nudność
Nudność (łac. nausea) to nieprzyjemne, subiektywne uczucie dyskomfortu w obrębie żołądka i gardła, często poprzedzające wymioty. Jest to objaw niespecyficzny, mogący towarzyszyć licznym schorzeniom i stanom fizjologicznym, od zaburzeń żołądkowo-jelitowych, przez infekcje, po ciążę.
W patofizjologii nudności kluczową rolę odgrywa stymulacja ośrodka wymiotnego w pniu mózgu oraz chemoreceptorowej strefy wyzwalającej (CTZ) w dnie IV komory. Mechanizm ten może być aktywowany przez różnorodne bodźce: chemiczne (leki, toksyny), podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zaburzenia błędnika czy bodźce psychogenne.
Diagnostyka nudności wymaga dokładnego wywiadu uwzględniającego czas trwania, nasilenie, czynniki prowokujące oraz towarzyszące objawy. W zależności od podejrzewanej przyczyny mogą być konieczne badania laboratoryjne, obrazowe lub endoskopowe. Leczenie zawsze powinno być ukierunkowane na przyczynę, a farmakoterapia obejmuje leki przeciwwymiotne z różnych grup: antagonistów receptora dopaminowego, serotoninowego, histaminowego oraz antagonistów receptora NK1.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Serevent Dysk 50 mcg/dawkę inh.
Produkt leczniczy Serevent Dysk zawiera salmeterol w dawce 50 µg na inhalację i jest stosowany w terapii chorób układu oddechowego. Profil działań niepożądanych obejmuje różne układy i narządy, z częstością występowania klasyfikowaną od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do często obserwowanych działań należą bóle głowy, drżenia rąk, kołatanie serca oraz kurcze mięśni. Niezbyt często występują nerwowość, tachykardia, reakcje nadwrażliwości skórnej, a rzadko hipokaliemia, bezsenność, zawroty głowy. Bardzo rzadko odnotowano poważne reakcje anafilaktyczne, paradoksalny skurcz oskrzeli, poważne zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy), hiperglikemię, bóle stawów, nudności oraz niespecyficzne bóle w klatce piersiowej. Występowanie działań niepożądanych może być różne przy dawce 100 µg dwa razy na dobę.
bezsenność, ból głowy, ból stawu, ból w klatce piersiowej, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nerwowość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie jamy ustnej, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vitaminum E 400 mg Hasco 400 mg
Vitaminum E 400 mg Hasco, zawierający all-rac-α-tokoferylu octan w dawce 400 mg, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Działania niepożądane są rzadkie i zwykle łagodne, jednak ich ryzyko wzrasta przy długotrwałym stosowaniu dawek przekraczających 800 mg na dobę. W takich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia neurologiczne (uczucie zmęczenia, osłabienie, bóle głowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, dyskomfort brzuszny) oraz reakcje skórne (wysypka o różnym nasileniu). Dawka 400 mg zawarta w produkcie stanowi połowę progu ryzyka, co minimalizuje możliwość wystąpienia działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu.
biegunka, ból głowy, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, kapsułka miękka, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, nudność, olej arachidowy, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, produkt leczniczy, reakcja skórna, tokoferylu octan, witamina E, wysokie dawki witaminy E, wysypka, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zaranta 20 mg
Produkt leczniczy Zaranta, zawierający rozuwastatynę wapniową, wykazuje profil działań niepożądanych, który w większości przypadków jest łagodny i przemijający. Mniej niż 4% pacjentów w badaniach klinicznych przerwało terapię z powodu działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, szczególnie powyżej 20 mg. Do najczęstszych należą bóle mięśni, bóle głowy, zawroty głowy, zaparcia, nudności oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz. Rzadziej obserwuje się miopatię, rabdomiolizę, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), a także zaburzenia wątroby i nerek, w tym proteinurię (do 3% przy dawce 40 mg) i hematurię. W przypadku znacznego wzrostu kinazy kreatynowej (>5 x GGN) konieczne jest przerwanie leczenia. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, choć częściej obserwuje się wzrost kinazy kreatyniny >10 x GGN oraz objawy mięśniowe po wysiłku.
aminotransferaza, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, choroba ścięgna, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, trombocytopenia, utrata pamięci, wysypka, zaburzenie snu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Nimodypina – Przedawkowanie
Nimodypina, pochodna dihydropirydyny i antagonista kanałów wapniowych, jest stosowana w profilaktyce i leczeniu następstw neurologicznych krwotoku podpajęczynówkowego. Przedawkowanie nimodypiny, niezależnie od drogi podania (tabletki powlekane 30 mg Nimotop S lub roztwory do infuzji Nimodipine Altan 0,2 mg/ml, Nimotop S 0,2 mg/ml), manifestuje się głównie objawami sercowo-naczyniowymi, w tym znacznym spadkiem ciśnienia tętniczego prowadzącym do zapaści krążeniowej oraz zaburzeniami rytmu serca (tachykardia lub bradykardia). Dodatkowo, przy doustnym przedawkowaniu obserwuje się objawy żołądkowo-jelitowe i nudności, które mogą występować także przy formie dożylnej, choć zwykle z mniejszym nasileniem. W preparatach do infuzji istotne jest także uwzględnienie obecności etanolu (10 g w 50 ml roztworu) oraz sodu (23 mg w 50 ml Nimotop S), co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem lub na diecie niskosodowej.
amina presyjna, antagonista wapnia, antidotum, bradykardia, choroba wieńcowa, dopamina, etanol, hipotensja, krwotok podpajęczynówkowy, Nimodipine Altan, nimodypina, Nimotop S, noradrenalina, nudność, parametr życiowy, płukanie żołądka, powikłanie sercowo-naczyniowe, przedawkowanie nimodypiny, roztwór do infuzji, tabletka powlekana, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapaść krążeniowa - Leksykon substancji czynnych
Witamina D3 – Działania niepożądane
Witamina D3 (cholekalcyferol) jest szeroko stosowana w profilaktyce i leczeniu niedoboru witaminy D, jednak jej stosowanie w dawkach farmakologicznych wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość jest zależna od dawki i czasu terapii. Do najpoważniejszych reakcji nadwrażliwości należą obrzęk naczynioruchowy i obrzęk krtani, występujące rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), z pojedynczymi przypadkami zgonów opisanymi dla preparatu Devikap. Zaburzenia metabolizmu wapnia, takie jak hiperkalcemia i hiperkalciuria, występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i są związane z mechanizmem działania witaminy D3, polegającym na zwiększeniu wchłaniania wapnia jelitowego oraz jego reabsorpcji nerkowej. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do hiperwitaminozy D3, objawiającej się m.in. ubytkiem masy ciała, zaburzeniami mięśniowo-szkieletowymi, suchością skóry i jamy ustnej, a także zaburzeniami psychicznymi. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, bóle brzucha, biegunka) oraz reakcje skórne (świąd, wysypka, pokrzywka) występują z częstością od rzadkiej do niezbyt częstej, zależnie od preparatu.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholekalcyferol, choroba ziarniniakowa, depresja, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D3, infekcja układu moczowego, kamica nerkowa, kolka nerkowa, litotrypsja, nerwowość, niedokrwistość, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sarkoidoza, suchość jamy ustnej, świąd, tiazydowy lek moczopędny, wielomocz, wymioty, wypadanie włosów, wysypka, wzdęcie, zaburzenie psychotyczne, zaparcie, zawroty głowy, zwapnienie tkanek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gastrovit TraviComplex –
Gastrovit TraviComplex to płyn doustny zawierający wyciąg płynny (0,5:1) z mieszaniny roślin leczniczych: kory dębu, kory wierzby, ziela szałwii, bylicy boże drzewko, tymianku oraz krwawnika w proporcjach 2/2/2/2/1/1, z rozpuszczalnikiem etanol 70% (V/V), a zawartość etanolu w produkcie wynosi 60-70% (V/V). Dotychczasowe obserwacje kliniczne nie wykazały działań niepożądanych bezpośrednio związanych z preparatem, jednak ze względu na złożony skład fitochemiczny istnieje teoretyczne ryzyko wystąpienia reakcji uczuleniowych (wysypka, świąd, obrzęk, reakcje anafilaktyczne) oraz dolegliwości żołądkowych (dyspepsja, nudności, dyskomfort w nadbrzuszu), związanych odpowiednio z nadwrażliwością na olejki eteryczne i działaniem garbników oraz salicylanów. Częstotliwość tych działań nie jest znana z powodu braku systematycznych badań.
bezpieczeństwo farmakoterapii, błona śluzowa przewodu pokarmowego, dolegliwość żołądkowa, dyskomfort w nadbrzuszu, dyspepsja, działanie drażniące, działanie niepożądane, etanol, garbnik, kora dębu, kora wierzby, nadwrażliwość immunologiczna, nudność, obrzęk, olejek eteryczny, pharmacovigilance, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja uczuleniowa, roślina lecznicza, salicylan, świąd, wyciąg płynny, wysypka skórna, zgaga, ziele bylicy boże drzewko, ziele krwawnika, ziele szałwii, ziele tymianku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kabiven Peripheral –
Przedawkowanie Kabiven Peripheral, emulsji do infuzji zawierającej aminokwasy, glukozę i tłuszcze w trójkomorowym worku, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się m.in. zespołem przedawkowania tłuszczu, objawami nadmiernej infuzji aminokwasów oraz zaburzeniami homeostazy, takimi jak przewodnienie, hiperglikemia, hiperosmolalność i zaburzenia elektrolitowe. Zespół przedawkowania tłuszczu wymaga natychmiastowego przerwania infuzji i leczenia objawowego, natomiast objawy aminokwasowe (nudności, wymioty, nadmierna potliwość) wskazują na konieczność redukcji lub przerwania szybkości infuzji. Preparat charakteryzuje się osmolalnością około 830 mOsm/kg wody i osmolarnością około 750 mOsm/l, co podkreśla ryzyko poważnych zaburzeń fizjologicznych przy nieprawidłowym podaniu.
aminokwas, dysbalans elektrolitów, emulsja tłuszczowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperosmolalność, infuzja, jonogram, Kabiven Peripheral, nadmierna potliwość, nudność, obrzęk płucny, odwodnienie komórkowe, osmolalność osocza, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, technika nerkozastępcza, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie świadomości, zespół przedawkowania tłuszczu - Leksykon substancji czynnych
Dezogestrel – Działania niepożądane
Dezogestrel, stosowany w dawce 75 mikrogramów w tabletkach jednoskładnikowych oraz w połączeniu z etynyloestradiolem w złożonych doustnych środkach antykoncepcyjnych, wykazuje wysoką skuteczność antykoncepcyjną poprzez niemal całkowite zahamowanie owulacji. Najczęstszym działaniem niepożądanym są zaburzenia cyklu miesiączkowego, występujące u około 50% pacjentek, obejmujące nieregularne krwawienia, ich zwiększoną lub zmniejszoną częstość, a także całkowity brak krwawień. Inne często obserwowane działania niepożądane (>2,5%) to trądzik, zmiany nastroju, ból piersi, nudności oraz zwiększenie masy ciała. Większość tych objawów ma charakter łagodny i przemijający, a częstość krwawień zwykle zmniejsza się po kilku miesiącach stosowania. W przypadku preparatów złożonych zawierających dezogestrel i etynyloestradiol istnieje podwyższone ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu oraz nowotwory hormonozależne, jednak ryzyko to jest znacznie mniejsze przy stosowaniu tabletek jednoskładnikowych.
antykoncepcja hormonalna, ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, ciąża pozamaciczna, dezogestrel, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, etynyloestradiol, hamowanie owulacji, induktor enzymu wątrobowego, krwawienie śródcykliczne, łysienie, nastrój depresyjny, nietolerancja soczewek kontaktowych, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, nudność, obniżenie nastroju, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, progestagen, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, tabletka zawierająca progestagen, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, wydzielina z piersi, wymioty, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożony doustny środek antykoncepcyjny, zmiana nastroju, zmniejszenie popędu płciowego, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Lek Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze objawy związane z peryndoprylem to zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, parestezje), sensoryczne (zaburzenia smaku, widzenia, zawroty głowy błędnikowe, szumy uszne), sercowo-naczyniowe (niedociśnienie tętnicze), oddechowe (kaszel, duszność) oraz żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty). Indapamid natomiast wiąże się głównie z hipokaliemią oraz reakcjami nadwrażliwości skórnej, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi. Działania niepożądane klasyfikowane są według standardów MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba serca, duszność, hipokaliemia, hipowolemia, kaszel, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudność, parestezja, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rozuwastatyna peryndopryl indapamid, skurcz mięśni, stężenie elektrolitów, świąd, szumy uszne, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia smaku, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kreon Travix Max 20000 Ph.Eur.U. aktywności lipolitycznej
Kreon Travix Max, zawierający 300 mg proszku trzustkowego (pankreatyny) o aktywności lipolitycznej 20 000 Ph.Eur.U., jest stosowany jako enzymatyczna terapia zastępcza. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 1000 pacjentów najczęściej obserwowano działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak bóle brzucha (≥1/10), nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia i biegunka (≥1/100 do <1/10). Działania te miały zazwyczaj łagodny lub umiarkowany przebieg. Rzadziej występowały zmiany skórne, takie jak wysypka (≥1/1000 do <1/100). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne oraz kolonopatię włókniejącą, które stanowią poważne powikłania wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
aktywność lipolityczna, biegunka, ból brzucha, enzym trzustkowy, kapsułka dojelitowa, kolonopatia włókniejąca, mukowiscydoza, nadwrażliwość, niedociśnienie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk okolic oczu, pankreatyna, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie oddechowe, zaparcie, zwężenie odcinka krętniczo-kątniczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diovemin 1000 mg
Lek Diovemin w dawce 1000 mg zmikronizowanej diosminy może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwuje się rzadkie działania ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka, niestrawność, nudności i wymioty (częstość ≥1/10 000 do <1/1 000). Ze strony układu nerwowego również rzadko występują zawroty głowy, ból głowy oraz złe samopoczucie. Zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność i wzmożony niepokój, mają częstość nieznaną. Działania skórne, w tym wysypka, świąd i pokrzywka, również występują rzadko i mogą wskazywać na reakcje nadwrażliwości, co wymaga przerwania leczenia i odpowiedniego postępowania.
bezsenność, biegunka, ból głowy, diosmina zmikronizowana, Diovemin, dyspepsja, działanie niepożądane, monitorowanie działań niepożądanych, niepokój, nudność, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia motoryki jelit, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia neurowegetatywne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Relumo 20 mg
Przedawkowanie omeprazolu, substancji czynnej leku Relumo (20 mg kapsułki dojelitowe), choć rzadko prowadzi do poważnych powikłań, wymaga uwagi klinicznej. W literaturze opisano przypadki przyjęcia dawek od 560 mg do nawet 2400 mg, co stanowi odpowiednio 28- i 120-krotność standardowej dawki terapeutycznej. Objawy przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy). W pojedynczych przypadkach odnotowano zaburzenia psychiczne, takie jak apatia, depresja i splątanie, szczególnie przy dawkach rzędu 2400 mg. Objawy te mają zwykle charakter przemijający, a farmakokinetyka omeprazolu pozostaje niezmieniona nawet przy dużych dawkach, co sprzyja korzystnemu rokowaniu.
apatia, badanie farmakokinetyczne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja, kapsułka dojelitowa, kinetyka pierwszego rzędu, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, nudność, odruch wymiotny, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, przewód pokarmowy, spowolnienie psychoruchowe, stan splątania, wymioty, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calcium gluconicum Farmapol 45 mg Ca2+
Preparat Calcium gluconicum Farmapol zawiera 500 mg wapnia glukonianu, dostarczając 45 mg jonów wapnia, i może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego, takie jak wzdęcia, zaparcia oraz biegunka, które zwykle mają charakter przemijający. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkalcemii, zwłaszcza przy stosowaniu dużych dawek u pacjentów z niewydolnością nerek. Hiperkalcemia manifestuje się anoreksją, nudnościami, wymiotami, bólem brzucha, osłabieniem mięśniowym, poliurią oraz odkładaniem wapnia w tkankach, co może prowadzić do kamicy nerkowej. W przypadku wystąpienia tych objawów konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego.
anoreksja, biegunka, ból brzucha, działanie niepożądane, hiperkalcemia, kamica nerkowa, monitorowanie działań niepożądanych, niewydolność nerek, nudność, odkładanie wapnia, osłabienie mięśniowe, poliuria, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, stężenie wapnia w surowicy, wapnia glukonian, wielomocz, wymioty, wzdęcie, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omniscan 0,5 mmol/ml
Omniscan (gadodiamid) jest niejonowym, paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej, u którego około 6% pacjentów doświadcza działań niepożądanych. Najczęstsze objawy to reakcje nadwrażliwości, nudności (≥1/100 do <1/10) i wymioty (≥1/1 000 do <1/100). W obrębie układu nerwowego często występują bóle głowy, zawroty głowy, parestezje oraz krótkotrwałe zaburzenia smaku (≥1/100 do <1/10), a rzadziej drgawki, drżenie i senność (≥1/1 000 do <1/100). Rzadko obserwuje się zaburzenia widzenia (≥1/10 000 do <1/1 000), lęk (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz tachykardię o nieznanej częstości. Reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból głowy, ból stawu, ciężka niewydolność nerek, drgawka, duszność, gadodiamid, nerkopochodne zwłóknienie układowe, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra niewydolność nerek, paramagnetyczny środek kontrastowy, parestezja, podrażnienie gardła, pokrzywka, reakcja alergiczna skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zaburzenie węchu, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zespół zaburzeń oddechowych, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi 1000 mg + 200 mg
Przedawkowanie amoksycyliny z kwasem klawulanowym (Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi 1000 mg + 200 mg) może prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek oraz u osób otrzymujących wysokie dawki leku. Objawy kliniczne obejmują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, krystalizację amoksycyliny w moczu, co może skutkować ostrą niewydolnością nerek, a także drgawki, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Dodatkowo, po dożylnym podaniu dużych dawek obserwuje się wytrącanie się amoksycyliny w cewnikach dopęcherzowych, co wymaga regularnej kontroli drożności cewnika moczowego, aby zapobiec niedrożności i powikłaniom z tym związanym.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, anuria, białkomocz, biegunka, cewnik dopęcherzowy, cewnik moczowy, diureza, drgawka, hemodializa, krążenie systemowe, krwinkomocz, krystalizacja amoksycyliny, kumulacja substancji czynnej, leczenie objawowe, mocznik, napad drgawkowy, niewydolność nerek, nudność, objaw toksyczny, oliguria, ostra niewydolność nerek, podanie dożylne, stężenie kreatyniny, upośledzona czynność nerek, wytrącanie amoksycyliny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Linorion 7,5 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, szczególnie przy dawkach ≥150 mg, prowadzi głównie do hematologicznych działań toksycznych, takich jak trombocytopenia, neutropenia oraz anemia, które zwiększają ryzyko krwawień, infekcji i ogólnego osłabienia. W badaniach klinicznych odnotowano przypadki podawania dawek nawet do 400 mg, co wiązało się z mielosupresją i pancytopenią. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), neurologiczne (zawroty głowy, splątanie, senność przy dawkach >200 mg) oraz skórne (wysypka, świąd). Ze względu na brak antidotum, kluczowe jest natychmiastowe odstawienie leku oraz intensywne monitorowanie parametrów hematologicznych.
