nudność
Nudność (łac. nausea) to nieprzyjemne, subiektywne uczucie dyskomfortu w obrębie żołądka i gardła, często poprzedzające wymioty. Jest to objaw niespecyficzny, mogący towarzyszyć licznym schorzeniom i stanom fizjologicznym, od zaburzeń żołądkowo-jelitowych, przez infekcje, po ciążę.
W patofizjologii nudności kluczową rolę odgrywa stymulacja ośrodka wymiotnego w pniu mózgu oraz chemoreceptorowej strefy wyzwalającej (CTZ) w dnie IV komory. Mechanizm ten może być aktywowany przez różnorodne bodźce: chemiczne (leki, toksyny), podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zaburzenia błędnika czy bodźce psychogenne.
Diagnostyka nudności wymaga dokładnego wywiadu uwzględniającego czas trwania, nasilenie, czynniki prowokujące oraz towarzyszące objawy. W zależności od podejrzewanej przyczyny mogą być konieczne badania laboratoryjne, obrazowe lub endoskopowe. Leczenie zawsze powinno być ukierunkowane na przyczynę, a farmakoterapia obejmuje leki przeciwwymiotne z różnych grup: antagonistów receptora dopaminowego, serotoninowego, histaminowego oraz antagonistów receptora NK1.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 1 g 1000 mg
Mesalazyna, stosowana w postaci czopków Salofalk 1 g, wykazuje dobrą tolerancję u większości pacjentów, jednak u około 3% obserwuje się działania niepożądane. Najczęstsze objawy to ból głowy (0,8%), zaparcia (0,8%), nudności, wymioty i ból brzucha (każde po 0,4%). Pomimo miejscowego podania, lek może wywoływać poważne działania ogólnoustrojowe, w tym zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia, małopłytkowość), neuropatię obwodową, zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, a także reakcje alergiczne i zwłóknieniowe płuc. Nefrotoksyczność manifestuje się ostrym i przewlekłym zapaleniem śródmiąższowym nerek oraz niewydolnością nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerkowych, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.
agranulocytoza, aminotransferaza, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, duszność, fotosensytyzacja, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, kaszel, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mesalazyna, naciek płucny, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, nudność, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, płucna eozynofilia, skurcz oskrzeli, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, wykwit alergiczny, wymioty, wyprysk atopowy, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc, zapalenie śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cynarex 250 mg
Lek Cynarex w dawce 250 mg, zawierający wyciąg suchy z ziela karczocha (Cynara scolymus L.), charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa. Działania niepożądane występują rzadko lub z częstością nieokreśloną na podstawie dostępnych danych. Najczęściej obserwowane reakcje dotyczą układu immunologicznego, w tym alergii kontaktowej u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny Astrowatych (Asteraceae), oraz łagodnych dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takich jak dyskomfort żołądkowo-jelitowy, nudności, wzdęcia czy łagodne bóle brzucha, które występują z częstością rzadką (≥1/10 000 do <1/1000). W przypadku wystąpienia objawów alergii kontaktowej zaleca się natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia objawowego.
alergia kontaktowa, ból brzucha, Cynara scolymus, dolegliwość układu pokarmowego, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, leczenie objawowe, nadwrażliwość na rośliny, nudność, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, rodzina astrowatych, wyciąg z ziela karczocha, wzdęcie, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Niko-Lek Mint 4 mg
Stosowanie gumy do żucia leczniczej NIKO-LEK MINT zawierającej nikotynę w dawkach 2 mg lub 4 mg wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które często pojawiają się na początku terapii i są zależne od dawki. Najczęstsze objawy to podrażnienie jamy ustnej i gardła, zwiększone wydzielanie śliny, czkawka oraz łagodny rozstrój żołądka. Objawy odstawienia nikotyny, takie jak dysforia, bezsenność, drażliwość, spowolnienie akcji serca, zwiększony apetyt czy kaszel, mogą współistnieć i utrudniać ocenę bezpieczeństwa terapii. Występują także reakcje alergiczne, w tym rzadkie, ale potencjalnie ciężkie, jak anafilaksja oraz reakcje nadwrażliwości u pacjentów uczulonych na lewomentol. Zaleca się modyfikację techniki żucia (wolniejsze żucie z przerwami) w celu zmniejszenia dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.
akcja serca, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, czkawka, drażliwość, duszność, dysfagia, dysfonia, dysforia, dyspepsja, głód nikotynowy, guma do żucia lecznicza, kaszel, koncentracja, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, napięcie mięśniowe, niedoczulica jamy ustnej, niepokój, nietypowy sen, niewydolność oddechowa, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, odstawienie nikotyny, owrzodzenie jamy ustnej, palpitacja, parestezja, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstrój żołądka, rumień, skurcz oskrzeli, substancja smolista, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, tlenek węgla, uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej, wydzielanie śliny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosogardzieli, zaparcia, zawroty głowy, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nilogrin 30 mg
Nilogrin, zawierający nicergolinę w dawkach 10 mg i 30 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje ogólnie dobry profil tolerancji. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają łagodny i przemijający charakter, nie wymagający przerwania terapii. Wśród działań niepożądanych dominują objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, bradykardia), układu nerwowego (nadmierna potliwość, zaburzenia snu, zawroty głowy występujące często, a także omdlenia, pobudzenie, senność, bezsenność, niepokój, uderzenia gorąca i zwiększenie apetytu), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, nadkwaśność, zgaga) oraz reakcje skórne (rumień, pokrzywka, rzadko liszajowata wysypka). Pojedynczy opisany przypadek dotyczy niemożności ejakulacji, co jest znanym działaniem α-adrenolityków. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, z zawrotami głowy i nudnościami występującymi często, natomiast większość pozostałych objawów jest niezbyt częsta lub rzadka.
bezsenność, bradykardia, brak ejakulacji, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie tętnicze, działanie α-adrenolityczne, liszajowata wysypka, nadciśnienie tętnicze, nadkwaśność żołądka, nadmierna potliwość, nicergolina, niedociśnienie, niepokój, nudność, omdlenie, parametr hemodynamiczny, pobudzenie, pochodna ergoliny, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, receptor α-adrenergiczny, rumień, senność, śródmiąższowa choroba płuc, tabletka powlekana, uderzenie gorąca, układ oddechowy, wymioty, zaburzenie snu, zawrót głowy, zgaga, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – ALLERTEC Fexo 120 mg
ALLERTEC FEXO, zawierający 120 mg chlorowodorku feksofenadyny (odpowiadającego 112 mg feksofenadyny), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi oraz obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych pacjentów są bóle głowy, senność oraz zawroty głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), a także nudności w zakresie zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwowano uczucie zmęczenia. Działania niepożądane występowały z częstością zbliżoną do placebo, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania leku.
