Przedawkowanie
Baklofen

Baklofen, będący agonistą receptorów GABA_B, stosowany jest głównie w terapii spastyczności o etiologii rdzeniowej i mózgowej. Przedawkowanie tego leku prowadzi do wieloukładowej toksyczności, manifestującej się przede wszystkim depresją ośrodkowego układu nerwowego, objawiającą się sennością, splątaniem, omamami, a w ciężkich przypadkach śpiączką i depresją oddechową z ryzykiem niewydolności oddechowej. Charakterystyczne są również zaburzenia neurologiczne (drgawki, fale trójfazowe w EEG), uogólniona hipotonia mięśniowa, mioklonie, rabdomioliza z ryzykiem ostrej niewydolności nerek oraz zaburzenia hemodynamiczne, takie jak hipotonia lub nadciśnienie tętnicze, bradykardia, tachykardia i arytmie. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, fosfataza alkaliczna), hipotermię oraz szumy uszne.

Przedawkowanie baklofenu

Baklofen jest lekiem działającym hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, stosowanym głównie w leczeniu spastyczności pochodzenia rdzeniowego i mózgowego. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, a nawet stanu zagrożenia życia. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat objawów, zagrożeń i postępowania w przypadku przedawkowania baklofenu.1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie baklofenu manifestuje się wieloma objawami, które wynikają przede wszystkim z jego hamującego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy. Do najgroźniejszych objawów należą zaburzenia świadomości i depresja oddechowa, które mogą prowadzić do śpiączki i niewydolności oddechowej.2

Objawy ze strony układu nerwowego

W przebiegu intoksykacji baklofenem obserwuje się różnorodne objawy neurologiczne, do których należą: senność, splątanie, omamy, pobudzenie, a także drgawki. W badaniu elektroencefalograficznym można zauważyć stłumienie wyładowań oraz charakterystyczne fale trójfazowe. U pacjentów mogą występować również zaburzenia akomodacji oraz osłabienie odruchu źrenic.3

Objawy ze strony układu mięśniowego

Charakterystycznymi objawami przedawkowania baklofenu są zaburzenia ze strony układu mięśniowego, takie jak: uogólniona hipotonia mięśni, mioklonia, osłabienie lub brak odruchów, drgawki, a także rabdomioliza, która może prowadzić do uszkodzenia nerek w mechanizmie ostrej niewydolności nerek.4

Objawy ze strony układu krążenia

W przypadku przedawkowania preparatów Baclofen Polpharma mogą wystąpić poważne zaburzenia hemodynamiczne, takie jak: rozszerzenie naczyń obwodowych prowadzące do niedociśnienia tętniczego, lub przeciwnie – nadciśnienie tętnicze. Obserwuje się również zaburzenia rytmu serca w postaci bradykardii, tachykardii lub arytmii.5

Objawy ze strony przewodu pokarmowego

U pacjentów z przedawkowaniem baklofenu często obserwuje się objawy z przewodu pokarmowego, takie jak: nudności, wymioty, biegunka oraz nadmierne wydzielanie śliny. W badaniach laboratoryjnych można stwierdzić zwiększoną aktywność enzymów wątrobowychAspAT i fosfatazy alkalicznej (AP).6

Inne objawy

Do pozostałych objawów przedawkowania baklofenu należą: obniżenie temperatury ciała (hipotermia) oraz szumy uszne.7

Tabela objawów przedawkowania

Układ/narząd Objawy przedawkowania Opis kliniczny
Ośrodkowy układ nerwowy Senność, utrata świadomości, śpiączka Stopniowe pogarszanie się stanu świadomości aż do śpiączki
Układ oddechowy Zahamowanie oddechu Depresja ośrodka oddechowego prowadząca do niewydolności oddechowej
Zaburzenia neuropsychiatryczne Splątanie, omamy, pobudzenie Zaburzenia funkcji poznawczych i zachowania
Zaburzenia neurologiczne Drgawki, nieprawidłowy EEG (stłumienie wyładowań i fale trójfazowe) Nadmierna pobudliwość nerwowa mogąca prowadzić do napadów drgawkowych
Zaburzenia wzroku Zaburzenia akomodacji, osłabienie odruchu źrenic Trudności w dostosowaniu ostrości widzenia, słaba reakcja źrenic na światło
Układ mięśniowy Uogólniona hipotonia mięśni, mioklonia, osłabienie/brak odruchów, rabdomioliza Obniżone napięcie mięśniowe, mimowolne skurcze mięśni, uszkodzenie mięśni
Układ sercowo-naczyniowy Rozszerzenie naczyń obwodowych, niedociśnienie/nadciśnienie tętnicze, bradykardia/tachykardia, arytmia Zaburzenia ciśnienia tętniczego i rytmu serca
Termoregulacja Obniżenie temperatury ciała Hipotermia będąca wynikiem zaburzeń ośrodka termoregulacji
Przewód pokarmowy Nudności, wymioty, biegunka, nadmierne wydzielanie śliny Podrażnienie przewodu pokarmowego, zaburzenia motoryki
Funkcja wątroby Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT i AP) Uszkodzenie komórek wątrobowych
Narząd słuchu Szumy uszne Odczuwanie dźwięków bez zewnętrznego bodźca akustycznego