anemia, biegunka, ciężka neutropenia, czynnik wzrostu, działanie hematologiczne, działanie toksyczne, element morfotyczny krwi, G-CSF, koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat krwinek płytkowych, konsultacja hematologiczna, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia, nudność, odstawienie leku, pancytopenia, parametr hematologiczny, parametr hemodynamiczny, preparat krwiopochodny, profilaktyka przeciwinfekcyjna, przedawkowanie lenalidomidu, reakcja alergiczna, ryzyko krwawienia, splątanie, szpik kostny, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie skórne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Artigo 20 mg + 40 mg
Artigo to lek zawierający cynaryzynę (20 mg) i dimenhydraminę (40 mg) w formie tabletek powlekanych, stosowany w terapii wymagającej uwzględnienia potencjalnych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanymi efektami ubocznymi są senność (około 8% pacjentów) oraz suchość w jamie ustnej (około 5%), które mają zwykle łagodny przebieg i ustępują samoistnie. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna), neurologiczne (drgawki, parestezje, amnezja, zaburzenia pozapiramidowe), reakcje alergiczne, zaburzenia widzenia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz skórne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko pogorszenia jaskry zamykającego się kąta oraz paradoksalnej pobudliwości u dzieci, co wymaga ostrożności w doborze pacjentów do terapii.
amnezja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cynaryzyna, dimenhydramina, drgawka, drżenie, dyspepsja, jaskra zamykającego się kąta, leukopenia, liszaj płaski, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, nerwowość, niedokrwistość aplastyczna, nudność, paradoksalna pobudliwość, parestezja, reakcja nadwrażliwości, reakcja rumieniowatopodobna, senność, suchość jamy ustnej, szum w uszach, trudność w oddawaniu moczu, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie hepatologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie widzenia, zaparcie, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – HYPERIS 612 mg
Produkt leczniczy Hyperis zawiera standaryzowany wyciąg z ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.) z aktywnymi składnikami: hiperycyną (0,6-1,8 mg), flawonoidami w przeliczeniu na rutynę (36,72-91,80 mg) oraz hyperforyną (do 36,72 mg). Stosowanie preparatu może wywoływać działania niepożądane o nieznanej częstości, w tym zaburzenia żołądkowo-jelitowe (dyskomfort, nudności, biegunka, zaparcia), reakcje alergiczne skórne (wysypka, świąd, pokrzywka, rumień) oraz objawy neuropsychiatryczne, takie jak zmęczenie i niepokój. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje fotosensytyzujące, które u osób o jasnej karnacji i przy intensywnej ekspozycji na promieniowanie UV mogą prowadzić do nasilenia objawów przypominających oparzenia słoneczne, od łagodnego zaczerwienienia do zmian skórnych o charakterze oparzeń drugiego stopnia.
biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane leku, ekspozycja na promieniowanie słoneczne, flawonoid, hiperycyna, hyperforyna, Hypericum perforatum, leczenie przeciwalergiczne, nudność, objaw neuropsychiatryczny, oparzenie słoneczne, pokrzywka, produkt leczniczy, promieniowanie UV, reakcja alergiczna skórna, reakcja fotosensytyzująca, rumień, standaryzowany wyciąg suchy, świąd, wyciąg z ziela dziurawca, wysypka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zmęczenie, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabcin Trend 250 mg + 30 mg + 2 mg
Tabcin Trend, zawierający paracetamol 250 mg, pseudoefedrynę chlorowodorek 30 mg oraz chlorfeniraminę maleinian 2 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy organizmu. Wśród objawów neurologicznych obserwuje się zarówno łagodne (senność, zawroty głowy), jak i poważne powikłania, takie jak zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) oraz zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS). Istotne są również rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, które mogą prowadzić do zgonu. Paracetamol wykazuje potencjał hepatotoksyczny, z ryzykiem niewydolności wątroby, zapalenia oraz martwicy, szczególnie przy przedawkowaniu lub przewlekłym stosowaniu u pacjentów z czynnikami ryzyka. Dodatkowo, mogą wystąpić poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, trombocytopenia czy anemia aplastyczna, wymagające natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, astma analgetyczna, bezsenność, ból głowy, bradykardia, ciężka reakcja skórna, drżenie, halucynacja, kołatanie serca, leukopenia, marskość wątroby, martwica wątroby, nadciśnienie, napad padaczkowy, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pobudzenie, rumień, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie nerek, wstrząs, wymioty, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, zespół zaburzeń oddechowych, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambrolytin max 30 mg
Ambrolytin max, zawierający 30 mg ambroksolu chlorowodorku, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które dotyczą głównie układu immunologicznego, przewodu pokarmowego oraz skóry i tkanki podskórnej. Reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd i wysypka, występują rzadko (≥1/10000 do <1/1000), natomiast poważne reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy, mają częstość nieznaną i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ze strony przewodu pokarmowego najczęściej obserwuje się nudności (≥1/100 do <1/10), a rzadziej wymioty, biegunkę, niestrawność i ból brzucha (≥1/1000 do <1/100). Skórne działania niepożądane obejmują wysypkę i pokrzywkę (≥1/10000 do <1/1000), a także ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu zespoły dermatologiczne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, których częstość jest nieznana.
adrenalina, ambroksol chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, ciężkie działanie niepożądane, dyspepsja, działanie niepożądane, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, tlenoterapia, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Nasiono kardamonu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nasiona kardamonu (Elettaria cardamomum) w preparacie Melisana Klosterfrau Original występują w stężeniu 10 mg/100 ml płynu i wymagają szczególnej ostrożności podczas stosowania. Produkt zawiera 66,8% V/V etanolu, co wyklucza jego podawanie na czczo ze względu na ryzyko dolegliwości żołądkowo-jelitowych (zgaga, ból żołądka, nudności, wymioty). Mimo że kardamon nie wykazuje właściwości fotouczulających, obecność furokumaryn z korzenia arcydzięgla może indukować reakcje fotouczulające przy ekspozycji na promieniowanie UV, prowadząc do zapalenia skóry. Zaleca się unikanie długotrwałej ekspozycji na słońce i naświetlania UV podczas terapii tym preparatem.
ból żołądka, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, Elettaria cardamomum, furokumaryny, kłącze galangi, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat cynamonowca, kwiat goździka, liść melisy, nasiona kardamonu, nasiona muszkatołowca, nudność, odruch wymiotny, owoc pieprzu czarnego, owocnia pomarańczy, pęcherz skórny, problem skórny, promieniowanie UV, reakcja fotouczulająca, reakcja skórna, stosowanie miejscowe, świąd, test nadwrażliwości, uczulenie, zaczerwienienie, zapalenie skóry, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vitaminum PP 200 mg 200 mg
Przedawkowanie nikotynamidu (witaminy PP) w dawce 200 mg może prowadzić do szeregu objawów niepożądanych obejmujących układ nerwowy, pokarmowy, sercowo-naczyniowy oraz wątrobę. Najczęściej obserwuje się bóle głowy, parestezje (mrowienie), świąd skóry głowy, szumy uszne oraz dolegliwości dyspeptyczne. Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak żółtaczka wskazująca na uszkodzenie wątroby oraz zaburzenia rytmu serca, które mogą stanowić zagrożenie dla życia pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalną hepatotoksyczność nikotynamidu, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami funkcji wątroby.
arytmia, białkówka oka, ból głowy, ból nadbrzusza, drętwienie, dysfunkcja wątroby, enzym wątrobowy, hepatotoksyczność, monitoring funkcji wątroby, niestrawność, nikotynamid, nudność, objaw neurologiczny, objaw niepożądany, ośrodkowy układ nerwowy, parametr kardiologiczny, parestezja, świąd skóry głowy, szum w uszach, terapia objawowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, witamina PP, wzdęcie, żółtaczka, żółtaczka skórna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Axotret 20 mg
Lek Axotret zawiera izotretynoinę, pochodną witaminy A, dostępną w dawkach 10 mg i 20 mg w formie kapsułek miękkich. Izotretynoina charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą, jednak przedawkowanie prowadzi do objawów typowych dla hiperwitaminozy A. Klinicznie manifestuje się to silnymi bólami głowy, nudnościami, wymiotami, sennością, drażliwością oraz świądem, które wynikają z neurotoksycznego i toksycznego działania witaminy A na układ nerwowy, przewód pokarmowy oraz skórę. Objawy te pojawiają się zarówno przy przedawkowaniu przypadkowym, jak i umyślnym.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Bronchosol Solid 37,5 mg + 75 mg
Bronchosol Solid to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający 75 mg wyciągu z ziela tymianku (Thymus vulgaris L. lub Thymus zygis L.) oraz 37,5 mg wyciągu z korzenia pierwiosnka (Primula veris L. lub Primula elatior Hill.). W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak dyskomfort w okolicy żołądka, bóle brzucha, niestrawność oraz nudności, jednak ich częstość występowania nie została określona w dostępnych danych klinicznych. W przypadku pojawienia się objawów niepożądanych lub innych nieopisanych w charakterystyce produktu, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą celem oceny związku przyczynowo-skutkowego z lekiem.
bezpieczeństwo farmakoterapii, ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, dyskomfort żołądkowy, działanie niepożądane, mdłość, monitorowanie bezpieczeństwa, monitorowanie niepożądanych działań, niestrawność, nudność, pharmacovigilance, profil bezpieczeństwa, stosunek korzyści do ryzyka, wyciąg z korzenia pierwiosnka, wyciąg z ziela tymianku, zaburzenie żołądka, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calcium Hasco (o smaku malinowym) 115,6 mg Ca2+/5 ml
Produkt leczniczy Calcium Hasco zawiera 115,6 mg jonów wapniowych w 5 ml syropu, co odpowiada 29,4 g wapnia glukonolaktobionianu bezwodnego oraz 6,4 g wapnia laktobionianu dwuwodnego w 100 ml. Działania niepożądane związane z jego stosowaniem klasyfikowane są według systemu MedDRA, z głównym naciskiem na zaburzenia ze strony układu pokarmowego, które występują rzadko (1/10 000 do <1/1000). Do najczęstszych objawów należą zaparcia oraz biegunka, manifestujące się odpowiednio jako utrudnione wypróżnienia z dyskomfortem brzusznym oraz częstsze wypróżnienia o luźniejszej konsystencji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których doustne podawanie dużych dawek wapnia może prowadzić do hiperkalcemii.
bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, ból brzucha, ból kości, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, hiperkalcemia, jon wapniowy, konwencja MedDRA, nudność, osłabienie mięśni, podwyższone stężenie wapnia, preparat wapniowy, stosunek korzyści do ryzyka, wapń glukonolaktobionian, wapń laktobionian, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Palexia 20 mg/ml
Palexia w postaci roztworu doustnego 20 mg/ml (tapentadol chlorowodorek) wykazuje działania niepożądane o różnym nasileniu, najczęściej obejmujące układ pokarmowy i ośrodkowy układ nerwowy, takie jak nudności, wymioty, senność, zawroty głowy i bóle głowy. Najpoważniejsze działania to uspokojenie, depresja oddechowa oraz reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Inne zgłaszane objawy to m.in. lęk, majaczenie, drgawki, zaburzenia widzenia, zmiany rytmu serca, spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenia mikcji, a także zespół odstawienny, który jest zazwyczaj łagodny. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak podeszły wiek czy nowotwór.
anafilaksja, astenia, biegunka, ból głowy, częstomocz, depresja oddechowa, drgawka, duszność, działanie niepożądane, halucynacja, kurcz mięśni, majaczenie, nadmierna potliwość, nastrój depresyjny, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżona saturacja tlenu, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, palpitacja, parestezja, reakcja alergiczna, senność, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tapentadol, układ monoaminergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie mikcji, zaburzenie opróżniania żołądka, zaburzenie przytomności, zaparcie, zawrót głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z kłączy galangi – Działania niepożądane
Olejek eteryczny z kłączy galangi (Alpinia officinarum) jest składnikiem preparatu Melisana Klosterfrau, zawierającego 62 mg olejków lotnych w 66,8% (V/V) etanolu, gdzie kłącze galangi stanowi 5,57% mieszanki ziołowej. Stosowanie doustne może wywoływać działania niepożądane, najczęściej dolegliwości żołądkowe (nudności, zgaga) oraz zmęczenie (częstość ≥1/100 do <1/10), które zwykle ustępują przy przyjmowaniu po posiłku. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) obserwuje się zawroty głowy, co wymaga ostrożności u pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) mogą wystąpić uczucie ciepła, reakcje nadwrażliwości skórnej (świąd), a także parestezje (drętwienie rąk i stóp). W przypadku reakcji nadwrażliwości konieczne jest odstawienie preparatu, aby uniknąć poważniejszych reakcji alergicznych.
aldehyd cynamonowy, Alpinia officinarum, dolegliwość żołądkowa, działanie niepożądane leku, ekspozycja na promieniowanie, fotosensytyzacja, nudność, olejek eteryczny z galangi, parestezja obwodowa, podrażnienie skóry, preparat Melisana Klosterfrau, reakcja nadwrażliwości, świąd skóry, uczucie ciepła, wysuszenie skóry, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ibenal 125 mg
Ibenal w postaci czopków zawierających 125 mg ibuprofenu jest wskazany do objawowego leczenia bólu o nasileniu od słabego do umiarkowanego oraz gorączki, szczególnie w sytuacjach, gdy podanie leku drogą doustną jest niemożliwe lub prowadzi do wymiotów. Ta forma podania jest zalecana u pacjentów z zaburzeniami połykania, nieprzytomnych, po zabiegach w obrębie jamy ustnej i gardła oraz u małych dzieci, a także u osób z nudnościami i wymiotami uniemożliwiającymi skuteczne leczenie doustne. Czopki o cylindrycznym kształcie, białe lub żółtobiałe, zawierają 125 mg ibuprofenu, co umożliwia skuteczne działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe w tych specyficznych warunkach klinicznych.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kidofen 60 mg
Produkt leczniczy Kidofen w postaci czopków zawierających 60 mg ibuprofenu przy krótkotrwałym stosowaniu nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co potwierdza charakterystyka produktu leczniczego. Niemniej jednak, lekarz powinien uwzględnić możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego, takich jak bóle głowy, zawroty głowy, bezsenność, szumy uszne oraz zmęczenie, które mogą pośrednio ograniczać zdolność pacjenta do bezpiecznego kierowania pojazdami. W przypadku przedawkowania ibuprofenu mogą pojawić się objawy takie jak oczopląs i nieostre widzenie, stanowiące bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi oraz u osób starszych, u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone.
bezsenność, ból głowy, czopek, dezorientacja, duszność, działanie niepożądane ibuprofenu, działanie niepożądane układu nerwowego, gorączka, hipotonia, ibuprofen, jałowe zapalenie opon mózgowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nieostre widzenie, nudność, objaw neurologiczny, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, oczopląs, reakcja nadwrażliwości, senność, sztywność karku, szum uszny, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs, wymioty, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hederasal 26,6 mg/5 ml
Przedawkowanie syropu Hederasal 26,6 mg/5 ml, zawierającego wyciąg suchy z liści Hedera helix L., może prowadzić do objawów ze strony układu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty i biegunka, a także do zaburzeń neurologicznych, w tym pobudzenia psychoruchowego. W literaturze opisano przypadek 4-letniego dziecka, które po spożyciu dawki odpowiadającej 1,8 g surowca roślinnego (ponad 56 ml syropu) doświadczyło agresywnego zachowania oraz biegunki. Preparat zawiera 430,55 mg wyciągu suchego z liścia bluszczu na 100 g syropu (ekwiwalent 81 ml), a także sorbitol (E 420) w stężeniu 0,987 g/ml, który może nasilać objawy żołądkowo-jelitowe ze względu na swoje właściwości osmotyczne.
agresywne zachowanie, biegunka, dawka toksyczna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort, Hederasal, konsystencja stolca, leczenie objawowe, liść bluszczu, nudność, objaw gastryczny, objaw niepożądany, odwodnienie, opróżnienie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, sorbitol, surowiec roślinny, układ pokarmowy, właściwość osmotyczna, wyciąg z liścia bluszczu, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Risperidon Vipharm 4 mg
Risperidon Vipharm w postaci tabletek powlekanych 4 mg jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz uporczywej agresji w otępieniu typu alzheimerowskiego, z dawkowaniem dostosowanym do wieku i stanu pacjenta. W schizofrenii u dorosłych dawka początkowa wynosi 2 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 4 mg/dobę od drugiego dnia, a optymalna dawka terapeutyczna to 4-6 mg/dobę, nie przekraczając 10 mg/dobę ze względu na ryzyko objawów pozapiramidowych. U osób starszych dawka początkowa to 0,5 mg dwa razy na dobę, z docelowym zakresem 1-2 mg dwa razy na dobę. W leczeniu epizodów maniakalnych dawka początkowa u dorosłych to 2 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 6 mg/dobę, natomiast u osób starszych 0,5 mg dwa razy na dobę z docelowym zakresem 1-2 mg dwa razy na dobę. W uporczywej agresji w otępieniu alzheimerowskim dawka początkowa wynosi 0,25 mg dwa razy na dobę, z optymalną dawką 0,5 mg dwa razy na dobę i maksymalną 1 mg dwa razy na dobę, przy maksymalnym czasie terapii 6 tygodni. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby wymaga zmniejszenia dawki początkowej i maksymalnej o połowę oraz wolniejszego zwiększania dawki.
akatyzja, bezsenność, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, frakcja przeciwpsychotyczna, frakcja rysperydonu, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, nadmierna potliwość, nudność, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, otępienie typu alzheimerowskiego, podanie doustne, roztwór doustny, ruchy mimowolne, rysperydon, schizofrenia, uporczywa agresja, wymioty, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kogavant 90 mg
Przedawkowanie tikagreloru (Kogavant) może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, głównie związanych z jego działaniem jako antagonisty receptora P2Y12. Tikagrelor jest stosunkowo dobrze tolerowany po pojedynczej dawce do 900 mg (10-krotność dawki terapeutycznej 90 mg). Objawy przedawkowania obejmują toksyczność żołądkowo-jelitową (nudności, wymioty, bóle brzucha) pojawiającą się już przy dawkach >180 mg, duszność, pauzy komorowe oraz przedłużone krwawienia, które nasilają się przy dawkach >90 mg. Najpoważniejszym zagrożeniem jest ryzyko wydłużonego czasu krwawienia spowodowanego zahamowaniem funkcji płytek krwi.
antagonista receptora P2Y12, antidotum, ból brzucha, dializa, duszność, dyspepsja, elektrokardiografia, hemostaza, Kogavant, niewydolność oddechowa, nudność, pauza komorowa, przedłużone krwawienie, tikagrelor, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność żołądkowo-jelitowa, transfuzja płytek krwi, wymioty, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie funkcji płytek krwi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Egistrozol 1 mg
W badaniu klinicznym fazy 3 ATAC oceniono profil bezpieczeństwa anastrozolu (Egistrozol 1 mg) u 9366 pacjentek po menopauzie z operacyjnym rakiem piersi, leczonych przez 5 lat. Najczęstsze działania niepożądane obejmowały bóle głowy, uderzenia gorąca (35,7%), nudności (12,7%), pokrzywkę, bóle i sztywność stawów (35,6%), zapalenie stawów oraz osłabienie (18,6%). Występowały także zaburzenia metaboliczne (anoreksja, hipercholesterolemia), psychiczne (depresja), neurologiczne (senność, zespół cieśni nadgarstka), żołądkowo-jelitowe (biegunka, wymioty), wątrobowe (podwyższone enzymy AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa), skórne (wysypka, łysienie, reakcje alergiczne) oraz mięśniowo-szkieletowe (osteoporoza, bóle kości i mięśni). Częstość złamań kości wyniosła 10,2% (22/1000 pacjentów-lat), a osteoporozy 10,5%, co było istotnie wyższe niż w grupie tamoksyfenu (6,8% złamań, 7,3% osteoporozy). Krwawienia z dróg rodnych występowały rzadziej niż przy tamoksyfenie (5,4% vs 10,2%).
anastrozol, anoreksja, badanie ATAC, biegunka, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, depresja, dławica piersiowa, fosfataza zasadowa, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, krwawienie z pochwy, łysienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, palec trzaskający, parathormon, parestezja, plamica Henocha-Schönleina, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak endometrium, rak piersi, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, suchość pochwy, sztywność stawów, tamoksyfen, uderzenie gorąca, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie tętnic wieńcowych, zaćma, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół cieśni nadgarstka, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości, złamanie kręgosłupa, złamanie nadgarstka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rispolept 4 mg
Rispolept (rysperydon) wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do wskazań klinicznych oraz grupy pacjentów. W leczeniu schizofrenii u dorosłych dawka początkowa wynosi 2 mg/dobę, zwiększana do 4 mg/dobę, z optymalnym zakresem 4-6 mg/dobę i maksymalną dawką 10 mg/dobę. U osób w podeszłym wieku dawka startowa to 0,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększania do 1-2 mg dwa razy na dobę. W epizodach maniakalnych dawka początkowa u dorosłych to 2 mg/dobę, z możliwością zwiększania do 6 mg/dobę, natomiast u seniorów rozpoczyna się od 0,5 mg dwa razy na dobę, z docelową dawką 1-2 mg dwa razy na dobę. W leczeniu uporczywej agresji w otępieniu choroby Alzheimera stosuje się roztwór doustny, zaczynając od 0,25 mg dwa razy na dobę, z optymalną dawką 0,5 mg dwa razy na dobę i maksymalną 1 mg dwa razy na dobę, przy czym terapia nie powinna przekraczać 6 tygodni. Dla dzieci i młodzieży (5-18 lat) dawkowanie zależy od masy ciała: pacjenci ≥50 kg rozpoczynają od 0,5 mg/dobę, z optymalną dawką 1 mg/dobę i maksymalną 1,5 mg/dobę, natomiast pacjenci <50 kg od 0,25 mg/dobę (roztwór doustny), z optymalną dawką 0,5 mg/dobę i maksymalną 0,75 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawki początkowe i kolejne należy zmniejszyć o połowę, stosując wolniejsze zwiększanie dawek.
akatyzja, bezsenność, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, frakcja przeciwpsychotyczna, lek przeciwpsychotyczny, nudność, objaw psychotyczny, objawy pozapiramidowe, otępienie w chorobie Alzheimera, parkinsonizm, roztwór doustny, ruch mimowolny, rysperydon, schizofrenia, uporczywa agresja, zaburzenia zachowania, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Wapnia laktobionian – Działania niepożądane
Wapnia laktobionian, stosowany jako źródło jonów wapniowych, jest zazwyczaj dobrze tolerowany, jednak może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia i biegunka, występujące rzadko (1/10 000 do <1/1000). Szczególnie istotnym powikłaniem jest hiperkalcemia, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, przyjmujących duże dawki lub stosujących preparat długotrwale. Objawy hiperkalcemii obejmują nudności, bóle brzucha, bóle kości oraz osłabienie mięśni. Długotrwałe stosowanie może również prowadzić do hiperkalciurii, czyli zwiększonego wydalania wapnia z moczem, co wymaga monitorowania stężenia wapnia w surowicy i moczu.
biegunka, ból brzucha, ból kości, farmakovigilance, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kalcemia, nadwrażliwość przewodu pokarmowego, nudność, osłabienie mięśniowe, przedawkowanie leku, przewlekła terapia, wapń glukonolaktobionian, wapń laktobionian, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie perystaltyki, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish Pharma 10 mg
Montelukast Bluefish Pharma w dawce 10 mg, stosowany u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat z astmą oraz u dzieci w wieku 6-14 lat (w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących około 6150 pacjentów. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. W badaniach długoterminowych (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zaobserwowano istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z ustalonymi kategoriami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, dezorientacja, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Limetic 75 mcg
Produkt leczniczy Limetic 75 mikrogramów, zawierający dezogestrel, charakteryzuje się wysoką skutecznością hamowania owulacji, niemal 100%, co jednak wiąże się z częstym występowaniem nieregularnych krwawień u około 50% pacjentek. Zaburzenia miesiączkowania obejmują zarówno częstsze (20-30%) jak i rzadsze lub brak krwawień (około 20%), a także wydłużone krwawienia. Po kilku miesiącach stosowania obserwuje się tendencję do zmniejszenia częstości tych objawów. Inne działania niepożądane o częstości >2,5% to trądzik, zmiany nastroju (w tym depresja), ból piersi, nudności oraz stopniowy wzrost masy ciała. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciąży pozamacicznej oraz możliwość nasilenia objawów wrodzonego obrzęku naczynioruchowego.
ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, ciąża pozamaciczna, dezogestrel, działanie niepożądane, hamowanie owulacji, induktor enzymatyczny, interakcja lekowa, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z dróg rodnych, łysienie, nieregularne krwawienie, nietolerancja soczewek kontaktowych, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osutka skórna, pokrzywka, progestagen, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, stan depresyjny, torbiel jajnika, trądzik, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wydzielina z piersi, wymioty, wysypka, zaburzenie krwawienia miesiączkowego, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakażenie pochwy, zapalenie tkanki podskórnej, zmęczenie, zmiana nastroju, zmniejszenie popędu płciowego, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Heviran 800 mg
Lek Heviran, zawierający acyklowir w dawkach 200 mg, 400 mg lub 800 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często obserwowanych należą objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), skóry (świąd, wysypka, w tym fotouczuleniowa) oraz objawy ogólne, takie jak zmęczenie i gorączka. Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, duszność, przemijające zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie bilirubiny i enzymów wątrobowych) oraz zaburzenia nerek (zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny). Bardzo rzadko odnotowuje się poważne powikłania hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), ciężkie zaburzenia neurologiczne (pobudzenie, dezorientacja, drgawki, encefalopatia, śpiączka) oraz ostra niewydolność nerek. Monitorowanie parametrów hematologicznych, wątrobowych i nerkowych jest wskazane zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka lub przy długotrwałej terapii.
acyklowir, ataksja, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból nerki, dezorientacja, drgawka, drżenie, duszność, dyzartria, encefalopatia, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, gorączka, kreatynina, lek przeciwwirusowy, leukopenia, małopłytkowość, mocznik, monitoring działań niepożądanych, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, niedokrwistość, nudność, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra niewydolność nerek, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerki, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie wątroby, zawrót głowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z rumianku – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nalewka z rumianku (Matricariae tinctura) jest składnikiem preparatów stosowanych miejscowo i doustnie, jednak jej użycie wymaga uwzględnienia licznych środków ostrożności. Preparaty miejscowe, takie jak krem Cepan, zawierają do 160 mg etanolu na 1 g produktu, co może powodować podrażnienia, zwłaszcza na uszkodzonej skórze oraz w okolicy oczu. Reakcje nadwrażliwości wymagają ograniczenia lub przerwania stosowania. Dodatkowe substancje pomocnicze, np. alkohol cetostearylowy, sodu laurylosiarczan oraz parabeny, mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne lub podrażnienia. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków, ze względu na ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej z powodu wysokiego stężenia etanolu i zwiększonej absorpcji przez niedojrzałą skórę, zwłaszcza przy stosowaniu opatrunków okluzyjnych.
biegunka i odwodnienie, błona śluzowa, ból brzucha, ból głowy, choroba wątroby, cukrzyca, doustna terapia nawadniająca, dożylna terapia nawadniająca, drgawka, duszność, elastyczność skóry, etanol, gorączka, gospodarka wodno-elektrolitowa, kontaktowe zapalenie skóry, krew w kale, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nalewka rumiankowa, niewydolność serca, noworodek, nudność, oliguria, opatrunek okluzyjny, parestezja, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja typu późnego, skurcz mięśniowy, splątanie, tachykardia, toksyczność ogólnoustrojowa, utrata przytomności, wcześniak, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie stanu psychicznego, zapadnięte oczy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arimidex 1 mg
Stosowanie anastrozolu w dawce 1 mg (Arimidex) u pacjentek po menopauzie z rakiem piersi wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane na podstawie badania III fazy ATAC (n=9366) oraz danych po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy, uderzenia gorąca, nudności, wysypka, bóle i sztywność stawów, zapalenie stawów oraz osłabienie. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000). Wśród istotnych zaburzeń metabolicznych odnotowano hipercholesterolemię i hiperkalcemię, a w układzie nerwowym – depresję (bardzo często) oraz zespół cieśni nadgarstka (często), szczególnie u pacjentek z predyspozycjami. Wątroba może wykazywać podwyższone enzymy (AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa) oraz rzadko zapalenie wątroby. W obrębie skóry i tkanki podskórnej obserwowano wysypkę (bardzo często), reakcje alergiczne i rzadkie ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, anastrozol, biegunka, bilirubina, ból głowy, ból kości, ból mięśniowy, depresja, dysfagia, fosfataza zasadowa, gammaglutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, krwawienie z pochwy, leczenie uzupełniające, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, osteoporoza, palec trzaskający, parestezja, plamica Henocha-Schönleina, pokrzywka, przerzedzenie włosów, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, suchość pochwy, sztywność stawów, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenie czucia, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zespół cieśni nadgarstka, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Glibetic 3 mg
Preparat Glibetic, zawierający glimepiryd, wymaga stosowania bezpośrednio przed lub w trakcie posiłku w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii, która może manifestować się szerokim spektrum objawów neurologicznych (np. bóle głowy, zaburzenia mowy, drgawki, śpiączka), żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty), oddechowo-sercowo-naczyniowych (bradykardia, płytki oddech) oraz objawów ze strony układu adrenergicznego (pocenie się, palpitacje, dławica piersiowa). Hipoglikemia może klinicznie imitować udar mózgu, co wymaga szczególnej uwagi diagnostycznej. W przypadku wystąpienia objawów hipoglikemii należy natychmiast podać węglowodany, gdyż sztuczne środki słodzące są nieskuteczne. Ciężka lub nawracająca hipoglikemia wymaga pilnej interwencji lekarskiej, a często hospitalizacji.
afazja, bradykardia, brak laktazy, częstoskurcz, dławica piersiowa, drgawka pochodzenia mózgowego, drżenie mięśni, glimepiryd, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, leukocyt, morfologia krwi, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niedowład, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, nudność, płytka krwi, płytki oddech, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka, stężenie glukozy we krwi, udar mózgowy, wymioty, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie mowy, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orilukast 5 mg
Montelukast, substancja czynna leku Orilukast, był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥ 15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat) z przewlekłą astmą. Tabletki powlekane 10 mg stosowano u starszych pacjentów, a tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg u dzieci. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były bóle głowy (częstość ≥ 1/100 do < 1/10), natomiast u dzieci dominowały bóle brzucha. Długotrwałe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano poważne działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja, częstość ≥ 1/1000 do < 1/100), które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, oraz bardzo rzadkie przypadki nacieków eozynofilowych wątroby (< 1/10 000), mogące prowadzić do zaburzeń funkcji wątroby.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, dezorientacja, drgawka, eozynofilia obwodowa, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, miąższowe uszkodzenie wątroby, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierna aktywność psychoruchowa, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, pokrzywka, przewlekła astma, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, tik, trombocytopenia, układowe zapalenie naczyń, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z pelargonii – Działania niepożądane
Nalewka z pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt., radix), stosowana w preparatach takich jak Pelafen MED (0,8 g/ml), wykazuje udokumentowaną skuteczność w leczeniu infekcji dróg oddechowych, jednak jej stosowanie może wiązać się z działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowane działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) lub mają częstość nieznaną. Do najczęstszych należą łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty, utrudnione połykanie), łagodne krwawienia z dziąseł i nosa, reakcje alergiczne o różnym nasileniu oraz potencjalne uszkodzenie wątroby manifestujące się podwyższeniem enzymów wątrobowych. Mechanizmy tych działań obejmują miejscowe podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, wpływ na procesy hemostazy oraz reakcje immunologiczne, a także toksyczne działanie metabolitów nalewki na hepatocyty.
biegunka, ból nadbrzusza, dysfagia, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, infekcja dróg oddechowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, lek przeciwkrzepliwy, manifestacja nadwrażliwości, nalewka z pelargonii, nudność, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, podrażnienie błony śluzowej, podwyższenie enzymów wątrobowych, proces krzepnięcia, reakcja alergiczna, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, wymioty, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka