Specjalne ostrzeżenia
Cabazitaxel Fresenius Kabi

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Cabazitaxel Fresenius Kabi

Stosowanie preparatu Cabazitaxel Fresenius Kabi wymaga zachowania szczególnej ostrożności ze względu na szereg potencjalnych działań niepożądanych, które mogą wystąpić u pacjentów podczas terapii. Należy wdrożyć odpowiednie środki monitorujące i profilaktyczne w celu minimalizacji ryzyka powikłań leczenia.¹

Reakcje nadwrażliwości

Wszyscy pacjenci przed rozpoczęciem wlewu kabazytakselu powinni otrzymać premedykację zgodnie ze schematem określonym w punkcie 4.2 ChPL. Konieczna jest ścisła obserwacja pacjentów pod kątem wystąpienia objawów nadwrażliwości, szczególnie podczas pierwszej i drugiej infuzji dożylnej. Reakcje nadwrażliwości mogą pojawić się już w ciągu kilku minut po rozpoczęciu infuzji, dlatego personel medyczny powinien zapewnić dostęp do odpowiednich pomieszczeń i wyposażenia niezbędnego do leczenia niedociśnienia oraz skurczu oskrzeli.²

Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako uogólniona wysypka i/lub rumień, niedociśnienie oraz skurcz oskrzeli. W przypadku wystąpienia takich reakcji należy natychmiast przerwać infuzję kabazytakselu i wdrożyć odpowiednie leczenie. U pacjentów, u których wystąpiła reakcja nadwrażliwości, należy definitywnie zaprzestać stosowania kabazytakselu.³

Zahamowanie czynności szpiku kostnego

Terapia kabazytakselem może prowadzić do zahamowania czynności szpiku kostnego, które manifestuje się jako neutropenia, niedokrwistość, małopłytkowość lub pancytopenia. Dlatego konieczne jest odpowiednie monitorowanie parametrów morfologii krwi w trakcie leczenia.⁴

Ryzyko neutropenii

W celu zmniejszenia ryzyka lub opanowania powikłań neutropenii (gorączka neutropeniczna, przedłużona neutropenia lub zakażenie w przebiegu neutropenii) pacjenci leczeni kabazytakselem mogą profilaktycznie otrzymywać G-CSF (czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów). Profilaktykę należy stosować zgodnie z zaleceniami Amerykańskiego Stowarzyszenia Onkologii Klinicznej (ASCO) oraz aktualnymi wytycznymi ośrodka prowadzącego leczenie.⁵

Należy rozważyć pierwotną profilaktykę przy użyciu G-CSF szczególnie u pacjentów z czynnikami wysokiego ryzyka, takimi jak:^{65 lat, zły stan czynnościowy, wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej, rozległe obszary ciała poddane wcześniej napromienianiu, zły stan odżywienia lub inne ciężkie choroby współistniejące), które predysponują do zwiększenia powikłań wynikających z przedłużonej neutropenii.”>6}

• Wiek >65 lat
• Zły stan czynnościowy
• Wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej
• Rozległe obszary ciała poddane wcześniej napromienianiu
• Zły stan odżywienia
• Inne ciężkie choroby współistniejące

Zastosowanie G-CSF wykazało skuteczność w ograniczeniu częstości występowania oraz stopnia ciężkości neutropenii. Neutropenia jest najczęściej występującym działaniem niepożądanym po zastosowaniu kabazytakselu.⁷

W trakcie leczenia kabazytakselem niezbędne jest wykonywanie badań pełnej morfologii krwi co tydzień podczas 1. cyklu leczenia oraz przed każdym kolejnym cyklem terapeutycznym, aby w razie potrzeby można było dostosować dawkę. W przypadku wystąpienia gorączki neutropenicznej lub przedłużającej się neutropenii, pomimo zastosowania odpowiedniego leczenia, należy zredukować dawkę kabazytakselu. Ponowne leczenie pacjentów można rozpocząć jedynie, gdy liczba neutrofilów powróci do poziomu ≥1500/mm³.⁸