8

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania baklofenu wymaga natychmiastowego działania i kompleksowego podejścia terapeutycznego. Należy pamiętać, że dla baklofenu nie istnieje swoista odtrutka, dlatego leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący.9

Działania pierwszej linii

W pierwszej kolejności należy podjąć próbę eliminacji niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego. Zaleca się:10

11

Warto podkreślić, że u pacjentów w stanie śpiączki, przed wykonaniem płukania żołądka, niezbędne jest zabezpieczenie dróg oddechowych poprzez intubację dotchawiczą, co zapobiega aspiracji treści żołądkowej do dróg oddechowych.12 Jeżeli istnieje taka konieczność, można również zastosować sole przeczyszczające, które przyspieszą pasaż treści pokarmowej przez przewód pokarmowy.13

Leczenie niewydolności oddechowej

U pacjentów z zatrzymaniem oddechu lub ciężką depresją oddechową konieczne jest niezwłoczne wdrożenie sztucznego oddychania oraz kompleksowego leczenia podtrzymującego funkcje układu krążenia.14

Leczenie farmakologiczne

W przypadkach lżejszych zatruć baklofenem, dane z piśmiennictwa medycznego wskazują na skuteczność fizostygminy w odwracaniu objawów neurologicznych, szczególnie senności i depresji oddechowej. Fizostygminę należy podawać dożylnie w dawce 1-2 mg przez 5-10 minut. W przypadku braku odpowiedzi na leczenie, kolejną dawkę można podać po 30-60 minutach.15

Aby zwiększyć wydalanie baklofenu przez nerki, zaleca się intensywne nawadnianie pacjenta (podaż płynów) w połączeniu z lekami moczopędnymi.16

W przypadku występowania napadów drgawkowych można rozważyć ostrożne zastosowanie diazepamu podawanego drogą dożylną. Ze względu na potencjalne ryzyko depresji oddechowej przy łącznym stosowaniu baklofenu i benzodiazepin, podanie diazepamu wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego monitorowania funkcji oddechowych.17

Monitoring pacjenta

Pacjent z przedawkowaniem baklofenu wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych, w tym:18

  • Stanu świadomości
  • Czynności oddechowej
  • Funkcji układu krążenia (ciśnienie tętnicze, tętno, EKG)
  • Temperatury ciała
  • Funkcji nerek (diureza godzinowa, parametry nerkowe)
  • Funkcji wątroby (enzymy wątrobowe)
  • Równowagi elektrolitowej

19

Powikłania przedawkowania

Przedawkowanie baklofenu może prowadzić do poważnych powikłań, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej:20

  • Niewydolność oddechowa – wynikająca z depresji ośrodka oddechowego
  • Zaburzenia hemodynamiczne – hipotensja lub nadciśnienie tętnicze
  • Rabdomioliza – prowadząca do ostrej niewydolności nerek
  • Niewydolność wątroby – związana z toksycznym uszkodzeniem hepatocytów
  • Zaburzenia elektrolitowe – szczególnie w wyniku wymiotów i biegunki
  • Hipotermia – wymagająca aktywnego ogrzewania pacjenta

21

Rokowanie

Rokowanie w przypadku przedawkowania baklofenu zależy od wielu czynników, w tym:22

  • Przyjętej dawki leku
  • Czasu, jaki upłynął od momentu przedawkowania do wdrożenia leczenia
  • Wieku i stanu ogólnego pacjenta
  • Współistniejących chorób
  • Jednoczesnego przyjęcia innych substancji działających depresyjnie na OUN

23

Wczesne rozpoznanie przedawkowania i natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego leczenia znacznie poprawia rokowanie. Szczególnie niebezpieczne są przypadki, w których dochodzi do ciężkiej depresji oddechowej, głębokiej śpiączki oraz powikłań wielonarządowych.24

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl