii, Cinnamomum cassia, dolegliwość żołądkowa, drętwienie kończyn, egzema, fotowrażliwość, nadwrażliwość skórna, nudność, obwodowy układ nerwowy, olejek eteryczny z kory cynamonowca, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie skóry, problem dermatologiczny, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość skóry, świąd skóry, układ immunologiczny, układ pokarmowy, wysuszenie skóry, zawrót głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Septolete Junior 1,2 mg
Chlorek cetylopirydyniowy, substancja czynna w pastylkach Septolete Junior 1,2 mg, może wywoływać działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego i skóry. Nudności oraz biegunka występują rzadko (częstość >1/10 000 do <1/1000), głównie przy przekroczeniu zalecanych dawek, przy czym biegunka jest zwykle samoograniczająca się. W zakresie skóry i tkanki podskórnej bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, takie jak podrażnienie skóry o charakterze zapalnym oraz wysypka o różnorodnym obrazie klinicznym (rumieniowa, grudkowo-plamista), często z towarzyszącym świądem.
biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek cetylopirydyniowy, działanie niepożądane, miejscowa reakcja zapalna, monitorowanie działań niepożądanych, monitorowanie pacjenta, nudność, pieczenie, podrażnienie skóry, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, reakcja zapalna, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, świąd, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie, zmiana rumieniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclonamine 500 mg
Lek Cyclonamine zawierający etamsylat w dawce 500 mg wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha, nudności, biegunka, wymioty (wymagające przerwania leczenia przy utrzymaniu ≥2 dni) oraz dyskomfort w jamie brzusznej, a także bóle głowy i wysypkę skórną. Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane to agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości (w tym gorączka) oraz powikłania zakrzepowo-zatorowe, które mogą stanowić zagrożenie życia. Występowanie tych działań wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i odpowiedniej interwencji medycznej.
agranulocytoza, artralgia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawu, choroba zakrzepowo-zatorowa, Cyclonamine, dyskomfort jamy brzusznej, etamsylat, gorączka, granulocyt, neutrofil, neutropenia, nudność, płytka krwi, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie krwi i układu chłonnego, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bromox 3 mg
Preparat Bromox, zawierający bromazepam w dawkach 3 mg lub 6 mg, jest generalnie dobrze tolerowany, jednak może wywoływać liczne działania niepożądane o częstości występowania nieznanej. Najczęściej obserwowane objawy ze strony układu nerwowego to senność, bóle głowy, zawroty głowy, osłabiona czujność oraz ataksja, które zwykle ustępują podczas kontynuacji terapii. Istotne są również zaburzenia psychiczne, takie jak stan splątania, zaburzenia emocjonalne, libido, uzależnienie lekowe, zespół odstawienia oraz reakcje paradoksalne (np. niepokój, pobudzenie, agresja, urojenia, psychoza). Ponadto, mogą wystąpić poważne reakcje immunologiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy, wymagające natychmiastowej interwencji. Dodatkowo zgłaszano zaburzenia ze strony układu sercowego (niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca), oddechowego (depresja oddechowa), żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, zaparcia), skóry (wysypka, świąd, pokrzywka), mięśniowo-szkieletowego (osłabienie siły mięśniowej), nerek (zatrzymanie moczu) oraz ogólne zmęczenie.
ataksja, bezsenność, ból głowy, bromazepam, depresja, depresja oddechowa, drażliwość, działanie niepożądane, kapsułka twarda, nadwrażliwość, niepamięć następcza, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie siły mięśniowej, osłabiona czujność, podwójne widzenie, pokrzywka, psychoza, reakcja paradoksalna, senność, stan splątania, świąd, terminologia MedDRA, upośledzenie pamięci, urojenie, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie emocjonalne, zaburzenie libido, zaparcie, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół odstawienia - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg sosnowy płynny – Działania niepożądane
Wyciąg sosnowy płynny (Pini extractum fluidum) jest kluczowym składnikiem preparatu Sirupus Pini compositus, występującym w stężeniu 6,6 g/100 g syropu, z etanolem 90% jako ekstrahentem. Syrop zawiera również nalewkę z owocu kopru włoskiego oraz fosforan kodeiny półwodny, co może modyfikować profil działań niepożądanych. Zgodnie z klasyfikacją MedDRA, działania niepożądane obserwowane podczas stosowania tego preparatu obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, zaparcia), zaburzenia psychiczne (głównie zaburzenia snu) oraz reakcje alergiczne ze strony układu immunologicznego (zmiany skórne). Częstość występowania tych działań niepożądanych jest określona jako nieznana, co wskazuje na brak precyzyjnych danych klinicznych.
dysfagia, dyskomfort brzuszny, etanol 90%, fosforan kodeiny, klasyfikacja MedDRA, nalewka z kopru włoskiego, niedrożność jelit, nudność, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, świąd, syrop sosnowy złożony, wyciąg sosnowy płynny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Torsemed 10 mg
Przedawkowanie torasemidu, silnego diuretyku pętlowego stosowanego w dawkach 10 mg i 20 mg, prowadzi do nadmiernej diurezy, co skutkuje odwodnieniem oraz istotnymi zaburzeniami elektrolitowymi, w tym hiponatremią, hipokaliemią i hipomagnezemią. Klinicznie obserwuje się objawy takie jak senność, splątanie, niedociśnienie tętnicze, a w ciężkich przypadkach zapaść krążeniową oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. W diagnostyce i monitorowaniu pacjentów z przedawkowaniem kluczowe jest regularne kontrolowanie stężenia elektrolitów, równowagi kwasowo-zasadowej, funkcji nerek, ciśnienia tętniczego oraz diurezy. Należy podkreślić, że torasemid nie jest dializowalny, co wyklucza hemodializę jako metodę przyspieszenia eliminacji leku.
diuretyk pętlowy, diureza, funkcja nerek, funkcje życiowe, hemodializa, hiponatremia, hipowolemia, homeostaza, nadmierna diureza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudność, objętość krwi krążącej, odwodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, splątanie, suplementacja płynów, torasemid, Torsemed, utrata elektrolitów, wolemia, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxynador 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Oxynador, zawierający oksykodon chlorowodorek i nalokson chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najistotniejsze klinicznie działania niepożądane wynikają z aktywności opioidowej oksykodonu, w tym depresja oddechowa, zwężenie źrenic, skurcze mięśni gładkich oraz hamowanie odruchu kaszlu. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z nieznaną częstością dla niektórych poważnych zdarzeń, takich jak uzależnienie czy zespół centralnego bezdechu sennego. Do najczęściej zgłaszanych należą zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, senność), układu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia) oraz ogólne osłabienie i zmęczenie. Wśród działań niepożądanych o mniejszej częstości występowania wymienia się m.in. drgawki, zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, bezsenność), reakcje alergiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe (dławica piersiowa, kołatanie serca) oraz zaburzenia nerek i dróg moczowych (parcie na pęcherz, zatrzymanie moczu).
bezsenność, ból brzucha, cholestaza, depresja oddechowa, dławica piersiowa, drganie mięśni, drgawki, dysfagia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, dysuria, hipotensja, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmar senny, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, nalokson, niedrożność jelita, niepokój ruchowy, noworodkowy zespół odstawienny, nudność, obrzęk obwodowy, oksykodon, omam, omdlenie, parestezja, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, stan euforii, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, uzależnienie od leku, wymioty, wzdęcie, zaburzenie koncentracji uwagi, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół centralnego bezdechu sennego, zespół odstawienny, zmniejszenie libido, zwężenie źrenic, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betaxolol PMCS 20 mg
Betaxolol PMCS, beta-adrenolityk w dawce 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy. Do najczęstszych należą bradykardia, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (ból żołądka, biegunka, nudności, wymioty), osłabienie, bezsenność oraz ziębnięcie kończyn. Bardzo rzadko obserwuje się poważne zaburzenia metaboliczne, takie jak hipoglikemia i hiperglikemia, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z cukrzycą. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego często występują zawroty i bóle głowy, a rzadziej parestezje i zaburzenia widzenia. U pacjentów z chorobami serca mogą pojawić się niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, zaburzenia przewodzenia, a także zahamowanie zatokowe, zwłaszcza u osób starszych lub z istniejącymi zaburzeniami przewodzenia.
beta-adrenolityk, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból żołądka, bradykardia, chlorowodorek betaksololu, choroba obturacyjna płuc, chromanie przestankowe, depresja, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, koszmar senny, letarg, łysienie, nadmierne pocenie się, niewydolność serca, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, omam, parestezja obwodowa, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, układowy toczeń rumieniowaty, wykwit łuszczycopodobny, wymioty, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie widzenia, zahamowanie zatokowe, zawrót głowy, zespół Raynauda, ziębnięcie kończyn - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tussidex 30 mg
Przedawkowanie dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej leku Tussidex, jest rzadkie, lecz może wystąpić zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek. Klinicznie objawia się szerokim spektrum symptomów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy i układ sercowo-naczyniowy, takich jak nudności, wymioty, dystonia, pobudzenie, splątanie, senność, osłupienie, oczopląs, ataksja oraz psychoza toksyczna z omamami wzrokowymi. Występują również objawy kardiotoksyczności, w tym tachykardia i wydłużenie odstępu QTc w EKG. Dodatkowo obserwuje się dezorientację, zawroty głowy, niepokój i drażliwość. W ciężkich przypadkach przedawkowania mogą pojawić się zagrażające życiu stany, takie jak śpiączka, depresja oddechowa i drgawki, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej na oddziale intensywnej terapii.
Leczenie przedawkowania dekstrometorfanu opiera się na postępowaniu objawowym. Wczesne działania obejmują płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywnego, szczególnie jeśli od przyjęcia leku minęła mniej niż godzina. W przypadku uspokojenia lub śpiączki wskazane jest rozważenie podania naloksonu w dawkach analogicznych do stosowanych przy przedawkowaniu opioidów. Drgawki leczy się benzodiazepinami, a w przypadku hipertermii związanej z zespołem serotoninowym stosuje się benzodiazepiny oraz zewnętrzne chłodzenie. Depresja oddechowa wymaga dożylnego podania naloksonu i ewentualnego wspomagania oddychania. Znajomość objawów i odpowiednie różnicowanie kliniczne są kluczowe dla skutecznego postępowania i poprawy rokowania pacjentów z przedawkowaniem Tussidexu.
ataksja, benzodiazepiny, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, dystonia, halucynacje, hiperkapnia, hipertermia, hipoksja, kardiotoksyczność, nadmierna aktywność psychoruchowa, nalokson, napad padaczkowy, nudność, oczopląs, omamy wzrokowe, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, psychoza toksyczna, senność, śpiączka, splątanie, tachykardia, terapia przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia świadomości, zahamowanie ośrodka oddechowego, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xylocaine 2% 20 mg/ml
Produkt leczniczy Xylocaine 2% (chlorowodorek lidokainy 20 mg/ml) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według układów i narządów zgodnie z MedDRA. Do bardzo często występujących należą niedociśnienie tętnicze oraz nudności, często obserwuje się bradykardię, nadciśnienie tętnicze i wymioty. Objawy toksyczności ośrodkowego układu nerwowego, występujące niezbyt często, obejmują drgawki, parestezje okołoustne, drętwienie języka, nadwrażliwość słuchową, zaburzenia widzenia, utratę przytomności, drżenia mięśniowe, szumy uszne i dyzartrię. Rzadko mogą pojawić się poważne powikłania neurologiczne (neuropatia, zapalenie pajęczynówki), zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, depresja oddechowa oraz reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny.
arytmia, bradykardia, chlorowodorek lidokainy, depresja oddechowa, diplopia, drętwienie języka, drgawka, drżenie mięśniowe, dyzartria, intubacja, krwiak podtwardówkowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość słuchowa, neuropatia, neurotoksyczność, niedociśnienie tętnicze, nudność, odwodnienie, parestezja, parestezja okołoustna, reakcja alergiczna, szum uszny, uszkodzenie nerwu obwodowego, utrata przytomności, wentylacja wspomagana, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Castagnus 45 mg
Lek Castagnus, zawierający 4,5 mg wyciągu suchego z Vitex agnus castus, może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy organizmu, w tym układ immunologiczny, skórę, układ nerwowy, pokarmowy oraz rozrodczy. Szczególnie istotne są ciężkie reakcje alergiczne manifestujące się obrzękiem twarzy, dusznością i utrudnionym przełykaniem, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej. Inne zgłaszane objawy to wysypka, pokrzywka, trądzik, bóle i zawroty głowy, nudności, bóle brzucha oraz zaburzenia cyklu menstruacyjnego. Częstość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona, jednak ich rozpoznanie i monitorowanie jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjentek. Warto również uwzględnić obecność laktozy jednowodnej (98,8 mg/tabletkę) w preparacie, co może mieć znaczenie u osób z nietolerancją laktozy.
ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja alergiczna, dolegliwość gastroenterologiczna, duszność, dysfagia, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, nietolerancja laktozy, nudność, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, trądzik, Vitex agnus-castus, wysypka, zaburzenie cyklu menstruacyjnego, zaburzenie hormonalne, zaburzenie neurologiczne, zmiana trądzikowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoSerta 100 mg
Sertralina (ApoSerta) charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa, opartym na badaniach klinicznych obejmujących 2542 pacjentów leczonych sertraliną oraz 2145 osób z grupy placebo. Najczęstszym działaniem niepożądanym są nudności, występujące u ≥10% pacjentów, zwykle przemijające podczas kontynuacji terapii. Inne często obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to biegunka, wymioty, bóle brzucha, zaparcia, zawroty głowy, bezsenność, senność, drżenie, parestezje oraz zmęczenie i złe samopoczucie. W specyficznych wskazaniach, takich jak zespół lęku społecznego, u 14% mężczyzn leczonych sertraliną stwierdzono zaburzenia seksualne, głównie niezdolność do ejakulacji, co nie występowało w grupie placebo. Profil działań niepożądanych jest spójny niezależnie od wskazania terapeutycznego (depresja, ZO-K, lęk napadowy, PTSD, zespół lęku społecznego).
bezsenność, biegunka, ból brzucha, charakter przemijający, drżenie, działanie niepożądane, lęk, lęk napadowy, nerwowość, niepokój, niezdolność do ejakulacji, nudność, parestezja, profil bezpieczeństwa sertraliny, senność, sertralina, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie seksualne, zaburzenie snu, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zależność od dawki, zaparcie, zawrót głowy, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Valsacor 160 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie leku Co-Valsacor, zawierającego 160 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, prowadzi do poważnych objawów klinicznych wynikających z działania obu substancji czynnych. Walsartan wywołuje znaczne niedociśnienie tętnicze, które może skutkować zaburzeniami świadomości, zapaścią krążeniową, a nawet wstrząsem, przy czym nie jest usuwany przez hemodializę ze względu na silne wiązanie z białkami osocza. Hydrochlorotiazyd natomiast powoduje nudności, senność, hipowolemię oraz zaburzenia elektrolitowe, które mogą prowadzić do arytmii i kurczów mięśni; w tym przypadku dializa może być skuteczną metodą eliminacji substancji.
białko osocza, Co-Valsacor, dializa, hemodializa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, korekta zaburzeń elektrolitowych, kurcz mięśni, monitoring funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, nudność, senność, stabilizacja układu krążenia, walsartan, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa - Leksykon substancji czynnych
Olej awokado – Działania niepożądane
Preparaty zawierające olej awokado, takie jak Piascledine (300 mg dziennie, w tym 100 mg niezmydlającej się frakcji oleju awokado i 200 mg oleju sojowego), wykazują stosunkowo korzystny profil bezpieczeństwa, jednak mogą wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwuje się biegunkę (≥1/100 do <1/10), a także niestrawność, nudności, ból brzucha i zmiany koloru stolca (0,4–1,1%). Rzadziej występują zapalenie jelit, wymioty, odbijanie i suchość w ustach. Reakcje nadwrażliwości, w tym ogólnoustrojowe reakcje alergiczne ze zmianami skórnymi i spadkiem ciśnienia tętniczego, klasyfikowane są jako niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100). Ponadto, mogą pojawić się objawy zaburzeń czynności wątroby, takie jak ból brzucha, chromaturia, żółtaczka oraz podwyższone parametry biochemiczne (transaminazy, fosfataza zasadowa, bilirubina, GGTP), co wymaga monitorowania funkcji wątroby podczas terapii.
biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból piersi, cholestaza, chromaturia, cytoliza wątroby, egzema, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotranspeptydaza, hepatotoksyczność, kamica nerkowa, krwotok z macicy, niestrawność, nudność, obrzęk piersi, odbijanie, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, podwyższony poziom transaminaz, reakcja nadwrażliwości, stan asteniczny, suchość w ustach, trombocytopenia, udar cieplny, wymioty, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie hemostazy, zaburzenie smaku, zapalenie jelit, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melabiorytm 5 mg
Melatonina w dawce 5 mg (Melabiorytm) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które w badaniach klinicznych występowały z częstością równą lub wyższą niż placebo. Najczęściej zgłaszane są zaburzenia psychiatryczne (drażliwość, nerwowość, lęk, depresja), neurologiczne (migrena, bóle głowy, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zwiększenie liczby napadów padaczkowych u dzieci z uszkodzeniami OUN) oraz żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, choroba refluksowa przełyku). Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne (półpasiec, leukopenia, małopłytkowość), metaboliczne (hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia) oraz reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości. Wśród innych działań wymienia się zaburzenia sercowo-naczyniowe (dusznica bolesna, tachykardia, nadciśnienie), skórne (wysypki, świąd, obrzęki), mięśniowo-szkieletowe (bóle kończyn, skurcze mięśni), nerkowe (cukromocz, białkomocz) oraz zaburzenia układu rozrodczego (ginekomastia, priapizm). Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych obejmują m.in. hiperbilirubinemię, podwyższone enzymy wątrobowe i zaburzenia elektrolitowe.
astenia, bezsenność, białkomocz, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, cukromocz, depresja, drażliwość, dusznica bolesna, dyspepsja, enzym wątrobowy, ginekomastia, hematuria, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, kołatanie serca, koszmar senny, leukopenia, małopłytkowość, melatonina, migrena, mlekotok, moczenie nocne, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, nastrój depresyjny, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, owrzodzenie jamy ustnej, padaczka, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, półpasiec, priapizm, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz mięśnia, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, uszkodzenie OUN, wielomocz, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie koncentracji, zaburzenie pamięci, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Działania niepożądane – AuroBetina 8 mg
Podczas terapii betahistyną dichlorowodorku (preparat AuroBetina) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i niestrawność, oraz ze strony układu nerwowego – ból głowy, występujące u ≥1/100 do <1/10 pacjentów. Działania te są zazwyczaj łagodne i mogą ustępować po dostosowaniu dawkowania lub przyjmowaniu leku podczas posiłków. W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę, wysypkę i świąd, których częstość występowania nie została precyzyjnie określona (częstość nieznana). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne oraz obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
adherencja do leczenia, anafilaksja, badanie kliniczne kontrolowane placebo, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądkowo-jelitowy, dolegliwość żołądkowa, działanie niepożądane, monitorowanie działań niepożądanych, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie oddychania, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Virtago 16 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Virtago, wykazuje skuteczność terapeutyczną, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują bóle głowy, nudności oraz niestrawność, które zwykle ustępują po dostosowaniu dawkowania lub przyjmowaniu leku podczas posiłków. Rzadziej zgłaszane, o nieznanej częstości, są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz objawy ze strony układu pokarmowego (wymioty, ból brzucha, wzdęcia) i skóry (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd), które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza reakcji alergicznych, konieczne jest przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
anafilaksja, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, ból układu pokarmowego, dyspepsja, działanie niepożądane, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rozdęcie brzucha, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z tymianku – Działania niepożądane
Wyciąg z tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L., herba) stosowany jako substancja aktywna w preparatach wykrztuśnych i łagodzących kaszel, takich jak Bronchostop Duo (zawierający 120 mg wyciągu suchego w 15 ml syropu), może wywoływać działania niepożądane o różnej etiologii. Najczęściej obserwowane są reakcje skórne, takie jak wysypka, pokrzywka i świąd, których częstość występowania określono jako nieznaną. Ponadto, wyciąg może indukować reakcje ze strony układu immunologicznego, w tym nadwrażliwość oraz rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, biegunkę oraz ból brzucha, również o nieznanej częstości występowania, które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych przy nasilonych objawach.
biegunka, ból brzucha, Bronchostop Duo, działanie niepożądane, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, nudność, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja anafilaktyczna, świąd, Thymus vulgaris, Thymus zygis, właściwości wykrztuśne, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z tymianku, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie kwasowo-zasadowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefepime Panpharma 1 g
Cefepime Panpharma 1 g, zawierający cefepimu dichlorowodorek jednowodny, jest antybiotykiem cefalosporynowym stosowanym do wstrzykiwań i infuzji. Profil bezpieczeństwa leku u niemowląt i dzieci jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych, z najczęstszym działaniem niepożądanym w postaci rumienia. Cefepime może powodować liczne działania niepożądane, w tym zaburzenia hematologiczne takie jak bardzo często dodatni test Coombsa, często wydłużenie czasu protrombinowego i kaolinowo-kefalinowego, niedokrwistość oraz eozynofilię. Rzadziej obserwuje się małopłytkowość, leukopenię i neutropenię, a z nieznaną częstością ciężkie stany zagrażające życiu, jak niedokrwistość aplastyczna, hemolityczna i agranulocytoza. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, występują rzadko lub z nieznaną częstością i wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk cefalosporynowy, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, cefepim, Clostridioides difficile, czas kaolinowo-kefalinowy, czas protrombinowy, drgawki, duszność, encefalopatia, fosfataza alkaliczna, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kreatynina, krwotok, leukopenia, małopłytkowość, mioklonia, mocznik, nefropatia toksyczna, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nudność, omam, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śpiączka, splątanie, stupor, świąd, szum uszny, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zapalenie jelita grubego, zapalenie pochwy, zapalenie żyły, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Sodowy D-pantotenian – Przedawkowanie
Sodowy D-pantotenian, będący formą witaminy B5, jest stosowany w preparacie Vita Buerlecithin w dawce 20 mg na 100 ml płynu doustnego. Analiza charakterystyki produktu wskazuje, że przy zalecanym schemacie dawkowania ryzyko przedawkowania jest minimalne, a profil bezpieczeństwa substancji jest korzystny. W dokumentacji nie określono precyzyjnych dawek toksycznych ani specyficznych objawów przedawkowania samego sodowego D-pantotenianu, co sugeruje niską toksyczność w dawkach terapeutycznych. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie preparatu oraz wdrożyć leczenie objawowe, monitorując stan kliniczny pacjenta.
ataksja, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, etanol, intoksykacja etanolem, kwas pantotenowy, leczenie objawowe, nudność, parametry życiowe, płyn doustny, preparat farmaceutyczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie substancji, sodowy D-pantotenian, stan kliniczny pacjenta, toksyczność, witamina B5, wymioty, zaburzenie mowy, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Efrinol 2% 20 mg/g
Stosowanie efedryny chlorowodorku w postaci kropli do nosa (Efrinol 2%) wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które dotyczą głównie układu sercowo-naczyniowego, nerwowego, pokarmowego, moczowego oraz skóry. Do najczęstszych objawów należą tachykardia (>100 uderzeń/min), przyspieszone tętno, kołatania serca, podwyższone ciśnienie tętnicze, a także wzrost pobudliwości, lęk, drżenia kończyn, bóle głowy i zaburzenia snu, w tym trudności z zasypianiem. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności i wymioty, natomiast miejscowo obserwuje się suchość błony śluzowej nosa i gardła. U pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego mogą wystąpić trudności w oddawaniu moczu, co jest związane z wpływem efedryny na receptory alfa-adrenergiczne układu moczowego. Rzadko notuje się reakcje alergiczne w postaci wysypki oraz rozwój uzależnienia z agresywnością o charakterze psychozy przy długotrwałym stosowaniu.
akcja serca, alergia skórna, arytmia, bezsenność, ból głowy, drżenie kończyn, dysuria, działanie sympatykomimetyczne, efedryna chlorowodorek, kołatanie serca, lęk, napięcie psychiczne, niepokój, nudność, ośrodkowy układ nerwowy, przyspieszone tętno, psychoza, reakcja alergiczna, receptor alfa-adrenergiczny, rozrost gruczołu krokowego, suchość błony śluzowej, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie, wymioty, wzrost pobudliwości, zaburzenie rytmu serca, zwiększenie ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tanyz ERAS 0,4 mg
Tanyz ERAS zawiera 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (0,367 mg tamsulosyny) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i może powodować liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęstsze to zawroty głowy (1,3%), niedociśnienie ortostatyczne z omdleniami, kołatania serca oraz zaburzenia widzenia, w tym ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS) podczas operacji zaćmy. Działania ze strony układu pokarmowego obejmują zaparcia, biegunkę, nudności, wymioty i suchość błony śluzowej jamy ustnej. Reakcje skórne mogą być łagodne lub ciężkie, w tym zespół Stevensa-Johnsona, wymagający natychmiastowego przerwania terapii. Zaburzenia układu rozrodczego obejmują ejakulację wsteczną, brak ejakulacji oraz priapizm, który wymaga pilnej interwencji.
astenia, biegunka, ból głowy, brak ejakulacji, częstoskurcz, duszność, ejakulacja wsteczna, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tamsulosyny chlorowodorek, Tanyz ERAS, wymioty, wysypka, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie skóry złuszczające, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atropinum sulfuricum WZF 0,5 mg/ml
Atropinum Sulfuricum WZF, dostępny w stężeniach 0,5 mg/ml oraz 1 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań, wykazuje działania niepożądane zależne od dawki. Nawet przy niskich dawkach obserwuje się zmniejszenie wydzielania oskrzelowego, co może prowadzić do zagęszczenia wydzieliny i tworzenia czopów oskrzelowych, suchość w jamie ustnej oraz anhidrozę. Wraz ze wzrostem dawki pojawiają się poważniejsze objawy obejmujące układ nerwowy (omamy, bóle głowy, dezorientacja), sercowo-naczyniowy (tachykardia, trzepotanie przedsionków, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe), wzrokowy (mydriasis, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe), a także reakcje anafilaktyczne, zaparcia, zatrzymanie moczu oraz zmiany skórne (pokrzywka, wysypka). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie przypadki ciężkiej bradykardii wywołanej hiperkaliemią, opornej na leczenie atropiną, co jest klinicznie istotne w kontekście standardowego zastosowania atropiny w bradykardii.
anafilaksja, anhidroza, bezsenność, ciężka bradykardia, czop oskrzelowy, dodatkowy skurcz komorowy, działanie niepożądane, hiperkaliemia, migotanie przedsionków, mydriaza, narząd wzroku, nudność, omam, pobudzenie, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, roztwór do wstrzykiwań, siarczan atropiny, suchość jamy ustnej, tachykardia, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, utrata smaku, wymioty, wysypka, zaburzenie akomodacji oka, zaczerwienienie twarzy, zaparcie, zatrzymanie moczu, złuszczanie naskórka, zmniejszenie wydzielania potu, zmniejszenie wydzielania śliny, zmniejszenie wydzieliny oskrzelowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Seronil 20 mg
Przedawkowanie fluoksetyny, substancji czynnej preparatu Seronil, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, obejmujących układ pokarmowy (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowy (niemiarowość, arytmie komorowe, wydłużenie QTc, torsade de pointes), oddechowy (depresja oddechowa) oraz ośrodkowy układ nerwowy (pobudzenie, drgawki toniczno-kloniczne, śpiączka). Nasilenie objawów zależy od dawki, współistniejących chorób, stosowania innych leków, zwłaszcza trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Wydłużenie QTc i arytmie komorowe stanowią szczególne zagrożenie życia, wymagając monitorowania EKG i natychmiastowej interwencji.
arytmia komorowa, częstoskurcz komorowy, depresja oddechowa, drgawki toniczno-kloniczne, fluoksetyna, interakcja lekowa, lek przeciwdrgawkowy, napad drgawkowy, nudność, oddział intensywnej terapii, oddział toksykologii, pobudzenie psychoruchowe, powikłanie kardiologiczne, przewód pokarmowy, rytm węzłowy, Seronil, śpiączka, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie QTc, wymioty, zaburzenie czynności płuc, zaburzenie neurologiczne, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Esputicon 200 mg
Przed zastosowaniem leku Esputicon 200 mg (dimetikon) w postaci kapsułek miękkich, konieczna jest dokładna ocena przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na dimetikon lub substancje pomocnicze. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niedrożnością jelit – zarówno mechaniczną, jak i czynnościową – ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego oraz maskowania objawów wymagających pilnej interwencji chirurgicznej. Również perforacja jelit stanowi bezwzględne przeciwwskazanie, gdyż podanie Esputicon 200 mg może opóźnić diagnozę i leczenie, zwiększając ryzyko powikłań, takich jak zapalenie otrzewnej.
- Leksykon substancji czynnych
Bluszcz – Działania niepożądane
Wyciąg z liścia bluszczu (Hederae helicis folii extractum siccum) stosowany w preparatach takich jak Mucoplant na kaszel bluszcz forte oraz Prospan (35 mg/5 ml) może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego oraz układu immunologicznego. Do najczęściej zgłaszanych należą nudności, wymioty i biegunka, przy czym w przypadku Prospan częstość tych objawów określono jako niezbyt częstą (≥ 1/1000 i < 1/100), a w preparacie Mucoplant częstość nie jest precyzyjnie znana. Biegunka może być dodatkowo nasilona przez obecność sorbitolu w formulacji. Reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, wysypka, duszność, obrzęk Quinckego oraz reakcje anafilaktyczne, występują bardzo rzadko (<1/10 000) w przypadku Prospan, natomiast w Mucoplant częstość ich występowania nie została dokładnie określona. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci poniżej 10 roku życia, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i częstości działań niepożądanych w tej grupie wiekowej.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwość trawienna, duszność, efekt przeczyszczający, górne drogi oddechowe, Hederae helicis folii extractum siccum, niewydolność oddechowa, nudność, obrzęk Quinckego, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja żołądkowo-jelitowa, układ immunologiczny, układ oddechowy, wyciąg z liścia bluszczu, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zmiana skórna - Leksykon substancji czynnych
Dihydrokodeina – Działania niepożądane
Dihydrokodeina, półsyntetyczny opioid stosowany w leczeniu bólu o nasileniu umiarkowanym do silnego, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych typowym dla opioidów. Najczęściej obserwuje się zaparcia oraz uspokojenie polekowe, przy czym nudności, wymioty, zmęczenie, senność i zawroty głowy występują głównie na początku terapii i ustępują po kilku dniach. Zaparcia wymagają stosowania leków przeczyszczających. W obrębie układu nerwowego często pojawia się senność, a niezbyt często napady drgawkowe (zwłaszcza u pacjentów z padaczką), zawroty głowy, bóle głowy, parestezje oraz sedacja zależna od dawki. Ze strony przewodu pokarmowego często występują ból brzucha, suchość w ustach, nudności i wymioty, a niezbyt często biegunka i niedrożność porażenna jelit, która wymaga natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane ze strony układu oddechowego, takie jak duszność, atak astmy i depresja oddechowa, występują niezbyt często, przy czym depresja oddechowa stanowi najpoważniejsze zagrożenie, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego i przy jednoczesnym stosowaniu innych leków depresyjnych na OUN.
astma, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja oddechowa, dezorientacja, DHC Continus, dihydrokodeina, duszność, dysforia, enzymy wątrobowe, halucynacja, hiperprolaktynemia, hipotensja, kolka żółciowa, lek przeczyszczający, megacolon toxicum, nadmierne pocenie, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedrożność porażenna jelit, niewydolność oddechowa, nudność, obrzęk naczynioruchowy, opioid półsyntetyczny, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, POChP, pokrzywka, sedacja, skurcz dróg żółciowych, suchość w ustach, świąd, tolerancja lekowa, uspokojenie polekowe, uzależnienie lekowe, wymioty, wysypka, zaburzenie widzenia, zachłystowe zapalenie płuc, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół bezdechu sennego, zespół odstawienia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Theospirex 20 mg/ml
Przedawkowanie teofiliny zawartej w preparacie Theospirex (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji dożylnych) wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań klinicznych, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Toksyczność teofiliny manifestuje się głównie poprzez objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, przewodu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego i jest ściśle skorelowana z jej stężeniem w surowicy krwi. Objawy pojawiają się zwykle przy stężeniach >20 µg/ml, a ciężkie, zagrażające życiu symptomy, takie jak drgawki, niewydolność krążenia, hipertermia oraz groźne zaburzenia rytmu serca, obserwuje się przy stężeniach >25 µg/ml. U pacjentów o zwiększonej wrażliwości na teofilinę objawy mogą wystąpić nawet przy niższych stężeniach.
astma oskrzelowa, bezsenność, ból głowy, diazepam, drgawka, drożność dróg oddechowych, drżenie mięśniowe, hematemeza, hemodializa, hemoperfuzja, hipertermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu, niedobór elektrolitów, niewydolność krążenia, nudność, oczyszczanie pozaustrojowe, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, przedawkowanie, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczność teofiliny, układ sercowo-naczyniowy, werapamil, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Olejek osnówki muszkatołowca – Działania niepożądane
Olejek osnówki muszkatołowca (Myristicae fragrantis aetheroleum), stanowiący 0,260 g na 100 g produktu ARGOL ESSENZA BALSAMICA, jest składnikiem aktywnym o potencjale wywoływania działań niepożądanych, głównie w postaci reakcji nadwrażliwości. Objawy te mogą obejmować świąd, zaczerwienienie, wysypkę, pokrzywkę, obrzęk, a także podrażnienia miejscowe skóry, błon śluzowych i jamy ustnej. Dodatkowo, przy stosowaniu inhalacji możliwe jest podrażnienie dróg oddechowych, kaszel oraz skurcz oskrzeli. W przypadku podania doustnego obserwuje się dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i bóle brzucha, a także zaburzenia neurologiczne, w tym bóle głowy, zawroty głowy i senność. Częstotliwość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona w dostępnych danych klinicznych.
Argol Essenza Balsamica, ból brzucha, ból głowy, dolegliwość trawienna, działanie niepożądane, etanol, inhalacja parowa, interakcje lekowe, Myristicae fragrantis aetheroleum, nadwrażliwość, nudność, objaw alergiczny, obrzęk, olejek osnówki muszkatołowca, olejki eteryczne, płyn doustny, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie miejscowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Slinda 4 mg
Produkt leczniczy Slinda zawierający 4 mg drospirenonu wykazuje w badaniach klinicznych, obejmujących 2700 kobiet przez ponad 9 cykli leczenia, najczęstsze działania niepożądane takie jak trądzik (3,8%), krwotok maciczny (2,9%), ból głowy (2,7%) oraz ból piersi (2,2%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia układu rozrodczego, w tym dyskomfort piersi, krwotoki maciczne i z dróg rodnych, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki oraz inne zaburzenia miesiączkowania. Ponadto, obserwuje się zaburzenia metaboliczne, takie jak zaburzenia apetytu (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadką hiperkaliemię (≥1/10 000 do <1/1000), co jest istotne ze względu na właściwości drospirenonu jako antagonisty aldosteronu.
amenorrhea, antagonista aldosteronu, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, depresja, drospirenon, dysmenorrhea, dysplazja szyjki macicy, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, krwotok maciczny, mięśniak macicy, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nudność, objaw lękowy, podwyższone aminotransferazy, suchość pochwy, torbiel jajnika, trądzik, wydzielina z pochwy, wymioty, wypadanie włosów, zaburzenie libido, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie nastroju, zakażenie pochwy, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z bluszczu – Przedawkowanie
Wyciąg z bluszczu (Hedera helix L., folium) stosowany jako substancja czynna w preparatach wykrztuśnych może wywołać objawy przedawkowania już przy przekroczeniu zalecanych dawek terapeutycznych. Typowe symptomy obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, oraz objawy neurologiczne, w tym pobudzenie i agresywne zachowanie. Przedawkowanie definiuje się jako przyjęcie więcej niż trzech dawek preparatu Helituspan na dobę lub dawki dwukrotnie przekraczającej zalecaną dawkę dobową w przypadku Herbion na kaszel mokry. Przykładowo, dawka 1,8 g surowca roślinnego (odpowiadająca 6 tabletkom Hederasal MAX zawierającym 52,5 mg wyciągu na tabletkę, 7-10 pastylkom Herbion na kaszel mokry z 35 mg wyciągu na pastylkę lub około 36 ml syropu Strepsils Natur kaszel mokry z 8,25 mg wyciągu/ml) u czteroletniego dziecka wywołała agresję i biegunkę, co podkreśla ryzyko szczególnie w populacji pediatrycznej.
agresywne zachowanie, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, dawka dobowa, dawka jednorazowa, dawka terapeutyczna, dolegliwość gastryczna, działanie niepożądane, działanie wykrztuśne, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, monitorowanie stanu pacjenta, nudność, objaw neurologiczny, objaw niepożądany, objawy przewodu pokarmowego, pacjent pediatryczny, płukanie żołądka, pobudzenie, pobudzenie ruchowe, populacja pediatryczna, preparat przeciwkaszlowy, przekroczenie dawki, przewód pokarmowy, surowiec roślinny, syrop, toksyczność, układ nerwowy, węgiel aktywny, wyciąg suchy, wyciąg z bluszczu, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – SENOLEK 50 mg
Produkt leczniczy SENOLEK zawiera difenhydraminy chlorowodorek w dawce 50 mg i jest związany z występowaniem działań niepożądanych, które obserwowano zarówno w badaniach klinicznych, jak i po wprowadzeniu leku do obrotu. Do działań niepożądanych występujących często (≥1/100 do <1/10) należą: sedacja, senność, zaburzenia uwagi, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty oraz zmęczenie. Działania o częstości nieznanej obejmują reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, duszność, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia psychiczne (dezorientacja, paradoksalny stan pobudzenia), drgawki, ból głowy, parestezje, dyskinezę, niewyraźne widzenie, tachykardię, kołatanie serca, zgęstnienie wydzieliny z oskrzeli, drgania mięśni oraz trudności w oddawaniu moczu, w tym zatrzymanie moczu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów geriatrycznych, u których zwiększone jest ryzyko dezorientacji i paradoksalnego pobudzenia.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka terapeutyczna, difenhydraminy chlorowodorek, drganie mięśni, drgawka, dyskineza, działanie niepożądane, kołatanie serca, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pacjent geriatryczny, paradoksalny stan pobudzenia, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, sedacja, suchość jamy ustnej, tachykardia, trudność w oddawaniu moczu, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie nerek i dróg moczowych, zaburzenie oka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie serca, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zgęstnienie wydzieliny oskrzelowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Broncho-Vaxom dla dzieci 3,5 mg
Broncho-Vaxom dla dzieci w postaci granulatu (3,5 mg liofilizatu OM-85) zawiera liofilizowane lizaty bakterii odpowiedzialnych za zakażenia dróg oddechowych, takich jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes i sanguinis oraz Moraxella catarrhalis. Preparat działa immunostymulująco, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które obejmują reakcje nadwrażliwości (wysypka rumieniowa, obrzęk powiek i twarzy, świąd, duszność) występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) oraz obrzęk naczynioruchowy o częstości nieznanej, stanowiący potencjalne zagrożenie życia. Inne często zgłaszane działania to kaszel, biegunka i bóle brzucha (≥1/100 do <1/10), a także nudności i wymioty (≥1/1 000 do <1/100). Wysypka i pokrzywka również należą do możliwych objawów skórnych, a gorączka i zmęczenie występują niezbyt często.
ból brzucha, ból głowy, duszność, gorączka, Haemophilus influenzae, immunostymulator, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, lizat bakterii, Moraxella catarrhalis, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, świąd, wymioty, wysypka rumieniowa, wysypka uogólniona, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Baklofen – Przedawkowanie
Baklofen, będący agonistą receptorów GABA_B, stosowany jest głównie w terapii spastyczności o etiologii rdzeniowej i mózgowej. Przedawkowanie tego leku prowadzi do wieloukładowej toksyczności, manifestującej się przede wszystkim depresją ośrodkowego układu nerwowego, objawiającą się sennością, splątaniem, omamami, a w ciężkich przypadkach śpiączką i depresją oddechową z ryzykiem niewydolności oddechowej. Charakterystyczne są również zaburzenia neurologiczne (drgawki, fale trójfazowe w EEG), uogólniona hipotonia mięśniowa, mioklonie, rabdomioliza z ryzykiem ostrej niewydolności nerek oraz zaburzenia hemodynamiczne, takie jak hipotonia lub nadciśnienie tętnicze, bradykardia, tachykardia i arytmie. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, fosfataza alkaliczna), hipotermię oraz szumy uszne.
arytmia, AspAT, badanie elektroencefalograficzne, baklofen, benzodiazepina, biegunka, bradykardia, depresja oddechowa, depresja OUN, diazepam, enzym wątrobowy, fizostygmina, fosfataza alkaliczna, hipotermia, hipotonia mięśni, intubacja dotchawicza, mioklonia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, nudność, obniżenie temperatury ciała, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, przedawkowanie baklofenu, rabdomioliza, rozszerzenie naczyń obwodowych, spastyczność pochodzenia rdzeniowego, szum uszny, tachykardia, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenie akomodacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Eziclen (17,51 g + 3,276 g + 3,13 g)/butelkę
Eziclen to osmotyczny lek przeczyszczający zawierający siarczany sodu (17,510 g), magnezu (3,276 g) i potasu (3,130 g) w jednej butelce koncentratu (~176 ml). Mechanizm działania opiera się na wysyceniu transportu czynnego siarczanów w jelicie, co powoduje zatrzymanie wody w świetle jelita i wywołanie obfitej wodnistej biegunki. Pełna dawka terapeutyczna to dwie butelki, dostarczające łącznie 11,367 g sodu (494,42 mmol), 2,81 g potasu (71,8 mmol), 0,646 g magnezu (26,6 mmol) oraz 29,69 g siarczanów (309 mmol). Czas do wystąpienia biegunki zależy od schematu dawkowania: około 6,3 godziny przy dawkach podzielonych co 12 godzin oraz 2,8 godziny przy podaniu obu dawek w odstępie 1 godziny.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Pamigen 10 mg
Produkt leczniczy Pamigen, zawierający chlorowodorek donepezylu w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do bardzo często występujących należą biegunka, nudności, wymioty oraz kurcze mięśni, a także znużenie i bezsenność. Często obserwuje się bradykardię, natomiast niezbyt często występują blok zatokowo-przedsionkowy i blok przedsionkowo-komorowy. Z nieznaną częstością mogą pojawić się poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak polimorficzny częstoskurcz komorowy, w tym torsade de pointes, oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. Ponadto, niezbyt często obserwuje się halucynacje, pobudzenie, agresję oraz nietypowe sny i koszmary senne, które zwykle ustępują po redukcji dawki lub odstawieniu leku.
anoreksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok sercowy, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, drgawka, działanie niepożądane, halucynacja, kinaza kreatynowa, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśni, nadmierne wydzielanie śliny, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, nudność, objaw pozapiramidowy, omdlenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, świąd, tabletka powlekana, torsade de pointes, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądka i jelit, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levothyroxine Accord 88 mcg
Levothyroxine Accord może wywoływać liczne działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii lewotyroksyną sodową. Do najważniejszych należą objawy nadczynności tarczycy, zwłaszcza przy przekroczeniu indywidualnej tolerancji dawki lub jej zbyt szybkim zwiększaniu, co może skutkować m.in. nadmiernym poceniem, utratą masy ciała, pobudzeniem, bezsennością oraz zaburzeniami rytmu serca, takimi jak migotanie przedsionków, tachykardia czy dusznica bolesna. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe u dzieci oraz obrzęk naczynioruchowy, który wymaga natychmiastowej interwencji. Reakcje alergiczne skórne (wysypka, pokrzywka) i oddechowe również mogą wystąpić u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe odstawienie leku, a następnie ostrożne wznowienie terapii pod ścisłym nadzorem.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, drgawka, drżenie, dusznica bolesna, duszność, hormon tarczycy, kurcz mięśnia, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie, nieregularna miesiączka, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz dodatkowy, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Ofloksacyna – Przedawkowanie
Ofloksacyna, fluorochinolon stosowany w preparatach ocznych (krople, maści) oraz doustnych (tabletki, np. Tarivid 200), w przypadku miejscowego przedawkowania wymaga przede wszystkim przepłukania oka wodą w celu usunięcia nadmiaru substancji. Producent nie odnotował przypadków przedawkowania przy aplikacji miejscowej, jednak należy monitorować objawy ogólnoustrojowe i w razie ich wystąpienia wdrożyć leczenie objawowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie zapisu EKG z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT, co może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca. W przypadku doustnego przedawkowania ofloksacyny obserwuje się objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, drgawki, omamy), układu sercowo-naczyniowego (wydłużenie QT, zaburzenia rytmu) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, nadżerki błony śluzowej). Występują także reakcje nadwrażliwości, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym, wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej.
adrenalina, ambulatoryjna dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, diazepam, drgawka, epinefryna, fluorochinolon, glikokortykosteroid, hemodializa, lek moczopędny, leki zobojętniające, metyloprednizolon, nudność, ofloksacyna, omam, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, resuscytacja, splątanie, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Furagina – Przedawkowanie
Furazydyna, pochodna nitrofuranu o niskiej toksyczności, jest głównie wydalana przez nerki, co czyni pacjentów z zaburzeniami czynności nerek szczególnie podatnymi na przedawkowanie nawet przy dawkach terapeutycznych. Objawy przedawkowania obejmują bóle i zawroty głowy, reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk, rzadziej anafilaksja), nudności, wymioty oraz niedokrwistość, wymagającą monitorowania morfologii krwi. Szczególnie niebezpieczne są zawroty głowy u osób starszych ze względu na ryzyko upadków. Występujące wymioty obserwuje się głównie po preparatach takich jak Furaginum Hasco Forte, Furaginum Hasco MAX, Furaginum MAX US Pharmacia i Furaginum SEMA.
badanie czynności wątroby, ból głowy, Furagina, furazydyna, hemodializa, kumulacja leku, lek przeciwhistaminowy, morfologia krwi, niedokrwistość, nudność, objaw przedawkowania, obrzęk, parametr czynności nerek, płukanie żołądka, pochodna nitrofuranu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, układ nerwowy, układ oddechowy, wskaźnik czynności wątroby, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zawrót głowy