Zaburzenia żołądka i jelit

Objawy takie jak ból i tkliwość brzucha, gorączka, uporczywe zaparcie, biegunka (z towarzyszącą neutropenią lub bez) mogą być wczesnymi objawami ciężkiej toksyczności układu pokarmowego. Wymagają one niezwłocznej oceny klinicznej oraz wdrożenia odpowiedniego leczenia. W niektórych przypadkach może być konieczne odroczenie lub całkowite zaprzestanie terapii kabazytakselem.⁹

Ryzyko nudności, wymiotów, biegunki i odwodnienia

W przypadku wystąpienia biegunki po podaniu kabazytakselu, można stosować powszechnie dostępne leki przeciwbiegunkowe. Należy także podjąć odpowiednie działania w celu przywrócenia prawidłowego nawodnienia organizmu. Warto zaznaczyć, że biegunka może występować częściej u pacjentów, którzy w przeszłości poddani byli radioterapii okolicy brzucha i miednicy.¹⁰

Odwodnienie jest częstszym powikłaniem u pacjentów w wieku 65 lat i starszych. W tej grupie wiekowej konieczne jest podjęcie odpowiednich kroków w celu ponownego nawodnienia pacjentów oraz monitorowania i skorygowania stężenia elektrolitów w surowicy krwi, szczególnie potasu. W przypadku biegunki stopnia ≥3. może być konieczne odroczenie leczenia albo zmniejszenie dawki kabazytakselu.¹¹

Pacjentów, u których wystąpią nudności lub wymioty, można leczyć powszechnie stosowanymi lekami przeciwwymiotnymi.¹²

Ryzyko ciężkich zaburzeń żołądka i jelit

Wśród pacjentów leczonych kabazytakselem odnotowano przypadki ciężkich zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak:¹³

• Krwotok z przewodu pokarmowego
• Perforacja przewodu pokarmowego
• Niedrożność jelita
• Zapalenie okrężnicy

Niektóre z tych powikłań zakończyły się zgonem pacjenta. Szczególnej ostrożności wymaga leczenie pacjentów najbardziej narażonych na wystąpienie powikłań ze strony przewodu pokarmowego:¹⁴

• Pacjenci z neutropenią
• Pacjenci w podeszłym wieku
• Pacjenci stosujący jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne
• Pacjenci otrzymujący leczenie przeciwpłytkowe
• Pacjenci poddawani leczeniu przeciwzakrzepowemu
• Pacjenci z uprzednią radioterapią miednicy
• Pacjenci z chorobą przewodu pokarmowego (np. owrzodzeniem lub krwawieniem z przewodu pokarmowego)

Neuropatia obwodowa

U pacjentów otrzymujących kabazytaksel obserwowano przypadki neuropatii obwodowej, obwodowej neuropatii czuciowej (np. parestezje, dyzestezje) oraz obwodowej neuropatii ruchowej. Pacjentów należy pouczyć o konieczności informowania lekarza przed kontynuacją leczenia o wystąpieniu objawów neuropatii, takich jak:¹⁵

• Ból
• Pieczenie
• Mrowienie
• Drętwienie
• Osłabienie

Lekarz powinien ocenić obecność lub pogorszenie neuropatii przed każdym cyklem leczenia. W przypadku stwierdzenia utrzymującej się neuropatii obwodowej stopnia ≥2., należy zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m² pc. do 20 mg/m² pc. Jeśli objawy neuropatii nasilają się, leczenie należy odroczyć do czasu poprawy stanu pacjenta.¹⁶

Niedokrwistość

U pacjentów przyjmujących kabazytaksel obserwowano niedokrwistość. Przed rozpoczęciem terapii kabazytakselem oraz u pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi niedokrwistości lub utraty krwi należy skontrolować wartość hemoglobiny i hematokrytu. U pacjentów ze stężeniem hemoglobiny <10 g/dl zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności oraz wdrożenie odpowiednich środków wynikających ze wskazań klinicznych.<sup data-drug="Cabazitaxel Fresenius Kabi" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Obserwowano występowanie niedokrwistości u pacjentów przyjmujących kabazytaksel (patrz punkt 4.8). Należy skontrolować wartość hemoglobiny i hematokrytu przed rozpoczęciem stosowania kabazytakselu oraz u pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi niedokrwistości lub utraty krwi. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze stężeniem hemoglobiny 17