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, chlorowodorek feksofenadyny, duszność, działanie niepożądane, feksofenadyna, kołatanie serca, koszmar senny, nerwowość, nieostre widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, placebo, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenie snu, zawrót głowy, zmęczenie, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klipal 600 mg + 50 mg
Lek Klipal zawiera paracetamol (600 mg) oraz fosforan kodeiny półwodny (50 mg, odpowiadający 36,8 mg kodeiny). Działania niepożądane wynikają z właściwości obu składników i różnią się częstością oraz nasileniem. Paracetamol może bardzo rzadko powodować trombocytopenię, leukopenię i neutropenię, a rzadko reakcje nadwrażliwości, takie jak wstrząs anafilaktyczny, obrzęk Quinckego, rumień, pokrzywka i wysypka. Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie reakcje skórne zagrażające życiu. Kodeina, typowy opioid, może wywoływać reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka) o częstości nieznanej, a także stany euforii, dysforii, uzależnienie i zespół odstawienny. Objawy odstawienne mogą wystąpić u pacjentów oraz noworodków matek stosujących kodeinę w ciąży. Ponadto kodeina może powodować senność, zawroty głowy, sedację, miozę, skurcz oskrzeli, depresję oddechową (przeciwwskazanie do stosowania), zaparcia, nudności, wymioty, zapalenie trzustki, zespół żółciowy lub trzustkowy z ostrym bólem brzucha (skurcz zwieracza Oddiego) oraz zatrzymanie moczu, wszystkie o częstości nieznanej.
depresja oddechowa, dysforia, euforia, fosforan kodeiny, Klipal, leukopenia, mioza, neutropenia, nudność, obrzęk Quinckego, paracetamol, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, sedacja, senność, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, trombocytopenia, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół żółciowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Furaginum US Pharmacia 50 mg
Przedawkowanie furazydyny, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, stanowi poważne zagrożenie kliniczne ze względu na kumulację leku i ryzyko toksyczności. Objawy przedawkowania obejmują bóle głowy, zawroty głowy, reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk), nudności, wymioty oraz niedokrwistość z obniżeniem parametrów morfologii krwi i spadkiem poziomu hemoglobiny. Wystąpienie tych symptomów wymaga natychmiastowej interwencji, zwłaszcza monitorowania hematologicznego i funkcji nerek, które są kluczowe dla eliminacji furazydyny z organizmu.
badanie czynności wątroby, badanie morfologiczne krwi, ból głowy, furazydyna, hemodializa, hemoglobina, hepatotoksyczność, morfologia krwi, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudność, płukanie żołądka, powikłanie pulmonologiczne, reakcja alergiczna, upośledzenie funkcji nerek, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gastroenterologiczne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krwi, zaburzenie neurologiczne, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concor 5 5 mg
Bisoprolol fumaran, będący substancją czynną leku Concor, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do często obserwowanych należą zawroty głowy, bóle głowy oraz zmęczenie, które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni od rozpoczęcia leczenia. W zakresie układu sercowo-naczyniowego niezbyt często występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, pogorszenie niewydolności serca oraz bradykardia. Często pojawiają się objawy niedociśnienia, w tym niedociśnienie ortostatyczne, które może prowadzić do zawrotów głowy lub utraty przytomności. Bisoprolol może także powodować uczucie zimna i drętwienia kończyn. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują zawroty i bóle głowy, a rzadziej omdlenia. Zaburzenia narządu wzroku i słuchu, takie jak zmniejszone wydzielanie łez (istotne u użytkowników soczewek kontaktowych) oraz zapalenie spojówek, występują rzadko lub bardzo rzadko.
alergiczny nieżyt nosa, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, depresja, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy, POChP, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, zmniejszone wydzielanie łez - Leksykon substancji czynnych
Disodu fosforan dwuwodny – Przedawkowanie
Disodu fosforan dwuwodny, obecny w koncentracie do infuzji ADDIPHOS w stężeniu 133,5 mg/ml, wraz z potasu diwodorofosforanem (170,1 mg/ml) i potasu wodorotlenkiem (14,0 mg/ml), stanowi istotne źródło fosforanów, potasu i sodu w żywieniu pozajelitowym. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do hiperfosfatemii, której głównym klinicznym powikłaniem jest zwapnienie ektopowe – patologiczne odkładanie się złogów wapniowych w tkankach miękkich, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek. Dodatkowo, każdy mililitr ADDIPHOS zawiera 1,5 mmol (34 mg) sodu i 1,5 mmol (59 mg) potasu, co w przypadku nadmiernej podaży może skutkować hipernatremią i hiperkaliemią. Wysoka osmolalność roztworu (3200 mOsm/kg wody) stanowi kolejne ryzyko powikłań przy przedawkowaniu.
arytmia, biegunka, choroby sercowo-naczyniowe, disodu fosforan dwuwodny, drgawka, filtracja kłębuszkowa, fosforan wapnia, hemodializa, hemofiltracja, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hipernatremia, hiperwolemia, hipokalcemia, kanaliki nerkowe, koncentrat do sporządzania roztworu, nudność, obrzęk, octan wapnia, parestezja, potasu diwodorofosforan, przewlekła choroba nerek, techniki nerkozastępcze, tężyczka, węglan wapnia, wodorotlenek glinu, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zastój w krążeniu płucnym, zatrzymanie krążenia, zwapnienie ektopowe, zwapnienie naczyń, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Naproxen Hasco 250 mg
Przedawkowanie naproksenu, szczególnie w formie czopków o dawkach 250 mg lub 500 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się objawami ze strony przewodu pokarmowego (zgaga, bóle w nadbrzuszu, nudności, wymioty), zaburzeniami neurologicznymi (senność, zaburzenia świadomości) oraz dysfunkcją nerek (upośledzenie filtracji kłębuszkowej, oliguria, anuria). Wczesne rozpoznanie objawów jest kluczowe dla zapobiegania ciężkim powikłaniom, w tym niewydolności nerek. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie procedur medycznych, w tym monitorowanie funkcji nerek oraz stabilizacja parametrów życiowych pacjenta.
anuria, ból nadbrzusza, dawkowanie leku, dekontaminacja przewodu pokarmowego, hemodializa, niewydolność nerek, nudność, objaw niepożądany, oliguria, podrażnienie przewodu pokarmowego, przedawkowanie naproksenu, refluks żołądkowy, spowolnienie psychoruchowe, upośledzenie filtracji kłębuszkowej, uszkodzenie błony śluzowej, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranozek 750 mg
Ranolazyna, dostępna w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Ranozek), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych III fazy obejmujących 1030 pacjentów z przewlekłą dławicą piersiową. Działania niepożądane są najczęściej łagodne do umiarkowanych i pojawiają się głównie w pierwszych dwóch tygodniach terapii. Najczęściej zgłaszane objawy to zaparcia, nudności, wymioty, zawroty głowy oraz niedociśnienie tętnicze, z częstością występowania sięgającą do ≥1/10 (bardzo często) w niektórych grupach pacjentów, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku (≥75 lat), z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) oraz u pacjentów z niską masą ciała (≤60 kg). W badaniach długoterminowych, takich jak MERLIN-TIMI 36 i RIVER-PCI, potwierdzono ogólną dobrą tolerancję leku, choć odnotowano zwiększoną częstość zastoinowej niewydolności serca (2,2% vs 1,0% placebo) oraz przemijających napadów niedokrwiennych (TIA 1,0% vs 0,2% placebo) przy dawce 1000 mg dwa razy na dobę.
alergiczne zapalenie skóry, drgawki kloniczne, filtracja kłębuszkowa, hiponatremia, klirens kreatyniny, krwiomocz, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy węchowe, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, ranolazyna, stan splątania, udar, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gliclada 30 mg
Gliklazyd, substancja czynna preparatu Gliclada 30 mg, jest pochodną sulfonylomocznika, której najczęstszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia. Objawy hipoglikemii obejmują szeroki zakres symptomów neurologicznych (ból głowy, zaburzenia świadomości, drżenie), psychicznych (wzburzenie, agresja) oraz ogólnych (silny głód, mdłości). Ciężka hipoglikemia może prowadzić do drgawek, bradykardii, utraty świadomości, a nawet śpiączki i śmierci. W leczeniu kluczowe jest szybkie podanie węglowodanów, przy czym sztuczne słodziki nie przynoszą poprawy. Epizody hipoglikemii mogą nawracać, a w przypadku ciężkich lub przedłużających się objawów konieczna jest hospitalizacja. Niezbyt często występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, dyspepsja, biegunka, zaparcia), które można zminimalizować przez przyjmowanie leku podczas śniadania.
afazja, agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, drgawki, dusznica bolesna, dyspepsja, erytrocytopenia, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedowład, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, rumień, śpiączka, świąd, tachykardia, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie mowy, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie wzroku, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon substancji czynnych
L-arginina – Działania niepożądane
L-arginina, stosowana w preparatach do żywienia pozajelitowego, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym poważnych reakcji nadwrażliwości takich jak reakcje anafilaktyczne (objawy: sinica, wstrząs, niedotlenienie, świst krtaniowy, uogólniony obrzęk) oraz rzekomoanafilaktyczne. Inne reakcje immunologiczne obejmują pokrzywkę, tachykardię, zaburzenia ciśnienia tętniczego, duszność, wysypkę i bóle mięśniowe. Wśród zaburzeń metabolicznych najczęściej zgłaszana jest hiperkaliemia, która może prowadzić do powikłań kardiologicznych. Preparaty te mogą również powodować zaburzenia funkcji wątroby, takie jak hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie oraz zapalenie i kamicę pęcherzyka żółciowego. Dodatkowo obserwuje się azotemię wskazującą na upośledzenie funkcji nerek. W miejscu podania infuzji mogą wystąpić zator, zapalenie żyły, ból, rumień, obrzęk i stwardnienie tkanek. Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana, a nudności występują rzadko.
aminokwas, aminotransferaza, azotemia, cholestaza, duszność, enzymy wątrobowe, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, Intralipid, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, L-arginina, marskość wątroby, niedotlenienie, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk, obrzęk uogólniony, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, stłuszczenie wątroby, stwardnienie tkanek, świst krtaniowy, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs, zaburzenie ciśnienia, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zator, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Lek Perindopril + Indapamide Krka w dawce 4 mg (3,34 mg peryndoprylu) + 1,25 mg indapamidu wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z istotnym wpływem na gospodarkę wodno-elektrolitową. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, hamuje układ renina-angiotensyna-aldosteron, co częściowo przeciwdziała hipokaliemii indukowanej przez indapamid. Mimo tego, u 4% pacjentów obserwowano hipokaliemię (stężenie potasu <3,4 mmol/l), co stanowi istotne ryzyko, zwłaszcza u osób starszych, niedożywionych lub przyjmujących inne leki wpływające na potas. Hipokaliemia może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, osłabienia mięśniowego, parestezji oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych glikozydów nasercowych. Ponadto, indapamid może wywoływać reakcje nadwrażliwości skórnej, a peryndopryl charakterystyczny suchy kaszel i duszność, które wymagają monitorowania i różnicowania z innymi stanami klinicznymi.
arytmia komorowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, glikozyd nasercowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, kaszel, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudność, parestezja, peryndopryl, reakcja nadwrażliwości, świąd, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie kurczliwości mięśni, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ośrodkowe - Leksykon substancji czynnych
Pyrantel – Działania niepożądane
Pyrantel w postaci embonianu pyrantelu (substancja czynna preparatu Pyrantelum Owix) cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi występującymi rzadko i zwykle ustępującymi po przerwaniu terapii. Działania niepożądane obejmują różne układy: neurologicznie rzadko bóle głowy, zawroty głowy, senność, bezsenność (częstość ≥1/10 000 do <1/1 000), a o nieznanej częstości omamy z dezorientacją i parestezje. W zakresie narządu słuchu zgłaszano zaburzenia słuchu o nieznanej częstości. Układ pokarmowy jest najczęściej dotknięty, z rzadkimi przypadkami nudności, wymiotów, bólów i skurczów żołądka, biegunek, braku łaknienia (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz parciem na stolec o nieznanej częstości. Przejściowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych występuje rzadko, podobnie jak wysypka skórna i osłabienie. Gorączka pojawia się z częstością nieznaną.
aminotransferaza, biegunka, ból głowy, choroba wątroby, dysfagia, działanie niepożądane leku, embonian pyrantelu, lek przeciwpasożytniczy, neurotoksyczność, nudność, omam, parcie na stolec, parestezja, Pyrantelum Owix, reakcja alergiczna, skurcz żołądka, wysypka skórna, zaburzenie błędnika, zaburzenie słuchu, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipanthyl NT 145 145 mg
Fenofibrat (Lipanthyl NT 145 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunka. W badaniu FIELD u 9795 pacjentów z cukrzycą typu 2 zaobserwowano istotny wzrost częstości zapalenia trzustki (0,8% vs 0,5%; p=0,031) oraz zatorowości płucnej (1,1% vs 0,7%; p=0,022) w grupie leczonej fenofibratem w porównaniu z placebo. Ponadto, fenofibrat powoduje zwiększenie stężenia homocysteiny o średnio 6,5 µmol/l, co może przyczyniać się do ryzyka zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, choć kliniczne znaczenie tego efektu wymaga dalszych badań. Często obserwuje się także podwyższenie aktywności aminotransferaz, co wskazuje na potencjalne uszkodzenie hepatocytów, oraz zaburzenia mięśniowe, w tym mialgie i rzadkie przypadki rabdomiolizy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu statyn.
aminotransferazy, badanie kontrolowane placebo, biegunka, ból brzucha, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca typu 2, fenofibrat, hemoglobina, homocysteina, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, kolka żółciowa, kreatynina, leukocyty, mialgia, mocznik, nudność, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie homocysteiny, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, wzdęcia, zaburzenia trawienne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Spironol 100 100 mg
Spironol 100 mg (spironolakton) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Do najczęstszych należą ginekomastia u mężczyzn, występująca często i zależna od dawki oraz czasu leczenia, zwykle odwracalna po odstawieniu leku. Istotne są również zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, leukopenia i małopłytkowość, które zwiększają ryzyko infekcji i powikłań krwotocznych. Ze względu na antagonizm aldosteronu, spironolakton może powodować hiperkaliemię, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub stosujących suplementy potasu. Ponadto obserwuje się objawy neurologiczne (splątanie, zawroty głowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka), a także zaburzenia czynności wątroby, co wymaga monitorowania enzymów wątrobowych.
agranulocytoza, antagonista aldosteronu, dezorientacja, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperkaliemia, hirsutyzm, kurcz mięśni, lek nefrotoksyczny, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mastalgia, niewydolność nerek, nudność, ostra niewydolność nerek, parametr hematologiczny, pemfigoid, pokrzywka, powikłanie hematologiczne, spironolakton, splątanie, świąd, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie libido, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy ośrodkowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toksycznej nekrolizy naskórka, złe samopoczucie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Colchianova 500 mcg
Lek Colchianova zawiera 500 mikrogramów kolchicyny i jest stosowany w leczeniu ostrego napadu dny moczanowej oraz profilaktyce nawrotów. W terapii ostrego napadu zaleca się dawkę 0,5 mg 2-3 razy na dobę, z opcjonalną dawką początkową 1 mg, kontynuowaną do ustąpienia objawów, jednak nie przekraczającą 6 mg w jednym cyklu. Po zakończeniu leczenia należy zachować co najmniej 72-godzinną przerwę przed kolejnym cyklem. W profilaktyce stosuje się dawkę 0,5-1 mg raz na dobę, najlepiej wieczorem. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz u osób przyjmujących inhibitory CYP3A4 lub glikoproteiny P konieczne jest ścisłe monitorowanie ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Lek nie jest wskazany u dzieci i młodzieży oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
biegunka, ból brzucha, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cytochrom P450 3A4, dna moczanowa, działanie niepożądane kolchicyny, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, kolchicyna, nudność, ostry napad dny moczanowej, profilaktyka dny moczanowej, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zatrucie kolchicyną - Leksykon leków
Działania niepożądane – Otrex 600 600 mg
Preparat Otrex 600 zawiera 600 mg diosminy półsyntetycznej i charakteryzuje się niską częstością działań niepożądanych, głównie ze strony układu pokarmowego. Opisano kilka przypadków nudności oraz wymiotów, które mogą wymagać przerwania terapii. Objawy te, choć rzadkie, mogą mieć na tyle duże nasilenie, że konieczne jest zaprzestanie stosowania leku. Monitorowanie pacjentów pod kątem tych dolegliwości jest zatem istotne w trakcie terapii preparatem Otrex 600.
bezpieczeństwo farmakoterapii, diosmina półsyntetyczna, dolegliwość gastryczna, działanie niepożądane, fachowy personel medyczny, monitorowanie niepożądanych działań, nudność, pharmacovigilance, podejrzewane działanie niepożądane, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, stosunek korzyści do ryzyka, wymioty, zaburzenie układu pokarmowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arthryl 1500 mg
Produkt leczniczy Arthryl zawierający 1500 mg glukozaminy siarczanu w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego charakteryzuje się dobrą tolerancją kliniczną, z częstością działań niepożądanych na poziomie 15%, porównywalną do placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego i obejmują biegunki, zaparcia, nudności, wzdęcia, ból brzucha, niestrawność oraz wymioty. Inne zgłaszane objawy to bóle głowy, senność, zawroty głowy, a także reakcje skórne takie jak rumień, świąd, wysypka, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka. Rzadziej występują reakcje alergiczne, zaburzenia rytmu serca (tachykardia), zaostrzenie astmy, żółtaczka oraz zaburzenia metaboliczne, w tym niedostateczna kontrola glikemii u pacjentów z cukrzycą. W trakcie terapii mogą pojawić się nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych, takie jak wzrost aktywności enzymów wątrobowych, wahania wskaźnika INR oraz podwyższone stężenie glukozy we krwi.
Arthryl, arytmia, astma, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cukrzyca, dysfunkcja wątroby, dyspepsja, enzymy wątrobowe, hipercholesterolemia, hiperglikemia, insomnia, leczenie przeciwzakrzepowe, MedDRA, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, senność, siarczan glukozaminy, świąd, tachykardia, wskaźnik INR, wysypka skórna, wzdęcie brzucha, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zespół dyspeptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantoprazole Genoptim 20 mg
Pantoprazole Genoptim 20 mg, w formie tabletek dojelitowych, wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi u około 5% pacjentów. Działania te obejmują zaburzenia elektrolitowe (hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia), które mogą manifestować się skurczami mięśniowymi. Wśród poważnych działań niepożądanych znajdują się ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, rumień wielopostaciowy, podostra postać tocznia rumieniowatego (SCLE) oraz wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS). Ponadto, pantoprazol może indukować poważne zaburzenia hematologiczne, w tym agranulocytozę, małopłytkowość, leukopenię i pancytopenię, a także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny. Występują również zaburzenia wątroby, od wzrostu enzymów wątrobowych (aminotransferazy, γ-GT) po uszkodzenie komórek wątroby, żółtaczkę i niewydolność wątroby.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, depresja, dezorientacja, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osteoporoza, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletki dojelitowe, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neospasmina noc 3,15 ml/15 ml
Neospasmina Noc w formie syropu (3,15 ml/15 ml) zawiera wyciąg płynny z owocu głogu, korzenia kozłka, szyszki chmielu oraz ziela męczennicy w proporcjach 36/36/18/10, ekstrahowany 50% etanolem (V/V). Główne działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego, zwłaszcza korzeń kozłka (Valeriana officinalis L., radix), który może wywoływać nudności oraz skurcze brzucha o nieznanej częstości występowania. Objawy te manifestują się jako dyskomfort w górnej części przewodu pokarmowego poprzedzający odruch wymiotny oraz nagłe, bolesne skurcze mięśni gładkich jamy brzusznej. Monitorowanie bezpieczeństwa leku jest kluczowe, a personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych lub podmiotu odpowiedzialnego za wprowadzenie preparatu do obrotu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Piracetam Espefa 1200 mg
Piracetam Espefa w dawce 1200 mg w formie tabletek powlekanych wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących ponad 3000 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia układu nerwowego, takie jak hiperkinezja, oraz zaburzenia psychiczne, w tym nerwowość, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10 (1-10%). Rzadziej pojawiają się depresja, senność, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, skóry i układu immunologicznego, których częstość jest nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń krwotocznych u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe oraz na możliwość wystąpienia reakcji anafilaktoidalnych, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej. U pacjentów z padaczką istnieje ryzyko nasilenia napadów, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji leczenia.
astenia, ataksja, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, działanie niepożądane, farmakoterapia, hiperkinezja, hipotensja, karmoizyna, kontrola placebo, krzepnięcie krwi, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, nasilenie padaczki, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, omam, piracetam, podwójna ślepa próba, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, układ chłonny, wymioty, zaburzenie hemostazy, zaburzenie koncentracji, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tinctura Ginkgo bilobae Phytopharm –
Przedawkowanie preparatu Tinctura Ginkgo bilobae Phytopharm, zawierającego 60-70% V/V etanolu, niesie ze sobą ryzyko wystąpienia licznych objawów toksycznych, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi schorzeniami takimi jak uszkodzenie wątroby, alkoholizm, padaczka, uszkodzenia OUN oraz choroby psychiczne. Wysoka zawartość etanolu może prowadzić do nasilenia hepatotoksyczności, obniżenia progu drgawkowego, zaostrzenia objawów neurologicznych i psychicznych oraz upośledzenia funkcji psychomotorycznych, co przekłada się na zaburzenia koordynacji, wydłużenie czasu reakcji i deficyty poznawcze. Typowe objawy zatrucia alkoholowego, takie jak nudności, wymioty, bóle i zawroty głowy, dezorientacja oraz zaburzenia równowagi, również mogą się nasilić proporcjonalnie do dawki preparatu.
alkoholizm, ból głowy, choroba umysłowa, dezorientacja, hepatotoksyczność, miłorząb japoński, monitorowanie funkcji wątroby, napad drgawkowy, napad padaczkowy, nudność, padaczka, próg drgawkowy, sprawność psychoruchowa, upośledzenie funkcji psychomotorycznej, upośledzenie funkcji wątroby, upośledzenie koordynacji ruchowej, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie OUN, uszkodzenie wątroby, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zatrucie alkoholowe, zatrucie etanolem, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ropivacaine BioQ 2 mg/ml
Ropivacaine BioQ (chlorowodorek ropiwakainy) w stężeniu 2 mg/ml wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla długo działających leków miejscowo znieczulających z grupy amidów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują niedociśnienie tętnicze (bardzo często, ≥ 1/10), nudności (bardzo często), parestezje, zawroty głowy i ból głowy (często, ≥ 1/100 do < 1/10), a także bradykardię i tachykardię (często). Rzadziej występują reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka (rzadko, ≥ 1/10 000 do < 1/1 000). Objawy toksyczności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) mogą obejmować drgawki, parestezje w okolicy ust, zaburzenia widzenia i słuchu, a ich wystąpienie jest zwykle związane z przypadkowym podaniem donaczyniowym, przedawkowaniem lub szybkim wchłanianiem leku. Toksyczność sercowo-naczyniowa manifestuje się niedociśnieniem, bradykardią, arytmią, a w ciężkich przypadkach zatrzymaniem akcji serca, co wymaga natychmiastowej interwencji.
arytmia serca, bradykardia, drętwienie języka, drgawki grand mal, duszność, dysfunkcja rdzenia kręgowego, dyskineza, dyzartria, hiperkapnia, hipoksja, hipotermia, kurczliwość mięśnia serca, kwasica oddechowa, lek miejscowo znieczulający, lek miejscowo znieczulający z grupy amidów, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość słuchowa, napad drgawkowy, neuropatia, niedociśnienie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podanie donaczyniowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni, szum uszny, tachykardia, toksyczność OUN, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół ogona końskiego, zespół tętnicy rdzeniowej przedniej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cabazitaxel Fresenius Kabi
Stosowanie kabazytakselu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości, które mogą wystąpić już w trakcie pierwszej lub drugiej infuzji. Konieczna jest premedykacja oraz ścisłe monitorowanie pacjentów, z natychmiastowym przerwaniem infuzji w przypadku objawów takich jak uogólniona wysypka, niedociśnienie czy skurcz oskrzeli. Terapia może prowadzić do mielosupresji manifestującej się neutropenią, niedokrwistością, małopłytkowością lub pancytopenią, dlatego zaleca się cotygodniowe badania morfologii krwi w 1. cyklu oraz przed każdym kolejnym. Profilaktyczne stosowanie G-CSF jest wskazane u pacjentów z wysokim ryzykiem neutropenii (wiek >65 lat, zły stan czynnościowy, wcześniejsza gorączka neutropeniczna, wcześniejsza radioterapia, zły stan odżywienia). W przypadku neutropenii z gorączką lub przedłużonej neutropenii należy rozważyć redukcję dawki kabazytakselu i wznowić leczenie po osiągnięciu liczby neutrofilów ≥1500/mm³.
biegunka, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, dyzestezja, gorączka neutropeniczna, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A, kabazytaksel, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedrożność jelita, niewydolność nerek, nudność, obwodowa neuropatia czuciowa, obwodowa neuropatia ruchowa, odwodnienie, owrzodzenie, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, rumień, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, tachykardia, uropatia zaporowa, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Emoclot 500 j.m.
Produkt leczniczy Emoclot, zawierający ludzki czynnik VIII, stosowany w terapii hemofilii A, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym reakcje nadwrażliwości, alergiczne oraz potencjalnie ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania inhibitorów czynnika VIII jest różna w zależności od populacji: u pacjentów uprzednio nieleczonych (PUN) występują bardzo często, natomiast u pacjentów uprzednio leczonych (PUL) – niezbyt często. Inhibitory manifestują się jako niewystarczająca odpowiedź kliniczna na leczenie i wymagają pilnej konsultacji w specjalistycznym ośrodku. Dodatkowo, obserwuje się objawy takie jak gorączka, ból głowy, tachykardia, parestezje, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nudności, wymioty oraz reakcje miejscowe w miejscu infuzji.
ból głowy, czynnik VIII krzepnięcia krwi, czynnik zakaźny, dreszcze, działanie niepożądane produktu leczniczego, Emoclot, gorączka, hemofilia A, inhibitor czynnika VIII, klasyfikacja MedDRA, letarg, niedociśnienie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pacjent uprzednio leczony, pacjent uprzednio nieleczony, parestezja, pokrzywka, populacja pediatryczna, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie układu chłonnego, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie twarzy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Endoxan 1000 mg
Endoxan (cyklofosfamid) w dawce 1g, stosowany jako cytostatyk, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi o różnej częstości występowania. Najczęstsze i najpoważniejsze to mielotoksyczność manifestująca się leukopenią, neutropenią (w tym gorączką neutropeniczną), trombocytopenią oraz niedokrwistością, co zwiększa ryzyko infekcji i krwotoków. Cyklofosfamid wykazuje również toksyczność układu moczowego, prowadząc bardzo często do zapalenia pęcherza moczowego i krwinkomoczu, a rzadziej do krwotocznego zapalenia pęcherza, niewydolności nerek i martwicy kanalików nerkowych. Ze strony przewodu pokarmowego często obserwuje się nudności, wymioty, biegunkę i zapalenie jamy ustnej, a rzadziej ostre zapalenie trzustki i krwotoczne zapalenie okrężnicy. Rzadkie, ale poważne powikłania kardiologiczne obejmują kardiomiopatię, niewydolność serca, arytmie, zapalenie mięśnia sercowego i zawał mięśnia sercowego. Długotrwałe stosowanie zwiększa ryzyko nowotworów wtórnych, zwłaszcza pęcherza moczowego, a także białaczek i zmian mielodysplastycznych.
agranulocytoza, azoospermia, brak miesiączki, cyklofosfamid, drgawki, dusznica bolesna, embriotoksyczność, encefalopatia wątrobowa, gorączka neutropeniczna, immunosupresja, kardiomiopatia, krwinkomocz, krwotoczne zapalenie okrężnicy, krwotoczne zapalenie pęcherza, leukopenia, limfopenia, łysienie, martwica kanalików nerkowych, martwica naskórka, mielotoksyczność, migotanie komór, migotanie przedsionków, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność serca, nowotwór wtórny, nudność, oligospermia, ostra białaczka, ostre zapalenie trzustki, parestezja, skurcz oskrzeli, spermatogeneza, tachykardia, teratogenność, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenia owulacji, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc śródmiąższowe, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, zespół zamknięcia żył wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Silybum marianum – Przedawkowanie
Silybum marianum, obecny w preparatach takich jak Alvia Zaparcia (syrop homeopatyczny) oraz Iberogast (płyn doustny), wykazuje różne profile bezpieczeństwa w kontekście przedawkowania. Iberogast zawiera ekstrakt z owoców ostropestu w stężeniu 10,0 ml/100 ml i nie wykazuje objawów toksyczności ani po jednorazowym, ani po wielokrotnym podaniu, co potwierdzają badania na zwierzętach oraz wieloletnia praktyka kliniczna u ludzi. Natomiast Alvia Zaparcia zawiera Silybum marianum w potencji homeopatycznej D3 (0,50 g/100 g syropu) oraz znaczną ilość sorbitolu (8,64 g w dawce 10 ml), co może prowadzić do nasilenia działania przeczyszczającego i zaburzeń trawiennych przy przekroczeniu zalecanej dawki dobowej. W obu preparatach Silybum marianum występuje w połączeniu z innymi substancjami aktywnymi, co może modyfikować profil bezpieczeństwa w przypadku przedawkowania.
badanie toksyczności, ból brzucha, dyskomfort brzuszny, działanie przeczyszczające, ekstrakt z owoców ostropestu, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, nudność, ostropest plamisty, pasaż jelitowy, perystaltyka jelit, płyn doustny, potencja homeopatyczna, przedawkowanie substancji, rozcieńczenie substancji, syrop homeopatyczny, wzdęcie, zaburzenie trawienne, zatrucie alkoholem, zawartość etanolu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loperamide Grindeks 2 mg
Loperamide Grindeks, zawierający loperamidu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki u pacjentów powyżej 12 roku życia oraz dzieci od 10 dni życia. Analiza bezpieczeństwa opiera się na danych z 31 badań klinicznych obejmujących 3076 pacjentów, z czego 2755 leczono z powodu ostrej biegunki, a 321 z powodu przewlekłej. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w leczeniu ostrej biegunki były zaparcia (2,7%), wzdęcia (1,7%), ból głowy (1,2%) oraz nudności (1,1%). W terapii biegunki przewlekłej dominowały wzdęcia (2,8%), zaparcia (2,2%), nudności (1,2%) i zawroty głowy (1,2%). Profil działań niepożądanych u dzieci jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych i młodzieży.
biegunka ostra, biegunka ostra i przewlekła, biegunka przewlekła, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, hipertonia, loperamidu chlorowodorek, mioza, niedrożność jelit, nudność, obniżony poziom świadomości, obrzęk naczynioruchowy, ostre rozdęcie okrężnicy, ostre zapalenie trzustki, pokrzywka, porażenna niedrożność jelita, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, suchość w jamie ustnej, toksyczna rozpływna martwica naskórka, toksyczne rozdęcie okrężnicy, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka pęcherzowa, wzdęcie, zaburzenie koordynacji, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevena-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pravator 20 mg
Pravastatyna w dawce 40 mg, oceniana w siedmiu randomizowanych badaniach klinicznych obejmujących ponad 21 000 pacjentów i ponad 47 000 pacjento-lat ekspozycji, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa. Częstość działań niepożądanych nie przekraczała 0,3% w porównaniu do placebo. W zakresie układu mięśniowo-szkieletowego częstość bólów mięśni wynosiła 1,4% zarówno w grupie leczonej, jak i placebo, a podwyższenie aktywności kinazy kreatynowej (>3× i >10× GGN) było porównywalne (1,6% vs 1,6% i 1,0% vs 1,0%). Podwyższenie transaminaz (ALT, AST >3× GGN) występowało u ≤1,2% pacjentów, bez istotnej różnicy względem placebo. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano dodatkowe działania niepożądane, w tym rzadkie immunozależne miopatie martwicze, rozpad mięśni prążkowanych, zapalenie mięśni, zapalenie ścięgien oraz zaburzenia metaboliczne jak cukrzyca, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², nadciśnienie, hipertrójglicerydemia).
anafilaksja, badanie z podwójnie ślepą próbą, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból mięśniowo-szkieletowy, ból stawów, cukrzyca, depresja, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, koszmar senny, łysienie, mioglobinuria, miopatia, nadwrażliwość na światło, niestrawność, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, ostra niewydolność nerek, parestezja, piorunująca martwica wątroby, podwójne widzenie, podwyższona aktywność transaminaz, pokrzywka, polineuropatia obwodowa, reakcja nadwrażliwości, rozpad mięśni prążkowanych, skurcz mięśni, sól sodowa prawastatyny, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, transaminazy, układ mięśniowo-szkieletowy, utrata pamięci, wymioty, wysypka, wysypka liszajowata, wzdęcie, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie mięśni, zapalenie ścięgien, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wielomięśniowe, zaparcie, zawroty głowy, zespół toczeniopodobny, zgaga, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Galantamina – Działania niepożądane
Galantamina, inhibitor acetylocholinoesterazy stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego, charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa zarówno w formie o natychmiastowym, jak i przedłużonym uwalnianiu (Galsya SR) oraz postaci parenteralnej (Nivalin). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności (21%) i wymioty (11%), które zwykle pojawiają się podczas zwiększania dawki i ustępują w ciągu tygodnia. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania, a ich spektrum obejmuje m.in. zaburzenia układu nerwowego (omdlenia, zawroty głowy, drżenie), serca (bradykardia, bloki przedsionkowo-komorowe), skóry (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie, ale ciężkie reakcje anafilaktyczne.
anafilaksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, ciężka reakcja nadwrażliwości, dławica piersiowa, działanie cholinergiczne, działanie parasympatykomimetyczne, enzym wątrobowy, galantamina, inhibitor acetylocholinoesterazy, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kurcz mięśni, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad padaczkowy, natychmiastowe uwalnianie, niedociśnienie, nudność, odwodnienie, omamy wzrokowe, osłabienie mięśniowe, otępienie, otępienie typu alzheimerowskiego, parestezja, postać parenteralna, przedłużone uwalnianie, receptor muskarynowy, receptor nikotynowy, rumień wielopostaciowy, skurcz dodatkowy nadkomorowy, skurcz oskrzeli, stenokardia, stężenie acetylocholiny, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie przewodzenia, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie źrenicy, zwiększone wydzielanie śliny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Synteza 100 mg/ml
Tramadol Synteza w postaci kropli doustnych (100 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności i zawroty głowy, występujące u ponad 10% pacjentów. Zaburzenia układu nerwowego są dominujące i obejmują bardzo często zawroty głowy, często bóle głowy i senność, a rzadziej parestezje, drgawki typu padaczki, zahamowanie oddychania oraz zaburzenia koordynacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zahamowania oddychania przy dawkach przekraczających zalecane oraz w połączeniu z innymi lekami depresyjnymi ośrodkowego układu nerwowego. Rzadko występują zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, dezorientacja, niepokój i koszmary senne, a także reakcje odstawienne przypominające objawy po odstawieniu opioidów (pobudzenie, lęk, bezsenność, drżenia). Tramadol może również wywoływać uzależnienie.
anafilaksja, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, dezorientacja, drgawka padaczkowa, drżenie, duszność, dysforia, działanie niepożądane tramadolu, hiperkinezja, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, lęk, mimowolny skurcz mięśni, nadmierne pocenie, napad paniki, nieostre widzenie, nudność, obrzęk naczyniowo-nerwowy, odruch wymiotny, omam, omdlenie, osłabienie mięśni szkieletowych, paranoja, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja odstawienia, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, senność, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia, uzależnienie, wymioty, wysypka, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenie koordynacji, zaburzenie nastroju, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polyvaccinum submite Nieswoista szczepionka bakteryjna –
Polyvaccinum (submite, mite, forte) to nieswoista szczepionka bakteryjna, której profil bezpieczeństwa charakteryzuje się działaniami niepożądanymi o częstości nieznanej, co utrudnia precyzyjne określenie ryzyka na podstawie dostępnych danych epidemiologicznych. Do najczęściej obserwowanych objawów należą bóle głowy i nudności, które zwykle ustępują w ciągu 24 godzin. Reakcje miejscowe w miejscu iniekcji obejmują zaczerwienienie, obrzęk oraz ból, natomiast reakcje ogólnoustrojowe to przejściowa gorączka do 38°C trwająca 6-8 godzin, złe samopoczucie, ogólne osłabienie oraz miejscowe zaostrzenie stanów zapalnych. W przypadku utrzymywania się objawów dłużej niż 24 godziny zaleca się modyfikację schematu dawkowania poprzez wydłużenie odstępów między dawkami lub zmniejszenie dawki szczepionki, np. poprzez zmianę na preparat o niższym stężeniu bakterii (Polyvaccinum mite lub submite) lub zmniejszenie objętości podawanej dawki.
ból głowy, ból w miejscu iniekcji, działanie niepożądane, gorączka przejściowa, lek przeciwgorączkowy, monitorowanie działań niepożądanych, nieswoista szczepionka bakteryjna, nudność, obrzęk, odpowiedź immunologiczna, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, profil bezpieczeństwa leku, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, schemat dawkowania, stan zapalny, stosunek korzyści do ryzyka, układ nerwowy, układ pokarmowy, zaczerwienienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Luttagen 100 mg
Luttagen, zawierający progesteron w dawkach 100 mg lub 200 mg w postaci kapsułek miękkich, może wywoływać szereg działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do często obserwowanych należą zatrzymanie płynów (obrzęki, wzrost masy ciała), bóle głowy, senność oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Niezbyt często występują pokrzywka, nudności, wysypka, trądzik, ostuda, brak miesiączki, krwawienia z pochwy, mastodynia oraz zmiany popędu płciowego. Rzadko notuje się żółtaczkę, łysienie i hirsutyzm. Zaburzenia miesiączkowania są częstym efektem terapii, a objawy neurologiczne, takie jak krótkotrwałe zawroty głowy i depresja, wymagają szczególnej uwagi klinicznej. W przypadku wystąpienia żółtaczki konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i konsultacja hepatologiczna.
ból głowy, brak miesiączki, depresja, działanie niepożądane, gorączka, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie z pochwy, lek przeciwhistaminowy, łysienie, mastodynia, nudność, ostuda, plamienie międzymiesiączkowe, pokrzywka, progesteron, reakcja alergiczna, senność, trądzik, wysypka, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie żołądka i jelit, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zmiana masy ciała, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z bluszczu – Działania niepożądane
Wyciąg z liścia bluszczu (Hedera helix L.) stosowany jest jako substancja czynna w preparatach mukolitycznych i spazmolitycznych. Profil bezpieczeństwa tej substancji, oparty na danych z charakterystyk leków takich jak Hederasal MAX, Helituspan czy Herbion na kaszel mokry, wskazuje na względnie dobrą tolerancję. Niemniej jednak, wyciąg może wywoływać działania niepożądane, głównie o charakterze immunologicznym i ze strony przewodu pokarmowego. Do najważniejszych reakcji należą wysypka skórna, pokrzywka, duszności oraz reakcje anafilaktyczne, których częstość występowania jest nieznana. Objawy ze strony układu pokarmowego obejmują nudności, wymioty i biegunkę, również o nieokreślonej częstości. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, zwłaszcza reakcji anafilaktycznych, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie postępowania ratunkowego.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, ciężkie działanie niepożądane, dolegliwość przewodu pokarmowego, duszność, działanie mukolityczne, działanie niepożądane, działanie spazmolityczne, Hedera helix, klasyfikacja MedDRA, nudność, obrzęk dróg oddechowych, odwodnienie, pokrzywka, preparat wykrztuśny, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, wyciąg z bluszczu, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny wodny z kwiatów dziewanny – Działania niepożądane
Wyciąg płynny wodny z kwiatów dziewanny, będący składnikiem preparatu Flegatussin (w połączeniu z wyciągiem z liści babki lancetowatej oraz bromoheksyną chlorowodorkiem), wykazuje profil działań niepożądanych dotyczący całej kompozycji. Do najczęstszych objawów należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha oraz biegunka, z nieznaną częstością występowania. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka, gdyż preparat może nasilać jej objawy. Bardzo rzadko (≤1/10 000) obserwuje się bóle i zawroty głowy. Reakcje nadwrażliwości występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), natomiast reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd, mają częstość nieznaną, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, bromoheksyna, choroba wrzodowa żołądka, dermatoza, duszność, hipotonia, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, świszczący oddech, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z babki lancetowatej, wyciąg z kwiatów dziewanny, wymioty, wysypka, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmiana tarczowata - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piracetam Polpharma 800 mg
Piracetam Polpharma 800 mg, stosowany w różnych wskazaniach neurologicznych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych w badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania obejmują nerwowość i hiperkinezję (często ≥1/100 do <1/10), a także depresję i astenie (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100). Rzadziej obserwuje się zaburzenia psychiczne takie jak splątanie, omamy, lęk, a także objawy ze strony układu nerwowego (ataksy, nasilenie padaczki), przewodu pokarmowego (nudności, biegunka), skóry (świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy) oraz reakcje anafilaktoidalne i zaburzenia krwotoczne o nieznanej częstości. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia napadów u pacjentów z padaczką oraz potencjalne zagrożenia związane z reakcjami alergicznymi na barwniki (E 110, E 104) i lecytynę sojową.
astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, ból nadbrzusza, hiperkinezja, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwkrzepliwy, nadwrażliwość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, piracetam, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, splątanie, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie krwotoczne, zapalenie skóry, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Herdripsan 7 mg/ml
Herdripsan w formie syropu zawiera 7 mg suchego wyciągu z liścia bluszczu (Hedera helix L.) na mililitr. Pomimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, lek może wywoływać działania niepożądane, które należy monitorować w celu optymalizacji stosunku korzyści do ryzyka terapii. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród zaburzeń układu immunologicznego obserwuje się reakcje alergiczne o częstości nieznanej, takie jak pokrzywka, wysypka skórna, duszności oraz potencjalnie zagrażająca życiu reakcja anafilaktyczna. W zakresie zaburzeń żołądkowo-jelitowych również odnotowano nudności, wymioty i biegunkę, z częstością nieokreśloną.
biegunka, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, duszność, farmakowigilancja, Hedera helix, hipotensja, nudność, obrzęk twarzy, personel medyczny, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, syrop, tachykardia, wyciąg z liścia bluszczu, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coronal 10 10 mg
Bisoprolol fumaranu, substancja czynna leku Coronal 10, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Do najczęściej obserwowanych należą zawroty głowy, bóle głowy oraz zmęczenie, które zwykle ustępują w ciągu pierwszych dwóch tygodni terapii. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10000). Bisoprolol może powodować zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, bradykardię (< 60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne, a także skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia, występują często i mogą wymagać interwencji terapeutycznej.
AlAT, alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa, AspAT, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, blok serca, ból głowy, bradykardia, enzym wątrobowy, koszmar senny, kurcz mięśniowy, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudność, omam, omdlenie, osłabienie mięśni, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, stan depresyjny, triglicerydy, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zmniejszone wydzielanie łez