Ryzyko niewydolności nerek

Zaburzenia czynności nerek opisywano w powiązaniu z:

• Sepsą
• Ciężkim odwodnieniem spowodowanym biegunką i wymiotami
• Uropatią zaporową

Odnotowano przypadki niewydolności nerek, w tym zakończone zgonem. W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy podjąć odpowiednie działania diagnostyczne celem określenia przyczyny zaburzeń oraz intensywnie leczyć pacjentów.¹⁸

Podczas terapii kabazytakselem należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjentów. Należy pouczyć pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłaszania lekarzowi każdej znaczącej zmiany objętości moczu wydalanego w ciągu doby. Stężenie kreatyniny w surowicy należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia, podczas wszystkich badań morfologii krwi oraz każdorazowo w przypadku zgłoszenia przez pacjenta zmiany objętości moczu.¹⁹

W przypadku jakiegokolwiek zaburzenia czynności nerek prowadzącego do wystąpienia niewydolności nerek stopnia ≥3. według CTCAE 4.0, należy przerwać stosowanie kabazytakselu.²⁰

Zaburzenia układu oddechowego

W trakcie stosowania kabazytakselu odnotowano przypadki śródmiąższowego zapalenia płuc, zapalenia płuc oraz śródmiąższowych chorób płuc, które w niektórych przypadkach kończyły się zgonem pacjenta. U pacjentów, u których wystąpią lub nasilą się objawy ze strony układu oddechowego, należy prowadzić ścisłe monitorowanie kliniczne. W razie potrzeby należy niezwłocznie przeprowadzić odpowiednie badania diagnostyczne i wdrożyć odpowiednie leczenie.²¹

W przypadku podejrzenia śródmiąższowej choroby płuc zaleca się zaprzestanie podawania kabazytakselu do czasu postawienia rozpoznania. Wczesne wdrożenie leczenia wspomagającego może przynieść poprawę stanu klinicznego pacjenta. Decyzję o wznowieniu leczenia kabazytakselem należy podjąć po starannym rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka.²²

Ryzyko zaburzeń rytmu serca

Podczas terapii kabazytakselem odnotowywano przypadki zaburzeń rytmu serca, najczęściej w postaci tachykardii i migotania przedsionków.²³

Pacjenci w podeszłym wieku

Pacjenci w wieku ≥65 lat są narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia niektórych działań niepożądanych, w tym neutropenii i gorączki neutropenicznej.²⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Stosowanie produktu leczniczego Cabazitaxel Fresenius Kabi jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 x GGN). U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >1 do ≤1,5 x GGN lub AspAT >1,5 x GGN) należy zmniejszyć dawkę leku.^{3 x GGN) (patrz punkty 4.3 i 5.2). Należy zmniejszyć dawkę u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >1 do ≤1,5 x GGN lub AspAT >1,5 x GGN) (patrz punkty 4.2 i 5.2).”>25}

Interakcje

Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A, ponieważ mogą one zwiększać stężenie kabazytakselu w osoczu. Jeśli nie można uniknąć takiego leczenia skojarzonego, należy prowadzić ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem objawów toksyczności oraz rozważyć zmniejszenie dawki kabazytakselu.²⁶

Podobnie, należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A, które mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia kabazytakselu w osoczu.²⁷

Substancje pomocnicze – zawartość etanolu

Produkt leczniczy Cabazitaxel Fresenius Kabi zawiera 395 mg alkoholu (etanolu) w 1 ml, co odpowiada 39,5% w/v. Zawartość alkoholu w dawce 2,25 ml odpowiada 23 ml piwa lub 9 ml wina.²⁸

Dawka 45 mg produktu podana osobie dorosłej o masie ciała 70 kg spowodowałaby ekspozycję na etanol w wysokości 12,7 mg/kg mc., co mogłoby skutkować zwiększeniem stężenia alkoholu we krwi o około 2,12 mg/100 ml.²⁹